ΣΤΗ ΡΩΜΗ ΤΟΥ '70 ΚΑΙ ΤΟΥ '80, ΕΝΑΣ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΟΣ
ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΘΗΚΕ ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΜΥΣΤΙΚΑ
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ
Ή ΕΣΤΩ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΚΔΟΧΕΣ ΤΗΣ
Τη μέρα που πέθανα, ήταν να συναντηθούμε.
Αλλά δεν τα κατάφερα.
Δεν έπρεπε να τελειώσει έτσι.
Λένε πως όταν πεθαίνεις, βλέπεις όλη σου τη ζωή.
Εγώ, πάλι, δεν είδα τίποτα.
Ήθελα να είμαι ελεύθερος,
αλλά πλήρωσα ακριβά την ελευθερία μου.
Όχι!
Διότι το ερώτημα παραμένει το ίδιο.
Για να φτάσεις εκεί που θέλεις,
τι προτίθεσαι να κάνεις;
ΛΙΜΝΗ ΝΤΟΥΤΣΕΣΑ, ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΩΡΙΤΕΡΑ
Ήμασταν πάντα τρία ατίθασα παιδιά
που μεγαλώναμε εκτός ελέγχου.
Μα ποιος θέλει να ζήσει εκεί όπου όλοι χωρούν σε ένα κάδρο;
Εγώ όχι.
Παιδιά, ακούστε με.
Έχω αργήσει πάρα πολύ.
Θα περιμένεις να τελειώσω.
-Εδώ δεν βάζεις κάτι; -Θα βάλω ομίχλη.
-Όπως 30 χρόνια τώρα. -Και;
Βαρέθηκα να ζωγραφίζω την ομίχλη.
-Θα ζωγραφίσω εγώ τον τόπο μας. -Βιάζεσαι να πας στο χαλυβουργείο;
Έχω να πάω στη λειτουργία. Θα είναι κι ο επίσκοπος.
-Μάλιστα. Γι' αυτό βιάζεσαι. -Ναι. Φυσικά.
Καλώς. Φεύγω. Δικό μου είναι το αμάξι.
Δεν σας παρακαλάω άλλο.
-Δεν θα φύγουμε; -Ναι. Πάμε.
Θα φτάσει μέχρι τη Ρώμη αυτό το σαράβαλο;
-Αυτό εννοείται. -Σοβαρά;
Η Ιμακολάτα δεν με έχει προδώσει ποτέ.
Είτε σας αρέσει είτε όχι, tertium non datur.
-Τι είπε; -Πού να ξέρω;
Ποιος μας πιάνει τώρα;
-Ποιος μας πιάνει τώρα; -Πάμε!
Έλα, Βιτόριο!
Ένας ιερέας, ένας εργάτης κι ένας καλλιτέχνης πάνε στη Ρώμη.
Ακούγεται σαν ανέκδοτο.
Αλλά εμείς θα γράφαμε ιστορία.
Τι αχούρι.
Όλη η Ρώμη γλεντούσε.
Πάπες, ιερείς, καλλιτέχνες, εγκληματίες, πολιτικοί, κομμουνιστές, φασίστες. Όλοι.
Κι εγώ πάλι, ήθελα να γίνω ο καλύτερος ζωγράφος στη Ρώμη.
Η πόλη αυτή δεν χωρούσε σε κανένα κάδρο.
Τον πρώτο καιρό, θυμάμαι τα χαμόγελα
που ζωγράφιζα στους ανθρώπους.
Κυρία;
Και μετά θυμάμαι την πείνα
και το κρύο.
Θα σας κάνω το πορτρέτο.
-Φίλε. -Μην είσαι πλεονέκτης.
-Τι κάνεις; -Έχεις μπόλικα.
Δώσε κάτι και σ' εμένα. Θέλω να φάω. Κάτσε κάτω.
Θυμάμαι τους νεκρούς στον δρόμο και τις βόμβες να σκάνε.
Αλλά δεν μ' ένοιαζε.
Ένιωθα πως η Ρώμη θα ερχόταν να με βρει.
-Γεια σου! -Γεια!
Πάμε σπίτι μου.
Το θέμα με τη Ρώμη ήταν ότι έπρεπε να έχεις υπομονή.
Αργά ή γρήγορα, θα τραβούσε κι εμένα στο πάρτι.
Τίνος είναι το σπίτι;
Τον αποκαλούν "Καλλιτέχνη".
Καλλιτέχνη; Καλό κι αυτό.
Αυτός εκεί είναι.
Που μαστουρώνει στον καναπέ.
Ο ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΟΣ
Ντονάτα, κάνει κρύο.
Γεια.
Κάνει κρύο.
Ναι, κάνει. Πήγαινε στο κρεβάτι.
Πάντα κάνει κρύο στη Ρώμη.
Αν ήξερες πόσο κρύο κάνει στον τόπο μου.
Ντονάτα, καρδιά μου, έλα εδώ.
Αγαπημένε μου.
Όλο έτσι θα καταλήγεις;
Εδώ είμαι.
-Τι άλλο πήρες; -Δικά του είναι όλα αυτά;
Όλα εδώ είναι δικά του.
Σκέψου πόσα θα έβγαζε αν ήξερε να ζωγραφίζει.
-Ξέρεις από ζωγραφική; -Είμαι καλλιτέχνης.
Κι εγώ γκαλερίστα.
Να σου δείξω τη δουλειά μου.
Αν είσαι καλύτερος από αυτόν, ίσως να βρω χρόνο.
Πώς υπογράφεις τα έργα σου;
Τόνι ντέλα Ντουτσέσα.
Τόνι με "ι".
Όχι σαν τον μπασμένο τον Λιτλ Τόνυ, τον Τόνυ Κέρτις και τον Τόνυ Ρένις.
-Θέλεις μια δωρεάν συμβουλή; -Θέλω.
Όπως και να το γράψεις, δεν θα πουλήσει.
Δεν έχει πέραση.
Με έπεισες. Θα το αλλάξω αύριο.
Λοιπόν;
Θα μου δείξεις τους πίνακές σου;
-Πού είναι το αμάξι σου; -Το αμάξι μου;
Μη με προσβάλλεις.
Θα σε πάω με την καλύτερη άμαξα της Ρώμης.
-Τι έχεις στα μαλλιά; -Δεν ξέρω. Τι;
-Βλέπω κάτι περίεργο. -Βγάλ' το.
Την καλύτερη άμαξα κάποιου άλλου.
Καλλιτέχνης είσαι ή κλέφτης;
Ποια η διαφορά;
Την έχεις έτοιμη την ατάκα.
Οι άλλοι καθυστερούν. Έλα.
-Πού πάμε; -Έλα. Ανέβα.
-Πού θα κάτσω; -Ανέβα.
-Στάσου. -Ωραία.
-Με κρατάς; Σπρώχνεις; -Ναι.
-Αλλιώς θα πέσω. -Ήρεμα!
Πιο αργά, Τόνι με το "ι".
Συγγνώμη. Δεν ξέρω τι να πω.
Θα πήρε ρεπό η καθαρίστρια.
-Ναι, καλά. -Ναι.
Τόνι, άκου τι θα σου πω.
Αυτά εδώ δεν πουλάνε. Δεν υπάρχει ζήτηση.
Σήμερα, όλα είναι συμβολικά, αφηρημένα, εννοιολογικά.
Κι εσύ μου φαίνεσαι πιο ρεαλιστής.
Τι; Σου κακοφάνηκε;
Εσύ τι λες;
Έχεις ταλέντο, όμως.
Αποδίδεις τέλεια το ανθρώπινο σώμα.
-Θα ζωγραφίζεις γυμνά. -Γυμνά.
Αν δεν είναι κοινότυπα, πουλάνε.
Σοβαρά;
Έχεις κανένα αυθεντικό γυμνό;
Πόσο αυθεντικό; Τύπου Πικάσο;
Πολύ θα το 'θελες.
-Όχι. -Αλήθεια;
Μου άρεσε μέχρι που έγινε εμπορικός.
-Αλήθεια; -Μ' αρέσεις εσύ.
-Να ξεκινήσω με ένα γυμνό σου; -Δεν είσαι ο πρώτος που ρωτάει.
Και πάντα λέω όχι.
Ναι; Μήπως επειδή με περίμενες;
-Τον Τόνι ντέλα Ντουτσέσα; -Ναι.
Αν περιμένεις μέχρι αύριο, θα μάθεις το νέο μου όνομα.
Εγώ το θέλω με κρέμα.
Ένα κρουασάν με κρέμα.
Ή ένα μπριός.
Είσαι πιο πολύ κλέφτης παρά καλλιτέχνης.
Πού το βρήκες αυτό;
Η αυτοπροσωπογραφία του Μπερνίνι. Πού τη βρήκες;
Είναι αντίγραφο.
-Αντίγραφο; -Ναι, αντίγραφο.
Είναι τέλειο. Και πού το βρήκες;
Τι εννοείς; Εγώ το έφτιαξα.
Ναι.
-Αποκλείεται. -Όπως νομίζεις.
-Και πού είδες το πρωτότυπο; -Σ' αυτό εδώ το βιβλίο.
Δεν με πιστεύεις;
Τόνι, κοίτα αυτό.
-Μπορείς να το αντιγράψεις; -Αυτό;
-Κοίτα καλά. Δεν πιστεύω… -Καλύτερα κι από το πρωτότυπο.
Πάντα μου ήταν εύκολο να αντιγράφω.
Αυτό εδώ είναι πανεύκολο.
Έχει απλές γραμμές.
Οι πινελιές μόνο έχουν κάτι δικό του.
Τι είναι αυτό;
Αν τα καταφέρεις, έλα να με βρεις.
Κάθε φορά που άλλαζε η ζωή μου, το καταλάβαινα αμέσως.
Ένιωθα κάτι στον σβέρκο, σαν φαγούρα.
Παράξενο συναίσθημα.
Κάθε φορά.
Περάστε.
Το πρόβλημα ήταν ότι η ζωή δεν άλλαζε μόνο για μένα.
Εσύ είσαι αυτός;
Όχι.
-Δεν θα με αγκαλιάσεις; -Με τίποτα.
-Αλήθεια; -Όχι. Πάρε δρόμο.
-Πώς είσαι έτσι; -Κοίτα ποιος μιλάει.
Άφησα τη δουλειά.
Και φόρεσες ακριβό πανωφόρι;
Για να μην ξεχωρίζω.
Και ποιος νοιάζεται; Γιατί πρέπει να μην ξεχωρίζεις;
Πες μου, τι τρέχει;
Θυμάσαι όλα εκείνα τα βράδια που λέγαμε να πλακώσουμε τα αφεντικά;
-Λέγαμε βλακείες. -Για μένα δεν ήταν.
