Аха, модулација.
Како бемол.
Еден полустепен подолу.
Да!
Добро.
Не сакам да се грижиш за мене Бидејќи сум добро
Не сакам да ми кажуваш
Дека е време да дојдам дома
Повеќе не ми е грижа што велиш Ова е мој живот
Продолжи со својот Остави ме на мира
Чувај си го за себе, ова е мој живот
Ова е мој живот
Не сакам да ми кажуваат што да правам.
Никогаш не сум сакал.
Ќе ви речат дека не можеш да спиеш Сам во туѓо место
Додека растев, беше:
"Ќе матурираш, ќе се запишеш на колеџ,
ќе најдеш добра работа, и тоа е тоа."
И немаше ништо над тоа.
Но поскоро или подоцна спиеш Во свој дом
Си реков: "Чекај малку,
тоа не одговара со она што го сакам од својот живот.
Сакам да правам нешто поинакво."
Тоа е мојата животна филозофија.
Ако сакам да го направам, ќе го направам.
Не ми треба твој авторитет за да го остварам тоа.
Чувај си го за себе, ова е мој живот
Да, ова е мој живот
БИЛИ ЏОЕЛ: И ТАКА ПРОДОЛЖУВА
Поп музичарот на 70-тите познат како Пијанистот
е жив и успешен и во 80-тите.
Доказ за тоа може да се најде вечерва во Синсинети.
Таму беше Ден Ројал.
Со свои 33 години, Били Џоел веќе 29 години е зад пијаното.
1973 беше пресвртница во неговата кариера, според некои,
со песната "Пијанист".
По низа хитови следеше национална слава.
Но пред една година,
се случи друг пресврт: сообраќајката со моторот.
Зглобовите ми беа скршени.
Немам целосен осет на движењето.
Би требало повеќе да ја спуштам раката, ама не можам.
Го скршив и палецот.
Во палецот фали парче коска.
Боли.
Ама, ова е рокенрол. Јас не сум Владимир Хоровиц.
Во изминатата година, Џоел се раздели од сопругата.
Би помислиле дека тоа и несреќата би го успориле малку.
Прифатив со тивок дигнитет и грациозност.
Не сакам да живеам!
Го чувавте ли добро Били?
Имавте лични проблеми, сега имате нов менаџер.
Не, секоја вечер ме тепаат.
Знаете за сообраќајката со моторот? Јас ја возев колата.
За тие што се сомневаа, Били се врати.
И најчудното е што публиката како да не заминала.
Албумот Стаклени куќи беше одличен за свирка во живо.
Имаше силна динамика за една голема хала.
Беше поблиску до рокенрол музиката
која ме возбудуваше како помлад.
Кога го завршивме тој албум,
сакав целосно да го сменам правецот.
Минував низ развод.
Вршев однова проценка на целиот свој живот.
Сакав да направам нешто посериозно.
Лани влегов во студио да работам на албумот,
ама не го довршив заради сообраќајната незгода,
и тоа го измести целиот распоред.
Зеде долго време да се доврши, ама мило ми е што не се откажав.
Били не поседува
многу трпение во студио кога работи на албум.
Би рекол дека исклучот е Најлонска завеса.
Сакав да направам вистинско сонично ремек-дело.
Нормално го користите студиото да запишете нешто што сте креирале.
Во овој случај, имаше многу работа во студиото
и се користеше технологијата за да се заврши песната.
Експериментирав користејќи го студиото како инструмент.
Тој креираше расположенија и звучни состојби
како во Скандинавско небо.
Би можел да свирам блуз цела ноќ
Тоа беше мошне плоден музички и креативен период за Били.
Почнаа да го менуваат тоа што го слушав на слушалките.
Вокалот звучеше поинаку. Ехото звучеше поинаку.
Реков: "Ќе пишувам на тоа".
Притисок!
Страшно е чудно и авангардно.
Сакав да создадам нешто каде што звукот
ќе биде исто толку важен колку и нотите.
За "Притисок" го слушам Чајковски...
И сакам да слушнам мандолини и балалајки.
Фил Рамон изнајде руски свирачи на балалајка,
и ги донесе во студиото.
Беше чудно да влезете во студио
полно со старци со стари инструменти.
Ама беше многу кул и звучеше извонредно.
Шест свирачи на балалајка, за што?
Во полукруг.
"Се шегуваш?" "Не, тоа го сакаме."
Притисок!
Еден, два, три, четири, притисок!
Веројатно сум најгорд на тој албум
како дело на сонична уметност.
Тоа беше транзиција во начинот на моето творење.
Музиката ме насочи кон пишување поинакви текстови.
Не може да биде само за љубовта и за девојките.
Мора да биде посериозно, бидејќи музиката беше таква.
Израснав.
Веќе немав 20.
Не беше важен само рокенролот.
Важен беше светот.
Тоа беше ерата на Реган,
и требаше да тече мед и млеко,
ама се случуваа многу работи вон радарот.
Верувањето за Америка веќе не постоеше.
Работите се менуваа.
Живееме овде во Алентаун
Ги затвораат сите фабрики
Во Пенсилванија, челичната индустрија изумираше.
Луѓе остануваа без работа.
Секој ден беше по весниците.
...во Алентаун
Но го извадија целиот јаглен од земја
Во даден момент, тој почна да пишува песни како "Алентаун".
Камерата се оддалечува, сите сме во одредено време и место.
Секое дете имаше добра шанса
Да стигне до таму каде што Стигнал и татко му
Мислам дека тој оствари голем дел од своите желби.
Тоа беше песна на Били Џоел
и беше за нешто поголемо од него.
И станува тешко да се остане
Живееме тука во Алентаун
Егалитаријанската природа на песната,
таа поврзаност со работничката класа,
тоа е многу важно во неговата музика.
Неговите песни допираат до луѓето.
Тој знае што ќе ги погоди, бидејќи и самиот го почувствувал.
Ја има страста,
и сето тоа започнува во чистотата на музиката.
Тој се грижи за човечките искуства.
Нема глупости.
Тој пишуваше песни што значат нешто.
Се запознавме како сродни души
На островот Париз
На Најлонска завеса има една песна
која ја напишав за пријателите ветерани од Виетнам.
Ми рекоа дека сакаат да им напишам песна,
и реков: "Па, јас не сум бил во Виетнам."
Го немам тој кредибилитет да напишам песна.
Ми рекоа: "Ние ќе ти раскажеме што поминавме."
Остри како нож
Бевме премногу ганг хо Да ги дадеме животите
Не постои песна напишана од гледиште на војник,
човек кој бил таму, во кого пукале.
Не зборуваме дали било праведно или не.
Туку: "Како се чувствуваше кога беше таму?"
Се држиме еден до друг
Како брат со брат
Сета уметност има политички импликации.
Но, делото на Бил беше помалку политичко,
а повеќе чист став.
Младиот и бесен човек на Били буквално беше тоа,
не беше млад и бесен активист.
Она што ми се допаѓа кај пишувањето на Били
е што никогаш не е директен.
Тоа е делумно причината што материјалот не старее.
Сите одиме долу заедно
Да, сите ќе одиме долу заедно
Кога ја слушам "Добра ноќ, Сајгон", не мислам
на социолошко-политичките последици на Виетнамската војна.
Мислам на момците во песната.
Мислам дека Били Џоел пишува за луѓето,
не за каузи или концепти.
Благодарам.
Бевте неверојатни.
Никогаш не сум сакал да расправам политики на сцена.
Луѓето сакаат да се оддалечат од тоа. Го знам тоа.
Ама понекогаш, се случуваат работи,
и не можете да го свртите погледот.
Кога ја ставив жолтата Давидова ѕвезда
една недела после Шарлотсвил,
протестот Обединување на десницата...
Евреите нема да нe заменат!
Морав да сторам нешто.
Бев бесен: тие си маршираат низ американски град
и велат: "Евреите нема да нe заменат!"
Бевме во војна за да ги поразиме таквите луѓе.
А потоа излегува Трамп и вели:
"На обете страни имаше добри луѓе."
Имаше луѓе кои беа добри и на двете страни.
Тој требаше да излезе и да рече дека тоа се лоши луѓе.
Не може да се квалификува.
Нацистите не се добри луѓе. Точка.
И бев бесен. Бев многу бесен и морав да сторам нешто.
Не сакав да излезам на сцена и да зборувам:
"Ова е погрешно."
Затоа, ја носев ѕвездата,
за да кажам дека без оглед на сe,
јас секогаш ќе бидам Евреин.
НИРНБЕРГ, ГЕРМАНИЈА 1930-тите
Јас сум Евреин.
Мојот татко израснал во Германија во богато семејство.
Родителите на татко ми сум ги сретнал само неколкупати.
Тие беа многу горди што се Германци.
Не живееја според правилата на Евреите.
Татко ми имал бар мицва и толку.
Тие не оделе во синагога.
Но во Германија,
ако семејството ви се Евреи, и вие сте Евреин.
Мојот дедо, од страната на татко ми, Карл Џоел,
имал бизнис наречен Џоел Махт Фабрик во Нирнберг,
и имал фабрика за текстил и облека.
Неговиот бизнис одлично одел,
сe додека на власт не дошле Нацистите.
Тие биле богати луѓе.
Живееле во убава куќа веднаш до парк.
Во тој парк Нацистите во Нирнберг ги одржувале протестите.
Ние ја носиме најдобрата крв,
и ние го знаеме тоа.
Одлучивме да го зачуваме водството на Нацијата,
и никогаш да не се откажеме!
Татко ми гледал преку оградата
додека ги држеле сите тие антисемитски говори
и гледал што се случувал.
Не можам да ја замислам траумата,
да гледате како СС парадира поддржувајќи ги таквите принципи.
Тој е роден во 1923,
значи бил 10 години кога Хитлер станал канцелар на Германија.
Работите се влошиле.
Германската влада го поништила државјанството
на сите Евреи.
Не смееле да седат во паркот.
Не смееле да шетаат по улица.
Немале никакви права.
Еврејските деца во училиште седеле на другата страна од класот.
На крајот, тој не ни смеел да оди на училиште.
Имало еден новински уредник, Џулиус Штрајхер
кој издавал два вида антисемитски весници.
Дер Штурмер бил поголем.
Го таргетирале дедо ми.
Го нарекувале "Евреинот Џоел".
На крајот, таквите одредби и закони,
и антисемитски весници влијаеле врз бизнисот.
Сe што испраќале морале да го обележат со "Е" за "Евреин".
Не знам зошто тој мислел дека ќе преживее,
бидејќи станувало очигледно дека
ниту еден еврејски бизнис нема да опстане.
Тој сигурно бил оптимист
или не сакал да види, да прифати.
Тие биле присилени да го продадат бизнисот за ништо.
За ситни пари,
на човек по име Некерман.
Но Некерман никогаш не платил.
Дедо ми прашувал што треба да стори за да ги добие парите,
и добил порака: "Ќе ја подмириме сметката."
Во последен миг, тој добил предупредување.
Ќе те убијат.
Дедо ми сфатил дека тоа е тоа.
Подобро да заминам додека можам. И имал среќа.
Ја преминале Швајцарската граница,
нешто што на многумина им било тешко.
Ако моите баба и дедо ги фателе на возот
со документите на кои стои "Евреи",
веднаш ќе ги испрателе во концентрационен логор.
Се спасиле, за чудо.
Ироничната работа е што кога Некерман го презел бизнисот,
тие почнале да ги произведуваат пиџамите во риги
кои морале да ги носат затворениците по концентрационите логори.
Ги произведувала фабриката Џоел Махт Фабрик.
Јас не знаев за ништо од ова сe до моите 20-ти години.
Има уште многу работи кои не ги знам.
Сe уште се обидувам да ги спојам коцкичките.
Воопшто не го познавав татко ми
од периодот кога имав осум години
сe до средината на моите 20-ти.
Се обидов да откријам каде е,
како да го контактирам, ама никој не знаеше.
Еве сум На крајот од патот
Каде да одам оттука?
Кога имав 21, 22 години заминав за Европа.
Настапував по клубови
и мали барови, и по настани.
Мислев дека ќе можам да разберам нешто за татко ми,
бидејќи никогаш не слушнав од него.
Не добив картичка, телефонски повик. Ништо.
Се прашував, жив е или мртов? Не знаев.
Дента кога заминував за САД,
добив телеграма,
на која стоеше: "Го најдовме татко ти."
"Боже, го нашле татко ми."
"Каде? Што да правам?"
Тогаш дознав дека татко ми живее во Виена.
