คุณเป็นใครก็ได้ที่อยากเป็นเมื่ออยู่ในอินเทอร์เน็ต
อาชญากรสามารถปิดบังตัวตน เพื่อหลบเลี่ยงการรับโทษ
จากสิ่งที่พวกเขาพูดและทํา
นั่นคือเขตแดนใหม่ที่ท้าทายการบังคับใช้กฎหมาย
(ตํารวจ: คริส โตมาอิโน่)
(ลาสเวกัส)
เมื่อก่อนคุณจะเห็นตํารวจอยู่ในรถสายตรวจ
มองออกไปนอกหน้าต่าง ไล่ล่าคนร้าย
แต่ตอนนี้คุณมีภัยคุกคามจากโซเชียลมีเดีย
ในปี 2019 ผมเป็นผู้บัญชาการศูนย์ ต่อต้านการก่อการร้ายเนวาดาตอนใต้
ผมได้รับแจ้งว่ามีบุคคลนึง
ที่อาศัยอยู่กับแม่ของเขาที่เซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย
เผยแพร่ข้อมูลลงโซเชียลมีเดีย
ว่าเขาจะจัดอีเวนต์รวมพลบุกแอเรีย 51
ผมโมโหมาก
แต่ผมไม่อยากเป็นคนที่เมินเฉย
สิ่งที่คุณเห็นได้แต่ไกลว่ามาแน่
แล้วตอนหลังก็จะมีคําถามตามมาประมาณว่า
ทําไมผู้บังคับใช้กฎหมายถึงไม่ทําอะไรกับเรื่องนี้
เราต้องควบคุมเรื่องนี้ให้ได้
เดี๋ยวนี้เลย
(อภิมหาวายป่วง: บุกแอเรีย 51)
คนกว่าสองล้านคนบอกว่า จะเข้าร่วมบุกแอเรีย 51 ในเดือนหน้า
(ลินคอล์นเคาน์ตี้)
ที่ทําการนายอําเภอลินคอล์นเคาน์ตี้ แสดงความกังวลอย่างมาก
เราติดต่อหน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้องทั้งระดับประเทศและรัฐ
ไม่รู้สิ เราเตรียมพร้อมรับมือ เรื่องเลวร้ายที่สุดและหวังให้ออกมาดีที่สุด
กรมตํารวจลาสเวกัสโทรหาผม
พวกเขาติดต่อทุกหน่วยงานรัฐที่ติดต่อได้
ให้มารับมืองานบุกแอเรีย 51
ผมเลยขับรถสายตรวจรีบมุ่งหน้าไปลาสเวกัส
ผมเดินเข้าไปในนั้นซึ่งมี...
(นายอําเภอ เคอรี่ ลี)
จนท.หลายฝ่ายนั่งล้อมโต๊ะรูปตัวยูขนาดใหญ่
ตรงนั้นมีทั้งตํารวจนครบาลลาสเวกัส เอฟบีไอ กระทรวงการต่างประเทศ
ตํารวจมาร์แชล
มันส่งผลกระทบขนาดนี้เลย นี่มันเรื่องใหญ่
มีทั้งเจ้าหน้าที่กองทัพอากาศสหรัฐฯ
(ผู้พันเควาน แครดด็อค)
ผู้กองโตมาอิโน่ประสานงานทั้งหมด เราแจ้งความกังวลกับเขา
คนจํานวนมากตัดสินใจบุกฐานทัพ
เราจะจัดการเรื่องนี้ยังไง
ลองนึกภาพคนในฝูงชนมีปืนสักกระบอกสิ
ถ้ามีคนเริ่มยิง และมีคนหลายร้อยหรือหลายพัน
ถูกยิงในเหตุการณ์นี้ มันก็จะเป็น การกราดยิงครั้งร้ายแรงที่สุดครั้งหนึ่ง
ในประวัติศาสตร์ของชาติเราเลย
มันไม่ใช่เรื่องตลก ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นี่มันร้ายแรงที่สุด
ฉิบหายกันหมด
เราถามกองทัพอากาศว่า "คุณจะใช้อาวุธกับพวกเนิร์ดกลุ่มนี้จริงๆ เหรอ"
มีสายลับต่างชาติอยู่เยอะมาก
ที่พร้อมจะแทรกซึมเข้าไปในฝูงชน ค้นหาเอเลี่ยนที่วิ่งท่านารุโตะกลุ่มนี้
พวกเขาจะแต่งตัวและมีทีท่าเหมือนเนิร์ด
พูดเหมือนกัน ทําตัวเหมือนกัน
ดังนั้นเราจะปฏิบัติกับพวกเขา เหมือนเป็นศัตรูจนกว่าจะพิสูจน์เป็นอื่น
เรารู้ว่าโอกาสดีที่สุดที่จะตัดไฟแต่ต้นลม
คือให้ผู้จัดงานนี้รู้ว่าจะมีผลตามมายังไง
กับสิ่งที่พวกเขาทําถ้ายังจะจัดงานนี้ต่อไป
เราจําเป็นต้องส่งคนไปหาเขาที่บ้าน
เพราะเขาอยู่ห่างไปหลายร้อยกิโลเมตร
เราเลยหันไปพึ่งเอฟบีไอ
(เบเกอร์สฟิลด์ แคลิฟอร์เนีย)
(ชิตโพสเตอร์: แมตตี้ โรเบิตส์)
ผมอยู่ที่บ้านเพื่อนตอนแม่ผม โทรมาหาประมาณ 10 โมงเช้า
ผมไม่ได้รับสาย แล้วแม่ก็ส่งข้อความหาผม
ตอนนั้นเองผมก็กลัวจนจะร้องไห้แล้ว
ฉันกลัวมาก ไม่เคยมีเอฟบีไอมาหาถึงบ้านมาก่อน
(แม่: มาลินดา ออร์เทก้า)
เขาถามว่า "คุณรู้ไหมว่าเขาอยู่ที่ไหน"
พวกเขาเอาโทรศัพท์ฉันไปคุยกับเขาโดยตรง
จนท.แค่อยากรู้ว่า ผมอยู่ที่ไหนและจะกลับบ้านเมื่อไหร่
และผมก็ไม่ได้บอกเขาทั้งสองอย่าง
ฉันบอก "ไม่ได้ ลูกต้องกลับบ้าน"
"ถ้าลูกไม่กลับ
พวกเขาก็จะเริ่มค้นหาว่าลูกเคยทําอะไรบ้าง"
ผมตื่นตระหนกมาก
ผมมีกลุ่มต่อต้านรัฐบาลที่พร้อมรบมาก
ส่งข้อความน่ากลัวมาขู่ฆ่าคน
ขู่ฆ่า รปภ.ที่ฐานทัพ
จะเกิดอะไรขึ้นกับผม ถ้าหนึ่งในคนเหล่านี้เข้าไปที่นั่น
แล้วพยายามทําเรื่องบ้าบอนั้นโดยอ้างชื่อผม
ผมไล่ดูชื่อทนายที่ผมอาจเคยเห็นผ่านตา
ผมหาใครก็ได้ในโลกออนไลน์ที่น่าจะมีคุณสมบัติ
ช่วยผมในสถานการณ์บ้าบอสุดพิลึกนี้
และหลังจากที่ผมเกือบยอมแพ้แล้ว ผมก็โทรหาเจเรมี่ คอร์เบลล์
ให้ตายสิ
เขากลัวมาก ผมแนะนําแมตตี้ว่า เขาควรมีทนายอยู่ด้วย
เพราะเราไม่รู้ว่า การติดต่อครั้งนี้มีลักษณะแบบไหน
ผมเคยเห็นการตอบโต้ เวลาคุณรับมือและรายงานเรื่องแอเรีย 51
