Treść przeznaczona dla dorosłych widzów.
Podejdź do niej z rozwagą.
Czterdzieści jeden...
PUNISHER: OSTATNIE STARCIE
Kolejne morderstwo w Małej Sycylii.
Policja i miejscowa społeczność reagują
na rosnącą liczbę brutalnych przestępstw w okolicy.
Kurwa, no masakra jest.
Jak ludzie bali się rabować i kraść, był spokój.
A tak? Jest chaos.
Już strach z domu wyjść.
Mówcie o Gnuccich, co chcecie,
ale przynajmniej był spokój.
Odnotowano spadek naboru do policji i morale wśród funkcjonariuszy.
Wielu podkreśla, że ma to związek ze śmiercią Bobby’ego Gnucciego.
Nie rób tak!
- Johnny! - Cześć.
Nie rób tak.
Tam chodź, Moro.
Nie ma jak Włochy?
Tu będzie fajnie.
Mussolini fettuccini scallopini.
A Cadillaki zniknęły, co, mordko?
Zniknęli ci ważniacy. Szykowne szychy!
I goryle Gnuccich też zniknęły.
Dziś sobie zjesz, Moro.
Tak, zjesz sobie.
Dobrze.
Puk, puk!
Shit.
Grzeczny piesio?
Zostaw mojego psa.
Tak, dobry. Dobry.
Ty. Postaw psa.
- Postaw go. Moro! - Tak, dobry.
Tak, dobry piesio.
- Postaw go. Daj mu spokój. - Dobry.
Bywaj!
Nara, staruchu!
Przestań.
Już dobrze.
To nic. Tylko się wygłupiają.
Chłopaki wariują, trzeba uważać.
Trzeba na nich uważać, widzisz? Mama mówi...
W pełni świadomy, dobrowolnie,
bez nacisków wybieram służbę w rozpoznaniu.
Biorę na siebie wyzwania tej profesji.
Do końca swoich dni będę dbał o znakomitą reputację
wypracowaną przez poprzedników.
Przekraczał własne ograniczenia.
Ustalone standardy
będą dla mnie celem.
Zrezygnuję z życiowych wygód.
Całkowite poświęcenie wykonaniu misji zwiadowczej
będzie moim życiem.
Sprawność fizyczna, żelazna psychika, etyka zawodowa.
Z godnością będę reprezentował Korpus Piechoty.
Po wszystkim. Nie ma za czym gonić.
Biedny Frank.
Nigdy się nie poddam.
Poddana, rezygnacja
oznacza porażkę.
Poddana? Rezygnacja? Oznaczają porażkę?
- To się poddaj. To tyle? - Jesteście ode mnie lepsi.
Kurwa, lepsi.
A miałeś być najlepszy z nas.
Na słuch ci padło?
Co z nami?
Pogadajmy.
Co ci leży na wątrobie?
Jakbyś czegoś potrzebował, wal do mnie jak w dym.
Pomóż, nie radzę sobie.
Potrzebuję pomocy.
Curt.
Okej.
Isaiah, nie kozłuj, nie wal tą piłką.
- Chodź, synku. - To on.
Widzisz, jednak wychodzi z domu.
Puszczaj! Przestań!
Dzień dobry.
Wynocha. Zostaw mnie.
Debbie! Czekaj.
Charli. Robisz moje serce, nie tniesz na kawałki?
Kochana dziewczyna. Słodziak.
Bezglutenowe, tak? Proszę. Miłego dnia.
- Chcę to... - Dennis. Już czas na kawkę?
Nie wpychaj się. Stań tam.
...po śmierci członków mafijnej rodziny Gnuccich.
Na ulicach Małej Sycylii narasta napięcie,
bezprawie odciska piętno na okolicy.
- Brudas! - Dennis! Chodź tu.
Śledczy łączą serię zabójstw z byłym weteranem, obecne mścicielem,
Frankiem Castle'em, Punisherem.
Domniemywa się, że Gnucci byli jedną z ostatnich grup powiązanych
ze śmiercią jego bliskich.
Miejsce pobytu Castle’a pozostaje nieznane.
