Downloaded from YTS.MX
[komentator] Chce pokazać, kto tu rządzi.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Chce pokazać rywalowi, że to on tu rozdaje karty.
Bastien musi znaleźć sposób na wygraną.
Czy przez nokaut, czy przez poddanie, musi dać z siebie wszystko.
- [okrzyki widowni] - To ostatnia minuta trzeciej rundy.
Nie sądziliśmy, że tu dotrzemy.
Teraz liczą się tylko ciosy, a on przejmuje kontrolę.
Niski kopniak, prosty. Ciągła wymiana ciosów.
Teraz cios przyjmuje rywal, Bastien.
Mierzą się wzrokiem. To ostatnia minuta.
Rywal musi sięgnąć po pas.
Bastien jest bardzo skupiony.
[stłumione krzyki widowni i głos komentatora]
[oddycha ciężko]
[krzyki znów stają się wyraźne]
[jęczy]
- [kobieta] Dawaj, zniszcz go! - [chłopak] Enzo!
- Enzo! - [kobieta] Dalej! Nie poddawaj się!
[chrząka z bólu]
[głośny doping kibiców]
[Bastien ryczy wściekle]
[sala cichnie]
- Enzo! - Tato!
[krzyczy] Enzo!
Enzo!
- Tato! - [kobieta] Nie!
[echo głosu sędziego] Coś mu jest. Potrzebujemy lekarza. Lekarza!
[mroczna muzyka]
- [ciężko oddycha] - [bicie serca]
Puść mnie!
[kobieta szlocha]
[dyszy]
- [zniekształcony rumor] - [ćwierkanie ptaków]
UKOCHANY MĄŻ I OJCIEC
[smutna muzyka]
[zbliżające się kroki]
A ten tu czego, kurwa?
[Bastien wzdycha]
[kobieta] Nie, Léo!
Zjeżdżaj stąd!
Przepraszam. Bardzo mi przykro.
Emmo, proszę…
- Wynocha! - Léo! Przestań!
- Léo, przestań! - Kurwa…
[Emma] Uspokój się.
[Léo dyszy]
- Spokojnie. - Spadaj!
Idź już.
Idź!
[Léo pociąga nosem]
[muzyka się nasila]
[trzaski]
NOKAUT
[wybuch]
- [mężczyzna 1] To nóż? - [mężczyzna 2] Czemu Andaluzyjczyk?
- Co robisz? - A ty?
DWA LATA PÓŹNIEJ
- [strzały] - [krzyki]
MIASTO FOKAJCZYKÓW
[strzały]
[mężczyzna 3] Łapać Andaluzyjczyka!
[pełna napięcia muzyka]
[dyszy]
[oddycha ochryple]
[mężczyźni w maskach dyszą]
[dynamiczna muzyka]
[muzyka cichnie]
[krzyczy]
[jęczy z bólu]
[ponura muzyka]
[pojękuje]
[muzyka cichnie]
[Andaluzyjczyk jęczy ze strachu]
- [pełna napięcia muzyka] - [ciężkie oddechy ludzi w maskach]
[Andaluzyjczyk krzyczy]
[muzyka przyspiesza]
[muzyka cichnie]
[syreny policyjne]
Kapitan Sarkissian, kapitan Alaoui. Co się stało?
Sąsiedzi mieszkający w pobliżu słyszeli wczoraj strzały.
Teraz jest cicho.
Przeszukaliście okolicę?
Eee… Nie, czekaliśmy na was.
[niepokojąca muzyka]
Benoit, duży hol na dole.
[oddycha niespokojnie]
[muzyka narasta]
[migawka aparatu przypominająca wystrzały]
[cichy, wysoki ton lampy błyskowej]
[Alaoui] Chyba się zabawili.
To Karim Zouhair, Kylian Garbi i Moussa Ouattara.
A Andaluzyjczyk? Ich szef?
Nie ma go tu. Ale wytłukli całą siatkę jego współpracowników.
- [parska] - Wie pani, kto odpowiada za tę masakrę?
- Chyba tak. - Nie. Panią kapitan ponoszą emocje.
Szefie, to ich modus operandi.
To sprawka Manchours. To ich manifest.
Alaoui, ganiasz za duchami. Wiemy, co cię z nimi łączy.
Zamknij się.
- [Vasseur] Ty się zamknij! - [komendant] Koniec tego!
Nie tutaj.
Wszyscy wiedzą, że wrócili i rządzą ulicami.
Pozbyli się Andaluzyjczyka, nie?
Tak…
Sekundkę, pani sędzio.
[sędzia] Dobrze.
[Vasseur] To niemożliwe.
[Vasseur] Pani sędzio…
Vasseur ma rację.
Mamy polegać na pani przeczuciu?
Proszę znaleźć świadków i namacalne dowody,
a wtedy pani pomogę.
Dobrze?
Dobrze.
[sarkastycznie] Ty i ta twoja dyplomacja…
Ty też się zamknij.
Wracajmy.
Muszę się napić.