พวกเขาอยากเก็บเป็นความลับน่ะ
นี่คือการกล่าวหาว่าปิดบัง
นี่คือข้อกล่าวหาว่าเราถือครองวัตถุนอกโลก
พูดความจริงสิ
ผมได้ยินเรื่องแย่ๆ ทั้งหมดนี้ นอกจากที่เจเรมี่บอกแล้ว
ก็มีจากที่ผมค้นเจอเอง ทางออนไลน์ซึ่งอยู่ในฟอรั่มต่างๆ
(หลักๆ คือรัฐบาลสั่งฆ่าเพื่อปิดปาก)
รัฐบาลไม่โปร่งใสกับเราเอง
(ค่อยยังชั่ว ว่าจะเอาฟอยล์ครอบหัวกันไว้)
(เฮ้ย พวกมันเอาเอเลี่ยนไปซ่อนจริงๆ)
ผมก็อยากถามว่าทําไมคุณถึงปิดบังเรา
(เออ แต่แม่งไม่ได้วิ่งท่านารุโตะ)
(เราต้องช่วยอีที เพื่อนรัก)
รัฐบาลเราทํางานลับๆ ล่อๆ
ความจริงที่รบกวนใจเกี่ยวกับแอเรีย 51
คุณอาจโดนยิงได้ที่เปิดเผยความลับของเรา
(มันเอามึงตายแน่)
(สตรีมการสังหารหมู่)
อะไรวะนั่น
(เล่นถึงตาย)
(กองกําลัง)
(เขาอนุมัติแล้ว)
มันง่ายที่มองข้ามไปว่า เป็นแค่เรื่องเกรียนๆ ในอินเทอร์เน็ต
แต่แล้วเอฟบีไอก็มาเคาะประตูบ้านคุณ จู่ๆ มันก็เป็นเรื่องจริงจังไปแล้ว
ผมก็คิด "แกซวยแล้ว แมตตี้"
"การพบกันแบบนั้นคุณต้องจริงจัง"
ผมนั่งตรงนั้นตัวสั่น คิดว่าผมกําลังจะถูกเอาถุงคลุมหัว
ถูกจับขึ้นรถตู้แล้วพาไปที่ไหนก็ไม่รู้
แล้วพวกเขาก็เริ่มซักไซ้เรื่องชีวิตผมในโซเชียล
ประวัติผม ความเชื่อทางศาสนาของผม
เหมือนจะหยั่งเชิงว่า ผมคือผู้ก่อการร้ายจริงหรือเปล่า
ผมบอกความจริงกับพวกเขา ผมไม่ได้วางแผนให้เป็นแบบนี้
เราจะจัดงานเทศกาลดนตรี ดูสิ คุณอ่านข้อความผมก็ได้
ผมทําทุกอย่างเพื่อเอาตัวรอดในตอนนั้น
แต่พวกเขาบอกให้ผมรู้ว่าผมต้องรับผิดชอบ
ถ้ามีใครสักคนตัดสินใจเข้าไปที่นั่นเพื่อบุกฐานทัพ
หลังการพบกันครั้งนั้น ผมจําเป็น ต้องหาวิธีหลบฉากจากงานบุกแอเรีย 51
และรีแบรนด์งานนี้ใหม่เพื่อให้ผมรอดคุก
(อีก 44 วันบุกแอเรีย 51)
(อีก 43 วันบุกแอเรีย 51)
เราเริ่มช่วยกันคิดหาไอเดีย
เรารวมตัวกันแล้วก็นําเสนอชื่อต่างๆ
เราเริ่มมองไปถึงวูดสต็อก
อะไรจะสงบกว่าวูดสต็อกได้อีก
คืนนี้น่าจะมีคนมากถึงล้านห้าแสนคน
ดูเหมือนเป็นฉากอัศจรรย์สักฉากในพระคัมภีร์
เราเลยเอาธีมของเอเลี่ยนมายํารวมกัน
ได้เป็นเอเลี่ยนสต็อก
เอเลี่ยนสต็อก ใช้ได้
มันเป็นงานชุมนุมที่สวยงามสําหรับทุกคน
เอเลี่ยนสต็อก พอมาคิดดูแล้ว มันก็พิลึกๆ นิดๆ เหมือนยุค 60
แบบว่า ช่างหัวรุ่นบูมเมอร์เถอะ แต่ว่า
วูดสต็อกเวอร์ชั่นของเราเป็นยังไงล่ะ
ไปเร็วๆ
สําหรับผม คงน่าเศร้า พิลึกมาก
มันไม่ได้ทําให้คอนเซปต์ของงานงี่เง่าน้อยลงเลย
มีมทั้งหมดนี้มาจากการที่จะบุกฐานทัพสหรัฐฯ
"เอเลี่ยนสต็อก" ล้อเล่นกันแน่ๆ
เปลี่ยนชื่อไปก็ไม่มีอะไรเปลี่ยน
เรายังคงจับตาดูสถานการณ์นี้อย่างใกล้ชิด
เอเลี่ยนสต็อกแปลว่าอะไรทีนี้ ไม่มีความหมาย
มีคนพยายามปรับแบบผิวเผินให้มันพอยอมรับได้
ทุกครั้งที่แมตตี้พยายาม ทําให้ทุกอย่างสงบลง มันยิ่งป่วนกว่าเดิม
(สภาพคลับหลังเราบุกแอเรีย 51)
(กลับมาในชุดใหม่ที่เจอในแอเรีย 51)
งานนี้จะเป็นโคตรตํานาน ไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อน
เอเลี่ยนสต็อก เทศกาลสามวัน กลางทะเลทราย
หลายคนจะเมายา ทําเรื่องต่างๆ
และอาจบุกแอเรีย 51 เราจะต้องเกาะติดเรื่องนี้
อยู่ๆ นี่ก็ไม่ใช่มีมแล้ว มันคือเทศกาลจริงๆ
เอเลี่ยนสต็อกร้อนแรงมาก ทุกแบรนด์พร้อมใจกระโดดร่วมวง
ทุกคนอยากมีส่วนร่วม
ไวซ์พร้อมลุยด้วยเต็มที่ เพราะมันทําให้เกิดยอดเอนเกจ
ถ้าคุณไม่ถูกเอเลี่ยนลักพาตัวไป คุณก็ซวยแล้ว
เรารู้ว่าเราต้องไป เรารู้ว่าเราต้องทําสารคดี
มันเริ่มจากโพสต์นึงในเฟซบุ๊ก ชวนบุกแอเรีย 51 แล้วก็เป็นเทศกาลดนตรี
งานนี้ใหญ่โตต่อไป
ใครก็ตามที่อยากมีส่วนร่วม กับเรื่องนี้ก็ยื่นมือเข้ามา
มีวงคันทรีหลายวงติดต่อเข้ามา
วงอาร์แอนด์บีติดต่อเข้ามา ศิลปินฮิปฮอปติดต่อมา
(แอเรีย 51)
ลิล นาส เอ็กซ์บอกว่าเขาจะแสดง ฉันก็คิดว่าฉันต้องไป
มันไปไกลเกินคาดสุดๆ
เหมือนเพื่อนในอินเทอร์เน็ตนัดเจอกันในชีวิตจริง
คุณมีงานเทศกาลที่อาจจะมีผู้เข้าร่วมนับล้านๆ คน
แล้วใครจะรับผิดชอบงานนี้ เด็กที่ใส่ชุดนารุโตะนั่นเหรอ โชคดีนะ
เหมือนเรากําลังจะจัดวูดสต็อกเจ็ดครั้งรวมกัน
หรือโคเชลลา 14 ครั้ง เบิร์นนิ่งแมน 50 ครั้ง
และตลอดเวลานี้ ผมนั่งอยู่ตรงนี้ โดยมีเงินไม่ถึง 1,000 ดอลลาร์ในบัญชี
เราจะจัดงานนี้ยังไง
ตอนนี้เราเหลืออีกห้าสัปดาห์
เรามีสถานที่แล้ว มีผู้ชมแล้ว
