Şu güzelliğe bak.
Kaliforniya.
Çok heyecanlıyım çünkü José geliyor.
Çok sevdiğim bir arkadaşım, müthiş bir şef ve her şeyi daha eğlenceli kılıyor.
İkimiz de kalabalık grupların karnını doyurmaktan çok hoşlanıyoruz.
O geldiğinde büyük bir ziyafet hazırlayacağız.
Bu sezon çok sıkı çalışan ekibe teşekkür mahiyetinde.
Set ekibi bir yapımın kalbi gibidir.
Onlarsız olmaz.
Ekibimizin büyük kısmı bu bölgede yaşamıyor.
Onlarla yerel lezzetleri,
deniz ürünlerimizi ve şarabımızı paylaşmak istedim.
Jonata diye küçük bir üreticinin enfes şarapları var.
Evimin bir saat kuzeyinde.
Oraya gidip birkaç şişe güzel şarap bulacağım.
Sonra dönüp José'yle mutfağa dalacağız.
Çok heyecanlı. Çok eğleneceğiz.
- Selam. Sürpriz. - Sürpriz.
"Yine geleceğim" derken ciddiydim.
- Hoş geldin. Gelmene çok sevindim. - Hoş bulduk.
Bir ziyafet planlıyorum, onun için şarap alacaktım.
- Harika, gidip bakalım. - Tamam, sağ ol.
Çalışmak için hiç fena yer değil.
İnsan bu sıraların her birinde her an başka bir güzellik keşfediyor.
Ama kafanı kaldırıp baktığında muazzam bir manzara görüyorsun.
Evet, Santa Rita Tepeleri.
Buradakiler Pinot Noir. Şu tepedekiler de öyle.
- Harika, elle mi topluyorsunuz? - Evet, hepsini elle topluyoruz.
Acele etmeden, severek.
- Hiç şaraplık üzüm yemedim. - Bir salkım vereyim.
Vay canına, harika!
Tadı harika. Kabuğu sert değil.
Pinot Noir serin ve ılık hava sever.
Bu bölgenin en iyi yanı bu.
Çok meyve yetiştiriyorum.
Aynı şekilde sabahları serin ve bulutlu oluyor.
Sonra birden güneş çıkıyor, şeker ve meyve asidi oluşuyor.
Bir ısırık aldığında lezzet dolup taşıyor.
"Evet" diyorsun. "Doğanın işi işte."
Kesinlikle doğanın işi. Bu çok güzel bir şey.
Şarabın tadı kompleks
ama aslında organik ve basit bir tarım ve fermantasyon işlemi.
Tarım dediğim, meyvenin olgunlaştırmasını beklemek.
- Aşağı it. - Günlük sporumu yapıyorum.
- Evet, aynen. - Bileğimin hakkıyla kazanıyorum.
- Burası en mutlu olduğum yer. - Çok güzel.
Böyle bir keyfe hayır diyecek değilim.
Bu, 2023 Sangiovese.
- Renge bak. - İnsanlar tadını sevsin de.
Bir şarap hakkında bilmen gereken tek şey sevip sevmediğindir.
Bu yaklaşıma bayıldım.
Yiyeceğimiz yemeğin yanında bu şarap harika gidecek.
SEVGİLERİMLE, MEGHAN
José yoldaymış.
José Andrés'i seviyorum. Şahsına münhasır biri.
Muhteşem bir şef. Çok da iyi yürekli biri.
Ziyafet hazırlayacağız.
Espresso hazırlayalım. Café con leche yapacağız.
Yanına da seveceği tarz çörek.
José'yi göreceğime çok heyecanlıyım. Yıllardır birlikte çalışıyoruz.
Çünkü bizim vakfımız
José'nin vakfı World Central Kitchen'la sık çalışıyor.
Kriz bölgelerine gidip insanların gıda ihtiyacını karşılıyorlar.
José hep yollarda, nerede ihtiyaç varsa oraya gidiyor.
Uğrayabildiği zaman mutlu oluyorum.
Bence bunlara bayılacak. Tanrım.
Bu çörekler Vadi'de en sevdiğim yerlerden birinden.
Kruvasanla churro'nun karışımı gibi düşünün.
İçinde de krema veya çikolata dolgusu oluyor.
Sevmemek elde değil.
Enfes, çok güzel!
Büyük tabağa vakit olmasa bile sunumu güzelleştirebilirsiniz.