Отидов да го посетам станот на татко ми,
имаше мало русокосо момче.
Дознав дека имам полубрат.
Јас го запознав Бил кога имав пет години.
Се сеќавам на тој момент.
Тоа ми беше првиот ден на училиште.
Само што се вратив од училиште.
Ми прочита убава приказна за добра ноќ.
Видов слики од татко ми, како си игра на снег, како скија.
Реков: "Тоа никогаш не си го правел со мене.
Што направив јас? Зошто не слушнав ништо од тебе?"
Имав измешани чувства околу тоа,
ама тој имал многу чуден живот.
Тој се борел во Армијата на САД под генерал Патон.
Го ослободиле Дахау.
Се обидов да го натерам да зборува за тоа,
ама не сакаше да зборува за неговото минато.
Повеќето работи ги разбрав од брат ми.
Првата недела,
тој бил таму, после ослободувањето,
ги видел сите тие ужасни работи.
Тоа длабоко го трауматизирало.
Така дознав за семејството на татко ми.
Ги ловеле.
Многу членови од моето семејство биле во Аушвиц.
Целото наше семејство, повеќемината од нив се убиени.
Го посетив гробот каде што е закопано семејството Џоел,
и не знаев дека имам толку многу роднини.
Постои скриен бес кој понекогаш избива на површина.
"Зошто се лутиш? Никој не ти сторил тебе ништо."
Ама го збришале целото мое семејство.
Ќе беше убаво да познавав дел од нив.
Така, татко ми беше многу затворен.
Многу мрачен човек.
Еднаш кога бев мало дете ми рече:
"Животот е ѓубралник."
Реков: "Тоа не е најдобро гледање на животот."
Откако се преселил во САД, навикнувањето му одело тешко.
Мислел дека е премногу комерцијализирана.
Дека фали култура.
И антисемитизмот на кој наидувал тука прилично го огорчил.
Кога моите баба и дедо одлучиле да се преселат назад во Германија,
татко ми и мајка ми се разведоа во тој период
и тој се врати назад во Европа.
Бев таму кога Били се сретна со татко му.
Влегува татко му, никој не зборува ништо,
ама се чувствува некоја тегоба.
Чудно беше.
Како одново да се поврзете со татко ви?
Како тој одново да се поврзе со синот?
Веројатно бевме премногу срамежливи за да зборуваме.
Поминувавме време блиски, еден покрај друг,
и се обидувавме да ја загрееме ситуацијата
да изнајдеме начин да комуницираме.
Ниту еден од нас не знаеше како.
Таквите мисли маринираа.
Еден ден седнав и почнав да пишувам песна.
Оваа е за татко ми. Започнуваме.
Забави, ти лудо дете
Премногу си амбициозен за малолетник
Но ако си толку паметен
Кажи, зошто се плашиш толку?
Каде гори? Зошто итањето?
Подобро да оладиш Пред да прегориш
Имаш толку многу работи...
Ја имав таа привилегија лично да го запознам Били.
Били имаше многу траума во младите години.
Кога ги слушате песните на Били, тоа може да се види.
Кога ќе сфатиш
Виена те очекува?
"Виена те очекува?"
Веројатно е она што го барав.
Татко ми беше таму.
Знам дека го барав.
Но настрана од татко му, тоа е музички град на светот.
Има повеќе значења, повеќе различни слоеви.
Штета, ама таков живот водиш
Пред себе си Ти заборави што ти треба
Мислам дека приказната на Били е психолошки многу подлабока
од тоа што Били сака да го знае.
Постојат трауми кои никогаш не се надминуваат,
и постојат одредени мотиватори во животот
за чиешто постоење понекогаш не сме ни свесни.
Но сметам дека неговиот порив
доаѓа од желбата да го запознае татка си преку музиката.
Кога ќе сфатиш
Виена те очекува?
Благодарам.
Сакам да свирам на пијано со татко ми, ако сака да излезе.
Отсекогаш постоела оддалеченост, дистанца.
Тој беше еден од тие луѓе кои ве блокираа.
Посакував да бидам близок со него.
Сакав татко ми да се гордее со мене.
Сакав да можам со него да разговарам за музиката, за животот.
Но никогаш не воспоставивме цврста врска.
Никогаш го немавме тој волшебен момент.
Тоа е разочарување.
Каде е оркестарот?
Зарем не требаше ова да е мјузикл?
Еве сум на балконот
Како успеав да ја испуштам увертирата?
"Каде е оркестарот?" беше последна песна која ја напишав
на албумот Најлонска завеса.
...Иако
Иако апсолутно немам
Никаква идеја...
Тоа беше песна за разочараноста.
За мене, тоа е сумирање на животот.
Животот не е мјузикл, туку грчка трагедија.
Каде е оркестарот?
Добра ноќ, Ди Си. Не прифаќајте глупости од никој.
Бев истоштен емотивно, физички,
од албумот Најлонска завеса.
Се чувствував близу до смртта.
Со години бев по патиштата,
пишував, снимав, одев по турнеи.
Никогаш немав направено пауза.
Разговарав со Пол Сајмон, кој ми беше пријател.
Рече: "Зошто не отидеш на едно место на Карибите, се вика Сент Бартс?"
Немав слушнато за него.
"Многу е тивко, релаксирачко.
Ќе ти се допадне. Никој нема да ти додева."
Го прифатив неговиот совет и заминав на Сент Бартс.
Мислев дека ова ќе биде тивок, мал остров.
Да ви раскажам приказна За една жена
Кристи Бринкли го доби џекпотот
во индустријата на манекенството.
Оваа златна девојка од Калифорнија достигна неверојатен рекорд
на појавување на насловна страница во повеќе од 100 списанија.
Бев на фото сесија во Сент Бартс.
Еден човек од екипата дојде трчајќи и рече:
"Леле, дечки, Били Џоел е во ПЛМ."
Отидовме во ПЛМ, го гледаме како седи на шанкот.
Една од работите кои ги сакам кај Били
е што нему не му е удобно во просторија без пијано.
Тој не настапува за да го слушнат другите.
Тоа е негова безбедносна заштита. Затоа не ме изненадува.
Тој е долу, во Сент Бартс.
Се наоѓа во бар, има пијано.
Тој седнува да свири, ја крева главата
и во него зјапаат неколку неверојатно убави модели.
Тој е изгорен од сонце.
На себе носи Хавајска кошула, кошула за одмор.
Реков: "Леле, ова е фантастично.
Ти благодарам, г. Пијано."
Уште веднаш ми се допадна.
Тој беше многу интересен.
И рече: "Ќе ти отсвирам некоја песна."
Имаше клупа до пијаното, отидов и седнав до него
и ми вели: "Каква музика сакаш?"
А јас ја почнав...
Јас пејам,
а Били е во стилот:
"Добро, во ред."
Тој свири а јас пејам.
Потоа влегува Ел Макферсон.
Таа е огромен обожавател на Били Џоел.
Таа има прекрасно тело
и го покажува своето прекрасно тело наоколу
за да му го привлече вниманието.
Зборувам со Ел, зборувам со Кристи.
Одеднаш, влегува една млада девојка и вели:
"И јас знам да пејам."
Да, да, сигурно знаеш.
Во смисла: "Не ми додевај, дете."
Тоа младо, убаво девојче извади неверојатен глас.
Тоа беше Витни Хјустон!
Тоа беше прва работа во манекенството.
Беше неверојатно.
Сите беа преубави. Сите беа модели.
А јас бев обичен морон со изгореници што свиреше на пијано.
Потоа Били доби шанса
да испее неколку песни.
Тој беше толку интересен
и смешен, и розов и светкав.
Имаше нешто мило кај него.
Супер си поминавме, во смеа, во разговори.
Така одлучивме да останеме во контакт.
Обајцата живеевме во Њујорк Сити,
и почнавме да се дружиме, си се допаѓавме.
реков на мајка ми: "Се гледам со момче кое е преслатко,
ама не е баш мој тип.
Ја има онаа долга, виткана коса од Лонг Ајленд.
Ама многу е интересен и смешен."
А таа ми рече: "Душо, можеш да ја смениш косата.
Да му ги смениш чевлите.
Но, ако тој има добро срце, следи си го срцето."
Така, излеговме на вистински состанок на концерт на Бич Бојс.
И нормално, Били заврши на бината.
Имаше нешто слатко и старомодно кај него.
Така нашето пријателство се претвори во романса.
Еве сум, излегувам со прекрасен супермодел, а јас?
Јас сум од Хиксвил.
Што правам јас со неа? Што прави таа со мене?
Но тоа беше многу продуктивен период за мене.
Напишав многу песни за неа. Таа ми беше муза.
Повторно се доживував како тинејџер,
ги доживував истите чувства кои ги имав
кога првпат ја откривав романсата и љубовта.
Ние си поминуваме најубаво!
Најдолго време
Јас сум тој звук што го слушаш во ходникот
И најголемото од сите чуда
Беше интересно да се биде во вртоглава романса
и дел од тие аспекти да се преточат во музика.
Некои луѓе остануваат Што подалеку од вратата
Во случај да не се отвори
Сакав нешто едноставно, глупаво и среќно.
Го направив Невин човек,
албум кој е омаж на мојата музика од тинејџерските години.
Некои луѓе живеат со страв Од допир
И бес што биле глупави
Песната "Невин човек" е направена во стилот на Двифтерс.
...бидејќи јас сум невин човек
Со "Девојка од висока класа",
сакав да го опфатам Фор Сизонс со Френки Вали.
Кога се шета Таа изгледа толку убаво
Сите ние бевме момци од барски бенд,
и како да се повторуваа 50-те и 60-те,
ја свиревме музиката со која израснавме.
Под патеката
Долу покрај морето
Под патеката
Супер си поминувавме додека снимавме.
Сите песни на албумот Невин човек,
дојдоа бргу.
Мислам, само...
"Вака се чувствувам. Ова ќе го напишам.
Ова е тоа."
Сакам лесни
Лесни пари
Били Џоел се наоѓа среде национална турнеја
која се распродаде уште пред да тргне на пат.
На турнејата имаше потполно нова публика.
Многу помлади деца кои не знаеја ништо за Пијанист,
кои не го знаеја ни Туѓинец, кои ме знаеја
од спотовите за Притисок и Алентаун
и новите видео спотови кои ги снимавме за Невин човек.
Ме открија преку тоа, што е супер.
Били е неверојатен.
Колку години имаш? -16.
Ова беа раните 80-ти, кога се појави МТВ.
Музичка телевизија МТВ !
Видео музика 24 часа на ден!
Били не уживаше во снимањето спотови.
Тој сакаше музиката да се отслика во етерот,
и луѓето да ја користат својата фантазија, која нема граници.
Освен тоа, тој не се сметаше за матине-идол
за ваквите видео спотови.
Сакаме да изледаме добро пред камера, така?
Така е, а Пола ќе се погрижи за тоа.
Но тој сфати дека тие се важни.
Така, видео спотовите станаа голем дел од неговата кариера.
Ова не е видео спот. Ова е мини-голем филм.
Тоа е филм од три минути.
Во тоа време почнував да работам со музички видеа.
Имав своја мала продукциска куќа.
Му се јавив на Били, му кажав што работам.
Тивко! -Се снима!
Првата песна која сакаа да ја работиме беше "Кажи за тоа."
Денис Арфа, агентот на Били, рече: "Ќе ви го најдам Родни Дејнџерфилд."
Здраво, јас сум Родни Дејџенфилд.
Ќе бидам на МТВ, за светската премиера на видео спотот на Били Џоел.
Ја снимивме "Кажи за тоа". Супер излезе.
Тие ги направија најпрепознатливите спотови на тој период.
Морав да чекам вечно
Но подобро подоцна отколку никогаш
Здраво, јас сум Били Џоел,
ме гледате на Музичката телевизија МТВ.
Следниот видео спот беше за "Девојка од високата класа".
Били рече: "Ќе ја повикаме Кристи."
Реков: "Да, ама ја има секој ден во весниците со тебе.
Има смисла да биде таа."
Отидов кај Кристи.
Кристи вели: "Го гледаш ова? Ова се пари."
Реков: "Види, ќе те има само кратко.
Ќе направиме фризура и шминка каква што сакаш.
Само кажи му на Били дека прифаќаш."
И така, таа му кажа на Били дека сака.
Со девојка од високата класа
Сум ја видел Во тој нејзин свет на висока класа
здосадуваат Нејзините висококласни играчки
сите подароци Од нејзините момчиња од висока класа
Таа има избор
Ми беше пријатно во облеката за бензинска станица
бидејќи порано работев на бензинска станица.
Додека некој со жешка крв може
И сега, таа бара маж Од долната класа
Тоа сум јас
Кога се шета
Таа изгледа толку убаво
А кога зборува
Таа кажува дека е моја
Били рече: "Не сакам да танцувам."
Реков: "Не танцуваш. Одиш од местото А до Б
и притоа чекориш со стил."
Спотот беше полн со енергија, ја покажуваше моќта на славните.
Девојка од високата класа
Таа е мојата девојка од висока класа
Тие беа најмоќната популарна двојка во тој период.
Успешна рок-поп ѕвезда
и најдобриот светски модел во видео спот заедно,
кој е легендарен до ден-денес.
"Девојка од високата класа" стана чудовишна светска песна.
Ти си човекот што ја пее "Девојка од високата класа"? -Тој сум!
Моментумот...
Албумот содржеше четири хита.
Но борбата со критиката повторно беше присутна.
Невин човек е неподнослив
Особено во раните 80-ти,
ако луѓето нешто не сметаа за "рокенрол",
добиваше извесна критика.
Сите рок критичари повеќе се интересираа за рок заснован врз блуз.
Били Џоел не се вклопуваше во тој калап.
И затоа тој ја разбуди нивната индиферентност или презир.
Тоа ни беше заедничко со Бил. Добивавме многу лоши критики.
Јас лично ги сфаќав. Ме погодуваа.
Си велев: "Кои се овие луѓе? Тие не ме познаваат."
Знам дека ги мразеше рок критичарите.
Знам дека тоа страшно му пречеше.
Беше бесен на еден куп критичари.
Сите критичари кои го критикуваа Били, каде ли се?
Каде се сите тие луѓе кои знаеја многу
за тоа што треба да правиме ние?
Били се вложуваше себеси во песните.
Поголемиот дел од нив се автобиографски.
Тој ги истура својот живот, својата душа,
ги објавува во јавност,
и да имате некој кој ги омаловажува... Тоа нанесува болка.
Иако тој продаде повеќе од 40 милиони албуми,
освои пет Греми награди и постигна дузина златни синглови,
критичкото признание му се измолкнуваше на Џоел.
Критичарите тврдат дека разните стилови го лишуваат
од автентичен музички идентитет,
а други го етикетираат како неоригинален имитатор.
Некој вид музички камелеон.
Разбирливо, обвинувањата го присилија Били Џоел да се брани.
Мислам дека тоа не е лошо. За мене тоа значи ренесанса.
Јас навистина се менувам постојано.
Ме интересира секоја музика.
Ако не сте наклонети да ви се допаѓа Били Џоел,
неговата сестраност всушност се претвора во слабост.
Многу критичари во Били Џоел гледаа опортунист.
Тоа е човек без сопствен идентитет.
Дека би сторил сe за да го има на радио.
Знаете, би го следел секој тренд.
И да, тој пишува добри песни,
меѓутоа не е оригинален и е деривативен.
Критичарите не ја ценеа музикалноста на Били Џоел.
За таа толпа, музикалноста е лош збор.
Но и покрај еклектицизамот на неговите влијанија,
во него постои автентичност.
Луѓето одговорија на неа.
Мислат дека го познаваат
и реагираат на тоа што тој го кажува и чувствува.
Ако ги погледнеме песните на Били, ќе видиме дека тој не врти одоколу.
Тој не пишува нејасни текстови.
Тој е мошне отворен и искрен,
и точно знаеме што кажува, од која појдовна точка.
Не се задржувам на премногу метафори и компарации.
Јас пишувам како што зборувам,
го пишувам тоа што го мислам.
Мислам дека тоа е уште една причина што критичарите го омаловажуваа.
Но тоа е токму она што најголемите текстописци
на популарната ера,
на онаа Американска песнарка, го правеа.
Тој е еден од малкутемина современи текстописци
кој умее да напише стандард
по оние правила каде што има стих, рефрен, стих, рефрен,
мост, модулација, кода.
Таквата уметност е на изумирање.
Тој е структурен текстописец, а тоа навистина го ценам.
Тоа е она што дава безвременост на песната.
Кажи за тоа
Кажи се што чувствуваш
На многу критичари не им се допадна албумот Невин човек.
Голема работа.
Беше: "Сакам да го работам тоа што ме интересира.
Да го правам тоа што јас сакам да го слушам."
Најдоброто рокенрол шоу на светот!
Били!
Фала, Били!
Дотогаш го немав видено на насловна страница
од списание прегрнат со некого.
После тоа, папараците не запираа.
Експлодираше.
Ете ги, папараците на Лондон.
Во годините со Кристи беше многу интензивно.
Тој стана селебрити.
Но никогаш не сум го видел да ужива во сето тоа.
Кристи, може да погледнеш наваму?
Нашата прва кавга беше
бидејќи нe опколија папараци
и Били беше груб кон нив.
Му реков: "Полесно е само да се насмевнеш.
Сега ќе стават ваква слика од тебе...
Ќе ги објават.
Ако се свртиш кон камерата и се насмевнеш,
тие ќе фотографираат и ќе нe остават на мира."
Знаевме да се шегуваме.
Секогаш кога ќе видевме камера,
јас позирав, а тој беше...
Почнавме насекаде да го правиме тоа.
...Но таа за мене секогаш ќе биде жена
Таа никогаш не се предава
Се сеќавам дека тие излегуваа, се гледаа.
Се сеќавам дека му реков:
"Ќе се венчате?"
Ми вели: "Мислиш, треба?" Му реков:
"Мислам дека треба.
Да, мислам дека треба."
Поп-рок пејачот Били Џоел
вечерва скокнува во тавче во Њујорк.
Неговата сопруга е модниот модел Кристи Бринкли.
Иако сум заљубен...
Сакавме да се венчаме на пристаништето
со хоризонтот на Њујорк, Статуата на слободата.
Свадбата беше прекрасна. Сите бевме.
Јас, Стив и Брајан бевме во свадбената придружба.
Тој ги позајми сите мои 45-ки, му ги даде на диџејот,
и пуштавме таква музика.
Имавме многу луѓе.
Луѓе од музичката индустрија, од моделската индустрија,
целиот бенд беше таму,
пријатели, семејствата.
Беше забавно и гламурозно.
Беше голем настан.
"Ова е слава."
Зарем не реков дека Не сум спремен за романса?
Денес е 15. декември, 1985,
а ова е нашиот нов град, Ист Хемптон.
Нели е прекрасен?
Здраво! Еве го нашиот приод.
Првите две години беа многу забавни. Супер беше.
И ете ја!
Некој што видел сe претходно?
Сега кога си овде Не е истата ситуација
Стигнавме дома!
Морнарите!
Утре
Е далеку
Оваа вечер
Може вечно да трае
Некој изгледа покрупно деновиве.
Остануваат уште четири недели.
Три и неколку дена.
Три и два-три дена.
Па, денеска сме 16. декември, па следниот пат кога ќе снимаме
можеби ќе ви кажеме нешто.
Моделот Кристи Бринкли и пејачот Били Џоел
станаа горди родители.
Бринкли роди девојче тешко 2900 грама
сношти во болницата во Менхетен.
Мислам дека не можете да созреете
додека не искусите родителство, кога одеднаш,
вие не сте во центарот на светот.
Тоа ви дава комплетно поинаква перспектива.
Безусловна љубов.
Немав почувствувано такво нешто додека не го фатив детето во раце.
Тоа е поважно од мене. Тоа е с.
Тоа е иднината.
Јас сум одговорен за него.
Треба да се погрижам с да биде како треба.
Еве сме.
Ова се мигови за сеќавање
Бидејќи не траат вечно
Јас немав татко.
Сакав да бидам таткото што јас го немав.
Тоа ми беше многу важно.
Здраво! -Здраво!
Јас израснав во Ист Хемптон.
Си велев: "Леле, моите родители навистина се популарни."
Јас не знаев дека моите родители беа славни лица.
Мислев дека јас сум ѕвездата
бидејќи така се однесуваа кон мене кога бев дете.
Постојано ме снимаа, ме воздигаа,
и секогаш јас бев ѕвездата на нивните семејни мјузикли.
Тато, тато!
Тоа сум јас.
Тато, тато!
Били ќе седнеше покрај пијаното и ќе почнеше да свири,
а таа ќе ја фатеше мелодијата
и почнуваше да пее.
Пеевме секој ден.
Кога баба ми, јас ја викам Нени Роз, кога таа беше со нас,
и таа постојано пееше.
Таа со голема страст го сакаше музичкиот театар.
Во мјузиклот Сноубоут има една песна која оди:
Бидејќи тоа е само мојот Бил...
Таа го крстила татко ми по таа песна.
Роз беше една и единствена.
Кога таа и Били ќе беа заедно,
секогаш сакаа да пеат песни од Бродвеј
и да имитираат разни акценти.
Никогаш повеќе не доаѓаш во мојата куќа на кафе.
Тие обожаваа да прават шоуа.
...Една за моето злато
И уште една за пат
Баба ми беше исклучително екстровертна,
речиси и премногу.
Еден бескраен бунар од емоции
кои вриеја во неа.
Таа ќе започнеше да пее,
а потоа ја обземаа емоции
и почнуваше да плаче.
Таа беше непредвидлива.
Многу променливо расположение, да.
Тоа беше тешко за него, мајка ми да се однесува така променливо.
Мислам дека тој чувствуваше огромно сочувство
за нејзините маки како самохрана мајка.
Таа секогаш беше тука. Секогаш.
Таа беше оригиналниот мотиватор.
Таа беше мојот шампион.
И во добро и во лошо, тој ја сакаше.
А таа многу се гордееше на тоа што тој беше успешен
и патуваше низ светот.
Ете го Биг Бен, Алекса. Го гледаш тој голем часовник?
Ил Торчело, ла прима капитале ди Венеција.
Јас обожавав да патувам.
И обожавав што сум дел од големото патувачко семејство.
Се обидував да ги придружувам колку можев.
Сметав дека за Били е многу важно
да поминува време со Алекса.
Јас сум
Невин човек
Да, сум
Ќе добијат ли обожавателите с што сакаат?
Не с што сакаат.
Таа има работи во гардеробата, шминки. Има супер работи.
Луѓето се поврзуваа со нив како двојка.
На луѓето им беше забавно да видат дека спротивностите се привлекуваат.
Здраво, јас сум Џон Малкович. -Јас сум Били Џоел.
Го обожавам фактот што си оженет за Синди Крафорд.
Не, оженет сум за Кристи Бринкли.
Посакуваш.
Го издадов Најлонска завеса,
потоа и Невин човек.
Добив ќерка.
Не сакав да робувам сосема сам
во соба, сам, да смислувам песна за песна.
Сакав да уживам во своето семејство.
Се воздржував некои две години.
Ама знаев дека најпосле ќе морам да се вратам на работа.
Направете ја хармонизацијата.
Ми беше мака да компонирам.
Ја немав амбицијата која ја поседував во претходните албуми.
Ја слушам во албумот.
Само треба да смислам друг пресек.
Мост, или...
Честопати, додека пишував,
го гледав пијаното како голем, црн ѕвер со 88 заби,
кој се обидува да ми ги одгриза рацете.
И не доаѓаше.
А кога ќе почнеше да ми надоаѓа,
се обидував да останам додека не ja добијам.
Бидејќи, она суво чувство е најлошо.
Отсекогаш сум пишувал сам.
Многу е осамено.
Самотијата е нешто што морам да го имам кога пишувам.
Инаку, не можам се фокусирам.
Морам потполно да бидам во својата пештера, како пештерски човек.
Станувам намуртен, намќорест, нерасположен,
проаѓам низ повеќе емоции.
Се чувствувам потполно изолирано од преостанатиот свет.
Ама мора така да биде ако пишувам сам.
Морам потполно да бидам во вакуум.
Тоа е осаменичка работа.
По мене, главен јазик е музиката. Во музиката секогаш постои порака.
И без зборовите. Нешто има во неа.
Но работата е да се ископа, да се открие што е тоа.
Тапаните се одлични во собава.
Не ги слушаш тапаните?
Добро ли звучи? -Неверојатно.
Либ, можеш да си одиш. -Пеј.
Ајде. Пеј.
Фил Рамон, кој беше пријател на Реј Чарлс, ми кажа
дека Реј сакал да направи песна со мене.
"Имаш нешто што би можел да напишеш за тебе и за Реј?"
Целиот мој живот го идеализирав.
Тој ми е најомилениот пејач на сите времиња.
Си реков: "Ќе напишам песна за нешто заедничко".
А која е најпостојаната работа во нашите животи?
Пијаното.
Одлетавме во Лос Анџелес за една сесија,
и кога влезе Реј Чарлс, јас се стаписав.
"Господе, тој навистина е тука.
Тоа е навистина Реј Чарлс."
Ти треба да отпееш "Дојдов дотука во животот..."
Ќе го довршам мостот.
Сакаш да продолжам да пејам? -Да.
Фил Рамон предложи:
"Зошто само не седнете и двајцата зад пијаното?"
Тоа веднаш го скрши мразот.
Тоа е поврзување помеѓу луѓе.
Една многу емотивна приврзаност која обајцата ја имаме кон оваа работа.
Сега ќе пејам со Реј Чарлс!
Многу бев исплашен.
Таа допира до мене
Таа е единствената што умее
Мојата Бејби Гренд
Е с што ми треба
Ја обожавам проширената метафора на пијаното
како доживотна љубовна врска.
Ја обожавам таа песна.
И Реј Чарлс ја пее со него.
Тоа е генијално.
С што треба
Е моќта во моите раце
И оваа Бејби Гранд
Е добра со мене
Тоа е вистинската.
Да, одлична е. -Моќна е.
Време е за супа.
Суп де жур. Да, тоа е.
Гледате што се случува кога ќе се опуштите.
Точно! Не, таа е.
Еден, два
Еден, два, три, четири
По албумот Бриџ, тргнавме на турнеја низ светот.
Бевме насекаде.
Настапувавме многу во Франција.
Бевме во Холандија, Лондон.
Настапувавме во Берлин во 1989, кога падна ѕидот.
Ние настапивме први кога се случи обединувањето на Германија...
Имав цел говор.
Знаев дека секогаш сакаше да одиш на уникатно место,
каде што луѓето немаа шанса да искусат ваква работа.
И прифаќаше места кои другите не ги прифаќаа, како Русија.
Која е максималната придобивка која сакате да ја добиете
од целото двонеделно искуство?
Да запознам многу пријатели,
да расположам некои луѓе со мојата музика,
и да добијам нешто што може да продолжи.
Човеков н покани во својата куќа.
Имаш добра музика. -Благодарам.
Поп музиката е универзалниот јазик меѓу младите во секоја држава.
Политичарите не успеваат да постигнат поголеми чекори.
Понекогаш, уметниците се тие кои го отпочнуваат дијалогот.
Чао, благодарам.
Имавме извонредна публика
која беше возбудена што слуша рокенрол.
Сакаа рокенрол.
Но таков беше духот на народот во Русија.
Тие сакаа да се дружат со нас.
Се ставаше шише водка на масата,
се фрлаше тапата.
Се сеќавам дека на водката немаа тапи на навртување.
Беше од оние кои ги вадиш и ги фрлаш.
Реков: "Немате ли тапа за затворање?"
А тие рекоа: "Зошто?"
"Што ќе ти е?"
Кога го искршив пијаното, толпата се шекна.
Првпат гледаа такво нешто.
Богати Американци, ја кршат својата опрема.
"Ни се налути?"
"Што ќе кршиш вечерва?"
Да-да!
Тоа е тато, Алекса, во хеликоптер!
Ете го тато!
Пред два дена се вратив од Ленинград. -Како е да се биде дома?
Многу сум среќен Што живеам во САД
Многу сум среќен, живеам во САД
Хали гали
Супер е што се вратив.
Повторно сме на пат, народе. Овој пат одиме во Мејн.
Засега, стигнавме дотука.
Езерото Бантам.
Кристи, покажи им го езерото Бантам.
Ние тргнавме да го возиме брегот на Мејн,
и возевме цик-цак долж брегот.
Тоа беше волшебно патување на кое откривме мали гратчиња.
Мој тип на град, Менемша е...
Интересно беше бидејќи во секој град што ќе го посетевме,
келнерот или газдата на ресторанот ќе речеше:
"Аха, да. Вие го поседувате огромниот имот на улицата."
А ние велевме: "Не, не поседуваме."
Потоа ќе речеа: "Да, така е.
Купивте коњ од мене."
"Не, не купивме."
Ова е интересно.
Мило ми е што остануваме тука,
наместо да возиме уште надолу.
Бидејќи ќе нема веќе дневна светлина.
Ќе наидевме на луѓе кои ќе речеа:
"Вие го купивте оној стар хотел
во Северна Каролина" или слично.
"Не, не бевме ние."
Почнав да добивам претчувство
дека неговиот менаџер купува работи со неговите пари.
Си мислев: "Тој лета насекаде,
со приватен авион.
Не се знае колку тркачки коњи купи.
А сите мислат дека ние поседуваме имот близу нив."
Знам дека имаш свои проблеми
"Нешто не е во ред."
Но и јас имам свои проблеми
Му реков на Били: "Френк Вебер те краде."
А тој не сакаше да слушне.
Имав стан на Менхетен,
отидов да погледнам куќа на која требаше реновирање.
И слушнав дека има проблем околу трошоците.
Луѓето од музичкиот бизнис ми велеа:
"Ти не би требало да имаш проблем да најдеш пари за ова.
Ги имаше сите тие хит песни. Каде ти се парите?"
Го немав одговорот на прашањето.
Навистина не водев сметка.
Во сечиј живот понекогаш врне дожд
Били ми се јави и ми вели:
"Немам доволно пари да платам за мојата куќа."
Реков: "А Френк може да плати за неговата куќа?"
Ми вели: "Тој ги нема истите трошоци како мене."
Реков: "Били, многу си наивен."
Сите ние понекогаш одиме во мрак
Френк стана конфидент, доверлив советник.
Били ми кажа дека нема многу пари.
Во тој период од кариерата, Били Џоел да каже
дека нема пари, беше смешно.
Нешто не е во ред.
"Имаше топ десет песни.
Правеше турнеи, треба да имаш многу пари.
Зошто немаш многу пари? Што е проблемот?"
И тој ми рече:
"Гледај си ја твојата работа."
Кога првпат му го спомнав тоа, ми рече:
"Него го познавам многу подолго отколку тебе."
Тој го сметаше за семејство, семејство кое тој го избра.
Реков: "Те сакам, се обидувам да те заштитам.
Гледам дека луѓе те крадат."
Били му веруваше.
Му веруваше нему повеќе отколку мене,
што ме погоди кога го слушнав.
Му реков: "Зошто не најдеш ревизор?
Ангажирај ревизор. Не велам дека нешто не е во ред,
но некој треба да провери."
Одобрив ревизија.
После ревизијата, открив дека
ги немав ни приближно парите кои требаше да ги имам.
Ме погоди страшно.
Требаше да имам олку, а имав олку.
Вчера, Џоел поднесе тужба од 90 милиони долари против Френк Вебер,
неговиот менаџер од 1980 година.
Независна ревизија врз Вебер и компанијата
Френк Менеџмент, откри дека:
"Вебер го користел Били како лична банка".
Доволно е лошо што менаџерот
е поранешен шура на Били,
тој е и кум на ќерката на Били Џоел.
Бев должен пет милиони долари.
Ги немав парите кои мислев дека ги имам.
Тоа беше поразително.
Били знае да има слепа лојалност,
и ја имаше кон Френк.
Конечно, таа лојалност беше скршена.
Тоа беше емотивен шок.
Ако не можам да му верувам на типот да работи за моите интереси...
Колку ли бев глупав?
Како можев да бидам наивен?
Беше многу депресивно.
Кога почнав да работам за Били, тој не ги поседуваше сите авторски права.
Под мое водство,
ги повративме сите права
за неговите песни.
Френк Вебер тврди дека секогаш делувал за најдоброто на Били Џоел,
и беше потполно неподготвен кога ја доби тужбата.
Били велеше дека тој ќе се грижи за музиката,
а јас ќе се грижам за бизнисот.
Френк ги одрекува обвиненијата,
и тврди дека споменатите инвестиции пропаднале
заради рецесијата и останатите фактори.
Тоа беше трагичен настан кој го смени животот на татко ми.
Па, ако парите го прават човекот богат
Кога му ја изневери довербата и пријателството...
Никогаш нема да успеам
Тоа го уништи.
Тој беше во голема болка.
Ќе бидам ситен оператор...
Кога дознав дека моите пари се речиси потрошени,
збеснав.
Сфатив дека ќе мора одново да започнам.
Да се вратам на пишување нови песни,
да снимам нови песни,
да одам на турнеја и да ги вратам парите.
Имам семејство, дете,
сопруга, роднини. Треба да се погрижам за сите.
Бидејќи јас се грижев за сите.
Уморен си?
Исцрпен. Не сум запрел.
Бев загрижен бидејќи тоа немаше да биде добро за мојот брак.
Немаше да биде добро за мојата врска со ќерка ми.
Огорчен сум поради тоа. Ме прави бесен.
Сакам да сум со нив.
Не сакам да го правам ова заради финансиски проблеми.
Ама немав избор.
Морав да излезам и да заработам.
Во тој период од кариерата,
тој можеше да резервира повеќе ноќи во Медисон Сквер Гарден,
повеќе ноќи во Бостон.
Можноста за
повторно заработување на парите
веројатно беше подобра идеја
отколку да се борите на суд, да ви ја црпи енергијата,
да ве влече надолу и...
Така, се донесе одлука
да се засукаат ракавите и да се надомести.
Авторот, композитор, пејач концертен изведувач на Лонг Ајленд.
Били Џоел доаѓа на стадионот на Јенките.
Човекот е с поуспешен со секој нов албум.
Веројатно бидејќи останува нормален човек
и покрај сите свои неверојатни таленти.
Ти се допаѓа крајот?
Да се вратиш на бис со три песни?
Тоа е многу добро, човек.
Рокенрол, Били Џоел!
Не ми е гајле што пее, сакам само да го видам Били Џоел.
Тој е таков изведувач, неверојатен е.
Возевме дури од Охајо да го гледаме Били Џоел со "Пијанист".
Сега сум на даунистерот "Алекса"
Крстарам низ Блок Ајленд Саунд
Внесов курс до Винјард
Но вечерва одам кон Нантакет
Им се случува на многу музичари.
Имам сметки за плаќање И деца на кои им треба облека
Ние не сме финансиски ориентирани.
Не стануваше збор за парите, туку да се биде музичар.
Како сите локалци тука
Морав да го продадам домот
Премногу горд да заминам Работев од утро до мрак
За да можам да го поседувам Мојот даунистер "Алекса"
Не сакав да размислувам како бизнисмен.
Сакав да бидам уметник.
Сакав да мислам само на музиката и на креативноста.
И дека сум над сето тоа.
Епа, глупости. Не бев над сето тоа.
Добриот капетан не заспива
Морав да ги заштитам песните. Тоа беа мои чеда.
Тие беа сирачиња, додека не го утврдив своето родителство над нив.
Од ѕвоното во Гардинерс Беј
Така, го презедов менаџирањето
и никогаш не се свртев назад.
Но имам луѓе на копно Кои сметаат на мене
1989 беше година на големи промени за Били Џоел.
Тој наполни 40, го отпушти менаџерот додаде членови во бендот,
и го сними својот прв албум во три години.
Се вика Сторм Фронт.
Гори пожар кај Били Џоел -потпален од лошиот менаџмент
Сиромашниот Били Џоел работи напорно да се извлече од дупката
Знамето е знаме за ураган.
Црвено знаме со црн квадрат во средината.
Кога ќе го видите тоа знаме, не одите никаде.
Предупредување е? -Да.
Тоа значи дека нешто ќе се случи. Доаѓа бура.
Јас сум нестрплив
За отворените води
Црвените знамиња се вејат
Од јарболот на крајбрежната стража
Кој ти е омилен албум од Били Џоел?
Тешко прашање.
Но за мене, Сторм Фронт.
Луѓето велат: "Ако си фан на Били Џоел,
тоа е доцна во неговата кариера."
Колку други уметници познавате
толку доцна во кариерата
што имаат толку трогателен албум?
После 16 години во музичката индустрија,
Џоел вели дека е предизвик да го направи секој албум поразличен.
Овој пат се обиде тоа да го постигне преку соработка со нов продуцент.
Мик Џонс од Форинер.
Никогаш не сум имал проблем со Фил Рамон.
Само овој пат сакав некој што е текстописец
и што свири на инструмент, а тоа е Мик Џонс.
Соработував со Фил Рамон до доцните 80-ти,
и сметав дека почнавме да тапкаме во место.
Препознав дека е време за промени.
Фил беше многу повреден, го знаев тоа.
Бидејќи имаа многу блиска врска.
Беше како раскинување.
Луѓето со кои работите ви стануваат семејство.
Тешко е да се растури семејство.
Не е секогаш лесно кога сте навикнати работите да ги правите на одреден начин.
Јас стојам
Овде за да види цел свет
Но Били мораше да го стори тоа.
Мораше да се смени за да остане актуелен, да има поинаков звук.
Сакав само да знаеш Сакав да знаеш
Бесрамно
Били го правеше тоа со секој албум, ги менуваше работите.
Разликата се познава на албумот.
Хари Труман, Дорис Деј, Црвена Кина, Џони Реј
Јужен Пацифик, Волтер Винчел, Џо Димаџио
Џо Меккарти, Ричард Никсон, Студебејкер, телевизија
Северна Кореја, Јужна Кореја Мерилин Монро
"Ние не го запаливме огнот" беше првиот сингл
од албумот Сторм Фронт,
и беше огромен хит.
Розенбергови, Х-бомба, Шугар Реј, Панмунњом
Брандо, Кралот и јас И Игра во 'ржта
Ајзенхауер, вакцина Англија има нова кралица
Марчијано, Либерачи Сантајана Збогум
Ние не го запаливме огнот
Отсекогаш горел Откако се врти земјата...
Кога ја пишував таа песна,
добив идеја за наслови.
И одев година за година.
Насловите само се појавуваа.
Џозеф Сталин, Маленков, Насер и Прокофиев,
Рокфелер, Кампанела, Комунистичкиот Блок
Се добива опипливо чувство за историјата заради овие наслови.
Диен Биен Фу паѓа Рок араунд д клок
Либан, Шарл де Гол, Калифорниски бејзбол...
Денеска на 41 година,
панкерот кој никогаш не заврши средно училиште
има неверојатни нови следбеници: училишни деца.
Некои едукатори тврдат дека песната на Џоел е најдобрата алатка за учење
после "Улицата на Сесам".
"Ние не го запаливме огнот" го крена Били
до врвот на неговата кариера, во тоа време.
Една од најголемите ѕвезди на Америка: Били Џоел.
Били Џоел. -Били Џоел.
Почнавме да вежбаме за турнеја,
која ќе започне во декември.
Ќе бидеме на пат долго време.
Не го сакам делот со патувањето. Сакам да настапувам.
Кога музичарите се забавуваат додека свират,
тогаш ќе се сетите зошто се занимавате со тоа.
Вие сте на врвот на светот.
Наречи ме џокер, наречи ме будала
Во моментов, тотално сум кул
Јасен како кристал Остар како нож
Како да сум Во најдобрите мигови од животот
"Одам во екстремности" беше песна за работите кои му се случуваа,
бидејќи беше бумеранг помеѓу семеен човек
и измачен уметник.
Душо, Не знам зошто одам во екстремности
Не знам низ што с поминувал во тој период.
Но видов човек што се измачува.
Кој музичар
не се чувствува безбедно на сцена или со својата музика?
Тоа е единственото нешто што нема да ве изневери.
Сигурна сум дека тоа му беше безбедното место.
Душо, Не знам зошто одам во екстремности
Манијакално е.
Зошто одам во екстремности?
Зошто секогаш го губам дното под нозете?
Не е секогаш пријатно.
Ве влечат на една, на друга страна.
Кога ќе го препознаете тоа, си велите: "Мора да е тешко да се живее со мене."
Ме потсетува на мајка ми, таа беше горе-долу.
Таа беше депресивна, па беше еуфорична.
Веројатно е до гените.
Бевме на турнејата за Сторм Фронт.
Сум го видел Били како губи контрола.
Но овој пат, беше многу лошо.
Тој ќе дојдеше на проба и ќе беше толку исклучен,
со с што се случуваше и со обидот да ја ублажи болката,
и ќе ми кажеше да направам нешто на тапаните,
а следниот ден ќе ме прашаше зошто го правам тоа.
Другите членови од бендот ќе го погледнеа и речеа:
"Ти му рече вчера да направи така."
"Сум му рекол?"
Тој не се сеќаваше.
Тоа е периодот кога Били се тетеравеше.
Премногу работи во неговиот живот се разоткриваа.
Една вечер се разбудив и си велам: "Каде е Били?"
Буквално почнав да се јавувам по сите барови
и го најдов.
Ми рекоа: "Да, тука е."
Реков: "Добро, не кажувајте ништо.
Само сакав да проверам дали е некаде."
Но таквите инциденти почнаа да зачестуваат
и да стануваат обеспокојувачки.
Но тој не сакаше да зборува за тоа.
Тој претпочиташе да го турне долу, подлабоко.
Многу уметници се борат со зависности.
Потребен им е тој издувен вентил.
Тоа и бескрајниот притисок од животот во забавната индустрија.
Притисокот да се биде на сцена.
Притисокот да се обидувате да ги задоволите одеднаш сите.
Притисокот да го задржи бракот со мајка ми
или да продолжи да оди на турнеи.
Мислам дека на раменици носел огромно бреме,
и тоа го навело да пие.
Ќе ни кажете на што работите сега?
Да, го пишувам и снимам новиот албум, тука, всушност,
на источниот дел од Лонг Ајленд.
Имам едно мало студио.
Кина, груб микс, 12/16/92.
Тој сакаше да го прави ова
на Шелтер Ајланд
бидејќи таму се чувствуваше приземјено.
Собирам снимки.
Работниот наслов е Сесии од Шелтер Ајланд.
Тој размислуваше: "Нека биде како што се роди, ќе го одгледуваме тука."
Били сакаше сам да го продуцира.
Били ги пишува песните, музиката,
го пишува текстот, го води студиото.
Не можеше да прави с. Имаше премногу обврски.
Рече: "Морам да најдам продуцент."
Му се јави на Дени Кортчмар.
Ги однесовме касетите во друго студио
за да ги слушне.
Ме праша: "Што мислиш?"
Реков: "Ми се допаднаа три работи.
Ми се допадна текстописецот. Извонреден е.
Ми се допадна клавијатуристот и пејачот.
Сите останати се тапа".
Сметав дека момците толку се имаа опуштено
што звучеше како да се провлекуваат.
Реков: "Дозволи да ги донесам моите момци.
Ако не успее, врати се на тоа што го правеше.
Никому ништо."
Не сакам да се исклучувам од нова идеја
бидејќи сум научен да работам на еден начин.
Ми се допаѓаше тоа што го слушав.
Но во мракот
Гледам дека светлото ти е вклучено
Чув дека Били се вратил во студио со друг бенд.
Реков: "Ќе му се јавам."
Вели: "Што сакаш?"
Велам: "Што се случува?"
Тој вели: "Како мислиш, што се случува?
Ти ми се јави. Што има?"
Реков: "Били, знам."
Рече: "Либ, морам да пробам.
Само сакам да пробам. Ќе направам една песна.
Едната песна се претвори во две,
се претвори во три песни, на крајот во цел албум.
Беше време да се сврти страница.
Били ја врти страницата на потешкиот начин.
Тој ми беше тапанар долго време.
Едноставно јас и Либерти не функциониравме.
Имаше разлики во темпото.
Имаше разлики во нашите лични животи.
Беше како развод, и беше жолчно.
Заради тоа се создаде тензичност.
Имаше многу конфликти.
Имаше многу лутење.
Се сеќавам дека многу бев вознемирен.
Му испратив факс и му реков:
"Били, знам дека што мораш, мораш. Твоето име е на плочата.
Но ако некогаш ти требам, ако ти треба моја помош, јави ми се. Ќе дојдам.
Но ако му требам на Дени Кортчмар, кажи му нека се гони."
Били го зеде факсот
и го залепи на ѕидот во студиото.
Многу луѓе ми се лутат
бидејќи мислат оти сум му згрешил на Либерти.
Нема да давам изговори.
Работите со нас не одеа, и тоа се случи.
Либ беше огорчен заради тоа,
но се смиривме, сега повторно сме пријатели.
Б, д и фис во десна рака.
Б, Д, Е.
До а, цис.
Знаев дека е брилијантен,
ама немав поим колку е јак додека не влеговме во студио.
Неговата адаптација на европска музика во поп музика
беше нешто што никој го немаше направено.
Сите други поаѓаа од фолк музика, блуз,
или поп музиката на денот.
Тој почна да користи елементи кои ретко се користеа.
Г, д, фис во десна рака.
Видов еден цитат од Нил Дајмонд, кој е извонреден текстописец,
и зборуваше како му станало пријатно со пишувањето песни.
Велеше: "Си простив себеси што не сум Бетовен."
Кога го прочитав тоа, сфатив, тоа е мојот проблем.
Си немам простено себеси што не сум Бетовен.
И се измачував со тоа, бидејќи за мене,
Бетовен беше најголемиот композитор што некогаш постоел.
Мојата историја како музичар
започна со слушање класична музика,
бидејќи татко ми беше обучен класичен пијанист,
а и мајка ми слушаше такви радио станици.
Многу деца прво слушаа радио,
слушаа поп музика.
Јас ги слушав Моцарт, Бах, Бетовен.
Беше фасцинантно.
Тоа класично образование го внесов во моите композиции.
Било тоа да е нешто што ќе се свири без зборови.
На пример: "Девојка од висока класа".
Можеше да биде парче од Моцарт.
Тоа ги исполнува моите песни.
На пример, "Оваа ноќ" е под директно влијание од Бетовен.
Од Патетик.
Тоа е најмелодичниот Бетовен.
Но темата од Патетик ја искористив за рефренот за "Оваа вечер".
Му дадов заслуга.
На задната страна од албумот стои: "Л. В. Бетовен".
Луѓето велеа: "Го украл Бетовен!" Не го украдов.
Не му платив, ама не го украдов.
Одамна се знаеме.
Јас свирам виолина на "Даунистер "Алекса".
Забележав дека тој е голем љубител на класична музика.
Умее да свири на пијано, да оркестрира.
Се восхитувам на неговите хармониски прогресии.
Како песната "Алентаун" која е полна со мали хармонични модулации.
Отсекогаш ме фасцинирал начинот на кој маневерира со хармониите.
Во класичната музика, тоа е истото.
Сите ние стоиме на рамениците на џинови.
Музиката не доаѓа од воздухот.
Доаѓа од работа и изучување.
Го земате тоа што е направено.
Го слушате, го абсорбирате,
и потоа го извршувате, но збогатено со ваш потпис.
Така продолжува да живее музиката.
Не знам да ја свирам.
Ова е левата рака, арпеџира.
Никој не израснал во епрувета.
Сите растеме со влијанија.
Јас веројатно постојано крадам без да сум свесен за тоа.
Во глава има различни хармонии.
Тој само ги следи инстинктите кога ќе седне зад пијаното.
А неговите инстинкти се поврзани со класичната музика,
како и со блузот и рокенролот, кои ги обожаваше.
Тој албум е патување.
Секоја нова песна се раѓа од претходната.
Постои циклус на песни.
Многу од тоа имаше врска со начинот на кој пишував.
Влегувам во состојба на сонување,
како во транс.
Постои тек, како река.
Се сетив на уште нешто... Кога запираме...
Како продолжуваш...
Песната "Река на сништата" ми дојде на сон.
Се разбудив слушајќи ритам,
слушајќи го повикот и одговорот, госпеловиот аспект.
Јас не сум госпел изведувач,
но тоа за мене беше различно.
Реков: "Нема да го пишувам ова.
Не." Веднаш го одбив.
Повик и одговор, како што прават во црква.
Влегов да се туширам, се насапунив и запејав...
И никако не прекинуваше.
Тоа стана дел од мене. Не ме напушташе.
И беше: "Ќе треба да ја напишеш,
го сакал ти тоа или не."
Кога нешто е толку моќно и евоцирачко,
обично треба да го следите.
Треба да се напише.
Среде ноќ
Одам во сон
Одам до бреговите
На една длабока река
Сигурно нешто барам
Нешто свето што сум изгубил
Но реката е широка
И тешко е да се премине
Среде ноќ
Одам во сон
Поминував низ катарза.
Морав одново да ја откривам вербата во човечноста.
Морав да ја обновам вербата во себеси.
Ми требаше да бидам спасен.
Иако знам дека реката е широка
Одам секоја вечер И стојам на брегот
Се обидувам да преминам На другата страна
За конечно да го најдам Тоа што го барам
Сред ноќ
Одам во сон
Низ долината на стравот
До длабока река
Барам нешто
Одземено од мојата душа
Нешто што никогаш не би го изгубил Нешто што некој го украл
Кога стигнав до крајот од албумот,
увидов дека формата на песната станала целосен круг.
Се уморив од пишување зборови.
Не дека ќе се откажев од музиката или ќе престанев да ја пишувам.
Ама кажав што имам.
Толку од моето компонирање.
Седам тука во Авалон
Гледам во дождот што истура
Се уморив од тиранијата на римата.
Сите се повторно дома
Го прашав зошто престана да пишува поп песни,
ми рече дека тоа е најужасното,
непријатно искуство низ кое би поминал.
Бидејќи тој е перфекционист
и тоа му го уништуваше животот.
Ова се последните зборови Кои ќе ги кажам
Пишувањето е нешто што морате. Како кога сте гладен.
Ако го немате тоа во себе, нема да пишувате.
Ќе има други зборови некој друг ден
Мислам дека кога ја напиша "Славни последни зборови",
тој веќе не сакаше да се натпреварува сам со себеси.
"Не сакам да ме споредуваат со "Таква каква што си",
или со "Туѓинец". Со ниедна".
Има период кога треба да бидете филозоф и да речете:
"Сега е време да се биде стоички тивок."
И тоа го почитувам.
Ова се последните зборови Кои мора да ги кажам
С уште мислам дека тоа беше природниот тек на нештата.
Некако ја затворив книгата.
Благодарам.
Кога Били престана да пишува, зборуваше како
кога станал славен, сите читале премногу
во она што сакал да го каже, во песните,
и с се гледало или слушало низ филтерот на неговата слава,
на неговиот личен живот, на браковите.
Нешто кликна. Се скрши нешто.
Можеби е нешто поврзано и со страв.
Тој не сакаше да прави понеквалитетни дела како што старееше.
Били сакаше признание кое никогаш го немаше добиено.
Сериозно, литературно, поетско.
Критиките кон Били се подобрија со текот на годините,
но тоа за него не беше доволно.
Постои извесна тага околу тоа:
имаме личност која беше фонтана на креативноста, а сега пресуши.
Ја гледате истата таа личност како фунционален уметник,
настапува со истата таа динамичност како и претходно,
само што престана да пишува.
Тоа е загатка.
Сред ноќ
Одам во сон
Низ пустината на вистината
До река толку длабока
Сите завршуваме во океанот
Сите започнуваме во потоците
Откако ја напишав "Река на сништата",
ми беше неопходно да престанам да пишувам песни.
Ама песната стана хит. Кој би рекол.
Стинг и Били Џоел добиваат награда Греми
Не само што ги врати парите, туку се врати поголем и подобар.
Можеби поради отпорот.
"Ме срушивте, гонете се. Се враќам со одмазда."
Поминаа три години од неговата последна турнеја.
Имањето албум број еден за турнеја,
го прави излегувањето на сцена многу полесно.
Додека толпите врескаат за повеќе на крајот на вечерта,
Били излегува на задната врата и се упатува кон следното шоу.
А следниот концерт е во Бостон.
Потоа продолжува во Филаделфија и Њујорк.
Турнејата "Река на сништата" ќе трае две години.
Се прашувавме како ќерка ти Алекса и Кристи
се справуваат со тоа што ти постојано си на пат.
Доаѓаат ли со тебе?
Одвреме-навреме тие ме придружуваат.
Фактот што Алекса сега е второ одделение
го прави нејзиното доаѓање потешко.
Тоа е една од причините што реков дека
ова е последна ваква долга турнеја што ќе ја правам.
Навистина не сакам да продолжам да го живеам животот на Вили Лоуман.
Сакаш да гледаш како ти расте детето.
Да. Не сакам да станам чичко Тато.
Нашата врска се претвори од многу забава,
и уживање во заедничко друштво,
во тоа што работата го конзумираше.
Ако одев со него на пат, не го гледав
бидејќи периодот на опуштање после концертот
траеше до доцна во ноќта.
Си велев: "Што правам тука?"
Си велев, "Не знам што да правам.
Ама не можам да бидам осамена,
само јас и Алекса,
во оваа голема, стара куќа која требаше да биде полна со живот
и љубов и музика и...
...смеа и сето тоа."
Работите почнаа да се распаѓаат.
Бев во врска со некој кој многу ми значеше,
ама не можев да бидам дома.
Не можев да бидам со своето семејство.
Тоа беше тажно време за мене.
Добра ноќ, ангелу мој, Време е да ги затвориш очите
И да ги зачуваш прашањата за друг ден
Во тоа време,
мислам дека Алекса знаеше дека родителите ќе се разделат.
За дете, тоа е траума.
Таа требаше да знае дека секогаш ќе бидам присутен.
Ветив дека никогаш нема Да те напуштам
Добра ноќ, Ангелу мој, Приспивна,
Не можам ниту да зборувам за тоа без да се задавам.
Каде и да одиш, Не е важно каде...
Тој ја напиша таа песна велејќи, без оглед на с,
јас никогаш нема да те напуштам.
Добра ноќ, ангелу мој Сега е време да се спие
Уште многу нешта сакам да ти кажам
Памтам дека беше многу емотивно бурно време.
...кога отидовме да пловиме на емералд...
Не е тајна дека пиењето почнуваше да станува проблем,
и тој не се сеќаваше што прави кога пиеше,
и навистина не знаеше како ги повредува луѓето.
Водата е мрачна и длабока Во едно древно срце
Се претворав дека спијам кога ќе се вратеше,
не сакав да го гледам во таква состојба.
Една вечер се скаравме,
и му реков: "Не можам веќе да издржам.
Ќе ја земам Алекса во Њујорк, ќе заминеме."
И тој рече: "Да, добро. Оди."
Сфатив дека љубовта не е конкретна.
Така ви се чини.
Но има работи кои ја разјадуваат.
На крајот, с се собира.
И тешко е.
Многу бев потиштен.
Некој ден детето ќе плаче
И ако ја испееш оваа приспивна
Во твоето срце секогаш ќе има...
Се обидував. Сакав да успее.
Знаев колку бев среќна,
што ја имав музиката и сето тоа, но...
Едноставно, не успеа.
Еден ден ќе н нема сите
Но приспивните остануваат
Никогаш не умираат
Така ќе бидеме и јас и ти
Џоел-Бринкли се разведуваат Разделени од Денот на благодарноста
Во секое срце има простор
Безбедно и силно засолниште
Да ги исцели раните
Од минатите љубовници
Додека не дојде некој нов
Да имаше калауз
за отклучување на она што стои зад песните,
би рекол дека тоа се моите врски со другите.
С што ќе напишам, напишано е под нечие влијание.
И сметам дека реков премногу...
Вистинската љубов не е само летање во облаци и екстаза.
Голем дел од неа е болката.
И секогаш кога држам роза
Се чини како да ги чувствувам Само трњето
И така продолжува И така продолжува
А наскоро ќе продолжиш и ти
Многу е тешко да се напише нешто толку едноставно, а толку длабоко.
Тоа се случува еднаш во животот, понекогаш.
...Тоа ќе ми биде најголемата грешка
Во себе има дискорди.
Во секој акорд има кисела нота.
Нота која треба да се разреши.
Акорд што виси, што создава тензичност.
Тоа е доколку за изборот одлучував јас
Тоа е како крај на една романса.
Нема разрешување,
нешто што е страшно кога ќе помислите.
Можеш да го имаш срцево За да го скршиш
Затоа ја напишав.
Неразрешени акорди.
И така продолжува И така продолжува
Ти си единствената што знае
Тој се врати.
Едниот и единствениот Пијанист, Били Џоел,
штотуку ја започна својата источна турнеја.
Прва реакција кога ќе слушнете
дека пејач тргнува на турнеја е:
"Тој промовира нов албум." Ова е уникатен концепт.
Првпат одиме на турнеја без нов студиски албум.
Ова е ново и за нас.
Отсега до крајот на годината,
тој ќе ги посети Европа, Азија и Сад. Речиси сто концерти.
Тој е уморен од патувања, но двата часа додека е на бина,
с уште ги обожава.
Излези Вирџинија, не давај да чекам
Вие католичките девојки Почнувате многу доцна
Порано или подоцна Тоа е судбина
Подобро јас да бидам тој
Кога настапувате, мора да оставите с на сцената.
Не може да се воздржувате.
Постои извесна еуфорија.
Во тој период од животот ми беше потребна.
Само добрите умираат млади
Тоа го реков
Само добрите умираат млади
Тогаш ги почнав турнеите со Елтон.
Вечерва, на сцената се сретнаа Пијанистот и Рокетмен.
За таа намена, сцената беше наместена за турнејата на векот.
Во петок ти упаднав на забавата
Во сабота се извинив
Дојде недела, ме исфрли...
Свесен бев дека перцепцијата беше оти постои ривалство.
Отсекогаш ме споредувале со Елтон бидејќи тој се прослави прв.
И во тоа време го презирав тоа.
Ама го надминав.
Можеби имаш право
Можеби сум луд
Помеѓу двајцата нив се одвиваше здраво натпреварување.
Тие се различен тип на пијанисти,
сметав дека фантастично се надополнуваат.
Не пробувај да ме спасиш
Турнеите со Елтон
беа како да сме во камп. Интересно беше.
Уживав да го гледам пријателството меѓу двајцата нив.
Колку облеки имате бекстејџ?
Неодамна се отарасив од многу, сега имам околу 20.
20. -Треба да ми пристигнат уште.
А колку имаш ти? -Само оваа.
Ние уживавме, и на публиката се допаѓаше.
И стануваше с поголемо.
Имавме по 50 илјади, 80 илјади луѓе.
Тоа траеше 16 години.
Можеби имаш право
Реков еден, два, три, четири
Во последно време читаме дека
за тебе поп музиката припаѓа во минатото,
а класичната музика
е правецот кон кој се стремиш.
Има ли вистина во тоа? -Да.
Не велам дека, знаеш,
сум доволно добар да бидам класичен композитор, ама почнувам.
Пишувам музика
за еден тип по име Били Џоел сите овие години.
Некако ми се смачи од него.
Кога за првпат почнав да пишувам музика, класичната беше девојка од маало.
Но, се испозанесов
по заводничката Рокенрол,
во црни мрежасти хулахопки,
размачкана маскара, со цигара во раката.
Тоа беше жешка афера која траеше 25 години од мојот живот.
Потоа одеднаш, повторно ја пронајдов девојката од маалото.
Првото парче кое го завршив во целост
се викаше "Солилоквија за разделба",
и беше за посетите на ќерка ми
откако се разведовме, па нејзиното заминување.
Сите емоции кои ги имав
не беа нешто лесно што можев да го преточам во текст.
Го гледам моето дете како доаѓа, како си оди.
Многу боли кога сакаш да си татко, а не можеш да бидеш.
Ги напишав овие акорди: Се збогуваме.
Потоа те гледам додека заминуваш
Потоа полека се враќам
Во оваа тивка куќа
Реков: "Зошто мора да го кажувам тоа?"
Музиката кажува с.
Можеби во тој период во животот,
бев подготвен да се изразувам само со музика.
Но кога ги пишував парчињата,
сфатив дека не треба јас да свирам.
Можев да отсвирам дел во инкрементите
и да композирам доволно добро за друг да ја направи нотацијата.
Ама јас не умеам да ја свирам бравурата онака како што треба.
Хијанг-ки, тоа му е експертизата.
Рахманинов, Шопен, Чајковски.
Тоа е типот кој сакам да ги свири моите работи.
Дали сакаш првиот пат да биде како предлог,
или сакаш...
Не, може да е посилно. -Може, нели?
Веќе е присутно.
Да.
Тој ја изгуби способноста
да ја чита музиката и да нотира.
С што прави, прави по слух,
нешто што за мене е зачудувачки.
Неверојатно е.
Многу луѓе кои му се пријатели всушност не разбираат.
"Чекај малку. Тој е одличен пијанист.
Зошто си му потребен ти?
И се разбира, тој е извонреден пијанист.
Но делумно е како да барате од балерина да игра брејкденс,
или обратно.
И двајцата се брилијантни во своето поле, виртуози,
но едниот не може да биде како другиот.
И потоа мора да оди... Овде ќе отвори Ф.
Тој слуша на извесен начин.
Класичната музика е нешто што му лежи на срце.
И тоа се чувствува.