และคนสนใจล้นหลาม แต่เราไม่มีเงิน
นั่นคือปัญหาใหญ่ ต้องมีใครสักคนวางเงิน
และผมจะไม่เป็นคนทําแน่
ดอนนี่เริ่มหาสปอนเซอร์
ผมไปคุยกับอาร์บีส์
พวกเขาบอกว่าจะส่งอาหารให้ฟรี
บัดไลท์ เพราะพวกเขา จะทํากระป๋องเบียร์ธีมเอเลี่ยนเอง
(สภาพเอเลี่ยนหลังรอดออกมา)
และก็ตามด้วยพอร์นฮับ
พอร์นฮับทุ่มเต็มที่
พวกเขาให้เงินเรา 70,000 เหรียญ เป็นสปอนเซอร์จัดงาน
พอร์นฮับเสนอตัวสนับสนุนงานนี้
สมบูรณ์แบบสุดๆ ครับ
ผมตื่นเต้นมาก
ผมบอกแมตตี้ว่า 70,000 ดอลลาร์นี้ พอให้เราจ่ายค่าเวที
และบุคลากรอีกสักสองคน
แต่เมื่อคุณจัดงานกลางความเวิ้งว้างอย่างนี้
คุณต้องหอบหิ้วทุกอย่างไปเอง
สุขาเคลื่อนที่ รั้ว บุคลากร น้ําดื่มและเวที
มันไม่ได้โผล่ขึ้นเองในชั่วข้ามคืน
เรากําลังจะสร้างเมืองจากความว่างเปล่า
มันยากที่จะจัดเทศกาลดนตรีกลางทะเลทราย
ผมเริ่มได้ข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องต่างๆ
และผมรู้สึกได้ว่า หลายคนกําลังตื่นตระหนกสักหน่อย
และเริ่มสงสัย
คุณจะจัดเทศกาลดนตรี กลางทะเลทรายได้ยังไง
ผู้ชมจะกินจะนอนที่ไหน
ไม่มีสัญญาณมือถือ ไม่มีอินเทอร์เน็ต ไม่มีร้านค้า ไม่มีปั๊มน้ํามัน
เทศกาลดนตรีที่วางแผนไว้ ว่าจะจัดใกล้แอเรีย 51
อาจจะออกมาเป็นเหมือนไฟร์เฟสติวัล
มันคือหายนะที่สุด
ไฟร์เฟสต์โด่งดังรวดเร็วเพราะ เหล่าอินฟลูเอนเซอร์ยุคมิลเลนเนียล
จ่ายเงินก้อนโตเพื่อไปที่ เกาะแห่งนี้ในแคริบเบียน โชว์ห่วยสุดๆ
ส่วนเอเลี่ยนสต็อก มีองค์ประกอบทุกอย่างให้เราคาดหวัง
ให้งานทั้งหมดนี้ล่มให้สาสมแก่ใจ
เราน้ําลายไหลรอแล้ว
ทุกคนพูดถึง "ไฟร์เฟสติวัลอย่างนั้น ไฟร์เฟสติวัลอย่างนี้"
ผมก็เลยไปค้นดู
บิลลี่โทรมาบอก "แอนดี้ เราอยากให้คุณรับงานใหญ่เพื่อทีม"
ยิ่งผมรู้มากเท่าไหร่ เรื่องนี้ก็ยิ่งแย่
"คุณจะดูดไอ้จ้อนเพื่อแก้ปัญหาเรื่องน้ําไหมล่ะ"
โคตรแย่เลย
คนที่รับผิดชอบงานนั้นติดคุกไปแล้ว
ดังนั้นหนึ่งในเป้าหมายหลัก ของผมคือไม่ลงเอยในคุก
มันมาถึงขนาดนี้ได้ยังไง
ผมไม่รู้ว่าไฟร์เฟสคืออะไร
แต่งานนี้ติดป้าย "หายนะด้านมนุษยธรรม" แน่นอน
เราเริ่มกังวลว่าอาจจะมี คนบาดเจ็บจํานวนมากในทะเลทราย
เราจะเจอคนที่หิวโหยหรือขาดน้ํา
ท่ามกลางความร้อนระอุ
พวกนี้ไม่ฟังหรอก มันเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา
ผมไม่เคยสนว่าพวกเขาพูดอะไร
ถ้าเรื่องนี้กลายเป็นหายนะ เราจะเกาะติดขอบสนาม
แฟนๆ ของเราจะต้องชอบมาก
ผมตื่นเต้นกับความคิดที่ว่าจะมีการสังหารหมู่
ถ้าคนเป็นล้านจะอดตาย อย่างน้อยผมก็อยากเป็นประจักษ์พยาน
ถ้าเราถูกฆ่า อย่างน้อยมันจะได้ถ่ายทอดสด
ความคิดเห็นเหล่านั้นเริ่มมีวี่แววจะเป็นจริง
ส่วนผมก็ติดแหง็กอยู่ตรงนี้เอาแต่สงสัยว่า หรือผมจะส่งคนร่วมสี่ล้านคน
ไปตายกลางทะเลทราย
ชาวเมืองเรเชลบอกว่า "เราไม่ต้องการเรื่องแบบนี้ในเมืองนี้"
ผมพยายามเตือนประชาชน ในเว็บไซต์แอเรีย 51 ของผม
มันเป็นสภาพแวดล้อมที่น่ากลัวมาก
มีสัตว์ร้ายสารพัดในทะเลทราย แมงป่อง งู
งานนี้อาจเป็นสถานการณ์ที่เลวร้ายมาก
เราเข้าพบคณะกรรมการเคาน์ตี
หวังว่าพวกเขาจะไม่ยอมให้งานนี้ดําเนินต่อไป
คณะกรรมการเคาน์ตีน่ะ
เวลามีคนรวมตัวประท้วงและโมโห
พวกเขาไม่กลัวที่จะมาคุยกับคุณ
ในร้านค้า ในที่ทําการไปรษณีย์ แม้แต่ที่โบสถ์
ตอนแรกที่ผมได้ยินเรื่องนี้ ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องตลกรู้ไหม
พวกเขาคิดจริงๆ เหรอว่าจะ ได้รับอนุญาตให้บุกผ่านประตูแอเรีย 51 ได้
พวกเขาคิดว่าจะเห็นหรือทําอะไร
เราเลยตัดสินใจเรียกประชุม
ผมคิดว่าไม่ต้องคิดอะไรมาก แค่คณะกรรมการเคาน์ตีประทับตราว่า "ไม่"
ไม่มีทางเลยที่เรื่องนี้จะได้รับอนุญาต
การบุกแอเรีย 51 มันผิดกฎหมาย
คุณปฏิเสธไม่ออกใบอนุญาต ไม่ปล่อยให้เกิดขึ้น
มันกลายเป็นอีเวนต์ผิดกฎหมาย งานก็จบ แก้ปัญหาได้แล้ว
แต่เราควบคุมการตัดสินใจ ของคณะกรรมการเคาน์ตีไม่ได้
ประชาชนหลายพันคนจะแห่กัน ไปแออัดในเมืองต่างๆ ใกล้เรเชล รัฐเนวาดา
ชุมชนเล็กๆ แห่งนี้กําลังเตรียมรับการรุกราน
สําหรับอีเวนต์ใหม่ที่ชื่อ เอเลี่ยนสต็อก
ฉันไปที่ศาล
เพื่อนบ้านที่ไม่พอใจจะไปรวมตัวกันที่นั่น
ยอร์กทําทุกอย่างที่เขามีอํานาจทําได้ เพื่อหยุดเอเลี่ยนสต็อก
ผมรู้ว่าพวกเขาคิดจะ
