1 00:00:14,920 --> 00:00:17,200 (ปัญหาสุดท้าย) 2 00:00:52,760 --> 00:00:55,760 (ความลับแห่งแม่น้ำแซน) 3 00:01:04,760 --> 00:01:08,239 แกฆ่าเมียฉัน แกต้องตาย 4 00:01:08,240 --> 00:01:10,320 - นายน์! - คัต! 5 00:01:11,400 --> 00:01:14,079 - "นายน์" เหรอ - มันไม่เชยไปหน่อยเหรอ 6 00:01:14,080 --> 00:01:16,559 มันดีมาก ดีมาก แต่ถ่ายอีกเทคเถอะ 7 00:01:16,560 --> 00:01:18,319 ครับ ได้เลย 8 00:01:18,320 --> 00:01:20,880 แล้วก็อีกอย่าง มันดูฝืนๆ นะ 9 00:01:21,880 --> 00:01:23,199 เราถ่ายไปกี่เทคแล้ว 10 00:01:23,200 --> 00:01:25,040 รวมเทคเมื่อกี้ด้วยก็ 12 เทคค่ะ 11 00:01:25,840 --> 00:01:28,479 - นี่มันเยอะไปนะ ฟอนเซกา - มันดูดีมาก 12 00:01:28,480 --> 00:01:30,479 ไม่ เคลมเมอร์ถูกฆ่าจากด้านหลัง 13 00:01:30,480 --> 00:01:33,799 มันไร้สาระที่พูดกับเขาว่า "แกฆ่าเมียฉัน" 14 00:01:33,800 --> 00:01:35,639 คนที่เขียนบทนี้สมองกลวงชัดๆ 15 00:01:35,640 --> 00:01:37,600 - ฟ็อกซาเพื่อนคุณเขียน - เขาไม่ใช่เพื่อนผม 16 00:01:39,320 --> 00:01:40,320 ขอโทษครับ 17 00:01:48,600 --> 00:01:51,039 - มองหาใครอยู่เหรอคะ - อะไรนะคะ 18 00:01:51,040 --> 00:01:52,040 อาเดลา 19 00:01:53,440 --> 00:01:54,440 สวัสดีค่ะ 20 00:01:55,400 --> 00:01:56,400 มาทำอะไรที่นี่เหรอครับ 21 00:01:57,000 --> 00:01:58,919 หมายถึง มาทำอะไรที่สเปน 22 00:01:58,920 --> 00:02:03,040 คือ… บาซิลเขียนจดหมายหาฉัน เขาขอให้ฉันมา 23 00:02:04,560 --> 00:02:05,680 มากับผมสิ 24 00:02:06,600 --> 00:02:07,600 แล้วคุณล่ะ 25 00:02:08,400 --> 00:02:09,760 ตอนนี้ผมทำงานให้ฟอนเซกา 26 00:02:10,480 --> 00:02:12,360 ผมเขียนบทหนังเรื่องนี้ 27 00:02:19,920 --> 00:02:23,640 ผมคิดว่าเราน่าจะได้อะไรดีๆ จากเหตุการณ์ทั้งหมดนั้น และก็นี่ไง 28 00:02:24,160 --> 00:02:25,720 คดีสามศพยามรุ่งสาง 29 00:02:27,680 --> 00:02:29,480 นักสืบคือฆาตกร 30 00:02:30,000 --> 00:02:31,200 บทสรุปหักมุม 31 00:02:32,120 --> 00:02:35,320 - ความสัมพันธ์ระหว่างคุณสองคน… - ก็นะ… 32 00:02:36,480 --> 00:02:39,320 เอาเป็นว่าวัตสันกับโฮล์มส์เป็นอดีตไปแล้ว 33 00:02:41,040 --> 00:02:43,119 การถูกเพื่อนกล่าวหาว่าฆ่าคนมันไม่ดีเลย 34 00:02:43,120 --> 00:02:45,999 คุณบาซิล ผู้กำกับพอใจกับเทคนั้น 35 00:02:46,000 --> 00:02:48,840 - วันนี้คุณเสร็จงานแล้ว - เยี่ยมเลย อาเดลา 36 00:02:49,760 --> 00:02:51,640 - ไปที่โรงแรมหรือยัง - ไปแล้วค่ะ 37 00:02:52,160 --> 00:02:55,640 คนขับรถใจดีพอที่จะรอและพาฉันมาที่นี่ 38 00:02:56,480 --> 00:02:57,559 - ฟ็อกซา - บาซิล 39 00:02:57,560 --> 00:03:01,439 อาเดลา ไม่มีใครบอกผมเลยว่าคุณจะมาหาเรา 40 00:03:01,440 --> 00:03:03,519 ทำไมผมถึงรู้เป็นคนสุดท้ายตลอดเลย 41 00:03:03,520 --> 00:03:05,519 เพราะคุณเป็นผู้อำนวยการสร้างน่ะสิ 42 00:03:05,520 --> 00:03:08,239 คราวหน้าถ้าผมอยากจ้างคุณอีก ช่วยเตือนผมด้วยนะ 43 00:03:08,240 --> 00:03:09,760 - ไปกันเลยไหม - ค่ะ 44 00:03:14,040 --> 00:03:16,319 เขาทำหนังกันแบบนี้เหรอคะ 45 00:03:16,320 --> 00:03:18,120 คุณผู้หญิงคิดว่ามันแตกต่างจากนี้เหรอครับ 46 00:03:19,320 --> 00:03:22,840 ไม่ต้องพูดเป็นงานเป็นการก็ได้ค่ะ เราไม่ได้อยู่บนเกาะซานตา อาเกดาแล้ว 47 00:03:23,680 --> 00:03:25,680 - แปลกใจไหม - ก็นิดหน่อย 48 00:03:26,440 --> 00:03:28,360 ส่วนใหญ่เพราะได้เห็นโรงแรมอีกครั้ง 49 00:03:34,040 --> 00:03:38,000 - บอกหน่อยได้ไหมว่าคุณจะพาฉันไปไหน - มันเป็นเซอร์ไพรส์น่ะ เดี๋ยวก็รู้ 50 00:03:38,480 --> 00:03:41,439 - สวัสดีครับ คุณบาซิล จำผมได้ไหม - เอ่อ… จำได้สิครับ 51 00:03:41,440 --> 00:03:44,440 - หวังว่าเราจะได้ร่วมงานกันอีก - ผมก็หวังอย่างนั้น 52 00:03:45,960 --> 00:03:47,480 ผมไม่รู้หรอกว่าเขาเป็นใคร 53 00:03:49,000 --> 00:03:50,480 คุณหาฉันเจอได้ยังไง 54 00:03:51,520 --> 00:03:54,480 ผมได้ที่อยู่ของคุณจากสถานทูตบราซิล 55 00:03:54,960 --> 00:03:55,999 อ๋อ เหรอคะ 56 00:03:56,000 --> 00:03:59,039 ผมจำได้ว่าคุณเป็นคนบราซิลเพราะสามีคุณ 57 00:03:59,040 --> 00:04:01,960 ผมเลยติดต่อสถานทูต แล้วก็ได้มา 58 00:04:02,680 --> 00:04:05,560 พวกเขาให้ที่อยู่ใหม่ของคุณที่ทะเลสาบการ์ดา 59 00:04:06,240 --> 00:04:09,920 ฉันมีบ้านพักที่ซานวิจิลิโอ ฉันได้รับมันเป็นมรดกจากสามี 60 00:04:14,360 --> 00:04:15,360 ทางนี้ครับ 61 00:04:18,080 --> 00:04:19,440 ตามผมมาสิ ผมจะพาไป 62 00:04:34,240 --> 00:04:35,279 บาซิล 63 00:04:35,280 --> 00:04:36,760 ครับ อยู่นี่ 64 00:04:39,680 --> 00:04:41,399 ฟ็อกซาบอกอะไรคุณ 65 00:04:41,400 --> 00:04:42,400 ฟ็อกซาเหรอคะ 66 00:04:42,920 --> 00:04:44,720 ใช่ครับ ผมเห็นคุณสองคนคุยกัน 67 00:04:45,560 --> 00:04:47,120 เขาดีใจที่ได้เจอฉัน 68 00:04:49,320 --> 00:04:52,360 ที่คุณส่งโทรเลขหาฉันก็เพราะเขาใช่ไหม 69 00:04:53,520 --> 00:04:56,920 "ปัญหาสุดท้ายแก้ได้แล้ว ผมต้องการความช่วยเหลือ" 70 00:04:59,440 --> 00:05:01,480 คุณมีหลักฐานใหม่มัดตัวฟ็อกซาเหรอคะ 71 00:05:02,000 --> 00:05:05,320 เอาเป็นว่า… ผมมีหลักฐานใหม่แล้วกัน 72 00:05:17,920 --> 00:05:19,000 คุณคิดว่าไง 73 00:05:19,840 --> 00:05:22,720 เรายังไม่ได้ถ่ายฉากที่เอลิซาตาย 74 00:05:24,360 --> 00:05:27,120 รู้กันระหว่างเรานะ บทยังปรับเปลี่ยนได้อีกเยอะเลย 75 00:05:27,840 --> 00:05:30,199 เพราะคุณมีอีกทฤษฎีหนึ่ง 76 00:05:30,200 --> 00:05:31,400 ใช่แล้ว 77 00:05:32,080 --> 00:05:35,560 และฉากนี้ช่วยให้ผมค้นพบมัน 78 00:05:36,200 --> 00:05:39,439 คุณไม่คิดเหรอว่าคุณกำลังหมกมุ่น 79 00:05:39,440 --> 00:05:41,160 กับเรื่องนี้มากเกินไป 80 00:05:41,920 --> 00:05:44,920 "เรื่องนี้" ที่ว่าน่ะ คือการฆาตกรรมเพื่อนคุณ 81 00:05:45,520 --> 00:05:47,400 ทำอย่างที่ฉันทำแล้วก้าวต่อไปเถอะค่ะ 82 00:05:48,280 --> 00:05:51,200 แม้แต่เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ก็ล้มเหลวหลายคดีอยู่นะคะ 83 00:05:52,840 --> 00:05:56,520 น่าสนใจนะที่คุณพูดถึงความล้มเหลวของผม 84 00:06:00,160 --> 00:06:02,920 เพราะจริงๆ แล้ว ผมยังไม่ล้มเหลว 85 00:06:05,280 --> 00:06:08,000 อย่างที่คุณรู้ คดีนี้ยังไม่ปิด 86 00:06:08,560 --> 00:06:11,719 - ฉันจำไม่ได้ว่ามีตู้เก็บเครื่องดื่ม - ไม่มีหรอกครับ 87 00:06:11,720 --> 00:06:15,879 เป็นสิทธิพิเศษเล็กๆ ที่ผมได้รับ จากเพื่อนๆ ในแผนกอุปกรณ์ประกอบฉาก 88 00:06:15,880 --> 00:06:17,240 ดื่มด้วยกันไหม 89 00:06:19,440 --> 00:06:20,640 ไม่ค่ะ ขอบคุณค่ะ 90 00:06:26,760 --> 00:06:29,879 บอกฉันสักทีได้ไหมว่าคุณให้ฉันมาที่นี่ทำไม 91 00:06:29,880 --> 00:06:31,240 เพื่อช่วยผม 92 00:06:31,840 --> 00:06:33,840 ผมบอกไปในโทรเลขแล้ว 93 00:06:34,720 --> 00:06:35,800 ผมอยากให้คุณช่วย 94 00:06:37,360 --> 00:06:41,239 ผมยังหยุดคิดถึงเรื่องที่คุณพูด บนเกาะซานตา อาเกดาไม่ได้เลย 95 00:06:41,240 --> 00:06:44,999 เรื่องที่ผมเล่นบทเชอร์ล็อก 96 00:06:45,000 --> 00:06:46,440 ยั่วยุให้ฆาตกรลงมือ 97 00:06:47,720 --> 00:06:49,160 คุณต้องการอะไรจากฉัน 98 00:06:50,480 --> 00:06:54,039 ผมอยากให้คุณนึกภาพว่า เรากลับไปที่ซานตา อาเกดา 99 00:06:54,040 --> 00:06:57,280 คุณเล่นเป็นเพื่อนคุณ ส่วนผมเล่นเป็นฆาตกร 100 00:06:58,080 --> 00:06:59,920 ไม่สิ คุณเล่นเป็นฆาตกร ผมเล่นเป็นเอลิซา 101 00:07:00,520 --> 00:07:03,840 - มันเป็นแค่เรื่องที่แต่งขึ้น นี่คือหนัง - คุณอยากให้ฉันเป็นฟ็อกซาเหรอ 102 00:07:06,640 --> 00:07:11,880 การตั้งสมมติฐานบางอย่างคือ ความผิดพลาดหลักของผมที่ซานตา อาเกดา 103 00:07:12,600 --> 00:07:14,599 แต่เขาคือผู้ต้องสงสัยหลักของคุณ 104 00:07:14,600 --> 00:07:15,600 นั่นก็จริง 105 00:07:16,120 --> 00:07:17,759 ผมมีหลักฐานมัดตัวเขา 106 00:07:17,760 --> 00:07:19,920 กุญแจของเซรูยา… เขาหลอกผมหลายครั้ง 107 00:07:20,520 --> 00:07:24,199 เขาพูดว่ามีคนเอากุญแจไปซ่อนไว้ที่เขา เหมือนที่เอามีดเปิดซองจดหมายมาซ่อนไว้ที่ผม 108 00:07:24,200 --> 00:07:25,519 และเขาถนัดซ้าย 109 00:07:25,520 --> 00:07:27,920 นั่นคือความผิดพลาดอย่างแรกของผม 110 00:07:28,400 --> 00:07:29,760 เรื่องถนัดซ้าย 111 00:07:30,360 --> 00:07:31,760 เอ่อ… ขออนุญาตนะ 112 00:07:36,160 --> 00:07:41,320 ผมคิดว่าเอลิซาอาจถูกตีโดยไม่ทันตั้งตัว 113 00:07:41,840 --> 00:07:44,200 จากด้านหลัง ด้วยมือซ้าย 114 00:07:46,360 --> 00:07:50,600 แต่ถ้าเอลิซารู้จักคนที่อยู่กับเธอล่ะ 115 00:07:52,920 --> 00:07:55,159 รู้จักกันดีพอที่จะไม่รู้สึกแปลกใจ 116 00:07:55,160 --> 00:07:56,839 ตอนที่พวกเขายกเก้าอี้ขึ้นมา 117 00:07:56,840 --> 00:07:57,720 ขออนุญาตนะ 118 00:07:58,440 --> 00:08:00,399 นึกภาพต่อไปนะครับ 119 00:08:00,400 --> 00:08:01,480 ผมคือเอลิซา 120 00:08:02,080 --> 00:08:05,760 คุณเดินเข้ามาหาผม ไม่พูดอะไรสักคำ… 121 00:08:07,080 --> 00:08:10,559 เอลิซาไม่กลัวคนที่ฆ่าเธอ 122 00:08:10,560 --> 00:08:14,200 พวกเขาใช้มือขวาตีเธอตอนหันหน้าเข้าหากัน 123 00:08:15,280 --> 00:08:18,520 จากนั้นก็เอาเชือกแบบนี้มา 124 00:08:21,320 --> 00:08:25,320 เอามันคล้องคอเหยื่อไว้แบบนี้ 125 00:08:26,600 --> 00:08:30,400 ปืนขึ้นไปบนโต๊ะแล้วเอาเชือกสอดรอก 126 00:08:31,280 --> 00:08:34,600 และดึงเชือกมาผูกไว้กับกลไก 127 00:08:36,480 --> 00:08:38,399 เอลิซาผู้น่าสงสาร 128 00:08:38,400 --> 00:08:40,560 คงจะฟื้นคืนสติ 129 00:08:41,080 --> 00:08:43,520 แต่โชคร้ายที่มันสายเกินไป 130 00:08:44,120 --> 00:08:46,440 เธอดิ้น พยายามเอาเชือกออกจากคอ 131 00:08:47,240 --> 00:08:53,720 แต่นั่นกลับทำให้ปมเชือกแน่นกว่าเดิม และทำให้เธอตายเร็วขึ้น 132 00:08:55,040 --> 00:08:56,759 และในที่สุด 133 00:08:56,760 --> 00:09:00,359 น้ำหนักตัวของเอลิซาและรอยบาดเล็กๆ จากมีด 134 00:09:00,360 --> 00:09:01,560 ก็จัดการที่เหลือ 135 00:09:03,880 --> 00:09:04,960 น่าประทับใจค่ะ 136 00:09:07,120 --> 00:09:09,200 เว้นแต่ว่าฉันยังคงไม่รู้ 137 00:09:09,720 --> 00:09:13,400 ว่าฆาตกรเปิดและปิดประตู ที่ล็อกจากข้างในได้ยังไง 138 00:09:15,200 --> 00:09:19,480 ใช่ครับ นั่นเป็นปัญหาที่ทำให้ปวดหัวจริงๆ 139 00:09:20,320 --> 00:09:22,959 ชิ้นส่วนที่หายไปของปริศนา 140 00:09:22,960 --> 00:09:24,320 ดูนี่ 141 00:09:29,240 --> 00:09:31,399 ขี้เลื่อยจากฉาก 142 00:09:31,400 --> 00:09:34,079 ที่บนเกาะคือทรายจากชายหาด 143 00:09:34,080 --> 00:09:38,560 ถ้าคุณจำได้ ลมพัดพาทรายไปทั่วทุกที่ 144 00:09:39,080 --> 00:09:41,600 มีฝุ่นบางๆ อยู่บนพื้น 145 00:09:45,760 --> 00:09:48,280 ยกเว้นตรงนี้ ด้านในของประตู 146 00:09:48,800 --> 00:09:52,000 เหมือนมีคนกวาดทรายไป แปลกนะ ว่าไหม 147 00:09:53,200 --> 00:09:54,760 แต่ทำยังไง 148 00:09:55,920 --> 00:09:56,920 และทำไม 149 00:09:57,960 --> 00:10:01,319 ผมยอมรับว่าผมเกือบจะยอมแพ้แล้ว 150 00:10:01,320 --> 00:10:02,760 จนกระทั่งผมเจอมัน 151 00:10:06,040 --> 00:10:07,040 ผ้าคลุมไหล่ของฉัน 152 00:10:07,960 --> 00:10:11,200 ไม่ต้องให้แผนกเครื่องแต่งกายหามาให้ มันเป็นของคุณ 153 00:10:11,720 --> 00:10:14,360 ผืนเดียวกับที่เอลิซาเอาไปจากคุณ ในคืนที่เธอถูกฆ่า 154 00:10:15,160 --> 00:10:16,920 ฉันคิดว่าฉันทำมันหายซะอีก 155 00:10:18,040 --> 00:10:21,680 ผมเจอมันในกอสาหร่าย ตอนที่เรากำลังจะออกจากเกาะ 156 00:10:23,440 --> 00:10:24,440 ดูให้ดีนะ 157 00:11:03,480 --> 00:11:06,720 ต้องฝึกซ้อมหลายครั้งกว่าจะทำได้ 158 00:11:07,320 --> 00:11:09,879 นั่นคือเหตุผลที่ทรายบนพื้นถูกกวาดไป 159 00:11:09,880 --> 00:11:13,119 นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาทำให้ผ้าคลุมไหล่หายไป 160 00:11:13,120 --> 00:11:14,480 ทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งของแผนการ 161 00:11:15,000 --> 00:11:18,600 เพื่อทำให้เราเชื่อว่าเอลิซา แมนเดอร์ฆ่าตัวตาย 162 00:11:19,320 --> 00:11:20,440 อาชญากรรมที่สมบูรณ์แบบ 163 00:11:22,000 --> 00:11:24,320 พูดมากจนคอแห้งไปหมดแล้ว 164 00:11:24,840 --> 00:11:26,759 ผมเลี้ยงอาหารค่ำคุณดีไหม 165 00:11:26,760 --> 00:11:29,280 และเล่าที่เหลือให้คุณฟัง ระหว่างดื่มไวน์ชาโต ดีเควม 166 00:11:30,960 --> 00:11:31,960 คุณสบายดีใช่ไหม 167 00:11:32,480 --> 00:11:33,680 ค่ะ สบายดี 168 00:11:34,560 --> 00:11:36,520 ผมจะไปเปลี่ยนชุดแล้วขับรถมารับคุณ 169 00:11:37,920 --> 00:11:39,320 รอผมที่หน้าประตูนะ 170 00:11:52,280 --> 00:11:53,280 สวัสดีค่ะ 171 00:11:53,800 --> 00:11:54,800 อาเดลา 172 00:11:56,560 --> 00:11:59,159 - วิกกี้ - ไม่น่าเชื่อเลย 173 00:11:59,160 --> 00:12:01,640 พวกเขาบอกว่าคุณอยู่ที่นี่ แต่ฉันไม่เชื่อ 174 00:12:02,240 --> 00:12:03,400 สบายดีไหมคะ 175 00:12:05,080 --> 00:12:06,239 ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะคะ 176 00:12:06,240 --> 00:12:08,120 ฉันคงจะติดหวัดเข้าแล้วละ 177 00:12:08,920 --> 00:12:10,080 คุณแต่งตัวเป็นอะไรคะ 178 00:12:10,680 --> 00:12:12,799 ชุดนี้เหรอ นี่เป็นการลองชุดน่ะ 179 00:12:12,800 --> 00:12:15,399 ฉันเล่นเป็นสาวเม็กซิกันในหนังคาวบอย 180 00:12:15,400 --> 00:12:17,640 แต่บอกหน่อยสิ คุณมาทำอะไรที่นี่เหรอคะ 181 00:12:21,120 --> 00:12:23,480 อ๋อ เข้าใจแล้ว 182 00:12:25,840 --> 00:12:28,079 คุณจะอยู่กับเราอีกสองสามวันใช่ไหม 183 00:12:28,080 --> 00:12:28,999 ยังไม่รู้เลยค่ะ 184 00:12:29,000 --> 00:12:29,959 ไม่เอาน่า วิกกี้ 185 00:12:29,960 --> 00:12:32,039 ผมจองโต๊ะไว้ที่ลา กาบัญญา 186 00:12:32,040 --> 00:12:34,720 ได้ค่ะ ไว้ค่อยคุยกันนะ 187 00:12:40,320 --> 00:12:43,160 วิกกี้ทิ้งฟอนเซกามาคบกับฟ็อกซา 188 00:12:45,360 --> 00:12:49,960 จะพูดว่าฟอนเซกาเป็นเหยื่ออีกคน ของการไปพักบนเกาะนั่นก็ได้ 189 00:12:50,520 --> 00:12:52,280 ฉันควรยินดีกับพวกเขาไหม 190 00:12:53,320 --> 00:12:57,120 ยินดีกับวงการหนังดีกว่า เธอเป็นคนดี แต่ในฐานะนักแสดง… 191 00:13:00,240 --> 00:13:02,120 ฉันคิดว่าคุณเลิกดื่มเหล้าแล้วซะอีก 192 00:13:04,080 --> 00:13:05,080 ผมก็คิดอย่างนั้น 193 00:13:29,560 --> 00:13:32,639 วันนี้นั่งข้างนอกดีกว่า คืนนี้อากาศดี 194 00:13:32,640 --> 00:13:35,240 - ขอที่นั่งเงียบๆ ถ้าเป็นไปได้นะ - ได้ครับ 195 00:13:35,760 --> 00:13:36,760 ขอบคุณค่ะ 196 00:13:54,040 --> 00:13:57,640 ฉันไม่รู้ว่าเราต้องมาที่นี่เพื่อคุยกันต่อ 197 00:13:58,360 --> 00:14:00,800 แต่เราต้องมา ผมอยากกินอาหารค่ำกับคุณ 198 00:14:01,480 --> 00:14:03,720 - คุณผู้หญิงจะดื่มอะไรไหมครับ - ไม่ค่ะ ขอบคุณ 199 00:14:10,040 --> 00:14:13,720 พร้อมจะฟังข้อสรุปที่เหลือของผมไหม 200 00:14:14,240 --> 00:14:15,479 ว่ามาเลยค่ะ 201 