Wiem, że tam jesteś.
Tak nie wolno.
Serdecznie dziękuję.
Jeżozwierz.
Bardzo proszę. Dzięki, że wpadłeś.
- Idą po mnie. - Spokojnie. Chodź.
Spójrz na mnie.
Spoczko. Miłego.
Proszę zaczekać.
- Wyprowadź go. - Zawieź Charli do szkoły,
zaraz się nim zajmę. Zawieź ją. Dziękuję.
- Kochanie, spakujmy rzeczy. - Idą!
Koniec. Dość tego. Wyjdź z lokalu.
To nic, Charli. Tatuś się tak bawi.
Baw się dobrze w szkole.
Jemu to trzeba dać leki, nie kawę.
Gdzie mój długopis? Czemu nie leży w koszyczku?
Bo masz go za uchem, Andre.
Wykluczone. Na nasz koszt. Przepraszam za zamieszanie.
Miłego dnia.
Boże! Zabiją nas!
Ukryli się w murach.
Już po nas idą! Idą po nas!
Już po nas idą! Chowają się w ścianach.
Chowają się w ścianach!
Dziadek. Za nim!
Dawaj, walimy, skurwiela.
Nara, staruchu!
Nie, ty zawaliłaś. Tępa suka.
Czego się tu pałętasz, synu? Wypad.
Wypierdalaj mi stąd.
Wyjazd. Idź. Przed siebie.
- Dajcie ratownika. - Wyjazd ze sklepu.
Nie dam się okradać.
Nie!
Jednostki naziemne, tu dwa-alfa.
Lufa wyżej, kurwa!
Cooper dostał. Ratownika!
Żmija siedem, tutaj...
...przyszpilili nas!
Ukochany syn
Ukochana córka
Oddana żona I matka
Cześć, kotku.
Staraliśmy się.
Jesteś tu, córeczko?
Jesteś...
Jesteś tak daleko ode mnie.
A wiesz, jak byłaś malutka,
nie chciałaś spać.
I wtedy tatuś cię łaskotał.
Trzy gilgotki, skarbie, i chrapałaś. Tyle.
Dałem słowo, że nie odpuszczę. Że cię nigdy nie zawiodę.
Skarbie...
Kochanie...
Nie wiem, co dalej.
Mnie już nic nie zostało.
Kurde, nie mam siły.
Nie mam siły.
Przepraszam cię.
Tato.
Chodź do mnie, tato. Proszę. Przyjdź na górę.
Tato! A zobacz teraz!
Tato! Widziałeś?
Poczytaj mi tę książkę.
Tato, tę książkę.
Proszę cię, tato.
Nie mam siły, skarbie.
No weź, tato. Proszę cię.
- Tato. - Nie mam siły.
Tato! Nie widziałeś?
Kocham cię.
No cześć...
Cześć.
Tato?
Tato, co się dzieje?
Tato!
Tatusiu!
I tak nie chcesz tu być, więc się wynoś!
Gratulacje! Masz, czego chciałeś!
Tato, zrób coś!
Coś ci jest, tato?
Ja...
Czekaj.
Nie. Nie, nie, nie!
Nie, nie.
Skarbie, wracaj!
Wracaj!
Przepraszam.
Wierzysz, że Bóg nam to wszystko wybaczy?
Mnie to nie wiem. Ale tobie?
Ni chuja, nie ma opcji.
Co? Nie siadło? Zajebisty żart.
No tak, ty i te twoje smuty.
Po wszystkim.
Nic już nie zostało.
Biedny Frank.
Jaki masz cel, żołnierzu?
Frank Castle.
Daruj, nie chciałam wystraszyć.
Starsza kobieta. Zna twoje nazwisko, twój adres.
Frank?
Pomóż mi, Frank.
Widzisz,
odebrano mi najbliższych.
Tak jak...
Fajny chłopak.
Szkoda, że dorasta wśród patologii.
Wysłuchasz mnie chociaż?
Straciłam całą rodzinę.
Tak jak ty.
Ta samotność...
Dobrze wiesz.
Ona jest jak głód.
