Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Bu performans, 1 Nisan 2024'te Cheltenham Everyman Tiyatrosu'nda
Prime Video için kayda alınmıştır
İşte tiyatro burası.
Nasıl gidiyor? "Bu bir traktör mü?" "Evet."
Sanırım burası, evet.
Devam. Şöyle park edeyim. Bir şey olmaz.
İşte oldu. Başardım!
KALEB'İN DÜNYA GÖRÜŞÜ TURNESİ
EVERYMAN TİYATRO SALONU
- Evet, hemen şurada. - Sağ ol.
Sağ ol. Selam dostum. İyi misin?
Evet, hemen şurada. Sağ ol.
- Kaleb? - Gel.
- Seni sahneye bekliyoruz. - Peki.
- Arkadaşımı getireyim mi? - Hayır! Bu tek kişilik bir şov.
Tabii ki arkadaşını getiremezsin.
İyi akşamlar Cheltenham!
Ta Chipping Norton'dan gelen
turnedeki çiftçiye
lütfen kocaman bir hoş geldin deyin.
Huzurlarınızda Kaleb Cooper!
İyi akşamlar Cheltenham!
Ne yazık ki traktörü sahneye getirmeme izin vermediler.
Ben de bunu getirdim. Üç beygir gücü var
ve tamamen plastikten.
İyi bir sütlacın kaymağını bile alamaz.
Ama yine de hepimizin bildiği ünlü Lamborghini traktöründen iyidir.
O traktörden nefret ediyorum.
Bu traktör kendi kendine bile gidiyor.
Bir gün işimi elimden alacak, hissedebiliyorum.
Hep "Kaleb, niye turneye çıkıyorsun?" diye soruyorlar.
Tek bir sebebi var. Tek sebep şu,
tarımı sahneye çıkarmak.
Çiftçiliği sahneye koymak için.
Bu işte hiç iyi değilim.
"Meşgul değil misin, nasıl turneye çıkıyorsun?" da diyorlar.
Aslında haklılar, artık iki çocuğum var.
Evde sözleşmeli bir işim var.
Clarkson'ın Çiftliği'nin dördüncü sezonunu da çekiyoruz.
Bazıları traktörlere karşı bir takıntım olduğunu söyler.
Küçücük bir takıntı. Hayır, devasa. Traktörlere bayılırım.
Çok. Her şeyi traktörümde yaparım.
Hafta sonu alışverişe çıkarız.
- Değil mi nine? - Evet canım.
NİNE
Çocuğumu okula götürürüm ama söyleyemem.
Söyleyemem çünkü yasal değil.
Siktir.
Yerel bir bara gidip bir şeyler içerim.
Bunu da söyleyemem. Siktir!
Yani her şey için traktörümü kullanırım.
Geçtiğimiz günlerde
traktör yakıtıyla ilgili yasayı değiştirdiler.
Mesela hafta sonu ninemi alışverişe götürürsem
beyaz dizel kullanmalıyım.
Ama hafta boyunca çiftçilik yaparsam
kırmızı dizel kullanabilirim.
Bu aslında çiftçilere tasarruf sağlayan bir vergi avantajı.
Biraz geriye gideceğim.
Clarkson'ın Çiftliği'nin ilk sezonu vardı ya?
Londra'ya wasabi getirmiştim.
- Herkes hatırlıyor mu? - Evet!
- O bölümü sevdiniz mi? - Evet!
Buna sevindim. Çekimden sonra üç gün psikoloğa gittim.
Hangi kamyoneti sürdüğümü hatırlayan var mı?
- L200. - L200, evet.
O kamyonet hâlâ duruyor. Kamyonetimde hangi yakıtı
kullandığımı bilen var mı?
Beyaz dizel tabii ki! Çünkü kanun böyle, tamam mı?
Sanırım traktör takıntım küçük yaşta başladı.
Hatta ilk traktörümü daha 15 yaşımda satın aldım.
Şimdi bunlar var.
Fendt, New Holland.
Case.
John Deere.
Ve 16 yaşımdayken işimin başlamasını sağlayan traktör...
MUHTEŞEM LAMBORGHINI
...muhteşem Lambo. 1998.
Çok işimi gördü.
Hepinizi bir gezintiye çıkarayım.
Gelin benimle.
Tüh. Anahtarı unuttum.
İyiydi, değil mi?
Kafam vücuduma bağlı olmasa onu da unuturdum.
Her çiftçi adına konuştuğumu düşünüyorum,
her çiftçinin çiftlikte
anahtarlarını sakladığı bir yer vardır. Haksız mıyım?
Çiftliklerde güvenlik üst düzeydedir.
Aslında düşününce,
her arabanın kendi anahtarı var
ve sadece o arabada çalışır.
Ama garip bir şekilde, internete girip
bu anahtarları satın alıp traktörlerimi çalıştırabilirsiniz.
Güvenin bana, çiftlikte güvenlik üst düzeydedir.
Bu bir New Holland T7.210.
Ve oldukça teknik. Tepesinde GPS var.
Hâlâ orada olması şaşırtıcı, henüz çalınmadı.
Çünkü bugünlerde tarımda bu gerçek bir sorun.
Sağ taraftan gelen koyunlar var.
Gözlerinin içine bakmayın.
İşte oradalar, görünüşe göre bazı mahsulleri otluyorlar.
Gözlerine bakarsanız sonu kötü olur.
Muhtemelen çite saplanıp ölürler.
Yani geçerken gözlerinin içine bakmayacağız.
Yol bozuk. Oturuyor musunuz?
Güzelce ve sabit bir şekilde oturun.
Evet, gözlerimin içine bakıyorlar.
Koyunları sevmem.
Şunlara bak.
Onları çabucak geçelim, olur mu?
Şuna bak.
Dövüşmek istiyor, biliyorum. Hissediyorum.
Ama bir şey diyeyim mi? Traktörden başka
olmak istediğim bir yer yok.
Burada mutluyum.
Bunu barakaya geri götürüp sahneye dönelim.
Traktörlere olan takıntım çok genç yaşta başladı.
On yaşımdayken inşaatta babama yardım ettiğimi hatırlıyorum.
Orada el ulağı gibi bir şeydim.
El ulağı ne demek, bilen var mı?
"Git şunu al, git bunu al." Tamam mı?
O yollardan geçtik.
"Kaleb, bana bir çekiç getir." derdi. Kamyonete koşardım,
Hook Norton diye bir yerdeydik.
Kamyonete varırdım, tarlada bir traktör görürdüm.
Tüm gün gidip gelirdi.
Traktör tekerlekleri beni büyülemişti, dönüp duruyordu ve...
Çamura battıklarında da...
Yani...
Dediğimi anladınız mı? Büyüleyici, değil mi?
Tarım kariyerim çok genç yaşta başladı.
12 yaşımda çiftçiliğe başladım.
12 yaşımdayken annemle babam zorlu bir boşanma sürecine girdiler.
BURAYA NASIL GELDİM
Kendime hep şöyle dedim. Bence çiftçilik beni kurtardı
çünkü 12 yaşımdayken annem ve babam boşanırken
annem ve ben bu tarafa gittik, kardeşim ve babam bu tarafa gitti.
Bu yüzden boşanmaları aileyi ikiye böldü.
O zamanlar annem yakın zamanda mobil bir köpek kuaförü açmıştı,
evlere gidip fişi takıp köpekleri tarıyordu.
Harika fikir. İyi fikir anne.
ANNE
Ama para akışı yavaştı çünkü işe yeni başladığında
işler çok yavaştır. Dedim ki, "Biliyor musun?
"Büyüyünce çiftçi olmak istiyorum."
Bu yüzden çiftlikteki ilk işime 12 yaşımdayken girdim.
Bir mandırada iki robotla 120 kahverengi İsviçre ineği sağıyor
ve buzağılara bakıyordum. Çok eğlenceliydi.
120 İNEK SAĞ YUMURTA SAT
13 yaşımda hayatım biraz değişti.
Çünkü 13'üncü doğum günümde
annem bana Xbox, Playstation, TV almadı.
Annem bana üç tane tavuk aldı.
Üç tavuk.
13 yaşımda kendime dedim ki, "Buldum. Bir fikrim var.
"Kendi şirketimi kurabilirim."
Bu yüzden 13 yaşımda kendi şirketimi kurdum.
Adı Kaleb Cooper'ın Mutlu Tavuk Yumurta Şirketi'ydi.
Söylemesi zor, değil mi?
İyi bir fikir gibi gelmişti.
