Nazywam się…
Kim Mi-jeong.
Podszywałam się pod nią.
I zabiłam, by stać się Sarah Kim.
Co takiego?
Nazywam się
Kim Mi-jeong.
Powiedziała, że jest Kim Mi-jeong?
A nie Sarah Kim?
Tak, ale to musi być Sarah.
Na pewno.
Przez cały czas oszukiwałam was, udając Sarah Kim.
Chciałam, by organy ścigania oficjalnie uznały mnie za Sarah Kim.
Zmasakrowałam jej twarz i wrzuciłam ją do kanałów,
by umarła jako ja.
Dzięki temu mogłam żyć jako Sarah Kim.
Przyznaję się do winy
i przyjmę należną karę.
Ale nie żałuję tego.
I za to przepraszam.
To przez Boudoir?
Wykorzystuje fakt, że obie są rażąco podobne.
Jak Sarah Kim okaże się niewinną ofiarą,
sprawę oszustwa umorzą z braku podstaw.
Tu chodzi o udowodnienie tożsamości.
Dlaczego rezygnuje pani ze wszystkiego,
by uratować jedną rzecz?
Z pani twarzą nikt powiązany nie da się na to nabrać.
Skoro taki był plan, trzeba było ją sobie roztłuc!
Co? To było za trudne?
To czemu zrobiła to pani ofierze?
Proszę pana,
niektórzy nie zasługują na życie.
Kimś takim była Sarah Kim.
Dla tych, którzy ją znali,
oraz dla mnie.
Wszyscy życzyli jej śmierci.
- A pani poszła o krok dalej. - Ja tylko powiadomiłam o jej śmierci.
Chcę zadzwonić.
Słucham.
Halo!
Po co dzwonisz?
Po śmierci Sarah Kim
Nox przejmuje kontrolę nad Boudoirem jako największy akcjonariusz.
To nic nie zmienia.
Jest pani Sarah Kim i zabiła pani Kim Mi-jeong.
Nie udowodni pan tego.
Kiedyś oddała pani nerkę.
Na szczęście szpital zachował próbkę pani tkanki.
Nasi śledczy powinni już być na miejscu.
Ja pojadę.
Została godzina.
Jeśli zdążą zadzwonić, wygram.
Jak nie, to pani.
TRWA PRZESŁUCHANIE
Wie pan co?
Co prawda się przyznałam,
ale nie powiedziałam wszystkiego.
Nie mówiłam, jak ją zabiłam i się jej pozbyłam.
Mogę opowiedzieć to, co chce pan usłyszeć.
Niech więc nie tracą czasu i wracają.
Nie. Poskładałem już całą historię.
- Tylko okoliczności i domysły. - A jak są przekonujące?
Opowiedzieć?
Mocno wtedy śnieżyło.
To był dzień pokazu nowej kolekcji Boudoira.
A także jego upadku.
Bo na przyjęciu byli wszyscy, którzy panią gardzili.
Zaczęłaś beze mnie?
- Sądziłam, że nie przyjdziesz. - Dokończmy rozmowę.
Jeong zeznała, że rozmawiałyście,
gdy zaczęło się afterparty.
To był dopiero początek tego, co miało nadejść.
Bo nieszczęścia chodzą parami.
Choi przybyła na przyjęcie około 22.40.
Mówiła, że przyszła sama.
Skłamała.
Była z kimś.
Znajdź Sarah Kim.
Dobrze.
Nie wiem, dlaczego to utaiła.
Twierdziła, że nie wiedziała o pani związku z Kangiem.
A wiedziała.
Przywitaj się z kimś.
Już.
Dobra.
Namieszałaś tą swoją niecierpliwością.
Jutro zwrócę inwestycję, więc odejdź po cichu.
I żadnych głupot.
Też mogę kogoś nasłać.
Poznałam kogoś ciekawego.
Kogo?
Absolwenta Oksfordu, gościa od wielkich inwestycji.
Nie panikuj.
Skończył twój kierunek, na twoim roku.
Nieźle, co?
Mało co chodziłam, raczej nie będzie mnie kojarzył.
Pewnie, że kojarzy.
Serio?
Tak.
Twierdzi, że nawet wśród nich się wyróżniałaś.
Mam teraz sporo na głowie.
Kiedy indziej.
To zajmie chwilkę.
Przywitajcie się.
No leć.
Ty i Oksford? Od kiedy?
Kiedy zaczęłaś?
Ale co?
Oszukiwać mnie.
Widziałem cię w tej szwalni.
Odpowiedz. I nie kombinuj.
Ile wiesz?
Noż kurde!
Nie o to chodzi.
Powinnaś się wypierać!
Ile wiesz?
Przez ciebie byłem gotów kogoś zabić.
I sprzedawałem się babie starszej od mojej mamy.
A ty mi, cholera, próbujesz grozić?
Bez jaj.
Czemu robicie mi to akurat dziś…
- Powinnaś zaprzeczać. - Wtedy byś mi uwierzył?
Nigdy byś na mnie nie spojrzał, gdybym nie była bizneswoman ani sponsorką.