Работевме на 10 пијано песни
кои на крајот ќе го формираат албумот Фантазии и заблуди.
Го крстив Фантазии и заблуди
бидејќи увидов дека сум во заблуда што се сметам за класичен композитор.
Јас сум рокенрол пијанист.
Тоа е фантазија. Заблуда. Нека се вика она што е.
Албумот содржи неверјатни моменти.
Ова е од "Инаморато".
Има еден инхерентен стих, што е,
Ти си желбата на моето срце.
Продолжувам да го повторувам.
Тоа е опсесија.
Еден, два, три, четири.
Албумот се издвојува на повеќе начини.
Секако беше на првото место
на табелата за класична музика на Билборд цели 18 недели.
Сметам дека тоа е еден од најуспешните класични албуми на сите времиња.
Знаев дека класичните критичари ќе ме распарчат,
но јас се обидував да го пренесам тоа што го сакав,
а тоа е романтичната пијано музика.
Мислам дека на извесен начин,
за мене, тој албум е омаж за тато.
Омаж за нашиот татко.
Не знам дали Бил ќе се согласи, но можеби е потсвеста.
Тој беше с уште жив кога го правев албумот Фантазии и заблуди.
Но никогаш не слушнав што мисли за моите пијано песни.
Знам дека татко ми има многу проблем со напуштање.
Татко му го напуштил кога имал седум години.
Тој никогаш не го преболел тоа.
Моментот кога го пронашол бил многу влијателен
во неговиот живот, ама тој морал да го најде него.
Мислам дека му се скршило срцето што татко му не дошол кај него.
Тој морал да замине за Виена.
Тој отсекогаш ја барал таа подлабока поврзаност.
Мислам дека ја нашол повеќе во својот брат, Алекс,
кој е диригент.
И мислам дека му значеше многу
што конечно се поврза
со тој дел од неговото семејство.
Штета што тато не станал музичар.
Можев да го видам среќен
кога работеше во малата опера.
И јас го мислам истото.
Ми ги свиреше сите опери на пијаното пред да ги гледаме.
Знам дека сакаше музика.
Тој навистина обожаваше музика, ама го мразеше своето музичарство.
Имавме пијано во задната соба, ќе отидеше и ќе свиреше.
Ќе отсвиреше нешто од Шопен или соната на Бетовен,
и ќе излезеше од собата гневен и изнервиран,
и ќе речеше: "Не ме бидува".
Мене ми звучеше супер.
Си велев, да можам да свирам така, би бил пресреќен.
Но тој никогаш не беше задоволен со тоа што ќе го отсвиреше.
Си реков, како дете,
"Не сакам да станам таков.
Не сакам таков однос со музиката."
Затоа никогаш не се обидов да станам концертен пијанист.
Тргнав во друг правец во кој...
Сакав да креирам сопствена музика.
Тој беше многу горд на тебе. Навистина беше.
Тато беше исклучително горд на Бил и на сето она што го постигна.
Мислиш дека Бил знае оти татко му бил горд на него?
Мислам дека не знае.
Му кажав, ама не ми верува.
Мислам дека татко ми беше алката што фали за многу работи.
А кога починал, ме фати мала паника.
"Сега го нема, никогаш нема да го запознам".
Но немав омраза кон него.
Имав само чувство на загуба.
Мислам дека сакаше да ми рече "те сакам",
ама јас никогаш не го слушнав.
Кога умираше Хауард, стоевме покрај неговата постела.
И се сеќавам
како Били и Хауард се гледаа.
Обајцата беа без израз на лицето.
Без емоции, без ништо.
Верувам дека тоа остави пустелија во животот на брат ми,
празнина во срцето.
Мајка ми знаеше да ми рече:
"Милоста по природа не е присилба."
Не го разбирав кога бев мал,
но го разбирав како што растев.
Му простив уште многу одамна.
Треба да можете да простувате за да се исцелите.
После Фантазии и заблуди, си реков: "Добро, го направив."
Не важеше само за класичната, туку и за популарната музика.
Јас настапував
и бев рок ѕвезда многу долго време.
Си реков: "Што друго постои за мене?"
Чувствував како нешто да ми недостасува.
Дејли Њјуз известува дека
пејачот тукушто се венчаше со својата девојка, Кејти Ли.
Во однос на долгите врски,
бев претпазлив околу обврзувањето.
Но ми беше свежо,
и сите правила испарија.
Кога ќе се вљубите, паѓате.
Не е како да летате. Вие паѓате.
Кога ја започнавме врската,
Бил сакаше да направи пауза од турнејата.
Му ги прифатив зборовите здраво за готово
и мислев дека тоа е тоа што го сака.
Често знаеше да рече: "Се уморив да бидам Били Џоел,
се уморив од свирење на истите песни."
Мислам дека таквото незадоволство
од работата што најмногу ја сакаше,
му падна тешко.
Кога немате што ново да понудите,
немате зад што да се сокриете.
Мислам дека тоа го оголи пред светот
и потешкотиите му ги направи поакутни.
Во тој период од животот, тој пиеше многу.
Низ годините, му се случуваа цела низа несреќи.
Во јавноста, тој правеше невиден хаос.
А кога ќе е случи тоа, хорот на јавноста се врти против тебе.
Започнуваме со сообраќајката на Били Џоел во Лонг Ајленд, изутринава.
Суперѕвездата се опоравува од големото заплашување.
Знаете, славата секогаш оди под рака со гласините.
Со трачеви.
Не ги сакав таблоидите.
Му беше тешко што се наоѓаше во еден од најголемите
медиумски центри во светот, бидејќи имаше многу надзор.
Тие сакаат да ги нагласуваат грешките кои сите ние ги правиме.
Били Џоел постигна уште еден смеш хит, ама не каков што сакаше.
Вчера пејачот го удри автомобилот во куќа, трета сообраќајка за две години.
Прашањето на утрово, Ерик, е:
дали некој му дал нешто повеќе од леб на Били Џоел сношти?
На пример, имаше гласини дека често сум возел под дејство на алкохол.
Тоа никогаш не се случило, ама луѓето го повторуваат митот.
"Тој има многу ДУИ." Никогаш не сум имал, гонете се.
Имаше еден неплоден период кога тој не пишуваше,
и немаше некој профил.
Тој стана тема за шегување.
Улициве можам да ги возам и слеп.
Кога велам дека тој беше виц,
го третираа како несериозна личност.
За влакно беше.
Ќе добиев срцев удар.
Пресот знае да биде злобен,
сето тоа внимание свртено кон вас не е лесно.
Многу ми е тешко да зборувам за тој период.
Мислев дека тој треба да креира,
да прави музика, да настапува,
да ја намали таа анксиозност
поради немањето уметнички издувен вентил.
Имаше битка со зависноста.
Беше навистина тешко да навигирам низ тоа,
оти немав никакво искуство.
Но тој замина на рехабилитација во Бети Форд.
Таа ми постави ултиматум.
"Преземи нешто околу пиењето,
оти ова нема да успее."
Били е во рехабилитирана состојба на умот
Кога за првпат се врати од Бети Форд,
ни беше тешко и на обајцата.
Секогаш се прашувам за тој период со него,
бидејќи тогаш Били беше трезвен.
Секогаш мислев дека тој открива поинаква страна од себеси.
А кога откривате нова страна од себеси, се менувате.
Тој имаше искусено с.
Живееше долг и исполнет живот.
Но, јас бев млада,
и немав искусено ништо.
Јас постојано сакав да излегувам,
а Бил сакаше да седи дома.
Во тој момент, врската не одеше на добро.
Нашата Кејти Ли ќе ви покаже
како да го приготвите дома...
Таа почна да се интересира за кариера,
сакаше да биде во градот, да се социјализира.
Постоеше теорија дека се гледала со некој тип.
Тоа се глупости.
Едноставно се оддалечивме.
Јас сакав сите работи да ги правиме заедно.
Ама тогаш настапи разликата во возраста.
Можебо отсекогаш постоеше и извесен презир,
бидејќи јас го притиснав да оди во Бети Форд.
На рехабилитација не одите за некој друг.
Мора да одите за себеси.
Треба да сакате да го сторите тоа.
Јас не сакав.
Тоа беше тешко за нашата врска.
На повеќе начини беше тешко да закрепнеме од тоа.
Ниту еден од нас не сакаше да не успееме,
но стана очигледно дека повеќе не оди.
Се сеќавам, една вечер вечеравме
и му реков: "Бил, не сум среќна."
Ми рече: "Сакаш да се разведеме?"
Реков: "Да".
Рече: "Добро". И тоа беше тоа.
Поминував низ уште еден развод.
Трипати.
Трикратен губитник.
Стравот дека пак останувам сам. Дека ќе умрам сам.
Дека повеќе ја немам таа личност во мојот живот.
А стареам.
Били Џоел и сопругата ставаат крај на петгодишниот брак
Повторно почнав да пијам, да ја олеснам болката.
Да, тоа беше изгубено време.
Една вечер, бевме излезени на вечера.
Били буквално беше потиштен.
Ронејќи солзи, рече:
"Имам половина милијарда долари, а немам кого да сакам."
Ве боли, ве распорува
кога гледате некој како паѓа во бездната.
Тој период се совпадна со повторната соработка со Елтон.
Концерот на Били Џоел и Елтон Џон е откажан.
Џоел и Џон го откажаа концертот во Детроит сношти.
Тој го откажа концертот во четврток.
Секако, сите се загрижија за Били Џоел.
Се сеќавам дека Елтон Џон го обвини Били Џоел дека премногу пие,
но Били Џоел не се грижеше за тоа
кога го прочита.
Били не беше отворен да слуша за тоа, особено не пред јавноста.
Се отворија извесни прашања
околу тоа каде оди со кариерата.
Мислам дека тој не ги сакаше своите демони и проблеми во јавноста.
Затоа, тоа го разлути.
Елтон коментираше оти смета дека ми треба вистинска рехабилитација.
Со други зборови рече дека сум пијаница.
Тоа навистина ме повреди. Реков: "Почекај малку.
Зарем не ме познаваш подобро од тоа?"
Извесен период бевме скарани.
Се совпаднаа многу работи кои ми се случија во тој период.
Бев страшно погоден.
Така што, да. Го допрев дното.
Бев во заблуда со она што мислев дека сето тоа значеше.
Сите знаци покажуваа кон мене: доста!
Напишав писмо до бендот: "Не сакам повеќе да го правам ова.
Ќе престанам."
Драги пријатели - помина речиси една година откако престанав со турнејата...
Сакам да се повлечам од јавниот живот.
Донесов одлука да ставам крај на мојата кариера...
Мислам дека се обидуваше да си го спаси животот.
Тешко е да имате контрола над себе кога толку многу работите.
За да преживеете, треба сето тоа да го оставите.
Време е да го напуштам теренот на свирките.
Тој со години зборуваше за земање одмор,
но ова беше вистинско збогување.
Тој стана некомуникативен.
Во тој период, не зборувавме многу.
Морам да признам дека бев загрижен за него,
бидејќи верував дека Били, без овој издувен вентил,
ќе нема зошто да живее.
Мислев дека...
Искрено мислев дека тоа... Дека часовникот отчукуваше.
На почетокот
Беше студот и ноќта
Кога имав 18, го купив својот прв брод.
Беше долг околу пет метри.
Веслањето беше чист срцев удар, и протекуваше.
Ама беше мој брод.
Да се биде на вода има повеќе значења.
Дел од тоа е слободата.
Го напуштате копното, сами сте.
Вие навигирате.
Вие контролирате каде одите.
Премногу кралства
Премногу знамиња...
Секогаш треба да сте во контрола.
Има нешто освежувачко во тоа.
Многу рани што треба да закрепнат
Времето е нетрпеливо
Јас сум во контрола. Јас сум капетан на мојот брод,
против сите сили на природата.
Тоа е силно чувство. Многу моќно.
Помина долго време
Сега сум со тебе
После две илјади години
Слично е со музиката. Исцелително е.
Во мојот живот направив многу грешки.
Меѓутоа, од нив пораснав. Научив.
И покрај с низ што поминав...
С уште верувам во љубов и во врска.
Тоа секогаш е голем фактор во мојот живот.
Веројатно сум романтичар во душа.
Кога ќе запознаете некој што ви ја доловува фантазијата,
доаѓа до обнова, ревитализација.
Се сеќавам, првпат кога ја запознав Алексис, отидовме во мојата куќа,
и сакав да отсвирам нешто на пијаното.
За мене тоа е форма на комуникација.