İşler çok iyi gidiyordu. 13'üncü doğum günümden sonraki
iki ay içinde 450 tavuğum olmuştu.
İşler çabuk büyüdü.
2 AYDA 450 TAVUKLA HAFTADA 600 YUMURTA SATARAK İŞ KURDU
Chipping Norton'da yumurta satıp müşterileri tanıdım.
Eski nesil müşterilerdi.
Chipping Norton'da yumurta sepetimle dolaşıyordum.
Yumurta almak isterler mi diye insanların kapısını çaldım.
Yumurtaları satın alan eski nesildi.
Her kapıyı çalıp
"Yumurta alır mısınız?" dediğimde
"Evet, lütfen. Çay içer misin?" diye soruyorlardı. Ben de,
"Satmam gereken 13 düzine yumurta var. 16.00'da işe dönmeliyim.
"Olur, çay içerim."
Çünkü onlarla çay içersem bir düzine daha yumurta satabileceğimi biliyordum.
Yumurta satmakta çok iyiydim.
Çok iyiydim. Hatta korkutucuydu. Aklıma gelmişken,
ne zaman çay ve bisküviye baksam midem bulanıyor.
Çok çay içtim ve bir sürü bisküvi yedim.
Ama bir şey diyeyim mi? Bu sayede çok yumurta sattım.
Bu resimden nefret ediyorum.
Nefret ediyorum çünkü kafamın şekli böyle değil.
Ama perma inanılmaz görünüyor, değil mi? Sizce de öyle değil mi?
14 yaşımda düşündüm, "İşimi nasıl geliştirebilirim?
"450 tane tavuğum var. İyi para kazanıyorum."
Ve aklıma bir fikir geldi.
Neden böyle düşündüm, bilmiyorum ama düşündüm.
Üç tane koyun aldım. Üç Hebridean koyunu.
Şuradaki küçük piç kuruları.
Bunu yapmamın nedeni şuydu. Şöyle düşünmüştüm,
"Buldum! Bu koyunları yumurta sepetimle yürürken alırsam
"kuzu kolu ve pirzolası da satabilirim."
Ve gerçekten işe yaradı. Çok kuzu sattım.
Ama koyunlarla uğraşmak...
Lanet şeyler, gerçekten.
15 yaşımdayken kendi kendime düşündüm, "Çok iyi işleyen iki işim var.
"Ama nasıl geliştirebilirim?" Dedim ki "Buldum!
"Çiftçilik geçmişim yok, bu yüzden de büyüyecek bir çiftliğim yok."
Ama benim için en iyi şey bir tarım müteahhidi olmaktı.
Bu yüzden 15 yaşımdayken ilk traktörümü aldım.
Case International 1394'tü. Bu modeli bilen var mı?
- Sende de var, değil mi? - Bir tane.
Bok gibi, değil mi?
O traktör dehşet vericiydi.
15 yaşımda başarısızlığın ne olduğunu öğrendim.
"Başarısızlık" kelimesini sevmiyorum çünkü bence
her şey bir öğrenme eğrisi.
Başarısız olursanız bu hatadan ders alırsınız.
15 yaşımda bu işe başladığımda kısa sürede battı
çünkü en önemli şeyi yapmadım.
Oraya gidip traktörü incelemedim.
Motoru ve direksiyonu var mı diye bakmadım.
15 yaşımda okula gidip şöyle demek istiyordum,
"Bir traktörüm var. Sizin neyiniz var?
"Traktörüm var, evet var."
Böbürlenme hakkım vardı. İnanılmazdı.
Bu traktörü aldıktan sonra tabii ki bozulmaya devam etti.
"Bunu artık yapamayacağım." dedim.
İşler kötü gidiyordu. Her işimde
müşterileri yüzüstü bıraktım ve traktörü satmaya karar verdim.
İşte o zaman okul bana sinirlenmeye başlamıştı.
İşime başladığımda tam zamanlı çalışırken
katılımım yüzde beş civarındaydı.
Bence iyiydi.
Bence iyiydi ama belli ki değilmiş.
Katılımım çok kötü olduğu için anneme haftada 50 sterlin ceza kestiler.
O zaman annem, "50 sterlin ödemeye devam edemem." dedi.
"Rahat ol." dedim.
MÜTEAHHİTLİK
"Param var, ben ödeyeyim." dedim.
Beş hafta boyunca cezayı ödedim.
Okul bunun farkına vardı ve bu noktada çok rahatsız oldular.
Bu yüzden annemle beni toplantıya çağırdılar.
Toplantı odasında oturduğumu hatırlıyorum
ve şöyle dediler, "Kaleb, böyle devam edemeyiz."
"Aynen. Bana haftada 50 sterline mal oluyorsunuz." dedim.
Dedim ki, "Ayda 200, yılda 2400 sterlin eder.
"Bunu hesapladım. Yumurta şirketinden kârımın yüzde 15'i."
"Çok hızlı hesapladın." dediler.
"Bir şey diyeyim. Sınıfta bana 'Kaleb, sekiz artı iki.' deyip
"Kaç olduğunu sorsanız
"Bilemem, klostrofobik hisseder, hesap yapamam.
"Ama bir çiftçi 'Kaleb, orada sekiz,
"şurada da iki inek var.' dese 'Çok kolay. Toplam 12 derim.'"
Şaka yapıyorum. Cevap 11.
Ve sonra...
Hayır, 10.
10 inek.
Ve dediler ki, "Anlaşma yapalım. Pazarlık edelim."
Pardon. "Pazarlık" mı?
Pazarlığın ne demek olduğunu orada öğrendim.
CHIPPING NORTON OKULU
15 yaşımdayken bana şöyle dediler, "Yedi, sekiz
"ve dokuzuncu sınıfı kaçırdın ve dokuzun yarısındasın.
"Onuncu sınıfta gel madem.
"Dokuzuncu sınıfta izinli ol, 10. ve 11. sınıfa gel.
"Çünkü üniversite için diploma şart."
Ben de "Evet, tarımda ikinci ve üçüncü seviye olmak istiyorum.
"Adil bir anlaşma. Dokuzuncu sınıfın geri kalanında izinli olacağım
"ve onuncu sınıfta dönüp derslerimi seçerim." dedim.
Bu yüzden dokuzuncu sınıfta çalıştım.
Onuncu sınıfa geçtim. Okula döndüm. Derslerimi seçtim.
Ama sonra fark ettim ki 10. sınıfta yapacaklarımı
11. sınıfta yapacağım ve sonra sınava gireceğim.
Ben de tekrar bıraktım.
Ama her cuma okula gittim
çünkü öğretmenlerimden bir yumurta müşteri kitlesi oluşturmuştum.
Cuma günü 20 düzine yumurta alıyordum
ve bunun bana çiftlikte altı saatten
daha fazla para kazandırdığını fark ettim.
Beyin işte.
11. sınıftaki gençlere diyorum, her gün okula gittim.
Okulu hiç asmadım.
Tüm sınavlarımı geçtim. Her şeyden C aldım.
Tarımda ikinci ve üçüncü seviyemi yaptım.
18 yaşımda şöyle dedim, "Üçüncü seviyemi tamamladım. Şimdi ne yapabilirim?"
İnekle her şey yapabilirdim.
Aynı mandıra çiftliğinde çalışabilirdim.
Suni dölleme yapabilirdim. Ayak bakımı da.
İneği muayene edip hastalığını iyileştirebilirdim.
Ama oraya gidip tarlaya buğday, arpa
ya da kolza tohumu ekemezdim.
Bu yüzden ilk tam zamanlı işimi bırakmak gibi zor bir karar verdim.
Howard Pauling adında birinin yanına geçtim.
Howard Pauling bana buğday, arpa, kolza tohumu,
yetiştirme ve çiftçilik hakkında bildiğim her şeyi öğretti.
Onun için üç yıl çalıştım,
Jeremy ile o zaman tanıştım
çünkü Howard, Chadlington'da Lower Court Farm çiftliğini işletiyordu.
Ama Diddly Squat Farm'ın da müteahhidiydi.
Howard'la çalıştığım ikinci yıldı ve oraya uçarak gitmiştim.
Jeremy o sırada kulübede yaşıyordu
çünkü evini havaya uçurmuştu.
Kimse gördü mü, bilmiyorum. Çılgınca, biliyorum.
Püskürtücüyle geldiğimi hatırlıyorum, arpaları ilaçlayacaktım.
Çıkıp beni durdurdu
ve ilk kez tanışıp sohbet ettik.
"Kaleb, bir iyilik istesem?" dedi.
"Tabii, nedir?" dedim. "Baksana." dedi.
