-Nicky. -Ano?
Patay na silang lahat.
Alam ko.
Ba't di nila tayo pinatay?
Wala akong paki. Umalis na tayo.
Baka may ibig sabihin 'yon. Tumawag tayo.
Kanino? Sa pulis?
"Hi, may nakakalokang nangyari dito sa hotel."
"Kami lang ang naiwang buhay."
"Bawal magtanong ng kahit ano"?
Ano ka ba!
Bigla ko lang naisip dahil sa mga pinatay. Sorry naman.
Umalis na tayo. Kilos na.
Tingnan mo 'yang inaapakan mo! Nagkalat ang dugo!
Ayan na nga, tinitingnan na.
Umuwi na kayo.
Okay.
Nicky, di yata empleado ng hotel 'yong mga 'yon.
Alam ko, Morgan.
Bakit ba ang tagal?
Dapat 30 minutes ago pa sila tumawag para sa election results.
Oo, di ko siya natambakan,
na, sa totoo lang, nagre-reflect sa klase ng mga tao dito
kesa sa naging kampanya natin.
Nilapitan ako ni Susan Gopnik sa grocery para sabihing ibinoto niya 'ko.
Halata ko namang nagsisinungaling siya.
Naaresto 'yong nanay niya sa pag-shoplift no'ng high school kami.
Sociopath 'yong babaeng 'yon.
Natalie!
Tinawag mo 'ko?
Anak, ang ingay ng blender. Di ako makapag-isip.
-Okay. -Ba't ang tahimik n'yong dalawa?
Dapat ba kaming mag-usap habang naghihintay?
Kinakabahan ako… para sa 'yo.
Nagsayang lang kayo ng oras.
Pumunta kayong dalawa sa Miami para sa church retreat,
pagbalik, mga namumutla kayo.
Salamat, Ma, ha.
Natalie! Anak!
Utang na loob, kung love mo 'ko,
next time ka na lang mag-smoothie, wag ngayon!
-Eto na. -Ay, salamat, 'nak.
Okay.
Gusto ko lang sabihin sa inyo kung ga'no kaimportante sa 'kin
itong mga nakaraang buwan.
Natalie, tinulungan mo 'ko dito sa eleksiyon
nang may confidence at parang experienced na.
At nakita ko naman kayong dalawa…
na magkasundo na ulit.
Gusto ko lang sabihin na anuman ang mangyari ngayon,
ang pamilyang 'to ang inspirasyon ko.
Di ko kilala 'tong number.
Sagutin mo na!
Si Linda Morelli 'to.
Okay.
Oo.
Naiintindihan ko. Salamat.
Ano daw?
Natalo tayo, 'no?
Nag-tie kami.
Nag-tie?
-A… -Ano?
Wag, wag kang magduda sa kakayahan mo. Ginawa naman natin ang lahat.
E, pa'no na? Ano na'ng gagawin natin?
Sabi ng council, dadaanin na lang daw sa game.
-Hindi! Ma! Ano ba! -Anak. Natalie.
-Tama na 'yan. -Dadaanin sa bunutan 'yong desisyon?
-Ma! Hindi! -Anak.
Grabe, kaloka naman 'to!
Tatlong araw na 'kong nagche-check ng balita, wala.
Namatay ang lahat ng tao do'n, walang naka-report.
Malinaw na tinago 'yon.
Alam ko, 'no.
Pero masama ang kutob kong hahantingin nila tayo.
Pinilit lang naman tayong gawin 'to, 'no?
Sakit lang sa ulo nila pag may nawalang dalawang mabuting mamamayan.
Oo nga.
Kung gusto tayong patayin,
may tsansa sila noon, pero pinakawalan tayo.
'Yon ang gusto kong paniwalaan. Okay?
Ano pa ba dapat?
Sa ibang araw nila tayo papatayin.
Lumakas ang loob ko. Okay 'yan.
Tapos na. Nag-tie kami.
Pa'no nangyari 'yon?
'Yong letseng Susan Gopnik na 'yon, siya 'yon.
-Hi. -Hi.
Sana di ako nakakaistorbo sa usapan n'yo ng Diyos.
Parang masaya Siya na aalis na 'ko.
Nagsabi ka na ba?
Oo. 'Yon ang napagkasunduan namin.
-Wow. -Buti nandito ka.
Oo nga.
-Tingin ko… -Pwedeng ako muna?
Dapat akong magpasalamat sa 'yo.
Ewan ko kung sino 'yong mga batang 'yon,
pero naibalik nila halos lahat ng pera.
Ha, anong mga bata?
'Yong mga hacker sa Sunday school n'yo na nakahanap kay Tegan.
-Hackers for Christ yata 'yon. -A, oo nga.
Ayoko nang alamin kung pa'no nila nagawa, pero bumalik ang tiwala ko sa Gen Alpha.
Buti nakatulong ako.