Sütü ısıtsanız yeter, ben köpürtmeyi seviyorum.
Biraz tarçın ve şeker ekliyoruz.
Çok tatlı, değil mi?
Şimdi José'yi getireyim.
Sesini duyuyorum.
- Vay canına! - Selam!
- Şu hâline bak. - İyi ki geldin.
- Ben de öyle. - Vay canına. O ne öyle?
- Peyniri tadımlık getirmeyi sevmem. - Orası belli.
O yüzden toptan getirdim.
Bu peynirin harika bir tarihi var.
Bu da spor yapmak için.
- Evet, Archie bayılır. - Jamón Ibérico.
- Çok heyecanlı. - Getirmesem olmazdı.
Bu harika olacak.
Şuna baksana. Yemeye hazır.
Bu peynire gelince...
Annem Marisa küflü peynire bayılırdı.
Kendisi artık aramızda değil
ama onun anısına küflü peynir yapayım dedim.
- Harika. - Annem için en güzel hediye.
- Evet, iple çekiyorum. - Tatman lazım.
Bize kahve yaptım.
- Üstüne ne serptin? - Güzelleştireyim dedim.
- Sadece tarçınlı şeker. - Çok sevimli görünüyor.
- Instagram'a atayım. Şuna bak. - Tamam, güzel.
Şuna bak.
Bayıldım.
Vanilya dolgulu çöreklere bayıldığını duydum.
Bunlar bir harika. Yerel bir pastaneden.
İspanya'da da benzerinden var.
Sanki churro ve kruvasan karşılaşmış, sonra çocukları olmuş gibi.
Çocuk demişken ailen, kızlar nasıl?
- Ailem iyi. Dünyanın dört bir yanındalar. - Vay canına.
Yaş almayı sevmiyorum.
Yaş aldıkça çocuklarım başka yerlere gidiyor.
- Bana çok dokunuyor. - Normaldir.
Hazırlanıyorum, daha üç ve beş yaşındalar, şimdiden "Gitmeyin" oluyorum.
- Üç ve beş oldular mı? - Değil mi?
Son yemek yapışımızda Lili yeni doğmuştu. Çok eğlenmiştik.
Ama güvende olmana çok sevindim.
Hep "Kimin sevgiye, desteğe, gıdaya ihtiyacı olsa oradasın" diyorum.
- "Lütfen güvende ol." - Böyle anlar bunun için.
Çünkü böyle anlar insana devam etme enerjisi veriyor.
- Buna ihtiyacımız var. Eşe, dosta. - Evet, aynen öyle.
Bu yüzden set ekibine yemek yapacağız.
Güzel yerel deniz ürünleri ve şaraplarla bir ziyafet hazırlayacağız.
Harika.
Bence personele ve ekibe yapılan yemekler restoran kültürünün en güzel yanlarından.
Aile yemeği.
Kalite açısından da bazen menüdekilerden bile iyi oluyor.
- Genellikle. - Evet, topluluk ruhuyla yapıldığı için.
- Yani... - Hadi. Bol peynirimiz var.
- Evet, jambon da var. - Bol bol.
Ekip, ne âlemdesiniz?
Kim peynir sever? Peynir ve jambon sever misiniz?
- Tamam, bir bıçak ver. - Şuna bak.
Bu makine...
- Jambon için mi? - Böyle koyalım.
- Evet, jambon için. - Vay canına.
- Yardım et. - Geldim.
Jambona özel uzay istasyonu gibi. Evet.
Böylece jambon tamamen...
- Güvende olacak. - Sabit kalacak.
- Jambon. Jambon hazır. - Kesebiliriz.
İşte bu.
Bundan her eve bir tane lazım.
Öyle mi?
Jambonu herhangi bir bıçakla da kesebilirsin.
- Ama öyle bir bıçak olacak ki... - Eğilip bükülsün.
Ki jambona göre eğilip bükülebilsin.
Sonra müzik koyacaksın.
- Keman gibi. - Çok güzelmiş.
- Al. - Sağ ol, ben peynirle...
Bir parça keseyim.
Bak, gördün mü?
Bu yağı atmamak lazım, yumurta yaparken kullanırsın.
Türlü yaparken de. Her şeyle kullanabilirsin.
Dilimlerin çok ince olması lazım.
Bu jambonun yediği tüm meşe palamutlarının fısıltısı.