Nie mogę. Obiecałem dziewczynkom, że je odbiorę.
Uściskaj moją chrześnicę.
A drugą nie?
Drugą też, ale wolę moją chrześnicę.
[śmieje się]
Dobra, na razie.
[wibracja telefonu]
- Halo? - [młody mężczyzna] Kenza…
- Spotkajmy się. Teraz. - Jakiś problem?
Musimy się zobaczyć. Sami!
[głośny klason]
[krzyki mew]
[Kenza] Léo?
Co się dzieje?
Mam przejebane, naprawdę przejebane.
Co zrobiłeś?
Andaluzyjczyk i jego ludzie w magazynie…
Byłem tam i widziałem, kto ich załatwił.
Czy to Manchours?
Tak. Widzieli mnie.
Kurwa, zabiją mnie, gdy mnie znajdą.
[syrena policyjna]
Kurwa.
[policjant] Co jest?
- Co z „sami”? - Nie są ze mną.
Chłopaki! Stop. Jestem z policji.
- [policjant] Zatrzymaj się! - Léo, poczekaj! Léo!
[dynamiczna muzyka]
Léo. Posłuchaj mnie.
Hej, Léo!
[Léo] Odpalaj!
[z zadyszką] Cholera.
[rumor]
- [uderzenia] - [chrząknięcia]
[zniekształcenia]
[uderzenie]
[chaotyczne trzaski]
- [Emma] Nie! - Tato!
- [dźwięki cichną] - [dyszy]
[uspokaja oddech]
[delikatny świst wiatru]
[łagodna, nastrojowa muzyka]
[oddycha głęboko]
[brygadzista] Ty,
ty,
ty, ty
i ty.
[nadal nastrojowa muzyka]
[rytmicznie stęka z wysiłku]
[niewyraźne rozmowy]
[śmiechy w oddali]
[brygadzista] Proszę. Dziękuję.
Dziękuję panu.
[niewyraźne rozmowy w oddali]
[muzyka nabiera dynamizmu]
[silnik gaśnie]
Emma?
Cześć, Bastien.
- [wzdycha] - [muzyka cichnie]
[Emma wypuszcza powietrze]
Ciężko cię znaleźć.
Twój trener powiedział, że możesz tu być.
Żyjesz jak pustelnik.
Tak się karzesz?
Co tu robisz?
Po tej walce się pogubiłam.
Czułam się źle.
Nie zajmowałam się nim.
Nie spodziewałam się tego.
[oddycha niespokojnie]
Co się stało?
Pół roku temu pojechał do Marsylii do kuzyna.
Zaczął z nim mieszkać.
Wiem, że zaczął dilować,
a kilka dni temu dostałam to.
[Léo na nagraniu] Mamo, to ja.
- Mam przesrane. Musisz mi pomóc. - [dziewczyna] Léo!
- Zabierz mnie stąd. - [dziewczyna] Są tu!
[zakłócenia, zerwane połączenie]
Więcej się nie odezwał. Ma wyłączony telefon.
Byłaś na policji?
Oczywiście. A jak myślisz?
Od razu poszłam z tym na komisariat. Powiedzieli mi, że to sprawdzą…
Wiem, że mają to w dupie. Jeden diler w tę czy w tamtą…
Ale minęło pięć dni!
[Emma oddycha z trudem]
Chcę, byś go poszukał.
Mam adres jego kuzyna.
Nazywa się Hugo. Mieszka w centrum Marsylii.
Ze mną nie chce gadać, ale z tobą pomówi.
- Emmo… - Jesteś mu coś winien!
[cicha, pełna nadziei muzyka]
Zabrałeś mu ojca. Masz wobec niego dług.
Léo jako malec był bardzo chory.
Byłam na pielgrzymce i modliłam się do Dziewicy.
To ona go uratowała.
Ta Czarna Dziewica
przyniesie ci szczęście.
Będę się modlić.
A ty go sprowadzisz.
Znajdziesz mojego syna.
Obiecaj mi to.
[muzyka narasta]
- [szum miasta] - [muzyka cichnie]
[niewyraźne rozmowy w oddali]
- [chłopak 1] Kto to? - [chłopak 2] Kto to?
Wygląda jak mieszanka Ghost Ridera z…
- To glina. - Nie sądzę.
Siema, chłopaki.
Jak się nazywasz?
Dylan.
Mieszkasz tu?
Tak. Urodziłem się w budynku B.
Dylanie z budynku B, widzisz ten motocykl?
Jest mi drogi. Nikt ma go nie dotykać.
Na twoją odpowiedzialność, rozumiesz?
Rozumiem.
- [chłopak 1] Wkurzył się. - [chłopak 2] Oszalał.
[chłopak 3] To jakiś wariat.
Hugo? Léo?
[cicha, pełna napięcia muzyka]
Policja, ręce na ścianę.
[chrząka] Kurwa.
Nogi szeroko.
Czego tu szukasz?
Myślałem, że znajdę tu Léo Prince’a.
Czego chcesz?