Στις Ερυθρές Ταξιαρχίες μπορώ να κάνω τη διαφορά.
-Κι εσύ. -Δεν ανήκω σε κανέναν.
-Ναι, ξέρω. -Μην προσπαθείς να με πείσεις.
Όμως,
θα χρειαστώ βοήθεια.
Σε περιμένει ένα χρηματοκιβώτιο.
Κάποτε στον τόπο μου, έκανα ό,τι δουλειά έβρισκα για να ζήσω.
Έλα. Μπες μέσα.
Οπλοστάσιο είναι;
Τι κάνεις; Το χρηματοκιβώτιο είναι εκεί.
Από τότε που ήμασταν παιδιά, ο Φαμπιόνε πάντα με έμπλεκε στα δικά του.
Αλλά πώς να του έλεγα όχι;
Ακίνητος! Ψηλά τα χέρια.
Τι κάνεις;
Μην κουνηθείς. Κράτα τα χέρια…
Τόνι, πάμε! Γρήγορα!
Βγες έξω! Τόνι, έξω!
Είστε με τα καλά σας;
Μείνε ακίνητος.
Κοίτα εκείνο το ράντσο.
Ναι, το ράντσο.
Αυτό το κρεβάτι του 19ου αιώνα μ' ανατριχιάζει.
Ανατριχιάζεις επειδή νιώθεις άνετα;
Κοιμήσου και στο πάτωμα.
-Βίτο! -Το ξέρω. Ένα λεπτό.
-Είπες ότι ήταν απλό. -Αυτός το είπε.
Είχα μαμά νοσοκόμα, αλλά δεν είμαι γιατρός.
Λεπτομέρειες.
Ναι, λεπτομέρειες. Τι είναι αυτά;
Ανήκουν στους νέους φίλους του Φαμπιόνε.
Θα πάρω τα τουφέκια και τα πιστόλια. Θα σου αφήσω δύο.
Θεέ και Κύριε!
Και τα μισά λεφτά από το χρηματοκιβώτιο.
Κράτα τα λεφτά.
Μου τα αφήνεις; Για τον σκοπό;
Όχι.
Ο σκοπός σου δεν πρόκειται να σε ταΐσει.
-Πονάει. -Περίμενε.
-Κόψ' το. -Να το κόψω;
-Σίγουρα; -Ναι.
Θα πεθάνεις από αιμορραγία. Ορίστε.
Σου είπα ότι δεν…
Δώσε μου τη γάζα.
Είναι παράλογο.
Έρχεσαι με μια τρύπα στο χέρι, με όπλα στη βαλίτσα…
Δεν είμαστε τέτοιοι άνθρωποι. Εσείς…
Κάποτε ήμασταν παπαδοπαίδια.
Τέλος το κήρυγμα;
Όχι, δεν τέλειωσε ακόμη.
Τι έχεις να κάνεις το πρωί;
-Ακούς; -Ναι.
-Έχω δουλειά. -"Έχω δουλειά".
-Βίτο, φέρε το ψαλίδι. -Όχι.
Χαμήλωσέ το, Βίτο.
Φτάσαμε;
Εδώ κοίτα.
Κάτι τέτοια μέρη με πλακώνουν.
-Με κάνουν να νιώθω ασήμαντος. Εσένα; -Εμένα όχι.
Βλέπω κάτι ωραίο και σκέφτομαι πώς να το έχω.
Το ίδιο θα έπρεπε να κάνεις κι εσύ.
-Σταμάτα εδώ. -Εδώ;
Πώς γνώρισες την γκαλερίστα;
Τη γνώρισα με τη βιβλική έννοια.
Φυσικά. Μπράβο.
Την πήδηξα.
Το κατάλαβα.
Αποκλείεται.
-Όχι. Θα σπάσεις το παράθυρο. -Έχει διπλά τζάμια.
-Άσε με! -Αν δεν είναι αυτή, φεύγω.
Ντόνα!
-Χρόνια και ζαμάνια. -Κοίτα τι έχω εδώ.
Πήγαινε, Βίτο. Δεν σε χρειάζομαι άλλο.
-Θα με συστήσεις… -Ευχαριστώ που με έφερες.
Τι… Κρύψ' τον.
-Καλός, έτσι; Και με υπογραφή. -Από κει.
-Τι; -Η πόρτα είναι από κει. Ελάτε.
-Στο καλό, Βίτο. -Στάσου.
-Έλα τώρα. -Φέρσου ευγενικά και σύστησέ με.
Όχι, δεν θα μπω με έναν παπά. Θα φανεί περίεργο.
Είναι ίδιος.
Ολόιδιος.
Ακόμα και η υπογραφή.
Άκου.
-Τι θες; -Είμαι κι εγώ εδώ.
-Ο πατήρ Βιτόριο. -Χάρηκα.
-Υπεύθυνος μεταφοράς.
-Δώσε το χέρι. -Ναι…
-Ντονάτα, χάρηκα. -Πατήρ Βιτόριο.
Λοιπόν;
-Τι; -Ξέρεις τι.
-Όχι. -Δεν είναι για σένα.
Εγώ…
Εγώ φεύγω. Έχω αργήσει για τη λειτουργία. Αντίο.
-Γεια σου. -Καλό παιδί.
Τράβα για εξομολόγηση.
Πώς θα γίνει; Να σου δώσω μια προκαταβολή;
Πόσα… Πόσα έχεις στο μυαλό σου;
Δεν είμαι γνώστης της αγοράς…
Αυτά αντιστοιχούν στο 10% της τιμής πώλησης.
Τριακόσιες χιλιάδες λιρέτες;
-Δηλαδή, αξίζει τρία εκατομμύρια; -Τουλάχιστον τρία.
Τότε να το γιορτάσουμε.
Θα σε πάω για χορό.
Είσαι καλός στον χορό;
Ο καλύτερος.
Γυρνάει και βλέπει μια τεράστια αρκούδα.
Μεγαλύτερη από την προηγούμενη.
-Ήταν τεράστια. -Τι λες!
Και του λέει "Πες αλήθεια. Δεν ήρθες για το κυνήγι".
Έπαιζαν το τραγούδι μας κι έφυγες.
Παιδιά, από δω ο Τόνι.
Τόνι, ο Μπάλμπο.
Μπάλμπο, ο Τόνι.
Χαίρετε. Θα φέρω καρέκλα.
Ο Τόνι είναι καλλιτέχνης.
Ένας καλλιτέχνης που γνώρισα πρόσφατα.
Είναι πλαστογράφος.
Μάλιστα, πλαστογράφος.
Ποπό!
Και…
Ο Μπάλμπο μού βρίσκει κοσμήματα.
Κολιέ, δαχτυλίδια…
Τα δίνει φτηνά, και δεν ρωτάω πού τα βρίσκει.
Μήπως σου βρίσκεται κανένα κολιέ ή κανένα δαχτυλίδι;
-Θέλω να κάνω ένα δώρο στην κοπέλα μου. -Αλήθεια;
Κρόκα, τι έχουμε απόψε; Έχουμε δαχτυλίδι αρραβώνων;
Θα κοιτάξω.
Ο Κρόκα είναι αθλητής.
Σφυροβόλος. Ξέρεις από αυτά;
Όχι. Τι θα πει "σφυροβόλος";
Πάρε.
Περίσσεψαν αυτά τα δύο.
Θα τα πάρω.
Μην το τραβάς.
-Αυτά τα δύο αξίζουν… -Τρία εκατομμύρια.
-Και ποιο το πρόβλημα; -Τι κάνεις;
-Αξίζουν το δεκαπλάσιο. -Τα παίρνω. Εντάξει;
Εμείς τις επιταγές τις κάνουμε σαΐτες.
-Σοβαρά; -Να φέρεις αληθινά λεφτά.
Κόψε τις μαλακίες, Τόνι.
Ηρέμησε. Δεν είναι δικά μου.
Η υπογραφή, όμως,
είναι σαν την αληθινή.
Καλώς. Θα την πάρουμε.
Υπάρχει κι ένα παρεπόμενο.
Μία βδομάδα πάλευα να βρω τη λέξη στο σταυρόλεξο.
-Δεν ξέρω τι θα πει, αλλά μ' αρέσει. -Ποιο είναι;
Το παρεπόμενο είναι ότι αν μας τη φέρεις,
θα τα βρεις με τον Οδηγό.
Και θα μάθεις γιατί τον λένε έτσι.
Είναι σαφές.
Άλλο ένα ανέκδοτο.
Εσείς μπορεί να το ξέρετε.
Αυτό με το σαφάρι στην Αφρική;
Θα σας το είπα.
Το φεγγάρι εκεί ψηλά…
Ακούστε.
Πήραν την επιταγή. Και μας έδωσαν ένα κάρο λεφτά.
Ωραία. Ρίσκαρες να μείνεις σακάτης.
Και τώρα θα με κεράσεις και πρωινό.
Θα σε πάμε στο στέκι μας.
Ο Μπάλμπο, ο Κρόκα, ο Οδηγός και οι άλλοι…
Η αλήθεια είναι ότι ήξερα ποιοι ήταν.
Εκείνα τα χρόνια, ήταν γνωστά ονόματα σε όλη τη Ρώμη.
Μαρτσέλο, βάλε μια σπούμα.
Μα άλλο να τα διαβάζεις κι άλλο να τους έχεις μπροστά σου.
Όλο μόνος παίζεις.
Αυτά τρώγονται ή είναι για βιτρίνα;
Να κι άλλος κωμικός.
Μα πού τους βρίσκεις; Στο τσίρκο;
-Ξέρεις μπιλιάρδο; -Φυσικά και ξέρω.
Τραυλέ, στήσε τις μπάλες για τον Πολ Νιούμαν.
Γιατί σε φωνάζουν έτσι;
Επει…
Επειδή…
Κατάλαβα. Στήσε τις μπάλες.
Ας δούμε αν είσαι καλύτερος στο πινέλο ή στη στέκα.
Τι λες τώρα!
-Καλλιτέχνης; -Ναι.
Δηλαδή; Τα πλαστά της Ντονάτα;
Όχι μόνο αυτά.
Κάνω και δικά μου.
Είμαι πολύπλευρος, Μπα.
Προχτές με έναν φίλο, χτυπήσαμε οπλοστάσιο.
Ακόμη μιλάνε γι' αυτό.
Εσύ ήσουν;
Ναι. Με έναν φίλο.
Μέρες τώρα κυνηγάμε αυτά τα καθάρματα
που έκαναν τη δουλειά πίσω απ' την πλάτη μας.