Bu domuzun yaşadığı ormanın fısıltısı.
Şerefe.
Tamam, ordövrler hazır.
- İspanya'nın neresindendin? - Barselona'da büyüdüm.
Doğru ya.
- Ama Asturias'ta doğdum. - Asturias.
- Küçük ve yeşildir. - Evet.
- İspanya'da yaşamıştım. - Biliyorum.
Ama Arjantin'de daha uzun kaldım.
Arjantin aksanım yüzünden İspanyolca konuşmaya çekiniyorum.
- Konuş bakayım. - Peltek.
"Merhaba José, nasılsın?" de.
Evet.
Sonra İspanya'ya gidince peltekliğin üstüne o da karıştı.
Etkilenmek yerine...
- Bilmiyorum, çok komik. - Aksanın harika.
Peynir ne büyükmüş!
Büyük bir peynir.
Ama ekip de büyük.
Tamam, şurayı keselim.
Kıvamlı da.
- Şuna bak. - Muhteşem.
Bak, madem böyle kızarmış bir lezzet bulutu aldın...
- Evet? - Şuna bak.
Hayatta hiçbir fırsatı heba etmemek gerek.
Dur bir saniye.
- Vay, bunun içi krema dolu! - Değil mi? Demiştim!
Dur bir dakika. Biraz koyacağım.
Buyurun leydim.
İşte...
- Cennetten bir lokma. - Küflü peynirle muhteşem bir tat.
- Daha kaba yiyeceğim. - Tamam.
Ekibi besleyecektik, kendimiz yiyoruz.
O yiyor, ben yiyorum. Siz de yesenize.
İşe koyuldu.
- İnanılmaz. - Enfes.
Yemek yapmanın en iyi yolu bir şeyleri bağdaştırmak.
Bu çöreği ve bu küflü peyniri aldık. Arada bir bağ kurduk.
Al sana müthiş bir yemek.
- Zor olması şart değil. Oldu işte. - Olmanın da ötesinde çok lezzetli.
Tamam, parti için peynirle ne yapacaksın?
- Piquillo biberi var mı? - Var.
Piquillo biberi yaparız.
Küflü peynir ve piquillo biberi.
- İkinci yemek de hazır. - Menümüze ekleyelim.
Parti için şarap da aldım. Yemek yaparken tadarız.
Seçeneğimiz bol.
- Ne çok var! - 45 dakika kuzeyde bir şaraphane var.
- Santa Ynez Vadisi. - Evet, çok güzel.
Özenle çalışıyorlar, buna önem veriyorsun. Hem de yerel.
Bulunduğumuz yeri kutlayalım.
Bunu yapmak için dolapta deniz ürünlerimiz de var.
Tamam.
Biliyorum, çok şey var.
Denizkestanesi!
- Çok ilginç yaratıklar. - Çok enteresanlar.
- Baksana. - Evet.
- Başka ne var? İstiridye görüyorum. - Sanırım... Evet.
Tamam.
Istakoz var.
Şunlara bak. İnanılmazlar.
Bir de mürekkepbalığı. Bugünkü menümüz bayağı vejetaryen.
- Gerçek mi o? - Evet.
Mürekkepbalığı harika.
Amerika'nın her yanında görmemiz gereken tür bu işte.
Bunlarla ne yapsak? Mesela istiridyeler...
İstiridyenin bir kısmını çiğ yapmazsak olmaz.
Arkada mangal var, değil mi?
- Mangal yaparız. - Birazını yapalım.
Harika, sonra "uni" ayıklarız. Denizkestanesinin yenen kısmı.
Evet. Sonra da paella.
Paella acil durum yemeğidir.
İspanya'da paella geleneği harika. Öyle koca bir kap ki ordu beslersin.
Kolay.
O zaman bu ıstakozlarla deniz mahsullü paella.
- Şu mahsullerin kalitesine bak. - Harika.
İnanılmaz kaliteliler.
Tamam, şu kırmızının tadına bak.
- Kırmızı harika. - Güzel, değil mi?
Pişirecek, tadacak çok şeyimiz var.
- İyi bir başlangıç. Heyecanlıyım. - Salud. Ben de.
- Deniz ürünleri harika da... - Heyecana bak.
- Burada olmak daha güzel. - İyi ki buradasın. Çok eğleneceğiz.
- Bu güzelmiş. - Çok güzel.