ให้เฮลิคอปเตอร์ลงจอดข้างบ้านผม
เรากังวลเรื่องผู้คนจะบุกรุกพื้นที่ส่วนตัว
เราจะควบคุมได้หรือเปล่า จะโดนม็อบขี้โมโหเผาบ้านไหม
ผมอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก จะโมโหชาวเมืองเรเชลดี
หรือจะโมโหคนนับล้านหรือใครก็ตามที่จะโผล่มาดี
เพราะพวกเขาไม่มีสถานที่จัดงาน
ในฐานะคณะกรรมการบริหาร สิ่งสําคัญ คือคุ้มครองและรักษาความปลอดภัย
ให้ผู้คนที่เสียภาษีในเคาน์ตีของผม
ผมหวังจริงๆ ว่าครั้งนี้จะยุติความบ้าคลั่งนี้ได้
ดังนั้นทุกอย่างขึ้นอยู่กับช่วงเวลานี้ ทุกสายตาจับจ้องไปที่คณะกรรมการ
พวกเขาคือคนกลุ่มเดียวที่จะหยุดเหตุการณ์นี้ได้
คณะกรรมการหารือกันอย่างหนัก
เราโต้กันไปมา บ้าแน่ถ้าทํา บ้าแน่ถ้าไม่ทํา
คนพวกนี้ตั้งใจจะมาเชียวนะ
พวกเขาบอกว่า "ใครเห็นด้วย ยกมือขึ้น"
ตอนนี้เทศกาลนี้ ได้รับอนุญาตแล้วและกําลังจะจัดขึ้น
เคาน์ตีอนุมัติใบอนุญาต ให้เจ้าของลิตเติลเอเลอินน์แล้ว
เอเลี่ยนสต็อก จัดโดยคอนนี เวสต์ได้รับใบอนุญาตแล้ว
ฉันจะดูแลทําให้ทุกอย่างราบรื่น
ผมรู้สึกผิดหวัง ไม่มีอะไร ที่เราจะทําเพื่อหยุดงานนี้ได้อีกแล้ว
ผมโทรหาแฟน
ผมบอก "ผมตกที่นั่งลําบากละ คุณคงไม่เชื่อแน่"
ชาวบ้านในท้องถิ่นคิดว่าตัวเองทําสิ่งที่ถูกต้องแล้ว
โดยไม่ได้คิดถึงภาพรวมจริงจัง
ผมได้แต่นั่งอึ้งอยู่ตรงนั้น
รัฐบาลสหรัฐฯ ใช้เงินหลายล้านดอลลาร์
แต่คนที่ตัดสินใจเรื่องนี้ คือชาวบ้านที่ลินคอล์นเคาน์ตี
พวกเขาไม่ได้รับมือกับคนบ้าอยู่ทุกวัน ปกติพวกเขารับมือแค่โจรขโมยวัว
ไร้เหตุผลสิ้นดี ถ้ามีคนเยอะขนาดนั้นโผล่มาจริง
อย่างน้อย-vเราจัดสถานที่ให้พวกเขารวมตัวกัน
มันดีที่สุดแล้วสําหรับเคาน์ตี
หลายคนไม่พอใจที่งานนี้ได้รับการอนุมัติ
แต่การอนุมัตินั้นแปลว่า ผู้จัดงานรับผิดชอบเรื่องค่าใช้จ่าย
มีหลายอย่างที่เราต้องทํา เพื่อรับมือกับจํานวนคนที่จะมา
(อีก 18 วันบุกแอเรีย 51)
(อีก 17 วันบุกแอเรีย 51)
เราต้องเริ่มเก็บกวาดที่ดินและหาสถานที่
เตรียมบริเวณที่จะตั้งเวที
พอจะนึกออกไหมว่า เราจะตั้งร้านขายของไว้ที่ไหน
ไม่แน่ใจเท่าไหร่ว่าเราจะตั้งเวทีตรงไหน
แมตตี้มีรายการสิ่งที่ต้องทํา
ฉันก็มีของฉัน ฉันเตรียมที่ดินแล้ว ฉันมีใบอนุญาตขายเหล้าแล้ว
แล้วก็มีใบอนุญาตจัดงาน
แมตตี้กับดอนนี่ควรจะจัดการทุกอย่างที่เหลือ
แต่ฉันไม่เห็นพวกเขาทําอะไรเลย
ที่ศาล บริษัทรักษาความปลอดภัยแห่งนึงเข้ามาหาฉัน
พร้อมใบเสร็จเรียกเก็บเงินมูลค่ากว่าแสนเหรียญ
ซึ่งฉันไม่สมควรต้องจ่าย
ฉันไม่รู้จะทํายังไง
ฉันไม่ได้รับความช่วยเหลือ และแมตตี้บอกว่าต้องคุยกับดอนนี่
ฉันก็โทรหาดอนนี่
และตอนนั้นเองที่ทุกอย่างเริ่มยุ่งเหยิง
มีคนเอาค่าใช้จ่าย 100,000 ดอลลาร์ มาเรียกเก็บคุณ แล้วมันมาจากไหน
มันควรจะมีเงินจากสปอนเซอร์เข้ามา
ซึ่งฉันไม่เคยเห็น แต่บอกว่าจะมา
มันกําลังมา
ฉันออกจากที่ประชุมแล้วคิดว่า "จะเอาเงินนี่มาจากไหน"
ฉันโทรหาลูกชายและบอกเขาว่าฉันจะขายบ้าน
คนที่ส่งบิลมาเก็บฉันบอกว่า มีคนที่จัดพวกงานเฟสติวัลในลาสเวกัส
ยินดีจะช่วยเพราะพวกเขามีเงิน
ฉันบอกดอนนี่ว่าเราควรฟังพวกเขา และดูว่าพวกเขาจะเสนออะไร
คอนนี่ส่งข้อความถึงเรา เรื่องคนที่ชื่อ แฟรงค์ ดิมักจิโอ้
ผมก็เลยค้นชื่อเขา
เขาโพสรูปกับคนดังหลายคน
แต่ผมไม่เคยได้ยินผลงานของเขาเลย
สําหรับผม แบบนี้ต้องระวังเป็นพิเศษ ผมคิดว่า คนพวกนี้ไม่น่าไว้ใจ
ชื่อเสียงของผมในเมืองนี้ขึ้นอยู่กับว่าคุณคุยกับใคร
ผมไม่ยอมให้ใครหาเรื่องผม
และผมไม่ถอยให้ใครหน้าไหนทั้งนั้น ไม่ว่าเหตุผลอะไร
(คนมีเส้นสาย: แฟรงค์ ดิมักจิโอ้)
จอห์นหุ้นส่วนของผมบอกว่า ผู้หญิงคนนี้ที่เป็นเจ้าของลิตเติลเอเลอินน์
ที่พวกนั้นจะไปจัดงาน เธอเจอสถานการณ์ที่เกินกําลังแล้ว
เขาบอก "นายช่วยเธอได้ไหม"
ผมบอกว่า "อาจจะ"
เรามีนักลงทุนที่พร้อมจะทุ่มเงินก้อนโต
แต่เราต้องเข้าใจสถานการณ์ของเรื่องนี้
ก่อนที่เราจะตัดสินใจได้ว่าจะยุ่งเกี่ยวด้วยหรือไม่
เราเลยขอให้คอนนี่กับแมตตี้มาประชุมกัน
อีกสองสัปดาห์ก็จะถึงวันงานแล้ว
แต่ผมไม่รู้อะไรเลยว่างานนี้จะเป็นยังไง
และมีใครก็ไม่รู้เยอะมาก มาเกี่ยวข้องด้วยซึ่งผมไม่รู้จัก
รู้สึกสับสนนะ
วันงานใกล้เข้ามาทุกที มีคนตามทวงเงินจากฉัน
เราเลยตัดสินใจร่วมกันว่าจะลองฟังพวกเขา
