1
00:00:18,060 --> 00:00:23,982
(สะเทือนขวัญฆาตกรรมร้านโยเกิร์ต
ออกอากาศสิงหาคม ปี 2025 เป็นซีรีส์สี่ตอน)

2
00:00:25,192 --> 00:00:28,904
(หนึ่งเดือนต่อมาหน่วยคดีที่ปิดไม่ลง
สำนักงานตำรวจออสติน)

3
00:00:28,987 --> 00:00:31,448
(แถลงข่าวการค้นพบสำคัญในคดีนี้)

4
00:00:32,698 --> 00:00:37,246
(วันที่ 29 กันยายน ปี 2025)

5
00:00:41,083 --> 00:00:44,253
นี่เป็นความฝันร้ายที่ยาวนาน

6
00:00:44,336 --> 00:00:45,379
สำหรับชุมชนออสตินจริงๆ

7
00:00:45,462 --> 00:00:48,590
โดยเฉพาะสำหรับผู้ที่อาศัยอยู่กับฝันร้ายนี้

8
00:00:48,674 --> 00:00:50,634
มาเป็นเวลายาวนานเช่นนี้และ...

9
00:01:04,855 --> 00:01:09,528
(งานแถลงข่าว)

10
00:01:11,446 --> 00:01:12,447
อรุณสวัสดิ์ครับทุกคน

11
00:01:12,531 --> 00:01:15,784
ขอบคุณที่ทุกคนอยู่กับเราในเช้านี้

12
00:01:16,994 --> 00:01:22,708
กว่าสามทศวรรษหลังเหตุฆาตกรรมอันโหดเหี้ยม
ได้พรากชีวิตของเด็กสาวทั้งสี่คน

13
00:01:22,791 --> 00:01:27,337
และเปลี่ยนเมืองออสตินไปตลอดกาล
หัวใจของเรายังไม่หายดี

14
00:01:27,963 --> 00:01:30,757
มันยังแตกสลายให้เหล่าเด็กสาว
ที่ล้ำค่าที่เราสูญเสีย

15
00:01:32,092 --> 00:01:33,926
กว่า 25 ปีที่ผ่านมา...

16
00:01:34,011 --> 00:01:35,012
(เคิร์ก วัตสัน
นายกเทศมนตรี)

17
00:01:35,095 --> 00:01:37,139
ในสภาพแวดล้อมที่ใกล้เคียงกับปัจจุบันนี้

18
00:01:38,223 --> 00:01:42,519
"ผมเคยกล่าวว่าออสตินสูญเสียผู้บริสุทธิ์
ในคืนที่วัยรุ่นเหล่านั้น...

19
00:01:42,603 --> 00:01:43,604
(อิไลซา ซาราห์ เจนนิเฟอร์ เอมี่)

20
00:01:43,687 --> 00:01:44,938
กลายเป็นเหยื่อ"

21
00:01:45,731 --> 00:01:47,399
(เราจะไม่ลืม)

22
00:01:47,482 --> 00:01:49,109
"กาลเวลาผ่านไป"

23
00:01:50,068 --> 00:01:53,196
เราเปลี่ยนไปและเมืองเปลี่ยนไป

24
00:01:55,574 --> 00:02:00,579
ในขณะที่ความหวาดกลัวไม่เปลี่ยนแปลง
ความโศกเศร้าที่ไม่ลดลง

25
00:02:01,246 --> 00:02:05,083
ในที่สุดเราก็สามารถถอนหายใจได้ยาวๆ

26
00:02:06,460 --> 00:02:09,503
ความโล่งใจที่ได้รู้ความจริง

27
00:02:11,548 --> 00:02:15,010
ในที่สุดวันนี้เราก็มีคำตอบ

28
00:02:15,093 --> 00:02:17,220
(ใครฆ่าพวกเด็กสาว)

29
00:02:17,304 --> 00:02:20,432
(เงินรางวัลหนึ่งแสนดอลลาร์สำหรับข้อมูล
อันนำไปสู่คำพิพากษาลงโทษ)

30
00:02:43,038 --> 00:02:46,124
(โรงแรมออสติน)

31
00:02:46,208 --> 00:02:48,877
(เราจะไม่ลืม)

32
00:02:57,386 --> 00:03:04,309
(สะเทือนขวัญฆาตกรรมร้านโยเกิร์ต)

33
00:03:18,240 --> 00:03:20,701
ฉันเคยเป็นพี่เลี้ยงเด็กให้ครอบครัวนี้บนถนนเส้นนี้

34
00:03:20,784 --> 00:03:24,329
และฉันพยายามนึก
ว่าเป็นบ้านหลังไหนอยู่ตลอด

35
00:03:24,996 --> 00:03:28,125
และมีถนนสายหนึ่งทางด้านขวา
ชื่อว่าถนนโซโนรา

36
00:03:28,208 --> 00:03:30,252
ฉันว่าเราคงขับผ่านมันไปแล้ว

37
00:03:30,836 --> 00:03:33,839
ฉันไม่ค่อยรู้จักย่านนี้เหมือนเมื่อก่อน

38
00:03:36,216 --> 00:03:39,803
(โซโนรา โทมัส
น้องสาวของอิไลซา)

39
00:03:42,180 --> 00:03:45,934
ตอนพนักงานสืบสวนโทรหาฉันวันศุกร์ ฉัน...

40
00:03:46,017 --> 00:03:48,562
ฉันก็ไม่ได้ยินอะไรที่เขาพูดอยู่ครู่หนึ่ง

41
00:03:49,103 --> 00:03:52,399
ฉันอยากได้ยินเรื่องนี้อีกครั้งสักสิบครั้ง

42
00:03:52,482 --> 00:03:55,527
จนฉันรู้มากพอที่จะถามคำถาม

43
00:03:58,196 --> 00:04:03,201
และฉันรู้สึกได้ว่า
จิตใจของฉันฟุ้งซ่านแค่สามหรือสี่วัน

44
00:04:03,285 --> 00:04:04,953
ตั้งแต่ฉันได้ยินข้อมูลใหม่นี้

45
00:04:05,036 --> 00:04:06,705
ฉันรู้ว่าเรื่องนี้จะจบ

46
00:04:06,788 --> 00:04:11,042
แต่ตอนนี้ฉันรู้สึก...
ใช่แล้ว ร่างกายฉันไม่รู้สึกอะไรเลย

47
00:04:14,045 --> 00:04:15,964
ที่ผ่านมาฉันนึกว่ามันอยู่ไกลกว่านี้

48
00:04:22,763 --> 00:04:27,309
ฉันไม่ค่อยแน่ใจเท่าไร จำได้ว่ามีต้นไม้ใหญ่แต่...

49
00:04:30,479 --> 00:04:32,814
ตอนนี้ฉันเริ่มงงแล้ว

50
00:04:34,483 --> 00:04:38,111
ฉันนึกว่ามีแจกันที่ตั้งอยู่ โอเค

51
00:04:46,077 --> 00:04:47,329
คุณอยากใช้เวลาส่วนตัวก่อนไหม

52
00:04:47,412 --> 00:04:51,332
ค่ะ ดีเหมือนกัน
ไม่นานหรอก เราจะได้รีบไปต่อ

53
00:05:32,249 --> 00:05:34,709
พวกเขาขับรถจากออสตินรวดเดียวเพื่อมาบอกเรา

54
00:05:38,505 --> 00:05:39,965
ฉันรู้สึกอึ้งประมาณหนึ่ง

55
00:05:40,048 --> 00:05:43,051
ฉันว่าเป็นเพราะมันยังเป็นเรื่อง
ที่ใหม่มากสำหรับเรา

56
00:05:46,346 --> 00:05:47,347
ในประโยคหนึ่ง

57
00:05:47,430 --> 00:05:50,225
มันเริ่มจากต้องคิดเรื่องหนึ่ง
อยู่สามสิบกว่าปีจนกลายเป็น...

58
00:05:51,017 --> 00:05:53,103
"ไม่ มันเป็นอีกเรื่องหนึ่งต่างหาก"

59
00:05:54,771 --> 00:05:56,690
เมื่อพวกเขาอธิบายให้เราฟัง ฉันรู้สึกแย่

60
00:05:56,773 --> 00:05:59,693
เพราะพวกเขาต้องคุยกับผู้ปกครองคนอื่นทุกคน

61
00:06:00,694 --> 00:06:03,738
ต้องพูดเรื่องนี้ซ้ำๆ ให้หลายคนฟัง

62
00:06:07,409 --> 00:06:09,494
เขามองเราพูดว่า "ผมมีข่าวดี"

63
00:06:09,578 --> 00:06:11,788
จากนั้นก็เงียบไปพักใหญ่

64
00:06:13,081 --> 00:06:15,375
ผมไม่เคยลืมเรื่องนั้น เขาพูดว่า...

65
00:06:16,835 --> 00:06:18,461
"ผมรู้แล้วว่าใครฆ่าลูกสาวคุณ"

66
00:06:41,401 --> 00:06:44,279
(นักสืบแดน แจ็กสัน
หน่วยคดีที่ปิดไม่ลง สำนักงานตำรวจออสติน)

67
00:06:44,362 --> 00:06:47,198
เมื่อผมรับช่วงคดีนี้ต่อ
ตอนต้นเดือนมิถุนายนปี 2022

68
00:06:47,282 --> 00:06:49,993
เราพูดคุยเกี่ยวกับข้อจำกัดของวัตถุพยาน

69
00:06:53,163 --> 00:06:54,164
(ห้องปฏิบัติการดีพีเอส)

70
00:06:54,247 --> 00:06:57,876
หนึ่งในไม่กี่อย่างที่เรามีคือปลอกกระสุน
ขนาดจุด 380 ในตะแกรงระบายน้ำ

71
00:07:01,296 --> 00:07:04,007
มีการอัปโหลดข้อมูลเข้าฐานข้อมูลเอทีเอฟ

72
00:07:04,090 --> 00:07:05,759
และมันไม่ตรงกับข้อมูลไหนเลย

73
00:07:07,844 --> 00:07:10,639
สันเกลียวและร่องเกลียวบอกเรา
ว่ามันคือปืนประเภทไหน

74
00:07:10,722 --> 00:07:11,806
(เอมี่)

75
00:07:11,890 --> 00:07:15,518
เรากระจายข้อมูลไปทั่วประเทศ

76
00:07:16,561 --> 00:07:18,855
เรารู้ว่าจริงๆ แล้วเรากำลังตามหาอะไร

77
00:07:20,857 --> 00:07:22,400
ระบบนี้ชื่อว่าไนบิน

78
00:07:22,484 --> 00:07:25,445
เครือข่ายข้อมูลเกี่ยวกับขีปนาวุธ
แบบบูรณาการแห่งชาติ

79
00:07:25,528 --> 00:07:26,529
(ไนบิน)

80
00:07:26,613 --> 00:07:28,990
คล้ายกับฐานข้อมูลดีเอ็นเอแห่งชาติ

81
00:07:29,074 --> 00:07:31,910
แต่แทนที่จะเป็นดีเอ็นเอ
มันเก็บปลอกกระสุนปืนที่ยิงแล้ว

82
00:07:32,534 --> 00:07:34,162
วิธีการที่ตัวปืนเก็บปลอกกระสุน

83
00:07:34,245 --> 00:07:36,373
ได้สร้างรอยบุ๋มขนาดจิ๋ว
ที่ต้องใช้กล้องจุลทรรศน์ส่อง

84
00:07:36,456 --> 00:07:38,375
จากนั้นซอฟต์แวร์ก็สามารถเปรียบเทียบได้

85
00:07:38,457 --> 00:07:40,669
ว่าเป็นปืนกระบอกเดียวกันที่ใช้ก่อเหตุอื่นหรือไม่

86
00:07:41,419 --> 00:07:43,672
ผมเลยคิดว่า "มันก็ผ่านมานานแล้ว

87
00:07:43,755 --> 00:07:45,674
ผมคิดว่าข้อมูลยังอยู่ในฐานข้อมูล

88
00:07:45,757 --> 00:07:46,758
แต่ผมขอตรวจสอบอีกครั้ง

89
00:07:46,841 --> 00:07:48,134
อาจมีบางอย่างที่เราทำได้ตอนนี้"

90
00:07:50,345 --> 00:07:52,097
จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ผมไม่รู้ว่าทำไม

91
00:07:52,180 --> 00:07:53,932
มีบางอย่างบอกให้ผมค้นหาเรื่องนั้น

92
00:07:57,477 --> 00:07:59,688
มันถูกอัปโหลดอย่างน้อยสองครั้ง

93
00:08:00,188 --> 00:08:05,235
ปี 1997 และอีกครั้งในปี 2007
และมันไม่ตรงกัน

94
00:08:06,277 --> 00:08:07,362
ถ้ามันนานขนาดนั้น

95
00:08:07,445 --> 00:08:09,823
ซอฟต์แวร์ในปัจจุบันก้าวหน้ากว่าเมื่อก่อนมากๆ

96
00:08:09,906 --> 00:08:11,866
ตอนนี้เป็นแบบสามมิติแล้ว

97
00:08:15,245 --> 00:08:18,748
วันที่ 2 กรกฎาคม พวกเขาดึงข้อมูลจากหลักฐาน

98
00:08:18,832 --> 00:08:21,292
บ่ายวันนั้นพวกเขาโทรหาผม

99
00:08:21,918 --> 00:08:24,838
ที่จริงผมออกนอกเมืองไปพักผ่อน

100
00:08:24,921 --> 00:08:27,090
และผมนั่งอยู่บนชายหาดในพอร์ตอะรันซัส

101
00:08:27,590 --> 00:08:29,592
พวกเขาถาม "คุณกำลังนั่งอยู่ใช่ไหม"

102
00:08:29,676 --> 00:08:32,679
ผมตอบ "ใช่ ผมนั่งอยู่บนหาด มีอะไร"

103
00:08:32,761 --> 00:08:33,847
ผมถาม "งานนี้ผมต้องดื่มฉลองไหม"

104
00:08:33,929 --> 00:08:35,472
เขาตอบว่า "ใช่ คุณต้องดื่มฉลองให้ตัวเอง

105
00:08:35,557 --> 00:08:36,850
ข้อมูลตรงกัน"

106
00:08:36,933 --> 00:08:38,768
(ออสติน รัฐเท็กซัส)

107
00:08:38,852 --> 00:08:43,481
กับอีกคดีฆาตกรรมที่ยังปิดไม่ได้ในปี 1998
ในเล็กซิงตัน รัฐเคนทักกี

108
00:08:45,108 --> 00:08:47,694
"นี่คือลินดา รัตเลดจ์อายุ 43 ปี

109
00:08:47,777 --> 00:08:48,778
(ตำรวจสืบคดีปี 1998 เล็กซิงตัน)

110
00:08:48,862 --> 00:08:51,031
ตำรวจกล่าวว่าวันที่ 7 พฤศจิกายน ปี 1998

111
00:08:51,114 --> 00:08:53,700
พวกเขาตอบรับให้การช่วยเหลือ
สำนักงานดับเพลิงเล็กซิงตัน

112
00:08:53,783 --> 00:08:54,951
ด้วยการดับไฟที่ร้านค้าหนึ่ง

113
00:08:55,035 --> 00:08:56,995
เมื่อพวกเขาไปถึงก็พบผู้เสียชีวิตเป็นผู้หญิง

114
00:08:57,078 --> 00:08:58,747
อยู่ภายในหลังร้าน ภายหลังได้รับการยืนยัน...

115
00:08:58,830 --> 00:08:59,831
(เจ้าหน้าที่ชันสูตรศพฟาแยตต์)

116
00:08:59,914 --> 00:09:00,915
ว่าเป็นลินดา รัตเลดจ์"

117
00:09:00,999 --> 00:09:03,209
เมื่อพวกเขาพบร่างของลินดา
บนถนน 121 มาลาบูไดรฟ์

118
00:09:03,293 --> 00:09:05,253
(การสืบสวนสถานที่เสียชีวิต)

119
00:09:05,336 --> 00:09:06,755
พวกเขาพบบาดแผลที่ไม่เกี่ยวข้องกับไฟ

120
00:09:06,838 --> 00:09:08,214
(เสียชีวิตด้วยอาวุธ)

121
00:09:08,298 --> 00:09:09,716
เราจัดการดับไฟทุกรูปแบบ นั่นคือสิ่งที่เราทำ

122
00:09:09,799 --> 00:09:10,800
(จ่ามาร์ก บาร์นาร์ด
ตร.เล็กซิงตัน)

123
00:09:10,884 --> 00:09:13,678
ทุกครั้งที่เราพบศพที่น่าสงสัย

124
00:09:13,762 --> 00:09:17,057
"การเสียชีวิตของคุณรัตเลดจ์
ถูกวินิจฉัยว่าเป็นการฆาตกรรมตั้งแต่ตอนนั้น"

125
00:09:17,140 --> 00:09:18,141
(ลินดา มารี นิกสัน รัตเลดจ์)

126
00:09:18,224 --> 00:09:20,477
"ไม่มีผู้ต้องสงสัย
หรือไม่เคยมีการพบผู้ต้องสงสัยเลย"

127
00:09:20,977 --> 00:09:24,439
ผู้หญิงคนนี้ถูกฆ่า
ในชุมชนร้านค้าแห่งหนึ่งในพื้นที่ค้าปลีก

128
00:09:24,522 --> 00:09:26,483
ที่ร้านเครื่องช่วยฟังของพ่อแม่เธอ

129
00:09:26,566 --> 00:09:27,734
(ศูนย์เครื่องช่วยฟังนิกสัน)

130
00:09:27,817 --> 00:09:29,986
เธอจะเปลี่ยนเสื้อผ้า
ที่ร้านเครื่องช่วยฟังหลังเลิกงาน

131
00:09:30,070 --> 00:09:31,821
ผมว่าเธอคงเป็นบาร์เทนเดอร์
และเธอจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า

132
00:09:31,905 --> 00:09:32,989
และออกไปกับเพื่อนๆ

133
00:09:33,073 --> 00:09:36,326
เธอเลยแวะที่นั่นและไม่ได้ไปบาร์อีกเลย

134
00:09:37,494 --> 00:09:41,706
ต่อมาในคืนนั้นหรือเช้าตรู่วันรุ่งขึ้น
มีคนขับรถผ่านและเห็นไฟไหม้

135
00:09:41,790 --> 00:09:44,751
เหมือนร้านโยเกิร์ต สำนักงานดับเพลิงได้ดับไฟ

136
00:09:44,834 --> 00:09:51,049
และพบร่างของเธอที่หลังร้าน
เธอถูกยิงที่ศีรษะด้วยปืนขนาดจุด 380

137
00:09:52,842 --> 00:09:55,261
เหมือนที่ร้านโยเกิร์ต เธอถูกล่วงละเมิดทางเพศ

138
00:09:55,345 --> 00:09:56,971
ประตูหน้าถูกล็อกจากด้านใน

139
00:09:57,055 --> 00:09:58,848
และชัดเจนว่าอาจออกทางประตูหลัง

140
00:09:58,932 --> 00:10:00,809
ซึ่งถ้าคุณดูที่ประตูหลังของชุมชนร้านค้า

141
00:10:00,892 --> 00:10:03,311
มันดูเหมือนร้านโยเกิร์ต มันเป็นซอย

142
00:10:03,937 --> 00:10:05,438
ชุมชนร้านค้าส่วนใหญ่อาจมีหน้าตาเหมือนกัน

143
00:10:07,315 --> 00:10:10,193
ผมกลับจากพักผ่อนวันหยุด
และไปพบกับตำรวจเล็กซิงตัน

144
00:10:10,276 --> 00:10:12,195
พยายามหาจุดเชื่อมโยงที่เหมือนกัน

145
00:10:13,446 --> 00:10:16,199
ปลอกกระสุนของพวกเขา
เพิ่งถูกอัปโหลดในปี 2024

146
00:10:16,282 --> 00:10:17,617
เมื่อหนึ่งปีที่แล้ว

147
00:10:20,161 --> 00:10:21,162
ช่วงสุดสัปดาห์

148
00:10:21,246 --> 00:10:22,747
เราไม่เจอความเชื่อมโยงอื่นใด

149
00:10:29,504 --> 00:10:32,257
เล็กซิงตันเป็นอะไรที่ไม่ได้อยู่
ในความคิดของเราในคดีเรา

150
00:10:32,340 --> 00:10:34,425
และพวกเขาไม่มีความเชื่อมโยงใดๆ กับเท็กซัส

151
00:10:35,677 --> 00:10:38,638
ปืนกระบอกเดียวกันในเจ็ดปีให้หลัง
แผนประทุษกรรมที่คล้ายกัน

152
00:10:47,647 --> 00:10:50,066
เราร่วมมือกันในกลยุทธ์การทดสอบ

153
00:10:51,067 --> 00:10:53,736
สิ่งหนึ่งที่พวกเขามีคือชุดตรวจ
การล่วงละเมิดทางเพศ

154
00:11:02,871 --> 00:11:06,332
เราไม่มีลายพิมพ์ดีเอ็นเอที่ดีพอสำหรับโคดิส

155
00:11:07,834 --> 00:11:10,295
โคดิสคือระบบดัชนีดีเอ็นเอรวม

156
00:11:10,378 --> 00:11:13,590
เป็นฐานข้อมูลแห่งชาติที่เอฟบีไอเป็นผู้จัดทำ

157
00:11:16,885 --> 00:11:18,678
(โคดิส ระบบดัชนีดีเอ็นเอรวม)

158
00:11:18,761 --> 00:11:22,473
"โปรแกรมโคดิสมีเรื่องราวที่ประสบความสำเร็จ
มากมายตั้งแต่มีการเริ่มใช้งาน

159
00:11:22,557 --> 00:11:24,434
ขณะที่ฐานข้อมูลเพิ่มขึ้น

160
00:11:24,517 --> 00:11:25,518
(การเก็บดีเอ็นเอผู้กระทำความผิด)

161
00:11:25,602 --> 00:11:26,811
จำนวนคดีที่คลี่คลายก็เพิ่มขึ้น"

162
00:11:27,478 --> 00:11:30,356
คุณต้องการดีเอ็นเอจำนวนหนึ่ง
ต้องมีคุณภาพพอสมควร

163
00:11:30,440 --> 00:11:31,816
คุณต้องมี...

164
00:11:31,900 --> 00:11:34,402
สิ่งที่เรียกว่าลายพิมพ์โคดิส
ที่สมบูรณ์เพื่ออัปโหลดมัน

165
00:11:35,403 --> 00:11:38,740
ลายพิมพ์บางส่วนหรือไม่มีคุณภาพ
จะทำให้ได้ผลบวกที่ผิดพลาด

166
00:11:38,823 --> 00:11:40,867
(ลายพิมพ์โคดิส
เครื่องหมายกระจายทั่วโครโมโซมจำนวนมาก)

167
00:11:40,950 --> 00:11:42,660
ผมบอกว่า "เราไม่มีลายพิมพ์โคดิส

168
00:11:42,744 --> 00:11:44,495
เรามีแต่วาย-เอสทีอาร์"

169
00:11:44,579 --> 00:11:45,663
(ลายพิมพ์วาย-เอสทีอาร์)

170
00:11:45,747 --> 00:11:47,040
"พวกคุณมีวาย-เอสทีอาร์ไหม"

171
00:11:47,123 --> 00:11:48,917
ผมตอบว่า "ไม่ ในคดีนี้ไม่มีเลย"

172
00:11:50,126 --> 00:11:51,711
"อัยการขอเลื่อน...

173
00:11:51,794 --> 00:11:52,795
(ปี 2009)

174
00:11:52,879 --> 00:11:53,880
เพื่อค้นหลักฐานดีเอ็นเอเร็วๆ นี้"

175
00:11:53,963 --> 00:11:57,717
"ลายพิมพ์วาย-เอสทีอาร์
ไม่ตรงกับจำเลยคนไหนของคุณเลย"

176
00:11:57,800 --> 00:12:00,261
คุณสามารถค้นหาโคดิสแบบกว้างๆ ได้ไหม

177
00:12:00,345 --> 00:12:01,346
คุณเคยทำแบบนั้นหรือยัง

178
00:12:01,429 --> 00:12:02,430
และคุณจะทำแบบนั้นในอนาคตไหม

179
00:12:02,513 --> 00:12:06,309
ไม่มีฐานข้อมูลสำหรับลายพิมพ์ที่มีลักษณะนี้

180
00:12:06,392 --> 00:12:10,355
นี่คือลายพิมพ์วายเท่านั้น
และไม่มีฐานข้อมูลสำหรับลายพิมพ์นั้น

181
00:12:11,105 --> 00:12:15,485
ลายพิมพ์วาย-เอสทีอาร์
ดีเอ็นโครโมโซมเพศชายที่พวกเขาทดสอบ

182
00:12:15,568 --> 00:12:17,528
ไม่มีในฐานข้อมูลที่ค้นหาได้อัตโนมัติ

183
00:12:17,612 --> 00:12:20,073
มันไม่เหมือนการอัปโหลด
และค้นหาได้อย่างต่อเนื่อง

184
00:12:20,949 --> 00:12:22,909
เพราะธรรมชาติของลายพิมพ์ "วาย"

185
00:12:22,992 --> 00:12:24,911
มันไม่ได้มีอยู่ในตัวคนคนหนึ่งโดยเฉพาะ

186
00:12:24,994 --> 00:12:28,581
ซึ่งคุณจะพบข้อมูลที่ไม่เกี่ยวข้อง
กับคดีของคุณอย่างสิ้นเชิง

187
00:12:30,333 --> 00:12:32,835
สิ่งที่คุณทำได้คือการค้นหาด้วยตัวเอง

188
00:12:32,919 --> 00:12:35,630
ใส่ลายพิมพ์ที่คุณมีและนั่งลง

189
00:12:35,713 --> 00:12:39,342
และพิมพ์มันเข้าไปเปรียบเทียบ
กับลายพิมพ์ "วาย" อื่นๆ ในคดีอื่นๆ ในรัฐคุณ

190
00:12:39,425 --> 00:12:41,094
(ลายพิมพ์วายเอสทีอาร์ไม่ทราบที่มา
ดูผลลัพธ์วายเอสทีอาร์)

191
00:12:41,177 --> 00:12:43,012
ดังนั้นถ้าชายคนนี้มาจากเคนทักกี

192
00:12:43,096 --> 00:12:46,224
คุณจะเห็นว่ามีอะไรที่ตรงกับ
ผู้กระทำความผิดที่รู้จักที่นั่นหรือไม่

193
00:12:47,475 --> 00:12:48,476
ตอนนั้นผมคิดว่า

194
00:12:48,559 --> 00:12:49,894
"เราน่าทำแบบนั้นกับทั้งประเทศ"

195
00:12:51,062 --> 00:12:54,649
ไม่ใช่ทุกแล็บที่จะเก็บลายพิมพ์ "วาย"
แต่เริ่มมีการเก็บเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

196
00:12:55,566 --> 00:12:56,901
เราถามทุกคนทั่วประเทศ

197
00:12:56,985 --> 00:13:00,655
และทุกคนตอบกลับโดยไร้คำตอบ
ยกเว้นรัฐเซาท์แคโรไลนา

198
00:13:02,490 --> 00:13:05,702
พวกเขามีข้อมูล เราได้เครื่องหมายครบ 27 จุด

199
00:13:06,661 --> 00:13:09,122
ลายพิมพ์ "วาย"
จากคดีล่วงละเมิดทางเพศและฆาตกรรม

200
00:13:09,205 --> 00:13:11,874
นอกกรีนวิลล์ รัฐเซาท์แคโรไลนาจากปี 1990

201
00:13:11,958 --> 00:13:13,084
(สนง.ตำรวจกรีนวิลล์
รายงานเพิ่มเติม)

202
00:13:13,167 --> 00:13:14,168
(ฆาตกรรม)

203
00:13:14,252 --> 00:13:15,253
(การกระทำความผิดทางเพศ)

204
00:13:15,336 --> 00:13:17,588
(ร้านโยเกิร์ต ลายพิมพ์วาย-เอสทีอาร์ กรีนวิลล์)

205
00:13:17,672 --> 00:13:19,340
พวกเขาบอกว่าอยากทบทวนอีกครั้ง

206
00:13:19,882 --> 00:13:22,760
เราต้องทำการประกันคุณภาพ
เพื่อให้แน่ใจว่าที่เราพิมพ์เข้าไปนั้นถูกต้อง

207
00:13:22,844 --> 00:13:25,054
เพราะอาจเกิดความผิดพลาดของมนุษย์ได้

208
00:13:25,138 --> 00:13:27,473
เราคิดว่าเป็นเพราะเราเป็นพวกแรกที่ถาม

209
00:13:27,557 --> 00:13:29,350
พวกเขาไม่เคยได้รับการร้องขอมาก่อน

210
00:13:29,434 --> 00:13:31,227
(กรีนวิลล์)

211
00:13:31,311 --> 00:13:32,854
พวกเขาต้องแน่ใจว่านี่อาจเป็นผู้ต้องสงสัย

212
00:13:32,937 --> 00:13:35,106
ในคดีของเราก่อนมีการเผยแพร่ข้อมูลมากขึ้น

213
00:13:35,982 --> 00:13:37,108
ผมบอกว่า "ได้เลย ไม่มีปัญหา"

214
00:13:37,191 --> 00:13:39,861
นั่นจึงเป็นสองสัปดาห์แห่งการรอคอยที่นานจริงๆ

215
00:13:39,944 --> 00:13:41,487
(ตำรวจออสติน รัฐเท็กซัส
หน่วยคดีที่ปิดไม่ลง)

216
00:13:41,571 --> 00:13:44,699
ตอนผมคุยกับพนักงานสืบสวนที่นั่น
เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคดีเรา

217
00:13:44,782 --> 00:13:46,826
และผมพูดประมาณว่า
"คดีฆาตกรรมสี่ศพของเรา..."