Uni ayıklama vakti.
Bu denizkestanelerini limandan aldım. Stephanie'yle konuştum.
- Stephanie. Harika biri, değil mi? - Çok da havalı.
Şirketi sürdürülebilir avlanma yapıyor, aşırı avlanmıyor, harika.
SANTA BARBARA DENİZKESTANESİ
- Selam. - Selam.
- Stephanie? Meghan, memnun oldum. - Nasılsın? Ben de.
Çok sağ ol, heyecanlıyım.
Sana işimizi göstermek için sabırsızlanıyorum, evet.
- Neleriniz var? - Şurada tutuyoruz. Bu ağın içinde.
Vay canına, kocamanlar. Bu inanılmaz.
- Parti veriyorsunuz, değil mi? - Parti veriyoruz.
- Nasıl açacağını göstereyim mi? - Evet, lütfen.
- Harika. Ne zamandır bu iştesin? - Neredeyse 20 yıldır.
Süper!
Normalde sığ kayalıklarda kayanın üstünde böyle duruyor.
Başka alayım.
Burası da ağzı. Buna Aristo'nun feneri deniyor.
- Sahi mi? - Evet.
Aristo'nun Hayvanların Tarihi adlı bir kitabı var.
"Dikenli fener" olarak tasvir etmiş. O zamanın tek ışık kaynağı.
- Bu harika. - Adı o zamandan kalmış.
Ama bunları açmak için denizkestanesi açacağı lazım.
- Yeni yakaladık. - Hareket ediyor!
Ağzından açmak lazım.
Aleti şöyle yerleştiriyorsun.
Güzelce kıstırıp bastır.
- Vay canına! - Kıpırdayacak, sinirleri orada ve taze.
Ama acı hissetmiyor, serebral korteksi yok.
- İşte Aristo'nun feneri. - Vay canına!
- Hissetmiyor mu? - Acı hissetmiyor.
- Acı hissedecek fizyolojiye sahip değil. - Anladım.
Bu şekilde açtık. Buradakiler bağırsakları.
İstersen bağırsağı da yiyebilirsin.
Ama çıkarınca daha güzel görünüyor.
Cımbızla alıyorum ama elle de olur.
Bazen birazı içinde kalabilir ya da içinde kum olabilir.
Biraz tuzlu su püskürtüp sonra yıkıyorum.
- Sonra da çıkarıyorsun. - Evet.
- O kadar güzel ki. - Evet, güzeldir.
Denemek isteyen? Bianca, ister misin?
Çok iyi değil mi?
- Rüya gibi. - Değil mi?
Taraflı bakıyorum ama Santa Barbara'dakiler en iyisi.
"Meroir" diye bir şey sayesinde.
Besinler, suyun sıcaklığı, yedikleri şeyler...
- Yani koşullar... - Mükemmel.
- Bu işi 20 yıldır mı yapıyorsun? - Neredeyse.
Neler yapıyorsun? Her gün açılıyorsun.
- Ağın içine kendileri dolmuyor ya. - Keşke.
- Keşke tekneye atlasalar. - Bir düşünsene.
Dalış kıyafeti giyip suya giriyorum.
Tırmıkla topluyorum, elimle değil. Ama tek tek topluyorum.
Bu inanılmaz. Pahalı olmalarının sebebi anlaşıldı.
- Zor ve zahmetli. - Emek gerektiriyor.
Vay canına. Parti için 25 tane alayım diyorum.
- Tamamdır. - Harika.
Denemekte kararsız olanlar bile çok ilginç buluyor.
Evet, artık sokaktaki itibarım artar.
- Evet. - Ya da denizdeki itibarım.
Tamam.
- Seni de çalıştırdım. - Evet.
Çok teşekkürler, çok makbule geçti.
Bu harika. Süper.
Montum ve denizkestanelerimle.
- Stephanie'yi davet ettin mi? - Evet.
- Geliyor mu? Harika. - Tabii ki!
- Bunları ayıklayamaya koyulalım. - Tamam.
Stephanie şöyle yaptı.
Vay canına, çok azimlisin.
Şu hâline bak.
- Tam ortasını tutturamadım. - Ama iyi iş çıkardın.
Ama açtım. Buraya Aristo'nun feneri deniyormuş.
Vay, biyoloji dersi almışsın. Deniz biyolojisi.
- Stephanie söyledi. - Stephanie. Harika.