และดอนนี่ก็บอก "ผมไม่ไปนะ"
คอนนี่บอกว่าเธอจะทํางานกับแฟรงค์
ผมบอก "ขอบคุณพระเจ้า"
ผู้คนเริ่มเรียกงานนี้ว่าไฟร์เฟสต์สองแล้ว
ผมปลดภาระหนักอึ้งออกจากบ่าได้สักที ผมไม่ต้องรับมือกับเรื่องนี้แล้ว
ผมคิดว่า "เหลืออีกสองอาทิตย์ แฟรงค์จะจัดงานเหรอ"
"ขอให้โชคดี ฉันไม่เอาด้วย"
(อีก 15 วันบุกแอเรีย 51)
(อีก 14 วันบุกแอเรีย 51)
เรานัดประชุมกับ แฟรงค์และเพื่อนในวันที่ 6 กันยายน
ฉันเป็นคนแรกที่ไปถึง แมตตี้กําลังมา
เราคุยกัน เรายิ้ม หัวเราะ แมตตี้โผล่มา
เราคิดว่าพวกเขาจัดเตรียม
พร้อมเริ่มอีเวนต์ใหญ่นี้แล้ว
พวกเขาแค่ไม่รู้ว่าจะทําออกมายังไง
เราเลยต้องหาว่าพวกเขามีอะไรบ้าง
ผมถามว่า "คุณวางแผนยังไง
"จะเป็นงานลักษณะไหน คิดราคาเท่าไร"
เราไม่รู้อะไรเลย
แฟรงค์บอกว่า "คุณอยากให้เราตั้งเวที จัดแสงไฟ"
"คุณอยากได้นั่นได้นี่จากเรา เราต้องดูบัญชีธนาคารของคุณ"
"เปิดบัญชีธนาคารดูซิ" ใครจะทํา
แล้วพวกเขาก็บอก "ขอโทษนะ ก็คุณต้องการให้เราช่วย"
คอนนี่ไม่ตอบคําถามอะไรเลย ทุกคนตะโกนใส่กัน
แล้วจู่ๆ แฟรงค์ก็เริ่มเอามือฟาดบนโต๊ะ
ปัง ปัง
"ไสหัวไปซะ พอกันที" แล้วผมก็ยืนขึ้น
จู่ๆ ก็ระเบิดออกมาเลย
ทุกคนเป็นบ้าไปหมดเหมือนลิงชิมแปนซีในสวนสัตว์
เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย
นั่นมันเกิดอะไรวะ
ไปตายซะ เราตัดขาดกับคอนนี่ ตอนที่เราไล่เธอออกจากบ้าน
ผมถามแมตตี้ว่า "พ่อแม่นาย จะบอกนายให้ทํายังไงในตอนนี้รู้ไหม"
"เพราะฉันบอกนายได้เลยว่า พ่อแม่ฉันคงบอกให้ฉันเผ่น"
"เรื่องนี้ทําลายชีวิตนายได้เลย"
"ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น มีคนถูกฆ่าตาย นายจะถูกฟ้อง"
"ต่อให้ไม่ใช่ความผิดนาย นายก็จะโดนฟ้องอยู่ดี"
ฉันบอกเขาว่าไม่คุ้มที่จะติดคุก
"แม่ไม่อยากให้ลูกโดนยิงไปด้วยนะ แมทธิว"
คอนนี่กลับบ้านทั้งน้ําตา
และผมกําลังมองเรื่องเท่ๆ ที่เราสร้างขึ้นมาพังทลายไปต่อหน้า
ผมบอกแมตตี้ว่า "เราช่วยนายได้ แต่ไม่ใช่กับคอนนี่และไม่ใช่ที่เรเชล"
เรามีสถานที่พร้อมจัดที่นี่ในลาสเวกัส
หัวใจผมบอกว่า "ไปที่เรเชลกันเถอะ"
มันเข้ากับจิตวิญญาณของงานนี้ มันอยู่ข้างแอเรีย 51
แต่สมองผมบอกว่ามันเป็นความคิดที่โคตรแย่ที่สุด
เพราะที่ลาสเวกัสมีระบบสาธารณูปโภค
มีระบบรักษาความปลอดภัย มีทุกอย่างพร้อมแล้ว ปลอดภัย
ผมต้องตัดสินใจในเรื่องที่ยากมาก
ผมจะไปกับคอนนี่ หรือผมจะเลือกแฟรงค์
และตีห้าวันนั้น ผมออกทีวี มีคนทั้งโลกดูอยู่
แมตตี้ โรเบิตส์มีนัด ออกรายการกู๊ดมอร์นิ่งลาสเวกัส
ในตอนเช้าประมาณ 6:45 น. เพื่อคุยเรื่องงานนี้ ห้ามพลาด
เริ่มนับถอยหลังแล้ว สําหรับงานรวมพลมนุษย์บุกแอเรีย 51
คนที่อยู่เบื้องหลังงานบุกแอเรีย 51 ที่เป็นไวรัลในขณะนี้จะมาอยู่ที่นี่ที่ช่อง 13
บ้าฉิบ...
- ยินดีที่ได้รู้จัก - แมตตี้ใช่ไหม
- ขอบคุณที่มา - ยังจะมีงานนี้อยู่ใช่หรือเปล่า
แฟรงค์
เราหวังอย่างนั้น
ฉันขอโทษจริงๆ ฉันไม่เข้าใจ
เราจะโปรโมตอะไรถ้าจะไม่มีการจัดงาน
ตอนนั่งอยู่ในห้องข่าว ผมโคตรกระวนกระวาย
ผมไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ตอนนั้นหกโมงเช้า
ฉันเปิดรายการทีวีตอนเช้าทิ้งไว้ และดูสด
ผู้คนในลินคอล์นเคาน์ตี กําลังเตรียมพร้อมสําหรับงานบุกแอเรีย 51
มีคนพูดถึงเรื่องนี้เยอะมาก และอยู่กับเราตอนนี้แล้ว แมตตี้ โรเบิตส์
เขาคือคนสร้างอีเวนต์เฟซบุ๊กนี้ขึ้นมา
ส่วนเรื่องที่จะเกิดขึ้นในอีกสองสัปดาห์
คุณยังไม่แน่ใจ
คุณเห็นเขานั่งอยู่ตรงนั้น
ภาษากายของเขาดูออกว่าตึงเครียดมาก
คุณจะไปไหม
ผมจะอยู่ในเนวาดาแน่นอนตลอดเดือนกันยายน
ดังนั้นไม่ว่าเราจะจัดงานที่ไหน ก็จะมีงานที่นั่นแหละ
อะไรนะ
"ผมจะอยู่แถวนั้น"
- แต่เหลืออีกสองอาทิตย์ - ใช่
คงต้องคิดให้ออกแบบว่าเร็วๆ นี้สักหน่อย
นั่นคือสิ่งที่คุณกําลังทําอยู่
ครับ วันนี้เดี๋ยวเราจะมีข้อมูลเพิ่ม
อะไร อะไรวะ
ตอนนี้มันอยู่เหนือ การควบคุมของเขาโดยสิ้นเชิงแล้ว
เขาไปให้สัมภาษณ์กับแฟรงค์...
ถ้าให้คุณส่งข้อความถึงทุกคนที่จะไปที่นั่น
คุณจะบอกอะไรกับคนที่จะไปร่วมงาน
ผมจะไม่ส่งพวกเขา ไปที่ที่ไม่มีสาธารณูปโภครองรับ
ผมไม่สามารถพาตัวเองไปเกี่ยวข้อง กับอะไรที่อาจเป็นไฟร์เฟสต์สองไปได้
นี่มันอะไรกันวะ
แล้วเป็นไปได้แค่ไหนว่างานนี้จะเกิดขึ้นจริง...