Przysłała mnie jego mama. Dostała złowrogą wiadomość.
Mówiła, że jest u swojego kuzyna, Hugo.
Nie ruszaj się spod ściany.
- Czego szukasz? - Zostań.
- Pod ścianę. - Dobra.
Że niby jesteś gliną?
Inaczej już byś nie żył.
[wzdycha pogardliwie]
- Hugo? - [Kenza] Tak.
Biedak został pobity.
Złapali go, poturbowali i rozbili mu głowę.
Krew była wszędzie. Chyba jest w szpitalu.
- Wszystko widziałeś? - Nie było mnie tam.
W którym szpitalu?
W karetce mówili o Clairval, nie?
Nie sądzę.
Clairval, dobra.
[muzyka hip-hopowa z głośnika]
Nie ma za co!
Ale z ciebie dzban.
[bawiące się dzieci w oddali]
Czego chcesz od Léo?
To twój informator?
[niewyraźna rozmowa]
Dlatego ma przesrane, tak?
Powiedz mi!
Nawet nie wiem, kim jesteś.
Z chęcią ci powiem.
Daj mi spokój. To sprawa policji.
[syrena]
[mroczna muzyka]
Macie dzieciaka?
Jeszcze nie.
Wezwij pionków.
Co do jednego!
[pełna napięcia muzyka]
Co z Andaluzyjczykiem? Powiedział, gdzie trzyma towar?
Kutas nie chce gadać.
Z drogi.
[Andaluzyjczyk jęczy z bólu]
[jęczy]
Kiepsko wyglądasz, co?
Andaluzyjczyku, wiemy, że właśnie otrzymałeś 300 kilo zielska
i dziesięć kilo koki.
Nie zadzieraj z nami.
Powiedz, gdzie je skitrałeś.
Pierdol się.
[śmieje się cicho]
- Daj telefon. - [Andaluzyjczyk] Jeb się.
- [krzyki przerażenia] - To twoja rodzina.
Patrz.
Powiedziałem „patrz”!
Patrz.
[krzyki nie ustają]
[zbir się śmieje]
Nie!
- Nie… - Ile lat ma twoja córeczka?
- Nie róbcie im tego! - Co?
- [płacze] - Piętnaście, szesnaście lat? Mam rację?
[Andaluzyjczyk szlocha]
Słucham.
Słucham!
Dobrze…
Towar jest w autonomicznym porcie. Magazyn 7, kontener 19.
No i proszę.
Poślij ekipę. Ja zaczekam na pionków od dzieciaka.
[syreny w oddali]
- Co ty tu robisz? - Czekałem na ciebie.
Nie wpuścili mnie do Hugo.
- Jest na OIOM-ie. - Mówiłam ci już.
Nie przestanę szukać Léo.
- To legalne. - Tak.
Wy ledwo go szukacie.
Zostaw mi swój numer. Będę cię informować.
- To tak nie działa. Idę z tobą. - Ty tak na serio?
Będzie tak, jak ja chcę. To niebezpieczna sytuacja.
Zostaw mnie w spokoju.
Obiecałem jego matce. Przyprowadzę jej syna.
Jesteś jego tatą?
To skomplikowane.
To zachowaj te komplikacje dla siebie.
Zabiłem mu ojca.
Byłem zawodnikiem MMA.
Dwa lata temu zabiłem jego ojca w walce.
Ja mówię, ty słuchasz.
I to ja o wszystkim decyduję.
[muzyka pełna napięcia]
POSZUKIWANY LÉO PRINCE
Rozwieście je wszędzie!
Nawet nie w naszych dzielnicach. Wieść musi się rozejść!
Dziesięć koła dla znalazcy.
Policjantka też go szuka.
Musimy ją przycisnąć.
- [muzyka cichnie] - [pikanie monitorów]
Cześć. Jestem Kenza.
Jestem policjantką. Chcę zapytać o Léo.
- [lekarz] Ciężkie oparzenia. - [Kenza] Pogadamy?
[lekarz] Przebili mu kolana wkrętarką. Złamali 6 palców i 4 żebra.
Jedno przebiło płuco.
Zrobili to, by znaleźć Léo?
Zidentyfikujesz ich?
Nosili maski.
Rozumiem.
Zdradziłeś jego położenie?
Nie wiem, gdzie jest.
To samo powiedziałem im.
Mówiłem, ale…
oni nie przestawali.
[melancholijna muzyka]
Znasz tę dziewczynę?
To Inaya.
Inaya.
Nie znam jej dobrze.
Znam jej siostrę, Fatou.
Fatou?
Pracuje w Pop Club.
Tam je poznaliśmy.
Dobrze.
[intensywne pikanie aparatury]
Kto mu to zrobił?
Manchours.
To zdolni do wszystkiego zwyrodnialcy.
Zostań tu.
Co tu robicie?
Nic takiego. Odwiedzamy kumpla.
- Podobno miał wypadek w domu. - Co za pech.
Ale tak to już jest w Marsylii.
Atmosfera jest napięta. To przez ten upał.