Ben böyle yapıyorum.
Makası içine sokup yatay pozisyona getiriyorum.
Bunu Dünya olarak hayal et,
ufuk çizgisinin olduğu yere gelince kesmeye başlayacaksın.
- Bu imgeyi sevdim. - Evet. Şimdi...
Sunum da güzel olacak.
Şimdi bak. Tıklatıyorsun.
"Denizkestanesi, beni dünyana alır mısın?" diyorsun.
Denizkestanesi de "Tabii José, seni de Meghan'ı da severim" diyor.
Sonra da Aristo'nun...
- Feneri. - Feneri.
İşte burada...
- Çok zarif şekilde yaptın. - Mükemmel kesilmiş denizkestanesi.
Bana iki küçük kaşık ver.
Evet, bunlar eşeylik organı.
Eşeylik organı denizkestanesinin üreme organıdır.
Üreyecekler ki yiyebilelim.
Bence hikâyenin bu kısmını kurguda çıkarsak da olur.
Evet, hiç üremiyorlar.
Şeker kadar tatlılar, o kadar.
Biri şuraya, diğeri buraya. Biraz misket limonu.
Sonra da... Ben doğal hâliyle seviyorum.
Niye limon değil?
Limona baktım, bir şey demedi ama misket limonu...
- Bir şey dedi. - Göz kırptı.
"Beni seç José" dedi. Madem konuşuyor, dinleyeyim dedim.
Tamam, harika.
Misket limonu kabuğu.
Sonra da... Dur, bekle.
Evet.
Bunu beklemiyordum işte.
- Ekmekle mi, tek başına mı? - Tek başına.
Çok güzel.
- Tamam, deneyelim mi? - Tek başına. Evet.
Vay canına.
İşte yemek yapmak budur. Bağdaştırmak.
Bu gerçekten olağanüstü bir tat.
- En saf... - Yemeğimiz bu. Yalın.
Kalanlarını da ayıklayalım.
Vay, çok iyi gidiyorsun.
- Teşekkürler. - Rica ederim!
Ellerime bakın. Denizkestanesinin rengi geçiyor.
Çok ilginç. İyoda benziyor. Mürekkep gibi.
Biraz tuz.
Şuna batırıyoruz.
Artık tertemiz.
- Devam. İyi gidiyorsun. - Sağ ol.
- İşe alındın. - Alındım mı? Hangi restoran?
- Onca restoranından hangisinde? - Meghan ve José'den Uni.
José ve Meg. El Único.
Şunları bitirelim.
Tamam. Şuna bak.
Üstüne biraz misket limonu.
- Çok değil, kararınca. - Eser miktarda.
Eser miktarda!
Dediğimiz gibi biraz yağ.
Sonra da şu...
- Bunu sen yap. Al bakalım. - Kabuk rendeleme.
- Harika. - Biraz daha tuz.
- Tamam. - Güzel.
Bir yemek daha bitti. Sıradakine geçelim!
Paella hazırlığımıza başlıyoruz.
- Ama biraz atıştıralım dedim. - Ne atıştırıyoruz?
Kızarmış ekmek var. Dolaptan ançüez çıkardım.
Şuna bak! Birlikte yapsak olur mu?
- Ne yapalım? - Boquerones.
Boquerones ve ançüezin farkını bilir misin?
- Hayır. - Balık aynı.
Sirkeye yatırınca adı boquerón oluyor.
Aynı balığı tuza yatırınca ançüez diyoruz.
Hiç bilmiyordum.
Aradaki tek fark bu. Aynı balık, iki farklı yaklaşım.
Anladım.
Bence domates bunun için ideal.
Evet.
İşte buna "tapa zamanı" denir.
- Tapa zamanı. - Tapa zamanı.
Tapas'a bayılıyorum.
Çok masum geliyor. Sadece ufak bir lokma.
Evet, güzel.
Bol bol ançüez koyuyorum. Boquerones severim.
Çoğu insan ançüez sevmez.
- Neden dersin? - Neden?
Hiç iyi ançüez yemedikleri için.
Olabilir, kötü bir şöhreti var.
Ama çok mütevazı ve harika bir malzeme.
İşte bu.
- Tapa zamanı. - Tapa zamanı.
- İşte budur. Çok güzel. - Çok güzel.
Bence menümüze ekleyelim.
Paella için et suyu yapalım.