00:14:15,480 --> 00:14:17,839 มาเริ่มกันที่เซรูยา 202 00:14:17,840 --> 00:14:21,600 คุณจำเชือกที่ถูกจัดฉากที่ผมให้คุณดูได้ไหม 203 00:14:22,120 --> 00:14:25,159 เซรูยาต้องสรุปแบบเดียวกับผม 204 00:14:25,160 --> 00:14:27,799 และเขาคิดว่ามันเป็นข้อมูล 205 00:14:27,800 --> 00:14:30,080 ที่ใครบางคนอาจยอมจ่ายเงินก้อนโตเพื่อมัน 206 00:14:30,600 --> 00:14:32,239 เขาตัดสินใจแบล็กเมลฆาตกร 207 00:14:32,240 --> 00:14:33,240 เป็นความคิดที่แย่มาก 208 00:14:34,280 --> 00:14:37,879 ฆาตกรใช้มีดเปิดซองจดหมายแทงคอเขา 209 00:14:37,880 --> 00:14:40,520 ถึงผมจะคิดว่าคุณคงจำรายละเอียดเรื่องนั้นได้ 210 00:14:43,080 --> 00:14:44,600 แล้วคุณเคลมเมอร์ล่ะ 211 00:14:46,480 --> 00:14:49,840 เคลมเมอร์เป็นเหยื่ออาชญากรรมของเขาเอง 212 00:14:51,640 --> 00:14:53,359 เขาก็เป็นฆาตกรด้วยเหรอ 213 00:14:53,360 --> 00:14:56,600 เอลิซาไม่ได้บอกคุณเหรอว่าสามีเธอตายยังไง 214 00:14:57,440 --> 00:14:58,680 เขาถูกยิงเครื่องบินตกใช่ไหม 215 00:14:59,200 --> 00:15:00,519 เขาเป็นนักบิน 216 00:15:00,520 --> 00:15:02,999 เขาถูกยิงตกที่เดรสเดน ใช่ 217 00:15:03,000 --> 00:15:04,760 แต่เขาไม่ได้ตายบนเครื่องบิน 218 00:15:05,280 --> 00:15:06,520 เขาถูกจับเป็นเชลย 219 00:15:08,440 --> 00:15:10,160 อย่าบอกนะว่าคุณไม่รู้ 220 00:15:10,840 --> 00:15:14,559 หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เขาพยายามหนีจากค่ายกอร์บิทซ์ 221 00:15:14,560 --> 00:15:16,639 พร้อมกับเพื่อนร่วมรบอีกแปดคน 222 00:15:16,640 --> 00:15:18,599 พวกเยอรมันจับพวกเขาได้ 223 00:15:18,600 --> 00:15:21,560 ในคืนเดียวกันนั้น หน่วยยิงเป้าประหารพวกเขาทั้งเก้าคน 224 00:15:24,800 --> 00:15:26,879 แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเราคะ 225 00:15:26,880 --> 00:15:29,599 คำสั่งประหารชีวิตนั้นลงนามโดย 226 00:15:29,600 --> 00:15:33,920 สตูร์มบันน์ฟือเรอร์ ฮันส์ ลุดวิก เคลมเมอร์ 227 00:15:37,480 --> 00:15:39,479 หลังสงคราม 228 00:15:39,480 --> 00:15:41,319 เคลมเมอร์ปกป้องตัวเองได้ดี 229 00:15:41,320 --> 00:15:44,839 โดยอ้างว่าคำสั่งมาจากผู้บัญชาการค่าย 230 00:15:44,840 --> 00:15:46,279 คนที่ชื่อไอเคนเบิร์ก 231 00:15:46,280 --> 00:15:48,439 ไอเคนเบิร์กถูกแขวนคอ 232 00:15:48,440 --> 00:15:50,519 ส่วนเคลมเมอร์เพื่อนเราเป็นอิสระ 233 00:15:50,520 --> 00:15:53,480 หลังจากอยู่ในค่ายกักกันไม่กี่สัปดาห์ 234 00:15:55,800 --> 00:15:57,359 คุณรู้เรื่องทั้งหมดนี้ได้ยังไง 235 00:15:57,360 --> 00:15:58,400 ปารีส แมตช์ 236 00:15:59,320 --> 00:16:02,600 คุณจำกระดาษที่เคลมเมอร์ถือไว้ในมือได้ไหม 237 00:16:04,160 --> 00:16:06,800 มันมาจากบทความ เกี่ยวกับการพิจารณาคดีของเขา 238 00:16:07,400 --> 00:16:11,280 นั่นคือเหตุผลที่เขาลงไปที่ห้องอ่านหนังสือคนเดียว 239 00:16:19,720 --> 00:16:22,719 - ขอโทษครับ - เฟรซิเยร์ 240 00:16:22,720 --> 00:16:25,159 ผมชอบสตรอว์เบอร์รี 241 00:16:25,160 --> 00:16:26,160 คุณไม่ชอบเหรอ 242 00:16:28,480 --> 00:16:31,200 อืม อร่อยมาก ไม่ลองชิมหน่อยเหรอครับ 243 00:16:33,520 --> 00:16:36,439 - ใครบอกคุณเรื่องแมนเดอร์ - กองทัพอากาศ 244 00:16:36,440 --> 00:16:41,400 น่าทึ่งจริงๆ ที่พวกเขาบันทึก และใส่ใจเอกสารสำคัญของพวกเขาดีมาก 245 00:16:42,320 --> 00:16:45,519 พวกเขาส่งสำเนาใบทะเบียนสมรสมาให้ผมด้วย 246 00:16:45,520 --> 00:16:48,160 ระหว่างเอลิซากับจอห์น ที. แมนเดอร์ 247 00:16:49,120 --> 00:16:51,919 พวกเขาแต่งงานกันในโบสถ์เล็กๆ 248 00:16:51,920 --> 00:16:54,240 เมื่อวันที่ 30 มกราคม 1945 249 00:16:55,160 --> 00:16:57,199 คุณคิดว่าเคลมเมอร์ฆ่าเอลิซาเหรอ 250 00:16:57,200 --> 00:16:58,200 ตรงกันข้ามเลย 251 00:17:00,000 --> 00:17:01,720 คุณต่างหากที่ฆ่าเคลมเมอร์ 252 00:17:07,280 --> 00:17:09,800 คุณจะไม่ลองชิมจริงๆ เหรอ 253 00:17:11,160 --> 00:17:13,880 ไม่ค่ะ ฉันไม่ชอบสตรอว์เบอร์รี 254 00:17:16,160 --> 00:17:17,440 ช่างบังเอิญจริงๆ 255 00:17:18,600 --> 00:17:22,399 นี่เป็นเพลงเดียวกับที่เฆราร์ดเปิดให้เอลิซาฟัง 256 00:17:22,400 --> 00:17:23,760 ในคืนสุดท้ายของเธอ 257 00:17:27,400 --> 00:17:29,119 คุณคิดว่าฉันฆ่าคุณเคลมเมอร์ 258 00:17:29,120 --> 00:17:31,839 เพื่อแก้แค้นให้ผู้ชายที่ทำให้เพื่อนฉันเป็นม่ายเหรอ 259 00:17:31,840 --> 00:17:32,680 เปล่า 260 00:17:33,200 --> 00:17:35,000 ผมคิดว่าคุณฆ่าเขา… 261 00:17:35,840 --> 00:17:37,440 เพราะเขาทำให้คุณเป็นม่าย 262 00:17:42,320 --> 00:17:44,080 คุณคือเอลิซา แมนเดอร์ 263 00:17:47,960 --> 00:17:49,719 คุณดูเครียดๆ นะ 264 00:17:49,720 --> 00:17:51,800 การเต้นรำอาจช่วยให้คุณหายเครียดได้ 265 00:18:06,240 --> 00:18:09,239 ผมอดคิดถึงปากของเอลิซาที่เปรอะเปื้อนไม่ได้ 266 00:18:09,240 --> 00:18:11,360 ตอนที่เราพบศพเธอ 