Και να σε.
-Ένα χρηματοκιβώτιο άνοιξα. -Τι τα θες τα όπλα;
-Εγώ, τίποτα. Ένας φίλος τα ήθελε. -Τι να τα κάνει;
Τα βαριά όπλα είναι για τους πολιτικούς.
Μου άφησε δύο πιστόλια.
Τους Κόκκινους ή τους Μαύρους;
Τους Κόκκινους.
-Λάθος χρώμα διαλέξατε. -Δεκάρα δεν δίνω για τα χρώματα.
Είμαι με όποιον με βολεύει.
Πάμε να δούμε τα αριστουργήματα.
-Περίμενε εδώ. -Καλά.
Ωραίο μέρος. Σαν φωλιά κάστορα.
Μπορώ να σου βρω καλύτερο.
Δεν χρειάζομαι σπίτι, Μπα. Χρειάζομαι στούντιο.
Ένα στούντιο, με φως και χώρο. Όχι αυτήν την τρύπα.
Χρειάζομαι ατελιέ.
Ατελιέ;
Το σημειώνω κι αυτό. Θα σου βρω ατελιέ.
-Αλήθεια; -Για να μένεις κιόλας.
Αρκεί να μου δώσεις ένα χεράκι.
Είμαι όλος δικός σου.
-Αυτά εδώ… -Ναι;
Τα αγοράζω.
Πάμε, Μικελάντζελο.
Φτάσαμε.
-Η είσοδος. -Εδώ;
Ναι.
Ήταν η αποθήκη κάποιου δικού μας.
Που είχε τη φαεινή ιδέα να μιλήσει σε δικαστή.
Έχει τα πάντα. Γραφομηχανή, τηλεόραση… Πέτα τα όλα, κάν' τα ό,τι θες.
Φτιάχνεις την είσοδο, βάζεις φυτά.
Παίρνεις σκύλο, ρίχνεις κανένα πήδημα.
Βουαλά.
Κοίτα εδώ φως. Όχι σαν τον τάφο που ζούσες.
Τι λες; Κάνει για ατελιέ;
Κάνει. Αλλά δεν έχω λεφτά.
Δεν χρειάζεται.
Αρκεί να μας κάνεις καμιά δουλειά.
Τι είδους δουλειά;
Καλλιτεχνική.
Πάνω κάτω.
Βγάλε τους σειριακούς. Ξέρεις;
-Φυσικά. -Ωραία.
Ο πρώην ιδιοκτήτης του σπιτιού.
Τώρα θα δεις κάτι πιο άτεχνο.
-Όχι, για όνομα του Θεού! -Τι να κάνω;
Τι να βγάλω; Το αυτί ή το μάτι;
Διάλεξε. Αυτί, μάτι…
-Το μάτι. -Ναι.
-Μη! -Θα του κανονίσω το στόμα.
-Σας ικετεύω, έλεος. -Άνοιξε το στόμα!
-Κάν' τον να το ανοίξει. -Λυπηθείτε με!
Όχι!
Σας παρακαλώ! Σας ικετεύω!
Δεν είπα κουβέντα στον δικαστή. Ούτε θα πω.
Έλεος!
Σας παρακαλώ…
Λοιπόν;
Και το καλύτερο;
Είπε ότι δεν μίλησε.
Όχι.
-Δεν μίλησε; -Όχι.
-Αυτό είπε. -Τους τα ξέρασε όλα.
Όχι!
-Έτσι δεν είναι; -Όχι. Εγώ…
Σωστά, καναρινάκι;
-Όχι, εγώ… -Έχεις ήδη κελαηδήσει.
-Εγώ… -Έλα να σε ακούσουμε.
-Όχι. -Ξεκίνα!
Εγώ…
-Μαλακίες! -Όχι!
Κελάηδισμα τέλος.
Μην ανησυχείς. Ήταν καρφί.
Το καθαρίζουν, και μπαίνεις αύριο.
Ορίστε.
Για σένα.
Για τον Μοντιλιάνι.
Πουλήθηκε για οκτώ εκατομμύρια.
Τι;
Εγώ παίρνω το 30%.
Κράτησα τα 2,4 και αυτά τα 5,6 είναι για σένα,
μείον τις 300.000 που σου είχα δώσει.
Αυτό πρέπει να κάνεις.
Αυτό είναι το δυνατό σου σημείο.
Μπορείς να βγάλεις όσα λεφτά θες.
-Και τι θα κάνω; -Θα ζωγραφίζεις, βέβαια.
-Αντίγραφα; -Φυσικά.
Αυτό που κάνεις εσύ, δεν μπορεί να το κάνει κανείς.
Δεν αρκεί, όμως. Πρέπει να ξέρεις και να επιλέγεις.
Και εσύ σίγουρα ξέρεις.
Θα επενδύσουμε στην πρώιμη περίοδο του 1900.
-Σ' αυτά που σ' αρέσουν. -Η φαγούρα.
Κάποιος που συνειδητοποιεί ότι είναι ο καλύτερος ζωγράφος στη Ρώμη.
Ορίστε. Η ζωή αλλάζει ξανά, εκεί που δεν…
Λοιπόν;
Θέλεις να συνεργαστούμε;
Πώς, δηλαδή;
Ερωτικά;
Και ερωτικά.
Ερωτεύεσαι.
-Ποτέ δεν ερωτεύομαι. -Ερωτεύεσαι.
Δεν ερωτεύομαι ποτέ.
Ούτε εγώ.
Μονέ, Μποτσιόνι, ντε Κίρικο. Μπορούσα να τους αντιγράψω όλους.
Ήταν το δυνατό μου σημείο.
Θα γεμίσουμε όλο τον χώρο.
Με πίνακες που όλοι θέλουν, αλλά κανείς δεν έχει.
Θυμάμαι τα πάντα από τότε.
Ήμουν ευτυχισμένος.
Έχει παρκέ στο ταβάνι.
-Ναι. -Ακόμη και στο ταβάνι.
Κι αυτό εδώ
είναι το δωμάτιό μας.
Το δωμάτιό μας;
Εσύ το είπες.
Έτσι είχα φανταστεί τη ζωή μου.
Είπε ότι ήμασταν παπαδοπαίδια;
-Όχι. -Δεν πρόλαβα.
-Και οι τρεις. -Αποκλείεται.
Ναι. Αλλά μετά με έδιωξαν.
Ο Φαμπιόνε ήταν εργάτης και τώρα είναι στην πολιτική.
-Και ο Βιτόριο, βλέπεις και μόνη. -Γιατί τον έδιωξαν;
Φάε την τούρτα σου.
Τι να σου πρωτοπώ;
Έκλεβε από το παγκάρι.
-Για να πάρω πινέλα. -Ναι.
Ο μόνος σταθερός είσαι εσύ.
Ποιος; Αυτός;
Αυτός φόρεσε ράσο μόνο για τα λεφτά.
Δεν είναι αλήθεια. Είναι πολύ πιο περίπλοκο.
Πες της τι έλεγε η μαμά σου.
-Ότι οι ιερείς είναι κομψοί… -Ότι έχουν να φάνε.
Έχουν να φάνε.
Μην τον ακούς, Βίτο.
Μάλιστα. Και;
Φτωχή οικογένεια, λίγες προοπτικές. Έπρεπε να πληρώνω τις σπουδές μου.
Και να με.
Καλά έλεγε η μαμά σου.
Δεν είναι όντως κομψός;
-Ευχαριστώ. -Πολύ κομψός.
Εσείς οι δύο μοιάζετε.
-Σοβαρά; -Ναι.
-Άρα είμαι κι εγώ κομψός. -Πάρα πολύ.
-Τι θέλεις; -Το ίδιο.
Ο Φαμπιόνε θέλει να σε δει. Ελάτε τη Μεγάλη Πέμπτη.
Φυσικά.
Παρεμπιπτόντως, μ' αρέσει η Ντονάτα.
Κι εμένα.
Τώρα που τα κατάφερες, μην κάνεις καμιά βλακεία.
Υπάρχει καιρός για όλα.
Τι σαράβαλο είναι αυτό;
Πάτερ, θα σας πάρω αμάξι.
-Όλοι μ' αυτό τα βάζουν. -Μπάλμπο, χάρηκα.
Άργησα, αλλά είχα μπλέξει.
Κοίτα τι έφερα για να επανορθώσω.
-Τι έγινε; -Τίποτα.
Το τιραμισού της Φράνκα;
-Πώς είσαι; -Καλά. Εσύ;
-Καλά κι εγώ. -Ποια είναι η Φράνκα;
Ένα πρόβλημα υπάρχει με την ευτυχία.
Ποτέ δεν είναι αρκετή.
Κι αυτό ήταν το λάθος μου.
Εσείς οι αρτίστες βγάζετε πολλά.
Ναι, πολλά.
-Πόσο; -Λιγότερα από το δικό σου.
Αλήθεια;
Η Ντονάτα ξέρει ότι βγαίνεις μόνος τα βράδια;
Εσύ τι λες;
Δεν είναι ανάγκη να τα λέμε όλα στις γυναίκες.
-Έλα. Θέλουν να σε γνωρίσουν. -Ποιος;
Ένας τύπος.
Πώς ντύθηκες έτσι;
Γεια σου, Μπα.
Από δω… Τόνι;
Σανσίρο, ο Τόνι.
-Χάρηκα, Τόνι. -Επίσης.
Χρειάζεται διαβατήριο.
Τότε θα του κάνουμε ένα παιδικό.
Του αρέσουν τα αστεία.
Ποιον από εμάς θα σταματούσες στο τελωνείο;
-Εμένα. -Ακριβώς.
Τον λάθος άνθρωπο.
Η ευγένεια είναι όπλο των ισχυρών.
Έχεις το αληθινό σου διαβατήριο;
Πάμε.
-Πήγαινε. -Δεν θα έρθεις, Μπα;
Όχι. Εγώ θα χορέψω.
ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΚΑΤΟΧΟΥ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗ ΥΠΟΓΡΑΦΗΣ
Έτοιμο!
Πού είσαι;
Τώρα σε λένε Εντοάρντο.
Αψεγάδιαστο.
Αυτή είναι η δουλειά μου.
Ισχύει αυτό που είπε ο Μπάλμπο;
-Σου χρωστάω χάρη. -Ναι.
Κάνε κόμπο στο μαντίλι να το θυμάσαι.
Γιατί σε λένε Σανσίρο;
Πιστεύω σε δύο πράγματα.
Το ένα είναι η Ίντερ.
Είμαι κι εγώ οπαδός της.
Ο Αλτομπέλι;
Υπερτιμημένος.
Ο Οριάλι;
Είναι καλός.
Ο Μπαρέζι;
Ο καλύτερος.
-Τα λέμε, μεγάλε. -Στο καλό, Σανσίρο.
Είσαι ο καλύτερος.
Πάμε, Ίντερ!
Πάντα.
Φάμπιο!
Εδώ δες κατάντια.
Συναναστρέφεσαι με φασίστες;
Ποιος λέει τέτοιες μαλακίες;
Κοίτα με όταν σου μιλάω.
Μ' αυτούς που βάζουν βόμβες στα τρένα και σκοτώνουν τον κόσμο;
Δεν συναναστρέφομαι με κανέναν.
Μη χάνουμε χρόνο. Ποτέ δεν καταλάβαινες από πολιτική.
Θα του σπάσεις τα πόδια.
Συγγνώμη.
Ο Βιτόριο μού είπε ότι έχεις μαγαζί με γραφομηχανές.
Αληθεύει;
Έχεις καμιά και για εμάς;
Μια IBM με περιστρεφόμενη κεφαλή.
Απλώς κολλάει λίγο το "Ρ".
Κάνε μου μια χάρη.
Βάλ' την αύριο στο πορτμπαγκάζ ενός γκρίζου Ford.
Θα είναι έξω από το μαγαζί σου.
Εντάξει, Φάμπιο.
Ευχαριστώ.
Κοίτα φάτσα.
Κοίτα χάλι.
Το κάνω εγώ.
Φαντάσου να το έκανες εσύ.
-Φεύγω. -Να προσέχεις.
-Γεια. -Γεια σου, Φάμπιο.
Είσαι παλιομοδίτης αν νομίζεις ότι τα φρούτα είναι μόνο για τα παιδιά.
Η φράουλα και το λεμόνι είναι οι καλύτερες γεύσεις.
Τότε φάε. Τι θες από μένα;
"Σαστισμένος, άπαυδος".
Άναυδος.
Το ήξερα. Το λεμόνι έχει γεύση σαπούνι.
Τι κάνατε τόση ώρα; Σας έβαλαν να δουλέψετε;
-Είχε πολλές γεύσεις. -Ήθελε λεμόνι.
Δύο μήνες ετοίμαζα τη συνάντηση, κι εσείς πάτε για παγωτό;
-Μωρά είστε; -Δέκα λεπτά κάναμε.
Δέκα λεπτά.
Ξέρεις πόσο κοστίζουν δέκα λεπτά;
Ακούστε.
Ο ηγέτης των Χριστιανοδημοκρατών, ο αξιότιμος Άλντο Μόρο,
απήχθη στη Ρώμη από μια ομάδα τρομοκρατών.
Απίστευτο.
Το περιστατικό…
-Πώς στο καλό το έκαναν; -Δυνάμωσέ το.
…συνέβη έξω από τη βουλευτική του κατοικία.
-Οι τρομοκράτες πυροβόλησαν… -Πάμε!
…τη συνοδεία του ηγέτη των Χριστιανοδημοκρατών.
Και τον ανάγκασαν…
Αυτή η απαγωγή μάς συμφέρει.
Είναι κατάλληλη στιγμή για επενδύσεις.
Και τέτοια κτίρια είναι εξαιρετική ευκαιρία.
Καλά δεν λέω;
Όπως πάντα, Ζου Πίπο.
Ναι.
Τόνι.
Ο Μπάλμπο λέει ότι θα βοηθήσεις
με τα χαρτιά για το πήγαινε-έλα στη Νέα Υόρκη.
-Στη διάθεσή σας. -Ωραία.
Η Βιρτζίνια θα σου δώσει τα απαραίτητα.
-Σου αρέσουν; -Είναι πρωτοποριακοί.
-Έχουν ζήτηση. -Πιάνουν καλά λεφτά.
Κι αυτοί εδώ;
Είναι δικοί μου.
Πουλάνε;
Όχι το ίδιο.
Τι λες, Βιρτζίνια;
Σου αρέσουν;
Άκου τι θα γίνει.
Τους αγοράζω εγώ.
Πόσα θες;
Δεν μπορώ να πω. Τιμή μου που σας αρέσουν.
-Είσαι το κατάλληλο άτομο. -Για ποιο πράγμα;
Θέλω να ζωγραφίσεις κάτι για μένα.
Μόνο για μένα.
Ο Ναπολέων.
Σας ταιριάζει.
-Μπορείς; -Αυτό εδώ;
Ούτε που θα καταλάβετε τη διαφορά. Και θα σας το κάνω δώρο.
Μπάλμπο.
Βλέπεις τι τρόπους έχει ο Τόνι;
Μακάρι να είχατε τέτοιους τρόπους κι εσείς οι Ρωμαίοι.
Χρειάζεται υπομονή. Εμείς οι Ρωμαίοι είμαστε…
Δεν έχουμε παρελθόν. Αυτοσχεδιάζουμε.
Να προσέχετε, όμως.
Ακούγονται διάφορα.
Κάποιοι λένε "Ο Μπάλμπο μιλάει πολύ.
Έχει μεγάλο στόμα".
Αλήθεια; Και ποιοι είναι αυτοί;
Δεν είναι συγκεκριμένοι. Είναι φήμες.
Φήμες; Καλά.
Είναι σαν φαντάσματα.
Κυκλοφορούν, αλλά ποιος τις πιστεύει;
Εγώ φεύγω.
Πάω στο στούντιο.
Σε πάω μέχρι την πόρτα.
-Θα περιμένω τα χαρτιά. -Φυσικά.
Ο θείος σου σε διέκοψε.
-Τι εννοείς; -Οι πίνακες.
-Οι πίνακές σου; -Σ' αρέσουν;
Δεν είμαι ειδική,
αλλά σε σύγκριση με άλλα αντίγραφα,
οι δικοί σου δείχνουν πιο γνήσιοι.
Αλλά και πάλι, δεν είμαι ειδική.
Αν σου αρέσουν, τότε είσαι.
Θες να σε ζωγραφίσω;
Γεια σου.
Αντόνιο;
-Τόνι. -Τόνι.
Γύρω στις 12:50 χτύπησε το τηλέφωνο στην αίθουσα σύνταξης
και μια φωνή είπε
"Σε έναν τηλεφωνικό θάλαμο στη Βία Τεουλάδα,
βρέθηκε φυλλάδιο των Ερυθρών Ταξιαρχιών".
Τα φυλλάδια ήταν δακτυλογραφημένα και έφεραν το γνωστό πεντάκτινο αστέρι.
Ο Βιτόριο μού είπε ότι έχεις μαγαζί με γραφομηχανές.
ΓΡΑΜΜΕΝΑ ΜΕ ΜΗ ΑΝΙΧΝΕΥΣΙΜΗ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΓΡΑΦΟΜΗΧΑΝΗ
Απλώς κολλάει το "Ρ".
Ένα δεύτερο μήνυμα των Ταξιαρχιών
που βρέθηκε σε τρεις πόλεις θεωρήθηκε αυθεντικό.
ΑΝΑΓΚΑΣΑΝ ΤΟΝ ΜΟΡΟ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΜΕ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Ας προσευχηθούμε όλοι για τον αξιότιμο Άλντο Μόρο.
Ο Πάπας δεν θα έχανε το παραδοσιακό…
Απόψε, οι Ερυθρές Ταξιαρχίες εξέδωσαν ένα φυλλάδιο,
το έκτο κατά σειρά,
για την απαγωγή του αξιότιμου Άλντο Μόρο.
Το φυλλάδιο, παρόμοιο σε μορφή με τα προηγούμενα,
αναφέρει ότι η "ανάκριση του Μόρο" έχει ολοκληρωθεί.
Κάνει λόγο για ενοχή και θανατική καταδίκη.
…πολύ επικίνδυνη σέντρα, προς το κέντρο της περιοχής,
όπου περίμενε ο Οριάλι.
Ο Κολοβάτι, με απίστευτη ταχύτητα, φτάνει πρώτος στην μπάλα
και τη βγάζει σε κόρνερ.
Είμαστε στα οκτώ λεπτά από την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου.
Ένα εξαιρετικό δεύτερο ημίχρονο…
-Γεια. -Γεια.
-Πότε το θέλεις; -Σε δέκα μέρες.
Και με παλαίωση της κορνίζας. Μπορείς να το κάνεις;
Φυσικά και μπορώ. Ο Γκογκέν είναι πανεύκολος.
Για ποιον είναι;
Για έναν φίλο.
-Πόσα μας δίνει; -Δεν θα πληρώσει.
Τότε θα κάνεις πρώτα τον Γκογκέν.
-Γεια σου. -Γεια.
Τι… Γεια σου.
Ενοχλώ;
Όχι.
-Μπορώ; -Φυσικά.
Τα χαρτιά. Από τον Ζου Πίπο.
Καλά είναι εδώ;
-Για το πορτρέτο. -Ναι, το πορτρέτο.
-Το φως είναι εντάξει; -Τέλειο.
Βολέψου. Πρέπει να νιώθεις άνετα.
Θα βγάλω αυτό, για να είμαι πιο άνετα.
-Δεν νιώθεις πολύ άνετα. -Όχι, δεν νιώθω άνετα ακόμη.
Βγάλε τα παπούτσια σου, τότε.
Τώρα νιώθω.
Καλύτερα.
Αλήθεια τώρα με ζωγραφίζεις;
-Εγώ; -Ναι.
Το κάνουμε αργότερα.
Μ' αρέσει αυτό το φως.
Τόνι!
Ποιος διάολο είναι αυτός;
Σε γυρεύουν.
Πάντα με γυρεύουν.
-Γεια! -Βιάσου! Πρέπει να πάμε κάπου.
Ο Ράφτης θέλει να τα πείτε.
-Τι θέλει; -Πού θες να ξέρω;
Να σε γνωρίσει.
Τότε πάμε.
Μην είσαι χαζός.
Αυτοί είναι οι κακοί της ιστορίας.
Καλησπέρα, Τόνι.
Καλησπέρα.
Το παντελόνι σού πέφτει μεγάλο.
Νόμιζα ότι ήταν μοδάτο.
Αλλά αφού το λέτε, σας πιστεύω.
Τόνι, θέλουμε μια επείγουσα χάρη.
Μια πλαστή ανακοίνωση των Ερυθρών Ταξιαρχιών.
Πλαστή ανακοίνωση;
Αλλά ακριβώς σαν αυτές που βρέθηκαν
σε τηλεφωνικούς θαλάμους και κάδους.
Μπορείς να το κάνεις;
Νομίζω πως ναι.
Νομίζεις;
Θα γίνει ολόιδια.
Ωραία.
Αντίγραφα των ανακοινώσεων που έχουν κυκλοφορήσει.
Και πρέπει να λέει κάτι τέτοιο.
Πρέπει να λέει ότι ο πρόεδρος είναι νεκρός.
Τα υπόλοιπα τ' αφήνω σ' εσένα.
Κι αυτό εδώ είναι…
Μου δίνετε προκαταβολή;
…για τον κύκλο γύρω από το αστέρι.
Έτσι καταλαβαίνεις αν είναι γνήσια ή πλαστή.
Εντάξει;
Και γιατί να το κάνω αυτό;
Γιατί πρέπει να σώσουμε τη ζωή του προέδρου.
Δεν το βλέπεις;
Φυσικά.
Η τελευταία ήταν η έκτη. Η δική σου θα είναι η έβδομη.
Μην το ξεχάσεις.
"Μοδάτο".
Αστείος τύπος.
Βρισκόμαστε πάνω από τη λίμνη Ντουτσέσα,
εκεί που οι Ερυθρές Ταξιαρχίες έγραψαν στην έβδομή τους ανακοίνωση
ότι θα εντόπιζαν τον νεκρό Άλντο Μόρο.
Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΑΛΝΤΟ ΜΟΡΟ
Πυροσβέστες, αστυνομία και καραμπινιέροι δεν βρήκαν τίποτα.
Αριστούργημα.
Εκατοντάδες πληροφορίες φτάνουν στην αστυνομία
που ερευνούν την περιοχή…
Για να ξέρεις.
…εξονυχιστικά.
Όταν λέμε ότι θα είναι έτοιμο στις 15, θα πρέπει να είναι.
Και δεν σκοπεύω να ρεζιλευτώ επειδή έχεις να κάνεις τον Ναπολέοντα.
Ακούς ή μιλάω στον αέρα;
…σε περιοχή της λίμνης Ντουτσέσα,
όπου αρχές και ερευνητές έχουν στήσει το κέντρο τους…
-Η λίμνη δεν είναι κοντά στην πόλη σου; -Ναι. Είναι κοντά.
-Θα βγεις; -Θα φάω με τον Βιτόριο.
-Και ο Γκογκέν; -Θα είναι έτοιμος στις 15.
Ντύσου καλά απόψε. Θα επανορθώσω.
Ειδικά εκπαιδευμένοι δύτες καταδύθηκαν στο βαθύτερο σημείο της λίμνης.
Εγώ σε βγάζω για φουά γκρα, κι εσύ τρως σούπα;
Δεν είμαι εγώ για φουά γκρα και χαβιάρι.
Δεν ξέρεις να ζεις.
Πού είναι το κολάρο σου;
Δεν πρέπει να το φοράς;
Δεν είναι υποχρεωτικό.
Οι κανόνες απαιτούν "ευπρεπή ένδυση".
Αλλά η Ρώμη έχει άλλη άποψη για το τι σημαίνει αυτό.
Τι τρέχει, Βίτο;
Ο απερχόμενος επίσκοπος με πρότεινε για τον τίτλο του μονσινιόρ.
Αλλά τον έδωσαν σε άλλον.
Σε κάποιον με γνωριμίες στο Βατικανό.
Οπότε ίσως και να ήταν πιο άξιος από μένα.
Εγώ έχω κολλήσει εδώ.
Είσαι μια χαρά όπου κι αν είσαι. Μην ανησυχείς.
Δεν είσαι για σκοτούρες.
Σκέψου τι κρεβάτι θα είχες αν γινόσουν μονσινιόρ.
Εσένα καλά σε βλέπω. Τι τρέχει; Τι σκαρώνεις;
Δουλεύω για το κοινό καλό.
Πληρώνω και φεύγω.
-Τα λέμε, Βίτο. Όλα καλά. -Φεύγεις;
Τι στο καλό κάνεις εδώ;
Χορεύω. Πειράζει;
-Δεν κάνει να έρχεσαι εδώ. -Όχι;
Το ξέρεις.
Τι σε νοιάζει εσένα;
Δεν σε ενοχλεί;
Έτσι κάνει. Είναι σαν παιδί. Δεν μπορεί να ελέγξει τον εαυτό του.
Του αρέσει να κάνει φιγούρα.
Τη μία με ξανθιά, την άλλη με μελαχρινή.
Ούτε που με νοιάζει.
Αρκεί να μην ξεπερνούν τα όρια.
Αφού το λες.
Ποιοι είναι αυτοί;
Τους ξέρεις; Σου μιλάω.
Περίμενε εδώ.
Καλύτερα;
Είναι κι αυτό μοδάτο;
Αν ήρθατε να πείτε ότι τα πήγα καλά, πηγαίνετε για ύπνο. Το ξέρω.
Το επιβεβαιώνω.
Εξαιρετική δουλειά.
-Θέλουμε και κάτι άλλο. -Κι άλλη ανακοίνωση;
Να ενημερώσουμε τις Ερυθρές Ταξιαρχίες ότι θα πάρουν πολλά λεφτά
με αντάλλαγμα τη ζωή του προέδρου.
Ο ίδιος ο Πάπας μαζεύει τα λεφτά.
Ο Πάπας;
Για πόσα λεφτά λέμε;
Δέκα δισ.
Δέκα;
Πες στον φίλο σου να τρέξει να σωθεί.
Και θα σωθούν και θα πάρουν και τα λεφτά.
Τη συγγνώμη μου στην Ντονάτα για την καθυστέρηση.
Ένα λεπτό.
Ποιος σας τα λέει όλα αυτά;
Για τον φίλο μου, το όνομα της κοπέλας μου.
Κάνε ό,τι σου λέω.
Αληθεύει ότι θα βρουν πού κρατείται ο πρόεδρος;
Είναι πολύ κοντά.
Και τι θα κάνετε στις Ερυθρές Ταξιαρχίες;
Θες να σώσεις τον φίλο σου;
Ντόνα;
Κάλεσε αύριο τον Βιτόριο από την γκαλερί.
Είναι σημαντικό.
Θα το κάνεις;
Τι τρέχει;
Θα έρθουν και σπίτι μας τώρα; Ποιος ήταν αυτός;
-Πάμε για ύπνο. -Όχι, δεν πάμε.
-Ντόνα! -Τι ήθελε;
Και άσε τα παραμύθια ότι είναι για το καλό μου.
Είκοσι χρόνια είμαι σ' αυτόν τον χώρο.
Καταλαβαίνω πότε τα πράγματα είναι σοβαρά.
-Εντάξει, κατάλαβα. -Όχι, Τόνι!
Γιατί αν μπλέξεις εσύ, θα μπλέξω κι εγώ.
Απόψε κοιμήσου στον καναπέ.
Θα πάω μπροστά.
Μου χρωστάς πολλές εξηγήσεις.
Ο Πάπας έχει τα δέκα δισ. Η κυβέρνηση δεν διαπραγματεύεται.
-Θα σκοτωθείτε. -Δεν με νοιάζει τι θα γίνει.
Με ποιον μιλάς;
Με κάποιον που του έκανα μια χάρη.
Ο Πάπας θέλει να ξέρει ότι ο Μόρο ζει.
Θα σας δώσει τα λεφτά, και θα τον αφήσετε ελεύθερο.
Θα σε ενημερώσω.
-Γεια. -Να προσέχεις.
Γεια.
Τι είναι εδώ;
Έλα. Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Το τρίτο ράφι. Έρχεσαι εδώ,
μετακινείς τα πανιά, βάζεις τη βαλίτσα και φεύγεις.
Κανείς δεν θα είναι εδώ.
Αυτό είναι απόδειξη ότι ο Μόρο ζει.
Κρατάει σημερινή εφημερίδα.
Φάμπιο, τι κάνεις;
Παράτα τα όλα και φύγε. Πάμε να φύγουμε.
Τέλος οι κομμουνιστές και οι φασίστες.
Τόνι.
Εσύ βρέθηκες εδώ τυχαία.
Εγώ είμαι ακριβώς εκεί που πρέπει.
Τον έχουμε στο στόχαστρο.
Μην κάνετε τίποτα μέχρι την ανταλλαγή.
Ήρθε ο ιερέας. Μιλάνε.
Πλησίασε το μικρόφωνο.
Περίμενα κάποιον με τσάντα. Ορίστε οι φωτογραφίες του Μόρο.
Και τα λεφτά;
Ο Άγιος Πατέρας υπέφερε ώρες ολόκληρες,
αλλά δεν θα προχωρήσουμε σε ανταλλαγή.
-Δεν θα σώσει τον φίλο του; -Ήρθα για να ενημερώσω.
Να μου πείτε τι;
-Τι τρέχει; -Ο ιερέας έφυγε.
Ο Τόνι είναι στο στόχαστρο, αλλά χωρίς τη βαλίτσα.
Να προχωρήσω;
Απομακρύνεται. Να προχωρήσω;
Όχι. Το Βατικανό θα το κατάλαβε και ακύρωσε την επιχείρηση.
Υποχωρήστε.
-Εμπρός; -Βίτο!
Τι συμβαίνει;
Πάρε τον Φαμπιόνε. Πες του να τρέξει.
Διαμελίστηκε από εκρηκτικό μηχανισμό στη σιδηροδρομική γραμμή Νάπολη-Παλέρμο
ο 30χρονος Τζουζέπε Ιμπαστάτο…
Με εντολή του Υπουργείου Παιδείας,
τα σχολεία που θα γίνουν εκλογικά τμήματα…
Έκτακτες Ειδήσεις.
Μόλις πριν λίγο μεταδόθηκε μια σημαντική είδηση από τη Ρώμη.
Εντοπίστηκε το σώμα ενός νεκρού άντρα στο κέντρο της πόλης.
Ίσως ανήκει στον Άλντο Μόρο.
Δεν έχει δοθεί ακόμη επίσημη ανακοίνωση.
Το σώμα φέρεται να εντοπίστηκε μέσα σε σάκο
στο κέντρο της Ρώμης, στη Βία Καετάνι, δίπλα στην Πιάτσα Αρτζεντίνα,
λίγα μέτρα από τα κεντρικά του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος
καθώς και από τα κεντρικά
του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Βία ντέλε Μποτέγκε Οσκούρε.
Η αβεβαιότητα και η πικρία της στιγμής είναι απολύτως κατανοητές.
Οι πληροφορίες, το επαναλαμβάνουμε, παραμένουν ανεπίσημες.
Κανένα ειδησεογραφικό πρακτορείο δεν τις έχει επιβεβαιώσει.
Αναμένονται νεότερα από το Υπουργείο Εσωτερικών.
Πριν από 70 λεπτά,
οχήματα της Ταχείας Επέμβασης και της Κρατικής Ασφάλειας
κατέφθασαν στη Βία Καετάνι…
Στο σημείο έχει ήδη φτάσει ο υφυπουργός Εσωτερικών Νικόλα Λετιέρι
καθώς και πολιτικοί εκπρόσωποι και δυνάμεις της αστυνομίας…
Κανένα ίχνος από τα απομνημονεύματα.
Επιβεβαιώθηκε από την αστυνομία
ότι ο άντρας που βρέθηκε κοντά στη Βία ντέλε Μποτέγκε Οσκούρε
είναι ο αξιότιμος Άλντο Μόρο.
Ο Ράφτης είναι όλο λόγια.
Μου είπε ότι θα έβγαζε δυο δικούς μας απ' τη φυλακή
αν βρίσκαμε πού είχαν τον Μόρο.
-Τον βρήκατε; -Φυσικά.
Αλλά δεν έκαναν τίποτα, και οι φίλοι μου είναι ακόμα στη στενή.
Ο δικός μου εξαφανίστηκε.
Θα κρύβεται στους υπονόμους.
-Ποιος είναι ο Ράφτης; -Κάποιος που μας εξυπηρετεί.
Κρατάει πολλούς στο χέρι.
Μπάτσους, δικαστές, δικηγόρους…
Αλλά αν δεν κάνει αυτό που λέμε, θα δεις τι τέλος θα έχει.
-Κρατάει και ιερείς. -Τι εννοείς;
Κάποιος απ' το Βατικανό.
Θα μου έδινε μια βαλίτσα με δέκα δισ. για τις Ταξιαρχίες με αντάλλαγμα τον Μόρο.
-Και το σχέδιο τινάχτηκε στον αέρα; -Ναι.
Τυχερός ήσουν.
Αν είχες πάρει τη βαλίτσα, δεν θα ήσουν εδώ.
Ο Ράφτης δεν ήθελε να τον σώσει.
-Γιατί να σκοτώσουν τον Μόρο; -Το ρωτάς;
Ήθελε συγκυβέρνηση με τους κομμουνιστές.
Οι φίλοι σου στις Ερυθρές Ταξιαρχίες θα καταλήξουν νεκροί ή ισόβια.
Μεγάλη απώλεια.
-Πολύ καλύτερος από τον Νιούμαν. -Το κατάλαβες.
Κατά φωνή.
-Θα γυρίσεις να τελειώσουμε το παιχνίδι; -Αρκετά με τη χασούρα.
Όχι, θα κάνεις ό,τι είχαμε συμφωνήσει. Στον τόπο μου, αυτό λέγεται προδοσία.
Θα δείτε τι θα πάθετε κι εσύ και το τσιράκι σου.
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ πολύ.
Πραγματοποιήθηκαν έρευνες σε πολλά διαμερίσματα, υπόγεια,
κατακόμβες και γκαράζ.
Τα μπλόκα και οι έλεγχοι συνεχίζονται.
Οι έρευνες που ξεκίνησαν αμέσως μετά…
-Εδώ είσαι; -Ναι.
Ωραία.
Δεν ξέρω τι να πω. Δεν έχω λόγια.
-Τιμή μου που σας άρεσε. -Με κέρδισες με τη δουλειά σου.
Ζήτα μου ό,τι θέλεις. Οτιδήποτε.
Υπάρχει κάτι.
…εντελώς τυχαία, προχθές.
Ήταν σημαντικό κέντρο των Ερυθρών Ταξιαρχιών…
Ο φίλος μου κινδυνεύει.
Επιβεβαιώνεται από τα έγγραφα και το υλικό που εντοπίστηκε
μέρος του οποίου έχει ήδη μεταφερθεί σε εργαστήρια…
Τόνι.
Ξέρεις τι έκανε ο Ναπολέων όταν του είπαν
ότι ο στρατός του στη Ρωσία θα πέθαινε από το κρύο;
Ξέρεις;
-Ή όχι; -Όχι.
Δεν έκανε τίποτα.
Τίποτα.
Γιατί είναι ανοησία να πολεμάς το αυτονόητο.
Και επικίνδυνο.
Κατάλαβέ το.
Καλή διασκέδαση.
Ντόνα;
Ντονάτα;
Γεια.
Πώς πήγε το πάρτι, Τόνι;
Του άρεσε ο πίνακας;
-Τι κάνεις; -Ρωτάς τι κάνω;
Εσύ κι εγώ είχαμε μια συμφωνία.
Τη χάλασες, και φεύγω.
-Θα είναι έτοιμο σε δύο μέρες. -Αλήθεια;
-Δεν θα το κάνεις. -Δύο μέρες.
Δεν είναι αυτό το θέμα!
Ντονάτα…
-Τις ξεπέτες σου, τις καταπίνω. -Τι;
-Ναι. -Είσαι παράλογη.
Ναι, είμαι παράλογη.
Δυσκολεύομαι, αλλά τις καταπίνω.
Και παραβλέπω το γεγονός ότι μου λες έναν σκασμό ψέματα.
Το ξέρω.
Αυτό που δεν καταλαβαίνω
είναι γιατί σ' αρέσει να κάνεις παρέα με άτομα που σου τονώνουν τον ανδρισμό.
Δεν θέλω καμία σχέση μ' αυτό.
Ντόνα.
Και παίρνω και τους πίνακες. Εσένα δεν σου χρειάζονται.
Άκου, Ντονάτα…
Θα τους πάρουν αύριο, για να έχεις χρόνο για τους φίλους σου.
Θα αφήσω αυτόν εδώ ως ένδειξη της στοργής μου.
Να τον βλέπεις και να θυμάσαι πώς έγινες.
Ξέρεις τι είναι χειρότερο απ' το να μην έχεις ταλέντο;
Να έχεις ελάχιστο.
Γιατί κι αυτό ακόμη αρκεί
για να καταλάβεις ότι δεν αξίζεις τίποτα.
Το μόνο που ξέρεις να κάνεις είναι να αντιγράφεις.
Τι λες;
-Τελείωσες; -Όχι.
Από εκείνη τη στιγμή,
όλα πήγαν κατά διαόλου.
Αντίο, ο ρεβουάρ
Τι στον διάολο;
Ο Τόνι κι εγώ πήγαμε στη μάντρα.
Τα φρένα ήταν κομμένα.
Τα είχαν σαμποτάρει.
Ποιος το έκανε;
-Τόνι! Λυπάμαι… -Καριόλη!
-Τι του έκανες; -Σταμάτα.
Ηρέμησε. Αρκετά.
Είναι δύσκολη μέρα για όλους. Χρειάζεται κατανόηση.
Λυπάμαι πολύ για τον φίλο σου, Τόνι.
Αν μου επιτρέπεις, πάντως,
δεν περίμενα τέτοια αντίδραση από σένα.
Τέτοια έκρηξη θάρρους.
Αλλά δεν σε παίρνει να δείχνεις θάρρος, Τόνι.
Και ξέρεις τι άλλο δεν σε παίρνει;
Να είσαι περίεργος.
Να ρωτάς παντού ποιοι είμαστε, τι κάνουμε,
πώς πέθανε ο φίλος σου.
Τι λες κι εσύ;
Να κόψουμε το θέατρο και να μιλήσουμε σαν πολιτισμένοι;
Ναι;
Θέλουμε τα απομνημονεύματα του Μόρο.
Όχι αυτά που δημοσιεύτηκαν. Την πλήρη έκδοση.
Δεν είμαστε οι μόνοι που τα θέλουμε,
αλλά ο ίσως ο φίλος σου βοηθήσει να τα πάρουμε πρώτοι.
Δεν ξέρω πού είναι.
Θα βρεις τρόπο να μάθεις.
Κι αν δεν θέλω να βρω;
Τόνι, σου το είπα. Δεν σε παίρνει να είσαι περίεργος ή γενναίος.
-Τελευταία φορά βλεπόμαστε. -Δεν θα σ' το ευχόμουν.
Άντε στον διάολο!
Ντόνα;
Όχι, Τόνι. Ο Βιτόριο είμαι.
Βίτο.
Τι τρέχει;
Όλα καλά. Εσύ;
Ναι, όλα καλά. Πες μου.
Άκου να δεις. Νιώθω κάπως άβολα,
αλλά το συσσίτιό μου για τους απόρους
χρειάζεται στήριξη, και σκέφτηκα…
Πόσα θέλεις;
Πρέπει να το ανακαινίσουμε γιατί είναι έτοιμο να καταρρεύσει.
Τι τρέχει;
-Ζου Πίπο. -Γεια σου.
Πώς είσαι; Σε φροντίζουν καλά;
Ναι.
Χρειάζεσαι τίποτα;
Μου δίνουν συνέχεια σούπα.
Πώς πάει;
Τόνι.
Μάθε να χρησιμοποιείς αυτό εδώ.
Πρέπει να ξέρεις με ποιον να είσαι και με ποιον όχι.
Ο Μπάλμπο δεν ήξερε, και τον είχα προειδοποιήσει.
Θα έκανες κι εσύ το ίδιο λάθος.
Γι' αυτόν δεν μπόρεσα να κάνω κάτι,
εσένα όμως σου γλίτωσα την κηδεία.
Να μην ανακατεύεσαι.
Άκου μια ιστορία.
Κάποτε έδωσα ένα κάρο λεφτά σ' έναν τραπεζίτη.
Είχε πιάσει την καλή στις ΗΠΑ.
Έπρεπε να τα επενδύσει. Και τι έκανε;
Μου τα έκλεψε.
Μας άκουσες ποτέ να κάνουμε σκηνή; Όχι.
Κρατήσαμε το στόμα κλειστό και το κρατάμε ακόμα.
Περιμένουμε.
Έλα δω.
Τα σημαντικά πράγματα θέλουν υπομονή.
Μου πήρε πέντε μήνες να κρατήσω ξανά πινέλο.
Και τώρα;
Ποιος ήμουν χωρίς τα χέρια μου;
Ποιος νόμιζα ότι ήμουν;
Νόμιζα ότι δεν υπήρχε τίμημα.
Αλλά η Ρώμη έρχεται πάντα να εισπράξει.
Ναι;
-Τόνι; -Βίτο.
-Ενοχλώ; -Πες μου.
Έχω καλά νέα.
Έπιασαν τόπο τα λεφτά μου.
-Σ' αρέσει; -Πάρα πολύ.
Πώς είναι τα χέρια σου;
Καλά είναι.
Φοράς γάντια.
Να τος.
Ο Βιτόριο τη γνώρισε. Πώς ήταν;
Η Ντονάτα είναι αξιόλογη γυναίκα.
Βασικά, δεν του άξιζε.
Μου λείπει πολύ.
Μου λείπουν τα πάντα.
Ο τρόπος που με κοιτούσε.
Με έκανε να νιώθω…
Ζωντανός.
Ναι, ζωντανός.
Τα σκάτωσα.
Πάντοτε τα σκατώνουμε.
Τόνι.
Πρέπει να φύγω.
Όσο πιο μακριά γίνεται.
Οι πληροφοριοδότες είναι πολλοί.
Οι καραμπινιέροι πρώτα ρίχνουν και μετά φωνάζουν "Ψηλά τα χέρια".
Θα με βοηθήσεις;
Εννοείται ότι θα σε βοηθήσω.
Θα σου φτιάξω διαβατήριο ακόμη και με αυτά τα χέρια.
Μου έχουν μείνει και κάποια λεφτά.
Δεν θέλω λεφτά. Το διαβατήριο αρκεί.
Αν χρειαστείς βοήθεια, ζήτα.
Θα μου δώσεις το αμάξι σου;
Άντε πάλι. Ήξερα ότι θα το ανέφερες.
-Ήταν δώρο. -Αλήθεια; Από ποιον;
-Τον επίσκοπο. -Ωραία!
Πότε θα τον γνωρίσουμε;
Δεν θα σας έπαιρνα ποτέ σε δείπνο της Κουρίας.
-Οι τελευταίοι; Γιατί; -Τι έχουν οι φίλοι σου;
Ήθελε να με ανταμείψει για τη δουλειά μου…
Για σταθείτε.
Προτού φύγεις, πρέπει να κάνουμε κάτι.
Με τα πόδια, όχι τα χέρια!
-Με τα πόδια! -Δώσε κι εδώ την μπάλα.
-Με τα πόδια, Βίτο! -Δώσε πάσα!
-Έλα! -Έλα, Βίτο!
Άντε, Τόνι.
Παίξε!
-Φάμπιο, πάσα! -Επεμβαίνει ο Αλτομπέλι.
Έλα Βίτο! Κεφαλιά! Δώσε πάσα!
Όχι!
Είσαι χάλιας.
Ο Αλτομπέλι βλέπει τον Οριάλι!
Ψαλιδάκι από τον Οριάλι!
Κεφαλιά. Δώσε!
Γκολ!
Οριάλι!
Ήταν η τελευταία φορά που ήμασταν κι οι τρεις μαζί.
Τι θέλεις; Τι γυρεύεις εδώ;
Σου ζητώ συγγνώμη.
Καμία συγγνώμη δεν είναι αρκετή.
Έχω και μια πρόταση.
Πούλα τον.
Τι θα πει αυτό;
Θα πει ότι θέλω λεφτά.
-Λεφτά; -Ντόνα.
-Χρειάζομαι λεφτά. -Τι κάνεις; Σήκω. Γιατί;
Γιατί οι γάμοι κοστίζουν.
-Τι είναι αυτά που λες; -Θέλω να το κάνω σωστά.
-Θα καλέσουμε τη μισή Ρώμη. -Ναι, καλά.
-Θα σου πάρω φόρεμα με… -Πέπλο.
-Με πέπλο. -Ναι.
Ροδοπέταλα κι ό,τι άλλο θέλεις.
Ντόνα, το εννοώ.
Τα σκάτωσα, αλλά το εννοώ.
Έλα τώρα.
Σε παρακαλώ.
Τόνι!
Είσαι έγκυος.
Ναι, εγώ είμαι έγκυος.
-Εσένα δεν σε χρειάζομαι. -Τι εννοείς;
Το παιδί μας είναι.
-Δεν είμαστε πια μαζί. -Είναι το παιδί μας.
Εσύ έχεις άλλες δουλειές.
Αυτό είναι το μόνο που αξίζει.
Ποπό!
Είναι τέλειο.
Είμαι καλλιτέχνης.
Ευχαριστώ, Το.
Πάρε.
Τα απομνημονεύματα.
Πόσες σελίδες υπάρχουν;
Διπλάσιες από όσες δημοσιεύτηκαν.
-Οι διπλάσιες; -Τι το θες;
Για να βγάλεις κι άλλα;
Είναι η ασφάλεια ζωής μου, Φάμπιο.
Είχες δίκιο, ποτέ δεν κατάλαβα από πολιτική.
Αλλά μ' αυτό ελπίζω να μείνω ζωντανός.
Πού θα πας;
Ίσως στη Γη του Πυρός.
Στη Γη του Πυρός.
Αν ήταν πιο κοντά, θα σε επισκεπτόμουν.
Καλύτερα όχι.
Η Ρώμη είναι όμορφη.
Καλύτερα να μην ξαναβρεθούμε.
Φύγε προτού μας πιάσουν τα κλάματα.
Ποιον κοροϊδεύω; Πού διάολο θα πάω;
Αν δεν ξαναβρεθούμε, ελπίζω να φταις εσύ.
Κάθαρμα. Από το στόμα μου το πήρες.
Αντίο, Το.
"Φυσικά, απευθύνομαι σ' εσένα.
Αλλά μιλώ για όλους. Για το κόμμα, για τη χώρα.
Σκεφτείτε καλά, αγαπητοί φίλοι.
Κρατήστε την ανεξαρτησία σας.
Μη σκέφτεστε μόνο το αύριο, αλλά και το μεθαύριο.
Επαναλαμβάνω ότι δεν δέχομαι την ετυμηγορία των Χριστιανοδημοκρατών.
Δεν θα αθωώσω και δεν θα δικαιολογήσω κανέναν.
Ενίοτε αναλογίζομαι τις λάθος επιλογές που έκανα.
Που επηρέασαν κόσμο που δεν το άξιζε.
Άλλοτε σκέφτομαι ότι τίποτα δεν θα άλλαζε,
γιατί η μοίρα μάς καθορίζει.
Η αλήθεια, αγαπητοί φίλοι,
υπερβαίνει οποιοδήποτε εκλογικό όφελος.
Χαρίστε μου εκατομμύρια ψήφους και αφαιρέστε μου μια στάλα αλήθειας.
Πάλι χαμένος θα 'μαι.
Όλα μοιάζουν παράλογα, αλλά σημασία δεν έχει η εξήγηση.
Αλλά να γίνεται κάτι, όταν είναι εφικτό.
Ο Πάπας δεν μπορεί να κάνει τίποτα;
Γιατί είχαμε εκατοντάδες φίλους.
Καμιά φωνή, απ' όσο ξέρω, δεν έχει ακουστεί μέχρι τώρα.
Και τώρα, ξαφνικά, ενώ φαινόταν μια αμυδρή ελπίδα,
έρχεται ανεξήγητα η εντολή εκτέλεσης.
Γλυκιά μου Νορέτα, είμαι στα χέρια του Θεού και τα δικά σου.
Προσευχήσου για μένα.
Θα ήθελα με τα μικρά θνητά μου μάτια να δω
πώς θα είναι τα πράγματα μετά.
Αν έμπαινε λίγο φως, θα ήταν πολύ όμορφα".
Τι είναι εδώ;
Είναι εργαστήριο εκτός λειτουργίας.
-Γιατί πρέπει να το κρύψεις; -Τι;
Γιατί να το κρύψεις;
-Τι έχεις εκεί; -Το μέλλον μου, Βίτο.
Πες μου τι τρέχει.
Κοίτα τη δουλειά σου.
Βρες μου ένα ασφαλές μέρος σ' αυτήν την τρύπα,
και μετά φεύγουμε.
Βίτο.
Τι;
Αν μου συμβεί κάτι, να το δώσεις στην Ντονάτα.
Εντάξει.
Σ' αγαπώ, Βίτο.
Φλάβιο.
Δεν ξέρεις αν θα είναι αγόρι ή κορίτσι.
-Αγόρι είναι. -Πώς το ξέρεις;
Το νιώθω.
Φαντάσου, να μεγαλώσει
και να αντιγράφει τις ζωγραφιές των άλλων παιδιών.
Τουλάχιστον έτσι θα ξέρουμε ότι είναι γιος σου.
Δεν ξέρω αν θέλω να είναι σαν εμένα.
Γιατί;
-Θέλω να είναι σαν εσένα. -Όχι.
Μόνο σαν εσένα.
Εγώ θέλω να είναι σαν εσένα.
Προς Θεού, όχι σε όλα.
Θα στεναχωριόμουν αν δεν ήταν σαν εσένα.
Αν δεν είχε τα όμορφα χέρια σου.
Είμαι κουρασμένη.
Και τώρα;
Λίγο καλύτερα.
Περίμενε, νιώθω καλύτερα.
Όταν ο γιος μου ρωτήσει ποιος ήταν ο μπαμπάς του,
τι θα του πουν;
Ένας κλέφτης;
Ένας πλαστογράφος;
Ένας δειλός;
Πώς είναι;
Βαρέθηκα να αποφασίζουν άλλοι.
Καλύτερος απ' τον αυθεντικό.
Έλα εδώ.
-Τι; -Έλα πάνω.
Ναι.
Ήθελα να είμαι ελεύθερος να ξεγελάω τους κακούς της ιστορίας.
Τα λεφτά που σου άρπαξε ο τραπεζίτης της ιστορίας που είπες.
Ένα πουλάκι μού είπε ότι είναι σε μια αποθήκη στην Αουρέλια.
-Αλήθεια είπε. -Πάμε να τα πάρουμε.
-Δεν κάνουμε ληστείες. -Εγώ θα την κάνω.
Πολλή αυτοπεποίθηση έχεις.
Έπρεπε πια να ξέρεις πως στο Μεγάλο Παιχνίδι,
η μπάνκα κερδίζει πάντα.
Πάντα.
Ηρέμησε. Κάτσε φρόνιμα.
Μα είμαι τζογαδόρος.
Νιώθω πως πρέπει να τα ρισκάρω όλα.
Θα πάρω ένα μερίδιο από τα λεφτά και θα φύγω.
Με την Ντονάτα και το μωρό.
Θα εξαφανιστώ.
Εντάξει, Τόνι. Έχεις την ευχή μου.
-Πώς τον λένε; -Τσέζαρε.
Κοίτα τη φάτσα του.
-Μπορώ να του ρίξω; -Όχι.
-Γιατί; -Γιατί έτσι.
-Δουλεύει βραδινή βάρδια στην τράπεζα. -Φαίνεται πολύ εύκολο, Τόνι.
Δεν θα ανοίξουν, αλλά αν το κάνουν…
-Τι… -Καμάρι μου! Βάλε μπρος.
Δεν έκανα τίποτα.
Ποιος είπε κάτι; Θέλω να πάω μια βόλτα.
Καλό παιδί.
Ποιος είστε;
Ερυθρές Ταξιαρχίες.
Ήρθα νωρίς.
Πες το ξανά.
-Έλα. -Μπορώ να μπω;
Άνοιξε την πύλη;
Μόλις μπούμε, αναλαμβάνει ο Κρόκα.
Ξεκαθαρίζω ότι θα χτυπήσω εδώ κι εδώ…
Καλησπέρα.
Δώσε τις κασέτες.
Σβέλτα! Βιάσου.
-Γρήγορα. -Ναι, κατάλαβα.
Όχι γκρίνιες. Θα γίνεις πλούσιος.
-Έλα. -Είναι άδειο!
Κέρδισα!
Ψηλά τα χέρια! Ακίνητοι!
Συνεργαστείτε. Είναι από τις Ερυθρές Ταξιαρχίες!
Έτσι κι αλλιώς χάνεις. Άνοιξε το χρηματοκιβώτιο.
Ένα, δύο.
-Ποιος θα τους δέσει; -Ο Τραυλός.
-Όχι, εσύ. -Ποιος, εγώ;
Τα λεφτά! Γεμίστε τις τσάντες. Πάμε!
Βιαστείτε! Φεύγουμε για διακοπές!
Χαρτιά παίζατε;
Δεν είναι λεφτά μας.
Τραυλέ, τελειώνεις;
Γαμώ την τύχη μου!
Γρήγορα! Πάμε!
Έχω πλαστογραφήσει πίνακες, σφραγίδες, διαβατήρια.
Έβαλα την υπογραφή μου στην ιστορία αυτής της χώρας.
Δεν ήταν απλώς ένα χτύπημα.
Δεν ήταν ληστεία.
Μα τι κάνεις; Πάμε να φύγουμε.
Αυτό είναι τέχνη.
Δεν την καταλαβαίνεις.
Τι μούτρα είναι αυτά; Χαμογελάστε.
Αυτό είναι. Χαμογελάστε.
Χαμογελάστε!
Ωραία.
ΕΡΥΘΡΕΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ
Σημειώθηκε μεγάλη κινητοποίηση των αρχών
για την εξακρίβωση των συνθηκών επίθεσης της ένοπλης ομάδας στην τράπεζα.
Φαίνεται ότι τέσσερις άντρες, χωρίς να προκαλέσουν θύματα,
κατάφεραν σε μία μόνο επιχείρηση, να αρπάξουν πάρουν πάνω από 30 δισ.
Ποσό ρεκόρ στην ιστορία της χώρας μας,
και ήδη την αποκαλούν "ληστεία του αιώνα".
Η εννοιολογική τέχνη δεν είναι το φόρτε σου.
Η παρέμβαση ήταν κακόγουστη.
ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ
Δεν μπορούσα να αποφασίσω
αν έπρεπε να αφήσω μετροταινία
ή μια κουράδα.
Κοίτα πού μας οδήγησε η ειρωνεία σου.
Στο κατάλληλο μέρος γι' αυτήν τη συζήτηση.
Έχεις τα απομνημονεύματα;
Λείπουν σελίδες;
Δεν ξέρω.
Μα έχει τις διπλάσιες από όσες δημοσιεύτηκαν.
Να τα δω;
Δεν τα έχω μαζί.
Σοφή απόφαση.
Θέλω χρόνο να οργανωθώ και να φύγω χωρίς να με εμποδίσει κανείς.
Μόνο τότε θα τα πάρεις.
Και πώς θα βεβαιωθώ;
Δεν θα βεβαιωθείς.
Θα με εμπιστευτείς.
"Tertium non datur", όπως λέει ένας φίλος.
Φεύγω. Αλλάζω ζωή. Αλλάζω όνομα, αλλά και φάτσα αν θέλω.
Υπόθεση λίγων μηνών.
Πρέπει να το αναφέρω.
Ξέρεις πού θα είμαι.
Πήγαινε να εξομολογηθείς.
Με συγχωρείτε.
Λίγοι καταλαβαίνουν το ωραίο. Έτσι δεν είναι, πάτερ Βιτόριο;
Γνωριζόμαστε;
Μην ανησυχείτε. Είμαι κι εγώ ράφτης.
Θα συνεχίσω να παίρνω τα μέτρα σας.
-Εντάξει. -Ωραία.
Είναι λίγο μακρύ.
Πρέπει να εξομολογηθώ κάτι.
Θυμήθηκα ότι ο Τόνι είχε έναν φίλο που ήταν ιερέας.
Και ειλικρινά σκέφτηκα ότι θα ήσασταν βαρετός τύπος,
όπως και οι περισσότεροι καλοί άνθρωποι.
Αλλά έκανα λάθος.
Δεν είστε καθόλου βαρετός.
Μπορώ να μάθω ποιοι είστε;
Έχουμε μια αναφορά, συνταγμένη από την Κουρία,
για υπεξαίρεση εκκλησιαστικών πόρων για προσωπική χρήση, για την αγορά…
ενός σεντάν.
Αυτό εδώ.
Μια αναφορά που ίσως σας στερήσει τον τίτλο του μονσινιόρ.
Καθώς κι αυτά που ζητήσατε από τον φίλο σας για το συσσίτιο
που ήταν ήδη ανακαινισμένο.
Μα πού πάτε πάτερ Βιτόριο;
Πού ξοδέψατε τα λεφτά, πάτερ;
Σε γαλλικά εστιατόρια;
Σε ρούχα;
Σε κοσμήματα;
Όχι. Μπορώ να σας εξηγήσω…
Δεν αμφιβάλλω.
Αλλά δεν ήρθαμε εδώ γι' αυτό.
Αν για κάποιον λόγο ο Τόνι σάς εμπιστεύτηκε τίποτα σελίδες,
θα πρέπει να τις επιστρέψετε, διότι είναι κρατική ιδιοκτησία.
Όχι, δεν θυμάμαι να μου εμπιστεύτηκε καμιά σελίδα.
Είστε σίγουρος;
Σκεφτείτε καλά. Είστε λειτουργός του Κυρίου.
Δεν κάνει να ψεύδεστε.
-Ορκίζομαι… -Ούτε να ορκίζεστε.
Να προσθέσω, σε περίπτωση που ενδιαφέρεστε,
ότι ο φίλος σας ο Τόνι έκλεψε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό.
Χρήματα που το Κράτος δεν χρειάζεται,
και ότι, εν προκειμένω,
θα μπορούσαν κάλλιστα να γίνουν δωρεά για την εκκλησία σας.
Μας ενδιαφέρουν μόνο οι σελίδες.
Και το τελευταίο που θέλω να σας πω
είναι ότι στο Βατικανό, στα ανώτερα κλιμάκια,
υπάρχουν άνθρωποι που με εκτιμούν.
Ντόνα;
Καλημέρα, Τόνι.
Η Ντονάτα;
Ηρέμησε, δεν σκοτώνω εγκύους. Είναι στην γκαλερί.
Τι θέλεις;
Κάθισε.
Έλα εδώ.
Μου ζήτησαν να σε σκοτώσω.
Έχω ασφάλεια. Δεν σου το είπαν;
Δεν έχεις πια.
Τα απομνημονεύματα. Τους τα έδωσε ένας φίλος σου.
Σιγά τον φίλο, δηλαδή.
Τι του κάνατε;
Το σωστό ερώτημα είναι
τι του έταξαν.
Και γιατί μου το λες;
Τι γιατί;
Πόσοι οπαδοί της Ίντερ υπάρχουν;
Πρέπει να μείνουμε ενωμένοι.
Και δεν ξεχνάω ποτέ τα χρέη μου.
Πόσο χρόνο έχω;
Καθόλου.
Θα κάνετε κακό στον Τόνι;
Όχι, έχουμε άριστη συνεργασία.
Και τα χέρια του; Ποιος τα έσπασε;
Το Κράτος δεν σπάει χέρια, πάτερ Βιτόριο.
Σύντομα ίσως να γίνετε μονσινιόρ.
Ίσως μια μέρα και καρδινάλιος.
Θα θέλατε να γίνετε καρδινάλιος;
Πάντα το ίδιο ερώτημα. Πάντα το ίδιο.
Για να φτάσεις εκεί που θέλεις,
τι προτίθεσαι να κάνεις;
Πόσα είσαι διατεθειμένος να θυσιάσεις
ώστε τα όνειρά σου
να πραγματοποιηθούν;
Για εσάς, κύριε.
Τι είναι;
Δεν ξέρω. Με συγχωρείτε.
Ευχαριστώ.
Πάντα το ίδιο ερώτημα.
Πάντα το ίδιο.
Για να φτάσεις εκεί που θέλεις, τι είσαι διατεθειμένος να θυσιάσεις;
"Πάντα το ίδιο ερώτημα. Για να φτάσεις εκεί που θέλεις…"
Αυτήν τη φορά θυσίασα τον αποχαιρετισμό ενός φίλου.
Λυπάμαι, Βίτο.
Λυπάμαι που δεν μπορώ να σε δω τελευταία φορά.
Που δεν σε αγκαλιάζω.
Αλλά εσύ, Βίτο,
τι θυσίασες για να φτάσεις εκεί που έφτασες;
Είσαι καλύτερος από μένα στα λόγια.
Αλλά θέλω να σου πω ότι σ' αγαπώ.
Ότι παρ' όλα αυτά, σ' αγαπώ.
Θα αλλάξω ζωή. Θα αλλάξω όνομα. Μπορεί και φάτσα.
-Εσείς οι δύο μοιάζετε. -Σοβαρά;
Θα φύγω με την Ντονάτα και το μωρό.
Θα εξαφανιστώ.
Πόσο χρόνο έχω;
Καθόλου.
Ο Ράφτης θέλει να δει ένα πτώμα.
Σ' αγαπώ τόσο πολύ που σου αφήνω το αμάξι μου.
Το σεντάν που έχεις είναι πολύ κακόγουστο.
Φεύγω, Βίτο.
-Πάτερ; -Όχι!
Γεια σου.
Βγάλ' το. Είσαι μούσκεμα.
Τι έκανες στη βροχή;
Ακούς;
Τόνι.
Μπορείτε να βάλετε μουσική;
ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "IL FALSARIO DI STATO"
ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑ ΜΠΙΟΝΤΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΑΣΙΜΟ ΒΕΝΕΤΣΙΑΝΙ
Υποτιτλισμός: Γεωργία Ιορδανίδου