Bak, iki kap çıkardık.
Tencerede su kaynıyor, diğerine de yağ koyacağız.
Tavadakileri daha önce yapmıştın. Ağır ateşte pişiyor.
Tonla soğan ve sarımsak.
- Diş sarımsak. - Domates koyduk.
- Defne yaprağı. - İspanyol pimentón'u, yani biberi.
Et suyuna bol bol lezzet katacak.
Bunu görüyor musun?
Bu balığın etini ayırıp kılçıklarını da kullanabilirim
ama güzel bir et suyu olsun, hepsini koyacağım.
Vay canına, gerçekten mi? Hepsini mi?
Evet, çok pahalı bir balık olmasına gerek yok.
Ama iyi bir balık suyu istiyorsan...
- İyi balık olacak. - Aynen öyle.
- Istakoz. Gel bakalım yavrum. - "Yavrum" dedi.
Şöyle koyalım.
Çok dikkatli olman lazım.
Adına boşuna "dikenli ıstakoz" demiyorlar, gerçekten dikenleri var.
Kafasını tam ortasından keseceğiz.
Şuraya sokuyoruz. Şimdi de diğer tarafından keseceğiz.
İşte, ıstakozu tam ortasından kestik.
Tebrikler.
- İyi misin? Evet. - İyiyim, yapabilirim.
Balıksa bir şekilde yardım ederim.
Ama ne zaman... Ben...
Sonuçta düşünecek olursan...
- Hayatın döngüsü bu. - Hayatın döngüsü bu.
Madalyon şeklinde dilimleyeceğim.
- Kim ıstakoz sevmiyor dersin? - Kim?
- Kocam. - Hadi canım!
Yine de evlendin mi?
Tamam, bunları sonrası için bir kenara koyalım.
Her tarafta kafa var.
Bu yağlı tencerede ıstakoz kafalarını kavuracağız.
Tamam.
Neden diyecek olursan yemeğe ekstra lezzet katacak, ondan.
Kabukları.
Paella yaparken en önemli şey et suyudur.
Temelde ne varsa en önemli odur.
"Ekstra sosa niye iki dolar vereyim?" diyorlar.
Oysa bir sos ne kadar emek gerektiriyor, ne kadar malzeme ve sevgi gerektiriyor.
Davlumbaz başladı.
Merhaba dostum!
Kendiliğinden canlanan aletlere bayılıyorum.
Engel olamıyorsun.
Güzel. Soğan ekleyeceğiz. Hazır olması lazım.
Şöyle geçeyim.
Bu soğanlı, domatesli sosu alıp hepsini içine döküyorum.
- Dibini de çözecek misin? - Olabilir ama şunu da yapabiliriz.
- Tanrım, tabii ya! - Daha kolay.
Çok zekice.
Şimdi istediğim lezzeti kattık.
Tanrım, muhteşem olacak.
Hepsini koy.
Bir kepçe alalım. Tüm bu köpüğü çıkaracağız.
Köpüğünü alıyoruz.
- Reçel yaparkenki gibi. - Aynen.
Şimdi ağır ateşte pişecek. 40 dakika bırakacağız.
Muhteşem olacak.
Paella için hazırlayacağımız son şey mürekkepbalığı.
Evet, mürekkepbalığı.
Bunu hazırlarken dokunaçları çekip vücudun kalanından ayırıyorsun.
Evet, aynen öyle. Bu mürekkepbalığına hayran kaldım.
- Hayran... - Şu yaptığıma baksana.
- Mürekkep. - Mürekkep kesesini deldim.
Mürekkepli makarnaya bayılırım ama hiç sormamıştım...
Mürekkebin nereden geldiğini hiç düşünmedim.
Hiç kafa yormadım.
- Mürekkep kesesi işte burası. - Vay canına.
Bu mürekkeple muhteşem soslar yapabilirsin.
Sakın atayım deme. Bu altın değerinde, altın.
- Denizin safranı. - Denizin safranı.
Mürekkebin tadı çok yoğun.
- Güzel, çok iyi iş çıkardın. Bak. - Sağ ol.
Hiçbir şeyi ziyan etmeyeceğiz. Bunların hepsi et suyuna gidecek.
Bunları böyle üçgen şeklinde keseceğiz.
- Bak, gördün mü? - Evet.
- Paella'ya katmak üzere. - Evet.
Çok iş yaptık.