Oo, nakatulong ka, kahit sinisi kita, kahit di mo naman kailangang gawin 'yon.
Gusto kong mag-umpisa ulit tayo.
Ipapaalam na natin sa lahat.
Di na magtatago.
May gusto akong sabihin sa 'yo.
Oo naman.
Nandito 'ko.
Pwede mong sabihin kahit ano.
Tara, maglakad tayo.
Ha?
-Okay. Sige. -Okay.
Magpapa-party ba tayo? Tatlong malalaking bote ng whiskey?
Sana sa Costco tayo pumunta.
Di ako umimik no'ng kumuha ka ng Lucky Charms 'tsaka juice boxes.
Para akong may kasamang bata.
Iniinom ko 'yong juice pagka-workout, saka kumakain ka din ng Lucky Charm.
Alam mo, ang sungit mo na ngayon.
Ayos lang, ako na dito. Ako na'ng maglalagay.
Shit, Max!
Morgan!
Hala. Shit.
-Sorry. Okay ka lang? -Sinagasaan mo 'ko!
Oo. Di ko sinasadya. Tatawag ba 'ko ng ambulansiya?
Okay lang ako.
-Di ako makaalis. Hilahin mo 'ko. -Akin na ang kamay mo. Dali.
-Hila. -Sumipa ka nang konti.
-Hila. -Okay.
-Aray. Punyeta. -Naku. Okay.
-May nakadagan sa 'kin. -May nakadagan?
Oo, sa hita ko.
-Hihingi ako ng tulong. -Wag, Morgan, potek!
-Ano? -Nakakahiya 'to.
Ano ba.
Bumababa 'yong mga tao sa sasakyan nila!
-Okay lang siya. Wag na kayong lumapit. -Paalisin mo.
Nabubuwisit ako sa 'yo, sumasakit ang ulo ko!
Talaga ba? Vini-video mo?
Sabi niya, naka-display para di halata.
Nasa lock 'yong susi.
Malay ko ba. Wala naman akong ilegal na import-export business.
Dahil do'n, pinatay 'yong maraming tao?
Hindi, dahil do'n, nasangkot kami. Tingin ko… 'yong pagpatay,
dahil 'yon sa daang libong halaga ng cocaine
na ilegal na ini-import sa bayag ng mga baka.
-Naririnig mo ba 'yang sinasabi mo? -Oo naman.
Okay, pa'no na? May mga tao bang naghahanap sa 'yo?
Ewan ko.
-Wala naman siguro. -Wala naman siguro?
Parang importanteng malaman mo 'yon,
lalo na dahil nakatayo ako sa tabi mo. Natutulog ako sa bahay mo.
Sabi mo, maging open ako sa 'yo.
At magsabi ng totoo. Ito 'yong totoo.
Siyempre, gusto ko 'yong totoo.
Di ko lang inaasahan na may kinalaman ang boyfriend ko sa mass murder.
-Ginawa ko 'yon para sa 'tin. -Ano'ng kinalaman no'n sa 'tin?
Sa tingin mo, pa'no naibalik 'yong pera mo?
Dahil sa Hackers for Christ.
-Okay. -Walang Hackers for Christ.
Oo 'no, walang "Hackers for Christ."
Gumawa ako ng pabor kapalit ng isang pabor.
Sa 'kin mo ba sinisisi 'yong pagpatay sa 15 na tao?
Iniisip mo ba talagang sisisihin kita sa pagpatay sa 15 na tao?
Mukha bang alam ko ang dapat isipin?
Sagutin mo. Maglalakad pa 'ko.
-Mamaya na, busy ako. -Nag-ring ba 'yong flip phone mo?
Ewan ko. Di ko pa tinitingnan mula pa no'ng sa Miami.
Nag-ring 'yong akin.
Pa'no?
-Ewan. Di ko sinagot. -Wag mong sagutin!
Itapon mo sa dagat. Wala akong paki. Basta, idispatsa mo.
Dr. Flores…
Ano 'yon? Nasa'n ka?
Sa emergency room.
Bakit? Okay ka lang ba?
Oo, okay lang ako.
Aksidente kong nasagasaan si Max.
Ano ba 'yon?
-'Yong bato bato pik? -Oo.
'Yong walang-kuwentang larong kamay
nina Nicky at Morgan dati, para malaman kung sino'ng magtatapon ng basura.
Alam mo kung sino ang feeling basura ngayon?
Itong matandang babae na makikipaglaro ng larong bata
sa malaswang tagarito.
Mas okay naman 'yon kesa sa suggestion ni Tom.
Di naman swertihang laro ang chess. May strategy 'yon.
At di pambabae.
Magbanggit ka ng babaeng may panahong mag-chess.
Natalie, sobrang nakakahiya 'to.
Alam ko. Naiinis din ako.
Pero, tama lang na dapat nating ipakita sa mga tao na,
di tulad ni Tom, hindi lang 'to tungkol sa kapangyarihan.