มันต้องใช้ปาฏิหาริย์
แต่คุณเห็นสีหน้าของแฟรงค์
เขาดูพอใจกับตัวเองมาก ที่โน้มน้าวให้แมตตี้ย้ายที่ได้
มันจะต้องย้ายก่อนที่มัน จะกลายเป็นหายนะครั้งใหญ่ที่สุด
ที่เนวาดาตอนใต้เคยเห็น
ฉันร้องไห้เลย
ฉันเสียใจมากเพราะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันเพิ่งเขียนเช็คมูลค่า กว่า 100,000 ให้ร้านต่างๆ ในเรเชล
และฉันมารู้จากรายการสดว่าจะไม่มีงานนี้แล้ว
และมีคนบอกคนทั้งโลกว่าฉันสร้างหายนะ
ฉันขอโทษค่ะ
เรายืนยันได้ว่ามีความบาดหมางกัน ระหว่างคนอยู่เบื้องหลังงานบุกแอเรีย 51
และผู้จัดงานบริเวณใกล้แอเรีย 51
การสัมภาษณ์ที่ผมไปกับแฟรงค์ เจอการโต้กลับแรงสุดๆ
ตอนนี้ผู้จัดงานบุกแอเรีย 51 บอกว่าเขาจะถอนตัว
โรเบิตส์บอก 23เอบีซีว่า
พวกเขากําลังเตรียมจัดงานนี้ใจกลางลาสเวกัส
คอนนี่บอกว่าถึงอย่างนั้น ก็ยังจะจัดเอเลี่ยนสต็อกอยู่ดี
โอย โกลาหลไปหมด
และเพราะเป็นอเมริกา ทุกคนก็เริ่มฟ้องร้องกัน
คอนนี่ เวสต์ได้รับจดหมาย คัดค้านและสั่งห้ามจัดงานเอเลี่ยนสต็อก
คอนนี่ เวสต์ฟ้องผู้สร้างคอนเทนต์ บุกแอเรีย 51 แมตตี้ โรเบิตส์และพวก
พวกคุณทําบ้าอะไร คุณขอให้ผมช่วย แล้วคุณก็ฟ้องผม
ไปตายซะ
จะบอกให้นะ ไปตายซะ ทั้งแฟรงค์ ดิมักจิโอ้ กับแมตตี้
ทุกคนอยากให้ผมทําอะไร วิ่งออกไปแล้วถูกยิงเหรอ
มีการกล่าวหาต่างๆ ในกรณีนี้ ทั้งบุกทําลายทรัพย์สินและความไม่โปร่งใส
พวกเกรียนคีย์บอร์ด ตอนนี้พวกเขาเกลียดผมแล้ว
ไม่ใช่ตัวแทนของงานนี้
เขาไม่เห็นหัวใครทั้งนั้น
แมตตี้คือเอเลี่ยน
ผมไม่เคยขอจะเป็นฮีโร่ของใคร ผมแค่โพสต์ขําๆ ตอนตีสอง
ผมไม่ได้ขโมยแมตตี้มานะ แมตตี้เลือกจะเดินออกมาเอง
จากงานนั้นซึ่งไม่เคยมีการทําสัญญาสักหน่อย
ใช่ แมตตี้ถอนตัวได้ เหมือนที่เขาทําไปแล้ว ฉันทําไม่ได้
ผู้คนยังจะมาอยู่ดี
นี่คือสิ่งที่ผมคิด แอเรีย 51 อยู่ไหนล่ะ
ในลาสเวกัสเหรอ ไม่
แอเรีย 51 อยู่ใกล้เรเชล
ที่นั่นแหละที่คนส่วนใหญ่คงจะไปรวมตัว
พวกเขาซื้อตั๋วเครื่องบินแล้ว เช่ารถแล้ว ลางานแล้ว
(อีกสองวันบุกแอเรีย 51)
พวกเขากําลังจะมา
"ไม่ เขายกเลิกแล้ว เคฟ อย่าไป งานนี้ถูกยกเลิกแล้ว"
เข้าใจใช่ไหม ไอ้พวกกากเอ๊ย
พระเจ้าช่วย เราสติแตกไปเลย เราบินไปแอลเอแล้ว เราขนของมาเพียบเลย
เราต้องใช้วิทยุสื่อสารไหม
เยี่ยมไปเลย ฉันว่าเราควรเอาผ้าอ้อมไปด้วย
เราไปซื้อของจนครบที่ทาร์เก็ต กระติกน้ํา น้ําดื่ม ขนม ชุดเอเลี่ยนสุดเซ็กซี่
วันก่อนที่ผมว่าจะบุกแอเรีย 51 ผมคอเคล็ด
หมอแนะนําให้ผมนอนพักฟื้นสักสองสามอาทิตย์
แต่ผมจะไม่ทําตามหรอก เพราะเราจะบุกแอเรีย 51 และค้นหาเอเลี่ยน
สภาพจิตใจเราพร้อมรบ
เราเตรียมการเพื่อเอาตัวรอดในทะเลทราย
เราเตรียมรับมือเผื่อปะทะกับกองทัพ เราเตรียมพร้อมทุกอย่าง
ส่วนที่ยากของงานผมคือ การบอกทหารหนุ่มที่คุ้มกันพื้นที่นั้นว่า
พวกเขาอาจจะต้อง ใช้กําลังรุนแรงกับเพื่อนร่วมชาติ
มีอํานาจใช้กําลังรุนแรงได้
จะเสี่ยงทําไม ถึงแอเรีย 51 จะไม่มีอะไรเลย จะเสี่ยงทําไม
เราเตรียมกําลังคนเพิ่ม เตรียมพาหนะเพิ่ม เตรียมอาวุธเพิ่ม
เพื่อความมั่นใจว่าเราจะสามารถ รับมือกับหลายอย่างในคราวเดียว
นี่คือการป้องกันครั้งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา
สําหรับฐานทัพแห่งนี้
องค์การบริหารการบินแห่งชาติ ประกาศห้ามบินชั่วคราว
ในพื้นที่รอบๆ แอเรีย 51
เรารู้ว่าเราจะต้องเตรียมพร้อม รับเหตุเลวร้ายที่สุดที่นี่
เมื่อเกิดความบาดหมางระหว่างผู้จัดงาน
ก็ชัดเจนว่าลิตเติลเอเลอินน์ สู้รบปรบมือกับพวกเขาไม่ได้เลย
เราจึงทําทุกอย่างที่ทําได้ เพื่อดูแลเมืองของเราให้ปลอดภัย
และเพื่อควบคุมไม่ให้งานนี้กลายเป็นหายนะ
ไม่มีทางถอยแล้ว มันเกินจุดที่ จะหันหลังกลับ ผู้คนเตรียมจะมาแล้ว
ตอนที่ผมเห็นว่าคอนนี่ ยังเดินหน้าต่อ ผมไม่แปลกใจเลย
ผู้คนจะออกไปที่นั่นอยู่ดี ไม่ว่าผมจะห้ามหรือไม่ก็ตาม
(อีกสองวันบุกแอเรีย 51)
(อีกหนึ่งวันบุกแอเรีย 51)
ส่วนเราเดินหน้าเต็มที่จัดงานอีเวนต์ที่ลาสเวกัส
เส้นสายของแฟรงค์ ทําให้งานนี้เป็นรูปเป็นร่างรวดเร็วมาก
ใครจะคาดคิดได้ว่าลงเอยอย่างนี้ โพสต์นึงตอนตีสองบนเพจที่มีคนไลค์แค่ 62 คน
ตอนนี้กลับมีคนหลายพันคน ลงชื่อจะมางานของคุณ สุดยอดมาก
เรารู้ว่าเราจะไม่ไปงานบัดไลต์ ที่จัดในใจกลางลาสเวกัส
เพราะมันดูงี่เง่าสําหรับเรา
เรารู้ว่าเราจะตรงไปแหย่รังแตน
ไม่ว่างานนี้จะเป็นวิกฤตด้านมนุษยธรรมหรือไม่
ระหว่างที่เรามุ่งหน้าเข้าทะเลทราย เราไม่รู้เลยว่าใครจะไปปาร์ตี้
ใครจะไปบุกฐาน แต่เราคาดไว้ว่าทุกอย่างจะป่วน
เราอยากไปดูว่ามันจะเละขนาดไหน
(อีกหนึ่งวันบุกแอเรีย 51)
(วันบุกแอเรีย 51)
วันที่ 20 กันยายน ปี 2019 ผมโพสต์ว่า "วันนี้มาถึงแล้ว"
มุ่งหน้าสู่การยึดครองแอเรีย 51 อันเลื่องชื่อ
มุ่งสู่แอเรีย 51
ไปเอเลี่ยนสต็อก
สิ่งเดียวที่เรามีบนแผนที่คือ "แอเรีย 51"
เราก็ขับไปแอเรีย 51
มันไกลมาก ผมไม่เคยออกจากลาสเวกัสด้วยซ้ํา
สัญญาณโทรศัพท์เริ่มหาย
แต่ผมก็ยังไปต่อด้วยแรงศรัทธา ศรัทธาล้วนๆ ผมรู้ว่าผมต้องไปที่นั่น
ยิ่งเราเข้าใกล้มากขึ้น เราก็เห็นคนเยอะขึ้นๆ
็และเห็นตํารวจเยอะยิ่งกว่า
พวกเขากําลังมาหานาย พวกเขากําลังมาหานายอย่างเร็ว
ผมจําได้ว่าเห็นหน่วยสวาทอยู่ข้างถนน เห็นรถตํารวจจอดเรียงกันเป็นแนว
รู้สึกเหมือน "เชี่ย เรากําลังจะเข้าสู่บางอย่างที่บ้าบอมาก"
ขอย้ํา ผู้ใดบุกแอเรีย 51 จะถูกยิง
เราเริ่มเห็นรถหลายคันที่มีเสาสัญญาณบนหลังคา
รถหลายคันที่มีกระจกดําสนิททั้งคัน
มันจะดูเป็นยังไงล่ะเมื่อเราไปถึงฐานนั่น
ทุกคนตึงเครียด
ทุกคนพร้อมแล้ว ผู้คนทยอยมาถึง
โอเค ทีนี้ยังไงต่อ
เราได้ข้อมูลบางอย่างเกี่ยว กับพาหนะน่าสงสัยคันหนึ่งที่มุ่งหน้าไปแอเรีย 51
สําหรับผม มีความเป็นไปได้ที่มันจะแย่ และเราอยากหลีกเลี่ยงสถานการณ์นี้
ผมก็รีบขึ้นรถสายตรวจของผม
ผมหาตําแหน่งของรถกระบะคันที่ว่าได้
และเขาก็แจ้งชื่อตัวเอง
ผมมองเข้าไปในรถ
ผมก็คิด "ให้ตายสิ เรามีปัญหาแล้ว"
เขาบอกว่ากําลังจะไปที่เรเชล ไปแอเรีย 51
ผมกล่อมให้เขายอมให้ผม
เก็บอาวุธพวกนั้นไว้จนกว่างานนี้จะเลิก
มันทําให้เราคิดว่า "ถ้าชายคนนี้มีอาวุธได้
อีกกี่คนล่ะที่มีอาวุธแบบนี้ได้เหมือนกัน"
(แอเรีย 51)
(เวลา 2:55 น.)