Gdybym nie była Kim Eun-jae ani Sarah Kim,
ukradłbyś mi kluczyki?
Więc przeze mnie taka jesteś?
To chcesz powiedzieć?
Pomyśl…
gdybyś nie był pazerny,
oszukałabym cię?
To, jaki jesteś,
zawdzięczasz sobie.
Jak cię powstrzymać?
Ujawniając wszystko?
Odważysz się?
- Jak Choi się dowie, będzie też po tobie. - Odejdź, a pożałujesz.
Nie zaczynałabym, gdybym miała żałować.
Nikt nie wie, że się znamy.
Więc nic nie wiesz.
Kiedy pani przyjechała?
Przed chwilą.
Gdybym wiedziała, wyszłabym się przywitać.
A tak w ogóle –
serio myślałaś, że się nie połapię?
Ji-hwon zdradził mi,
że knuliście razem, by mnie przechytrzyć.
Spotkałam się z nim, by lepiej panią poznać.
Zależało mi na korzystniejszej umowie. Przesadziłam.
Przepraszam.
Po co te przeprosiny?
To ciebie zdradzono, nie mnie.
Ji-hwon może i przeszedł na moją stronę, ale zapłacisz za podrzucenie kreta.
Żądam 30% prowizji.
To nasza ostateczna oferta.
Da mi pani chwilę na przemyślenie tego?
Masz czas do końca przyjęcia.
Dowiedziawszy się o pani relacji z Kangiem,
Choi zemściła się umową.
Nie chciała, by prawda wyszła na jaw.
Lepsza szkoda dla domu towarowego niż przyznanie się do porażki.
Co pani na to?
Nie brzmi bardziej przekonująco niż zeznanie Choi Chae-u?
Nie wiem.
Nie pamięta pani?
Wal się!
Obyś zdechła!
Pieprz się, tępa dzido!
- Kurwa! - Co robicie?
Przepraszamy. Proszę zaczekać w środku.
OBYŚ ZDECHŁA
„Kto mógłby to zrobić?”
Nie miała pani pojęcia.
Było ich za wielu.
Dobry wieczór.
Aż przyszła kolej na tę, której wolałaby pani nie pamiętać.
Desperatka.
Noż kurwa.
A potem?
Co dalej?
Nie ma pan pojęcia. Tylko ja wiem, co było dalej.
Nieprawda.
Wie to ktoś jeszcze.
Ofiara, Kim Mi-jeong.
Sekcja zwłok to ostatnie zeznanie ofiary.
Ofiara miała przy sobie broń.
Coś, z czym umiała się obchodzić.
Może i planowała panią zabić,
ale pani miała równie zabójcze zamiary.
Bez wahania uderzała ją pani raz za razem.
Pani popatrzy.
To pani sprawka.
Potem naprędce obmyśliła pani plan ukrycia ciała.
Jednak potrzebowała pani czyjejś pomocy.
Kogoś, kto to po cichu załatwi.
Z doświadczenia wiedziała pani, że Choi…
umie wszystko zatuszować.
I jak?
Podpiszę.
Wiedziałam. Kazałam już zacząć prace.
Dział luksusowy musi być pełny. Wprowadź się w tym miesiącu.
Już dziś zacznę się wprowadzać.
Te też.
To też do butiku głównego?
Do Samwola.
Wiedziała pani, gdzie nie znajdą ciała.
TYLKO DLA PRACOWNIKÓW
W Samwolu wszystko już miało pójść z płatka.
Znała pani to miejsce na wylot.
Myślała pani, że to będzie zbrodnia doskonała.
Tyle że wtedy
ofiara wciąż żyła.
Szanowni klienci,
serdecznie dziękujemy za odwiedzenie domu towarowego Samwol.
Czołgała się w brudnym kanale w stronę światła.
Ze ścian kanału zebraliśmy setki odcisków ofiary.
To dowód, że do samego końca walczyła o życie.
Gdy ją znaleziono,
było już za późno.
Wiedziała pani, że ofiara wciąż żyła.
A i tak…
HYEON JAE-HYEON, WYDZIAŁ DS. PRZESTĘPSTW Z UŻYCIEM PRZEMOCY
Gdy otrzymamy wyniki badań,
nie będzie odwrotu.
Nie będzie się dało skrócić wyroku.
Radzę zrezygnować.
Z czego jeszcze mam zrezygnować?
Zaszłam za daleko.
I jak?
Uprzedziła nas.
Próbka zniknęła.
Ale kto mógłby…
Jednak wygrałam.
Dobrze pan kombinował.
Ale prawda wygląda inaczej.
Wydaje się trudna do przyjęcia i nielogiczna.
Ciężko będzie panu uwierzyć,
ale prawda jest taka.
Odbiło ci?
Jak tu wlazłaś?
Co, nie wolno mi tu być?
Inni mogą nie wiedzieć, ale ty tak.
Boudoir.
To moje dzieło.
To wszystko moja zasługa.
Wiesz, czego musiałam się wyrzec, by tu dojść?
Co ty niby zrobiłaś?
Siedź tu do końca przyjęcia.
Bo nie ręczę za siebie.
Mówiłaś, że przypominam ci kogoś.
Ciebie samą.
Chyba zgadłam.
To po cholerę zgrywasz świętoszkę?
Co z tym zrobisz?
Zabijesz mnie?
Ty zostaniesz mną,
a ja tobą.
Już tylko ty wiesz,
że jestem Kim Mi-jeong.
Przestań bredzić.
Wszędzie są kamery.
Od jakiegoś czasu nie działają.
Nie zauważyłaś?
Odesłałam resztę robotników do swoich krajów
i dopilnowałam, by w pracowni nie został ani ślad.
Za tymi drzwiami znają mnie setki ludzi.
A czy ktokolwiek zna cię tak naprawdę?
Czy ktoś w ogóle by cię szukał,
gdybyś zniknęła?
Podróbka zawsze będzie podróbką.
Czy rzecz nieodróżnialną od oryginału można nazwać podróbką?
Nie udaję cię,
bo jestem podróbką. Jestem tobą, bo ty jesteś fałszywką.
Co ty możesz o mnie wiedzieć?
Nie chciałam jej zabić.
Gdyby Sarah mnie zwyczajnie przeprosiła…
obyłoby się bez tego galimatiasu.
„Przepraszam”.
Do końca tego nie powiedziała.
Pomocy, kogoś…
Kim Eun-jae.
Eun-jae.
Pomylił mnie pan z kimś.
Czy rzecz nieodróżnialną od oryginału
można nazwać podróbką?
Sarah nie umiała przestać.
I dlatego zginęła.
Kurde.
Serio wierzysz, że możesz być Mi-jeong?
Wierzę w pana.
Pan mnie ot tak nie puści.
Przyznałam się do winy jako Kim Mi-jeong.
Cofnę zeznania jako Sarah i zaprzeczę zarzutom wobec niej.
Wszystko zależy od pana.
Zeznania podejrzanej są zgodne z ustaleniami śledztwa.
Pokrywa się motyw i przebieg zabójstwa.
Część faktów przekręciła, ale nie kłamała.
Jak by się nie nazywała, jest winna.
- Racja. - Kim Mi-jeong też nie jest.
Nawet jak ją wypuścimy, możemy zweryfikować jej tożsamość i…
Jak zweryfikujesz tożsamość kogoś, kto jej nie ma?
A niech to.
Cholera.
Już szósta.
Wszystko zależy od pana.
Albo wypuści mnie pan jako niewinną…
albo zamknie jako Kim Mi-jeong.
WNIOSEK O NAKAZ ARESZTOWANIA
NAZWISKO
KIM MI-JEONG
Innej nie ma?
Idziemy.
- Wychodzą! - Są.
- Prosimy o parę słów. - Co pani powie ofierze?
Jak się pani z tym czuje?
Czy przymuszano panią do zeznań?
Ponieważ zabójstwo starannie zaplanowano,
a ofiarę świadomie pozostawiono w sytuacji zagrażającej życiu,
oskarżona musi ponieść karę adekwatną do wagi przestępstwa.
Mając na uwadze to i inne okoliczności,
wymierzono następujący wyrok.
Dziesięć lat więzienia dla oskarżonej Kim Mi-jeong.
„Inspektor Park Mu-gyeong z wydziału śledczego
otrzymuje wyróżnienie za wzorową służbę jako koreański policjant
nadane 5 sierpnia 2024 roku przez komendanta głównego Kim Ki-chula”.
Salut.
Proszę pana.
A raczej „panie naczelniku”.
- Ponoć wybrałeś patrolowanie. - Widział pan?
- Chciałem powiedzieć. - Słuchaj. Haruję, by tu zostać.
Dlaczego tam?
Pomyślałem, że będzie tam fajnie.
Dobra.
No to idź.
Tak jest.
„Fajnie”.
Psy są wrażliwe.
Trzymajcie je mocno, ale strzyżcie delikatnie.
Więźniarka 2389 – gość.
Mówiłaś, że nie ma kto cię odwiedzać.
Więźniarka 2389.
Jak się tu pani żyje?
O to przyszedł pan zapytać?
Nie.
Opowiem, co było potem.
Sarah Kim pochowano jako nieznajomą.
ŚP. NIEZNAJOMA
A Boudoirowi
wciąż świetnie się powodzi.
Nawet beze mnie?
Tak.
To mi ulżyło.
Oszukała pani cały świat. Jakie to uczucie?
Pan dostał za mnie awans,
ja ochroniłam Boudoir, a Kim Mi-jeong zgodnie z życzeniem stała się Sarah Kim.
Każdy skorzystał. Gdzie tu oszustwo?
Jest już pani zadowolona?
Na tym świecie zadowala jedynie słowo „zadowolenie”.
I ostatnie pytanie.
Najprostsze z najprostszych. Odpowiedź też jest prosta i zwięzła.
Jak się pani nazywa?
SARAH: MAESTRIA ŻYCIA
Napisy: Dawid Zacharyasz