218
00:13:46,909 --> 00:13:48,828
และเขาถามว่า
"คดีฆาตกรรมสี่ศพเหรอ อะไรนะ"

219
00:13:51,497 --> 00:13:52,498
"ใช่ คุณลองค้นดูก็ได้"

220
00:13:52,582 --> 00:13:54,584
ผมพูดว่า "ที่จริงมีสารคดี
ที่ออกอากาศอยู่ตอนนี้ด้วย"

221
00:13:54,667 --> 00:13:58,171
เพราะนี่คือตอนที่ผมคิดว่า... ตอนที่สามฉายแล้ว

222
00:13:59,380 --> 00:14:00,506
ผมเลยบอกว่า "ถ้าคุณอยากตามให้ทัน

223
00:14:00,590 --> 00:14:03,634
มีสารคดีที่ดีมากๆ ทางเอชบีโอ ผมอยู่ในตอนที่สี่"

224
00:14:06,304 --> 00:14:08,056
และเขาก็พูดว่า "ขอถามอะไรหน่อยสิ

225
00:14:08,139 --> 00:14:09,974
เหยื่อของคุณถูกมัดด้วยเสื้อผ้าของตัวเองใช่ไหม"

226
00:14:11,184 --> 00:14:13,311
ผมตอบว่า "ใช่"
เขาพูดต่อว่า "ใช่ ของเราก็เหมือนกัน"

227
00:14:13,394 --> 00:14:16,147
ผมคิดว่าพวกเขาใช้ถุงน่องของเธอ

228
00:14:21,027 --> 00:14:24,197
และตอนนั้นเองผมพูดว่า
"เอาละ เราพบเบาะแสใหม่ที่นี่แล้ว"

229
00:14:26,616 --> 00:14:28,326
พวกเขาส่งรายงานให้ผมฉบับหนึ่งเขียนว่า...

230
00:14:28,409 --> 00:14:29,410
(ลายพิมพ์วาย-เอสทีอาร์ตรงกัน)

231
00:14:29,494 --> 00:14:30,745
"นี่ยืนยันว่าเชื่อมโยงกับกรีนวิลล์

232
00:14:30,828 --> 00:14:31,996
คดีล่วงละเมิดทางเพศและฆาตกรรม"

233
00:14:32,080 --> 00:14:33,247
"นี่คือหมายเลขคดีและวันที่ก่อเหตุ"

234
00:14:33,331 --> 00:14:34,332
(วันที่ 4 พฤษภาคม ปี 1990)

235
00:14:34,415 --> 00:14:36,334
ผมค้นวันที่และ "กรีนวิลล์
เซาท์แคโรไลนา" ในกูเกิล

236
00:14:36,417 --> 00:14:38,086
และคดีฆาตกรรมนี้ก็โผล่ขึ้นมาบนกูเกิล

237
00:14:38,169 --> 00:14:40,671
พบศพผู้หญิงคนหนึ่งถูกฆาตกรรมในกรีนวิลล์เคาน์ตี

238
00:14:40,755 --> 00:14:44,926
"เธอคือเจนนี่ ซิทริกกีถูกรัดคอ
และข่มขืนภายในอะพาร์ตเมนต์ของเธอเอง"

239
00:14:45,009 --> 00:14:48,012
"พบศพในอ่างอาบน้ำที่ยังเปิดน้ำอยู่"

240
00:14:48,096 --> 00:14:50,473
"โจรข่มขืนและฆาตกรต่อเนื่องที่โหดเหี้ยม"

241
00:14:50,556 --> 00:14:52,558
(ตามรอยฆาตกรต่อเนื่อง)

242
00:14:52,642 --> 00:14:53,768
การค้นหาด้วยตัวเองครั้งนั้น

243
00:14:53,851 --> 00:14:56,187
ปรากฏว่าไม่เพียงเป็นการร้องขอที่ไม่เคยมีมาก่อน

244
00:14:56,270 --> 00:14:57,980
แต่พวกเขายังได้ข้อมูลของฆาตกรต่อเนื่องด้วย

245
00:14:58,064 --> 00:14:59,065
(เกาะติดคดี
ตามรอยฆาตรต่อเนื่อง)

246
00:14:59,148 --> 00:15:00,483
"เจ้าหน้าที่สืบสวนหลายรัฐกำลังทำงาน

247
00:15:00,566 --> 00:15:03,027
เพื่อดูว่าคนร้ายเกี่ยวข้องกับคดีอื่นๆ หรือไม่"

248
00:15:03,111 --> 00:15:05,696
ขอย้ำอีกครั้งว่าคุณต้องเข้าใจว่า

249
00:15:05,780 --> 00:15:08,783
ผู้ชายหลายพันคนอาจตรงกับลายพิมพ์ "วาย"

250
00:15:08,866 --> 00:15:12,078
ดังนั้นสำหรับคดีเรา
เราไม่สามารถบอกได้ว่าคนคนนี้เป็นคนทำ

251
00:15:12,161 --> 00:15:14,747
แต่ผมเริ่มค้นหามัน ผมได้...

252
00:15:14,831 --> 00:15:15,832
(ตำรวจทางหลวงรัฐมิสซูรี)

253
00:15:15,915 --> 00:15:17,667
ติดต่อกับตำรวจรัฐมิสซูรี
ซึ่งสืบคดีที่เชื่อมโยงอีกคดีหนึ่ง

254
00:15:17,750 --> 00:15:20,420
คดีฆาตกรรมสองศพจากเดือนมีนาคมปี 1998

255
00:15:20,503 --> 00:15:23,005
คดีฆาตกรรมสองศพในนิวมาดริด

256
00:15:23,089 --> 00:15:24,424
(นิวมาดริดเคาน์ตี ฆาตกรรม)

257
00:15:24,507 --> 00:15:25,967
ไม่ใช่เมอดริดแต่เป็นมาดริด
ผมเรียกผิดมาตลอดเลย

258
00:15:26,676 --> 00:15:29,637
เชอร์รีและเมแกน เชอเรอร์ แม่กับลูกสาว

259
00:15:30,304 --> 00:15:34,100
สามีกับลูกชายเพิ่งออกจากบ้าน
เพื่อเข้าเมืองไปทำธุระบางอย่าง

260
00:15:34,183 --> 00:15:36,185
พวกเขากลับมาใน 30 ถึง 40 นาทีต่อมา

261
00:15:36,269 --> 00:15:39,564
ผมไม่รู้ว่าเขาเข้าไปยังไง
เราไม่รู้ เขาฆ่าพวกเขาทั้งคู่

262
00:15:40,565 --> 00:15:43,109
และล่วงละเมิดทางเพศเมแกน อายุ 12 ปี

263
00:15:44,986 --> 00:15:47,071
สองชั่วโมงหลังจากที่เขาฆาตกรรมสองศพ

264
00:15:47,155 --> 00:15:50,283
เขาพยายามบุกรุกเข้าบ้าน
ในไดเออร์สเบิร์ก รัฐเทนเนสซี

265
00:15:50,366 --> 00:15:52,994
ซึ่งอยู่ห่างออกไปเพียง 64 กิโลเมตร คนเดียวกัน

266
00:15:53,077 --> 00:15:55,580
เขาพยายามดันตัวเองเข้าบ้านของผู้หญิงคนหนึ่ง

267
00:15:55,663 --> 00:15:56,873
เธอสามารถกันเขาออกไปได้

268
00:15:56,956 --> 00:16:00,084
แต่เขายิงปืนผ่านประตูและกระสุนเข้าแขนเธอ

269
00:16:00,168 --> 00:16:02,962
ปืนกระบอกเดียวกันนี้ถูกใช้
ในการฆาตกรรมพวกเชอเรอร์ในมิสซูรี

270
00:16:04,297 --> 00:16:06,632
เขาพูดว่า "ผมมีแฟ้มคดีทั้งหมดของชายคนนี้"

271
00:16:06,716 --> 00:16:09,886
"ผมรวบรวมทุกอย่างไว้
เพราะผมรู้ว่าสักวันจะมีคนโทรมา"

272
00:16:18,186 --> 00:16:19,937
คดีนี้ความหวังริบหรี่

273
00:16:20,021 --> 00:16:23,107
เพราะมีแต่ความผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำเล่า

274
00:16:25,568 --> 00:16:27,695
คุณคิดว่าคดีนี้จะมีทิศทางที่แน่นอน

275
00:16:27,778 --> 00:16:29,655
และคุณไปตามโพรงกระต่ายนั้น

276
00:16:29,739 --> 00:16:31,741
และคุณก็ออกนอกหัวข้อที่คุณเริ่มต้นไว้

277
00:16:33,075 --> 00:16:37,330
ดังนั้นคุณแค่ต้องถอยออกมา
ทำความเข้าใจกับมันอย่างเป็นกลาง

278
00:16:37,413 --> 00:16:40,665
(โกลว์เนลส์)

279
00:16:40,750 --> 00:16:43,419
เป็นการร้องขอที่มากเกินไป
ที่จะให้ผู้คนยังให้ความสนใจ

280
00:16:43,503 --> 00:16:45,213
ในคดีที่มีอายุ 34 ปี

281
00:16:47,507 --> 00:16:50,760
ฉันมีเพื่อนคนหนึ่ง เป็นหนึ่งในคนแรกๆ
ที่ฉันโทรหาในเช้าวันนั้นหลังเกิดเหตุ

282
00:16:50,843 --> 00:16:52,094
(บาร์บารา แอร์ส-วิลสัน)

283
00:16:52,178 --> 00:16:57,600
เธอและเพื่อนเธอไปร้านโยเกิร์ต
ทุกๆ วันครบรอบวันเกิดเหตุ

284
00:16:57,683 --> 00:17:00,978
เป็นเวลา 34 ปี พวกเธออยู่ที่นั่น
ฉันเลิกไปมาหลายปีแล้ว

285
00:17:01,062 --> 00:17:03,064
ฉันคิดว่า "มันหนักเกินไปสำหรับฉัน
ฉันคิดว่าทุกคนเป็นบ้ากันไปหมด"

286
00:17:03,147 --> 00:17:04,482
แต่ไม่ว่ายังไงพวกเขาทำแบบนั้น

287
00:17:04,565 --> 00:17:06,442
และเธอพูดว่าปีนี้มีคนมารวมตัวกันเยอะมาก

288
00:17:06,526 --> 00:17:07,652
เยอะกว่าปกติ

289
00:17:07,734 --> 00:17:08,819
(ด้วยความระลึกถึง
เอมี่ และ ซาราห์)

290
00:17:08,903 --> 00:17:09,904
(เจนนิเฟอร์ อิไลซา
ในใจนิรันดร์)

291
00:17:09,987 --> 00:17:11,155
และฉันรู้สึกซาบซึ้งมาก

292
00:17:11,239 --> 00:17:14,534
ฉันไม่ต้องการให้ใครคิดว่าฉันไม่รู้สึกซาบซึ้ง

293
00:17:14,617 --> 00:17:17,869
มันเป็นส่วนหนึ่งของการเยียวยาของฉัน
เป็นเพราะความรักที่พวกเขามอบให้ฉัน

294
00:17:19,829 --> 00:17:23,626
แต่ไม่ใช่แค่เรา ชุมชนก็ต้องการการเยียวยา

295
00:17:23,709 --> 00:17:25,127
พวกเขาต้องการผ่านมันไปให้ได้

296
00:17:35,429 --> 00:17:39,725
ปี 91 ผมเรียนต่อระดับบัณฑิตศึกษา
และผมต้องการเงิน

297
00:17:39,809 --> 00:17:43,020
ผมติดต่อเพื่อนคนหนึ่งที่ทำงานการปรับปรุงพื้นที่

298
00:17:43,104 --> 00:17:44,647
ซึ่งเป็นสิ่งที่บริษัททำ

299
00:17:45,314 --> 00:17:47,817
ผมได้รับสายจากเขาวันที่ 7 ธันวาคม

300
00:17:47,900 --> 00:17:50,486
(นีล สตีกอล
นักสังคมสงเคราะห์)

301
00:17:50,570 --> 00:17:52,738
และเขาขอให้ผมเจอเขาที่นี่ที่...

302
00:17:53,948 --> 00:17:55,241
บริเวณร้านโยเกิร์ต

303
00:17:57,326 --> 00:17:58,327
(ไอแคนต์บีลีฟอิตส์โยเกิร์ต)

304
00:17:58,411 --> 00:18:02,915
และอธิบายว่าเขาจะไปจัดการ

305
00:18:02,999 --> 00:18:05,084
เรื่องการปรับปรุงพื้นที่ที่นี่

306
00:18:05,167 --> 00:18:07,753
และเก็บกวาดร้านโยเกิร์ต

307
00:18:07,837 --> 00:18:10,172
ซึ่งรวมถึงการรื้อแผ่นยิปซัมทั้งหมดออก

308
00:18:10,256 --> 00:18:12,300
และรื้อถอนทั้งร้านให้หมด

309
00:18:13,134 --> 00:18:14,719
(ออสติน แซนอันโตนิโอ)

310
00:18:20,433 --> 00:18:23,561
การมีความเชื่อมโยงกับหญิงสาวคู่นี้

311
00:18:23,644 --> 00:18:26,022
เชื่อมโยงกับความผูกพันกับละแวกนี้...

312
00:18:27,982 --> 00:18:30,318
ผมตัดสินใจว่าจะเริ่มทำและทำมัน

313
00:18:32,820 --> 00:18:36,365
และสิ่งหนึ่งที่ผมบอกคนที่จะทำงานที่นั่นว่า

314
00:18:36,449 --> 00:18:38,701
จะต้องไม่มีการล้อเล่น

315
00:18:40,036 --> 00:18:41,579
ห้ามพูดคำหยาบ

316
00:18:42,913 --> 00:18:44,999
มีแค่เสียงรื้อถอนเท่านั้น

317
00:18:45,082 --> 00:18:47,335
ไม่มีความจำเป็นที่เราต้องเพิ่มเข้าไป

318
00:18:50,254 --> 00:18:51,547
และมันเป็นงานที่ยาก

319
00:18:51,631 --> 00:18:53,758
เพราะมันไม่ใช่แค่ร้านที่ถูกเผา

320
00:18:53,841 --> 00:18:57,178
มันเป็นสถานที่ที่มีการตายที่น่าเศร้า

321
00:18:59,764 --> 00:19:03,309
ซึ่งทำให้ทำงานช้าลงในทางหนึ่งและ...

322
00:19:05,186 --> 00:19:08,272
กระตุ้นให้เราเคารพต่องานที่เราทำอย่างมาก

323
00:19:10,483 --> 00:19:13,694
และมันคือความผูกพันกับที่นี่ซึ่งผมไม่ได้คาดคิด

324
00:19:16,405 --> 00:19:17,948
แต่ผมก็ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง

325
00:19:20,743 --> 00:19:22,161
และในที่สุด ด้วยความไม่เต็มใจ

326
00:19:22,244 --> 00:19:26,123
ผมแทบรู้สึกว่ามีบางอย่างที่ต้องทำให้เสร็จ
เพื่อเป็นการให้เกียรติ

327
00:19:28,668 --> 00:19:30,503
มันไม่ได้เป็นแค่การสุ่ม

328
00:19:31,420 --> 00:19:34,674
พวกคนงานรื้อถอนเข้ามาเพื่อทำงานลวกๆ

329
00:19:35,174 --> 00:19:37,426
แต่ทำด้วยการให้เกียรติ

330
00:19:40,471 --> 00:19:41,472
และ...

331
00:19:42,848 --> 00:19:46,018
มันเป็นประสบการณ์ที่น่าประทับใจ
น่าสลดใจแต่ก็น่าประทับใจ

332
00:19:54,568 --> 00:19:58,572
(ไอแคนต์บีลีฟอิตส์โยเกิร์ต)

333
00:20:03,411 --> 00:20:06,914
ผมเลยสำรองข้อมูลนิดหน่อย
และอธิบายวิธีการระบุตัวชายคนนี้

334
00:20:07,415 --> 00:20:10,209
ย้อนกลับในทศวรรษ 1990
เขาอยู่ไม่เป็นหลักแหล่ง

335
00:20:10,292 --> 00:20:12,545
เขาไม่อยู่ในโคดิสเพราะตอนที่เขาก่อเหตุ

336
00:20:12,628 --> 00:20:14,130
ตอนนั้นยังไม่มีการเก็บดีเอ็นเอ

337
00:20:14,213 --> 00:20:15,214
(ฆาตกรต่อเนื่อง)

338
00:20:15,297 --> 00:20:17,425
เขาจึงเที่ยวก่อเหตุล่วงละเมิด
ทางเพศและฆาตกรรมไปทั่ว

339
00:20:17,508 --> 00:20:19,260
และเขาเป็นผู้กระทำความผิดที่ไม่มีใครรู้จัก

340
00:20:21,679 --> 00:20:26,183
กลางทศวรรษ 2000 หลายหน่วยงาน
เริ่มนำข้อมูลอาชญากรรมเก่าๆ เข้าสู่โคดิส

341
00:20:26,267 --> 00:20:27,435
และมันเริ่มเชื่อมโยงกัน

342
00:20:28,018 --> 00:20:31,689
กับฆาตกรและโจรข่มขืนนิรนามคนหนึ่ง

343
00:20:31,772 --> 00:20:32,773
แต่พวกเขายังไม่รู้ว่าเป็นใคร

344
00:20:32,857 --> 00:20:35,901
(โคดิส โครโมโซม)

345
00:20:35,985 --> 00:20:38,904
คุณเจอนี่ปี 1990 ในเซาท์แคโรไลนา

346
00:20:38,988 --> 00:20:43,659
ก่อเหตุฆาตกรรมสองศพในมิสซูรี
ซึ่งเชื่อมโยงกับเทนเนสซีด้วยวิถีกระสุน

347
00:20:44,702 --> 00:20:47,955
และปี 1997 ที่เมมฟิสซึ่งดีเอ็นเอเข้าสู่โคดิส

348
00:20:48,873 --> 00:20:51,500
ในคดีเมมฟิส เขาพยายามเข้าไปในบ้านหลังหนึ่ง

349
00:20:51,584 --> 00:20:52,626
มีผู้หญิงสี่คน

350
00:20:53,127 --> 00:20:55,463
พวกผู้หญิงเพิ่งกลับถึงบ้าน
เขาผ่านและเข้าไปทางประตู

351
00:20:55,546 --> 00:20:57,006
เขาจึงสบโอกาส

352
00:20:58,758 --> 00:21:00,634
"ตำรวจบอกว่าผู้ชายเคาะประตู

353
00:21:00,718 --> 00:21:03,262
กับผู้หญิงสี่คน และเด็กทารก
อายุเก้าเดือนอยู่ด้านใน

354
00:21:03,345 --> 00:21:05,848
เขาขอความช่วยเหลือ
ให้หากระเป๋าเงินของภรรยาเขา

355
00:21:05,931 --> 00:21:09,477
ใช้ปืนเพื่อเปิดทางเข้าบ้าน และตัดสายโทรศัพท์"

356
00:21:09,560 --> 00:21:11,896
เขาสามารถมัดพวกเธอสี่คนได้โดยคนเดียว

357
00:21:12,521 --> 00:21:14,899
นี่คือปัจจัยสำคัญในการจู่โจมของโจรข่มขืน

358
00:21:14,982 --> 00:21:17,943
เขาใช้เทปผ้ามัดคนที่อยู่ในบ้าน

359
00:21:18,027 --> 00:21:21,989
แล้วเขาข่มขืนเหยื่อที่อายุน้อยที่สุด
เด็กหญิงอายุ 14 ปี

360
00:21:22,072 --> 00:21:23,073
พวกเธอไม่ตายใช่ไหม

361
00:21:23,157 --> 00:21:27,661
พวกเธอไม่ตาย เขาปล่อยให้พวกเธอรอด
ผมไม่รู้ว่าทำไม

362
00:21:29,580 --> 00:21:30,915
พวกเขาเผยแพร่ภาพสเก็ตช์

363
00:21:31,582 --> 00:21:33,125
แต่คิดดูว่านี่คือทศวรรษ 1990

364
00:21:33,209 --> 00:21:34,960
ไม่มีข้อมูลเสาโทรศัพท์มือถือ

365
00:21:35,044 --> 00:21:37,421
ไม่มีกล้องวงจรปิด ไม่มีกล้องอ่านป้ายทะเบียนรถ

366
00:21:37,505 --> 00:21:40,674
ไม่มีสื่อสังคมออนไลน์
ครอบคลุมตลอด 24 ชั่วโมงเหมือนในปัจจุบัน

367
00:21:41,175 --> 00:21:42,968
ถ้ามันง่าย คดีเหล่านี้คงคลี่คลายไปแล้ว

368
00:21:43,052 --> 00:21:46,138
แต่ระหว่างปี 2006 และ 2017
มันเป็นคดีที่ปิดไม่ลง

369
00:21:46,222 --> 00:21:48,891
(เคทีที
19 พ.ค 1998)

370
00:21:48,974 --> 00:21:51,977
นี่คือไดอารี่ของจริงของเจนนี่ ซิทริกกี

371
00:21:52,061 --> 00:21:55,147
ชื่อ สถานที่ หลายอย่างที่เธอทำ

372
00:21:55,231 --> 00:21:59,109
จนกระทั่งจบตรงนี้ วันที่ 4
นั่นคือตอนที่เธอถูกฆาตกรรม

373
00:21:59,193 --> 00:22:01,821
และใครจะรู้ว่าหนึ่งในรายชื่อในไดอารี่นี้

374
00:22:01,904 --> 00:22:03,364
มีความเกี่ยวข้องกับมันหรือไม่

375
00:22:03,447 --> 00:22:05,825
นี่คือกระจกที่แขวนอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งของเจนนี่

376
00:22:05,908 --> 00:22:08,828
คนร้ายทิ้งข้อความไว้บนนั้นว่า
"อย่ายุ่งกับครอบครัวของฉัน"

377
00:22:08,911 --> 00:22:10,538
มันเป็นข้อความส่วนตัวถึงเธอ

378
00:22:10,621 --> 00:22:12,498
ฉะนั้นคุณคิดว่าอาจเป็นคนที่เธอรู้จัก

379
00:22:12,581 --> 00:22:15,251
และคุณจะบอกว่า "อย่าเพิ่งรีบร้อน
นี่อาจเป็นข้อมูลหลอก

380
00:22:15,334 --> 00:22:16,961
- เพื่อกำจัดตำรวจให้พ้นทาง"
- ถูกต้อง

381
00:22:17,044 --> 00:22:18,045
(ปี 1990 1998 2009)

382
00:22:18,128 --> 00:22:20,172
และปี 2018 การมาถึง

383
00:22:20,256 --> 00:22:21,257
(เทียบดีเอ็นเอแบบหนึ่งต่อหนึ่ง)

384
00:22:21,340 --> 00:22:23,467
- ของการตรวจพันธุศาสตร์เครือญาติ
- ฆาตกรที่ถูกตั้งข้อหาถูกติดตาม...

385
00:22:23,551 --> 00:22:24,552
(นักสืบดีเอ็นเอ)

386
00:22:24,635 --> 00:22:25,636
(เทคโนโลยีใหม่ไขคดีอายุ 26 ปี)

387
00:22:25,719 --> 00:22:26,720
ผ่านฐานข้อมูลวงศาวิทยา

388
00:22:26,804 --> 00:22:29,306
เทคโนโลยีนี้คลี่คลายคดี
นักฆ่าแห่งโกลเดนสเตตเมื่อหนึ่งปีก่อน

389
00:22:29,390 --> 00:22:30,432
นั่นเป็นเรื่องที่ใหม่มาก

390
00:22:30,516 --> 00:22:31,517
(แอนเซสทรีดอตคอม)

391
00:22:31,600 --> 00:22:33,978
เจ้าหน้าที่สืบสวนใช้ข้อมูล
ดีเอ็นเอที่เผยแพร่สู่สาธารณะในการตามรอย...

392
00:22:34,061 --> 00:22:35,062
("นักฆ่าโกลเดนสเตต" ขึ้นศาล)

393
00:22:35,145 --> 00:22:36,146
นักฆ่าโกลเดนสเตตที่เป็นผู้ต้องสงสัย

394
00:22:36,230 --> 00:22:37,231
(ฆาตกรรมในโกลเดนสเตต)

395
00:22:37,314 --> 00:22:38,858
"ด้วยการใช้ดีเอ็นเอจากที่เกิดเหตุหลายสิบปีที่แล้ว

396
00:22:38,941 --> 00:22:42,027
ซึ่งพวกเขาส่งข้อมูลไปยัง
เว็บไซต์วงศาวิทยาที่เผยแพร่สู่สาธารณะ

397
00:22:42,111 --> 00:22:43,445
ชื่อว่าเจดแมตช์"

398
00:22:43,529 --> 00:22:46,031
"ถูกกล่าวหาว่าก่อเหตุ
ฆาตกรรม 12 ครั้ง ข่มขืน 50 ครั้ง

399
00:22:46,115 --> 00:22:48,325
และลักทรัพย์มากกว่าร้อยครั้งในแคลิฟอร์เนีย"

400
00:22:48,409 --> 00:22:51,287
พวกที่มาจากมิสซูรี
เทนเนสซีและเซาท์แคโรไลนา

401
00:22:51,370 --> 00:22:53,914
บอกว่า "เรามีดีเอ็นเอเพียงพอแล้ว
เราน่าจะทำแบบนั้นได้แล้ว"

402
00:22:53,998 --> 00:22:56,083
- และพวกเขาติดต่อพาราบอนแล็บส์
- ฉันจะสร้าง...

403
00:22:56,166 --> 00:22:57,167
(ซีซี มัวร์)

404
00:22:57,251 --> 00:22:58,252
(ประธานนักพันธุศาสตร์เครือญาติ)

405
00:22:58,335 --> 00:22:59,712
ผังตระกูลเหล่านี้ย้อนกลับไปถึงรุ่นทวด

406
00:22:59,795 --> 00:23:00,796
พวกเขาพัฒนาลายพิมพ์วงศาวิทยา

407
00:23:00,880 --> 00:23:01,881
(ญาติลำดับสองตรงกับหนึ่งและสอง)

408
00:23:01,964 --> 00:23:03,257
เพื่อหาญาติห่างๆ

409
00:23:03,757 --> 00:23:06,343
และนั่นคือตอนที่เราเริ่มสร้างผังตระกูลเหล่านั้น

410
00:23:06,427 --> 00:23:07,845
และดูว่ามันครอบคลุมถึงตรงไหน

411
00:23:08,804 --> 00:23:10,723
และนั่นทำให้เจอผู้ที่อาจเป็นผู้ต้องสงสัย

412
00:23:12,016 --> 00:23:13,809
(ผู้ต้องสงสัยนักฆ่าโกลเดนสเตต
ถูกตามรอยผ่านเว็บเจดแมตช์ )

413
00:23:13,893 --> 00:23:15,227
นี่คือจุดเริ่มต้นของเรื่องทั้งหมด

414
00:23:15,311 --> 00:23:19,440
นี่คือความหวังสำหรับคดีที่เหลือในปี 2018

415
00:23:20,357 --> 00:23:21,358
(เจเนวีฟ ซิทริกกีถูกฆาตกรรม)

416
00:23:21,442 --> 00:23:22,443
(ในกรีนวิลล์ 4 เมษายน ปี 1990)

417
00:23:22,526 --> 00:23:24,904
แทนที่เป็นการจับคู่กันที่ถูกต้อง
เหมือนที่เราค้นหาในโคดิส

418
00:23:24,987 --> 00:23:26,655
เราตามหาญาติ

419
00:23:26,739 --> 00:23:28,949
โดยทั่วไปพวกเขาเป็นญาติห่างๆ

420
00:23:29,033 --> 00:23:30,034
(ผลการสืบสวนทางพันธุกรรม)

421
00:23:30,117 --> 00:23:31,285
ตรงกันบางส่วน

422
00:23:31,368 --> 00:23:34,914
เหล่านี้คือผู้บริจาคที่เป็นไปได้ของดีเอ็นเอนี้

423
00:23:34,997 --> 00:23:36,123
(โรเบิร์ต)

424
00:23:36,206 --> 00:23:39,501
เมื่อฉันค้นหาหนึ่งในผู้ที่อาจมีดีเอ็นเอตรงกัน

425
00:23:39,585 --> 00:23:40,586
(คนร้ายที่ยิงผู้หญิงหนีไปได้)

426
00:23:40,669 --> 00:23:41,670
ฉันเจอบทความนี้

427
00:23:42,963 --> 00:23:46,717
ชายคนนี้มีความผิดฐานพยายามฆ่าและข่มขืน

428
00:23:46,800 --> 00:23:49,178
ในปี 1985 ในฟลอริดา

429
00:23:49,929 --> 00:23:53,557
เขาทำให้ฉันสะดุดใจทันที ฉันจึงขุดคุ้ยให้ลึกขึ้น

430
00:23:53,641 --> 00:23:56,268
ฉันเจอเพจเฟซบุ๊กของลูกสาวเขา

431
00:23:56,769 --> 00:24:00,814
ฉันเห็นชายคนหนึ่งในภาพ
ที่ดูคล้ายกับภาพสเก็ตช์เหล่านั้น

432
00:24:00,898 --> 00:24:03,067
(หมายเหตุ: กรอบแว่นเส้นลวดและหมวก)

433
00:24:03,150 --> 00:24:05,444
และไม่เพียงมันดูเหมือนเขา

434
00:24:05,527 --> 00:24:09,156
แต่ฉันคิดว่าเขาสวมหมวกใบเดียวกัน
และแว่นอันเดียวกัน

435
00:24:13,410 --> 00:24:17,289
นี่จึงเป็นผู้ที่มีคุณลักษณะที่ครบเพราะประวัติของเขา

436
00:24:17,373 --> 00:24:18,707
(ผู้หญิงถูกจ่อยิงหัว คนร้ายหลบหนีไปได้)

437
00:24:18,791 --> 00:24:19,833
เขาถูกตัดสินจำคุก 12 ปี...

438
00:24:19,917 --> 00:24:20,918
(เวสต์ปาล์มบีช ฟลอริดา ปี 1985)

439
00:24:21,001 --> 00:24:22,878
แต่เขาได้รับการปล่อยตัวชั่วคราวในปี 89
ดังนั้นเขาออกมาในปี 90

440
00:24:22,962 --> 00:24:23,963
(15 ม.ค. 1999 ข่าวมรณกรรม)

441
00:24:24,046 --> 00:24:25,214
แต่เขาเสียชีวิตแล้ว

442
00:24:25,297 --> 00:24:26,423
(อายุ 40 เสียชีวิตที่พารากูลด์)

443
00:24:26,507 --> 00:24:27,883
และเขาถูกฝังในรัฐอาร์คันซอ

444
00:24:28,801 --> 00:24:29,802
(ปี 2018)

445
00:24:29,885 --> 00:24:32,471
พวกเขาได้คำสั่งศาลและขุดเขาขึ้นมา

446
00:24:34,765 --> 00:24:35,975
ป้อนเข้าไปในโคดิส

447
00:24:36,058 --> 00:24:38,644
และดีเอ็นเอของเขาตรงกับ
อาชญากรรมที่เราพูดถึงเหล่านั้น

448
00:24:38,727 --> 00:24:39,812
อย่างสมบูรณ์แบบ

449
00:24:39,895 --> 00:24:40,896
(ไขคดีปริศนาได้แล้ว)

450
00:24:40,980 --> 00:24:42,356
- โจรข่มขืนสามรัฐ...
- ล่วงละเมิดเด็ก 14

451
00:24:42,439 --> 00:24:44,692
"โรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส"

452
00:24:46,610 --> 00:24:52,408
ลายพิมพ์ดีเอ็นเอที่ไม่รู้จักที่เก็บได้
จากศพของเจนนี่และของคนอื่นๆ

453
00:24:52,491 --> 00:24:54,743
เป็นของผู้เสียชีวิต

454
00:24:54,827 --> 00:24:58,789
ตอนนี้ได้รับการยืนยัน
ว่าเป็นโรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส

455
00:24:58,872 --> 00:25:02,584
ชายอายุ 40 ปีจากพารากูลด์ รัฐอาร์คันซอ

456
00:25:03,794 --> 00:25:06,171
มีการคลี่คลายคดีเหล่านี้ในปี 2018

457
00:25:07,089 --> 00:25:08,173
ตอนนี้สำหรับคดีของเรา

458
00:25:08,257 --> 00:25:10,050
ผมได้รับข้อมูลทั้งหมดนี้จากคนเหล่านี้

459
00:25:10,134 --> 00:25:12,094
และผมพูดว่า
"เอาละ นี่อาจเป็นผู้ต้องสงสัยของเรา"

460
00:25:12,177 --> 00:25:16,557
โรเบิร์ต แบรชเชอร์ส
มีวาย-เอสทีอาร์ตรงกัน 27 จุดเหมือนกัน

461
00:25:16,640 --> 00:25:19,309
กับปืนยี่ห้อและรุ่นเดียวกันในเคนทักกี

462
00:25:19,393 --> 00:25:22,312
และเขาเป็นฆาตกรต่อเนื่องที่มีแผนประทุษกรรม
ที่เหมือนกันกับร้านโยเกิร์ต

463
00:25:22,396 --> 00:25:26,692
ผมพูดว่า "เอาละ นี่คือผู้ต้องสงสัยของเรา
แต่เรายังไม่แน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์"

464
00:25:29,028 --> 00:25:33,615
ถ้าหากนี่คือดีที่สุดที่เรามีแล้วล่ะ ผมจะสร้าง...

465
00:25:33,699 --> 00:25:36,493
ในวันนั้นมันยังเป็นคดีที่อาศัยหลักฐานแวดล้อม

466
00:25:37,369 --> 00:25:39,830
เราต้องแน่ใจว่าเราถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นต์

467
00:25:40,664 --> 00:25:42,249
เพราะบางคนได้รับโทษประหารชีวิต

468
00:25:42,332 --> 00:25:45,544
และเรากำลังกลับคำพิพากษา 34 ปี

469
00:25:47,004 --> 00:25:48,881
เรามีหลักฐานมากพอที่จะฟันธงหรือยัง

470
00:25:50,174 --> 00:25:51,592
(ศาลาว่าการเมืองออสติน)

471
00:25:51,675 --> 00:25:52,676
ตอนนี้ฉันขอแนะนำ...

472
00:25:52,760 --> 00:25:53,761
(วันที่ 25 กันยายน ปี 2025)

473
00:25:53,844 --> 00:25:55,596
พนักงานสืบสวนแดน แจ็กสัน
หัวหน้างานสืบสวนในคดีนี้

474
00:25:57,973 --> 00:26:00,267
อรุณสวัสดิ์ทุกคน ผมชื่อแดเนียล แจ็กสัน

475
00:26:00,350 --> 00:26:02,102
เป็นหัวหน้าพนักงานสืบสวน
ตามที่เธอพูด และผม...

476
00:26:02,186 --> 00:26:03,187
(ค้นพบความจริงคดีร้านโยเกิร์ต)

477
00:26:03,270 --> 00:26:04,521
สืบคดีตั้งแต่ปี 2022

478
00:26:06,440 --> 00:26:09,151
ผมจะอธิบายว่าเรามาถึงจุดนี้ได้ยังไง

479
00:26:09,234 --> 00:26:11,737
ผมจะเริ่มต้นด้วยการสรุปภาพรวมของประวัติคดีนี้

480
00:26:11,820 --> 00:26:14,198
และพาคุณย้อนกลับไปวันที่ 6 ธันวาคม ปี 1991

481
00:26:16,825 --> 00:26:18,118
อย่างที่คุณเห็นมันดูเหมือน

482
00:26:18,202 --> 00:26:21,371
พื้นที่ค้าปลีกในชุมชนร้านค้า
กลางอเมริกาเหมือนทุกๆ วัน

483
00:26:23,457 --> 00:26:25,584
ลูกค้าจะอยู่ที่ด้านหน้าตรงนั้น

484
00:26:26,627 --> 00:26:29,046
และด้านหลังร้านคือที่ที่เกิดไฟไหม้

485
00:26:29,129 --> 00:26:30,923
และมีการพบร่างของพวกเด็กสาว

486
00:26:32,841 --> 00:26:34,968
ซาราห์ อิไลซา และเจนนิเฟอร์อยู่ด้วยกัน

487
00:26:35,052 --> 00:26:37,054
ส่วนเอมี่อยู่ใกล้ด้านหน้ามากกว่า

488
00:26:38,180 --> 00:26:41,350
มีหลักฐานการล่วงละเมิดทางเพศ
ทั้งสี่คนถูกยิงเข้าศีรษะ

489
00:26:41,433 --> 00:26:42,434
(อิไลซา ซาราห์ เจนนิเฟอร์)

490
00:26:42,518 --> 00:26:46,105
ด้วยปืนพกขนาดจุด 22
และเอมี่ถูกยิงด้วยปืนพกขนาดจุด 380

491
00:26:46,730 --> 00:26:49,650
รายงานวิถีกระสุนฉบับเดิมบอกว่าเป็นไปได้มากว่า

492
00:26:49,733 --> 00:26:53,695
อาวุธที่ใช้คือปืนยี่ห้อเอเอ็มที รุ่นแบ็กอัป จุด 380

493
00:26:54,363 --> 00:26:58,575
นั่นคือปืนกึ่งอัตโนมัติยี่ห้อเอเอ็มทีจุด 380
และเป็นรุ่นแบ็กอัป

494
00:26:58,659 --> 00:26:59,785
(มอริซ เพียร์ซ)

495
00:26:59,868 --> 00:27:02,830
มีคำรับสารภาพหนึ่ง
จากเยาวชนคนหนึ่งชื่อมอริซ เพียร์ซ

496
00:27:03,956 --> 00:27:05,499
แปดวันหลังเกิดเหตุฆาตกรรม

497
00:27:05,582 --> 00:27:08,544
เพียร์ซอยู่ที่ห้างนอร์ทครอส
กับเพื่อนเขาที่ชื่อฟอร์เรสต์ เวลบอร์น

498
00:27:09,086 --> 00:27:11,672
เขาพกปืนพกขนาดจุด 22 ในขอบเอวของเขา

499
00:27:11,755 --> 00:27:13,507
เขาถูกจับกุมและถูกนำตัวไปที่แผนกฆาตกรรม

500
00:27:13,590 --> 00:27:15,801
ซึ่งพนักงานสืบสวนเฮกเตอร์ โปลันโก
เป็นผู้สอบปากคำ

501
00:27:16,343 --> 00:27:18,804
โปลันโก: ฟอร์เรสต์บอกคุณ
ว่าพวกเขาจุดไฟเผาศพเหรอ

502
00:27:18,887 --> 00:27:19,888
มอริซ: ใช่

503
00:27:20,472 --> 00:27:24,935
ในปี 1999 ฟอร์เรสต์ เวลบอร์น
โรเบิร์ต สปริงส์ทีน และไมเคิล สก็อตต์

504
00:27:25,018 --> 00:27:26,103
ถูกสอบปากคำอีกครั้ง

505
00:27:26,603 --> 00:27:29,481
พวกเขาได้รับคำรับสารภาพ
จากโรเบิร์ต สปริงส์ทีนและไมเคิล สก็อตต์

506
00:27:29,731 --> 00:27:31,441
ผมคิดว่าผมฆ่าใครสักคน

507
00:27:32,234 --> 00:27:33,485
ผมคิดว่าคุณทำเหมือนกัน

508
00:27:34,027 --> 00:27:35,863
ไมเคิล สก็อตต์ได้รับโทษจำคุกตลอดชีวิต

509
00:27:35,946 --> 00:27:38,073
และโรเบิร์ต สปริงส์ทีนได้รับโทษประหารชีวิต

510
00:27:38,157 --> 00:27:41,618
ขณะที่พวกเขายื่นอุทธรณ์
ผลการตัดสินคดีสำคัญของศาลสูงได้ออกมา

511
00:27:42,202 --> 00:27:43,203
(กลับคำพิพากษา)

512
00:27:43,287 --> 00:27:45,330
ศาลอุทธรณ์แผนกคดีอาญาแห่งเท็กซัส
สั่งไต่สวนใหม่แก่สปริงทีนและสก็อตต์

513
00:27:45,414 --> 00:27:47,249
ตอนนี้ไม่มีความเห็นครับ

514
00:27:47,332 --> 00:27:50,377
ปัจจุบันเรามีเทคโนโลยีดีเอ็นเอใหม่
ชื่อว่าการทดสอบวาย-เอสทีอาร์

515
00:27:50,878 --> 00:27:53,922
ผู้ต้องสงสัยดั้งเดิมทั้งสี่คนถูกตัดออกจากลายพิมพ์นี้

516
00:27:54,006 --> 00:27:56,133
- ขอต้อนรับกลับบ้านนะทุกคน
- มีการถอนฟ้อง

517
00:27:56,216 --> 00:27:57,509
จากนั้นอีกหลายปีต่อมา

518
00:27:57,593 --> 00:27:59,469
ตัวอย่างอ้างอิงนับร้อยถูกเก็บ

519
00:27:59,553 --> 00:28:02,306
ผู้ช่วยเหลือในเหตุฉุกเฉิน
ครอบครัว เพื่อน ผู้ที่เกี่ยวข้อง

520
00:28:02,389 --> 00:28:04,808
ผมคิดว่าเราตรวจสอบผู้คนสามหรือสี่ร้อยคน

521
00:28:04,892 --> 00:28:06,476
ในคดีนี้เป็นเวลาหลายปี

522
00:28:07,144 --> 00:28:09,771
และเร็วๆ นี้เราได้ติดต่อทุกแล็บในประเทศ

523
00:28:09,855 --> 00:28:11,481
ที่ทำการตรวจชนิดของวาย-เอสทีอาร์

524
00:28:11,565 --> 00:28:14,568
และถามว่าพวกเขาสามารถค้นหา
ลายพิมพ์นิรนามของเราด้วยตัวเองได้หรือไม่

525
00:28:15,110 --> 00:28:16,320
เราเจอข้อมูล

526
00:28:16,403 --> 00:28:21,366
การล่วงละเมิดทางเพศและฆาตกรรมจากปี 1990
นอกกรีนวิลล์ รัฐเซาท์แคโรไลนา

527
00:28:21,450 --> 00:28:25,245
นี่คือลายพิมพ์ที่พวกเขามี
"โรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส"

528
00:28:25,329 --> 00:28:28,373
(วาย-เอสทีอาร์ "นิรนาม" เชื่อมโยงกับ:
โรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส)

529
00:28:28,457 --> 00:28:31,084
(โรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส
13 มี.ค. 1958 ถึง 19 ม.ค. 1999)

530
00:28:31,168 --> 00:28:34,004
สามที่ดังต่อไปนี้พบวาย-เอสทีอาร์ของเขา

531
00:28:34,504 --> 00:28:36,465
นี่คือชุดตรวจการล่วงละเมิดทางเพศ
ของเด็กสาวเหล่านั้น

532
00:28:36,548 --> 00:28:38,300
(วาย-เอสทีอาร์ของแบรชเชอร์ส
ลายพิมพ์พบในลายพิมพ์)

533
00:28:38,425 --> 00:28:40,260
(วาย-เอสทีอาร์ร้านโยเกิร์ต
สามลายพิมพ์ดังต่อไปนี้)

534
00:28:40,385 --> 00:28:42,221
(เจนนิเฟอร์ ฮาร์บิสัน
ซาราห์ ฮาร์บิสัน เอมี่ แอร์ส)

535
00:28:45,891 --> 00:28:48,310
การที่วาย-เอสทีอาร์ตรงกัน
ร้อยเปอร์เซ็นต์เป็นเรื่องที่ยาก

536
00:28:48,810 --> 00:28:51,104
เราจึงหาวิธีเพื่อเปลี่ยนจาก
"เราค่อนข้างแน่ใจว่าเป็นเขา"

537
00:28:51,188 --> 00:28:52,272
เป็น "เรารู้ว่าเป็นเขา"

538
00:28:53,315 --> 00:28:54,483
เราเริ่มค้นหาแบรชเชอร์ส

539
00:28:54,566 --> 00:28:56,652
ตรวจสอบว่าช่วงเวลานี้เขาทำอะไร เขาอยู่ที่ไหน

540
00:28:56,735 --> 00:29:00,906
วันที่ 8 ธันวาคม ปี 1991
ไม่ถึง 48 ชั่วโมงหลังเหตุการณ์ร้านโยเกิร์ต

541
00:29:00,989 --> 00:29:03,617
โรเบิร์ต แบรชเชอร์สถูกเรียก
ที่ด่านตรวจลาดตระเวนชายแดน

542
00:29:03,700 --> 00:29:06,870
ขณะมุ่งหน้าไปทางตะวันตกบนทางหลวงไอ-10
ระหว่างเอลพาโซและลาสครูเซส

543
00:29:07,704 --> 00:29:09,206
มันเป็นการสุ่มเรียกตรวจ

544
00:29:09,289 --> 00:29:10,916
เหมือนทุกครั้งที่คุณผ่านด่านตรวจชายแดน

545
00:29:10,999 --> 00:29:13,210
ยกเว้นเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนชายแดน
รู้สึกไม่ชอบมาพากล

546
00:29:13,293 --> 00:29:14,544
เขาไม่ชอบการตอบของคุณแบรชเชอร์ส

547
00:29:14,628 --> 00:29:15,629
(ดูประหม่า หลุกหลิก)

548
00:29:15,712 --> 00:29:18,590
พอตรวจสอบป้ายทะเบียนพบว่า
เป็นรถที่ถูกขโมยจากรัฐจอร์เจีย

549
00:29:18,674 --> 00:29:20,259
ถูกขโมยวันที่ 29 พฤศจิกายน

550
00:29:20,342 --> 00:29:21,843
(มารีเอตตา รัฐจอร์เจีย)

551
00:29:21,927 --> 00:29:22,928
ระหว่างการพูดคุย

552
00:29:23,011 --> 00:29:24,888
เขาครอบครองปืนพกขนาดจุด 380 ด้วย

553
00:29:26,306 --> 00:29:29,685
ปืนพกขนาดจุด 380 นั้น
คือยี่ห้อเอเอ็มที รุ่นแบ็กอัป

554
00:29:30,602 --> 00:29:32,271
เป็นยี่ห้อและรุ่นเดียวกันกับที่วิถีกระสุนระบุไว้

555
00:29:32,354 --> 00:29:33,897
ว่าเป็นอาวุธที่ใช้ในร้านโยเกิร์ต

556
00:29:35,607 --> 00:29:39,653
ดังนั้นเขามุ่งหน้าไปตะวันตกเพื่อออกจากเท็กซัส
พร้อมกับปืนเอเอ็มทีจุด 380 รุ่นแบ็กอัป

557
00:29:39,736 --> 00:29:41,321
ไม่ถึง 48 ชั่วโมงในเวลาต่อมา

558
00:29:43,657 --> 00:29:46,743
เราจึงนำหลักฐานเพิ่มเติม
ไปยังดีเอ็นเอแล็บส์อินเตอร์เนชันนัล

559
00:29:46,827 --> 00:29:49,830
ตอนนี้หลักฐานเหล่านี้ถูกตรวจสอบ
ก่อนหน้านี้เมื่อหลายปีที่ผ่านมา

560
00:29:49,913 --> 00:29:51,206
พวกมันถูกเก็บรักษาไว้

561
00:29:51,290 --> 00:29:53,417
"สักวันเราอาจทำอะไรสักอย่างกับสิ่งนี้ได้

562
00:29:53,500 --> 00:29:56,086
แต่วันนี้เราทำไม่ได้ เก็บดีเอ็นเอมาเสียเปล่า"

563
00:29:56,169 --> 00:29:59,464
เราไม่คิดว่าเราจะสามารถได้ดีเอ็นเอ
ที่เพียงพอสำหรับการอัปโหลดเข้าโคดิส

564
00:30:00,090 --> 00:30:03,218
เราไม่จำเป็นต้องอัปโหลดเพื่อค้นหา

565
00:30:03,302 --> 00:30:05,095
เราต้องการแค่ดีเอ็นที่เพียงพอเพื่อเปรียบเทียบ

566
00:30:05,178 --> 00:30:07,639
เราจึงต้องการเครื่องหมาย
เอสทีอาร์มากพอเพื่อทำการเปรียบเทียบโดยตรง

567
00:30:07,723 --> 00:30:10,017
จากที่เกิดเหตุของเรากับโรเบิร์ต แบรชเชอร์ส

568
00:30:10,892 --> 00:30:12,269
และนี่คือจะเป็นคำตอบ

569
00:30:12,352 --> 00:30:13,812
เรากำลังเปิดเผยความจริงทั้งหมดด้วยสิ่งนี้

570
00:30:13,895 --> 00:30:15,689
นี่จะเป็นความพยายามครั้งสุดท้าย

571
00:30:15,772 --> 00:30:18,442
แต่เราค่อนข้างมั่นใจ
กับเทคโนโลยีและหลักฐานแวดล้อม

572
00:30:18,525 --> 00:30:20,652
ซึ่งนี่จะเป็นข้อมูลที่มีค่า

573
00:30:21,194 --> 00:30:22,612
(หัวเข็มขัดเอมี่ ที่ตักไอศกรีม
เศษเล็บ เสื้อผ้า)

574
00:30:22,696 --> 00:30:25,574
หนึ่งในหลายอย่างที่เราทดสอบใหม่
คือเศษเล็บของเอมี่

575
00:30:25,657 --> 00:30:26,700
จากการชันสูตรศพ

576
00:30:27,451 --> 00:30:30,078
พวกเขาเก็บดีเอ็นเอ
ได้ไม่น้อยจากเศษเล็บของเอมี่

577
00:30:30,162 --> 00:30:32,789
และมันถูกเปรียบเทียบโดยตรง
กับแบรชเชอร์สและมันตรงกัน

578
00:30:32,873 --> 00:30:36,251
ซึ่งมีความเป็นไปได้สูงถึงสองล้านห้าแสน
ต่อหนึ่งที่ใต้เล็บของเอมี่

579
00:30:36,335 --> 00:30:39,421
จะเป็นของโรเบิร์ต แบรชเชอร์ส
มากกว่าจะเป็นของบุคคลนิรนาม

580
00:30:42,174 --> 00:30:43,592
ณ ตอนนี้ไม่มีวัตถุหลักฐาน

581
00:30:43,675 --> 00:30:45,802
ที่เชื่อมโยงกับสปริงส์ทีน สก็อตต์
เพียร์ซ หรือเวลบอร์น

582
00:30:45,886 --> 00:30:47,429
กับที่เกิดเหตุฆาตกรรมร้านโยเกิร์ต

583
00:30:47,512 --> 00:30:49,431
ไม่มีหลักฐานที่เชื่อมโยง
ผู้ต้องสงสัยสี่คนก่อนหน้านี้

584
00:30:49,514 --> 00:30:51,141
กับโรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์สเช่นกัน

585
00:30:51,224 --> 00:30:53,310
เหยื่อที่รอดชีวิต
จากความโหดร้ายของแบรชเชอร์ส

586
00:30:53,393 --> 00:30:55,645
แจ้งเสมอว่าเขาก่อเหตุคนเดียว

587
00:30:55,729 --> 00:30:57,773
เขาไม่เคยมีประวัติว่ามีผู้สมรู้ร่วมคิด

588
00:30:59,941 --> 00:31:04,446
ตอนนี้ผมอยากย้ำว่า
นี่คือการผสมผสานของเทคโนโลยี

589
00:31:04,529 --> 00:31:07,032
การทำงานที่ดีของตำรวจ
จากหลายหน่วยงานและความร่วมมือต่างๆ

590
00:31:07,115 --> 00:31:08,241
และจังหวะเวลา

591
00:31:08,325 --> 00:31:11,495
เรื่องนี้คงไม่เกิดขึ้นจนกว่าจะถึงปี 2025

592
00:31:12,120 --> 00:31:14,414
และผมเสียใจที่เราใช้เวลา
34 ปีกว่าจะทำสำเร็จ

593
00:31:15,374 --> 00:31:19,795
แต่เรามาถึงจุดนี้แล้วและรู้ไหม

594
00:31:21,338 --> 00:31:25,133
ช่วงเวลาสุดท้ายที่เอมี่อยู่บนโลกนี้ได้ไขคดีนี้ให้เรา

595
00:31:25,217 --> 00:31:26,927
เพราะเธอสู้กลับ

596
00:31:27,511 --> 00:31:29,096
ขอบคุณครับ

597
00:31:51,076 --> 00:31:55,914
เราอธิบายได้ไหม
ว่าทำไมแบรชเชอร์ถึงอยู่ในออสติน

598
00:31:55,997 --> 00:31:59,459
ไม่ เราไม่รู้ว่าทำไมเขาอยู่ในออสติน
เราไม่พบความเชื่อมโยงใดๆ

599
00:31:59,543 --> 00:32:01,711
เรายังหาคำตอบเรื่องนั้นอยู่

600
00:32:01,795 --> 00:32:04,673
เทคนิคต่างๆ และเทคโนโลยี
ตั้งแต่ตอนนั้นเปลี่ยนแปลงอย่างไรบ้าง

601
00:32:04,756 --> 00:32:06,466
เพื่อที่เราแน่ใจจะไม่ตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้

602
00:32:06,550 --> 00:32:09,553
ที่คนสี่คนเป็นแพะรับบาปตั้งแต่ต้น

603
00:32:09,636 --> 00:32:13,056
และเราได้พบผู้ที่อาจ
เป็นผู้ต้องสงสัยตัวจริงหลายสิบปีให้หลัง

604
00:32:13,140 --> 00:32:14,933
จะไม่มีคดีไหนที่ปิดลง...

605
00:32:15,016 --> 00:32:16,017
(ลิซา เดวิส
หน.ตร. ตร.ออสติน)

606
00:32:16,101 --> 00:32:18,353
ด้วยคำรับสารภาพอย่างเดียว
เราต้องการหลักฐานอื่นประกอบด้วย

607
00:32:18,437 --> 00:32:21,314
และนั่นคือการเปลี่ยนแปลง
และหลายสิ่งเปลี่ยนแปลงตั้งแต่นั้น

608
00:32:21,398 --> 00:32:24,234
ผมใช้วิธีการว่า "ผมจะไม่ฟังคำรับสารภาพ"

609
00:32:24,317 --> 00:32:27,821
ผมไม่เคยฟังมัน ไม่เคยอ่านคำให้การ

610
00:32:27,904 --> 00:32:31,992
และครั้งแรกที่ผมได้ยินเสียงใดๆ
จากการรับสารภาพ

611
00:32:32,075 --> 00:32:33,535
คือสารคดีของเอชบีโอ

612
00:32:33,618 --> 00:32:38,081
เพราะมุมมองของผมคือผมไม่รู้
แต่ผมจะไปที่ที่หลักฐานพาผมไป

613
00:32:39,749 --> 00:32:42,752
เป็นไปได้ไหมว่ามีคดีอื่นๆ ในลักษณะนี้ในเท็กซัส

614
00:32:42,836 --> 00:32:43,837
เขาเคยอยู่ใน...

615
00:32:43,920 --> 00:32:44,921
(เอริน มอริอาร์ตี้
ผู้สื่อข่าว)

616
00:32:45,005 --> 00:32:46,506
ในรัฐเซาท์แคโรไลนา เทนเนสซี มิสซูรี

617
00:32:46,590 --> 00:32:49,301
มีความเป็นไปได้ไหม
และคุณจะตรวจสอบเรื่องนั้นไหม

618
00:32:49,384 --> 00:32:51,928
ผมคิดว่ามีความเป็นไปได้ที่มีเหยื่อคนอื่นๆ ที่นั่น

619
00:32:52,012 --> 00:32:53,013
เพราะสิ่งที่เรารู้จากเขา

620
00:32:53,096 --> 00:32:56,016
ตอนที่เขาไม่ได้อยู่ในเรือนจำ
เขาก่อเหตุอย่างโหดเหี้ยม

621
00:32:56,099 --> 00:32:59,102
สัปดาห์ที่แล้วเรารู้ว่ามีเหตุฆาตกรรมสามครั้ง
สัปดาห์นี้เรารู้ว่ามีแปดครั้ง

622
00:32:59,186 --> 00:33:01,271
การจะบอกว่าไม่มีครั้งที่เก้าหรือสิบ ผมมั่นใจว่ามี

623
00:33:01,354 --> 00:33:02,856
และเราจะสืบเรื่องนั้นต่อไป

624
00:33:02,939 --> 00:33:04,983
คุณคิดว่าความยุติธรรมทำหน้าที่ของมันแล้ว

625
00:33:05,066 --> 00:33:07,027
หรือว่ายังมีงานที่ต้องทำมากกว่านี้

626
00:33:17,662 --> 00:33:18,663
(เมืองออสติน ก่อตั้งปี 1839)

627
00:33:18,747 --> 00:33:23,460
ผลวิเคราะห์ใหม่บอกว่าปลอกกระสุนขนาดจุด 380
ที่พบในที่เกิดเหตุฆาตกรรม

628
00:33:23,543 --> 00:33:28,173
เป็นส่วนสำคัญของการเปิดเผยความจริงครั้งนี้
มันเชื่อมโยงกับปืนที่แบรชเชอร์สมี

629
00:33:28,256 --> 00:33:30,133
หลังจากการไล่ล่ากับเจ้าหน้าที่ใกล้เอลพาโซ

630
00:33:30,842 --> 00:33:35,180
ไม่มีหลักฐานดีเอ็นที่เชื่อมโยง
กับผู้ต้องสงสัยเดิมเหล่านั้นกับเหตุฆาตกรรม

631
00:33:35,263 --> 00:33:36,765
คุณรู้สึกดีที่จะ...

632
00:33:36,848 --> 00:33:37,849
(จอห์น โจนส์
อดีตหน.งานสืบสวน)

633
00:33:37,933 --> 00:33:41,269
- ใส่เสื้อสีดำตัวนั้นแล้ว
- ใช่ครับ ผมไม่ได้หยิบออกมาตั้งแต่ปี 1999

634
00:33:41,353 --> 00:33:43,813
- ผมได้ยินสิ่งที่ผมอยากได้ยินแล้ว
- เหรอคะ

635
00:33:44,439 --> 00:33:45,565
ใช่ ที่ว่า...

636
00:33:46,775 --> 00:33:49,319
สี่คนนั้นไม่เกี่ยวข้อง

637
00:33:49,861 --> 00:33:52,656
มันไม่ใช่เรื่องคำรับสารภาพ
มันเป็นเรื่องของหลักฐาน

638
00:33:52,739 --> 00:33:55,158
แต่ผมมีชีวิตอยู่เพื่อเห็นวันนี้

639
00:33:57,285 --> 00:34:00,288
เรามีความสุขที่สิ่งที่เราทำที่นั่น...

640
00:34:00,830 --> 00:34:03,166
- ใช่
- ช่วยพวกคุณ ทำให้คุณได้คำตอบ

641
00:34:03,250 --> 00:34:04,251
สิ่งที่เราได้จากเรื่องนี้คือ...

642
00:34:04,334 --> 00:34:05,335
(ตำรวจทางหลวงรัฐมิสซูรี)

643
00:34:05,418 --> 00:34:09,130
เหมือนตอนที่เราไขคดีของเรา
ซึ่งทำให้เกิดทีมนี้ขึ้นมา

644
00:34:09,214 --> 00:34:13,134
และตอนนี้ตำรวจออสตินเป็นส่วนหนึ่งของทีมนั้น
ดังนั้นเมื่อมีคดีต่อไป

645
00:34:13,217 --> 00:34:15,136
- ผมคิดว่าต้องมีอีกแน่นอน
- ใช่

646
00:34:15,219 --> 00:34:16,221
- ใช่ ต้องมีอีก
- ดี

647
00:34:16,304 --> 00:34:19,431
ทีมนี้จะทำหน้าที่ต่อไปและช่วยเหลือผู้คนเหล่านั้น

648
00:34:19,516 --> 00:34:21,518
เป็นการรักษาการสร้างความต่อเนื่องเอาไว้

649
00:34:22,768 --> 00:34:26,690
เป็นความรู้สึกแปลกๆ ลึกๆ ก็รู้สึกเสียใจ

650
00:34:27,940 --> 00:34:29,067
(คาร์ลอส การ์เซีย
ทนายของสก็อตต์)

651
00:34:29,150 --> 00:34:32,445
ความสูญเสียไม่เคยหายไปจากครอบครัวเหล่านั้น

652
00:34:33,071 --> 00:34:35,156
ตอนนี้คุณก็ต้องตรวจสอบว่า

653
00:34:35,239 --> 00:34:38,909
ความล้มเหลวของการสืบสวน
ที่เลวร้ายเช่นนี้เกิดขึ้นได้ยังไง

654
00:34:39,953 --> 00:34:42,330
ครอบครัวเหล่านี้ต้องทรมานเพราะเรื่องนั้น

655
00:34:44,373 --> 00:34:48,168
อีกใจหนึ่งผมก็คิดว่าจริงๆ เรามีเหยื่อแปดคน

656
00:34:48,878 --> 00:34:52,299
มีเหยื่อแปดคนและหนึ่งในนั้นได้เสียชีวิตแล้ว

657
00:34:52,382 --> 00:34:53,507
มอริซ เพียร์ซ

658
00:34:53,592 --> 00:34:57,053
ผมหวังว่าสักวันหนึ่งจะมีการแถลงข่าวอีกครั้ง

659
00:34:57,137 --> 00:34:59,431
พวกเขาวางภาพของชายสี่คนนั้น

660
00:34:59,931 --> 00:35:02,475
และอธิบายว่าทำไมพวกเขา
จะชดเชยให้ชายสี่คนนี้ยังไง

661
00:35:22,787 --> 00:35:26,374
ไม่มีอะไรเหมือนเดิมจากปี 1991

662
00:35:29,919 --> 00:35:32,130
ให้ตายสิ คอนโดอีกแล้ว

663
00:35:35,425 --> 00:35:36,718
ทุกอย่างเปลี่ยนไป

664
00:35:39,888 --> 00:35:41,014
ผมรู้สึกว่า...

665
00:35:42,307 --> 00:35:45,268
เราทุกคนอยู่ในสถานที่เกิดเหตุเดิมและ...

666
00:35:48,104 --> 00:35:49,814
ความพยายามของเราได้รับการยอมรับ

667
00:35:51,983 --> 00:35:57,989
เราไม่ได้ตรวจที่เกิดเหตุ
ตามมาตรฐานปี 2000 หรือ 2010

668
00:35:58,073 --> 00:36:03,119
เราตรวจที่เกิดเหตุตามมาตรฐานปี 1991
และทำเกินมาตรฐานด้วย

669
00:36:03,787 --> 00:36:08,166
เราทำดีที่สุดเท่าที่ทำได้
จากสิ่งที่เรามีในตอนนั้น

670
00:36:13,380 --> 00:36:16,132
กลายเป็นว่าเราน่าจะไขคดีนี้ได้ไปแล้ว

671
00:36:16,216 --> 00:36:20,136
ถ้าตำรวจลาดตระเวนชายแดน
อ่านโทรเลขที่เราส่งไป

672
00:36:20,887 --> 00:36:27,560
เราบอกว่าเรากำลังตามหาปืนขนาดจุด 22
และปืนเอเอ็มทีแบ็กอัปขนาดจุด 380

673
00:36:28,478 --> 00:36:30,689
แต่มันคงถูกลิขิตไม่ให้เป็นแบบนั้น

674
00:36:36,194 --> 00:36:39,989
(โรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส 13 มี.ค. 1958
19 ม.ค. 1999)

675
00:36:40,073 --> 00:36:41,282
ผมรู้สึกด้านชา

676
00:36:42,909 --> 00:36:43,993
มันน่าตกใจ

677
00:36:45,870 --> 00:36:47,247
ฆาตกรต่อเนื่องจริงเหรอ

678
00:36:47,914 --> 00:36:48,915
มัน...

679
00:36:48,998 --> 00:36:50,709
(บ็อบ แอร์ส
พ่อของเอมี่)

680
00:36:50,792 --> 00:36:55,296
ก็ยังเข้าใจยากอยู่ดี ชั่วร้ายสุดๆ

681
00:36:57,465 --> 00:36:58,466
(มองฉันสิ)

682
00:36:58,550 --> 00:37:01,720
เขาเข้าไปตรงนั้น เขาไม่ได้ต้องการเงิน

683
00:37:01,803 --> 00:37:05,014
เขาไม่ได้เสพยา ไม่ได้ดื่มเหล้า

684
00:37:05,807 --> 00:37:09,310
เขามีสติดี และ...

685
00:37:11,020 --> 00:37:12,522
เขาชอบฆ่า

686
00:37:13,690 --> 00:37:16,276
ฉันเข้าใจว่าการปล้นอาจเลยเถิด

687
00:37:16,359 --> 00:37:17,360
(แพม แอร์ส
แม่ของเอมี่)

688
00:37:17,444 --> 00:37:18,445
อะไรแบบนั้น

689
00:37:18,528 --> 00:37:25,410
แต่สำหรับคนที่เข้าไปด้วยทัศนคติแบบนั้น
มันยากที่ฉันจะยอมรับ

690
00:37:26,077 --> 00:37:28,538
ว่าเรามีผู้คนแบบนั้น

691
00:37:35,336 --> 00:37:37,422
(โครงการผู้บริสุทธิ์แห่งเท็กซัส)

692
00:37:37,505 --> 00:37:40,383
วันที่ 19 กุมภาพันธ์
ผู้พิพากษากำหนดวันนัดไต่สวน

693
00:37:40,967 --> 00:37:45,722
เราจะยื่นคำร้องว่ารัฐจะร่วมด้วย

694
00:37:46,347 --> 00:37:47,432
เพื่อประกาศ...

695
00:37:47,515 --> 00:37:48,725
(คิมเบอร์ลี เพียร์ซ
ภรรยามอริซ เพียร์ซ)

696
00:37:48,808 --> 00:37:52,228
ว่าที่จริงเขาเป็นผู้บริสุทธิ์และเขาพ้นผิดแล้ว

697
00:37:52,312 --> 00:37:55,190
และผู้พิพากษาจะประกาศเรื่องนั้น
และลงนามคำสั่งยืนยันตามนั้น

698
00:37:55,273 --> 00:37:58,067
(ไมค์ แวร์ ผู้อำนวยการบริหาร
โครงการผู้บริสุทธิ์แห่งเท็กซัส)

699
00:37:58,151 --> 00:38:01,738
เราจะสนับสนุนเรื่องนั้นด้วยหลักฐาน

700
00:38:01,821 --> 00:38:03,615
เพื่อประกาศให้โลกรู้และเพื่อบอกว่า...

701
00:38:03,698 --> 00:38:04,699
(มาริสา เพียร์ซ
ลูกสาวมอริซ )

702
00:38:04,783 --> 00:38:05,784
พวกเขาเป็นผู้บริสุทธิ์

703
00:38:05,867 --> 00:38:09,037
นั่นคือความจริงที่ไม่เพียง
เป็นการพิสูจน์จนสิ้นความสงสัยตามสมควร

704
00:38:09,120 --> 00:38:10,663
แต่เพื่อความแน่นอนเชิงจริยศาสตร์

705
00:38:13,458 --> 00:38:17,420
ผมอยากให้เรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่ง
ของการฟังคำไต่สวนของสิ่งที่ผิดพลาด

706
00:38:17,921 --> 00:38:19,547
ขนาดเครื่องบินตก

707
00:38:19,631 --> 00:38:22,717
เอฟเอฟเอเข้ามาและทำการสืบสวนอย่างละเอียด

708
00:38:22,801 --> 00:38:24,636
แต่ผมคิดว่าคดีนี้คล้ายคลึงกับกรณีนั้น

709
00:38:24,719 --> 00:38:29,057
เหตุการณ์ที่เลวร้ายและน่าเศร้านี้...

710
00:38:29,974 --> 00:38:33,853
เหมือนเหตุการณ์เครื่องบินตกที่น่ากลัว

711
00:38:34,938 --> 00:38:39,609
มีความอยุติธรรมอย่างร้ายแรง
ที่ต้องแก้ไขให้ถูกต้อง

712
00:38:44,823 --> 00:38:49,244
เราเจอกันที่โรงเรียนมัธยมต้นลามาร์
เราอายุ 13 และ 14

713
00:38:50,328 --> 00:38:53,248
จริงๆ เราเดตกันตั้งแต่ตอนนั้น

714
00:38:56,751 --> 00:38:58,211
เรามีเธอตั้งแต่ยังเด็ก

715
00:38:59,921 --> 00:39:03,174
เราแต่งงานกันตอนเราอายุ 21 และ 22

716
00:39:05,385 --> 00:39:08,012
ไม่นานหลังจากนั้นเรื่องพวกนี้ก็เกิดขึ้น

717
00:39:08,096 --> 00:39:10,765
ฉันอายุ 23 และเขาอายุ 24 ตอนเขาถูกจับกุม

718
00:39:12,725 --> 00:39:13,726
(แปดปีต่อมาตำรวจจับสี่ผู้ต้องสงสัย)

719
00:39:13,810 --> 00:39:16,729
วันที่ 6 ตุลาคม ปี 1999
พวกเขาเรียกหน่วยสวาทไปที่นั่น

720
00:39:16,813 --> 00:39:19,274
ฉันใส่ชุดนอนอยู่ตอนฉันออกมา

721
00:39:19,357 --> 00:39:20,817
เพราะฉันได้ยินเสียงเอะอะโวยวาย

722
00:39:20,900 --> 00:39:23,403
"ผ่านไปเกือบแปดปีตำรวจจับกุมผู้ต้องสงสัยสี่คน"

723
00:39:23,486 --> 00:39:24,529
มันเหมือนไม่ใช่ความจริง

724
00:39:24,612 --> 00:39:25,613
(เพียร์ซ)

725
00:39:25,697 --> 00:39:28,283
เราคิดจริงๆ ว่าถ้าไม่มีหลักฐาน

726
00:39:28,366 --> 00:39:29,826
ก็จะไม่มีเรื่องนี้

727
00:39:29,909 --> 00:39:31,786
- ภรรยาของเพียร์ซไม่อยากพูด
- เล่าเรื่องสามีคุณหน่อยสิครับ

728
00:39:31,870 --> 00:39:34,247
- ไม่มีความเห็นค่ะ
- เกี่ยวกับสามีคุณเหรอ

729
00:39:34,330 --> 00:39:37,041
- "การสืบสวนของพวกเขาจบลง..."
- ฉันไปส่งเธอที่โรงเรียน

730
00:39:37,125 --> 00:39:40,003
ครูใหญ่ของเธอโทรหาฉันเพราะข่าวออก

731
00:39:40,086 --> 00:39:42,714
ที่โรงเรียนของเธอ โรงเรียนประถมของเธอ

732
00:39:42,797 --> 00:39:46,175
ฉันเลยรู้ว่าฉันต้องไม่ไปส่งเธอที่โรงเรียน

733
00:39:46,259 --> 00:39:49,470
จากนั้นทุกอย่างเปลี่ยนไป
ฉันต้องมีเวลาว่างไปศาล

734
00:39:49,554 --> 00:39:51,514
ฉันไม่สามารถทำงานได้

735
00:39:51,598 --> 00:39:53,266
"หวังว่าสุดท้ายแล้วเราสามารถเริ่มต้น..."

736
00:39:53,349 --> 00:39:55,852
ฉันคิดจริงๆ ว่าเขาคิดว่าเขาคงจะไป

737
00:39:55,935 --> 00:39:57,729
และพวกเขาจะปล่อยเขาออกมา

738
00:39:58,438 --> 00:40:01,691
เขาคงไม่ต้องอยู่ในคุกสามปีครึ่ง

739
00:40:01,774 --> 00:40:03,026
เพื่อรอการพิจารณาคดี

740
00:40:04,652 --> 00:40:07,739
พวกเขาขังเดี่ยวเขาเป็นเวลาสองปี

741
00:40:07,822 --> 00:40:11,951
เขาได้ออกมาวันละหนึ่งชั่วโมง
และนั่นคือตอนที่เขาโทรหาฉัน

742
00:40:12,035 --> 00:40:15,663
เขาไม่เห็นแสงอาทิตย์ยกเว้นตอนที่เขาไปขึ้นศาล

743
00:40:16,706 --> 00:40:19,375
แววตาของเขาหายไป

744
00:40:19,459 --> 00:40:22,545
มันเปลี่ยนสีและไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิม

745
00:40:22,629 --> 00:40:25,214
ดวงตาของเขาเป็นสีเทาขุ่นๆ สำหรับฉัน

746
00:40:25,298 --> 00:40:28,426
เขาเคยมีดวงตาสีฟ้าสดใส

747
00:40:28,509 --> 00:40:31,846
มันไม่เหมือนเดิม เขาไม่เหมือนเดิม

748
00:40:32,680 --> 00:40:36,976
เธอสูญเสียวัยเด็กตอนอายุเจ็ดขวบ
ตอนพ่อของเธอถูกจับกุม

749
00:40:37,060 --> 00:40:39,270
แม้แต่เธอก็เปลี่ยนไป

750
00:40:39,354 --> 00:40:40,688
คุณตื่นเต้นที่จะได้เจอลูกสาวไหม

751
00:40:40,772 --> 00:40:43,191
"ตอนผมถูกจับกุม
ผมประกาศว่าผมเป็นผู้บริสุทธิ์"

752
00:40:43,274 --> 00:40:45,068
จากทุกข้อกล่าวหาที่ฟ้องร้องผม

753
00:40:45,151 --> 00:40:47,362
และวันนี้ผมยืนอยู่ตรงนี้ด้วยคำประกาศเดียวกัน

754
00:40:47,445 --> 00:40:48,947
เขาไม่มีโอกาสได้เห็นวันนี้

755
00:40:49,030 --> 00:40:53,660
เขาไม่มีโอกาสบอกโลกให้รู้
ว่าเขาเป็นผู้บริสุทธิ์มาตลอด

756
00:40:54,285 --> 00:40:57,205
"เราไม่มีหลักฐานเอาผิดเขาตอนนี้

757
00:40:57,288 --> 00:40:58,748
แต่ชีวิตยังอีกยาวไกล"

758
00:40:58,831 --> 00:41:00,792
ในข่าวมันเหมือนจุดเล็กๆ
ว่า "โอ้ เขาอยู่ในนั้นสามปี"

759
00:41:00,875 --> 00:41:06,089
แต่มันคือความมืดมนที่ไม่สิ้นสุด จากนั้นเขาออกมา

760
00:41:06,172 --> 00:41:09,801
และมันเป็นการต่อสู้กับความเศร้าที่ไม่จบสิ้น

761
00:41:09,884 --> 00:41:11,344
และการเอาชนะและ...

762
00:41:11,928 --> 00:41:12,929
(ปี 2009)

763
00:41:13,012 --> 00:41:14,806
คำร้องต่อศาลเพื่อยกฟ้อง
โดยรอผลการสืบสวนเพิ่มเติม

764
00:41:14,889 --> 00:41:18,434
คุณจะเปรียบเทียบดีเอ็นเอนั้น
กับผู้ที่อาจเป็นผู้ต้องสงสัยคนอื่นๆ

765
00:41:18,518 --> 00:41:21,521
นอกเหนือจากผู้ที่เกี่ยวข้อง
ในแฟ้มเบาะแสของมอริซ เพียร์ซต่อไปไหม

766
00:41:21,604 --> 00:41:24,983
เรายังมุ่งเน้นไปที่ผู้ต้องสงสัยที่เรามีต่อไป

767
00:41:25,066 --> 00:41:26,067
ไม่มีคำถาม

768
00:41:26,150 --> 00:41:27,151
(รอน ลาร่า
พนักงานสืบสวน)

769
00:41:27,235 --> 00:41:29,654
ว่าผู้ต้องสงสัยเหล่านี้ยังอยู่ในความสนใจของเรา

770
00:41:30,238 --> 00:41:33,574
การที่ต้องใช้ชีวิตอยู่กับเรื่องนั้น
ซึ่งมันยังอยู่ในประวัติอาชญากรรมของเขา

771
00:41:33,658 --> 00:41:37,578
ระหว่างการรอการสืบสวนเพิ่มเติม
คดีฆาตกรรมสี่ศพ

772
00:41:39,914 --> 00:41:45,461
ฉันรู้สึกเหมือนพวกเขา
ตามล่าเขาอย่างไม่หยุดหย่อน

773
00:41:47,630 --> 00:41:50,550
เขากลัวตำรวจมากมาตลอด

774
00:41:51,050 --> 00:41:54,429
เขาคิดว่าตำรวจจะมาจับเขา
เพราะคดีเหล่านี้ตลอด

775
00:41:54,512 --> 00:41:56,556
และพวกเขาก็ทำ สุดท้ายพวกเขาก็จับเขา

776
00:41:56,639 --> 00:41:57,932
เจ้าหน้าที่ตำรวจยิงปืน...

777
00:41:58,016 --> 00:41:59,017
(ผู้ต้องสงสัยดับหลังแทงตำรวจ)

778
00:41:59,100 --> 00:42:01,144
หนึ่งนัดใส่ผู้ต้องสงสัยคนหนึ่ง

779
00:42:01,227 --> 00:42:05,606
รู้สึกว่ามันไม่เหมือนความยุติธรรมที่แท้จริง

780
00:42:05,690 --> 00:42:09,944
และฉันอยากให้เกียรติทุกคนแต่...

781
00:42:10,987 --> 00:42:13,197
พ่อฉันไม่กลับมาแล้ว

782
00:42:14,282 --> 00:42:17,493
มันสายเกินไปสำหรับเขา

783
00:42:27,211 --> 00:42:28,546
ดูสิ นั่นอิไลซา

784
00:42:28,629 --> 00:42:33,134
"775 ตามนั้น 775 ให้ 375 350..."

785
00:42:33,217 --> 00:42:34,218
"สำหรับฉัน...

786
00:42:34,302 --> 00:42:35,303
(เวลา19.35 น. 11 ธ.ค 1990)

787
00:42:35,386 --> 00:42:38,014
เอฟเอฟเอคือที่ที่..."

788
00:42:40,683 --> 00:42:43,853
ตอนนี้ผมเห็นเธออยู่บนม้าที่ใช้แยกวัว

789
00:42:43,936 --> 00:42:44,979
แยกแม่วัว

790
00:42:45,938 --> 00:42:47,023
อยู่บนม้า

791
00:42:52,361 --> 00:42:54,739
เด็กสาวเหล่านั้นยังอยู่กับเรา

792
00:42:56,616 --> 00:42:58,076
- หวัดดี
- หวัดดี

793
00:42:58,159 --> 00:42:59,243
หวัดดี

794
00:42:59,786 --> 00:43:05,416
ความทรงจำของฉันที่มีต่อพวกเธอ
เริ่มเลือนลาง มันผ่านมานานแล้ว

795
00:43:06,417 --> 00:43:08,252
แต่พวกเธอจะเป็นสาวน้อยของฉันเสมอ

796
00:43:08,336 --> 00:43:11,547
ฉันยังคงหัวเราะกับเรื่อง
ที่พวกเธอเคยพูดหรือทำและ...

797
00:43:12,840 --> 00:43:13,841
พวกเธอมีอารมณ์ขัน

798
00:43:16,803 --> 00:43:17,970
ครั้งสุดท้ายที่เราอยู่ที่นี่

799
00:43:18,054 --> 00:43:19,847
คุณเริ่มต้นด้วยการพูดว่า

800
00:43:19,931 --> 00:43:22,183
เป็นเวลากี่ปีกี่วันกี่เดือนแล้ว

801
00:43:22,266 --> 00:43:24,227
ตั้งแต่เอมี่เสียชีวิต

802
00:43:24,310 --> 00:43:26,187
คุณยังคิดถึงมันแบบนั้นอยู่ไหม

803
00:43:27,271 --> 00:43:29,357
ไม่ ผมไม่นับวันอีกแล้ว

804
00:43:30,441 --> 00:43:31,734
มันจบแล้ว

805
00:43:33,903 --> 00:43:35,738
ความรู้สึกในการสัมภาษณ์ครั้งนี้แตกต่าง

806
00:43:35,822 --> 00:43:37,198
จากเมื่อสามปีก่อนไหม

807
00:43:37,281 --> 00:43:39,700
ความรู้สึกเปลี่ยนไปไหมที่ได้รู้

808
00:43:42,036 --> 00:43:47,250
ไม่รู้สิ ฉันยังรู้สึกด้านชา

809
00:43:47,333 --> 00:43:52,463
ฉันคิดว่าความแน่นอน การได้รู้ช่วยฉันไว้ ใช่

810
00:43:54,549 --> 00:43:57,969
แม้ว่ามีหลักฐาน หลักฐานที่แน่นหนา

811
00:43:58,052 --> 00:44:02,306
ซึ่งเมื่อก่อนเราไม่มีหลักฐานที่แน่นหนาขนาดนั้น

812
00:44:02,390 --> 00:44:04,308
ปลอบใจเรา

813
00:44:04,934 --> 00:44:09,272
และสำหรับฉันนั่นเป็นตัวแปรที่สำคัญ

814
00:44:10,565 --> 00:44:11,649
มันจบแล้ว

815
00:44:12,900 --> 00:44:13,985
หมดสิ้นความสงสัย

816
00:44:15,027 --> 00:44:16,654
ถ้าคุณเดินตัวหงอไปรอบๆ

817
00:44:16,737 --> 00:44:18,364
(ชอว์น แอร์ส
พี่ชายของเอมี่)

818
00:44:18,447 --> 00:44:20,616
นาน 30 ปีแล้วจู่ๆ คุณได้ผ่อนคลาย

819
00:44:20,700 --> 00:44:22,451
นั่นเป็นความรู้สึกที่เปลี่ยนไป

820
00:44:22,535 --> 00:44:26,539
เดาว่าความเครียด
หรือความสงสัยว่า "ฉันไม่รู้..."

821
00:44:27,290 --> 00:44:28,583
ได้หายไปแล้ว

822
00:44:29,333 --> 00:44:32,753
ฉันยังคงตกใจอยู่หนึ่งหรือสองวัน

823
00:44:32,837 --> 00:44:37,633
และมันอาจนานอีกหนึ่งสัปดาห์
ที่สุดท้ายฉันรับมือกับความจริงที่ว่า

824
00:44:37,717 --> 00:44:41,762
หัวใจฉันเปิดกว้างขึ้นโดยที่ฉันไม่รู้ว่ามันปิดอยู่

825
00:44:41,846 --> 00:44:44,265
ฉันนึกว่าฉันทำใจกับเรื่องนี้และรับมือกับเรื่องนี้

826
00:44:44,348 --> 00:44:48,060
ได้ดีแล้วจริงๆ แต่เรื่องนี้เปลี่ยนใจฉัน

827
00:44:48,561 --> 00:44:49,562
และฉัน...

828
00:44:50,563 --> 00:44:52,190
ฉันซาบซึ้งจนบอกไม่ถูก

829
00:44:53,065 --> 00:44:54,942
ซาบซึ้ง รู้สึกขอบคุณจริงๆ

830
00:44:55,026 --> 00:44:57,528
ฉันไม่ได้คาดหวังจากเรื่องนี้เลยแม้แต่น้อย

831
00:44:58,321 --> 00:44:59,447
แต่ฉันก็ได้รับคำตอบ

832
00:45:00,698 --> 00:45:05,953
ซึ่งดีมาก เป็นเรื่องที่ดีจริงๆ
เพราะมีหลายคนไม่เคยได้รับโอกาสนั้น

833
00:45:07,038 --> 00:45:10,124
แต่เราได้ เราได้การปิดฉาก

834
00:45:10,208 --> 00:45:13,336
คำว่า "การปิดฉาก" เป็นคำที่แย่
ที่ไม่มีใครชอบใช้หรอก

835
00:45:13,419 --> 00:45:17,131
และเราได้รับมัน เราได้รับสิ่งนั้น และ...

836
00:45:18,633 --> 00:45:22,678
ชีวิตฉันดีแล้ว ชีวิตฉันดีแล้ว

837
00:45:27,141 --> 00:45:29,143
ทุกๆ ปีผมออกไป

838
00:45:29,227 --> 00:45:30,770
ดูแลปัดกวาดป้ายหลุมศพของสาวๆ

839
00:45:30,853 --> 00:45:34,565
ปีนี้ผมจะไป แต่จิตใจของผมสงบลงจนผมพร้อมแล้ว

840
00:45:36,025 --> 00:45:39,528
ผมพร้อมที่จะใช้ชีวิตของผมต่อไปและมีความสุข

841
00:45:40,029 --> 00:45:41,989
และทำสิ่งที่ผมอยากทำ

842
00:45:42,782 --> 00:45:46,285
พวกเธอตายตาหลับแล้ว ผมรู้สึกได้ว่าเอมี่...

843
00:45:47,536 --> 00:45:49,288
อยากให้ผมทำแบบนั้น

844
00:45:49,372 --> 00:45:52,875
ผมคงไม่ไปปัดกวาดหลุมฝังศพ
ของพวกเธอบ่อยเท่าเมื่อก่อน

845
00:45:53,501 --> 00:45:55,544
เพราะพวกเธอไม่ต้องการผมแล้ว

846
00:45:57,713 --> 00:45:59,298
และผมรู้สึกว่าพวกเธอหมดห่วงแล้ว

847
00:46:00,883 --> 00:46:05,179
ผมไม่รู้ว่าผมโกรธขนาดไหน
และผมเพิ่งรู้ตัว แบบว่า "ให้ตายสิ ฉันโกรธ...

848
00:46:06,055 --> 00:46:09,308
ฉันโกรธมาตั้งนานและฉันไม่รู้ตัวเลย"

849
00:46:09,392 --> 00:46:11,185
ผมมองลูกๆ ผมไม่เหมือนเดิม
มองภรรยาผมไม่เหมือนเดิม

850
00:46:11,269 --> 00:46:14,939
มองทุกอย่างที่ผมเคยมองไม่เหมือนเดิม

851
00:46:15,022 --> 00:46:17,483
คงต้องหาเรื่องอื่นให้ผมกังวลแทน

852
00:46:18,859 --> 00:46:21,612
มันแค่...

853
00:46:22,613 --> 00:46:23,948
คุณหายใจได้อีกครั้ง

854
00:46:25,074 --> 00:46:26,951
เพราะตอนนี้เรารู้ความจริงแล้ว

855
00:46:28,703 --> 00:46:30,454
แต่ก่อนหน้านี้คุณไม่คิดว่ามันเป็นความจริงเหรอ

856
00:46:30,538 --> 00:46:32,581
ฉันแค่อยากรู้ว่าอะไรที่ทำให้คุณ

857
00:46:32,665 --> 00:46:33,708
จิตใจสงบได้

858
00:46:33,791 --> 00:46:35,334
ความมั่นใจเหรอคะ หรือว่า...

859
00:46:35,418 --> 00:46:39,505
เพราะหลักฐานและเรารู้แล้ว

860
00:46:42,466 --> 00:46:43,592
เรารู้แล้ว

861
00:46:44,552 --> 00:46:46,887
ฉันรู้ว่าคุณคิดว่าโรเบิร์ต สปริงส์ทีน

862
00:46:46,971 --> 00:46:48,264
และเด็กหนุ่มเหล่านั้นเป็นคนทำ

863
00:46:48,347 --> 00:46:49,974
แต่ตอนนั้นจิตใจคุณก็รู้สึกไม่สงบ

864
00:46:50,057 --> 00:46:51,350
และตอนนี้สงบแล้ว

865
00:46:51,434 --> 00:46:54,270
บอกตรงๆ ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน

866
00:46:54,854 --> 00:46:57,857
ตอนนี้คุณคิดถึงเด็กหนุ่มสี่คนที่ถูกกล่าวหาไหม

867
00:46:57,940 --> 00:47:02,695
ไม่ ใจร้ายใช่ไหม
ใช่ ฉันทำแบบนั้นเพื่อปกป้องตัวเอง

868
00:47:02,778 --> 00:47:06,449
ฉันไม่อยากรับรู้บาดแผลทางใจ

869
00:47:06,532 --> 00:47:07,825
ของสิ่งที่พวกเขาเผชิญ

870
00:47:07,908 --> 00:47:10,411
ฉันเจอมาเยอะแล้ว ฉันไม่อยากรับมัน

871
00:47:10,494 --> 00:47:15,458
และนั่นคือเรื่องที่เลวร้าย
สิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขาเลวร้ายมาก

872
00:47:15,541 --> 00:47:16,667
ตอนนี้คุณคิดถึงพวกเด็กหนุ่ม

873
00:47:16,751 --> 00:47:18,336
ที่ถูกกล่าวหามาหลายปีไหม

874
00:47:18,419 --> 00:47:19,795
หรือคุณลืมพวกเขาไปแล้ว

875
00:47:19,879 --> 00:47:21,213
ไม่ พวกเขา...

876
00:47:22,631 --> 00:47:25,426
พวกเขาไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งในคดีนี้อีกแล้ว

877
00:47:26,344 --> 00:47:27,386
ฉันไม่คิดเรื่องนั้น

878
00:47:27,887 --> 00:47:31,557
ฉันรู้ว่าพวกเขาทรมาน

879
00:47:32,058 --> 00:47:36,812
แต่ความทรมานของฉัน
แตกต่างจากพวกเขาอย่างสิ้นเชิง

880
00:47:36,896 --> 00:47:41,108
และฉันต้องรับมือกับเจ็บปวดและ...

881
00:47:43,277 --> 00:47:44,487
ผมไม่คิดถึงมันจริงๆ

882
00:47:44,570 --> 00:47:46,822
บางครั้งเป็นอะไรที่...

883
00:47:47,323 --> 00:47:48,616
ได้รับการปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม

884
00:47:50,868 --> 00:47:56,290
แต่มีสองคนที่สารภาพและติดคุก
มีสองคนที่ไม่สารภาพและไม่ติดคุก

885
00:47:56,374 --> 00:47:58,584
ในความคิดผม สองคนที่สารภาพ

886
00:47:59,710 --> 00:48:00,920
พวกเขาไม่ช่วยเหลือตัวเอง

887
00:48:01,003 --> 00:48:03,714
ไม่รู้สิ ผมยังไม่ได้เจอพวกเขา

888
00:48:03,798 --> 00:48:05,383
ท้ายที่สุดแล้ว

889
00:48:06,801 --> 00:48:09,345
มันไม่ใช่พวกเขา และศาลบอกว่าไม่ใช่พวกเขา

890
00:48:09,428 --> 00:48:11,472
และมันจบแล้ว

891
00:48:12,390 --> 00:48:14,517
พวกเขาไม่ได้... ผมพูดแบบนั้นไม่ได้

892
00:48:14,600 --> 00:48:15,601
อะไรคะ

893
00:48:15,684 --> 00:48:17,478
ผมจะพูดว่าพวกเขาไม่ได้พาตัวเองไปอยู่ตรงนั้น

894
00:48:17,561 --> 00:48:18,604
แต่พวกเขาก็ทำ

895
00:48:28,489 --> 00:48:31,367
เจ้าหน้าที่สืบสวนชุดแรก จะพูดยังไงดีล่ะ

896
00:48:31,492 --> 00:48:33,869
มีข้อบกพร่องบางอย่างในคดี

897
00:48:36,497 --> 00:48:39,291
เราน่าจะยื่นคำรับสารภาพใดๆ ที่เรามี

898
00:48:39,875 --> 00:48:41,544
ขอหมายจับ

899
00:48:42,044 --> 00:48:44,672
แล้วค่อยห่วงเรื่องการทำคดีทีหลัง

900
00:48:44,755 --> 00:48:47,633
ไม่ค่อยได้ผลสำหรับพอลกับพวกเขา

901
00:48:49,009 --> 00:48:50,428
ฉันควรถามพอล จอห์นสันว่าอะไร

902
00:48:51,303 --> 00:48:54,181
ถามเหมือนที่คุณถามผมตลอด
ว่า "ตอนนี้คุณรู้สึกยังไง

903
00:48:56,475 --> 00:48:59,854
ตอนนี้คุณอยากพูดอะไรกับมอริซ เพียร์ซไหม"

904
00:49:01,313 --> 00:49:02,481
เมื่อคิดว่า...

905
00:49:03,482 --> 00:49:07,653
เขาให้คำให้การที่เขาไม่สนเลยว่า

906
00:49:07,736 --> 00:49:09,196
เขาจะอยู่หรือตาย

907
00:49:11,323 --> 00:49:12,783
"ตอนนี้คุณคิดอะไร"

908
00:49:14,702 --> 00:49:18,873
มอริซอาจตายแล้ว
แต่โรเบิร์ต สปริงส์ทีนยังมีชีวิตอยู่

909
00:49:18,956 --> 00:49:23,127
เช่นเดียวกับไมเคิล สก็อตต์
และฟอร์เรสต์ เวลบอร์น

910
00:49:24,879 --> 00:49:27,965
"พวกเขาทุกคนยังมีชีวิตอยู่
คุณอยากพูดอะไรกับพวกเขาไหม"

911
00:49:28,883 --> 00:49:31,927
และบางทีคณะลูกขุนอาจพบว่าพวกเขาผิดจริง

912
00:49:32,011 --> 00:49:34,972
เพราะวิธีการที่หลักฐานถูกนำเสนอต่อพวกเขา

913
00:49:45,191 --> 00:49:47,109
ผมมีม้าสามตัวตรงนี้

914
00:49:58,537 --> 00:50:00,664
ไม่ค่อยมีใครสนใจพวกมัน

915
00:50:05,377 --> 00:50:06,879
ผมไม่ค่อยสนใจหรอก

916
00:50:06,962 --> 00:50:10,132
ว่าคนอื่นจะคิดยังไงกับการสืบสวนของผม

917
00:50:10,633 --> 00:50:11,634
คดีแบบนี้

918
00:50:11,717 --> 00:50:16,430
ซึ่งมีบางคนที่เราไม่ได้สอบสวน
แต่กลับมีหลักฐานที่ตรงกับการก่ออาชญากรรม

919
00:50:16,514 --> 00:50:18,432
(พอล จอห์นสัน
หัวหน้างานสืบสวน ปี 1997-2002)

920
00:50:18,516 --> 00:50:21,060
ผมหวังว่าผู้คนที่ใส่ใจกับเรื่องนี้

921
00:50:22,311 --> 00:50:26,815
ตั้งคำถามกับการสืบสวนก่อนหน้านี้ที่มองข้ามคนคนนี้

922
00:50:27,650 --> 00:50:30,361
แต่ผมได้ดูงานแถลงข่าวแล้ว

923
00:50:30,444 --> 00:50:36,867
และสิ่งที่พวกเขาพูดในงานแถลงข่าว
ดูเหมือนระบุอย่างแน่นอนว่า

924
00:50:36,951 --> 00:50:41,330
ผู้ต้องสงสัยคนใหม่นี้อยู่ที่นั่นและมีเอี่ยวด้วย

925
00:50:41,413 --> 00:50:43,832
สิ่งที่ผมคิดว่ามันไม่ได้แสดงให้เห็น

926
00:50:43,916 --> 00:50:46,794
หรืออะไรก็ตามที่พวกเขาพูด
ที่งานแถลงข่าวแสดงให้เห็น

927
00:50:46,877 --> 00:50:51,840
ว่าคนอื่นหรือแม้แต่คนที่เรา
เคยฟ้องไม่ได้อยู่ในที่เกิดเหตุ

928
00:50:51,924 --> 00:50:53,133
แค่เพราะเขาเคยอยู่

929
00:50:53,217 --> 00:50:58,222
ผมคิดว่านั่นไม่ได้แสดงให้เห็น
ว่าผู้ต้องสงสัยของเราหรือคนอื่นๆ ไม่ได้อยู่ที่นั่น

930
00:51:01,725 --> 00:51:02,935
(วันที่ 10 ก.ย. 1999)

931
00:51:03,018 --> 00:51:09,108
สิ่งที่ทำให้ผมตกใจคือเขาพูด
ว่าเขาไม่เคยฟังคำรับสารภาพ

932
00:51:09,650 --> 00:51:11,777
ผมคิดว่าเธอนอนคว่ำ

933
00:51:12,695 --> 00:51:13,862
แบบว่า...

934
00:51:14,280 --> 00:51:15,447
ถ้าเขาจะฟังคำรับสารภาพ

935
00:51:15,531 --> 00:51:18,701
หรืออ่านรายงานการสืบสวน
ที่เกี่ยวกับคำรับสารภาพ

936
00:51:18,784 --> 00:51:21,287
คงจะมีหลายอย่างที่ผู้ต้องสงสัยของเรา

937
00:51:21,370 --> 00:51:24,832
ไม่สามารถอธิบายได้
ว่าทำไมเขาถึงไม่ได้อยู่ที่นั่น

938
00:51:24,915 --> 00:51:26,917
ทำไมคุณคิดว่าพวกเขาถึงไม่ได้เอ่ยถึงแบรชเชอร์ส

939
00:51:27,001 --> 00:51:28,419
ในคำรับสารภาพใดๆ เลยสักคน

940
00:51:28,836 --> 00:51:30,170
เช่นพวกเขาไม่พูดว่า

941
00:51:30,337 --> 00:51:32,506
"ที่นั่นมีชายอีกคนที่ข่มขืนพวกเธอ"

942
00:51:32,590 --> 00:51:33,924
ไม่มีใครพูดแบบนั้น

943
00:51:34,008 --> 00:51:36,927
ไม่มีใครพูดแบบนั้นจริงๆ

944
00:51:37,011 --> 00:51:41,098
สิ่งเดียวที่เราคิดออก

945
00:51:41,682 --> 00:51:48,105
คือคนที่พวกเขาไม่ได้พูดถึง

946
00:51:48,188 --> 00:51:53,986
ชั่วร้ายและน่ากลัวจนพวกเขาไม่กล้าพูด

947
00:51:54,069 --> 00:51:57,281
พวกเขายอมรับโทษประหารดีกว่าพูดถึงมันเหรอ

948
00:51:57,364 --> 00:51:58,699
ก็เป็นไปได้

949
00:51:59,241 --> 00:52:02,202
คนประเภทนั้นอาจทำให้วัยรุ่นเหล่านี้กลัว

950
00:52:04,997 --> 00:52:08,459
ถ้าพวกเขาทุกคนเกี่ยวข้องกับร้านโยเกิร์ต

951
00:52:08,542 --> 00:52:12,838
และพวกเขากลัวเขาจนไม่กล้ากล่าวหาเขาหรือ

952
00:52:12,921 --> 00:52:16,008
"โอเค ฉันจะไม่กล่าวหาเขา
ฉันจะกล่าวหาฟอร์เรสต์แทน

953
00:52:16,300 --> 00:52:17,593
เขาไม่ได้ทำให้ใครกลัว"

954
00:52:43,494 --> 00:52:49,541
ฉันรู้สึกเหมือนออสตินในบรรยากาศเก่าๆ

955
00:52:50,250 --> 00:52:53,212
ฉันรู้ว่าจะมีการเล่นเพลงคันทรีหลายเพลง

956
00:52:53,295 --> 00:52:57,216
แต่ไม่ได้เล่นทุกเพลงหรอก ไม่รู้สิ

957
00:52:57,299 --> 00:53:00,678
มันทำให้ฉันนึกถึงวันเก่าๆ

958
00:53:02,596 --> 00:53:07,434
นี่คือพริกยัดไส้ไก่

959
00:53:08,519 --> 00:53:12,356
และนี่คือผักกับพาสต้า

960
00:53:12,439 --> 00:53:15,275
แต่นี่มีคนขออีกครั้ง

961
00:53:15,359 --> 00:53:17,027
- จากใคร
- ฟอร์เรสต์

962
00:53:23,242 --> 00:53:26,912
เราอยู่ไม่ไกลจากห้างนอร์ทครอส

963
00:53:26,995 --> 00:53:30,916
ที่จริงฉันต้องรับเขาที่สถานพินิจ

964
00:53:30,999 --> 00:53:32,084
(ชารอน ชิปแมน
แม่ฟอร์เรสต์)

965
00:53:32,167 --> 00:53:35,087
เพราะเขากับมอริซอยู่ที่ห้างนอร์ทครอส

966
00:53:35,170 --> 00:53:36,797
(ยินดีต้อนรับสู่ห้างนอร์ทครอส)

967
00:53:36,880 --> 00:53:43,220
พอฉันไปถึง พวกเขาบอกฉันว่ามอริซมีปืนอยู่กับตัว

968
00:53:43,971 --> 00:53:46,432
ฉันรับฟอร์เรสต์และพาเขากลับบ้าน

969
00:53:46,515 --> 00:53:50,477
ต่อมาเราพบว่าพวกเขาถูกสอบปากคำ

970
00:53:50,561 --> 00:53:53,272
เรื่องเหตุฆาตกรรมร้านโยเกิร์ต

971
00:53:57,192 --> 00:54:01,113
เขาคงจะกำลังเดินไปโรงเรียน
และมีรถคันหนึ่งจอดอยู่ด้านนอก

972
00:54:01,196 --> 00:54:05,242
สายสืบคงลงมาและพูดว่า
"ขึ้นรถ เราจะไปนั่งรถเล่นกัน"

973
00:54:08,412 --> 00:54:10,205
เขาอายุ 15 ปี

974
00:54:10,289 --> 00:54:14,293
เขาไม่รู้ว่าเขาไม่ต้องขึ้นรถและไปกับตำรวจ

975
00:54:15,461 --> 00:54:17,254
เขาไม่มีอะไรต้องปิดบัง

976
00:54:18,255 --> 00:54:21,133
เรารู้ว่ามีเด็กหลายคนที่ถูกสอบปากคำ

977
00:54:21,216 --> 00:54:25,012
ฉันไม่รู้ว่ามันร้ายแรงแค่ไหน

978
00:54:26,054 --> 00:54:31,018
พวกพนักงานสืบสวนพาเขามาที่บ้านฉันและพูดว่า

979
00:54:31,101 --> 00:54:36,064
"เรามีคำรับสารภาพสองชิ้น
และเราจะทำการจับกุมภายในสองสัปดาห์

980
00:54:36,607 --> 00:54:40,068
และฟอร์เรสต์มีโอกาสที่จะปกป้องตัวเอง

981
00:54:40,152 --> 00:54:43,489
คุณต้องเกลี้ยกล่อมให้เขาสารภาพ"

982
00:54:44,323 --> 00:54:46,700
ดังนั้นทุกวันเป็นเวลาสองสัปดาห์

983
00:54:46,784 --> 00:54:51,705
ฉันนั่งที่ร้านเขากับเขา
เพราะฉันอยากแน่ใจว่าเขาปลอดภัย

984
00:54:51,789 --> 00:54:55,083
วันที่ฉันกลับจากที่ทำงาน พวกเขาจับกุมเขา

985
00:55:14,937 --> 00:55:16,897
ไม่มีเวลาไหนเลยที่มันจะหายไป

986
00:55:17,940 --> 00:55:19,274
ผมอยากให้มันหายไป

987
00:55:20,400 --> 00:55:26,865
(ฟอร์เรสต์ เวลบอร์น)

988
00:55:27,699 --> 00:55:31,995
แม้แต่จะพูดถึงหรือนึกถึงยังยากเลย

989
00:55:44,341 --> 00:55:46,927
มีคนพยายามบอกผมว่าผมน่าจะฉลอง

990
00:55:47,010 --> 00:55:49,388
แต่มันยังไม่จบ

991
00:55:49,471 --> 00:55:52,015
นี่ไม่ใช่เวลามาฉลอง

992
00:55:53,725 --> 00:55:58,981
ผมหวังว่าทุกคนเชื่อว่าผมไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว

993
00:55:59,064 --> 00:56:00,482
หลายคน...

994
00:56:01,859 --> 00:56:03,360
เห็นผมเป็นฆาตกร

995
00:56:03,861 --> 00:56:05,404
และผมต้องรับมือกับเรื่องนั้น

996
00:56:06,280 --> 00:56:11,410
เสียงาน เสียความสัมพันธ์ เสียเพื่อน

997
00:56:14,162 --> 00:56:16,039
มันลำบากจริงๆ

998
00:56:18,834 --> 00:56:21,253
มอริซ เพียร์ซ: คืนนั้นนายทำอะไรกันแน่

999
00:56:21,336 --> 00:56:23,171
- วันศุกร์นั้นน่ะ
- ฟอร์เรสต์ เวลบอร์น: อะไรนะ

1000
00:56:23,255 --> 00:56:24,256
วันศุกร์นั้นไง

1001
00:56:24,339 --> 00:56:25,340
วันศุกร์นั้นเหรอ

1002
00:56:25,424 --> 00:56:26,425
นายพูดเรื่องอะไร

1003
00:56:26,550 --> 00:56:27,801
(วันที่ 15 ธันวาคม ปี 1991)

1004
00:56:28,760 --> 00:56:29,928
รู้สึกยังไงคะ

1005
00:56:30,929 --> 00:56:34,850
ถูกทรยศ ตอนนั้นเขาเป็นเพื่อนสนิทผม

1006
00:56:35,601 --> 00:56:40,063
และโน้มน้าวให้เขาพยายามพูด
ว่าผมอยู่ที่นั่นและผมเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องนี้

1007
00:56:40,147 --> 00:56:43,525
เป็นเรื่องที่บ้าบอที่สุดสำหรับผม

1008
00:56:43,609 --> 00:56:44,818
ซึ่งผมได้...

1009
00:56:46,069 --> 00:56:48,864
ผมสิ้นหวังในตัวผู้คนโดยเฉพาะเพื่อนๆ

1010
00:56:48,947 --> 00:56:51,867
ผมไม่สามารถไว้ใจใครได้จริงๆ

1011
00:56:51,950 --> 00:56:54,369
สุดท้ายผมลาออกตอนเกรดแปด

1012
00:56:55,579 --> 00:56:57,039
เพราะผมเรียนต่อไม่ไหว

1013
00:56:57,122 --> 00:56:58,123
เสียใจด้วยค่ะ

1014
00:57:02,544 --> 00:57:04,004
ผมกลับไปในปีถัดไป

1015
00:57:04,755 --> 00:57:08,508
แต่ผมอยู่ได้แค่สองสามเดือนและก็ออก

1016
00:57:09,551 --> 00:57:13,805
ตอนประกาศการจับกุมและพวกคุณทุกคน...

1017
00:57:13,889 --> 00:57:15,599
พวกเขาบอกว่าคุณเป็นคนทำในปี 99

1018
00:57:15,682 --> 00:57:16,975
คุณจำช่วงเวลานั้นได้ไหม

1019
00:57:17,059 --> 00:57:18,060
จำได้

1020
00:57:18,143 --> 00:57:19,144
ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมคะ

1021
00:57:21,104 --> 00:57:22,105
ครับ

1022
00:57:32,783 --> 00:57:33,784
ขอเวลาสักครู่

1023
00:57:44,586 --> 00:57:46,171
- ลูกโอเคไหม
- ผมโอเค

1024
00:57:46,755 --> 00:57:50,258
เอาละ หายใจเข้าลึกๆ

1025
00:57:56,890 --> 00:57:57,975
ใช่ มันหนักมาก

1026
00:57:58,058 --> 00:57:59,476
ฉันรู้ ฉันเสียใจจริงๆ

1027
00:58:04,189 --> 00:58:07,067
พวกเขามา... ผมมีธุรกิจในล็อกฮาร์ต

1028
00:58:07,567 --> 00:58:09,027
ขณะที่ผมกำลังซ่อมรถ

1029
00:58:09,111 --> 00:58:11,989
พวกเขามาและล้อมพื้นที่

1030
00:58:12,531 --> 00:58:14,866
และจับกุมผม พาผมออกจากร้านของผม

1031
00:58:14,950 --> 00:58:16,284
ตั้งข้อหาฆาตกรรมกับผม

1032
00:58:18,245 --> 00:58:19,663
สุดท้ายก็เสียธุรกิจนั้นไป

1033
00:58:21,081 --> 00:58:24,126
ผมคิดว่าผมจะต้องติดคุกทั้งชีวิต
ในสิ่งที่ผมไม่ได้ทำ

1034
00:58:24,209 --> 00:58:25,293
คิดว่ามันจบแล้ว

1035
00:58:25,794 --> 00:58:27,754
หลังเกิดเหตุการณ์นี้
คุณยังเป็นเพื่อนกับมอริซอยู่ไหม

1036
00:58:27,838 --> 00:58:28,922
- ไม่
- ค่ะ

1037
00:58:29,006 --> 00:58:31,550
ผมจะไม่พูดกับเขาอีกตลอดไป
และผมก็ทำจริงๆ

1038
00:58:34,553 --> 00:58:37,639
ตอนนี้มันยากสำหรับผมที่จะสนิทกับใครได้ขนาดนั้น

1039
00:58:37,723 --> 00:58:42,227
ผมมีเพื่อนฝูงบ้างแต่ไม่ได้สนิทสนมมากนัก

1040
00:58:42,310 --> 00:58:44,855
ถ้าผมเจอใครสักคนที่ชอบผมจริงๆ

1041
00:58:45,605 --> 00:58:48,233
และนั่นเป็นเรื่องแรกๆ ที่ผมต้องบอกให้เขารู้

1042
00:58:48,734 --> 00:58:49,901
ว่าผมเคย...

1043
00:58:50,861 --> 00:58:54,406
พัวพันกับเหตุฆาตกรรมร้านโยเกิร์ตและ...

1044
00:58:54,990 --> 00:58:57,409
โดยทั่วไปมันออกมาไม่ค่อยสวย

1045
00:58:58,076 --> 00:59:00,871
ความสัมพันธ์ที่นานที่สุดในชีวิตคุณคือนานเท่าไร

1046
00:59:02,205 --> 00:59:03,331
หกเดือน

1047
00:59:04,958 --> 00:59:06,251
ผมพยายามแล้วแต่...

1048
00:59:07,669 --> 00:59:09,963
มันเป็นอาชญากรรมที่เลวร้ายที่สุดในออสติน

1049
00:59:10,464 --> 00:59:14,718
ดังนั้นการเข้าไปพัวพัน... ผมไม่เคยได้ล้างมลทิน

1050
00:59:15,218 --> 00:59:17,888
ผมไม่เคยให้ใครออกมาและพูดว่า

1051
00:59:17,971 --> 00:59:20,682
"โอ้ เขาเป็นผู้บริสุทธิ์ บอกให้โลกรู้สิ

1052
00:59:20,766 --> 00:59:23,769
ตอนคุณได้ยินมอริซถูกตำรวจฆ่า

1053
00:59:24,102 --> 00:59:25,604
คุณรู้สึกยังไงกับเรื่องนั้น

1054
00:59:26,730 --> 00:59:28,482
ผมเสียใจกับเขาและครอบครัวเขา

1055
00:59:31,234 --> 00:59:35,155
แต่ผมก็ยังโกรธอเขาอยู่นานเพราะ...

1056
00:59:36,573 --> 00:59:41,620
เขาพูดกับพนักงานสืบสวน
และผมนึกว่าเราเป็นเพื่อนสนิทกัน

1057
00:59:42,662 --> 00:59:44,456
ร็อบกับไมค์ล่ะ

1058
00:59:44,539 --> 00:59:45,957
คุณรู้สึกยังไงกับพวกเขา

1059
00:59:46,500 --> 00:59:48,376
ผมไม่สนอะไรเกี่ยวกับพวกเขา

1060
00:59:48,460 --> 00:59:52,547
ใครก็ตามที่สามารถพูดได้
ว่าผมอยู่ที่นั่นและผมเป็นคนทำ

1061
00:59:53,381 --> 00:59:57,219
ไม่มีประโยชน์ที่จะพูดกับพวกเขา
หรือมีความรู้สึกใดๆ กับพวกเขา

1062
00:59:57,302 --> 00:59:59,513
ผมรู้ว่ามันแย่ที่พูดออกมาแต่...

1063
01:00:01,389 --> 01:00:04,267
ผมไม่รู้สึกเสียใจที่พวกเขาเข้าคุกเลยสักนิด

1064
01:00:04,351 --> 01:00:08,230
เพราะสิ่งที่พวกเขาทำกับผม พยายามให้ผมเข้าคุก

1065
01:00:08,814 --> 01:00:14,486
ผมถูกตำรวจเรียกตรวจตลอด สัปดาห์ละครั้ง

1066
01:00:15,112 --> 01:00:19,783
ผมถูกคุมขังห้าสิบครั้ง

1067
01:00:20,408 --> 01:00:22,577
เพราะเรื่องไร้สาระ

1068
01:00:23,954 --> 01:00:25,664
ผมไม่รู้ว่าอะไรจะเปลี่ยนมันแต่...

1069
01:00:26,832 --> 01:00:27,833
อาจมีสักวัน

1070
01:00:30,794 --> 01:00:31,795
มี...

1071
01:00:37,801 --> 01:00:41,471
เด็กสาวสี่คน พวกเธอไม่ใช่กลุ่มเดียวที่เสียชีวิต

1072
01:00:46,518 --> 01:00:47,519
ใช่

1073
01:01:06,705 --> 01:01:08,623
ตอนนี้ความยุติธรรมมีความหมายสำหรับคุณยังไง

1074
01:01:10,083 --> 01:01:14,671
ในคดีของเรา คนที่ฆ่าลูกสาวเรา

1075
01:01:15,172 --> 01:01:17,591
มีความยุติธรรมเพราะเขาไม่อยู่ที่นี่อีกแล้ว

1076
01:01:18,842 --> 01:01:21,011
คุณคิดยังไงกับแบรชเชอร์ส

1077
01:01:21,094 --> 01:01:22,220
ผมไม่คิด

1078
01:01:22,304 --> 01:01:24,639
ผมไม่คิดถึงเขาในฐานะมนุษย์

1079
01:01:26,641 --> 01:01:28,560
เขาคือเหตุผลก็แค่นั้น

1080
01:01:29,519 --> 01:01:33,148
ตอนนี้เขาเป็นปีศาจและฉันโอเคกับเรื่องนั้น

1081
01:01:33,231 --> 01:01:37,152
ฉันแค่รู้สึกเหมือนมีคนชั่วร้ายอยู่ที่นี่

1082
01:01:37,235 --> 01:01:39,446
ฉันไม่รู้ว่าอะไรทำให้พวกเขาทำแบบนั้น

1083
01:01:39,529 --> 01:01:43,116
ฉันไม่อยากใช้เวลา
กับการคิดถึงเรื่องพวกนั้นมากเกินไป

1084
01:01:43,200 --> 01:01:46,536
หรือทำความเข้าใจมัน
หรือภูมิหลังของมันคืออะไร

1085
01:01:46,620 --> 01:01:49,039
ดูเหมือนคุณรู้สึกเกลียด

1086
01:01:49,122 --> 01:01:51,583
เด็กหนุ่มสี่คนนั้นมาก
แต่ฉันไม่รู้สึกแบบนั้นกับแบรชเชอร์ส

1087
01:01:51,666 --> 01:01:55,003
คุณดูไม่ค่อยมีความเกลียดชังต่อฆาตกรต่อเนื่อง

1088
01:01:55,086 --> 01:01:56,087
ฉันพูดผิดหรือเปล่า

1089
01:01:56,171 --> 01:01:57,714
ฉันเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าคะ

1090
01:01:57,797 --> 01:01:59,341
คงเป็นเพราะเขาตายแล้ว

1091
01:02:00,217 --> 01:02:01,885
เพราะเหตุนี้จิตใจผมถึงได้สงบ

1092
01:02:03,220 --> 01:02:07,515
เขาจะไม่ทำร้ายหรือทำอะไรคนอื่นอีก

1093
01:02:07,599 --> 01:02:11,186
ฉันแค่อยากรู้ว่าเขามีชีวิต
แบบไหนถึงทำให้เขาเป็นแบบนี้

1094
01:02:11,770 --> 01:02:13,438
เด็กไม่ได้ชั่วร้ายตั้งแต่เกิด

1095
01:02:13,939 --> 01:02:18,235
เราทำให้พวกเขาเป็นแบบนี้
และฉันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

1096
01:02:18,318 --> 01:02:21,655
เขาได้รับอ้อมกอดมากพอไหม
เขาได้รับความรักมากพอไหม

1097
01:02:22,280 --> 01:02:25,408
หรือเขาตัดสินใจที่จะไม่สนใจ

1098
01:02:26,159 --> 01:02:29,204
ที่ผ่านมาไม่สนใจใครยกเว้นตัวเองงั้นเหรอ

1099
01:02:38,797 --> 01:02:42,759
เขาเป็นหนึ่งในฆาตกรต่อเนื่องที่ไม่อยากโด่งดัง

1100
01:02:42,842 --> 01:02:45,720
ไม่อยากให้ใครรู้เรื่องการก่อเหตุของเขา

1101
01:02:45,804 --> 01:02:48,431
ด้วยเหตุนี้เขาก็เลยไม่โด่งดัง

1102
01:02:48,515 --> 01:02:51,268
มันน่าสนใจที่จะลองคิดว่ามันหมายถึงอะไร

1103
01:02:51,351 --> 01:02:55,689
ตอนนี้ต้องใช้พลังงาน
ในการขบคิดเรื่องเขามากแค่ไหน

1104
01:02:55,772 --> 01:02:56,815
มันไม่สำคัญ

1105
01:02:59,401 --> 01:03:03,697
จะเสียเวลาและพลังงาน
เพื่อคิดเรื่องเขาไปเพื่ออะไร

1106
01:03:04,447 --> 01:03:08,201
ตอนนี้ฉันอยากให้ตัวเองรู้สึกแบบนั้น
เพราะฉันหมกมุ่นกับเรื่องเขา

1107
01:03:08,285 --> 01:03:12,289
และฉันใช้เวลาเป็นพันๆ ชั่วโมง
เพื่อค้นคว้าเรื่องเขา

1108
01:03:14,124 --> 01:03:18,336
ฉันระบุตัวฆาตกรต่อเนื่องได้หลายคน
และฉันไม่เคยจดจำพวกเขา

1109
01:03:19,170 --> 01:03:23,216
ชายคนนี้ชั่วร้ายและโหดร้ายอย่างไม่น่าเชื่อ

1110
01:03:23,300 --> 01:03:25,385
เขาหลอกหลอนความฝันของฉัน

1111
01:03:26,011 --> 01:03:29,514
ฉันรู้สึกว่าเรื่องราวของเขายังไม่จบ

1112
01:03:29,597 --> 01:03:32,851
และคนอื่นยังเฝ้ารอคำตอบอยู่

1113
01:03:33,852 --> 01:03:39,190
ความหมกมุ่นที่ยาวนานหลายปีของฉัน
ทำให้ฉันอยากคุยกับคนที่รู้จักเขา

1114
01:03:39,274 --> 01:03:42,360
เพราะฉันคิดว่าข้อมูลเล็กๆ ทุกชิ้น

1115
01:03:42,444 --> 01:03:46,406
อาจพาเราไปหาคดีอื่นที่เขาได้ก่อไว้

1116
01:03:56,207 --> 01:03:59,669
ฉันคิดว่าฉันมีเอกสารของพ่อ
มากกว่าที่ฉันมีอย่างอื่นเสียอีก

1117
01:04:02,380 --> 01:04:05,633
ฉันมีภาพถ่ายของฉันกับพ่อใบหนึ่ง
และนั่นคือภาพถ่ายครอบครัว

1118
01:04:05,717 --> 01:04:07,385
และแน่นอนว่ามันว่อนทั่วอินเทอร์เน็ต

1119
01:04:10,930 --> 01:04:14,351
ภาพนี้ถ่ายตอนหน้าร้อนปี 1997

1120
01:04:14,434 --> 01:04:16,978
คืนที่เราย้ายมาอาร์คันซอก็มีการถ่ายภาพขึ้น

1121
01:04:19,314 --> 01:04:22,359
ฉันไม่รู้อะไร อะไรแย่ๆ เกี่ยวกับพ่อฉัน

1122
01:04:22,442 --> 01:04:23,568
(เดโบราห์ แบรชเชอร์ส
ลูกโรเบิร์ต)

1123
01:04:23,651 --> 01:04:25,153
ฉันเพิ่งพบเขาไม่นานหลังจากเรื่องนั้น

1124
01:04:25,236 --> 01:04:27,447
วันหนึ่งเขาจอดรถหน้าบ้าน
และพูดว่า "หวัดดี ฉันคือพ่อของหนู"

1125
01:04:27,530 --> 01:04:29,949
แม่ฉันพูดว่า "นี่คือพ่อของลูกจริงๆ"

1126
01:04:31,493 --> 01:04:35,455
และนี่คือพ่อของฉัน
และเขาก็ตายไม่นานหลังจากนั้น

1127
01:04:38,750 --> 01:04:40,293
ฉันเติบโตท่ามกลางผู้คน

1128
01:04:40,377 --> 01:04:43,588
ที่แปลกกว่าฉันซึ่งเป็นคนปกติ

1129
01:04:44,547 --> 01:04:45,757
พวกอาชญากร ผู้คนที่...

1130
01:04:45,840 --> 01:04:47,926
มันรู้สึกแปลกๆ ที่รอบตัวคุณมีบางคน

1131
01:04:48,009 --> 01:04:49,135
นั่นคือชีวิตที่ปกติของฉัน

1132
01:04:50,178 --> 01:04:52,055
แม่ฉันไม่ใช่คนที่ดีเลิศอะไร

1133
01:04:52,138 --> 01:04:55,016
ฉะนั้นผู้คนที่ให้กำเนิดคุณ

1134
01:04:55,100 --> 01:04:56,768
ถ้าพวกเขาเป็นแบบนั้นแล้วคุณจะรู้ได้ยังไง

1135
01:04:57,894 --> 01:05:01,147
การแยกแยะเป็นเรื่องยากจนกระทั่งฉันโตขึ้น

1136
01:05:03,483 --> 01:05:06,069
สำหรับฉันผู้คนที่ทำตัวเลวใส่คุณคือเรื่องปกติ

1137
01:05:08,029 --> 01:05:11,199
ชีวิตฉันเป็นแบบนั้นมานาน

1138
01:05:12,784 --> 01:05:15,745
ส่วนเดียวของชีวิตฉันที่ฉันคิดว่าปกติที่สุด

1139
01:05:15,829 --> 01:05:17,914
กลายเป็นว่าแท้จริงแล้ว
ทุกอย่างที่ผ่านมาคือเรื่องโกหก

1140
01:05:17,997 --> 01:05:20,583
เพราะนั่นคือช่วงหนึ่งในชีวิตฉันตอนที่ฉันอยู่กับพ่อ

1141
01:05:20,667 --> 01:05:22,627
เอาละนะ เรามาแล้ว

1142
01:05:22,710 --> 01:05:26,214
เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ที่ฉันเจอเขาจนกระทั่งเขาตาย

1143
01:05:26,297 --> 01:05:28,716
มันเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตฉัน

1144
01:05:28,800 --> 01:05:31,344
เราไม่เคยขาดแคลนอะไร
เราไม่ต้องตั้งคำถามอะไร

1145
01:05:31,428 --> 01:05:32,429
เราไม่เคยถูกทำร้าย

1146
01:05:32,512 --> 01:05:35,640
ไม่เคยถูกพวกผู้ชายลวนลามหรืออะไรทำนองนั้น

1147
01:05:35,723 --> 01:05:37,350
แม่ฉันไม่ได้ทิ้งเราไป

1148
01:05:38,184 --> 01:05:40,311
เราเหมือนครอบครัวที่บ้านมีรั้วสีขาว

1149
01:05:40,395 --> 01:05:42,439
คุณมีลูกสาวสามคน พ่อออกไปทำงาน

1150
01:05:42,522 --> 01:05:43,523
แม่ออกไปทำงาน

1151
01:05:43,606 --> 01:05:46,484
เรามีปาร์ตี้บาร์บีคิว เรามีปาร์ตี้วันเกิด

1152
01:05:47,110 --> 01:05:48,319
เหมือนคนปกติ

1153
01:05:48,403 --> 01:05:49,654
หลายคนจะบอกคุณว่า

1154
01:05:49,737 --> 01:05:52,031
คุณคงไม่เคยคิดว่าพ่อฉันเป็นคนแบบนั้น

1155
01:05:52,115 --> 01:05:53,616
แต่เขาเป็นคนที่ชั่วร้ายมาก

1156
01:05:59,038 --> 01:06:02,459
ฉันมารู้ความจริงตอนที่เขากำลังหลบหนี
เพราะบุกรุกเข้าบ้านผู้หญิงคนหนึ่ง

1157
01:06:02,542 --> 01:06:05,503
ในปี 1998 ช่วงวันหยุดวันอีสเตอร์

1158
01:06:05,587 --> 01:06:06,629
(คีมตัดลวดในกระเป๋าหลัง)

1159
01:06:06,713 --> 01:06:09,340
ตอนที่เขาถูกจับในบ้านเธอ
ตรงกับเช้าวันอีสเตอร์ ทำไมคุณไม่อยู่บ้าน

1160
01:06:09,424 --> 01:06:11,301
คุณมีลูกสามคนอยู่ที่บ้าน นี่วันอีสเตอร์นะ

1161
01:06:11,384 --> 01:06:12,385
ก็คือบ้านหลังนี้เหรอ

1162
01:06:12,469 --> 01:06:14,554
ในปี 1998 เขาบุกรุกเข้า...

1163
01:06:14,637 --> 01:06:15,972
(ความผิดฐานบุกรุก)

1164
01:06:16,055 --> 01:06:17,724
บ้านของคนอื่นที่เขาเคยทำงานในนั้น

1165
01:06:18,349 --> 01:06:21,186
เขางัดเข้าบ้านเธอและตัดสายโทรศัพท์

1166
01:06:21,269 --> 01:06:23,480
เขามีชุดอุปกรณ์สังหาร เขาจะฆ่าผู้หญิงคนนี้

1167
01:06:23,563 --> 01:06:25,440
ฆ่าทำไม ฉันไม่รู้ เธอไม่ได้ทำอะไรเขา

1168
01:06:25,523 --> 01:06:26,691
- ชุดอะไรนะ
- ชุดอุปกรณ์สังหาร

1169
01:06:26,774 --> 01:06:27,775
มันคืออะไร

1170
01:06:27,859 --> 01:06:32,655
เขามีถุงมือดำ สายรัดพลาสติก ปืนหนึ่งกระบอก

1171
01:06:32,739 --> 01:06:34,407
เขามีอุปกรณ์หลายอย่าง

1172
01:06:35,408 --> 01:06:37,202
เขาลืมปืนไว้ที่นั่นเลยถูกจับกุม

1173
01:06:37,285 --> 01:06:39,287
เขาโทรหาแม่ฉันและบอกแม่ฉันว่าปืนอยู่ที่ไหน

1174
01:06:39,370 --> 01:06:40,914
และแม่ฉันโทรหาปู่ฉัน

1175
01:06:40,997 --> 01:06:43,166
และปู่ฉันไปเอาปืน

1176
01:06:44,042 --> 01:06:45,919
แม่ฉันกับปู่ต้องรู้บางอย่างแน่ๆ

1177
01:06:46,461 --> 01:06:51,090
มีคนประเภทที่ตราบใดที่คุณ
ไม่ทำร้ายครอบครัวฉันก็แล้วไป

1178
01:06:51,174 --> 01:06:55,178
และนั่นคือสิ่งที่ฉันกลัว
ฉันกลัวว่ามันจะเป็นความจริง

1179
01:06:57,222 --> 01:07:00,475
โดยปกติถ้าเขาไม่หลบหนี
เราเรียกเขาว่าโรเบิร์ตหรือพ่อ

1180
01:07:00,558 --> 01:07:03,019
แต่พอเขาหลบหนี เขาให้เราเรียกเขาว่ามิตช์

1181
01:07:03,102 --> 01:07:04,562
เช่นเมื่อก่อนเราออกไปกินข้าว

1182
01:07:04,646 --> 01:07:07,273
เขาจะสวมวิกเพราะเรารู้ว่าเขา "กำลังหนี"

1183
01:07:07,357 --> 01:07:09,234
เขาจะดูเหมือนคนเดิมไม่ได้

1184
01:07:09,901 --> 01:07:13,029
เขาเคยแต่งตัวเป็นผู้หญิง
และปล้นร้านโชนีย์สแอนด์วาฟเฟิลเฮาส์

1185
01:07:13,112 --> 01:07:14,155
ตอนกลางดึก

1186
01:07:14,239 --> 01:07:17,283
เขาจะขับทดสอบรถ
และปั๊มกุญแจลงในก้อนอุดรอยรั่ว

1187
01:07:17,367 --> 01:07:19,452
เพื่อทำกุญแจใหม่
และเขาก็ขโมยรถคันนั้นในคืนนั้น

1188
01:07:19,536 --> 01:07:20,870
เขาทำหลายอย่าง

1189
01:07:20,954 --> 01:07:23,414
แต่คุณคงไม่คิดว่าเขาจะฆ่าคน

1190
01:07:24,040 --> 01:07:25,625
ฉันจำเหตุฆาตกรรมเชอเรอร์ได้

1191
01:07:25,708 --> 01:07:28,711
ข่าวออกทีวีและแม่ฉันกลัว

1192
01:07:28,795 --> 01:07:31,130
และเขาพูดว่า "ไม่นะ
นั่นจะไม่เกิดขึ้นที่นี่ เราจะไม่เป็นไร"

1193
01:07:31,214 --> 01:07:33,925
ก็แหงสิ เพราะคุณทำมันและเขานิ่งเฉย

1194
01:07:34,008 --> 01:07:35,176
(ใครคือโรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส)

1195
01:07:35,260 --> 01:07:37,178
ไม่มีทางรู้เลยว่าเขาก่ออาชญากรรมกี่ครั้ง

1196
01:07:37,262 --> 01:07:38,513
ไม่มีใครรู้เรื่องนั้นหรอก

1197
01:07:38,972 --> 01:07:40,682
นั่นคือสิ่งที่ฉันเริ่มทำใจได้

1198
01:07:41,599 --> 01:07:43,101
ถ้าฉันต้องอยู่กับเรื่องนี้ทุกวัน

1199
01:07:43,184 --> 01:07:45,645
อย่างน้อยฉันอยากรู้ว่าฉัน
กล่าวขอโทษกับคนเหล่านี้แล้ว

1200
01:07:45,728 --> 01:07:50,441
บางคนที่เป็นญาติกับเขารู้สึกเสียใจกับสิ่งที่เขาทำ

1201
01:07:53,695 --> 01:07:56,114
ฉันไม่อยากทำให้พวกเขา
ไม่สบายใจที่ฉันติดต่อพวกเขา

1202
01:07:56,197 --> 01:07:58,324
ฉันไม่เคยติดต่อครอบครัวเชอเรอร์

1203
01:07:58,825 --> 01:08:04,038
แต่ฉันติดต่อสมาชิกครอบครัว
ในเซาท์แคโรไลนาและในออสติน

1204
01:08:06,416 --> 01:08:08,293
และบอกพวกเขาว่าฉันเสียใจ

1205
01:08:10,003 --> 01:08:13,506
ฉันอยากทำลายคำสาป
จากคนรุ่นก่อนๆ เท่าที่จะทำได้

1206
01:08:16,091 --> 01:08:19,178
นี่สำหรับชายสองคนที่ตกเป็นแพะรับบาป

1207
01:08:19,261 --> 01:08:21,555
ในคดีอาชญากรรมที่พ่อฉันก่อในออสติน รัฐเท็กซัส

1208
01:08:22,055 --> 01:08:23,808
"สวัสดี ฉันชื่อเดโบราห์ แบรชเชอร์ส

1209
01:08:23,890 --> 01:08:26,269
และฉันเข้าใจว่าสิ่งที่ฉันกำลังจะพูด

1210
01:08:26,352 --> 01:08:27,854
อาจไม่มีความหมายสำหรับคุณมากนัก

1211
01:08:28,354 --> 01:08:31,524
ฉันไม่ใช่คนที่สร้างความเจ็บปวด
และความยากลำบากที่คุณได้เผชิญ

1212
01:08:31,608 --> 01:08:34,193
แต่ฉันคือทายาทของคนที่ทำแบบนั้น

1213
01:08:34,277 --> 01:08:38,156
ฉันไม่สามารถจิตนาการทุกอย่าง
ที่คุณต้องประสบพบเจอตั้งแต่ปี 1999

1214
01:08:38,238 --> 01:08:40,992
การกระทำของพ่อฉันได้พรากหลายอย่างไปจากคุณ

1215
01:08:41,075 --> 01:08:43,828
แม้ว่าฉันไม่ได้มีส่วนในการตัดสินใจของเขา

1216
01:08:43,911 --> 01:08:47,457
แต่ฉันก็ยังรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง
ที่คุณต้องเจ็บปวดเพราะการกระทำของเขา

1217
01:08:47,540 --> 01:08:49,709
ฉันอยากติดต่อและรับรู้สิ่งที่เกิดขึ้น

1218
01:08:49,792 --> 01:08:52,712
และบอกคุณว่ามีบางคนยอมรับความผิดที่เกิดขึ้น

1219
01:08:52,795 --> 01:08:54,339
คุณไม่สมควรได้รับสิ่งที่เกิดขึ้น

1220
01:08:54,421 --> 01:08:56,674
และฉันเสียใจสำหรับ
ทุกการสูญเสียของคุณเพราะเรื่องนั้น

1221
01:08:57,258 --> 01:08:58,760
ขอแสดงความนับถือ เดโบราห์ แบรชเชอร์ส

1222
01:09:00,094 --> 01:09:02,180
ฉันใช้เวลาสองสามวันกว่าจะเขียนได้

1223
01:09:02,263 --> 01:09:04,515
เขียนสิ่งที่ฉันต้องการเขียนจริงๆ ลงไป

1224
01:09:05,183 --> 01:09:07,769
ฉันจะต้องพิมพ์มันออกมาและส่งให้พวกเขา

1225
01:09:10,729 --> 01:09:12,231
นี่คือก่อนที่เขาจะปรากฏตัว

1226
01:09:16,819 --> 01:09:17,987
- อยากลองไหม
- ค่ะ

1227
01:09:18,071 --> 01:09:19,822
เอาละ เรามาลองเล่นอันนี้กัน

1228
01:09:20,531 --> 01:09:22,200
ฉันไม่เคยคุยกับพวกเด็กหนุ่ม

1229
01:09:23,201 --> 01:09:24,285
นั่นละ

1230
01:09:24,368 --> 01:09:29,332
ฉันหวังว่าพวกเขาจะดีใจที่พบความสงบจากข่าวนี้

1231
01:09:29,415 --> 01:09:30,500
(แคลร์ ฮูอี
คนทำหนังจากเมืองออสติน)

1232
01:09:30,582 --> 01:09:33,377
ฉันนึกไม่ออกเลยว่ามันกดดันแค่ไหน

1233
01:09:33,461 --> 01:09:37,631
ที่แม้แต่คนที่พูดว่าพวกเขาคิดว่าคุณบริสุทธิ์

1234
01:09:38,508 --> 01:09:40,551
- อาจไม่เชื่อแบบนั้นจริงๆ
- ขึ้นมาเร็ว

1235
01:09:40,635 --> 01:09:41,928
ฉันคิดว่าพวกเขาไม่ได้ทำ

1236
01:09:42,886 --> 01:09:45,055
- และก็มีคำถาม
- แม่ขึ้นมาสิคะ

1237
01:09:45,139 --> 01:09:48,350
และฉันเชื่อจริงๆ

1238
01:09:48,434 --> 01:09:50,520
- และคำถามยังคงอยู่
- แม่ หนู...

1239
01:09:50,603 --> 01:09:52,563
ฉันใช้เวลาอยู่กับโรเบิร์ต สปริงส์ทีนนานมาก

1240
01:09:52,647 --> 01:09:56,234
เขารับมือกับความตึงเครียดด้วยความสง่างาม

1241
01:09:58,069 --> 01:10:01,030
และตอนนี้พอรู้แน่นอนว่าเขาไม่ได้ทำ

1242
01:10:01,114 --> 01:10:02,990
เขาควรเป็นคนที่โกรธที่สุดในโลก

1243
01:10:03,074 --> 01:10:05,660
แต่เขาก็ไม่โกรธ

1244
01:10:05,743 --> 01:10:06,786
คุณรู้ได้ยังไง

1245
01:10:06,869 --> 01:10:08,454
เพราะฉันถามเขาตรงๆ

1246
01:10:08,538 --> 01:10:11,958
ผมไม่โกรธหรอก
อย่างที่พวกคุณเห็น ไม่โกรธจริงๆ

1247
01:10:12,041 --> 01:10:13,042
(ปี 2009)

1248
01:10:13,126 --> 01:10:15,753
ผมไม่ได้ตีโพยตีพายหรือโกรธเรื่องนั้นจริงๆ

1249
01:10:15,837 --> 01:10:19,090
ผมปล่อยวางความโกรธพวกนั้น

1250
01:10:19,173 --> 01:10:21,759
ร็อบกับฉันใช้เวลาร่วมกันนานมาก

1251
01:10:22,385 --> 01:10:25,221
และถ้าฉันคิดว่าเขาเป็นคนร้าย ฉันคงไม่ทำแบบนั้น

1252
01:10:26,055 --> 01:10:28,516
ส่วนไมเคิล สก็อตต์ เขาพูดว่า

1253
01:10:28,599 --> 01:10:30,852
"ผมคิดว่าผมอาจเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้"

1254
01:10:30,935 --> 01:10:32,395
พวกเขาเอาเปรียบผมจริงๆ

1255
01:10:33,396 --> 01:10:34,689
เขาไม่ได้ทำ ฉะนั้นมันยังคง...

1256
01:10:34,772 --> 01:10:37,358
แม้แต่ในใจเขา เขาก็ไม่เชื่อใจตัวเอง

1257
01:10:38,401 --> 01:10:41,070
ตอนนี้เขาบอกตัวเอง
ได้อย่างภาคภูมิใจว่า "ฉันไม่ได้ทำ"

1258
01:10:41,154 --> 01:10:42,280
เอาละ เดี๋ยวแม่ตามไปจ้ะ

1259
01:10:43,030 --> 01:10:44,574
เยี่ยม

1260
01:10:45,199 --> 01:10:47,660
ความรู้สึกของคุณเปลี่ยนไปไหม
ที่รู้ว่าเป็นแบรชเชอร์ส

1261
01:10:47,744 --> 01:10:51,581
ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่ ฉันคงกลัวแทนทุกคน

1262
01:10:52,081 --> 01:10:55,376
พลังความชั่วร้ายที่แสดงให้เห็นน่ากลัวมาก

1263
01:10:56,419 --> 01:10:57,420
เก่งมาก

1264
01:10:58,004 --> 01:11:02,800
อีกด้านหนึ่งก็รู้สึกโล่งใจที่มันจบและเขาจบเห่แล้ว

1265
01:11:02,884 --> 01:11:07,013
แต่น่าเสียดายที่เขาตาย

1266
01:11:07,096 --> 01:11:12,560
รู้สึกเหมือนเขาเป็นบุคคลนิรนามตลอด
และยังเป็นอยู่อย่างนั้น

1267
01:11:16,314 --> 01:11:17,607
เขาตระเวนไปทั่วเมือง

1268
01:11:17,690 --> 01:11:20,318
และสร้างความเสียหายแก่ผู้คนมากมาย

1269
01:11:25,281 --> 01:11:28,367
หลังจากที่ฉันระบุตัวเขาในปี 2018

1270
01:11:28,451 --> 01:11:32,663
ฉันเริ่มตรวจสอบคดีที่ปิดไม่ลง
ในหลายที่ที่ฉันรู้ว่าเขาเคยอยู่

1271
01:11:33,372 --> 01:11:34,582
(แบรชเชอร์ส
ห่างจากที่เกิดเหตุหนึ่งกม.)

1272
01:11:34,665 --> 01:11:35,666
ฉันถึงได้ผิดหวัง

1273
01:11:35,750 --> 01:11:37,668
ที่ฉันไม่สามารถช่วยไขคดีร้านโยเกิร์ตได้

1274
01:11:37,752 --> 01:11:39,212
(ฆาตกรต่อเนื่อง: โรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส)

1275
01:11:39,295 --> 01:11:43,633
พวกเขามีดีเอ็นเอไม่เพียงพอ
ให้เราวิเคราะห์พันธุศาสตร์เครือญาติ

1276
01:11:45,092 --> 01:11:46,135
(วันที่ 18 ก.พ.1992 - ถูกจับกุม)

1277
01:11:46,219 --> 01:11:48,387
ถ้าฉันรู้ว่าเป็นที่นี่

1278
01:11:48,471 --> 01:11:52,266
น่าจะเป็นด่านตรวจ
ที่ชายแดนเท็กซัสในเดือนธันวาคม

1279
01:11:53,059 --> 01:11:54,685
เรื่องต่างๆ ก็คงต่างจากตอนนี้มาก

1280
01:11:56,646 --> 01:11:58,314
ฉันคงรู้ได้ทันทีว่า

1281
01:11:58,397 --> 01:12:02,318
เขาเป็นผู้ต้องสงสัย
หมายเลขหนึ่งในคดีร้านโยเกิร์ต

1282
01:12:05,446 --> 01:12:09,617
ย้อนกลับไปวันที่ 8 ธันวาคม ปี 1991
เขากำลังออกจากเท็กซัส

1283
01:12:10,451 --> 01:12:13,454
คืนนั้นเขาติดคุกเพราะขโมยรถบรรทุก

1284
01:12:13,538 --> 01:12:15,540
และเป็นอาชญากรที่ครอบครองอาวุธปืน

1285
01:12:18,626 --> 01:12:20,878
ห้าวันต่อมามีคนประกันตัวเขา

1286
01:12:20,962 --> 01:12:22,713
ผมไม่รู้ว่าใครจ่ายค่าประกันตัวให้เขา

1287
01:12:24,966 --> 01:12:27,176
และข้ามไปสองสามเดือน

1288
01:12:27,552 --> 01:12:28,553
(มารีเอตตา รัฐจอร์เจีย)

1289
01:12:28,636 --> 01:12:29,637
(สนง.นายอำเภอ มารีเอตตา)

1290
01:12:29,720 --> 01:12:31,430
กุมภาพันธ์ปี 92 เขาถูกจับกุมในคอบบ์เคาน์ตี

1291
01:12:31,514 --> 01:12:34,350
ในรัฐจอร์เจียข้อหาขโมยรถ
จากไทเลอร์ รัฐเท็กซัส

1292
01:12:34,976 --> 01:12:37,812
เขาประกันตัวออกมาและย้อนกลับไปผ่านเท็กซัส

1293
01:12:37,895 --> 01:12:40,273
ขโมยรถบรรทุกอีกคัน
และจบในจอร์เจียที่ที่เขาถูกจับอีกครั้ง

1294
01:12:40,356 --> 01:12:42,149
(รัฐจอร์เจียกับโรเบิร์ต อี. แบรชเชอร์ส)

1295
01:12:42,817 --> 01:12:45,945
ผมคิดว่านั่นคือตอนที่เขาขโมยเครื่องมือ
เครื่องสแกนของตำรวจ บัตรตำรวจปลอม

1296
01:12:46,028 --> 01:12:47,780
(เครื่องสแกนของตำรวจ
และคู่มือรหัสตำรวจ ถุงมือผ่าตัด)

1297
01:12:47,864 --> 01:12:49,365
ผมคิดว่า เช่น วิก

1298
01:12:49,448 --> 01:12:51,576
(เพราะฉะนั้นให้ท่านจับกุม
โรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส)

1299
01:12:51,659 --> 01:12:53,703
การครอบครองอาวุธปืนโดยอาชญากร
รัฐบาลกลางเป็นผู้ดำเนินคดี

1300
01:12:53,786 --> 01:12:56,038
และเขาได้รับโทษจำคุกห้าปี

1301
01:12:56,998 --> 01:13:01,043
พอเขาถูกตัดสินโทษ
ปืนขนาดจุด 380 ก็มอบให้พ่อเขา

1302
01:13:01,127 --> 01:13:03,921
พ่อเขาสามารถนำปืนออกมา
จากการอายัดของตำรวจได้

1303
01:13:04,005 --> 01:13:05,089
(เอเอ็มที รุ่นแบ็กอัป ขนาดจุด 380)

1304
01:13:05,172 --> 01:13:07,550
ผมคุยกับคนที่เอทีเอฟ
พวกเขาบอกว่า "นั่นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

1305
01:13:07,633 --> 01:13:09,760
คุณต้องกรอกเอกสารเยอะมาก กรอกจนท้อ"

1306
01:13:09,844 --> 01:13:12,263
เราคุยกันว่าอาจเพราะปืนราคา 75 ดอลลาร์มั้ง

1307
01:13:14,724 --> 01:13:18,102
พอเขาออกมาในปี 97 เขาได้ปืนคืนมา

1308
01:13:19,270 --> 01:13:21,814
ตอนแรกเราไม่อยากเชื่อ แต่ที่จริงนั่นทำให้เรา

1309
01:13:21,898 --> 01:13:24,567
ไขคดีอื่นๆ ได้เพราะเขาเก็บปืนกระบอกนั้นไว้

1310
01:13:25,192 --> 01:13:27,570
เราคงไม่มีทางเชื่อมโยง
กับคดีเหล่านี้กับเคนทักกีได้

1311
01:13:27,653 --> 01:13:29,322
และเราคงไม่ได้ข้อมูล

1312
01:13:29,405 --> 01:13:31,449
เพราะปืนคงถูกเก็บในคลังของรัฐบาลกลาง

1313
01:13:32,158 --> 01:13:36,245
ห่วงโซ่ของเหตุการณ์
ที่คาดไม่ถึงนำมาสู่เรื่องทั้งหมดนี้

1314
01:13:36,329 --> 01:13:40,166
(ออสติน รัฐเท็กซัส ปี 1991
เล็กซิงตัน รัฐเคนทักกี ปี 1998)

1315
01:13:40,625 --> 01:13:43,294
จากนั้นมกราคม ปี 99

1316
01:13:43,836 --> 01:13:46,088
เจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังขับรถผ่านที่จอดรถ

1317
01:13:46,172 --> 01:13:48,633
ของโรงแรมซูเปอร์เอทในเคนเนตต์ รัฐมิสซูรี

1318
01:13:49,842 --> 01:13:51,469
เห็นรถคันหนึ่งโผล่ออกมา

1319
01:13:51,552 --> 01:13:53,262
(หน้าต่างด้านหลังเบาะคนขับหายไป)

1320
01:13:53,346 --> 01:13:54,597
ป้ายทะเบียนเป็นของรถที่ถูกขโมย

1321
01:13:55,097 --> 01:13:57,892
พวกเขามองเข้าไปในรถ
เหมือนจะมีพวกของเล่นเด็ก

1322
01:13:57,975 --> 01:14:00,019
แผนกต้อนรับพูดว่า "คนที่มาพักคนเดียวกับเด็ก

1323
01:14:00,102 --> 01:14:01,520
อยู่ห้องเบอร์ไหนก็ได้"

1324
01:14:01,812 --> 01:14:02,897
คุณต้องการอะไร

1325
01:14:02,980 --> 01:14:05,483
ภรรยาแบรชเชอร์สให้ชื่อปลอม
ของคนที่เป็นสามีเธอ

1326
01:14:05,566 --> 01:14:08,110
"เขาออกไปแล้ว ฉันไม่รู้หรอกว่า
เขาจะกลับมาอีกเมื่อไหร่"

1327
01:14:08,194 --> 01:14:09,612
และพวกเขาเริ่มดูรอบๆ ห้อง

1328
01:14:10,363 --> 01:14:13,532
ก็เจอเขาซ่อนตัวอยู่ใต้เตียงพร้อมปืนหนึ่งกระบอก

1329
01:14:15,117 --> 01:14:16,786
ทั้งสองฝ่ายคุมเชิงกัน

1330
01:14:21,540 --> 01:14:23,042
เราระแวดระวังปืนทุกที่

1331
01:14:23,584 --> 01:14:25,002
มีเจ้าหน้าที่ตำรวจอยู่ด้านซ้าย

1332
01:14:25,086 --> 01:14:27,922
พวกเขามีกันห้าถึงเจ็ดคนยกปืนขึ้นเล็ง

1333
01:14:28,005 --> 01:14:30,299
และเจ้าหน้าที่ตำรวจตรงนี้กำลังยกเตียงขึ้น

1334
01:14:30,383 --> 01:14:33,010
พ่อฉันนอนอยู่ใต้เตียงพร้อมปืนที่จ่อหัวเขา

1335
01:14:34,345 --> 01:14:37,765
พวกเขาใส่กุญแจมือแม่ฉัน
และพาเราออกไปที่โถงทางเดิน

1336
01:14:37,848 --> 01:14:38,975
และเรานั่งอยู่ตรงนั้น

1337
01:14:39,058 --> 01:14:40,643
พอมองลงไปคุณจะเห็นสระว่ายน้ำ

1338
01:14:40,726 --> 01:14:42,520
พอเงยขึ้นไปคุณจะเห็นภาพสะท้อนข้างหลังคุณ

1339
01:14:42,603 --> 01:14:43,854
เห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้น

1340
01:14:43,938 --> 01:14:45,898
ขณะที่ประตูเปิด คุณจะเห็น

1341
01:14:45,982 --> 01:14:47,900
พ่อฉันกำลังโยนข้าวของออกจากห้อง

1342
01:14:47,984 --> 01:14:51,946
และในเวลาเดียวกันฉันได้ยินเสียงตู้มใหญ่

1343
01:14:52,029 --> 01:14:53,698
และฉันเห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าไป

1344
01:14:54,281 --> 01:14:56,867
เขาโยนเสื้อผ้ากับข้าวของออกมา

1345
01:14:56,951 --> 01:14:59,996
และเขาโยนปืนพกขนาดเก้ามม.ด้วย

1346
01:15:00,079 --> 01:15:02,373
แล้วเขาก็ยิงตัวเองในห้อง

1347
01:15:02,456 --> 01:15:05,501
(โรงแรมซูเปอร์เอท)

1348
01:15:05,584 --> 01:15:07,753
(รูกระสุนในผนัง เตียงไม้
ศพ ปลอกกระสุน)

1349
01:15:07,837 --> 01:15:12,967
เขายิงตัวเองด้วยเอเอ็มทีจุด 380 รุ่นแบ็กอัป

1350
01:15:13,050 --> 01:15:14,635
(เอเอ็มที รุ่นแบ็กอัป)

1351
01:15:14,719 --> 01:15:16,721
เป็นเลขหมายประจำปืนเดียวกัน
กับที่เขาถูกตำรวจเรียก

1352
01:15:16,804 --> 01:15:18,180
ในอีกสองวันต่อมาหลังเกิดเหตุร้านโยเกิร์ต

1353
01:15:18,264 --> 01:15:20,349
(เอ 755213)

1354
01:15:20,433 --> 01:15:21,642
มันเหมือนการกลับมาที่จุดเริ่มต้น

1355
01:15:21,726 --> 01:15:25,438
เขาเคยใช้ปืนกระบอกนั้นก่อเหตุฆาตกรรม
และฆ่าตัวตายด้วยปืนกระบอกนั้น

1356
01:15:29,984 --> 01:15:31,902
เขามีปืนขนาดเก้ามม.และจุด 380

1357
01:15:31,986 --> 01:15:33,070
ถ้าผมจะยิงตัวเอง

1358
01:15:33,154 --> 01:15:34,655
ผมคงเลือกขนาดเก้ามม.

1359
01:15:34,739 --> 01:15:38,159
มันแรงกว่า จะเพราะอะไรก็ตาม
เขาเลือกปืนกระบอกนั้น

1360
01:15:38,826 --> 01:15:41,954
นั่นคือถ้วยรางวัลของเขาและเขาใช้มันฆ่าตัวเอง

1361
01:15:44,790 --> 01:15:48,461
แน่นอนว่าพวกเขาสอบปากคำเรา
ถามคำถามเราสารพัด

1362
01:15:48,544 --> 01:15:50,296
และเราโกหก "นั่นคือมิตช์ นั่นคือมิตช์

1363
01:15:50,379 --> 01:15:53,007
หนูไม่รู้ว่าใครคือโรเบิร์ต
หนูไม่รู้ว่าใครคือโรเบิร์ต"

1364
01:15:54,425 --> 01:15:58,095
บนจดหมายลาตาย จ่าหน้าว่า "ถึงตำรวจ"

1365
01:16:00,097 --> 01:16:01,974
เขาเขียนในจดหมายว่า

1366
01:16:02,058 --> 01:16:05,144
"ขณะที่คุณอ่านจดหมายฉบับนี้ ผมได้ตายไปแล้ว

1367
01:16:05,227 --> 01:16:08,105
ผมขอร้องคุณว่าได้โปรดอย่าติดต่อพ่อผม

1368
01:16:08,189 --> 01:16:11,442
เขาเพิ่งออกจากโรงพยาบาลจากการผ่าตัดมะเร็ง

1369
01:16:11,525 --> 01:16:14,570
และถ้าตำรวจบอกเขา เขาตายแน่ ขอบคุณ"

1370
01:16:17,281 --> 01:16:20,076
คำว่า "ขอบคุณ" บนบรรทัดสุดท้ายมัน...

1371
01:16:21,243 --> 01:16:22,286
ทำไม

1372
01:16:24,830 --> 01:16:27,124
เขาตายมายี่สิบปีก่อนที่ใครจะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร

1373
01:16:28,626 --> 01:16:30,419
ฉันคิดว่าเขาไม่คิดว่าตัวเองจะถูกจับ

1374
01:16:30,503 --> 01:16:33,547
(ลำดับเหตุการณ์: โรเบิร์ต ยูจีน แบรชเชอร์ส
ประวัติอาชญากรรม)

1375
01:16:36,175 --> 01:16:38,344
เขาเข้าไปในร้านได้ยังไง เราไม่รู้

1376
01:16:39,720 --> 01:16:42,223
แต่ละเหตุการณ์ของเขาแตกต่างกัน

1377
01:16:42,306 --> 01:16:43,724
เขาจะใช้กลยุทธ์ไม่ซ้ำกัน

1378
01:16:44,600 --> 01:16:48,813
นี่คือเบาะแสจริงที่ได้รับวันที่ 8 ธันวาคม ปี 1991

1379
01:16:48,896 --> 01:16:50,106
เพิ่งผ่านไปแค่สองวัน

1380
01:16:50,981 --> 01:16:54,568
ผู้แจ้งคือคุณครอฟต์ทำงานที่ลองฮอร์นซีเคียวริตี

1381
01:16:55,444 --> 01:16:58,697
และเขาเคยเป็นลูกค้าในคืนนั้นที่ร้านโยเกิร์ต

1382
01:17:00,074 --> 01:17:01,951
เขาบอกว่าเขาอยู่ร้านจนถึง 22.15 น.

1383
01:17:02,034 --> 01:17:05,162
และเห็นชายผิวขาวอายุ 20 ปลายๆ ทำตัวแปลกๆ

1384
01:17:06,330 --> 01:17:09,542
"ตอนเขาเข้าร้าน ผมเห็นคู่รัก
คู่หนึ่งกำลังกินอยู่ที่บูทหนึ่ง

1385
01:17:09,625 --> 01:17:12,044
และอีกคู่กำลังสั่งอาหารกับเด็กสาวคนหนึ่ง

1386
01:17:12,878 --> 01:17:14,755
เด็กสาวโทมัสอยู่ที่เคาน์เตอร์คิดเงิน

1387
01:17:15,673 --> 01:17:18,050
มีชายผิวขาวคนหนึ่งยืนระหว่าง

1388
01:17:18,134 --> 01:17:19,385
ที่ที่คุณสั่งอาหารที่เคาน์เตอร์

1389
01:17:19,468 --> 01:17:21,679
และเคาน์เตอร์คิดเงินซึ่งเด็กสาวโทมัสอยู่ตรงนั้น

1390
01:17:22,680 --> 01:17:25,266
แล้วจู่ๆ ผู้ต้องสงสัยสะกิดผม
และผมหันไปหาเขา เขาพูดว่า

1391
01:17:25,349 --> 01:17:27,101
"คุณขับรถคันที่มีไฟอยู่บนหลังคาเหรอ"

1392
01:17:27,184 --> 01:17:30,437
เขาพูดถึงรถทำงานของผมซึ่งมีไฟไซเรนติดอยู่

1393
01:17:30,521 --> 01:17:32,273
ผมตอบว่าเป็นรถผมและเขาก็ถามผมว่า

1394
01:17:32,356 --> 01:17:34,692
"คุณเป็นตำรวจ เป็นรปภ. หรือเป็นอะไร"

1395
01:17:35,317 --> 01:17:37,570
เด็กสาวถามเขาว่าจะรับอะไร
เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

1396
01:17:37,653 --> 01:17:39,530
จากนั้นเขาตอบว่า "ฉันขอเครื่องดื่มเย็นๆ"

1397
01:17:39,613 --> 01:17:40,865
และนั่นทำให้ผมขำ

1398
01:17:40,948 --> 01:17:43,909
เพราะทำไมนายถึงอยากได้
เครื่องดื่มเย็นๆ ในร้านโยเกิร์ต

1399
01:17:45,327 --> 01:17:47,079
ขณะที่เขากำลังจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์

1400
01:17:47,163 --> 01:17:49,915
เขาถามเด็กสาวโทมัสว่ามีห้องน้ำไหม

1401
01:17:49,999 --> 01:17:51,417
เธอบอกเขาว่าห้องน้ำอยู่ด้านหลัง

1402
01:17:51,500 --> 01:17:54,753
และเขาหยิบสไปรท์ของเขา
แล้วก็เดินไปด้านหลังเคาน์เตอร์ไปหลังร้าน

1403
01:17:55,713 --> 01:17:57,339
ผมยืนอยู่ตรงนั้นและคุยกับเด็กสาวโทมัส

1404
01:17:57,423 --> 01:17:58,591
อย่างน้อยสิบถึง 15 นาที

1405
01:17:58,674 --> 01:18:01,093
จริงๆ ก็เพื่อดูว่าผู้ต้องสงสัยจะกลับออกมาไหม

1406
01:18:01,844 --> 01:18:03,888
ยังไงก็ตามผมรู้สึกไม่ดีกับเขา

1407
01:18:03,971 --> 01:18:05,347
แต่เขาไม่ออกมา

1408
01:18:05,431 --> 01:18:08,392
หลังจากนั้นสักพักโยเกิร์ตผมเริ่มละลาย
ผมบอกลาและออกจากร้าน

1409
01:18:08,475 --> 01:18:12,271
เขาเป็นชายผิวขาว
สูงประมาณ 175 ซม.รูปร่างสันทัด

1410
01:18:12,354 --> 01:18:14,231
หลังจากนั้นผมไปดูฟุตบอลในฮิวสตัน

1411
01:18:14,315 --> 01:18:15,774
และเรากลับออสตินในวันอาทิตย์

1412
01:18:15,858 --> 01:18:18,360
และผมได้ยินข่าวการฆาตกรรม"

1413
01:18:20,237 --> 01:18:21,697
และมันก็จบลงตอนนั้น

1414
01:18:23,616 --> 01:18:25,826
เราไม่รู้แน่ชัดว่านั่นคือแบรชเชอร์สหรือไม่

1415
01:18:25,910 --> 01:18:27,328
แต่มันตรงกับลำดับเรื่องราว

1416
01:18:27,411 --> 01:18:29,955
ที่เขาอาจเข้าไปที่นั่น
ใช้ห้องน้ำและไม่ได้กลับออกมา

1417
01:18:31,415 --> 01:18:33,584
หรือขึ้นไปและหาของมาแง้มประตูหลังร้าน

1418
01:18:41,675 --> 01:18:44,970
ผมนั่งอยู่ตรงนี้และเห็นสีแดงเต็มไปหมด

1419
01:18:46,597 --> 01:18:48,974
รถดับเพลิงกับไฟไซเรน

1420
01:18:50,559 --> 01:18:53,395
ตำรวจสายตรวจกับไฟไซเรน

1421
01:18:57,191 --> 01:18:59,652
มีควัน ผมยังมองเห็นควัน

1422
01:19:00,736 --> 01:19:02,821
ลอยออกจากที่พวกเขาระบายออกทางหลังคา

1423
01:19:12,373 --> 01:19:15,334
ผมเลยเข้ามาในนี้และ...

1424
01:19:17,628 --> 01:19:22,716
ผมพอจะรู้ว่าอย่าไปเพ่นพ่านแถวนี้
และผมจอดรถตรงนี้

1425
01:19:26,720 --> 01:19:28,639
เล็บนิ้วมือช่วยผมไว้แท้ๆ

1426
01:19:29,515 --> 01:19:33,894
ไม่มีทางที่จะมีการปนเปื้อน
กับสิ่งที่อยู่ในเล็บเธอและ...

1427
01:19:34,937 --> 01:19:37,856
นั่นคืองานสืบสวนเบื้องต้น

1428
01:19:37,940 --> 01:19:42,069
ซึ่งการล่วงละเมิดทางเพศขณะที่เหยื่อยังมีชีวิต

1429
01:19:42,152 --> 01:19:44,655
จะมีการใช้เล็บขีดข่วนเสมอ

1430
01:19:45,531 --> 01:19:47,825
- เก็บหลักฐานและส่งตรวจ
- นั่นใคร

1431
01:19:47,908 --> 01:19:48,951
อะไรนะครับ

1432
01:19:49,034 --> 01:19:50,327
ฉันเพิ่งเห็นโซโนรา

1433
01:19:52,538 --> 01:19:53,956
พระเจ้า

1434
01:19:55,582 --> 01:19:56,875
พระเจ้า โซโนรา

1435
01:19:58,127 --> 01:20:01,005
- ผมไม่รู้จะพูดยังไงกับเรื่องนี้
- ฉันรู้ค่ะ

1436
01:20:01,505 --> 01:20:04,341
และฉันก็ไม่อยากด้วย ปกติฉันไม่ค่อยมาที่นี่

1437
01:20:05,050 --> 01:20:07,553
มันเป็นความท้าทายเล็กน้อย

1438
01:20:08,053 --> 01:20:10,014
แต่เพื่อนที่ฉันกินข้าวเช้าด้วยพูดว่า

1439
01:20:10,097 --> 01:20:12,808
"ฉันอยากซื้อดอกไม้และนำไปวางไว้ที่ร้านโยเกิร์ต

1440
01:20:12,891 --> 01:20:14,310
ฉันไม่รู้ว่าเธอจะเอาด้วยไหม"

1441
01:20:14,810 --> 01:20:18,689
ฉันตอบว่าฉันกำลังฝึกการตอบรับกับทุกเรื่อง

1442
01:20:18,772 --> 01:20:21,108
ฉันก็เลยพูดว่า "แน่นอน ฉันจะลองดู"

1443
01:20:25,279 --> 01:20:27,364
- ตรงนี้ดีไหม
- ดี

1444
01:20:29,366 --> 01:20:30,701
ผ่านไป 34 ปีแล้ว

1445
01:20:31,994 --> 01:20:35,331
มันน่าปลื้มใจที่เห็นดอกไม้วางตรงนี้

1446
01:20:35,414 --> 01:20:37,750
ดูเหมือนหลายคนยังคงคิดถึงมัน

1447
01:20:38,292 --> 01:20:40,753
- เชิญเลยค่ะ
- อ้อ ครับ

1448
01:20:51,847 --> 01:20:53,932
ฉันย้ายมาออสตินปี 96

1449
01:20:54,016 --> 01:20:56,477
ตอนปี 91 ฉันเป็นรุ่นพี่ตอนเรียนมัธยมปลาย

1450
01:20:57,102 --> 01:20:58,145
ก็เลย...

1451
01:20:58,771 --> 01:21:01,315
- ฉันได้ข่าวเรื่องนี้...
- งั้นเราก็รุ่นเดียวกัน

1452
01:21:02,816 --> 01:21:04,443
ใช่ ตอนนั้นฉันอายุ 17 ปี

1453
01:21:04,693 --> 01:21:06,445
ใช่ รุ่นเดียวกันเลย

1454
01:21:06,570 --> 01:21:09,114
แต่ฉันดีใจจริงๆ

1455
01:21:09,865 --> 01:21:11,200
ที่พวกเขารู้ตัวคนทำแล้ว

1456
01:21:13,327 --> 01:21:15,037
เอาละ ฉันไม่รบกวนแล้ว

1457
01:21:15,120 --> 01:21:17,623
- ค่ะ ขอบคุณที่แวะมานะคะ
- ค่ะ ยินดีที่ได้พบคุณค่ะ

1458
01:21:22,628 --> 01:21:24,213
เรากำลังทำความสะอาดห้องอาหาร

1459
01:21:24,296 --> 01:21:26,673
เพราะตอนนั้นร้านแก็ตตีมีบุฟเฟต์

1460
01:21:27,508 --> 01:21:28,634
(อาร์น อัสตาด
อดีตพนง.แก็ตตีพิซซา)

1461
01:21:28,717 --> 01:21:30,761
ผมกลับไปล้างจาน ส่วนเดฟดูดฝุ่นและเขาพูดว่า

1462
01:21:30,844 --> 01:21:34,264
"ดูข้างนอกสิ มีรถดับเพลิงจอดอยู่ข้างนอก"

1463
01:21:34,348 --> 01:21:36,809
ตั้งแต่ศูนย์การค้านี้จนถึงศูนย์การค้าร้านนั้น

1464
01:21:36,892 --> 01:21:40,354
จนถึงร้านวอลเปเปอร์
เราใช้ห้องใต้หลังคาร่วมกัน

1465
01:21:41,063 --> 01:21:43,232
ดังนั้นควันเริ่มเข้ามา

1466
01:21:43,315 --> 01:21:45,401
ตอนนั้นเราไม่รู้จริงๆ

1467
01:21:45,484 --> 01:21:47,236
จนกระทั่งหลังตีสามถึงตีสี่

1468
01:21:47,319 --> 01:21:49,571
เราได้ยินข่าวเศร้า

1469
01:21:54,118 --> 01:21:55,369
ขอบคุณครับ

1470
01:21:55,452 --> 01:21:57,371
- ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ
- ขอบคุณครับ

1471
01:22:03,377 --> 01:22:06,713
พระเจ้า ถ้าเราอยู่ที่นี่นานพอ
เราคงได้เจอผู้คนทุกประเภท

1472
01:22:06,797 --> 01:22:08,424
ไม่อยากเชื่อว่าคืนนั้นเขาอยู่ที่นี่ด้วย

1473
01:22:11,051 --> 01:22:13,095
สิ่งที่ตำรวจทำมันน่าทึ่งมาก

1474
01:22:13,178 --> 01:22:16,557
ใช้เวลาอยู่นานแต่สุดท้ายพวกเขาก็ทำได้

1475
01:22:16,640 --> 01:22:17,683
ใช่

1476
01:22:17,766 --> 01:22:20,853
และฉันรู้สึกเสียใจกับพวกเด็กหนุ่ม
ที่ถูกส่งเข้าเรือนจำด้วย

1477
01:22:20,936 --> 01:22:23,647
เพราะการทำงานของตำรวจ

1478
01:22:23,730 --> 01:22:24,815
ใช่

1479
01:22:24,898 --> 01:22:26,483
พวกเขาคิดว่าเจอตัวแล้วแต่ไม่ใช่เลย

1480
01:22:26,567 --> 01:22:28,569
มันรู้สึกเหมือน "โอ้ คุณพระช่วย"

1481
01:22:29,611 --> 01:22:30,612
ใช่

1482
01:22:35,659 --> 01:22:37,494
ยังเป็นเมืองเล็กเหมือนเดิมว่าไหม

1483
01:22:47,671 --> 01:22:50,299
- เรามีชีวิตอยู่เพื่อเห็นสิ่งนี้
- ใช่

1484
01:22:51,717 --> 01:22:53,844
เป็นเพราะผลงานทั้งหมดที่คุณทำคืนนั้น

1485
01:22:57,681 --> 01:23:00,767
สำหรับฉันเป็นเรื่องที่น่าชื่นใจที่ผู้คนจำได้

1486
01:23:01,852 --> 01:23:04,480
ขณะเดียวกันฉันก็อยากให้ผู้คนลืมมันซะ

1487
01:23:07,065 --> 01:23:09,276
แล้วมาสร้างเรื่องราวใหม่ๆ กัน

1488
01:23:11,361 --> 01:23:16,450
ชีวิตคือการเกิดขึ้นใหม่
เราไม่สามารถจมอยู่กับอดีตไปเรื่อยๆ

1489
01:23:16,533 --> 01:23:18,535
ด้วยเหตุนี้ฉันจึงเริ่มคิดว่า

1490
01:23:19,495 --> 01:23:21,538
"หนึ่งปีต่อจากนี้มันจะเป็นยังไง"

1491
01:23:21,622 --> 01:23:23,624
เรื่องราวนี้จะอยู่กับฉันตลอดไป

1492
01:23:23,707 --> 01:23:24,875
จูบฉันหน่อย โซโนรา

1493
01:23:26,168 --> 01:23:30,464
แต่นั่นไม่ได้แปลว่าฉันจะใช้ชีวิต
อยู่กับความสงสัยและความกังวล

1494
01:23:31,965 --> 01:23:33,383
ใช่ มีลำธาร

1495
01:23:38,138 --> 01:23:40,807
ฉันรู้สึกเหมือนเรื่องทั้งหมดนี้ใกล้จบลงแล้ว

1496
01:23:42,309 --> 01:23:45,854
และสักวันหนึ่งเรื่องนี้จะเป็นประวัติศาสตร์

1497
01:23:47,189 --> 01:23:48,732
มันจะเป็นสิ่งที่เราจดจำ

1498
01:23:48,815 --> 01:23:51,193
แต่ไม่ใช่สิ่งที่เราต้องทนอีกต่อไปแล้ว

1499
01:23:52,861 --> 01:23:55,781
ตอนนี้เราได้คำตอบและเราสามารถ...

1500
01:23:59,493 --> 01:24:01,286
ลืมคำถามไปซะ

1501
01:24:01,370 --> 01:24:03,705
นั่นอาจเป็นเรื่องที่เราสามารถลืมได้

1502
01:24:08,794 --> 01:24:10,462
มีความทรงจำมากมาย

1503
01:24:10,963 --> 01:24:13,715
เราทุกคนได้เห็นทุกอย่าง
โลกได้เห็นอะไรๆ มากมาย

1504
01:24:14,633 --> 01:24:15,968
ใช่ นั่นของซาราห์

1505
01:24:16,843 --> 01:24:19,054
แต่เหลือไม่ค่อยเยอะแล้ว

1506
01:24:19,721 --> 01:24:22,808
ตอนนี้มันถูกหลานๆ ของฉันยึดไปแล้ว

1507
01:24:24,184 --> 01:24:27,479
อันนี้ของใคร ของแมดดี้ เธอทำหมวกให้ฉัน

1508
01:24:28,438 --> 01:24:32,276
ยังไงก็ตามฉันคิดว่าทุกคนเป็นบ้ากันหมดที่ทำธุรกิจนี้

1509
01:24:32,359 --> 01:24:34,861
มันเป็นธุรกิจที่ประหลาดมาก

1510
01:24:35,988 --> 01:24:38,699
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะดูหมิ่นใครก็ตาม

1511
01:24:38,782 --> 01:24:43,120
ที่สัมภาษณ์ฉันตลอดหลายปีมานี้ ไม่ได้ดูหมิ่น

1512
01:24:43,745 --> 01:24:47,457
แต่ฉันดีใจที่มันจบแล้ว วิเศษจริงๆ ฉันไม่ได้...

1513
01:24:48,000 --> 01:24:51,253
ฉันไม่รู้ว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นด้วยซ้ำ
แต่นี่จะเป็นการสัมภาษณ์ครั้งสุดท้ายของฉัน

1514
01:24:52,421 --> 01:24:54,965
คุณควรปล่อยวางเรื่องบ้าๆ นี้ซะ
เพราะมันกัดกินคุณ

1515
01:25:02,139 --> 01:25:03,181
ถือจานไว้ก่อน

1516
01:25:06,893 --> 01:25:08,812
การต่อสู้ของเราสำหรับคดีนี้จบลงแล้ว

1517
01:25:10,314 --> 01:25:12,065
การต่อสู้ของเรายังไม่จบสำหรับคนอื่น

1518
01:25:13,525 --> 01:25:17,321
การพยายามสร้างพื้นที่ที่เรา
สามารถรวบรวมผู้เชี่ยวชาญด้านนิติวิทยาศาสตร์

1519
01:25:17,404 --> 01:25:18,405
(แอนจี้ แอร์ส
ภรรยาของชอว์น)

1520
01:25:18,488 --> 01:25:22,826
ผู้เชี่ยวชาญดีเอ็นเอ นักพันธุศาสตร์เครือญาติ
นักพันธุศาสตร์ ทนายของเหยื่อรวมไว้ในที่เดียว

1521
01:25:22,909 --> 01:25:25,329
ถ้าใครมีคำถามก็สามารถติดต่อได้ที่เดียว

1522
01:25:25,412 --> 01:25:26,580
ไม่แสวงหาผลกำไร

1523
01:25:26,663 --> 01:25:30,751
สิ่งที่เราทุ่มเทตอนนี้คือผลักดันเรื่องนั้น

1524
01:25:32,419 --> 01:25:35,047
พยายามช่วยเหลือครอบครัวอื่นๆ
ไม่ว่าพวกเขากำลังเผชิญกับอะไรก็ตาม

1525
01:25:35,130 --> 01:25:36,673
เพราะการเดินทางของทุกคนแตกต่างกัน

1526
01:25:37,799 --> 01:25:40,093
เราหวังว่าจะไขคดีได้มากขึ้น

1527
01:25:40,177 --> 01:25:43,388
และมีคำตอบให้ผู้คนมากขึ้น
พวกเขาจะได้ไม่ต้องสงสัยอีก

1528
01:25:49,227 --> 01:25:50,646
ถ้าคุณอนุญาตให้ตัวเอง

1529
01:25:50,729 --> 01:25:52,481
คิดว่ามีความเป็นไปได้

1530
01:25:52,564 --> 01:25:54,191
ที่เด็กหนุ่มเหล่านั้นเป็นผู้บริสุทธิ์

1531
01:25:54,274 --> 01:25:55,776
คุณจะรู้สึกยังไง

1532
01:25:55,859 --> 01:26:00,364
ถ้าปรากฏว่าพวกเขาไม่ได้เกี่ยวข้องกับคดีเลย

1533
01:26:01,073 --> 01:26:02,866
ผมคงรู้สึกเหมือนผมถูกหลอก

1534
01:26:02,949 --> 01:26:07,496
ถ้าพวกเขาเกิดกุเรื่องตำแหน่งของศพ

1535
01:26:07,579 --> 01:26:08,580
ผมคงถูกหลอกจริงๆ

1536
01:26:08,664 --> 01:26:12,000
ผมทำตามข้อมูลที่มีและก็ไม่สำเร็จ ใครจะรู้

1537
01:26:13,001 --> 01:26:14,002
งั้นผมก็คิดผิด

1538
01:26:14,086 --> 01:26:17,756
ถ้าเจ้าหน้าที่สืบสวนได้ข้อมูลที่ผิดหรือถูกหลอก

1539
01:26:17,839 --> 01:26:22,260
เขาไม่ใช่คนที่ตัดสินใจว่าจะจับพวกเขาเข้าคุก

1540
01:26:22,344 --> 01:26:25,347
มันเป็นการตัดสินใจของคณะ...

1541
01:26:26,014 --> 01:26:28,225
คุณคิดว่าคณะลูกขุนตัดสินใจผิดไหม

1542
01:26:28,809 --> 01:26:31,311
ผมก็ยังคิดว่าผมไม่ผิดอยู่ดี

1543
01:26:33,563 --> 01:26:38,026
ผมไม่เคยเห็นคดีแบบนี้ที่มีคนมากมาย

1544
01:26:38,110 --> 01:26:39,361
ผู้เชี่ยวชาญมากมาย

1545
01:26:39,444 --> 01:26:42,614
มั่นใจสุดๆ ว่าพวกเขาทำถูกต้องแล้ว

1546
01:26:42,698 --> 01:26:45,534
ที่ผ่านมามันผิดพลาดที่น่าเศร้า

1547
01:26:45,617 --> 01:26:46,827
(20 ปีต่อมา: การสืบสวนคดีร้านโยเกิร์ต)

1548
01:26:46,910 --> 01:26:49,913
ใครเชื่อว่าทั้งสี่คนที่ถูกระบุตัวแล้วมีส่วนเกี่ยวข้อง

1549
01:26:51,540 --> 01:26:56,002
มีหัวข้อหนึ่งที่นักวิชาการเขียนไว้มากมาย

1550
01:26:56,086 --> 01:26:57,421
เรียกว่าผู้ปฏิเสธความบริสุทธิ์

1551
01:26:57,504 --> 01:27:01,133
ส่วนมากเป็นตำรวจ อัยการ เป็นต้น

1552
01:27:01,216 --> 01:27:03,885
จะมีการบิดเบี้ยวอยู่ในใจพวกเขาว่า

1553
01:27:03,969 --> 01:27:05,887
"เอาละ มีหลักฐานใหม่

1554
01:27:05,971 --> 01:27:08,348
แต่ผู้ต้องสงสัยคนเดิมก็ยังผิดจริงอยู่ดี" และทำไม

1555
01:27:08,432 --> 01:27:09,683
สอง หนึ่ง

1556
01:27:09,766 --> 01:27:11,560
ตอนนี้มีหลักฐานมากมาย

1557
01:27:11,643 --> 01:27:15,063
จนผมคิดว่าทุกคนน่าจะยอมรับกันได้แล้ว

1558
01:27:15,147 --> 01:27:18,692
ผมหวังว่าพวกเขาจะได้คำประกาศจากศาล

1559
01:27:18,775 --> 01:27:21,737
ว่าพวกเขาเป็นผู้บริสุทธิ์จริงๆ
และพวกเขาพ้นผิดแล้ว

1560
01:27:22,487 --> 01:27:25,365
(วันที่ 19 กุมภาพันธ์ ปี 2026)

1561
01:27:25,449 --> 01:27:27,451
ผมคิดว่าเราไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน

1562
01:27:27,534 --> 01:27:30,662
เรามีปัญหาว่าคำพิพากษา
ลงโทษของพวกเขาถูกปฏิเสธ

1563
01:27:30,746 --> 01:27:31,913
(โฮเซ พี. การ์ซา
อัยการเขตทราวิส)

1564
01:27:33,707 --> 01:27:35,876
ไม่มีใครถูกพิพากษาว่ามีความผิด

1565
01:27:36,626 --> 01:27:39,796
แต่ข้อกล่าวหาที่ร้ายแรง

1566
01:27:39,880 --> 01:27:42,799
ติดตัวพวกเขามานานสามสิบปี

1567
01:27:42,883 --> 01:27:45,969
และพวกเขาแบกไปด้วยทุกที่ที่เขาไป

1568
01:27:50,265 --> 01:27:55,228
การสอบปากคำที่ทำให้เกิดสิ่ง
ที่เรียกว่าคำรับสารภาพมีจุดบกพร่อง

1569
01:27:55,312 --> 01:27:57,564
มันผิดกฎหมายและไม่ยุติธรรม

1570
01:27:57,647 --> 01:27:58,899
อย่าขี้ขลาดสิไมค์

1571
01:27:58,982 --> 01:28:03,528
โชคร้ายที่ช่วงนั้นเฮกเตอร์ โปลันโก
เป็นผู้สอบปากคำหลายครั้ง

1572
01:28:03,612 --> 01:28:08,033
มีวัฒนธรรมหนึ่งที่เขาไม่ได้เป็นผู้เริ่มต้น
และเขาไม่ใช่คนสุดท้ายแน่นอน

1573
01:28:09,785 --> 01:28:11,995
มันเป็นช่วงเวลาหนึ่งในประวัติศาสตร์ของเรา

1574
01:28:12,078 --> 01:28:16,833
ว่าเรามีหน้าที่ทำความเข้าใจ
และทำทุกอย่างที่เราทำได้เพื่อทำสิ่งที่ถูกต้อง

1575
01:28:17,417 --> 01:28:18,752
ต้องมีการไตร่ตรอง

1576
01:28:38,271 --> 01:28:41,233
(ไมเคิล สก็อตต์)

1577
01:28:44,194 --> 01:28:45,195
ทั้งหมดลุกขึ้น

1578
01:28:51,576 --> 01:28:54,496
นั่งลงได้ อรุณสวัสดิ์ทุกคน

1579
01:28:57,999 --> 01:28:59,292
ทุกๆ วันในศาลนี้

1580
01:28:59,376 --> 01:29:01,711
รัฐจะถามหาคนที่ต้องรับผิดชอบ

1581
01:29:01,795 --> 01:29:03,922
ต่อความผิดที่เขาได้ก่อกับคนอื่น

1582
01:29:04,005 --> 01:29:06,424
และเราทำสิ่งที่ทำได้เพื่อช่วยเหลือ
ในการเยียวยาความเสียหาย

1583
01:29:06,508 --> 01:29:07,759
(ทรูดี้ สตราสส์เบอร์เกอร์
ผู้ช่วยอัยการเขต)

1584
01:29:07,843 --> 01:29:11,221
วันนี้ถึงคราวที่เรายอมรับความรับผิดชอบ

1585
01:29:11,304 --> 01:29:13,265
และใช้ความจริงเพื่อบรรเทาความเสียหาย

1586
01:29:13,348 --> 01:29:16,226
เพื่อเราสามารถช่วยเยียวยา
ผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งหมดและเดินหน้าต่อไป

1587
01:29:17,143 --> 01:29:21,064
กว่า 25 ปีที่แล้วรัฐดำเนินคดี
กับชายซึ่งเป็นผู้บริสุทธิ์สี่คน

1588
01:29:21,147 --> 01:29:23,316
เป็นเด็กหนุ่มวัยรุ่นขณะเกิดเหตุฆาตกรรม

1589
01:29:23,400 --> 01:29:26,403
ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ
เหตุฆาตกรรมร้านโยเกิร์ตปี 1991

1590
01:29:27,070 --> 01:29:30,657
การดำเนินคดีที่ผิดพลาด
สร้างความเสียหายต่อเอมี่ แอร์ส

1591
01:29:30,740 --> 01:29:34,661
อิไลซา โทมัส
และพี่น้องเจนนิเฟอร์และซาราห์ ฮาร์บิสัน

1592
01:29:34,744 --> 01:29:36,329
พวกเธอสมควรได้รับความยุติธรรม

1593
01:29:37,831 --> 01:29:40,000
ครอบครัวของพวกเด็กสาวได้รับความเสียหาย

1594
01:29:40,083 --> 01:29:41,084
(เจมส์ โทมัส
พ่อของอิไลซา)

1595
01:29:41,167 --> 01:29:44,004
เราขอให้พวกเขาเชื่อใจเรา
ตอนที่เราบอกพวกเขาว่าเราเจอคนร้ายแล้ว

1596
01:29:44,087 --> 01:29:46,256
และตอนนี้พวกเขาถูกขอให้ลืมความคิด

1597
01:29:46,339 --> 01:29:48,300
และความรู้สึกที่สะสมมาหลายทศวรรษ

1598
01:29:48,383 --> 01:29:52,220
เพราะการดูผิดคน ความไม่แน่นอน
และขาดความเป็นที่สุด

1599
01:29:53,054 --> 01:29:54,973
เกิดความเสียหายต่อชุมชนนี้

1600
01:29:55,056 --> 01:29:57,893
ความเชื่อที่ว่าพวกวัยรุ่น
สามารถกระทำสิ่งเหล่านี้ได้

1601
01:29:57,976 --> 01:30:00,103
ได้เปลี่ยนมุมมองที่มีต่อมนุษยชาติของเรา

1602
01:30:01,313 --> 01:30:03,231
แน่นอนว่านั่นสร้างความเสียหาย

1603
01:30:03,315 --> 01:30:05,317
ต่อทั้งสี่คนที่ถูกดำเนินคดีผิดพลาด

1604
01:30:05,984 --> 01:30:08,987
วันนี้เราจะมาเริ่มต้นแก้ไขความเสียหายนั้น

1605
01:30:09,070 --> 01:30:10,989
ด้วยการเปิดเผยความจริงให้กระจ่าง

1606
01:30:13,033 --> 01:30:14,701
เชิญนั่งที่คอกพยานครับ

1607
01:30:15,660 --> 01:30:19,205
การสืบสวนของคุณได้เปิดเผยหลักฐาน
ทางนิติวิทยาศาสตร์หรือวัตถุพยานใดๆ

1608
01:30:19,289 --> 01:30:20,832
ที่เชื่อมโยงสี่คนนี้กับเหตุฆาตกรรมหรือไม่

1609
01:30:20,916 --> 01:30:21,917
ไม่

1610
01:30:22,000 --> 01:30:24,002
การสืบสวนของคุณได้เปิดเผยหลักฐานใดๆ

1611
01:30:24,085 --> 01:30:26,296
ที่เชื่อมโยงสี่คนนี้กับโรเบิร์ต แบรชเชอร์สหรือไม่

1612
01:30:26,379 --> 01:30:27,422
ไม่

1613
01:30:27,505 --> 01:30:28,590
(คำรับสารภาพ วิทยาศาสตร์)

1614
01:30:28,673 --> 01:30:31,259
ในคำรับสารภาพระบุว่า
มีการล่วงละเมิดทางเพศ

1615
01:30:31,343 --> 01:30:34,304
แต่คุณทราบแล้วว่าตัวอย่างดีเอ็นเอจากช่องคลอด

1616
01:30:34,387 --> 01:30:36,473
ไม่ตรงกับของสี่คนนี้
คำรับสารภาพนั้นยังฟังขึ้นอยู่ไหม

1617
01:30:36,556 --> 01:30:37,599
ไม่

1618
01:30:41,770 --> 01:30:43,563
ผมชื่อไมเคิล เจมส์ สก็อตต์

1619
01:30:44,189 --> 01:30:47,567
วันที่ 6 ธันวาคม ปี 1999

1620
01:30:47,651 --> 01:30:51,279
ตอนเกิดเหตุฆาตกรรมร้านโยเกิร์ต ผมอายุ 17 ปี

1621
01:30:52,572 --> 01:30:55,575
ผมไม่ได้ก่อเหตุฆาตกรรมเหล่านั้น
ผมไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนั้น

1622
01:30:55,659 --> 01:30:59,162
และผมยังคงยืนยันความบริสุทธิ์
ของผมตั้งแต่นั้นทุกวัน

1623
01:30:59,829 --> 01:31:02,749
ผมถูกกล่าวหา ผมเหนื่อย และถูกพิพากษาผิดพลาด

1624
01:31:03,959 --> 01:31:06,461
ผมสูญเสียครอบครัว สูญเสียชีวิตวัยรุ่น

1625
01:31:07,379 --> 01:31:09,214
ผมสูญเสียชีวิตวัยผู้ใหญ่ตอนต้น

1626
01:31:10,799 --> 01:31:15,220
ไม่มีคำวินิจฉัยของศาลใดที่สามารถคืนเวลา
และความรักที่ถูกพรากไปจากผมได้

1627
01:31:15,804 --> 01:31:17,597
แต่สามารถยอมรับความจริงได้

1628
01:31:19,224 --> 01:31:20,266
ผมไม่ผิด

1629
01:31:21,893 --> 01:31:24,938
คำแถลงของโรเบิร์ต สปริงส์ทีนที่สี่

1630
01:31:25,021 --> 01:31:27,899
นี่คือคำแถลงของฟอร์เรสต์ บรูก เวลบอร์น

1631
01:31:29,109 --> 01:31:33,738
ผมชื่อฟิล สก็อตต์
ไมเคิล สก็อตต์คือลูกชายผม

1632
01:31:33,822 --> 01:31:38,451
ฉันชื่อเจนีน เคซีย์
เป็นอดีตภรรยาของไมเคิล สก็อตต์

1633
01:31:39,285 --> 01:31:43,915
การถูกตำรวจสังหารไม่ใช่
วาระสุดท้ายของสามีฉันที่ฉันคาดหวัง

1634
01:31:43,999 --> 01:31:48,461
ฉันภูมิใจในตัวฟอร์เรสต์ที่ไม่เคยหวั่นไหว

1635
01:31:49,379 --> 01:31:52,132
ต่อการยืนยันความบริสุทธิ์ของเขา
ในเหตุฆาตกรรมที่เลวร้ายนี้

1636
01:31:53,008 --> 01:31:58,513
ถึงสำนักงานตำรวจออสติน
สำนักงานอัยการเขต และพอล จอห์นสัน

1637
01:32:02,267 --> 01:32:03,810
วิสัยทัศน์อันคับแคบของพวกคุณ

1638
01:32:05,603 --> 01:32:07,605
ปล้นชิงอนาคตของพ่อฉันไป

1639
01:32:09,983 --> 01:32:13,028
คำพิพากษาในวันนี้ไม่ใช่การแสดงความเอื้ออาทร

1640
01:32:13,111 --> 01:32:14,946
แต่เป็นการแสดงความรับผิดชอบ

1641
01:32:15,488 --> 01:32:18,783
ไม่มีคำวินิจฉัยใดที่คืนเวลาที่ถูกพรากไปจากคุณได้

1642
01:32:18,867 --> 01:32:22,412
ไม่มีคำพิพากษาใดที่สามารถ
แบ่งเบาภาระที่คุณแบกได้

1643
01:32:22,954 --> 01:32:26,041
แต่ศาลสามารถและกล่าว...

1644
01:32:27,292 --> 01:32:31,212
ได้อย่างไม่มีข้อแม้หรือความลังเล

1645
01:32:31,880 --> 01:32:34,049
ว่าพวกคุณพ้นมลทินแล้ว

1646
01:32:35,050 --> 01:32:38,261
และความบริสุทธิ์ของพวกคุณได้รับการรับรองแล้ว

1647
01:32:42,015 --> 01:32:43,683
สาม สอง หนึ่ง

1648
01:32:44,184 --> 01:32:48,396
หัวใจของคำให้การของวันนี้คือความสูญเสีย
ความเจ็บปวดของการสูญเสียครอบครัว

1649
01:32:48,480 --> 01:32:51,733
และความสูญเสียของชีวิตวัยรุ่น
ขณะที่ชายทั้งสี่คนกลายเป็นแพะรับบาป

1650
01:32:51,816 --> 01:32:55,612
ในเหตุฆาตกรรมร้านโยเกิร์ต
เฝ้ารอที่จะล้างมลทินให้ตัวเอง

1651
01:33:08,374 --> 01:33:10,376
ฉันเสียใจที่เกิดเรื่องแบบนี้

1652
01:33:11,377 --> 01:33:12,378
โอเคไหม

1653
01:33:12,962 --> 01:33:13,963
และ

1654
01:33:16,925 --> 01:33:18,843
มอริซไม่เคยทรยศคุณ

1655
01:33:19,219 --> 01:33:21,596
เขาไม่ได้อยากทรยศคุณ ฟอร์เรสต์

1656
01:33:21,679 --> 01:33:23,389
คุณเคยเป็นเพื่อนเขา

1657
01:33:27,977 --> 01:33:28,978
โอเคไหม

1658
01:33:29,813 --> 01:33:31,022
มีคนบอกเขา

1659
01:33:31,648 --> 01:33:33,358
ให้ทำเรื่องที่ผิด

1660
01:33:37,612 --> 01:33:39,280
ฉันแค่อยากให้คุณรู้เรื่องนั้น

1661
01:33:41,032 --> 01:33:42,867
- โอเคไหม
- ขอบคุณ

1662
01:33:46,037 --> 01:33:47,080
ใช่

1663
01:33:59,259 --> 01:34:00,969
ช่วยยกมันขึ้นบนนั้นโดยที่ไม่ต้องขยับ...

1664
01:34:02,554 --> 01:34:05,682
มีการปรับปรุงเรื่องราวพร้อมกับตอนจบใหม่

1665
01:34:05,765 --> 01:34:06,808
(จ่าเมลานี โรดริเกซ)

1666
01:34:07,475 --> 01:34:09,727
ที่เดิมแค่ปรับปรุงข้อมูล

1667
01:34:12,689 --> 01:34:14,023
แบบนั้นดูดีจริงๆ

1668
01:34:14,107 --> 01:34:16,192
ใช่ ดูเท่ากันดี

1669
01:34:16,818 --> 01:34:17,861
ใช่

1670
01:34:30,790 --> 01:34:36,004
(กรุณาอย่าจับ)