Straszliwy,
wilczy, niezaspokojony głód,
który nie da się zaspokoić.
Ale
tacy jak ty i ja, Frank...
Tylko to mamy.
A wiesz, Benny, mąż, znaczy. On był pierwszy.
Kto jest lepszy?
Gdy pomyśleć, czym się parał, aż dziw, że nie spotkało go to wcześniej.
Raz wrócił i czuć było od niego tanie perfumy jakiejś dziwki.
Do tego tandetna, odpustowa szminka na całym kołnierzyku.
Bobby.
Mój najstarszy. On był drugi.
Wybitny policjant.
Rozwiązał wiele spraw, którym inni nie sprostali.
Został zarżnięty.
Następny był Eddie.
Eddie... gdzie się nie pojawił, robiło się weselej.
On jeden założył rodzinę.
Wiesz, jaka to radość
obserwować dzieci własnych dzieci?
I oczywiście był mój książę.
Mój najukochańszy Carlo.
Nieważne, co o nim gadali,
ja tam wiem, że nie tknął żadnego z tych brzdąców.
Nie mieszał się w brudną robotę jak inni.
Był strategiem.
Jego bronią był umysł.
„Będzie dobrze, mamo” – tak powiedział.
Ale wiedziałam, że mój książę się myli.
Wcale nie było dobrze.
I już nigdy miało nie być dobrze.
Za trzynaście siódma.
Ta godzina na zawsze odcisnęła się w moim sercu.
Byłeś jak wygłodniały
drapieżnik.
Ty mi odebrałeś wszystko,
co najdroższe.
Spójrz na mnie.
- Będzie dobrze. - Nie.
Nie, nie.
Chwilę przed śmiercią chciał się upewnić, że mnie nic nie jest.
- Że się nie boję. - Już dobrze.
„Kocham cię” – powiedział.
A ty
jednej osoby nie policzyłeś.
Zapomniałeś o mnie, co?
Wystarczyło wyznaczyć drobną nagrodę za twoją głowę.
Każdy szaleniec, kanciarz i zabójca
z tej dzielnicy pracowali dla nas.
Dziś śmierdzą desperacją.
Za trzynaście siódma udostępnię im ten adres.
Przyjdą po ciebie i cię zabiją.
A po drodze zarżną każdego, kto się napatoczy.
Narobiłeś syfu
i teraz w nim zgnijesz.
A kiedy będziesz już żegnał się z życiem,
pomyśl, że to ostatnia z Gnuccich cię wykończyła.
Nie doprowadziłeś sprawy do końca.
I to ja wymierzam tu karę, nie ty.
Chodź, Barry. Spieprzamy.
Popatrzę, jak zdychasz, Frank.
Boisz się?
Nie jesteś ofiarą. Tak wybrałeś.
Ledwo wróciłeś z tury i dzień później cię nie było?
Nie dałeś rady chwili wysiedzieć.
Twój wybór. Wybrałeś to, nie ich.
- Nie chrzań. - Nie było tego w planach. Ojciec?
Tatuś? Mąż?
To były maski. Czekałeś, żeby spieprzyć w to, co miało sens.
Zawiodłeś ich. Zawiodłeś ich. Zjebałeś to.
Pamiętam, co mówiłem.
Próbuję ci pomóc, bracie.
Co z tobą?
- Zawaliłeś. - Zawiodłem ich.
Zawiodłeś rodzinę, zawiodłeś miasto. Ty tchórzu.
Nigdy się nie poddam.
A ty... ty tu jesteś?
Karen, ty tu ze mną stoisz?
Tak, Frank.
Stoję.
Jasne, że tu stoję.
Już dobrze. W porządku.
Będę przy tobie,
ale masz jeszcze dużo do zrobienia.
- Frank? - Tak.
Która godzina?
Tutaj!
Wyłaź, Frank!
Już!
Szybciej!
Słyszę cię, Frank!
Wychodź. Gdzie się chowasz?
Idziemy! Ruchy. Gdzie jesteś?
Wyłaź!
Gdzie się chowasz?
Odsuń się!
Masz dziś fart!
Frank Castle!
Wyłaź, Frank!