Има една сцена од филмот "Седумгодишниот јадеж"
со Том Јуел
и сака да ја импресионира Мерилин Монро.
го свири Рахманинов.
Дојде. Многу ми е мило.
Тој носи вратоврска, пуши цигара.
Не запирај. Никогаш не запирај.
го свирам тоа, а таа е потполно неимпресионирана.
Целосно.
Не беше гајле што свирам,
и си реков: "Добро, ова не упали."
Таа не беше воодушевена од целата работа околу Били Џоел,
што ме воодушеви мене. Си реков, "Добро."
"Можеби е тука бидејќи се допаѓам јас,
а не типот Били Џоел."
Останавме во контакт откако се запознавме.
Разговаравме на телефон, разменувавме е-мејлови,
и многу добро се запознавме.
Ми беше пријатно покрај него.
Не знам дали бев отворен за почеток на нова врска.
Мислев дека тоа нема да биде возможно.
"Како ќе можам да го направам повторно тоа?
Не можам пак да проаѓам низ тоа."
Но одеднаш, се случи нешто.
Нешто пукна, и бев отворен за тоа.
Кога Алексис и јас почнавме да се гледаме, таа с уште работеше.
Таа беше главна за цел оддел во финансиска компанија,
и беше мошне успешна.
Јас не размислував повеќе да работам,
па многу често бев дома.
Кога ќе се вратеше таа, јас ја готвев и служев вечерата.
Тој прави многу добар лосос теријаки.
Ќе ми го маринираше цел ден, ќе ми го приготвеше со зеленчук,
а јас се враќав дома и ме чекаше лосос, зеленчук и чаша вино.
Прекрасно беше.
Не размислував повторно да имам деца.
Мислев дека сум престар.
Види се, големо девојче.
Но имањето мали деца во овој период од животот е вистинска радост.
Имам време да бидам со нив.
Не морам да одам на снимање. Не морам да пишувам.
Можам само да се дружам со моите деца.
Ќе кажеш: "Те сакам,тато"?
Те сакам, тато!
Бил најчесто вели:
"Ќе бидам најдобриот татко, оти јас немав татко."
После години учење и личен развој,
моите деца ја имаат најпрекрасната верзија од него.
Навистина се среќни.
Сакав да се осигурам дека од мене добиваат с што им е потребно.
Затоа си легнав на брашното
и татковството го сфатив многу сериозно.
Си велев: "Овие работи јас ги немав.
Сакам да се осигурам дека тие ќе ги имаат."
Не знаев дали ќе бидат музикални или не,
но мора да игра улога генетскиот аспект.
Моите родители имаа неверојатни музички способности.
И брат ми ги има.
Мојата најстара ќерка Алекса ги има.
Дела ги има.
Таа може да фати мелодии на пијаното
без да знае да свири на пијано.
Гледам музички способности и во најмалата, во Реми.
Таа лови мелодии. Таа пее.
Тоа е дел од ДНК-та.
Тоа е историја.
И така продолжува.
На почетокот, имавме две заеднички години пред да ги добиеме децата,
и тој целосно престана да одржува концерти.
Патувавме насекаде.
Бевме на патување на мотоцикл од Мејн до Лонг Ајленд.
Бевме по бродови 24/7. Бевме низ Европа.
Многу ни беше интересно.
Бев пред пензија.
Не сакав повеќе да го правам тоа.
Мислев дека тој дел од мојот живот заврши.
Мислам дека тој уживаше
што не одеше по турнеи и што не работеше.
Но потоа, с се смени.
66 милиони Американци се подготвуваат за удар.
Времето се засилува,
а ќе станува уште полошо.
Господе.
Сенди е можеби најскапата бура во историјата.
Сенди уништи добар дел од јужниот брег на Лонг Ајленд.
Јас бев тука за време на бурата,
и видов бродови како се откинуваат од сидрата,
како удираат во брегот,
како се поплавија куќите.
Страшно беше.
Јас сум од Лонг Ајленд.
Ова се моите корени. Мојот дом.
Болеше кога ја видов сета таа штета, сите уништени животи.
Се организираше добротворен концерт за реновирање,
и ме повикаа.
Прифатив, иако во тоа време веќе не настапував.
Како го сакаш вокалот?
Тоа беше нешто што можев да го сторам.
Не можев да бидам во брзата помош, ниту поинаку да помогнам.
Во живо од Медисон Сквер Гарден, 12.12.12:
Добротворен концерт за Сенди.
Ходникот навистина беше посебен.
Сите беа таму.
Меккартни, Долтри, Таунсенд,
Кит Ричардс.
Кога го направивме 12.12.12,
Били немаше настапувано неколку години
и тогаш не беше заинтересиран.
Вечерва имаме расположение.
Ќе бидеме добро. Ќе го надминеме ова.
Ќе бидеме добро.
Тој излезе на сцената со голема трема.
Немавме настапувано долго време.
Тој требаше да испее четири песни.
Но гласот му беше чист, бендот беше извонреден.
Тој излезе и гласот му звучеше како милион долари.
Ја имаше сета таа енергија,
за која мислам дека ни самиот не знаеше дека ја има.
И се чини како губење време
Ако само за тоа станува збор
Мамо, ако е тоа искачување
Тогаш јас се отселувам
Во тој момент ние знаевме дека тој човек се врати назад.
Како да не заминал.
Били излегува и растура на сцената.
Гледам на телевизија и велам: "Боже.
Песниве не се мртви песни, во килибар.
Песниве се живи.
Тие с уште допираат."
Во текот на концертот од 12.12.12,
кој го гледав додека ги проверував социјалните медиуми.
На нив се шегуваа
на сметка на класичните рокери кои излегуваа на сцената.
"Луѓево се стари, испеана песна се.
Преку глава ни се песниве."
Единствениот кој им се допадна:
Били Џоел.
БИЛИ ЏОЕЛ Е МАЕСТРО ЗА МУЗИКА!
Многу уметници од неговата генерација
се обидуваат да изгледаат како што изгледале во 70-те.
Песните кои ги напишале
успеваат подобро ако замислите како ги пее некој помлад,
но тоа не важи за Били Џоел.
Некои луѓе сакаат да избегаат
Да одморат од соседството
Сметам дека многу песни од неговиот каталог
имаат повеќе логика ако ги пее како постар човек.
Тие поседуваат извесна гравитас која се засилува со неговата возраст.
Со години имаше критичари кои не го сакаа,
имаше луѓе кои го сакаа само иронично,
како: "Били Џоел, Лонг Ајленд."
Одеднаш, како да се случи експлозија од неиронична почит.
Самите песни го преживеаја тестот на времето.
Тој,како текстописец,
добиваше вистинска, реална почит.
Луѓето за него зборуваа како за американско богатство
наспроти славна фаца која беше виц.
Тогаш започна неговата ренесанса
во светот на популарната музика.
НАГРАДИ НА ЦЕНТАРОТ КЕНЕДИ 2013
ГЕРШВИНОВА НАГРАДА ЗА ПИШУВАЊЕ ПЕСНИ 2014
Кога ќе се сетам на тоа време, бев многу понизен.
Тоа ме натера да сфатам дека
во резервоарот има уште гориво.
Можеби не треба да отфрлам с.
Добровечер, Њујорк Сити!
Прва вечер во нашата Медисон Сквер Гарден.
Немам поим колку долго ќе трае ова.
Мојот агент за резервации, Денис, дојде со концепт:
што велиш за резиденција во Медисон Сквер Гарден?
Видов како се гасат светлата на Бродвеј
Видов како се гаси Емпајар Стејт
Реков: "Добро, можеби ќе биде шест настапи, или така нешто."
Мислев дека ќе биде вака... И дека ќе нема веќе купци на билети.
Да гледам кревање во воздух На мостовите на островот
Но барањето билети никогаш не се намали.
Ни ја исклучија струјата
Н избркаа под земја...
Стануваше с поголемо и поголемо.
Но ние продолживме со шоуто
Првпат свирев во Гарден
во 1978 година.
Сега, после речиси 40 години, како да го исполнив кругот.
Видов како се гасат светлата на Бродвеј
Свирам со момците со кои сум со години.
Тие се моето проширено семејство.
Ние бевме како домашниот бенд на Медисон Сквер Гарден.
Можеби најдобрата сала за рокенрол на светот.
Ова е исполнување на сонот.
Публиката ја полнеа нови генерации на луѓе.
Тоа го гледав секоја вечер.
И правеа многу врева.
Тие обожаваат да ги пејат неговите песни.
И на крајот тоа е најважно,
тоа колективно искуство на сплотени луѓе.
Били Џоел е непогрешливо Њујорк.
Како може, овој човек
кој непогрешливо доаѓа од една точка на планетата,
зошто чувствуваме дека тој ни припаѓа сите нам?
Тој е роден за ова.
Тој е толку добар, што не знам дали самиот е свесен.
Без разлика на неговата великост,
тој е секојдневен, нормален човек.
Тој е како нас. Тој пее од такво гледиште.
Ја чувствувате таа вистина.
Таа искреност. Многу е моќно.
Лонг Ајленд го обожава Били Џоел.
Ова е моето 123-то шоу на Били Џоел.
Неговата музика стана дел од нашиот секојдневен живот.
Сакам да го гледам Били Џоел секој месец во Медисон Сквер Гарден.
Велат дека саундтрак на нашиот живот и така е.
Го гледав на концерт на стадионот на Јенките во 1990,
и ме восхити. Неговата музика е закон.
Нема многумина што се сеќаваат...
Вечерва, го одбележуваме
100-тиот последователен распродаден концерт
во Медисон Сквер Гарден.
...Да му кажам на светот
Како се исклучија светлата
И да го одржиме споменот во живот
Тоа траеше 10 години.
Тоа ми даде сосема нова благодарност кон работата
и моќта на музиката.
Многу ви благодарам.
Види уште колку филм имам. Извинете, момци. Чекај малку.
Девет часот е во сабота
Влегува вообичаената толпа
До мене седи еден старец
Води љубов со својот тоник и џин
Ми вели: "Синко, ќе ми отсвириш ли спомен?
Не сум сигурен како оди
Но тажно е и слатко И целосно ја знаев
Кога носев облека На помлад човек."
Не знам што ќе бев ако не бев музичар.
Не знам каде ќе бев во овој живот
да не беше пијаното.
И брз е со шега Или да ти запали цигара
Но повеќе би сакал да е на друго место
Ми вели: "Бил, верувам дека ова ме убива,
Како што исчезна насмевката од лице
Поминаа 50 години откако музиката на Били Џоел
стана огромен дел од американската култура.
Зошто овие песни с уште им говорат на луѓето?
Не прифаќајте глупости од никого.
Тој е човекот кој во секој поглед
ги има постигнато сите сништа
кои ги посакува секој пејач/текстописец.
...мој сон.
А сепак, темата која преовладува во неговите песни
е еден вид егзистенцијално незадоволство.
Сите сме во расположение За мелодија...
Има нешто во неговото јадро
кое с уште бара нешто.
А тоа е човечката состојба.
Мислам дека затоа луѓето се поврзуваат со него,
с уште, после толку време.
...Пол е агент за недвижности И романописец
Кој никогаш немал време за жена
Во песните можете да ги слушнете сите комплексности на неговиот живот.
Песните се најдобриот израз на Били.
Во случајот со Били, мислам дека тој сакаше така да завршат работите.
А пијаното звучи како карневал...
Најважното нешто кое постојано ми го велеше беше:
"Ако го работиш тоа што го сакаш, тогаш ќе го сакаш тоа што го работиш."
А тоа е тајната на животот.
И мислам дека тој,
и покрај сета тага и потешкотии кои ги доживеа,
сепак го работеше она што го сакаше.
Зарем не ви е забавно?
Тоа е тоа што го тераше да продолжи
и што ја поттикнуваше музиката.
Испеј ни песна, Ти си Пијанистот
Мислам дека музиката ми го спаси животот.
Сите сме во расположение...
Таа ми даде причина да живеам.
Ти н расположи
Моја надеж беше дека мојата музика ќе продолжи да живее.
И мило ми е што е така.
Ќе има дел од мене што продолжува.
Сте создале нешто.
Сте оставиле белег во вашето време.
Не знам зошто тоа ми е толку важно.
Едноставно е.
Но, јас не завршив.
Изгубен сум како и сите останати.
С уште барам. С уште истражувам.
Можеби нема да најдам одговор на с,
ама се обидувам.
Превод: Ксенија Шутева За TransPerfect Media