- Ellerimin rengine bak. - Mürekkep.
- Mürekkep, denizkestanesi. - Rengârenk.
Balık suyumuz pişiyor.
Mürekkepbalığımızı üçgen şeklinde kestik.
Istakoz madalyonlarımız.
Tüm bunları alıp dışarıya çıkacağız.
- Mangala. - Mangala.
- Beni eve götür. - Gidelim.
- Mangalı görelim bakalım. - Hadi.
Neredeyse mükemmel.
Vay canına, çok güzel görünüyor.
- Paella'ya hazır mısın? - Evet, hiç yapmadım.
Yani yaptım ama usulünce yapmadım.
Sözlük anlamına göre paella tavasında yaptığın her şey paella.
Ama Valensiya halkı için...
- Spesifik bir şey. - Sorma.
- Buna kızacaklar mı? - Hoşlarına gidecek çünkü harika olacak.
Istakozlar ve mürekkepbalığı burada.
- Vay... - Mürekkepbalığını kavuracağız.
Evet, güzelce yay.
- Sıçrar. Tavayı görünce heyecanlandılar. - Öyle mi?
Yağ ekliyoruz. Çok önemli.
Biri restoranında "Yağsız olsun" deyince ne yapıyorsun?
911'i arıyorum. "Alo, 911. Yağ istemiyorlarmış."
İspanyol restoranında "Yağ ve sarımsak olmasın" demek...
Kusura bakma da neyin var senin?
Şimdi biraz safran ekleyeceğiz.
- Enfes. - Biraz safran.
- Paella'ya tat katacak. - Kokusu geldi mi?
İspanyol biberi pimentón koyacağız.
Bu kurutulmuş bir biber. Şimdi de domates ekliyorum.
Her şeyi ortaya getir, kenarları yanmasın.
- Harika gidiyorsun. - Teşekkürler.
Madem bana güzel bir şarap getirdin... Kenarları yanmasın diye.
İşte şimdi oluyor.
- Kokuya bak. - Kimileri pirinci de ekleyip kavurur.
Sen ne yapıyorsun?
Herkes için daha kolay olması için et suyunu ekleyeceğim.
- Kaynayınca pirinci koyarız. - Koyarız, evet.
Hiç tecrübesi olmayana önerim bu.
- Geri çekileyim. - Bak, yaptığımız et suyu.
- Süper. - Buna epey pirinç koyacağız.
Et suyu buharlaşacak.
Pirinç de sünger gibi emecek...
- Tüm bu lezzeti. - Et suyunun lezzetini içine çekecek.
Paella'nın en önemli kısmı pirinç.
İnsanlar en pahalı malzemeyi gösterinin yıldızı sanıyor.
Ama gösterinin yıldızı pirinç. Geri kalanlar figüran.
- Pirinci ön plana çıkarıyorlar. - Evet.
Tamam, kaynamaya başladı. Pirincimizi ekleyeyim.
Her yerine.
Baksana, belli ki tecrübelisin.
Birlikte paella ve uni lokantası açalım.
Bundan sonra pek karıştırmayacağız. Su çekilecek.
15 dakikamız var. Ne yapsak?
- Izgara istiridye! - İşte bu!
Pasifik'ten Morro Körfezi istiridyeleri.
Dünyadaki en iyi istiridyelerden. Bunu kendimize yapacağız.
Herkes hazır olunca dahasını yaparız.
Biraz tereyağı alıp üstlerine koy.
- Tamam. Ufak bir parça mı? - Evet.
Tereyağıyla her şey daha güzel.
Dur bir saniye.
Daha mı? Daha mı koyayım?
Doğru düzgün yağ koysana.
- Kibarca koyuyordum. - Fazla kibarca oldu.
Şimdi hepsini köşeye çekeceğim.
- Aman! - Tanrım...
Ateş seninle dans etmek istiyor.
Seninle oyun oynamak istiyor.
"Meghan'la olmak istiyorum" diyor. "Ben buradayım" diyor.
Şimdi de karabiber.
Azıcık Hint cevizi.
Biraz da pimentón biberi. İspanya'yla Amerika'nın karışımı gibi.
Uzun uzadıya pişirmeye de gerek yok.
- Fokurdamaya başladılar mı yeter. - Şuradaki...
- Yani ateşten alıyoruz. - Evet, işte böyle.
- Harika. - Dene.
Daha kolay olamazdı, değil mi?