- Kogo szukacie? - Mamo!
Tu go nie ma.
Isaiah!
Isaiah, uciekaj. Zostawcie nas!
- Mamo! - Isaiah!
Mamo! Boję się!
Uciekaj! Już!
- Ratunku! - Mamuś!
Mamo!
Tato!
Tatusiu!
- Puszczaj mamę! - Zostaw mojego syna!
Morda!
Zamknij, kurwa, ryja!
Już dobrze, słonko. Biegniemy.
Gdzie on jest?
Odetnij go!
Nie pogrywaj ze mną.
Chcesz bohaterzyć?
Ludzie, pomóżcie!
Ratunku!
Pochyl się!
- Widzę go! - Castle!
- Tam. - Na schody!
Tędy!
Idziemy po ciebie!
Castle!
Tędy...
No dalej.
Wystaw łeb, Castle.
Idziemy po ciebie.
Gdzie spierdolił?
- Pokaż się. - Wjeżdżamy.
Widzę go!
Tu jest!
Rozwal skurwiela.
Walcz, tchórzu pierdolony!
Wiał w tę stronę!
Nie wymknie się!
Nieźle. Dojedźmy go!
- Tutaj! - Kurwa.
Puszczaj. Przestań.
Co ty?
Ja jebię...
Z drogi!
Castle, kutasino! Chodź tu!
Won mi z lokalu.
Chuju złamany!
Charli! Wypierdalaj z lokalu!
Charli, nie podnoś się.
Wypierdalaj z lokalu, chuju.
Tato!
Tatusiu!
Nic mi nie jest.
To nic. Tacie nic nie jest.
Wynocha z lokalu, skurwysyny.
- Tato! - Tato!
Nie właź mi do lokalu, pojebie.
Charli!
Pomóż mojej córce!
- Pomóż córce! Proszę! - Charli, nie wstawaj.
Szlag, to Castle.
Charli, kotku, nie patrz.
Boże.
Słonko. Nie patrz. Proszę cię, nie patrz.
Dziękuję.
Boże, dzięki ci.
Charli?
- Dre! - Charli.
Dre.
Chodź do mnie, Charli. Chodź, skarbie.
Nic nam nie jest. A tobie?
- Też nic. - Byłaś dzielna.
Dobrze jest. Dobrze. Nic ci nie grozi.
- Wszyscy cali. - Dzielna nasza.
Do góry. Ledwo wstałeś. Pomogę.
Nic nam nie jest. Spoko, stary?
- Nic ci nie jest, kochanie? - Czekaj.
Charli!
- W porządku. - Dobrze, że nic ci nie jest.
To dla pana.
- Zawieziemy cię do szpitala. - Nie, Charli.
Chodź już.
Dobrze się czujesz?
Dziękuję.
Spoko.
- Ostrożnie. - Dobrze, że żyjesz.
Trzymam się.
Już po wszystkim. Żyjemy.
Dzielna byłaś.
Dziękujemy.
Spotkałem dziś dziewczynkę.
Przypominała mi ciebie.
W ogóle chyba byłaś dziś przy mnie.
Tak myślę. Chyba byłaś przy mnie.
Wiesz, skarbie, może...
Może to jeszcze pociągnę, co?
Tutaj mąka,
tu drożdże, każdy składnik lata.
Tata ma piekarnię,
ciasto już ugniata.
Tutaj mąka, tutaj drożdże, każdy składnik lata.
Tata będzie kochał
aż do końca świata.
Tutaj mąka,
tutaj drożdże, każdy składnik lata.
- Patrzcie go. - Co?
Nie udawaj. Po minie widzę.
- O której masz pociąg? - 8.27.
- Skąd rusza? - Z 32 B.
- A zajedziesz po... - Mam dwa.
Pekan i brzoskwinia.
Stoją w lodówce.
Te, komandosie, ta czapka to moja.
Ściągaj ją z tego pustego łba.
Weź ją sobie.
Nie tylko to mi odebrał.
Proszę, błagam cię.
Nie strzelaj.
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
PUNISHER: OSTATNIE STARCIE
Napisy: Jakub Kowalczyk