Ludzie się irytują i robią straszne rzeczy.
Hm. Uważaj.
Grozisz mi?
[śmieje się kpiąco]
Nie boję się waszych szefów.
Kurwa, odważna jesteś.
Zgadza się. Zamknij ryj i wypad.
Wynoście się stąd. Zjeżdżać!
[chłopak 1] Czego by nie robiła, zawsze będzie pachniała naftą.
[chłopak 2] A właśnie, pozdrów brata!
[obaj się śmieją]
[muzyka pełna napięcia]
[oddycha szybko]
Kurwa!
[krzyczą z bólu]
[chłopak krzyczy]
Przestań! Zabijesz ich!
[chłopaki ciężko oddychają]
- [Kenza łapie oddech] - [mężczyzna 1] Wezwijcie policję!
- [Bastien] Ona jest z policji. - [mężczyzna 2] Co jest?
- [mężczyzna 3] Co teraz? - [mężczyzna 2] Nie wiem.
[ciężko oddycha]
Czy pani oszalała?
- Grozili mi. - Nie chcę tego słuchać!
Pani krucjata dobiegła końca.
Mówiłem panu.
Zamknij się, Vasseur.
[chrząka] Zanim otrzymamy decyzję IGPN, proszę zdać broń i odznakę.
- Mam informatora… - Za późno.
Ostrzegałem panią nie raz.
Teraz mam związane ręce.
[szmer rozmów]
[nastaje cisza]
[chrząka]
[znowu szmer rozmów]
Dasz mi znać?
Już nie mogę.
Czego?
- Nie wierzysz mi? - Wierzę.
Ale Canistra też ma rację.
Nie panujesz nad sobą, walisz głową w mur i nie chcę…
Nie mogę stracić roboty.
Przepraszam.
Spoko.
Czekaj, Kenza, musisz odpocząć i…
[wzdycha]
Ja pierdolę.
[syreny policyjne]
Kurwa. To nie jest dobry moment.
Co powiedział ci ten dzieciak?
Odwal się. Właśnie mnie zawiesili.
Przykro mi. Tym bardziej nie masz nic do stracenia, nie?
Wspomniał o klubie nocnym Pop Club.
Podobno pracuje tam siostra dziewczyny Léo, Fatou.
Dziękuję.
Czekaj.
Bramkarze są porywczy. Pójdę z tobą.
Nie zawieszono cię?
Pieprzyć to.
Co cię łączy z Manchours? Czym cię rozjuszyli?
To nie twoja sprawa.
Ale masz rację, Léo to mój informator.
Widział morderstwo.
Chciał mi powiedzieć, ale się wystraszył i uciekł.
- Teraz Manchours go szukają. - O ile już go nie znaleźli.
Boją się, że to ja znajdę go pierwsza.
On żyje i gdzieś się ukrywa.
[pełna napięcia muzyka]
Znajdźmy go przed nimi.
Znajdźcie tego sukinsyna. Liczę na was, zrozumiano?
To dla Manchours. Sprzedał nas i ściągnął kłopoty.
Dorwijcie go dzisiaj.
Jazda!
[nerwowy oddech]
- Kurwa, jest ich od groma. - Co?
Wszędzie rozwieszają plakaty ze mną.
- Na pewno? - Widziałem ich.
- Co najmniej 12. - Wyluzuj.
Uspokój się.
Wszystko gra. Dobrze?
- Tak. - Jestem tutaj.
Boję się.
Spójrz na mnie.
Będzie dobrze.
[szlocha]
Nie martw się.
[cicha muzyka elektroniczna]
- [gwar] - [muzyka staje się donośna]
Ja będę mówić, okej?
- Dobry wieczór. - Co dla pani?
Fatou?
- Znamy się? - Nie.
Chcemy pogadać z twoją siostrą. Gdzie jest?
- Nie powiem. - Ej! To ważne.
Proszę mnie puścić!
- Proszę pani. - Chwileczkę.
- Nie. - Puść mnie.
- Zamknij się i wyjdź. - Puszczaj.
Chcemy tylko pogadać.
- Chłopaki, problem przy barze. - Żaden problem.
[bramkarz] Z drogi!
[nadal rytmiczna muzyka]
- [uderzenia] - [stęknięcia]
[okrzyki klubowiczów]
[jęczy z bólu]
Dobra, wystarczy.
Już dość.
Taki z ciebie twardziel?
Bufon!
Przyjdźcie tu jeszcze raz, gnoje,
a nie wyjdziecie żywi.
Chodźcie.
[śmieją się]
[bramkarz] Zarąbista robota.
Bałwan aż zawył z bólu.
[charczy]
Żyjesz?
[muzyka budująca napięcie]
Odpowiedz mi.
[mężczyzna] Nic panu nie jest?
[kobieta] Nie wtrącaj się.
[mężczyzna] On krwawi.
Kurwa, a ty dokąd?
Czekaj, co robisz? Pobiją cię.
- [muzyka narasta] - [ciężko oddycha]
Kurwa.
- [gwar] - [muzyka elektroniczna]
[Fatou] Eric!
Nie rozumiesz?
[okrzyki klubowiczów]
Philippe!
[Bastien] Fatou.
Nie!
- Chcemy tylko porozmawiać. - [lamentuje]
[stęka]
[okrzyki klubowiczów]
[Bastien] Fatou!
[tłuczone szkło]
[syk gazu]
[klubowicz] O kurde!
[żywe reakcje klubowiczów]
[wolniejsza, energiczna muzyka]
To on! Proszę!
- [tłuczone szkło] - [krzyk]
[mężczyzna krzyczy]
[okrzyki klubowiczów]
- [mężczyzna] Ale spadł! - [kobieta] Żyjesz?
Idź, proszę. Załatw go!
[nadal energiczna muzyka]
[muzyka cichnie]
[okrzyki klubowiczów]
[dyszy]
[bramkarz sapie]
[okrzyki klubowiczów]
[mężczyzna] On jest chory!
[mężczyzna] Nie darują mu tego.
[bramkarz krzyczy]
[okrzyki klubowiczów]
[Bastien pluje]
[bramkarz jęczy]
[bramkarz krzyczy]
Fatou.
Nie bój się. Chcemy tylko porozmawiać.
[przeładowanie broni]
Wynoś się albo rozwalę ci łeb!
[przyspieszający puls]
[dźwięk gaśnie]
- [sprężone powietrze] - [okrzyki klubowiczów]
[zapada cisza]
- [Fatou pojękuje ze strachu] - [Kenza] Spokojnie.
Oddychaj.
[jęki]
- [Kenza] Uspokój się. - [jęczy]
[Kenza] Oddychaj. Nie chcemy cię skrzywdzić.
Posłuchaj, zrób to dla siostry.
Zaufaj mi.
[oddycha z trudem]
[niewyraźne rozmowy, cichną]
Mieszkają u jej mamy, która obecnie jest w swoim kraju.
- Nie boisz się, że ich ostrzeże? - Wie, że chcemy pomóc.
[cicho] Kurwa.
O co chodzi?
Mieszkają w kiepskiej dzielnicy.
Frais-Vallon. Gliny tam nie wchodzą.
- Nie jesteśmy nimi. - Wcale nie rzucasz się w oczy.
Zapomnij. Czujki od razu nas zauważą.
Nie w nocy. Pójdziemy tam jutro rano.
Proszę. Musisz się ogarnąć.
[kojąca muzyka]
Ładny widok.
Swoje kosztuje. Zdejmij koszulkę.
[zgrzyt suwaka torby]
Cholera.
O co chodzi?
Nic. Nieźle cię załatwili.
- Bywało gorzej. - Proszę.
Dzięki.
Czy ty…
- Odnosiłeś rany podczas walk? - Tak.
Zawsze tego chciałeś?
MMA.
To była część mojego życia.
Kochałem to.
Trenowałem codziennie.
Ciężko.
By stać się mistrzem.
- Żadnego alkoholu i dragów. - Żadnych kobiet?
- [oboje się śmieją] - Tak.
Tylko kilka.
- Tak? - Tak.
Z dnia na dzień… [pstryka palcami]
…rzuciłem to wszystko.
Bez planu.
Ratujesz dzieciaka, któremu zabiłeś ojca.
- [śmiech] Co? - Nic.
[ze śmiechem] Mów. Co?
Mieszkasz sama?
Na ten moment tak.
A to kto?
To mój brat.
Fajnie.
Muszę ci coś wyznać.
Mam spinę z Manchours i dlatego wcześniej wpadłam w szał.
Ja i brat dorastaliśmy w tej samej dzielnicy co oni.
Był działaczem społecznym.
Zadarł z Manchours, gdy tamci rozpoczęli działalność.
Porwali go, przywiązali do krzesła i spalili żywcem.
Nagrali film i mi go wysłali. Tak się dowiedziałam.
Potem zniknęli. Wrócili jakiś rok temu.
Przykro mi.
Nie można ich za to zamknąć?
Nie. Są nieuchwytni.
Nikt mi nie wierzy, że wrócili.
Gdy byliśmy mali, werbowali szaleńców.
- Psycholi? - Tak.
Ale są sprytni. Zawsze myślą o krok do przodu.
Od innych gangów też. Budują swoje królestwo w Marsylii.
Ale ja ich dorwę.
Wiem to.
Dzięki.
- Lepiej ci? - Tak.
Czekaj, co ty robisz?
[wzdycha]
Dziś zawieszono mnie za bójkę
i strzeliłam facetowi piłką w twarz,
a jutro możemy zginąć.
Teraz chcę się odprężyć.
Chcę się ruchać.
Czekaj.
A jeśli ja nie chcę?
A nie chcesz?
[ryk motocykli]
[złowieszcza muzyka]
[trzaski drzwi od samochodów]
Co to ma znaczyć?
Jesteśmy w filmie?
Proponujemy rozejm.
Co powiedziałeś?
Pokój.
Mów dalej.
Zostawimy was w spokoju.
Zakończymy wojnę.
[śmieje się ironicznie]
W zamian za co?
To proste.
Z towarem Andaluzyjczyka wszystko przechodzi przez nas, bracie.
Wszystko?
Wszystko.
Hasz, kokaina,
amfa.
Wszystko.
Twój rewir jest twój.
Ale towar do dilowania będzie nasz.
Wyjaśnijcie mi jedno. Czemu miałbym dla was pracować?
[odległe zawodzenie]
[Andaluzyjczyk krzyczy z bólu]
[rozpaczliwie jęczy]
- [odpalanie motocykli] - [płacze]
[krzyczy przez knebel]
[zakneblowany] Nie, błagam!
[dramatyczna muzyka]
[Andaluzyjczyk płacze]
[Andaluzyjczyk ryczy z bólu]
[muzyka cichnie]
[Andaluzyjczyk skomli]
Mourad, ogłaszamy rozejm czy nie?
[odgłosy walki i wysiłku na filmie]
[nadal jęki i uderzenia z filmu]
- [wystrzał] - [okrzyki klubowiczów]
Kompletnie postradała zmysły.
A to kto?
Fatou, moja kelnerka.
- Ma tu być za godzinę. - Dobrze.
- Zidentyfikujcie napastnika. - Tak jest.
A pan niech znajdzie Alaoui.
Tak jest.
[niewyraźne rozmowy policjantów]
[sygnał nawiązywania połączenia]
[niepokojąca muzyka]
Tutaj, siódme piętro.
[niewyraźne rozmowy]
- Dzień dobry. - [Fatou] Dobry.
Komendant Canistra. Chcieliśmy porozmawiać o wczorajszej nocy.
To tu.
Słyszę hałas, są tutaj.
Léo, tu Kenza. Otwórz.
[otwieranie zamka]
- Kenza. - Trzymasz się?
Tak.
Co on tu robi?
[niewyraźne rozmowy]
Ona rozpęta jebaną wojnę.
Uwaga!
Wszystkie zespoły interwencyjne migiem do Frais-Vallon.
- [policjant 1] Wszystkie? - Tak.
- [policjant 2] Jedźmy. - Wszystkie.
- [policjantka] Szybko. - Chodźmy.
- [policjantka] Jazda! - [policjant] Masz klucze? Jedź ze mną.
[wibracja telefonu]
- Masz dobre wieści? - [mężczyzna] Wiem, gdzie jest dzieciak.
- Nie zrobię tego! - Nie mamy czasu.
Nie pojadę z tym skurwielem!
Inaya, prawda?
Spakujesz was?
- Rozumiem twój gniew. - Nieprawda.
Rozumiem, ale to zły moment.
Jeśli chcesz, po wszystkim porozmawiamy.
Jeśli nie, zniknę. Żaden problem. Ale teraz musimy iść.
Nie wiem, po co z tobą gadam!
Pomyśl o swojej dziewczynie. Zobacz, jak się boi.
[muzyka pełna napięcia]
[Kenza] No to chodźmy.
Czekajcie.
Tam, na końcu! Rozproszyć się!
Tędy. Chodźcie.
Dalej.
[pisk opon]
[warkot silnika]
- Zabierz ich. - Chodź.
Zabierz ich stąd!
Chodźmy.
[warkot silnika]
[Bastien wzdycha]
[warczy]
[Bastien krzyczy]
[wrzaski]
[niewyraźne krzyki napastników]
- [muzyka przyspiesza] - [wrzaski]
[muzyka i wrzaski zwalniają i cichną]
[Bastien dyszy]
- [silniki motocykli] - [odległe krzyki]
- [stłumione] Policja! - Policja!
[optymistyczna muzyka]
[policjant] Nie ruszać się! Z drogi!
[policjant 2] Ręce do góry!
[niewyraźne rozkazy policji]
[syreny policyjne w oddali]
[stłumione] Wszystko OK?
- [policjant] Cholera, było blisko. - [policjant 2] Serio.
Inaya!
Nic ci nie jest?
[wzdycha z ulgą]
Mój kolega zabierze was w bezpieczne miejsce.
Dobrze.
[cicho] Będzie dobrze.
Pani kapitan, do mojego gabinetu.
Pan też.
Zaczekacie na krzesłach? Wrócę.
[policjant] Proszę.
[Canistra] Alaoui, afery to twoje hobby?
[Kenza] To świadkowie w sprawie.
[Vasseur] Jesteś zawieszona, kapujesz?
Pilnuj własnego nosa.
Stop! Denerwujecie mnie. Proszę ważyć słowa w moim gabinecie.
Macie się wytłumaczyć.
Wszystko OK?
Mama ci to dała?
Powiedziała, że przyniesie mi szczęście i sprawi, że cię znajdę.
Mogę ci ją oddać.
Nie.
Zatrzymaj ją.
Chcę powiedzieć, że…
widziałem, co zrobiłeś.