(ไลฟ์: บุกแอเรีย 51 หยุดเราทุกคนไม่ได้)
เอาละ เริ่มถ่ายทอดสดแล้ว มาเริ่มกันเลย
ตีสาม ตอนนี้เองที่ทุกอย่างชักจะบ้าคลั่ง
เกิดอะไรขึ้นกับแมตตี้ โรเบิตส์ ทําไมเขาไม่มาที่นี่
(ได้เวลาบุก) (จัดแม่งงง)
(ยิงให้หมด) (ได้ดูคนตายแล้วโว้ย)
(รีบๆ โดนยิงได้แล้ว)
เริ่มใกล้เวลาตีสาม วันที่ 20 กันยาเข้าไปทุกที
เราเริ่มกังวลมากว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
ในโพสต์เฟซบุ๊กเดิม มันคือเวลาที่พวกเขานัดจะบุกเข้าประตู
กองกําลังของเราทุกคนจึงเตรียมพร้อม
เราจับตาดูสถานการณ์อย่างใกล้ชิด และพบว่ามีการเคลื่อนไหวเพิ่มขึ้น
เราเตรียมพร้อมเต็มที่ พร้อมรับทุกสิ่งที่อาจเกิดขึ้น
ไปกันเถอะ
(เมื่อไหร่แม่งจะตาย)
(ยอดชม 25,743)
หยุดเราทุกคนไม่ได้
ตบแก้มก้นๆ
เราแค่อยากเห็นเอเลี่ยนสักตัว
(เตรียมโดนบึ้ม) (หยุดเราทุกคนไม่ได้)
สองล้านคนจะมาถึง
- ในอีกสองนาที - ถามจริง
ตบแก้มก้น
ไม่สนหรอกว่าคุณมีปืน ทุกคนยังอยากรู้
เราส่งคนออกไปเต็มกําลัง ทุกคนพร้อม
ผมก็แบบ "โย่"
"ฉันจะบุกฐานนี้แล้ว"
ผมบอก สิบ...
เรายังจะบุก
เก้า...
- ผมหันไปดู... - แปด...
เจ็ด...
- หก... - ห้า...
พวกเขารายงานข่าวเหมือนมีคนเป็นฝูง สี่...
สาม สอง หนึ่ง
พวกเขาจับเราทุกคนไม่ได้
แล้วพวกเขาก็เริ่มวิ่ง
แล้วพวกเขาก็หยุด
ใช่ มันเป็นเรื่องตลก
พวกเขาได้เป็นข่าวดัง พวกเขาได้เก็บภาพเด็ด แล้วก็จบ
(มีคนตายมั้ย) (มีก็ดีสิ)
(บุกเชี่ยไรโคตรเซ็ง) (บุกแล้วจริงดิ
(ว้าวซ่ามา 3 คนถ้วน)
สามล้านห้าแสนคนกลายเป็นว่ามาไม่กี่ร้อยคน
พระเจ้าช่วย
ใช่ นายล้มได้สวยมาก ท่าเด็ดจริงๆ
ตบแก้มก้น
ผมแค่พยายามจะสร้างความบันเทิงให้ทีมช่างภาพ
เรามาเพื่อช่วยเอเลี่ยน
ช่วยเอเลี่ยน
ทุกคน เลิกเล่นเกมได้แล้ว
ผมคิดว่ามีตํารวจมากกว่าคนที่ไปร่วมงาน
- พวกเขาเรียกกําลังเสริมมาเหรอ - แน่นอน
พวกเขาหยุดเราได้แน่
- ไปให้พ้นจากประตู - เขาบอกไปให้พ้นจากประตู
เรามากันเกินสองล้านคน
ไม่มีพี่เบิ้ม ไม่มีมนุษย์ลุง ไม่มีมนุษย์ป้า
เต้นลิมโบลอดไป
ไม่มีใครคาดผ้าแบบนารุโตะด้วยซ้ํา น่าผิดหวัง
เลิกมองฉันสักที ฉันกําลังจะทําเรื่องผิดกฎหมาย
มันก็แค่มีม
- โอม จงเปิด - มันไม่ได้ผลหรอก
เราใช้เวลาหลายเดือนเตรียมพร้อมรับมือ
และแค่นั้น นั่นคือกิจกรรมที่ใหญ่ที่สุดที่เราได้เห็น
เอเลี่ยนที่น่าสงสาร ติดแหง็กอยู่ที่นั่นคิดว่าเราจะไปช่วยออกมา
พวกเขายังถูกทิ้งให้รอเก้อ
เราได้ยินมาว่าจะมีการบุกครั้งใหญ่ตอนตีสาม
แต่พอตื่นมา ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นที่นั่นเลย
ผมรู้สึกว่าโดนหลอก แปลกใจตายละ ใครสนเรา
เราทําทุกอย่างที่ทําได้เพื่อประโคมข่าวเรื่องนี้
สุดท้ายเราก็เป็นตัวตลกเสียเอง
(ลาสเวกัส)
ผมไม่ได้ดูว่าเกิดอะไรขึ้นที่เรเชล
ผมกําลังสนุกสุดเหวี่ยง
พอเวทีมีชีวิตชีวาขึ้นด้วยดนตรีและคนเต้นรํา
ความเครียดทั้งหมด ที่คุณเจอมาก่อนหน้านี้ก็หายเกลี้ยง
ผมหยิบไมโครโฟน ผมก้าวขึ้นเวที
ทุกคนสบายดีไหม
คนดูฮือฮามาก
สุดยอด ขอเสียงกรี๊ดดังๆ ให้สองหนุ่มในชุดเอเลี่ยนตรงนี้
แค่เพราะเป็นแมตตี้ คนที่ทํามีมนั้น
ขอให้สนุกกับโชว์นะ
เห็นคลื่นคนกําลังสนุกกัน
ตอนนั้นเองคือช่วงเวลา ที่ทําให้ทุกอย่างที่ผมทํามามันคุ้มค่า
เอเลี่ยนสต็อกไม่เคยเกี่ยวกับทะเลทราย ไม่เคยเกี่ยวกับแอเรีย 51 มันคือแมตตี้
(เอเลี่ยนสต็อก ลาสเวกัส)
(ผู้เข้าร่วม 10,000 คน)
แสงสีเพียบๆ
มันไม่ทําให้ผมประทับใจเท่าไหร่
ผมแค่คิดว่ามีมนั้นไม่ควร อยู่บนหน้าประวัติศาสตร์ในลักษณะนี้
มันควรจะออกมาเป็นเวทีห่วยโกโรโกโส
(เรเชล)
เอเลี่ยนสต็อก
พอเรารู้ว่าจะไม่มีใครบุกแอเรีย 51
ทุกคนก็เริ่มเต้นและสนุกเฮฮากัน
นี่คือคนหลายพันคนของคุณที่บอกว่าจะมาร่วมงาน
โอเค คุ้มละกับการออกมาใช้สุขาเคลื่อนที่
ผู้คนสนุกกันมาก