267 00:18:12,680 --> 00:18:16,200 เอลิซา แมนเดอร์ตัวจริงแพ้สตรอว์เบอร์รี 268 00:18:17,520 --> 00:18:19,320 ในประวัติทหารของคุณเขียนไว้ 269 00:18:20,360 --> 00:18:23,120 ตอนนั้นคุณยังเป็นสาวผมสีน้ำตาลอยู่ 270 00:18:23,880 --> 00:18:25,880 ฉันเคยเป็นอีกหลายอย่าง 271 00:18:29,760 --> 00:18:31,640 ผมว่ามีคนมาร่วมวงกับเราแล้วละ 272 00:18:38,160 --> 00:18:39,560 พาฉันออกไปจากที่นี่เถอะค่ะ 273 00:18:40,720 --> 00:18:42,319 เซอร์ไพรส์จริงๆ 274 00:18:42,320 --> 00:18:45,079 ดูสิว่าใครก็อยู่ที่นี่ ฟ็อกซา 275 00:18:45,080 --> 00:18:46,479 เซอร์ไพรส์เหรอ วิกกี้ 276 00:18:46,480 --> 00:18:48,959 คุณต้องซ้อมแสดงอารมณ์พวกนั้นอีกนะ 277 00:18:48,960 --> 00:18:49,880 จะไปกันแล้วเหรอ 278 00:18:50,720 --> 00:18:54,079 - อาเดลาไม่ค่อยสบาย - เมื่อตอนบ่ายเธอก็ดูไม่ค่อยสบาย 279 00:18:54,080 --> 00:18:55,639 ไปห้องน้ำกันไหมคะ 280 00:18:55,640 --> 00:18:58,159 ไม่ค่ะ ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้ว ไม่ต้องไปหรอก 281 00:18:58,160 --> 00:19:00,840 ไปเถอะค่ะ ได้สดชื่นขึ้นหน่อยมันจะดีสำหรับคุณนะ 282 00:19:03,640 --> 00:19:05,120 คุณต้องการอะไรอีก ฟ็อกซา 283 00:19:06,680 --> 00:19:08,160 อาเดลาบอกอะไรคุณ 284 00:19:09,160 --> 00:19:11,480 มีอะไรที่เธอควรบอกผมงั้นเหรอ 285 00:19:12,800 --> 00:19:17,559 ฟังนะ ผมยอมรับว่ามีรายละเอียดบางอย่าง ที่ถ้ามองแยกกัน 286 00:19:17,560 --> 00:19:18,879 อาจชี้มาที่ผมได้ 287 00:19:18,880 --> 00:19:22,360 แต่เมื่อมองในภาพรวมแล้ว มันชี้มาที่ผม 288 00:19:23,160 --> 00:19:24,599 ไม่ต้องห่วง 289 00:19:24,600 --> 00:19:26,040 ตอนนี้ผมรู้ความจริงแล้ว 290 00:19:26,560 --> 00:19:28,720 ทั้งคุณและผมไม่ใช่มอริอาร์ตี้ 291 00:19:30,120 --> 00:19:31,120 เป็นเพื่อนกันนะ 292 00:19:35,480 --> 00:19:36,680 คุณดื่มเหล้า 293 00:19:37,680 --> 00:19:39,120 นั่นไม่ใช่เรื่องของคุณ 294 00:19:40,360 --> 00:19:43,080 จะให้ฉันพูดยังไงล่ะ ฉันเบื่อฟอนซี่ 295 00:19:44,360 --> 00:19:47,440 คำสัญญาพวกนั้น บทที่เขาบอกว่าจะให้ฉัน… 296 00:19:48,040 --> 00:19:49,000 แล้วก็ไม่มีอะไรเลย 297 00:19:49,520 --> 00:19:51,120 ฉันต้องปกป้องอาชีพของฉัน 298 00:19:52,320 --> 00:19:53,680 ฉันอยากออกไปสูดอากาศหน่อย 299 00:19:54,720 --> 00:19:55,799 ราตรีสวัสดิ์ วิกกี้ 300 00:19:55,800 --> 00:19:57,759 - ราตรีสวัสดิ์ค่ะ - ฟ็อกซา 301 00:19:57,760 --> 00:19:59,120 ราตรีสวัสดิ์ 302 00:20:01,480 --> 00:20:03,759 - คุณบอกอะไรเขา - จับมือผมไว้ 303 00:20:03,760 --> 00:20:04,760 อะไรนะ 304 00:20:05,280 --> 00:20:07,560 ให้พวกเขาคิดว่าเราเป็นแฟนกันจะดีกว่า 305 00:20:08,320 --> 00:20:09,560 เราจะไปไหนกัน 306 00:20:10,840 --> 00:20:13,840 ไปบ้านผม ยังมีเรื่องต้องคุยกันให้กระจ่าง 307 00:20:20,880 --> 00:20:21,880 ราตรีสวัสดิ์ 308 00:20:36,560 --> 00:20:38,280 อะไรทำให้คุณสงสัยเหรอคะ 309 00:20:39,600 --> 00:20:40,840 มือของคุณ 310 00:20:44,320 --> 00:20:46,600 "มือของนักเปียโน" 311 00:20:47,600 --> 00:20:49,600 ฉันไม่เคยเล่นเครื่องดนตรีเลย 312 00:20:50,320 --> 00:20:51,400 ก็จริง 313 00:20:51,920 --> 00:20:54,799 แต่ปรากฏว่ามือของนักเปียโน 314 00:20:54,800 --> 00:20:57,520 กับมือของนักพิมพ์ดีดนั้นคล้ายกันมาก 315 00:20:58,560 --> 00:21:03,720 มือของศพเป็นมือผู้หญิงที่ไม่เคยทำงาน 316 00:21:04,680 --> 00:21:06,199 ไม่เหมือนมือของคุณ 317 00:21:06,200 --> 00:21:08,280 คุณกัดเล็บตัวเองด้วย 318 00:21:09,000 --> 00:21:10,480 ช่วยหยุดดื่มสักทีได้ไหมคะ 319 00:21:14,960 --> 00:21:16,520 สภาพคุณไม่พร้อมที่จะขับรถ 320 00:21:18,080 --> 00:21:23,120 คุณสองคนลงทะเบียนที่โรงแรมเอาส์แลนเดอร์ โดยสลับชื่อกันใช่ไหม 321 00:21:25,040 --> 00:21:26,199 มันเป็นแค่เกม 322 00:21:26,200 --> 00:21:28,839 ใช่ แต่คุณไม่ได้เล่นตามกติกาเดียวกัน 323 00:21:28,840 --> 00:21:32,120 สำหรับเธอ มันคือการเล่นสนุก แต่สำหรับคุณ มันคือแผนการที่ไตร่ตรองไว้ 324 00:21:32,720 --> 00:21:35,439 ที่บนเกาะ เป้าหมายของคุณคือเคลมเมอร์ ใช่แล้ว 325 00:21:35,440 --> 00:21:37,320 คุณรู้ว่าเขาจะอยู่ที่โรงแรมเมื่อไหร่ 326 00:21:38,040 --> 00:21:40,479 คุณได้ข้อมูลจากเอาส์แลนเดอร์เองเลย 327 00:21:40,480 --> 00:21:44,680 ตอนที่คุณโทรไปบอกว่า คุณทำงานให้ศูนย์เอกสารชาวยิวร่วมสมัย 328 00:21:45,520 --> 00:21:47,920 แต่พอคุณไปถึงเกาะ คุณคิดว่า… 329 00:21:49,680 --> 00:21:52,119 คุณฆ่านกสองตัวด้วยกระสุนนัดเดียวได้ 330 00:21:52,120 --> 00:21:56,560 ทำไมไม่จัดฉากการฆ่าตัวตาย แล้วเป็น อาเดลา ฟิเกโรอาตลอดไปเลยล่ะ 331 00:21:57,680 --> 00:21:58,760 ระวัง! 332 00:22:04,800 --> 00:22:06,160 คุณบ้าไปแล้ว 333 00:22:11,880 --> 00:22:13,560 จะไม่ให้ฉันสักมวนเหรอคะ 334 00:22:20,200 --> 00:22:23,119 ผมคิดมาตลอดว่าคุณไม่สูบบุหรี่ 335 00:22:23,120 --> 00:22:24,679 เป็นไปได้ว่าคุณคิดผิด 336 00:22:24,680 --> 00:22:25,960 ก็เป็นไปได้ 337 00:22:32,640 --> 00:22:33,759 ที่ผมยังไม่เข้าใจ 338 00:22:33,760 --> 00:22:37,440 คือทำไมเพื่อนคุณ ถึงยอมให้เกมมันเลยเถิดไปขนาดนั้น 339 00:22:45,680 --> 00:22:47,800 เธอก็ได้ประโยชน์จากมันเหมือนกันค่ะ 340 00:22:49,200 --> 00:22:52,920 คุณอาจจะไม่เชื่อ แต่เป็นความคิดของเธอที่จะสลับเสื้อผ้ากัน 341 00:23:00,360 --> 00:23:03,520 เราหน้าตาคล้ายกันมาก แค่ต้องจัดการรายละเอียดบางอย่าง 342 00:23:15,800 --> 00:23:18,399 เราเป็นเพื่อนสองคนที่เล่นเหมือนวัยรุ่น 343 00:23:18,400 --> 00:23:20,440 ที่สลับตัวตนกัน 344 00:23:29,480 --> 00:23:30,799 เนโกรนีค่ะ 345 00:23:30,800 --> 00:23:35,680 สาวน้อยผู้ร่ำรวยที่แสร้งเป็นคนอื่น และทำตามใจตัวเองได้ 346 00:23:42,600 --> 00:23:46,600 พฤติกรรมไม่ดีบางอย่างเป็นสิ่งที่ สตรีในชนชั้นของเธอไม่ได้รับอนุญาตให้ทำ 347 00:23:54,080 --> 00:23:56,520 - คุณนายฟิเกโรอา - สวัสดีค่ะ 348 00:23:57,520 --> 00:23:59,800 ส่วนฉันก็เป็นผู้หญิงอีกคนได้ 349 00:24:00,520 --> 00:24:02,799 ที่ไม่ใช่เอลิซา แมนเดอร์นักพิมพ์ดีด 350 00:24:02,800 --> 00:24:04,799 ที่อาศัยอยู่ในห้องเช่าโทรมๆ 351 00:24:04,800 --> 00:24:07,240 ประหยัดเงินเพื่อซื้อเครื่องทำความร้อน 352 00:24:15,200 --> 00:24:17,800 เราแกล้งเป็นเพื่อนรักกัน 353 00:24:19,720 --> 00:24:21,760 ลึกๆ แล้ว อาเดลาเกลียดฉัน 354 00:24:23,080 --> 00:24:26,200 ฉันรู้ความลับของเธอ และนั่นก็ทำให้เธอถูกโจมตีได้ง่าย 355 00:24:27,400 --> 00:24:31,560 ผมว่าคุณเองก็คงไม่ได้ชอบเธอมากนัก 356 00:24:35,760 --> 00:24:37,000 ฉันเกลียดเธอ 357 00:24:37,560 --> 00:24:38,760 แต่ฉันเก็บซ่อนมันไว้ 358 00:24:40,400 --> 00:24:41,560 ฉันจะทำยังไงได้ล่ะ 359 00:24:42,600 --> 00:24:44,759 เธอจ่ายค่าโรงแรม 360 00:24:44,760 --> 00:24:46,320 ค่าอาหารของเรา… 361 00:24:47,480 --> 00:24:51,040 และให้ทิปฉันนิดหน่อยเพื่อให้ฉันได้ซื้อขนมกินบ้าง 362 00:24:52,680 --> 00:24:55,119 จริงๆ แล้วฉันเป็นเหมือนสาวใช้ของเธอมากกว่า 363 00:24:55,120 --> 00:24:57,959 คนที่เธอจะใช้จนกว่าเธอจะเบื่อ 364 00:24:57,960 --> 00:25:01,920 และคุณก็ตัดสินใจว่าจะไม่รอให้มันเกิดขึ้น 365 00:25:04,080 --> 00:25:07,159 เธอไม่ได้ทำอะไรที่สมควรได้เงินพวกนั้นมาเลย 366 00:25:07,160 --> 00:25:08,360 ทำไมล่ะ 367 00:25:09,600 --> 00:25:11,760 ฉันต่างหากที่สมควรได้อยู่ในจุดที่เธออยู่ 368 00:25:14,760 --> 00:25:16,840 คุณรู้ไหมว่าคุณจะเจอกับอะไร 369 00:25:21,160 --> 00:25:22,160 คุกเหรอ 370 00:25:22,760 --> 00:25:24,000 การรัดคอ 371 00:25:32,600 --> 00:25:34,160 ฉันขอให้คุณช่วยอะไรหน่อยได้ไหม 372 00:25:36,200 --> 00:25:39,000 - อะไรครับ - ให้ฉันไปมอบตัวเอง 373 00:25:40,280 --> 00:25:42,240 ให้ฉันจบเรื่องนี้อย่างมีศักดิ์ศรี 374 00:25:45,920 --> 00:25:47,560 ผมจะไว้ใจคุณได้ไหม 375 00:25:49,400 --> 00:25:50,840 ฉันสัญญา 376 00:25:53,880 --> 00:25:54,880 ก็ได้ 377 00:25:55,840 --> 00:25:56,960 ขอกุญแจด้วยครับ 378 00:25:57,640 --> 00:25:59,000 คุณอยากฆ่าฉันหรือไง 379 00:25:59,520 --> 00:26:01,000 ฉันจะขับเอง 380 00:26:04,000 --> 00:26:06,239 คุณต้องบอกทางฉันไปโรงพัก 381 00:26:06,240 --> 00:26:07,760 ฉันไม่รู้จักเมืองนี้ 382 00:26:19,560 --> 00:26:21,920 ยังมีบางอย่างที่ผมไม่เข้าใจ 383 00:26:23,400 --> 00:26:24,440 ทำไมต้องเป็นผม 384 00:26:26,640 --> 00:26:29,680 ทำไมถึงหมกมุ่นกับผมในการตายแต่ละราย 385 00:26:32,280 --> 00:26:33,960 ทำไมถึงได้อยาก… 386 00:26:35,040 --> 00:26:36,600 เยาะเย้ยผมนัก 387 00:29:22,000 --> 00:29:23,000 เวรเอ๊ย 388 00:29:25,360 --> 00:29:26,400 บ้าจริง 389 00:31:41,400 --> 00:31:42,520 เซอร์ไพรส์จริงๆ 390 00:31:46,920 --> 00:31:49,760 นึกว่าคุณกำลังไปโรงพักซะอีก 391 00:31:52,080 --> 00:31:53,520 ลืมอะไรเหรอ 392 00:31:56,160 --> 00:31:57,320 ลืมนี่หรือเปล่า 393 00:31:59,280 --> 00:32:02,680 คุณไม่ควรทิ้งบันทึกของกองทัพอากาศไว้แบบนี้นะ 394 00:32:04,880 --> 00:32:08,720 ว่าแต่ ผมยังไม่ได้ขอบคุณเลย ที่คุณแวะมาส่งผมที่บ้าน 395 00:32:10,560 --> 00:32:14,120 ถึงผมจะคิดว่า คุณลืมดับเครื่องตอนลงจากรถก็เถอะ 396 00:32:15,000 --> 00:32:16,320 คุณหลอกฉัน 397 00:32:17,120 --> 00:32:20,040 คำชมที่ดีที่สุดที่คุณจะมอบให้นักแสดง 398 00:32:20,640 --> 00:32:23,040 - ขอบคุณครับ - คุณคาดหวังอะไร 399 00:32:23,960 --> 00:32:26,400 ให้ฉันเอาคอตัวเองไปใส่ในบ่วงรัดคอเหรอ 400 00:32:28,520 --> 00:32:31,520 มันคงจะเป็นจุดจบที่เหมาะสมกับตัวละคร 401 00:32:32,920 --> 00:32:34,399 ตัวละครอะไร 402 00:32:34,400 --> 00:32:35,960 อาเดลา ฟิเกโรอา 403 00:32:38,680 --> 00:32:41,080 ถึงแม้ตอนนี้ผมจะรู้แล้วว่า 404 00:32:41,960 --> 00:32:45,600 ผมกำลังเผชิญอยู่กับเอลิซา แมนเดอร์ 405 00:32:49,920 --> 00:32:53,040 อาเดลา ฟิเกโรอาเป็นคนใจร้ายและชอบบงการ 406 00:32:54,440 --> 00:32:58,719 ถึงฉันจะเข้าใจว่า ในโลกของสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีที่คุณคุ้นเคย 407 00:32:58,720 --> 00:33:01,720 เอลิซาเป็นคนที่ไม่มีความสำคัญสำหรับคุณ 408 00:33:04,000 --> 00:33:05,400 หมายความว่าไง 409 00:33:06,600 --> 00:33:09,319 คุณไม่เคยเห็นเธออยู่ในสายตาเลยสักนิด 410 00:33:09,320 --> 00:33:12,280 ผมจะเห็นคุณอยู่ในสายตาได้ยังไง ผมเจอคุณบนเกาะนั่น 411 00:33:13,680 --> 00:33:14,840 แน่ใจเหรอคะ 412 00:33:24,000 --> 00:33:25,040 นึกภาพดูสิ 413 00:33:26,600 --> 00:33:28,760 เพราะเราเล่นเกมจินตนาการกันอยู่ ใช่ไหม 414 00:33:31,720 --> 00:33:33,080 นึกภาพ… 415 00:33:34,440 --> 00:33:36,279 นักแสดงสาวที่มีความใฝ่ฝัน 416 00:33:36,280 --> 00:33:39,960 กับนักแสดงที่ประสบความสำเร็จ ที่เพิ่งเปิดการแสดงที่โลเปเดเบกาดูสิ 417 00:33:40,920 --> 00:33:41,920 คุ้นๆ ไหมคะ 418 00:33:45,480 --> 00:33:47,640 นั่น… นั่นมันตอนที่… 419 00:33:48,480 --> 00:33:51,240 ผมกำลังจะย้ายไปฮอลลีวูด 420 00:33:53,760 --> 00:33:54,999 ตอนนั้นคุณอายุเท่าไหร่ 421 00:33:55,000 --> 00:33:57,160 ผมไม่ใช่ดาวรุ่งอีกต่อไป 422 00:33:58,720 --> 00:34:01,240 นั่นคือสิ่งที่หญิงสาวคนนั้นอยากเป็น 423 00:34:04,600 --> 00:34:08,120 เธอกับเพื่อนได้เข้าไปในบ้านของนักเขียนชื่อดัง 424 00:34:10,160 --> 00:34:12,360 คุณคิดว่าความเด๋อด๋าของเธอดูมีเสน่ห์ 425 00:34:13,840 --> 00:34:16,040 ฉันว่าคุณคงคิดด้วยว่าเธอสวยน่ารัก 426 00:34:19,200 --> 00:34:21,040 จนถึงตอนนี้ก็ยังดีอยู่ 427 00:34:26,960 --> 00:34:28,640 นักแสดงคนนั้นฉลาดมาก 428 00:34:29,160 --> 00:34:33,280 เขาเล่าเรื่องราวของเพื่อนร่วมงาน ที่เธอเคยเห็นแค่ในนิตยสาร 429 00:34:34,200 --> 00:34:35,720 และเธอก็หลงใหล 430 00:34:36,240 --> 00:34:37,840 มันคือความฝันที่ได้อยู่ที่นั่น 431 00:34:38,480 --> 00:34:40,360 ดื่มกับนักแสดง 432 00:34:41,000 --> 00:34:42,000 นักแสดงจริงๆ 433 00:34:54,720 --> 00:34:57,440 หลังจากนั้น พวกเขาก็ใช้เวลาร่วมกันหลายคืน 434 00:34:59,600 --> 00:35:01,680 เธอไม่เคยรู้สึกแบบนั้นมาก่อน 435 00:35:07,240 --> 00:35:10,720 หญิงสาวคนนั้นเล่าความฝันของเธอให้เขาฟัง 436 00:35:13,360 --> 00:35:14,360 "รู้ไหม" 437 00:35:15,120 --> 00:35:17,000 "ฉันอยากเป็นนักแสดงเหมือนคุณ" 438 00:35:17,840 --> 00:35:21,479 มันเล็กๆ แต่ก็อยู่ในละแวกบ้านฉัน 439 00:35:21,480 --> 00:35:25,079 เธอเล่าให้เขาฟัง เกี่ยวกับโรงเรียนที่เธอเรียนอยู่ 440 00:35:25,080 --> 00:35:28,320 บทบาทที่เธอเล่นในละครแถวบ้านและ… 441 00:35:29,440 --> 00:35:31,599 และเขาก็ฟังเธอ หรือไม่ก็แกล้งฟัง 442 00:35:31,600 --> 00:35:32,520 แน่นอน 443 00:35:33,080 --> 00:35:35,200 ฉันจะเรียนภาษาอังกฤษ หรืออะไรก็ได้ที่คุณต้องการ 444 00:35:35,720 --> 00:35:37,839 และภาษาฝรั่งเศส อัง เปอตี เปอ 445 00:35:37,840 --> 00:35:39,119 เขาให้คำแนะนำเธอ 446 00:35:39,120 --> 00:35:40,240 แน่นอนอยู่แล้ว 447 00:35:42,520 --> 00:35:45,279 เขาสัญญาด้วยว่าจะช่วยเธอ ช่างเป็นคนดีจริงๆ 448 00:35:45,280 --> 00:35:49,679 แค่ได้เล่นละครที่โลเปเดเบกา ฉันก็พอใจแล้ว 449 00:35:49,680 --> 00:35:51,039 นั่นคือความฝันของฉัน 450 00:35:51,040 --> 00:35:53,999 เขาบอกเธอตลอดว่าเธอพิเศษ 451 00:35:54,000 --> 00:35:55,640 เธอมีบางสิ่งที่ไม่เหมือนใคร 452 00:35:56,160 --> 00:35:59,160 เขาจะหาทางให้เธอได้ไปออดิชัน 453 00:36:02,400 --> 00:36:03,840 แต่ผมไม่เคยทำมัน 454 00:36:07,560 --> 00:36:09,440 เขาหลอกเธอได้ยังไง 455 00:36:12,560 --> 00:36:15,120 จู่ๆ เธอก็ติดต่อเขาไม่ได้ 456 00:36:16,400 --> 00:36:18,520 เธอโทรไปที่โรงละครซ้ำแล้วซ้ำเล่า 457 00:36:19,840 --> 00:36:22,759 จนกระทั่งเธอได้ยินว่านักแสดงผู้ยิ่งใหญ่สั่งไว้ 458 00:36:22,760 --> 00:36:24,800 ไม่ให้โอนสายเธอไปที่เขา 459 00:36:28,520 --> 00:36:30,480 แน่นอนว่าคงไม่ได้มีแค่เธอคนเดียว 460 00:36:31,760 --> 00:36:34,640 ต้องมีนักแสดงหญิงแบบเธออีกเป็นร้อยๆ คน 461 00:36:35,880 --> 00:36:38,360 - สมัยนั้นมันต่างกัน - ใช่ค่ะ 462 00:36:42,320 --> 00:36:44,120 ทุกอย่างเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ต่างกัน 463 00:36:44,600 --> 00:36:46,879 เรื่องของเคลมเมอร์และค่ายกักกัน 464 00:36:46,880 --> 00:36:48,400 ก็เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ต่างกัน 465 00:36:50,640 --> 00:36:52,200 คุณไม่เคยไปถึงฝั่งฝัน 466 00:36:55,960 --> 00:36:57,000 คุณคิดว่าไงล่ะ 467 00:37:00,040 --> 00:37:03,160 สามีภรรยาชาวอังกฤษจ้างฉันเป็นพี่เลี้ยงเด็ก 468 00:37:04,960 --> 00:37:07,840 พอสงครามปะทุขึ้น พวกเขาก็พาฉันไปลอนดอนด้วย 469 00:37:10,680 --> 00:37:12,400 ส่วนที่เหลือคุณรู้หมดแล้ว 470 00:37:13,680 --> 00:37:15,320 จอห์น สงคราม และ… 471 00:37:16,160 --> 00:37:17,400 ซานตา อาเกดา 472 00:37:19,640 --> 00:37:20,640 ผมเสียใจด้วย 473 00:37:21,320 --> 00:37:23,120 มันไม่สำคัญอีกแล้วละค่ะ 474 00:37:24,520 --> 00:37:28,360 ฉันรู้สึกสกปรก ถูกหลอก และไร้ประโยชน์ 475 00:37:31,400 --> 00:37:33,240 แต่คุณเป็นผู้ชาย 476 00:37:33,960 --> 00:37:35,840 คุณจะรู้ได้ยังไงว่ามันรู้สึกยังไง 477 00:37:42,080 --> 00:37:43,840 คุณโทรแจ้งตำรวจได้เลย 478 00:37:46,440 --> 00:37:47,920 มีคนตายสามคน 479 00:37:50,160 --> 00:37:52,160 คนร้ายต้องชดใช้กรรม 480 00:38:00,040 --> 00:38:01,080 ผมคิดว่านะ 481 00:38:04,560 --> 00:38:05,640 คุณคิดว่าอะไรคะ 482 00:38:08,440 --> 00:38:12,120 คุณจะทำยังไง ถ้าคุณรู้ว่าไม่มีใครรู้เรื่องนี้นอกจากผม 483 00:38:14,640 --> 00:38:18,399 ถ้าคุณเป็นพยานเพียงคนเดียวน่ะเหรอคะ 484 00:38:18,400 --> 00:38:19,560 ใช่ครับ 485 00:38:32,080 --> 00:38:33,280 ฉันก็คงปิดปากคุณ 486 00:38:34,800 --> 00:38:37,200 - อาชญากรรมครั้งที่สี่ - ใช่ค่ะ 487 00:38:38,000 --> 00:38:40,480 - ตอนนี้เหรอ - ถ้าไม่ใช่ตอนนี้ แล้วจะเมื่อไหร่ 488 00:38:41,040 --> 00:38:44,760 คุณต้องใช้เวลาเท่าไหร่ ในการเพิ่มอีกศพไว้ในรายชื่อเหยื่อของคุณ 489 00:38:50,440 --> 00:38:52,040 อย่าโง่ไปหน่อยเลยน่า 490 00:39:02,720 --> 00:39:03,800 ไม่ใช่… 491 00:39:04,720 --> 00:39:06,360 ดร.มอริอาร์ตี้ 492 00:39:07,000 --> 00:39:09,160 ที่ลงมือบนเกาะนั้น 493 00:39:12,200 --> 00:39:14,040 แต่เป็นไอรีน แอดเลอร์ 494 00:39:16,000 --> 00:39:17,160 ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น 495 00:39:20,880 --> 00:39:23,960 ในอาชีพของผม มีอยู่ครั้งสองครั้ง 496 00:39:25,080 --> 00:39:30,240 ที่ผมรู้สึกว่าการค้นพบตัวคนร้าย จะสร้างความเสียหายมากกว่า 497 00:39:33,120 --> 00:39:35,200 การก่ออาชญากรรมของพวกเขา 498 00:39:42,960 --> 00:39:44,760 คุณกำลังเสนออะไร 499 00:39:46,920 --> 00:39:48,120 ฉันเป็นอิสระแล้วใช่ไหม 500 00:39:50,600 --> 00:39:53,360 ผมคงไม่พูดว่า "อิสระ" 501 00:39:54,480 --> 00:39:57,880 วันหนึ่งผมอาจตื่นขึ้นมาแล้วตัดสินใจเล่าทุกอย่าง 502 00:39:58,400 --> 00:40:01,480 หรือไม่ผมก็อาจเก็บความลับนี้ไว้จนวันตาย 503 00:40:02,320 --> 00:40:03,800 คุณต้องทนอยู่กับมันให้ได้ 504 00:40:07,280 --> 00:40:08,840 ฉันหายตัวไปก็ได้ 505 00:40:10,480 --> 00:40:11,640 คุณควรจะหายตัวไป 506 00:40:13,360 --> 00:40:15,520 ผมไม่รู้ว่าทำไม แต่ผมคิดว่า… 507 00:40:16,240 --> 00:40:19,080 บ้านพักสวยๆ ริมทะเลสาบการ์ดา 508 00:40:19,960 --> 00:40:22,000 อาจต้องถูกขายเร็วๆ นี้ 509 00:40:26,840 --> 00:40:28,080 ทำไมคุณถึงทำแบบนี้ 510 00:40:29,320 --> 00:40:32,440 เพราะผู้ชายที่เล่นเป็นเชอร์ล็อก โฮล์มส์ 511 00:40:33,920 --> 00:40:35,640 มีหนี้เก่า… 512 00:40:37,600 --> 00:40:40,320 ที่ติดค้างหญิงสาวคนหนึ่งที่อยากเป็นนักแสดง 513 00:40:42,240 --> 00:40:44,320 และเขาไม่เห็นคุณค่าเธอ 514 00:40:45,400 --> 00:40:46,400 ไม่ช่วยเธอ 515 00:40:48,040 --> 00:40:49,040 ไม่รักเธอ 516 00:40:55,280 --> 00:40:57,280 เราจะจบกันแบบนี้เหรอคะ 517 00:40:58,440 --> 00:40:59,480 ก็ประมาณนั้น 518 00:41:00,560 --> 00:41:01,560 เราหายกันแล้ว 519 00:41:14,200 --> 00:41:18,320 การได้รู้จักคุณเป็นประสบการณ์ที่วิเศษมาก คุณนายแอดเลอร์ 520 00:41:20,400 --> 00:41:24,920 เช่นเดียวกับที่ได้รู้จักคุณค่ะ คุณโฮล์มส์ 521 00:41:38,080 --> 00:41:39,600 ยังมีอะไรต้องพูดอีกไหมคะ 522 00:41:40,960 --> 00:41:42,840 ทุกอย่างที่ผมอยากจะพูด 523 00:41:43,480 --> 00:41:45,640 คุณก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจแล้ว 524 00:41:46,240 --> 00:41:49,320 งั้นคุณก็น่าจะรู้คำตอบอยู่แก่ใจแล้ว 525 00:41:51,320 --> 00:41:52,440 ลาก่อนค่ะ 526 00:42:44,400 --> 00:42:46,480 คุณบาซิล เราพร้อมถ่ายทำแล้วครับ 527 00:42:47,840 --> 00:42:51,760 สำหรับเชอร์ล็อก โฮล์มส์ เธอคือ "ผู้หญิงคนนั้น" เสมอ 528 00:42:52,280 --> 00:42:55,520 ผมแทบไม่เคยได้ยินเขาเรียกเธอด้วยชื่ออื่นเลย 529 00:42:56,120 --> 00:43:00,680 และไม่ใช่ว่าเขามีความรู้สึกที่คล้ายความรัก ให้กับไอรีน แอดเลอร์ 530 00:43:01,960 --> 00:43:05,519 ความรู้สึกทั้งหมด และความรู้สึกนี้โดยเฉพาะ 531 00:43:05,520 --> 00:43:09,679 ดูน่ารังเกียจสำหรับจิตใจที่เยือกเย็น ละเอียดรอบคอบ 532 00:43:09,680 --> 00:43:12,120 และสมดุลอย่างน่าชื่นชมของเขา 533 00:43:26,360 --> 00:43:30,880 (เรื่องอื้อฉาวในโบฮีเมีย) 534 00:43:39,120 --> 00:43:41,960 (ปัญหาสุดท้าย) 535 00:46:14,000 --> 00:46:19,000 คำบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ำผึ้ง