"Evimin önünden biraz yavaş geçer misin?
"Lisa'nın kedisi kaçıyor. Eski bir kulübe ve gümbürdüyor."
"Evet, tabii, sorun değil." dedim.
Evinin önünden olabildiğince hızlı geçtim.
Sırf onu kızdırmak için.
Çok eğlenceliydi, gerçekten.
Ne yazık ki, üçüncü yıl Howard'la çalışırken
Howard çiftlikte kiracıydı ve mal sahibi çiftliği satmak istedi.
Çiftçilik yaptığı çiftlik 20,3 milyon sterline satıldı.
Şık dangalaklardan oluşan Cotswolds'a.
Bana dedi ki, "Kaleb, artık bir işim yok."
"Sorun değil Howard, üç yıldır senin için çalışmak bir onurdu
"ama artık kendi işimi kurma vaktim geldi.
"Geç saatlere kadar senin işlerini yapacağıma." dedim.
Kendi şirketim için çalışacaktım.
Bu yüzden kendi şirketimi açtım. O da emekli oldu.
İşte o zaman Neşeli Charlie yanıma geldi.
Dedi ki, "Kaleb, Howard bırakıyor. Çiftliğe bakacak bir müteahhit lazım.
"Jeremy çiftliği alana kadar
"iki ay müteahhit olarak çalışır mısın?" Dedim ki, "Çekil!"
"Ne dedin?" dedim. "Müteahhit olarak gelir misin?"
"Sorun değil. Müteahhit olurum. Ondan sonra ne dedin?"
Dedi ki, "Jeremy çiftliği alıyor." Ben de, "Hayır, bunu yapamaz." dedim.
"Çiftçilik bu. Ne isterse yap." dedi.
Dedim ki, "Haklısın, tamam."
İki ay boyunca çiftliğe baktım.
Clarkson'ın Çiftliği'ndeki rolüm için
başkalarıyla görüşüyorlardı.
Ama yönetmen bir gün traktörüme giderken
beni durdurup dedi ki,
"Ofiste Jeremy'yi görebilir misin?" dedi.
"Elbette." dedim.
Böylece beni Clarkson'ın Çiftliği dizisinin ilk sezonunda gördünüz.
Yardıma ihtiyacım vardı.
Kaleb, memnun oldum.
Ben de önceki çiftçi için çalışan
traktör sürücüsü Kaleb Cooper'ı aradım.
Battım.
Fena şekilde battım çünkü...
Sen burayı ekip biçtin, değil mi?
Evet. Üç yıldır ben yapıyordum.
- Üç yıl mı? - Evet.
Neredeyse 24 saattir çalışıyorum
ve sadece 40 dönüm ekebildim. Güney Bury Hill mi burası?
40 dönüm mü?
Bir kısmı berbat oldu.
Hepsini ekmek ne kadar vaktini alıyordu?
Muhtemelen bir haftamı alıyordu.
Tüm çiftlik için uzun çalışmak şart.
- Uzun çalışmayı boş ver de, bir hafta mı? - Evet. Bir hafta.
Bu işin sadece işleme tarafı.
Sonra da tohum aletiyle tohumları ekmemiz gerekiyor.
Bu ne kadar sürer?
Biraz daha uzun çünkü...
Ne tip tohum ekicin var?
Kırmızı.
İnanılmaz.
Kırmızı. Yoksa turuncu muydu?
- Kırmızıya yakın. - Kırmızıya yakın?
Başka neler yapıyorsun?
Kendi müteahhitlik şirketim var,
Kaleb Cooper Müteahhitlik Hizmetleri.
Ayrıca 1,5 tonluk kazıcım var.
Boru döşeme, su boruları, temel kazma gibi
kazı işleri yapıyorum.
- Çok beceriklisin. - Evet.
- Hayvan peki? - 50 baş koyunum var.
Normalde sosis ve pirzola için yılda beş domuz yetiştirmeye çalışıyorum.
Ayrıca çiftlikte şu anda yaklaşık 120 tavuğum var.
Yumurta satışım yerel.
Kaç yaşındasın?
- Bu yıl 21 oldum. - Ne?
- 21. - İyice gömdün beni.
59 yaşındayım, hiçbirini yapmadım.
- Buralı mısın? - Evet. Chippy, doğma büyüme.
- Hiç ayrılmadım. - Hiç mi?
- Hayır. - Londra'ya gittin mi?
Hayır. Sanat gezisiyle gitmiştim.
Otobüsten inmedim.
Beğenmedim. Çok kalabalık.
- Banbury? - Banbury, mecbur kalırsam.
Acilen bir şey lazım olursa.
Yoksa burada mutlu musun?
Chipping Norton, Chadlington, Heythrop. Hepsi bu, evet.
Aziz gibi adamsın.
Sanki Tanrı seni buraya ışınlamış gibi.
Güzel, gidip traktörü görelim.
ŞU ANDA NEREDEYİM?
Teşekkürler.
Bu videoyu göstermek istedim çünkü...
Elbette büyüdüm.
Bu beş yıl önceydi. Artık sakalım çıkıyor.
Zaman değişti diyebilirim. Artık 25 yaşındayım
ve iki çocuğum var.
Oscar adında bir oğlum var. Üç yaşında.
Willa adında dokuz aylık küçük bir kızım var.
Oğlum vahşi bir çiftlik çocuğu.
Mesela geçen gün inekleri besliyordu.
Çiftliği seviyor, her şeyi seviyor. Traktörleri, inekleri, her şeyi.
Birkaç ineği besliyordum, onu kapıda gördüm.
Kapının önünde parmaklığı tutuyordu.
Orada biraz oturup ne yapacağına bakayım dedim.
Ve birdenbire dili dışarı fırladı.
"Şimdi ne yapacak?" dedim.
Kapıyı yaladı,
bir taraftan diğer tarafa
tamamen yaladı.
Ve sonunda, "Güzelmiş!" dedi.
"Dostum, buna pişman olacaksın." dedim. Ne mi oldu?
İki gün sonra boğaz enfeksiyonu yüzünden antibiyotik aldı.
Salona gidip "Tekrar yapar mısın?" dedim.
Bakın ne diyeceğim, geçen gün yine inekleri besliyordum.
Orada dikilip şöyle yapıyordu.
"Niye benim çocuğum böyle? Ne yaptım ben?" dedim.
O kadar çok süt içiyor ki, inanılmaz.
Bu kadar süt içen çocuğunuz var mı?
Litrelerce içiyor, gerçekten.
Bazen evde süt bitince
karım, "Markete gidip biraz süt alır mısın?" der.
"Tabii ki." derim.
Şunu söylemek istiyorum, sekiz ay önce...
Bu arada bu gerçek bir hikâye. Ama sekiz ay önce
bir litre süt aldım ve orada dikiliyorum.
Ve orada dikilirken genç bir çocuk,
muhtemelen 13 yaşlarında, sağ tarafıma geldi.
Ona bir soru soracaktım.
"Pardon, sütünün nereden geldiğini biliyor musun?" dedim.
Hayatım üzerine yemin ederim, bunu sorduğumda
bana verdiği cevap "Kaleb,
"süpermarket rafından geliyor."
Lanet olsun, kalbimi kırdı.
Ona şimdi burada bir ders vereceğim diye düşündüm.
Ona bir ders vermeye çalıştım
ve tam, "Sütün şeyden geliyor..." diyecektim ki
genç adam dedi ki, "Kaleb, çok meşgulüm."
"Yaşın 13. Meşgul mü?" dedim.
"Oyunuma geri dönmeliyim." dedi. "Ne oyunu?" dedim.
Fortnite diye bir oyunmuş. Oynayan var mı?
Çok boktan!
Nedir bu gerçekten?
Şöyle düşündüm, "Bunu nasıl aşılayıp insanlara sütlerinin
"nereden geldiğini öğretebilirim? Buldum! Turneye çıkacağım.
"Umarım herkes koltuklarında rahat bir şekilde oturuyor olur
"ve böylece inek sağarken bana katılırlar
"ve birlikte inek sağmaya gideriz." Benimle gelin!
Burası sihrin gerçekleştiği yer ve size nasıl olduğunu öğreteceğim.
Önce batırıyoruz.
Batırma bitti, şimdi siliyoruz.
Yani memeleri temizliyoruz.
Baştan aşağı.
Temiz gömleğim
inek bokuyla kaplandı bile.
Hoşunuza gidiyor gibi?
Hoşunuza gitti mi?
Temizlikten sonra
iyi kısma geçiyoruz.
Pompa.