Bunu tatmanız lazım.
Vay canına, müthiş bir istiridye.
Tamam, paella.
- Şimdi kafalarını ters biçimde koyacağım. - Tamam.
Istakoz böyle daha iyi pişecek.
Pirincin sıcaklığıyla sonunda mükemmel olacak.
- Gerisini koymama yardım et. - Tamam.
- Koyayım mı... - Istakoz.
Madalyonları da mı koyuyoruz? Hepsini mi?
Hiç böyle büyük miktarda yemek yapmıyorum.
Bence stresini azaltmak gerek.
Ev sahibi ya da şef stresliyse herkes hisseder.
Stresli olduğumu kim söyledi? Değilim.
- Hayır, diyorum ki... - Gayet sakin ve kontrollüyüm.
Pilav lapa olmak üzere, stresli filan değilim!
- Gayet rahatım. - Sakin ol.
Nefes alıyorum.
Şuna baksana.
- Çok sıcak. - Şuna bak.
Isınmaya başladım. Az önce serindi.
Altını söndüreceğim, pişti. Şuna baksana.
- Çok güzel, inanılmaz. - Pişti bile.
Genç jedi, başardın. Artık hazırsın.
Ekip buna bayılacak.
- Hadi masayı hazırlayalım. - Hadi.
Burası buz gibi.
- Selam. - Jambon müthiş.
Jambon, jambon, jambon!
Küflü peynir için önerdiğin biberler.
- Muhteşem görünüyor. - Piquillo biberlerine yağ dökeyim.
- Güzel. - Evet.
Mumları yakayım mı?
Harika görünüyor.
- Meghan, bunu görmen lazım. - Bu nedir?
- Porrón. - Porrón.
Katalonya'da gelenektir.
İnsanlarla daha büyük sofralar paylaşabilmek için mükemmel.
Dolduruyorsun. Genelde köpüklü şarapla.
Katalonya'da cava koyarız. Bak.
Beklediğim bu değildi.
- Rüzgâr var. - Rüzgâr var.
Böyle içiyorsun ve bir sonraki kişiye veriyorsun.
- Vay canına. - Yok, zorlamayacağım.
Rüzgârı hesaba katmak lazım. Nereden geliyor?
İstiridyeler geldi. Tereyağlı istiridye.
Harika.
Şu tabaklara bak. Çok güzeller.
Muhteşem.
Ekibi ağırlamaya hazırız.
Hadi millet!
Selam! Merhaba!
İyi ki geldin.
Hoş geldiniz!
Hadi millet, hadi ekip. Bugün herkes davetli.
Ne içmek istersiniz? Şampanya, şarap?
- Çok teşekkürler. - Ne demek.
Hah, bakın. İçiyor musun?
Deneyimli tabii.
- Yapabilirsin. - Dene, hadi.
- Bravo! - Hadi!
Yerçekimini kullan. Daha yukarı kaldır.
- Güzel. - Harika!
Herkes buyursun. Yiyin hadi, yemeğimiz bol.
Çok güzel.
Bunu paylaşalım mı?
Uni'ye bayıldılar.
Şerefe.
Enfes.
Kim içki ister? Gelin.
- Güzel, değil mi? - Yumuşak.
- Evet, çok beğendim. - Çok güzel.
Hepinizin bildiği gibi çok güzel iki sezon oldu.
İnanılmaz bir ekipsiniz. Ne kadar sıkı çalıştığınızı biliyorum.
José'yle restorandaki aile yemeklerini ne kadar sevdiğimizi konuştuk.
Ekibin birlikte çalışıp, pişirip yemesini. Biz de bunu yaptık.
Hepinize teşekkürler, minnettarız. Çok sağ olun.
José'ye de teşekkürler!
- Artık yiyebilir misin? - Tamam, kamerayı ben alayım mı?
- Sen mi alacaksın? - Mola vermesi lazım, yesin.
Omzuna koy.
Tamam, odaklanacağım. Odaklanıyorum.
Odaklanıyorum.
- Tamam. - Tanrım...
Tamam millet.
Vay canına.
İzlediğiniz tüm o güzel programlar bu insanlar sayesinde var.
Benim gibiler odağı bozuyor.
Selam Meghan! Dur, sana odaklanayım.
Tamam.
- İşte Meghan! - Hey!
TARİFLER VE DAHA FAZLASI İÇİN