- ขนม - ผมรู้ว่าคุณชอบรีสส์พีซส์
เราซาบซึ้งกับพื้นที่ตรงนี้ที่เรเชล เนวาดา
ที่เข้าใจว่าเอเลี่ยนมีจริง
ทุกคนกําลังสนุกกัน ฉันรู้สึก เหมือนเอเลี่ยนกําลังเต้นกับเรา
ผมอยากเป็นมนุษย์ รู้ไหม พวกคุณตลกกว่าเรา
ทุกครั้งที่ฉันหันไปดู เห็นแต่กล้องเต็มไปหมด
ฉันดีใจนะที่ได้จัดงานนี้
ฉันทําเต็มที่เพื่อดูแลให้ทุกคนสะดวกสบาย
กล้องจากทั่วโลกมาอยู่ที่เรเชล เนวาดา
ฉันถูกห้อมล้อมด้วยไมค์บูมและกล้องตลอดเวลา
มีนักข่าวมากมาย มียูทูบเบอร์มากมาย
ยูทูบ ยูทูบ ยูทูบเบอร์
ทุกคนพยายามที่จะ
"นี่คือโอกาสที่ฉันจะดัง และพยายามไปอยู่หน้ากล้อง"
- คุณชื่ออะไร - คิลลา เคฟ
- นั่นชื่อจริงของคุณเหรอ - ชื่อจริง ชื่อตั้งแต่เกิดเลย
ชาวบ้านในเรเชล เนวาดาพกเก้าอี้สนามมาด้วย
และมานั่งดูเราเหมือนเราคือสัตว์ในสวนสัตว์
ฉันอยู่ที่นี่
ใช่ แต่ไม่ใช่ตรงนี้
เราจับตาดูทุกอย่าง จากระยะไกลอย่างระมัดระวัง
นับถอยหลังนะ สาม สอง หนึ่ง...
มีคนอยากดังในโซเชียลมีเดีย ผลัดกันสัมภาษณ์กันเยอะมาก
เราไปที่นั่นเพื่อบันทึกภาพวิกฤตด้านมนุษยธรรม
แล้วสุดท้ายผมก็รู้ตัว
นี่ก็แค่คนกลุ่มนึงมาปาร์ตี้กลางทะเลทราย
คุยกันเรื่องเอเลี่ยน
ให้ตายสิ นี่แหละสิ่งที่มันควรจะเป็นมาตลอด
มันเจ๋งมาก
พอผมดูวิดีโอจากเรเชล มันดูเจ๋งจริงๆ
เหมือนที่ผมเคยนึกภาพอีเวนต์นี้ไว้ตั้งแต่แรก
ตรงข้ามกับไฟร์เฟสต์เลย
พวกเขาสร้างทุกอย่าง แต่คนต่างหากมาน้อยไป
มีสุขาเคลื่อนที่มากกว่าจํานวนคน
แล้วผมก็เริ่มคิดถึงบทบาทของตัวเอง ในเรื่องนี้ในฐานะผู้ผลิตสื่อที่กระหายเลือด
คนที่คิดว่า "เราอยากได้ความขัดแย้ง"
ผมคิดว่าเราคิดไกลเกินเหตุ
ด้วยการอยากให้เกิดไฟร์เฟสต์สองขึ้นมา
เราขับรถกลับผ่านรถของสํานักข่าวทั้งหมด
มีกองบัญชาการตํารวจเคลื่อนที่
ซึ่งพวกเขาสร้างขึ้นกลางทะเลทรายเลย
มีรถฉุกเฉินทุกรูปแบบ...
ผมแอบคิดว่า "ทั้งหมดนี้หมดไปเท่าไหร่"
(ลินคอล์นเคาน์ตี)
(ค่าใช้จ่าย 250,000 เหรียญ)
เราทําสิ่งที่เราจําเป็นต้องทํา
ถ้าสถานการณ์เลวร้าย พวกเขาคงไม่มีวันยอมให้ผมลืมเรื่องนี้
ผมคงต้องอยู่กับผลของมัน จนถึงวันที่ผมเกษียณหรือนานกว่านั้น
อยากรู้เหรอว่าฉันชนะคดีได้เงินเท่าไร
(คอนนี่ เวสต์)
(คอนนี่ได้ 3,438,017.15 ดอลลาร์ จากการฟ้องแฟรงค์ ดิมักจิโอ)
เธอสามารถไล่บี้ผมไปจนสุดขอบโลก
พวกเขาจับผมเข้าคุกก็ได้ เธอจะไม่มีวันได้เงิน
การเคลื่อนย้ายทรัพยากรจํานวนมากต้องใช้เงิน
(กองทัพสหรัฐฯ)
(ประมาณ 11 ล้านเหรียญ)
สิบเอ็ดล้านดอลลาร์เหรอ
จํานวนเงินที่กองทัพสูญเสียเหรอ
ค่าอะไร เพิ่มความปลอดภัยเหรอ
อะไรวะ บ้าไปแล้ว
คุณพูดได้ง่ายๆ ว่าเราไม่น่าทํา ไม่น่าเปลืองทรัพยากรแบบนั้น
ผมก็ต้องแย้งว่า
มันมีความเป็นไปได้หลากหลายมาก
ที่จะเกิดสถานการณ์เลวร้ายที่สุด นั่นคือมีผู้เสียชีวิตจํานวนมาก
ผมจะยืนยันจนถึงที่สุดว่าเรา ไม่ได้ใช้จ่ายเกินไปในการเตรียมรับเหตุนี้
ทุกวัน มีคนทําเรื่องบ้าๆ เพราะอินเทอร์เน็ต
ยูเอสเอ!
คุณไม่รู้เลยว่าเรื่องไหนคือเรื่องจริง
คุณจะไม่มาแทนที่เรา
เราจึงต้องถือว่าทุกอย่างเป็นเรื่องจริงจัง
ถ้ามีคนจํานวนมากถูกยิงตาย และมีการกล่าวหาชี้ตัวคนผิด
ซึ่งจะเกิดขึ้นตามมา ใครจะรู้ว่าชี้ไปที่ใครและเมื่อไหร่
ทําไมพวกเขาถึงไม่เตรียมแผนรับมือดีกว่านี้
ปัญหาของยุคสมัยนี้คือ เราจะตรวจตราดูแลมุกตลกยังไง
หลังสุดสัปดาห์นี้ มีแผนอะไรอีกไหม นึกไว้บ้างหรือเปล่า
คิดจะทําอะไรต่อไป
ผมไม่รู้เลย เกิดอะไรขึ้นกับแมตตี้
(แมตตี้ โรเบิตส์)
(ได้ 1,700 เหรียญ)
(จากการขายเสื้อยืด)
ผมเพิ่งผ่านช่วงเวลาที่เหนือจริง และน่าตื่นเต้นที่สุดในชีวิต
จากนั้นอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา ผมก็กลับไปทํางานที่ร้านบุหรี่ไฟฟ้า
คําบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย