LOKALIZATOR GPS
O, chyba… pomyliłaś mieszkania.
Co…
Kurwa.
PEŁNA PRZYJEMNOŚĆ GWARANTOWANA
Ma dobrą lepkość.
- Sprawdźmy, jak się mrozi. - Pewnie.
DYREKTOR DS. TECHNOLOGII ŻYWNOŚCI
PODAJ DANE SPOTKANIE Z TREVOREM
Cześć.
Przepraszam za spóźnienie.
Hej. Co u mojego ulubionego technologa żywności?
Dobrze.
- Dużo roboty. - No dobra.
Chcesz poeksperymentować?
Tak.
Dobrze.
Przestań już.
Powiedz, co wiesz.
To upokarzające.
Byłem w trakcie rozstania.
Trevor odezwał się na Insta.
Był czarujący, czułem się samotny. Zaczęliśmy flirtować.
Poprawiał mi nastrój.
Potem zaproponował wideoczat i…
Idiota ze mnie.
Uwierz, czuję się tak samo. Nie byliśmy jedyni.
Próbuję ustalić, co się stało.
Rzecz jasna nie miałem pojęcia, że to nagrywa.
Potem zjawia się facet i pokazuje to nagranie.
- To był ten facet? - Tak, to on.
Groził, że je roześle, jeśli go nie posłucham.
Ile od ciebie chciał?
Nic. Proponowałem pieniądze, ale ich nie chciał.
Mówił, że mam robić, co każe.
CZAT GRUPOWY MAM
Bez wykrętów.
Bo mnie zniszczy. Znał wszystkich.
GWYNN – KTOŚ PRZYNIESIE LEMONIADĘ?
JA! ILE PRZYNIEŚĆ?
Rodzinę, przyjaciół. Błagałem…
KYRA USUNĘŁA CIĘ Z CZATU
…ale nie miałem innego wyjścia.
Przepraszam. Skoro szantażysta nie chciał pieniędzy, to o co chodziło?
Chciał dokładną recepturę na nowy rodzaj drożdży,
którą mieliśmy opatentować.
- Drożdży? - Pracowaliśmy nad tym latami.
Taki patent jest wart dziesiątki milionów dolarów.
Widziałaś to nagranie. Widać, że to moje biuro.
Byłbym skończony.
Dałem mu to, czego chciał.
I tyle? Nic więcej?
Kilka miesięcy później Northeastern Food Group zdobyło patent.
Wartość akcji mocno spadła, nasza firma się kurczy,
a ja odchodzę z końcem miesiąca.
Myślisz, że to robota Northeastern?
Nie mam pojęcia. Wiem tylko, że mam przesrane.
Jeśli tego nie rozwikłam… też będę mieć.
FLORIAN – DROŻDŻE
Nigdy tego nie robiłam.
Jestem całkiem urocza.
Zgadza się. Zjedz banana, małpko.
Ale jesteś sexy.
WYSZUKIWANIE OBRAZÓW BIURO KOMITETU – STEWART
DYREKTOR ZARZĄDZAJĄCY
„SĘDZIA ZMIENIŁ WARUNKI ZWOLNIENIA”
PODPISZ SZYBKO
Jebany.
ANGELA XU RADNA
Angela?
- Tak. - Tak.
Cześć. Mam na imię Paula.
Skąd wiesz, jak się nazywam?
- Paula. - Jak mnie znalazłaś?
- Bierzesz w tym udział? - Nie, serio.
…istotne informacje na temat
pewnego klienta i naszej firmy. Miałem dość.
PRAWA DO WYDOBYCIA
Chciał, żebym załatwił głosy.
Chciał pozwoleń na zabudowę.
POZWOLENIA NA ZABUDOWĘ
Kurwa.
WYSTAWA HAZEL DZISIAJ O 11.00
Cholera.
RIKERS ISLAND KOMPLEKS WIĘZIENNY
Czego pani szuka?
Strażnika więziennego. Ma 180 cm wzrostu i zionie kawą.
Ojej. Bóg mnie wysłuchał.
Czwartek, 8.15.
Ja pieprzę.
Czwartek, 9.17. Proszę spojrzeć.
Dwie Rebekki Hallidays.
Dwa różne podpisy.
Faktycznie.
Potrzebuję nagrania z kamer w czasie ich wizyt.
I nagrania z parkingu.
- Potrzebuję marek aut i tablic. - Robi się.
Hej. Do Pauli przyszły dwie prawniczki o identycznym nazwisku.
- Mówiła prawdę. - Cholera.
A Dennis O’Neill nie odbiera. Włącza się poczta.
Zajmę się prawniczką.
- Ty jedź do domu Dennisa. - Jasne. Ale G,
czasem mogłabyś dorzucić to cholerne „proszę”.
Cholerne „proszę”.
Od razu lepiej.
Moja ulubiona Jennifer.
- Co tam? - Wszystko załatwione.
Rozmawiałam z Paulą Sanders. Nic nie wie.
Ale miała telefon Dennisa. Odzyskałam go.
Jest pewien drobiazg. Był w nim jeden kontakt.
Dość istotny drobiazg.
Jak odcisk palca w miejscu zbrodni.
Był profesjonalistą. Ryzyko jest minimalne.
Do końca tygodnia będę na wyjeździe integracyjnym.
Zanim wrócę, znajdź tę Paulę.
Załatw to. Wyeliminuj zagrożenie.
- Zrozumiano? - Tak.
- No to mamy plan. - Świetnie.
Jeszcze jedno. Nie dzwoń do mnie, jak żresz.
Super.
Hej.
Pauls.
- Jesteś… Przyszłaś. - No tak…
Całą drogę zastanawiałam się,
czy to nie będzie przesada. Ale…
Chodzi o Hazel, a nie o mnie.
Nie przesadzasz. Wszyscy wiedzą, co się stało.
Nie powinno cię tu być. Zdajesz sobie z tego sprawę?
Ale… obiecałam jej to.
- Nie możesz… - Jestem niewinna.
Nic nie zrobiłam.
Wierzę ci.
Uważam też, że nie powinno cię tu być.
- To się nie skończy dobrze. - No tak.
Rozumiesz to?
- Musisz to zrozumieć. - Tak.
- Nie wiem… - Idą posiłki.
Hej, Paula. Jak…
Co ty tu robisz?
Hej, Mal. Pewnie chcesz, żebym została?
Może zrobię scenę i wygracie sprawę o opiekę.
Nie myślałam o tym, tylko o Hazel.
Wszyscy oprócz niej wiedzą.
Jeśli tam pójdziesz, zorientuje się.
Tak będzie.
O co ci chodzi?
Chcesz, żeby dowiedziała się w taki sposób?
Proszę, zastanów się. Pomyśl o tym, co właśnie robisz.
Nie, nikt nie zepsuł mi laptopa.
Po prostu przestał działać.
To po co płacić za ubezpieczenie, jeśli…
Co jest?
- Co ci się stało? - Oberwałem moim bongiem.
Bongiem? Ile ty masz lat?
Przez te docinki chyba umyka ci najważniejsze.
- Pobito mnie. - Jak to?
Jakaś baba włamała mi się do chaty, zaatakowała mnie
i ukradła tamten telefon.
Ten, który ukradłeś mnie?
Boże. Tak.
To niekończąca się seria przestępstw.
Skupiasz się na pierdołach.
Czemu ktoś zabrał ten telefon? Paula mówiła prawdę.
Ale nic na nim nie było.
Musiał mieć jakąś wartość, bo…
spójrz na mnie.
Musimy powiedzieć Pauli. Chodź.
Zgadzam się w 68%.
A w 32% chcę, żebyś się jebał. Zepsułeś mi laptopa.
Pierwsza mnie okłamałaś.
To mnie naprawdę zraniło.
Przepraszam.
Wciągnęłam się w ten artykuł. Wiesz, jak mi zależało.
To nie powinno było nas poróżnić.
Tak, zgadza się.
Wybaczysz mi?
Nie wiem. Przemyślę to. No dobra, chodźmy już.
Przyklej coś na to czoło.
O cholera. Ja pierdolę.
Pewnie ominie cię wystawa, co?
Szkoda. Jest zupełnie jak w Luwrze.
Tylko rzeźby są z patyczków od lodów.
Przepraszam, że cię wystawiłam.
Pewnie wiesz, co się stało.
Tak.
Tego jeszcze nie słyszałem.
Może tylko powiem, że to wielkie nieporozumienie.
Zakładam, że jesteś niewinna.
Zawsze się mówi, że tak trzeba,
ale nigdy tego nie robiłem.
Dzięki za wsparcie.
To i tak więcej, niż robią inni. To takie popierdolone.
Nie mogę iść do pracy.
Nie mogę pójść na wystawę własnej córki. To…
Odblokuj telefon.
Proszę.
Wysłałem ci każde arcydzieło z wystawy.
Dziękuję.
Mam nawet wyjątkowo wieloznaczną akwarelę Hazel przedstawiającą…
Papugę?
To chyba Mallory.
No tak.
Widać po upierzeniu.
Dziękuję.
No tak.
Muszę lecieć.
Okej. Widzimy się.
Za jakieś 10-20 lat, ale zaczekaj na mnie.
Atak bongiem to sztos.
Inaczej to wspominam.
Chodzi mi o artykuł. Bardzo filmowe.
Jednak go piszesz?
Suzie się podoba. To może być moja szansa.
Szansa?
Naprawdę myślisz, że piszesz tak kiepsko i nie wpadniesz na lepsze tematy,
które nie ranią przyjaciół?
Nie wiem.
Myślę, że wpadniesz.
Nie mam co do tego wątpliwości.
Bo za tym sarkazmem kryje się naprawdę dobra osoba.
Znienawidzisz siebie, jeśli to zrobisz.
To było szokująco miłe.
Dobra.
Nie napiszę tego.
Nie?
Cholera.
Byłbyś niezłym prawnikiem.
Chociaż pewnie się nie dostaniesz.
No cóż, Ger-Bear,
znów jesteś sobą.
Chodź.
- Dziękuję. - Wiem.
Paula tu mieszka?
Tak, chyba… gdzieś tam.
- Hej. - Paula, nie chcę cię stresować,
ale mamy mało czasu.
Rozprawa w sprawie opieki odbędzie się w przyszłym tygodniu.
W przyszłym tygodniu? Co ty mówisz?
Wyszłam za kaucją.
Tak powiedziałem, ale sędzia Narleski uznał,
że zawsze będą okoliczności łagodzące, sądy są zawalone i tak dalej.
Boże. Jak mam zostać sprawiedliwie osądzona,
skoro aresztowano mnie za zabójstwo?
Jesteś niewinna, świetna z ciebie mama.
Będziemy podkreślać obie te rzeczy.
Jest coś jeszcze.
- Tylko nie panikuj. - Panikuję. Co jest?
Karl i Mallory chcą pełnego prawa do opieki.
Nie chodzi już o Idaho.
Jeśli wygrają, będą decydować o spotkaniach z Hazel.
Nie mogą tego zrobić!
Mogą spróbować, a my ich powstrzymamy.
Damy radę, dobra? Pogadamy później.
Co za cyrk.
Cześć.
Dzwoniliśmy do ciebie.
- Hej. - O, cześć.
Wszystko dobrze?
Hej. Jestem w domu partnera.
Nie ma go, ale jest jakoś dziwnie.
- Jak to? - Ktoś zbił szybę,
na ziemi jest rozwalony kaktus i ktoś chyba lubi chrupki kukurydziane.
Mam nagrania i tablice pseudoprawniczki, która była u Pauli.
- Masz jej adres? - Właśnie tam jadę.
Zgłosiłam auto.
Wiedziałam, że coś tu śmierdzi. Powinnam słuchać intuicji.
Dam znać, jak dojadę.
Co ci się stało?
- Atak bongiem. - Długa, nudna historia.
Raczej straszna.
Pobito go. Ktoś zabrał mu ten telefon.
- O mój Boże. - Zhakowałam go.
Okłamałam cię. Przepraszam.
A ja przepraszam, że ci nie wierzyłem.
Odblokowaliście go? Co na nim jest?
Nic. Tylko adres jakiejś kobiety, która pracuje na Yale.
Twierdziła, że nic nie kojarzy.
Pewnie kłamie.
Jeśli Dennis miał ją w telefonie, to…
miał ją na celowniku.
Kim jest Dennis?
Chodźcie na górę.
To Dennis O’Neill.
Dennis zabił Trevora, bo Trevor mnie oszukał,
przez co mogła się zawalić większa rzecz, którą robili razem.
A co robili?
Dennis znajdował chyba wpływowe osoby w trudnej sytuacji,
a Trevor się do nich odzywał.
Pisał wiadomość, flirtował, takie tam.
Robili wideoczat,
a on nagrywał kompromitujące treści seksualne.
Dennis używał ich potem, żeby szantażować tych ludzi.
- Jakich kwot żądał? - W tym rzecz.
Nie chodziło o pieniądze.
Tego faceta zmusili
do oddania patentu na jakieś specjalne drożdże do pizzy.
Sprzedali go potem konkurencji.
- Szantaż dla pizzy? - Chodziło o różne rzeczy.
Ta kobieta była w radzie do spraw zagospodarowania przestrzennego.
Zmuszono ją do budowy zakładów chemicznych na terenach podmokłych.
Tego kolesia zmusili do przyznania praw wydobywczych w Dakocie Północnej.
A ten nakłonił swój związek do udzielenia poparcia kandydatowi w Ohio.
To wygląda jak spisek na miarę akt Epsteina.
Czyli za wszystkim stali Dennis i Trevor?
Nie sądzę.
Trevor pracował na kamerce, a Dennis był chyba pośrednikiem.
Pewnie pracowali dla kogoś.
- Dla kogo? - To mnie właśnie męczy.
Nie wiem.
Ta osoba na pewno wie, że jestem niewinna.
I mogłaby mnie oczyścić, ale kto odniesie korzyść
z pozwoleń na zabudowę, praw do wydobycia i drożdży?
Ci ludzie nie mieli o niczym pojęcia.
Nie rozmawiałaś z tą babką z Yale.
Masz jej adres?
Tak, mam.
Świetnie. Pojadę do niej.
Pojedziemy z tobą. Nie rób tego sama.
Na stówę. Zdecydowanie.
Jesteśmy z tobą.
Chodźcie. Na trzy mówimy „Paula jest niewinna”.
Raz, dwa, trzy.
Paula jest niewinna.
Słabo. Nie powtarzajmy tego.
Ładny styl, ale trochę za bardzo przeciągasz lewą nogę.
Mogę w czymś pomóc?
- Mam nadzieję. - Pamiętasz mnie, Joyce?
Odwiedziłam cię i pytałam o pewnego mężczyznę.
Tak konkretnie o tego.
Dennisa O’Neilla.
Pamiętam, że niczego nie pamiętałam.
Proszę.
Moja koleżanka może pójść siedzieć.
Może stracić prawo do opieki nad córką.
Ma poważne kłopoty.
Nie mam z tym nic wspólnego.
Możesz mieć. Możemy być w podobnej sytuacji.
Kim wy w ogóle jesteście?
Mam wezwać ochronę?
Nie…
To takie irytujące,
że nie możesz się zachować jak człowiek i powiedzieć, o czym gadaliście.
- To nie wasza sprawa. - Czyli się z nim widziałaś?
- Co za absurd. - Powiedz.
- Zostawcie mnie. - Jezu, po prostu nam powiedz!
Nie będę z wami rozmawiać.
Czemu wszyscy myślą, że można mnie ignorować?
Jakbym był frajerem, którego można ustawiać.
- Jebać to. - Rudy.
- Co? - Hej.
- Nie ignoruj mnie! - Rudy!
- Nie. - Jebać to.
Rudy, nie!
Mam prawie dwa metry wzrostu i jestem przypakowany.
Rudy!
Powiesz nam, o czym rozmawialiście.
Gadaj.
Inaczej coś ci zrobię, rozumiesz?
Popierdoliło cię?
Lepiej ze mną nie pogrywaj, Joyce.
Bo cię zniszczę.
Dobra, tylko się nie zbliżaj.
To mów.
Ja…
Dopuściłam się pewnego nadużycia w pracy.
Ten facet się o tym dowiedział
i groził, że to ujawni, chyba że przyjmę jednego chłopaka na Yale.
Tyle.
Jak się nazywał ten chłopak?
Vanderwalle.
Blake Vanderwalle.
Cholera.
Chodźmy.
Zniszczę cię.
- Wyryję ci to na nagrobku. - Albo w kiblu w pracy.
Czuję się jak Aquaman.
Dzięki, Blake Vanderwalle.
Teraz musimy się dowiedzieć, co to za jeden.
RODZICE WILLIAM VANDERWALLE NEKROLOG
PAMIĘCI WILLIAMA
ŻONA CECILIA
MATKA – CECILIA VANDERWALLE
WICEPREZESKA SOUTER GROUP
ZARZĄDZANIE RYZYKIEM
SPRAWOZDANIA FINANSOWE
SIŁA PERSPEKTYWY NASZ ZESPÓŁ
CECILIA VANDERWALLE WICEPREZESKA
KLIENCI
CO NOWEGO WYJAZD INTEGRACYJNY KADRY KIEROWNICZEJ
WTOREK, 28 PAŹDZIERNIKA
ROZPOCZĘCIE O 15.00
WT., 28 PAŹ 13.57
WYJAZD INTEGRACYJNY? BEDFORD HILLS
ŚCISŁA OCHRONA
OSOBY NIEUPRAWNIONE NIE ZOSTANĄ WPUSZCZONE
KLUB GOLFOWY BEDFORD HILLS
Będziemy w kontakcie.
Rozmawiałam z właścicielem czerwonego Priusa.
Ma ze sto lat i zaćmę.
Myślał, że auto od kwietnia stoi w garażu.
Ukradła samochód, którego nikt nie szukał.
Sprytna.
Może tak, ale mamy szczęście.
Mam cynk, że Prius przekroczył bramkę na moście Throgs Neck.
Właśnie tam jadę.
Daj znać, jak ją znajdziesz.
Stój! Policja!
Odłóż broń.
Dalej, bo cię zastrzelę.
Napisy: Magdalena Marciniak