Naraziłeś się, choć nie musiałeś.
Dziękuję ci za to.
Ale nigdy ci nie wybaczę.
Nigdy.
Nie dlatego to zrobiłem.
Zrobiłem to, bo…
Nie uwierzyłeś mi, gdy mówiłem, że cię rozumiem.
Kumam, to normalne.
Ale wiem, co czujesz.
[melancholijna muzyka]
Mój tata zmarł, gdy byłem w twoim wieku.
Byłem wściekły.
Zły na wszystkich.
Rzuciłem szkołę.
Robiłem głupstwa.
Wdawałem się w bójki.
Brzmi znajomo?
Ten gniew boli, prawda?
Rozdziera od środka.
Przepraszam, że go spowodowałem.
Czy to się skończy?
Nie.
To teraz część twojego DNA.
Możesz to przekształcić.
Poznawszy odpowiednich ludzi, zamienisz to w siłę.
Tak było ze mną.
Poznałem odpowiednich ludzi…
i się z tym pogodziłem.
Uspokoiłem się.
[Canistra] Dobra. Załatwione.
Wszystko mi wyjaśniła. Zadzwonię do sędzi. Będzie dobrze.
- Pan spisze zeznanie. - A ja?
- Obserwuj. - Dobrze.
Pójdziesz z nami?
Musisz mi powiedzieć,
jak żyć z tym gniewem.
Chcę wiedzieć.
Gdy skończysz, odwiozę cię do mamy, jeśli pozwolisz.
Co?
Chwila. Dzieciak nie może gadać.
Powstrzymaj go jakoś.
[niewyraźny męski głos w telefonie]
Czekaj, uważasz, że masz jakiś wybór?
Mogłeś pomyśleć, zanim wziąłeś od nas kasę,
wciągałeś nasz koks i ruchałeś nasze dziwki!
Pójdziesz na dno razem ze mną!
Skurwysyn!
Wywiozą go z Marsylii.
Nikt stąd nie wyjedzie.
[niewyraźne rozmowy policjantów]
Powiedz, co tam widziałeś.
Śmiało.
[głęboko oddycha]
Tak, Emmo, znalazłem go.
Wszystko gra. Jest bezpieczny.
Jesteśmy na komisariacie.
Przesłuchują go, bo widział coś, czego nie powinien.
- Nie, jest sam. - [piknięcie]
- Ale zawiozę go po wszystkim do domu. - [dzwonek telefonu]
Tak?
Przyjąłem.
Strzały na placu Sébastopol. Damien, jedziemy.
[kilka dzwonków telefonów]
[piknięcie]
Słucham?
Rozumiem.
Hicham, szykuj się.
Wysyłają nas. Załóż kamizelkę.
Pospiesz się.
[dzwonki telefonów]
- Ruchy. - [piknięcie]
- [policjant] Atak nożownika… - [piknięcie]
Kilka tygodni temu zbliżyłem się do ludzi Andaluzyjczyka.
Zacząłem nawet dla nich pracować.
Parę dni temu podsłuchałem rozmowę.
Mówili o ważnym spotkaniu…
z ich człowiekiem.
Byłem nowy, więc mnie nie zaprosili.
Byłem ciekawy.
Poszedłem tam.
Dlaczego? Prosiłam, byś się nie narażał.
Wiem, to było głupie.
Nieważne.
[mężczyzna] Pan Andaluzyjczyk.
Jak się masz? Mam nadzieję, że nie na darmo przyjechaliśmy z daleka.
[Andaluzyjczyk] Nie pożałujecie. Chodźcie za mną.
[muzyka pełna napięcia]
[brzęk metalu]
[oddycha nerwowo]
[kliknięcia broni]
[muzyka narasta]
[Léo] Gdy wszedłem, Manchours obezwładnili już jego ludzi.
[mężczyzna] Co ty na to, Andaluzyjczyku?
Mów, gdzie schowałeś towar, a uratujesz swoich.
- [Andaluzyjczyk] Wolę umrzeć, Abdel. - Czyżby?
Nie dotykaj go!
[chłopak] Puszczaj!
[Léo] Tę pułapkę zorganizował człowiek Andaluzyjczyka.
- [chłopak] Puść go! - [mężczyzna] Zamknij się!
[Abdel] Zapłata.
[Kenza] Kto to był?
[chłopak] Zdradziłeś nas?
[Léo] Nie wiem. Stał daleko. Miał czapkę.
Ty skurwiały sprzedawczyku!
[Léo] Jeden z ludzi Andaluzyjczyka zaczął wyzywać kapusia.
- [chłopak] Skurwysyn! - [Abdel] Ale wściekły.
[Léo] Wtedy przywódca Manchours…
[Abdel] Narwaniec z niego.
[Léo] …się odpalił.
Wiesz, co z takimi robię?
Wiesz?
[Abdel warczy]
[brzęk metalu]
[brzęk]
[dynamiczna muzyka]
[Abdel] Łapać ich!
Łapać ich obu!