İlkini yerleştiriyoruz. İlk memeyi buluyoruz. Takıyoruz.
İkincisi.
Memesi çok aşağıda.
Eminim seyirciler arasında güneye bakan birkaç...
Süt demişken...
Sen, ön sıradaki.
Süt istiyor gibisin. Sana getireyim.
Hadi bakalım.
Süt sektörü şu anda çok zor bir durumda.
Bunu vurgulamak istedim.
Şunu söyleyerek başlayalım, bu gece burada mandıra çiftçisi var mı?
Elinizi kaldırın, neredesiniz?
Orada? Yukarıda birkaç kişi var.
Onlara büyük bir alkış alalım lütfen.
Daha önce hiç söylendiğini sanmıyorum,
bazılarınız bana katılmayabilir.
Sorun yok ama bir dinleyin.
Bu sütün litresi bir mandıra çiftçisine 35 peniye mal oluyor.
Ama son iki yıldır litre başına ortalama 32 peni alıp
sütlerini zararına satıyorlar.
Çılgınca, değil mi?
Neden peki?
Bilmiyorum ama bu gece burada bir şey sormak istiyorum.
Buradaki herkesin buzdolabında bir litre süt var mı?
Var mı?
Yoksa muhtemelen vegansınızdır. Yalnız gösteride olabilirsiniz.
Bir litre süt için ne kadar ödediğini bilen var mı?
İşte bunu diyorum.
Kimse bilmiyor ve ne zaman bu soruyu sorsam
herkes, "Hiç bilmiyorum." diyor.
Çünkü insanlar süpermarkete veya dükkâna gidip,
"Evet, süt, buna ihtiyacım var.
"Et ve kuzu etinin fiyatına bak. Çok pahalı, değil mi?" der.
Süt, buzdolabımızda sürekli ihtiyaç duyduğumuz bir şey.
Çay, kahve, pastırma, yulaf ezmesi ve mısır gevreği için.
Kimsenin fiyatına baktığına inanmıyorum.
Ama sütün litre fiyatı 10 peni artarsa kimse fark eder mi?
Etmez mi? Kimin fark edeceğini söyleyeyim.
Mandıra çiftçileri.
Mandıra çiftçileri bunu fark eder.
O 10 peni doğrudan mandıra çiftçisine ödenirse
onlara inanılmaz derecede yardımı dokunur.
Çünkü daha önce de dediğim gibi,
aldıkları para bir litre sütü üretmenin maliyetinden az.
Ve mandıra sektörüne daha çok bürokrasi geliyor.
Bu da onu kârlı bir iş hâline getirmeyi oldukça zorlaştırıyor.
Örneğin burada bir çamur yığını var,
yağmur suyu içeri girmesin diye çamur yığınının üzerine
bir baraka inşa etmelisiniz.
Tamam ama kulübenin parasını kim ödeyecek?
Kulübenin yarısını ödemek için devlet ödeneği var
ama mandıra çiftçisi diğer yarısını ödemek zorunda.
Daha önce de dediğim gibi, mali açıdan kesinlikle zor durumdalar.
Hanımlar ve beyler,
o 10 peni çiftçinize çok fayda sağlayacaktır.
Bu sütü ister misiniz? Evet mi?
İşte. Afiyet olsun.
Pastörize değil. Altınıza sıçacaksınız, üzgünüm.
Süt meme ucundan çıkar,
borudan aşağı, aşağıdaki kâseye girer.
Daha sonra bu borudan tanka pompalanır.
Bir inekten 19,4 litre.
Bu çok fazla süt demek.
Ve son olarak, bu da
enfeksiyon kapmalarını engelliyor.
Her memeyi ayrı ayrı batırıyoruz.
Bunu bulamadım. Başardık.
Şimdi onları çayıra geri salıyoruz.
İnekleri severim. Tek kelimeyle harikalar, değil mi?
Şundaki saç şekline bakın.
Saçı benden iyi.
İnekleri böyle sağarsınız ve sütünüz buradan gelir.
Eğlenceliydi, değil mi?
Sütün nereden geldiğini herkes öğrendi mi?
Tabii ki 180 sığırı sağarsanız
elinizde bir sürü bok kalır.
Sahneye gerçek bok getirmeme izin vermediler, o yüzden bunu aldık.
Altını çizmek istedim çünkü yaşlı çiftçi Robin
şöyle konuşurdu, "N'aptın, n'ettin?"
Bir gün bana dedi ki, "Nerede bokluk, orada para."
Ne demek istediğini anlamadım,
ta ki kendi iki gübre yayıcımı alıp
bir sürü bok yayana ve para kazanana kadar.
Bunu tekrar vurgulamak istedim
çünkü geçenlerde televizyonda dediler ki,
"Sığır eti yemeyin. İnekler gezegeni öldürüyor." Saçmalık!
Neden öyle düşündüğümü anlatayım.
İngiltere'deki tarım arazimizin yüzde 80'i otlaktır.
Bu yüzden çiftçiliği sürdürülebilir kılmak için inekler
ve ne yazık ki koyunlar şart.
Arkalarından çok gübre çıkıyor
ve bu, toprak sağlığı için önemli.
Örneğin 20 yıl boyunca yoğun çiftçilik yaparsak
artık üst toprak tabakası kalmayabilir.
Yani bunu yaymaya devam edersek toprağımızın sağlığı burada olur,
böyle aşağıda değil.
Ciddi bir şeyden bahsetmişken,
tarımda akıl sağlığı şu anda tavan yapıyor.
"Nasıl farkındalık yaratıp para toplayabilirim?" diye düşündüm.
Aklıma iyi bir fikir geldi. RABI ile takım olacaktım.
Çiftçilikte akıl sağlığı için bir hayır işi gibi bir şey.
Profesyonel şarkıcı olduğum için...
RABI KRALİYET TARIMSAL HAYIRSEVERLİK KURUMU
...bir hayır şarkısı yapacaktım.
Hayır şarkımı duyan oldu mu?
Şarkımın adı "Koyunlara Dayanamıyorum."
Oraya gidip utanç içinde saklanacağım. İyi eğlenceler.
BU FİLMİN YAPIMINDA KENDİ GÜVENLİĞİMİZ
VE ONLARIN GÜVENLİĞİ İÇİN HİÇBİR KOYUN KULLANILMADI
Koyunlara dayanamıyorum
Şarkıcı değilim Herkes biliyor
Bir çiftçiyim İşte böyle
RABI için para topluyorum
Geçinmeye ihtiyacı olan Tüm çiftçiler için
Beni seviyorsan Traktörümü sevmelisin
TAYA ÇOCUKLARIN ANNESİ
Çekiciyim doğuştan
Boka batarım Değişken derinliklerde
Mandırada olan inekleri severim
Domuzları ve tavukları Mısırları ayık severim
Söylemiş miydim? Koyunlara dayanamıyorum!
Ne zaman hava düşürse modunu
Bir şehirde daha iyi olacağını düşünsen
Sabahı tüm ihtişamıyla beklerken
Yeni bir gün farklı bir hikâye getirebilir
Düz çizgileri sürmek Kalbimi çarptırıyor
Söylemiş miydim? Koyunlara dayanamıyorum!
Onlara dayanamıyorum!
Tabağını bitirdiğinde bizi unutma
İyi yemekler asla eskimez
Bir işten daha fazlası Hayat bu
Benim gibiler için Dünyalara bedel
John Deere, Massey ve Ford Hepsi kıyak
Söylemiş miydim? Koyunlara dayanamıyorum!
Onlara dayanamıyorum!
Sürücü koltuğunda hissedersin yalnız
Düşünürsün yaşadığın zor zamanları
Paylaşmak çözmenin yarısı Eğer kaybolmuş hissediyorsan
Şarkı söyle ve ayağını yere vur
Söylemiş miydim? Koyunlara dayanamıyorum!
Bence hepimiz bir konuda hemfikiriz, o da...
Şarkıcı değilim, herkes...
Bunu size yapmayacağım.
Aradan sonra soru ve cevap bölümü var.
Sahnenin önünde bir kova bırakıldı.
Ön koridora da öyle. Bana soru sormak isterseniz
lütfen bu küçük fişin üzerine yazıp kovaya atın.
Aradan sonra cevap vereceğim.
Gidip bir şeyler için millet. Çok teşekkürler!
KALEB'İN DÜNYA GÖRÜŞÜ TURNESİ PERDE ARASI
SORU KOVASI
BUGÜN SAÇLI YARIN KEL
TRAKTÖR DERGİSİ
En mutlu olduğum ikinci yere hoş geldiniz!
Saçımı yaptırmayı severim. Benim gibi olan var mı?
Var mı?
Bana çok soruluyor, "Kaleb, bedava saç kesimi ister misin?
"Bedava ürün ister misin?"
Hep hayır derim çünkü kuaförümle özel bir ilişkim var
ve kendisi bu gece burada!
Merhaba Joan.
Bana hep, "Neden bu kadar farklı saç stilin var?" diye soruyorlar.
Birkaç nedenden dolayı. Ama bir nedeni,
babamın tamamen kel olması.
Değil mi baba?
Babam için büyük bir alkış millet!
BABA
Kalkmak ister misin?
Evet, işte orada!
Gördünüz mü? Tamamen kel.
Bir gün böyle görüneceğimi kesin olarak biliyorum.
Kendi kendime dedim ki,
"Sevdiğim saç modelini bulana kadar mümkün olan her farklı
"saç modelini deneyeceğim."
Yine de kel kalsam nasıl görünürüm, merak ediyorum.
Snapchat filtreleri çok iyi. Neye benzeyeceğimi biliyorum.
Korkutucu, değil mi?
Gösterinin ikinci yarısında bana katıldınız,
bu kısım tamamen saçla ilgili.
İşte kanıtı, benim favorim perma olmalı.
Permaya bayılıyorum. Örneğin buraya yakından bakarsanız,
bir de buraya,
kellik bölgemi kapladığını görebilirsiniz.
Geliyor, gerçekten. Daha da önemlisi,
şundaki buklelere ve hacme bakın! Harika, değil mi?
- Permayı herkes seviyor mu? - Evet!
Topuz diye bir model denemiştim.
Bunu herkes hatırlıyor mu?
Ne düşünüyorsunuz?
Beğenmediniz mi?
Katılıyorum, bir hafta bu tarzla estim.
Bunun nedeni, buraya yakından bakarsanız,
bir de buraya,
kelleştiğimi göreceksiniz.
Çocukken şöyle derlerdi, "Şapka takar ve saçını sıkı toplarsan
"hiç saçın kalmaz, babana benzersin."
Eğer bu kısma yakından bakarsanız,
ki burası benim alnım. Uzunluğuna değil,
kırışıklık miktarına bakın.
Tek bir kırışıklık yok. Neden mi?
Topuz modeli derimi o kadar çok çekiyordu ki
çenemde küçük bir meme ucu çıktı.
Korkunç, değil mi?
Şimdi bir tarz geliyor ve geldiğinde
bu tarzla eseceğim.
Bu tarzın adı yandan tarak.
Eseceğimi söylemiştim, anlatayım.
Şu kısma bakın,
bir de buraya.
Perma yaptıracağım.
Saçım böyle olduğunda ortamlarda eseceğim.
Resmen eseceğim.
Ama şimdilik bir sonrakine geçelim çünkü çok korkutucu.
Bunu denemeyeceğim,
çünkü modelin adı Martı!
Denemeyeceğim çünkü martılardan nefret ederim!
Soru cevap kısmına geçiyorum.
- Evet! - Tamam, soru cevap kısmına geçiyorum.
Bu sopayı bir dakika bırakıyorum.
Hatta peruğu da çıkarıyorum.
Çok fazla saç spreyi sıkmadım, saçım aynı kaldı mı?
Kovam nerede? İşte burada.
Mümkün olduğunca çok soruyu cevaplamaya çalışalım.
Bu bir koyun sorusu. Hayır.
"Clarkson'ın Çiftliği'ni çekerken en sevdiğin an neydi?"
Güzel soru.
O kadar çok oldu ki. Tartışmalar her zaman komiktir.
Tabii sizin için.
Benim için çok stresli.
Her şeyden çok daha sinir bozucu aslında.
Çünkü örneğin Jeremy'yi üç tarla öteden
telgraf direğine çarparken izledim.
Çit direklerini yükleyiciyle
içeri ittiğim zamanı hatırlıyor musunuz?
Bunu yapmayın. Hem sağlıksız hem de güvenli değil. Sakın.
Tamam mı?
Ama çiftçiler bazen yapar.
Ve dizinden darbe aldığında o kadar da kötü değildi.
Pısırığın teki.
En sevdiğim an, oraya sakince yürüdüğüm
ve "Lisa bir paket bezelye getirsin mi?" dediğim an.
Dirseğini kırarsan bir paket bezelye koyarmışsın, iyi gelirmiş.
Bunu her şey için söylüyorum.
"Bir paket bezelye varsa iyi olursun."
Oscar boğaz ağrıtan direği yalarken, "Bezelye? İyileştir."
O kadar çok oldu ki.
Tamamı çok eğlenceliydi.
Ve tabii ki dördüncü sezonu da çekiyoruz.
Umarım daha uzun yıllar sürecek.
Tamamı harikaydı.
Bir sürü öne çıkan an oldu.
"Gelip tarlamızı ekebilir misin?
- "Overton Çiftliği'nden Küçük Dean." - Evet.
Kartvizitimi ister misin?
Evet mi?
- Mesaj atarım. - Mesaj mı? Görmem.
Her gün çok fazla mesaj alıyorum.
Her zaman meme resmi oluyor. Gerçekten garip.
Yine de senin için yapacağım.
Tamam, bir tane daha alalım.
Lanet olsun.
Burası biraz sıcak oldu, değil mi?
Biraz kaba. Okuyayım mı...
- Evet! - Cidden mi?
Taya, üzgünüm.
Soru diyor ki,
"Bekâretini traktörde mi kaybettin?"
Tanrım.
Hayır, bir VW Polo'daydı. Neyse...
Söylemeliydim, değil mi?
- Söylemeliydim. - Gerek yoktu.
Son soru, hadi.
Lanet olsun, tabii ki bu soruyu sordunuz.
"Neden koyunları sevmiyorsun?"
Koyunlardan nefret etmemin birkaç sebebi var.
Küçük bir çocukken koyunlarım vardı.
Howard için çalışmaya başladığımda daha çok traktör işi yapıyordum,
özellikle de hasat döneminde.
Hasat sırasında traktöre bindim. Atladım. Biçerdöveri çalıştırdım.
Tarlayı biçmeye başladık. Telefonum çaldı.
"Selam Kaleb, koyunlarından biri çite sıkıştı."
"Yoldayım." Howard'dan azar yedikten sonra
tarlaya gittim ve tabii ki bir koyun çite sıkışmıştı.
Ama bu koyuna bir metre yaklaştığımda ne oldu dersiniz?
- Öldü! - Henüz ölmüyor.
Kurtuluyor ve tarlaya doğru koşuyor.
Ben orada durup ona bakarken o da bana bakıyor
ve göz teması kuruyoruz.
On saniye. Ne eksik ne fazla.
- Sonra ne oldu dersiniz? - Öldü!
Öldü.
Kurtçukları da çekerler.
Acı çeken hayvan görmek istemem.
Ama bu koyuna yardım ettiğimde aklından ne geçiyordu ki?
Onu öldürenin kurtçuklar olduğu gerçeği değil.
Bu yüzden endişelenmiyor. Tarlaya adım attığım anda,
"Kaçmalıyım, bu çiftçi beni öldürecek." diyor.
"Koş, koş, koş!" Ve ne oluyor?
Sonunda yakalıyorum. Üç saat sonra koyunu iyileştiriyorum.
- Sonra ne oldu dersiniz? - Öldü!
Henüz değil.
Öylesi kolay olurdu.
İkinci gün dönüyorsun, sonra ne oluyor?
Sırt üstü yatıyor, alçıda çünkü tekrar ayağa kalkamıyor.
Yanına gidiyorsun.
Ayağa kaldırıyorsun, tarlaya koşuyor.
Çok temiz, turp gibi sağlıklı.
Sonra yine gözünün içine bakıyor.
Ve sonra ölüveriyor.
Koyunlardan nefret ederim!
Elbette çok sevdiğim hayvanlar var.
Tahmin edebilir misiniz?
- Domuzlar. - Domuzlar.
Domuzları severim, birkaç domuzum var.
Hatta bunlar.
Soldaki Fındık.
Bu da Fıstık.
Adının Fındık olmasının sebebi,
ikinci çocuğumuzun cinsiyetini öğrendiğimizde
ruh eşime, "Adını Fındık koyabilir miyiz?" dedim.
Kız olduğunu öğrendik. "Fındık olsun mu?"
İşte aldığım cevap. Aynen böyleydi.
"Hayır."
Buna karşı çıkılmayacağını biliyorum.
Bu yüzden bir domuz aldım ve adını Fındık koydum.
Bir sürü yavrusu oldu.
Beş yavrusu sütten kesildi ve inanılmaz derecede iyi durumda.
Bunu söylemeliyim.
Jeremy'de de birkaç domuz var. Görmüşsünüzdür.
Fena bir domuz çiftçisi değil.
Oldukça iyidir.
Şaşırtıcı ama evet. Bir gün koşarak geldi.
"Koşarak" dedim ama daha çok sürünüyordu, fosil kadar yaşlı.
"Ne oldu, bil!" dedi.
"Ne oldu?" dedim. "İki kolun da bacağın da duruyor."
"Sekiz yavru domuz var, hepsi çok iyi."
"Aferin dostum." dedim.
Konuşmaya başladı ve artık sıkıldım.
"Bunları sana ben öğrettim ama aferin."
İyi bir baba gibi hissettim, benden üç kat yaşlı olmasına rağmen.
Ama gururlu bir andı. Çok iyi bir domuz çiftçisidir.
Çok fazla söylemeyin yoksa şımarıyor.
Başka sevdiğim hayvan?
Arkasından konuşmak istediğim bir hayvan. Hadi.
Martılar, pek sayılmaz. Hadi.
Hadi, söyleyin.
Ne söylemek isterseniz söyleyin çiftçiler. Bir dakika.
Tekrar söyle?
- Porsuk. - Porsuk, işte oldu.
Bakalım listenin başında porsuk var mı?
Porsukların yaptığı iyi şeyleri bir düşüneyim.
Çok fazlalar ve tüberküloz taşıyorlar. Bu kötü bir şey, değil mi?
Sığırlara bulaşıyor, kötü bir şey daha.
Durun, kirpi yiyorlar. Kötü bir şey daha.
- Kirpileri severiz, değil mi? - Evet!
Durun! Kötü bir şey daha.
Yuva yapan kuşları yerler. Onları da sevmez miyiz?
- Evet. - Bir şey diyeyim mi?
Porsuklara dayanamıyorum.
Listemin en başında ne olduğunu söyleyeyim, inekler.
İneklere bayılırım.
Çok severim.
Birkaç farklı nedeni var.
Bir nedeni karakterleri.
220 tane ineğim var.
Bunlar ineklerimden birkaçı.
Aslında bunları satıp yedik ama...
Onları ekranda gördünüz.
İyi misin? Ben öyle deyince dehşete kapıldın.
Tadı inanılmaz.
Bunlar ineklerimden birkaçı. Burada 220 ineğim var. Ve...
Birkaç Hereford var.
Çok istekli.
İşte oldu, güvendeyiz. Devam edelim.
Birkaç Hereford ve birkaç Angus var.
Ve arkaya bakarsanız birkaç Belçika Mavisi görürsünüz.
Bu inekleri etleri için yetiştiriyorum.
Bir dakika önce önümde yürüyen şu iki ineği gördünüz mü?
Diğerleri arkamda yürüyor.
Köpekler gibiler. Beni severler.
Bu iki inek, "Beni rahat bırak Kaleb." diyen bir karaktere sahip.
Buna saygı duyuyorum.
Karakterden bahsediyorum.
Bir inek size bakıp şöyle der,
"Seni çok seviyorum. Kaşı beni."
Yirmi dakika boyunca karınlarını, kafalarını,
tüylerini kaşırsınız. Ben yani.
Böyle işte.
Ertesi gün ağıla gidersiniz
ve orada bir inek gözlerinizin içine bakıp şöyle der,
"Senden nefret ediyorum ulan!"
Sen de, "Saygı duyuyorum. Çünkü ben de senden nefret ediyorum.
"Yılın geri kalanını böyle bir döngüde geçireceğiz,
"ta ki ben seni yiyene kadar, tadın harika olacak."
Hayvanlarla ilgili diğer iyi şey iletişim becerileridir.
Bu arada çiftçilerin de öyle.
Garip iletişim yöntemleri var.
"Her şey düzelecek." lafını herkes duydu mu?
Daha önce duydunuz mu? Anlamını bilen var mı?
Ne anlama geldiğini anlatayım.
Anlamı şu. Bara girdikten üç saat sonra
ruh eşime, "İyi misin?" derim. "İyiyim." der.
- Hepimiz duyduk, değil mi? - Evet!
İyi olmadığı anlamına geldiğini artık biliyorum.
Bir çiftçi, "Her şey düzelecek." dediğinde
inekler mezarlıktan atlıyor olabilir
ama şu var.
Her şey düzelecek. Bu oldu. İnanılmaz utanç vericiydi.
Ama şu var. Her şey düzelecek. Düzelir.
Ben çocukken, çiftçiler bana şöyle derdi,
"Ben tatildeyken çiftlikten sen sorumlusun."
Ben de, "Sen tatildeyken çiftlikten ben mi sorumluyum?" derdim.
"Evet." "Gerçekten mi?"
"Evet, garipleştirme." "Tamam, üzgünüm."
Ama yapılacak işlerin listesini vermezlerdi
çünkü kâğıt para eder.
Duvara çizerlerdi. Tıpkı bunun gibi.
Anlamını biliyor musunuz?
Çok kolay. Sabah traktöre atla,
Kuzey Bury Hill'de çalış.
O tarlanın şekli böyle.
Anladınız mı?
Peki ya buradaki ne?
Saçım o kadar da kötü değildi, tamam mı?
Bunun anlamı, ahıra git, inekleri sal,
koyunları diğer tarlaya taşı.
Evet, ölecekler, yine de yap.
Önemli bir şey geliyor. Bunun anlamını bilen var mı?
Çiftçi yılın başında şu kadar parayı yatıracak.
Sonra yıl boyunca biraz daha para yatıracak.
Ve sonra biraz daha fazla.
Yılın sonunda biraz daha fazla para koyacak.
Ürünlerini sattıklarında, sonunda...
Elinde bu kadar kalacak.
Bu yüzden her çiftçi benim kahramanım.
KAHRAMANLAR
On beş çiftçinin ismini verebilirim.
Ağaç diken, çit diken, baraj yapan.
Neden kendi paralarını bu işler için harcıyorlar?
Çünkü çevreyi ve vahşi yaşamı
diğer herkes kadar çok seviyorlar.
Yine de bu ikisine zarar vermekle suçlanıyorlar. Sinirimi bozuyor.
Kahramanlar demişken, bu gece birkaçını anmak istiyorum.
Bunu her söylediğimde daha da zorlaşıyor çünkü kalbimdeki yerleri büyük.
Ve başlamak istediğim kişi büyükbabam.
Ne yazık ki Clarkson'ın Çiftliği dizisi çıkmadan hemen önce vefat etti.
Yani bunu görme şansı bulamadı.
Ama umarım yaptığım ve başardığım her şeyle gurur duyuyordur.
Küçük bir çocukken eve girip şöyle derdim,
"Ne oldu, tahmin edemezsin!" "Ne?" derdi.
"Artık 100 tavuğum var." dedim.
O da, "Aferin!" dedi.
Ertesi gün Chipping Norton'a gidip
arkadaşlarına şöyle derdi, "Küçük torunum Kaleb
"on üç yaşında. 100 tavuğu var. Gerçekten iyi gidiyor."
Ertesi gün kahve içmek için ninemle buluşmaya,
annemin faturasını ödemeye gittiğimde
herkes beni durdururdu.
Şöyle derlerdi, "100 tavuğun varmış Kaleb. Aferin!"
Sadece dedemden aferin almazdım,
tüm topluluktan aferin alırdım.
Benim için bir başka kahraman ünlü bir kahraman değil.
Yerel bir çiftçi, daha önce bahsetmiştim.
Howard Pauling adında biri.
Kahraman olarak bahsetmek istedim
çünkü bana buğday, arpa, kolza ekimi, yetiştirilmesi
ve ilaçlanması hakkında bildiğim her şeyi o öğretti.
Ama daha da önemlisi, bana çok sevdiğim
o ünlü sözün anlamını öğretti,
ve o söz şu,
"Hayaller gerçekleştirmezsen gerçek olmazlar."
Akşam saat sekizde derdi ki,
"Kaleb, saat sekiz. Eve mi gideceksin, tarlayı mı süreceksin?"
Derdim ki, "Bir şey diyeyim.
"Gidip tarlayı sürme işini bitireceğim."
Çünkü çalıştığım her saat
para kazanıyordum, böylece hayalimi gerçekleştirebilirdim.
Ve bu hayalim hep kendi çiftliğimi satın almaktı.
İki çocuğum ve müstakbel eşimle oraya gittiğim gün
şöyle diyeceğim, "Şu tarla var ya,
"oraya buğday ekmek istiyorum çünkü artık benim çiftliğim."
Hayalim tamamlanmış olacak.
Bir kahraman daha...
Bu gece burada olan iki kahraman.
Annem ve babam.
Anne, şunu bil ki bunu söylediğimde seni çok seviyorum ve bu çok komik.
Nine, fotoğraf için çok teşekkürler. Ninemi suçla.
Bana öyle bakmasının sebebi
annemin bacaklarının arasında bir tavşan olması.
Kesin olarak inanıyorum ki annem bana üç tavuk almasaydı
bugün olduğum kişi olamazdım.
Ve tabii ki anneme teşekkür etmeliyim
çünkü gidip derdim ki, "Artık 400 tavuğum var.
"Yarın 50 tane daha alabilir miyiz?"
Bana hiç "Artık tavuk yok Kaleb. Hadi ama." demedi.
"Tamam, ne zaman gidiyoruz?" dedi. Çünkü annem bana inandı.
Bir iş kuracağıma inandı. Ve tabii ki yaptım, çok para kazandım.
Tekrar teşekkürler.
Babam beni yine öldürecek. Bu resimden nefret eder.
O da bir şeyler öğretti.
Bir tanesi şu, asla bu saç modelini kullanma.
O saç modelini asla kullanmayacağım baba. Merak etme. Güvendeyiz.
Ona da teşekkür etmeliyim çünkü ne zaman tavsiye istesem
hep telefondaydı ya da hafta sonu merdiven yapmak
veya buzağılarımı beslemek için yalak koymak gibi tuhaf şeylerde
benim ve ekibimin işini kolaylaştırdı. Bu yüzden sağ ol.
Sanırım tüm kahramanlar bunlar.
Bir tane daha var, değil mi?
Tabii ki son kahraman Jeremy Clarkson.
O da olmalı, değil mi?
Adam beni deli ediyor.
Ne?
- Nasıl yani? - Sen ne yaptın?
- İleri geri gittim. - Böyle mi?
Hayır. İleri gidip sonra böyle döndüm.
En başta ne dedim?
Bunu yapma dedin ama nedenini anlamadım.
Benim adımı tabelaya yazamayacaksın.
"Burayı kim ekti? Jeremy mi, Kaleb mi?" yazılı
bir tabela olacak.
Sorun ne ki?
Her sekiz çizgide bir hat ekle, dedim.
Her yerde hat olacak şimdi.
Şurada bir hat, burada, burada, her üç metrede bir.
Bu tarafta hiç hat olmayacak.
Spreyleme ve gübreleme için geldiğimde
nereye, nasıl gideceğim?
Tahmin et.
Ne yaptığımı bilmiyorum işte.
Düzgün yaparım artık. Çok mu geç?
Çok geç. Hapı yuttuğunun resmidir.
Düzgün ekmemişsin bile.
Doğru düzgün sürmedim mi?
Döner kavşak kadar düz!
Gördünüz mü? Beni deli ediyor ama ona teşekkür etmeliyim
çünkü beni hiç çalışacağımı düşünmediğim bir sektöre soktu.
Televizyon sektöründen bahsediyorum.
Ben hayatın bir yolculuk olduğuna inanırım.
Yolculukta engellerle karşılaşırsın.
Örneğin 21 yaşımda TV'de olma engelini aştım.
Etrafından dolaşabilirdim.
Ama bu adamın biraz desteğiyle
doğrudan geçmeye karar verdim.
Bu da beni buraya getirdi.
Bu benim gösterim.
Ekrandaki tüm resimleri
ben seçtim.
Jeremy'nin resmini de koyayım dedim.
Telefonuma baktım
ve koyabileceğim en kötü fotoğrafı buldum.
Ona tekrar teşekkür etmeliyim, umarım ona çiftçiliği biraz öğretmişimdir,
"Bunu kendi başıma yapabilirim." der.
Domuzlar gibi.
Daha önemlisi, bana TV sektörü hakkında çok şey öğretti.
"Program çekmek zor olamaz." diyebilirsiniz.
Siz çıkarsınız, iki kamera gelir,
sizi çekerler, bu kadar. Düşünecek çok şey var.
Örneğin evdekilerin seni gördüğü konum,
daha da önemlisi, çiftçilik öğreten kişinin
seni görebilmesi.
Ve asla seyirciye arkanı dönme.
Tanrım, çok korkunç.
Çünkü herkes kıçına bakar.
Kimse bunu görmek istemez! Değil mi?
Ve çok iyi bir dostluğumuz var. Benim en iyi dostumdur.
Aslında bu adamı sevdiğimi söyleyebilirim.
Seni taşralı ahmak.
O iyi bir adam. Ona bir şey için daha teşekkür edebiliriz.
Çiftçiliği tekrar ön plana çıkardı, değil mi?
Evet!
Akıl sağlığı ve çiftçilikten de bahsetmek istiyorum.
Daha önce değinmiştim.
Şimdi bir istatistik vereceğim.
İstatistik şu, 2021 yılında
otuz altı çiftçi intihar etti.
Otuz altı.
Niye? Birçok nedenden dolayı olabilir.
Örneğin nakit akışı böyle.
Ailelerini doyuramayıp kira ödeyemez olmaları.
Tıpkı hava durumu gibi çünkü havayı değiştiremeyiz.
Ama hava neyi değiştiriyor? Nakit akışını.
Şuna inanıyorum ki
herkes yerel tarım fuarına gitmeli.
Yerel tarım fuarına gidiyor musunuz?
Evet!
Gitmenizi söylememin sebebi, bunun önemli bir işe yaraması,
yani çiftçiyi o önemli gün için çiftlikten uzaklaştırması.
Dolayısıyla oraya her gittiğimde çiftçiler gülümsüyor,
dostlarıyla, komşularıyla, akrabalarıyla konuşup
çocuklarının koyun sergilemesini veya midilli yarışlarını izliyorlar.
İyi bir mola oluyor.
Eski traktörlerindeyken hiç gülmüyorlar çünkü hava çok soğuk.
Valtra ya da Fendt'te olsam gülerdim
çünkü ısıtması var.
Bu gece özel bir şey yapmak istiyorum,
Şu an burada kendi tarım gösterimi
yapmak istiyorum.
Buna Büyük Turp adını vereceğiz.
Aslında bir traktör yarışı.
İnanıyorum ki burada yarışa katılacak
özel konuklarımız vardır.
İlk olarak geldiğin için sağ ol JB
çünkü ruh eşim sana kafayı taktı, özür dilerim.
Buraya gelmek ister misin? İşte JB Gill!
Dilwyn, gösterinin veterineri.
Dilwyn, yukarı gel!
Ve Lizzie, kendisi üçüncü sezondaki keçi uzmanı.
İşte oldu, yukarı gelin. Buraya gelin.
- Bana katılın. Nasıl gidiyor? - İyi misin?
Dilwyn!
- Teşekkürler, nasılsın? - İyiyim.
KALEB'İN BÜYÜK TURPU
Pekâlâ.
Kendinden bahset. Çiftçilik mi yapıyorsun?
- Evet! - Alpaka mı?
JLS YILDIZI VE ÇİFTÇİ
- Yo. Alpaka mı? - Bilmem!
Domuz, hindi.
Hindi mi? Hangi cins?
KellyBronze, onlar en iyisi. En iyiye bu yakışır.
- İşini biliyor. - Aynen.
Kazanacak mısın sence? Bu bir traktör yarışı.
- Aldığım traktöre bağlı. - Favori bir traktörün var mı?
- Var. - En sevdiğin traktör ne?
- John Deere. - Tamam.
Sen John Deere süreceksin.
John Deere'in arkasında durur musun?
Şimdi Dilwyn'e geçelim.
- Selam Dilwyn. Yine birlikteyiz. - Aynen.
CLARKSON ÇİFTLİĞİ VETERİNERİ
Dilwyn'i çocuklarımdan daha çok görüyorum.
- Muhtemelen. - Veteriner faturaların
gözümün önünden gitmiyor.
Bir sayı düşün ve ikiyle çarp.
Dilwyn dizideki veteriner millet.
Yarışı kazanacak mısın?
- Eminim. - Favori bir traktörün var mı?
Massey Ferguson ile büyüdüm.
Kırmızı senin. Adı Case çünkü kırmızı.
- Olur mu? - Olur.
Case traktörünün arkasında durur musun?
- Selam Lizzie. - Selam.