[muzyka cichnie]
Widziałeś na własne oczy, jak Abdel Manchour poderżnął komuś gardło?
Tak.
Léo.
Gdy się spotkaliśmy,
czemu wystraszyłeś się policji?
[dzwonek telefonu]
Halo?
Tak?
Dobrze. Wyjeżdżamy.
- Jasne. - Weź kamizelkę kuloodporną.
[kilka dzwonków telefonów]
[Canistra] Co się dzieje? Gdzie są wszyscy?
Nie wiem.
[nadal dzwonienie telefonów]
[niepokojąca muzyka]
[dzwonienie ustaje]
[Kenza] Czemu spanikowałeś?
Przez faceta w czapce?
Słyszałem, co mówił Andaluzyjczyk.
Zaufaj mi i powiedz.
[oddycha nerwowo]
Mówią na niego „glina”.
To kret?
Pieprzony kret.
Co?
Myślisz, że to ja?
Serio?
Benoit!
[charczy]
Przestań! Co ty robisz?
[szeptem] Przepraszam. Nie mam wyboru.
Muszę go zabić. Nie wiesz, do czego są zdolni.
[wystrzał i echo]
- [charczy] - [Kenza jęczy z przerażenia]
[Bastien] Co to było?
[strzały]
[zbliżające się ciężkie kroki]
[Bastien jęczy]
Wchodźcie!
Chodźcie!
[wszyscy dyszą]
[Canistra] Idą po dzieciaka.
Do wyjścia awaryjnego.
- [dziki ryk zza drzwi] - [Bastien] Chodź.
[uderzenie w drzwi]
Zostańcie tu.
[uderzenia]
[dzikie warczenie]
[uderzenie]
[ryk i uderzenia]
[strzały]
[gromki śmiech]
- [Kenza sapie] - [pełna napięcia muzyka]
[Abdel krzyczy]
[śmiejąc się] Miło cię widzieć, Alaoui!
Ile czasu minęło? Dziesięć lat? Piętnaście?
[Abdel rechocze]
Czujesz się w potrzasku?
- Alaoui! - [Bastien] Kenza, chodź.
- Dalej. - [Abdel się śmieje] Więc?
Nie bój się. Hej!
Chodź do tatusia.
[strzały, głuche uderzenia kul]
Chodź tu. Przydaj się na coś.
[człowiek w masce] Co? Nie! [krzyczy]
Odwróćcie się.
O!
[krzyczy]
Ty szmato!
Otwórz drzwi!
- [krzyczy] - [uderzenia w drzwi]
Nie wkurzaj mnie, Alaoui!
Nie wkurzaj mnie!
Oddaj dzieciaka, a wszystko się skończy!
Znasz mnie! Hej!
Dotrzymuję słowa!
Oddaj dzieciaka, a to zatrzymam!
Otwieraj, do kurwy nędzy!
[ciągle uderzenia w drzwi]
Ty suko!
Otwórz drzwi!
- Vasseur? - [bezgłośnie] A ty?
- [Abdel] Już nie żyjesz! - Ty weź.
[strzały]
[Abdel ryczy]
[strzały]
[uderzenia w drzwi]
[strzały]
[uderzenia w drzwi]
[szeptem] Nie ma go tam.
Gdzie są, do chuja?
- [sapie] - [przeładowanie]
- [Bastien] Kenza! - [Kenza jęczy]
[krzyczy]
[jęczy]
[przeładowanie broni]
[jęczy z bólu]
Zdejmij to z niego.
- [Bastien krzyczy] - [gwizd pocisków]
[jęczy z bólu]
[pełna napięcia muzyka]
[gwiżdże]
Kapusiu,
tu jestem.
[Abdel dziko ryczy]
[Kenza kaszle]
[dyszy]
[jęki w oddali]
[nadal muzyka pełna napięcia]
[obaj stękają z wysiłku]
[jęczy i kaszle]
Nie jesteś już taka twarda. Zmiażdżę cię.
[Kenza jęczy]
[brzęk]
[Bastien krzyczy]
[Bastien ryczy z bólu]
[Kenza stęka]
[warczy]
[Kenza łapie oddech]
Wiesz co? Gdybym miał zapałki, podpaliłbym cię jak twojego brata.
[Abdel ryczy z bólu]
[Kenza stęka z wysiłku]
- [cięcie] - [krzyczy]
[jęczy]
[krzyczy]
[jęczy z bólu]
[łamane kości]
- [muzyka cichnie] - [Bastien głęboko oddycha]
[Kenza] Bastien…
[uspokaja oddech]
[Bastien] To koniec.
[zbliżające się syreny policyjne]
Już po wszystkim.
[pisk opon]
[kojąca muzyka]
[nadal spokojna muzyka]
[krzyk mew w oddali]
[muzyka narasta]
[oddycha głośno]
Co?
Podoba ci się.
Coś w tym jest.
Co będziesz teraz robił?
Zobaczę.
Może znajdę coś w pobliżu.
[rytmiczna muzyka]
[koniec muzyki]