- Beni keçi kesmeye gönderme. - Yorum yok.
CLARKSON ÇİFTLİĞİ'NDEN KEÇİ DANIŞMANI
Jeremy'nin dizide keçileri var. Onları seviyor.
- Hem de çok. - Değil mi? Tuhaf bir adam.
Gerçekten tuhaf. İş olarak 29 tane erkek keçisi olduğunu söyledim.
Yani para getirmiyorlar. Dedi ki,
"Kaleb, sanırım onları kiralayabilirim."
Haklı mıyım? Böyle dedi, değil mi?
- Evet. - "Nasıl yani?" dedim.
"Yapamayız, bu yasa dışı!"
Dedi ki, "Yok, çiftçilere kiralayacağım,
"traktör girmeyen yerleri otlatırlar."
"Tamam." dedim. Biriyle anlaşmış.
Çiftçi demiş ki, "Dur.
"Para vermelisin, keçilerini besliyorum."
- İşler iyi gitmedi. - Gitmedi.
- Aptalın teki. - Dinlemiyor ki.
New Holland traktörüyle mutlu musun?
- Başka seçeneğim yok. - Favorin var mı?
Kendimden eminim, hepsi olur.
- Öyle mi? - Evet.
Bunun için büyük bir alkış. Harika, değil mi?
Direksiyonlarınızı alabilir misiniz lütfen?
Üçten geriye doğru sayınca yarış başlayacak.
Döner kavşağın etrafında iki tur atmalısınız.
Sonra köprüden geçmeli
ve sonra traktör kulübesine geri viteste park etmelisiniz.
Kolay olacağını söylemedim millet.
Bu yolda bazı engeller görebilirsiniz, biri inekler.
- İnekleri severiz, değil mi? - Evet!
Onlara çarpmıyoruz.
Bu yolda birkaç koyun da görebilirsiniz.
Turnedeyken sürekli şöyle dedim,
"Koyuna çarparsanız 10 papel veririm."
Bir genç adam 13 yaşındaydı. Bu yarışta yer almıştı.
Yarışın başından itibaren galibiyeti hedeflemedi.
Yoldaki her bir koyuna çarptı.
Bana 50 papele mal oldu çünkü ikiden fazla vardı.
İki tane koyun kaldı.
Ama bu gece bir koyuna çaparsanız 10 puan alırsınız.
Herkes hazır mı?
- Evet! - Buna hazır mısınız?
- Evet! - Hazır mıyız?
Üç, iki, bir, başlayın!
Hızlı bir başlangıç oldu.
Küçük bir kaza. Sigortamız yok.
İyi yakaladın.
- Ne oluyor Lizzy? - Aynen. Olmuyor.
Olamaz!
Evet. Öne. Bir şey diyeyim... Hayır!
Hayır, buraya gidiyorsun.
Evet. Kavşağın etrafından.
İster inanın ister inanmayın, çok zor.
Yüzlerindeki konsantrasyona bakın millet.
- İşte böyle. - Hayır!
Lizzie, kavşağın ortasındaki ineğe çarptın!
Biliyorum, üzgünüm.
İleri.
İleri, işte böyle.
Aferin, geriye doğru!
- Lizzie, içki mi içtin sen? - İçtim.
İçtin mi?
İçkiliyken araba kullanma, asla.
Bekle.
Dilwyn önde gidiyor. Barakaya geri viteste park etmelisin.
- Hadi JB, köprüden geçmeliyiz. - Hayır.
- Hadi Lizzie! Hadi! - Olmuyor! Hayır.
JB başardı!
Koyunları tamamen yok etti.
Bunu sevdim, aferin.
- Sorun yok. - Lizzie, iyi misin?
Yaklaştım.
Bu harika, başardı işte!
JLS sevmez misin?
Ne oluyor? Gerçekten çok iyi, cidden.
Şimdi geri dön.
Hayır.
Gel ve burada dur lütfen. Güzel.
Birkaç sertifikamız var çünkü bu ciddi bir iş.
Tamam mı? Üçüncüden başlıyoruz.
- Dilwyn. - Hadi bakalım.
Yarış nasıldı dostum?
Geri vitese kadar iyiydim, değil mi?
Aynen.
Bu hayatımda gördüğüm en sıkı yarıştı.
Kendimi kaptırdım! Sonra birden
JB kazanmak üzereyken yandan girdin!
TEKRAR
Neler oluyor?
- İşte sertifikan. Tebrikler. - Sağ ol.
- Büyük bir alkış millet! - Sağ ol.
Kötü bir başlangıçtı. Bu gece kaç tane içtin?
- Sadece iki tane. - İki mi?
- Evet. - Lütfen içkiliyken araba kullanma.
İki kez sahneden çıktın.
TEKRAR
-Hayır, üç. - Geri vitese çalışıyordum.
Her seferinde yakaladın, sağ ol.
Çünkü 300 papele satılıyor,
Amazon'da.
Neyse, ikinci oldun ve büyük bir aferin aldın.
- Sağ ol. - Büyük bir alkış millet!
Kesinlikle döktürdün.
Üzgünüm Taya. Bak kanka.
"Kanka" diyeceğim. Biz kankayız.
Kankayız.
Her neyse, ilk sırada JB var. Çok teşekkürler!
TEKRAR
Çok teşekkürler.
Bundan sonra
genç çiftçiler partisi mi yapsak?
- Evet! - Evet mi?
Mesela patates savaşı isteyen var mı?
- Evet! - Evet mi?
Ne yazık ki bu yeri kiraladığımda,
kontratta kalın harflerle
"Patates savaşı yasak" yazıyordu. Düşününce,
bir patates savaşı başlatsak avizeye vurup
ödemek zorunda kalırdım.
Bu yüzden yapmayacağız.
Peki herkes The Wurzels adındaki ünlü grubu duydu mu?
- Evet! - Evet mi?
Herkes şu meşhur şarkıyı biliyor mu?
"Yepyeni bir Biçerdöver Aldım."
Evet!
Benimle birlikte şarkı söylemek var mı?
- Hep birlikte? - Evet!
Peki ya...
Siz, ben ve The Wurzels
birlikte söylesek ya?
- Merhaba! - Teşekkürler!
- Teşekkürler. - Herkes hazır mı?
- Evet! - Müzik gelsin!
EŞLİK EDİN!
Dün gece traktörümü Samanlığına doğru sürdüm
Köpeğine tırmık attım Sessiz kalsın diye
Bir şey bana benden kaçtığını söylüyor
Hadi canım İhtiyacım olan bir şey var sende
Çünkü yepyeni bir biçerdöver aldım
Ve anahtarı vereceğim sana
Gel birlikte mükemmel bir uyum yakalayalım
Bende 80 dönüm var Sende 172
Yepyeni bir biçerdöver aldım
Ve anahtarı vereceğim sana
Beni güldürdü
Yanında olacağım İhtiyacın olan her şeyi vereceğim
İkizlerimiz ve üçüzlerimiz olacak Hızlı bir adamım ben
Biliyorsun ki seni seviyorum aşkım Ver elini bana
Ama en çok istediğim şey O dönümlerce arazi
Çünkü yepyeni bir biçerdöver aldım
Ve anahtarı vereceğim sana
Gel birlikte mükemmel bir uyum yakalayalım
Bende 80 dönüm var Sende 172
Yepyeni bir biçerdöver aldım
Ve anahtarı vereceğim sana
Seni seven kim bebeğim?
Son Wurzel dansındaki Muhteşem çift değil miydik?
Giydim yepyeni pabuçlarımı Bir de kadife pantolonumu
Sen yeni elbisenle Parfüm kokun muhteşemken
Fotoğraflarımız çekildi Ve tutuştuk el ele
Çünkü yepyeni bir biçerdöver aldım
Ve anahtarı vereceğim sana
Gel birlikte mükemmel bir uyum yakalayalım
Bende 80 dönüm var Sende 172
Yepyeni bir biçerdöver aldım
Ve anahtarı vereceğim sana
Çok güzel bir kadınsın
Sabırsızlanıyorum Arazinde kucaklamak için seni
Bir kez daha alkışlayalım millet! The Wurzels!
Heyecan doluyum!
Bir şey daha söyleyeceğim, bu gece geldiğiniz için teşekkürler.
Burada olmak benim için büyük bir zevkti!
Hayaller gerçekleştirmezseniz gerçek olmazlar, unutmayın.
Çok teşekkürler!
Çok teşekkürler! Sağ olun!
Alt yazı çevirmeni: Sabiha Filis
Proje Kontrol Sorumlusu Berkcan Navarro