Hindi, tungkol 'to sa kapangyarihan, Natalie.
Lagi namang tungkol sa kapangyarihan pag di ka pa nagkakaro'n no'n.
No'ng ka-edad mo 'ko, nagtatrabaho 'ko no'n sa hardware.
Hindi dahil gusto ko,
pero dahil 'yon ang ginagawa ng lahat.
Wala akong pera no'n para mag-aral sa grad school
o magpabangs tulad mo, 'nak.
Tapos, na-in love ako sa papa mo. Ang saya no'n,
hanggang sa gusto na naming magkaanak,
tapos, nalaman kong di ako pwedeng magkaanak.
Kaya inampon namin 'yong kuya mo. Mahal na mahal namin siya.
Tapos, biglang nabuntis ako kay Morgan.
Milagro daw, sabi nilang lahat.
Tapos, eight years later, dumating ka, isa na namang milagro.
Pero ang totoo, 'nak, di namin kayong dalawa pinlano.
Biyaya kayo galing sa Diyos, kaya ba't ko naman kayo ipapalaglag?
Pero di kayo pinlano.
Mahal na mahal ko kayo, pero di kayo pinlano.
-Aksidente lang kayo. -Oo na.
Kaya kahit no'ng binigay na ng katawan ko 'yong lahat ng gusto ko,
hindi pa rin ako 'yong nasunod.
Tapos, di na kami nagkakasundo no'n ng papa mo.
Nag-divorce kami. Kahit 'yon, di 'yon 'yong gusto kong mangyari.
Kaya, no'ng nalaman kong malapit nang mawala 'yong lola mo,
at wala na 'kong ibang kailangang alagaan,
naisip ko, bakit di ako
maghangad ng konting kapangyarihan
bago pa 'ko mag-ulyanin sa isang ospital.
Puwes,
dapat ihanda na kita para manalo sa walang-kuwentang game na 'yon.
Hello?
Kung may tao dito, di ako sisigaw. Di ako tatakbo.
Di ako gano'n. Kaya tapusin na natin 'to.
Sinabi ko nang pupunta 'ko kung sa'n mo gusto.
Magsabi ka lang nang maayos.
-Nicky! -Morgan?
-Ano'ng nangyayari? -Ikaw ang magsabi. Wala akong makita!
Wala din akong makita.
Mamamatay ba tayo? Tulong! Tulungan n'yo kami!
-Sunog! -Tulong!
-Sunog! -Ba't ka sumisigaw ng "sunog"?
May nabasa akong mas rumeresponde ang mga tao sa "sunog,"
kasi sa "tulong," di sila direktang apektado.
-Selfish kasi. -Okay. Oo na!
-Sunog! -Sunog!
-Tumahimik nga kayong dalawa!
-Yusuf? -OMG.
-Seryoso ka ba? -OMG.
Ganito tayo magkikita pagkatapos mong biglang mawala?
Tinawagan kita, pero di ka sumagot, kaya kasalanan mo 'to, okay?
Hay, naku.
Sabi na nga ba.
Sabi na nga ba, may nangyari sa inyo. Nakakadiri.
-Kadiri, ha. -Okay.
Kung sinagot mo 'yong phone, magpapasalamat sana 'ko sa 'yo.
Bakit? Ba't ka magpapasalamat?
Nabalik 'yong power ko. Na-promote ako.
Sino'ng nag-promote sa 'yo? Patay na si Ivan.
Ano ba'ng pinag-uusapan n'yong dalawa?
Walang kapangyarihan si Ivan, okay? Pumunta ako sa boss niya.
Sino naman ang boss niya?
'Yong Italians.
Bago niya sila tinraydor.
Kaya sinabi ko sa kanila 'yong sa Miami.
Nagtatrabaho si Ivan para sa Mafia?
Muntik na kaming mamatay dahil sa 'yo!
Ano'ng ginawa ko?
-Ano? -Pambihira.
Dahil sumbungero ka, nagkaro'n ng massacre, okay?
Pumatay ng 15 tao 'yong Italians. Sumbungero kang hayop ka!
Hindi ako sumbungero.
Oo. Madadang sumbungero ka.
-At mamamatay-tao. -Di ako madada.
-Oo, 'no. -Ano ba'ng sinasabi mo?
-Sabi nila, si Ivan at si Andrei lang. -Puwes, nagsinungaling sila sa 'yo, okay?
Kasi, nakita ko mismong binaril sa mata 'yong miyembro ng sindikato.
-Nakarinig ka na ba ng gano'n? -Binaril nila lahat. Gising!
Anak ng teteng.
Pareho ba silang nandito?
Oo, nandito sila.
Yusuf, ipapakilala mo ba kami?
Oo, 'yan si Nicky saka si Morgan.
'Yon na 'yong pagpapakilala?
Sa totoo lang, kulang 'yon.
May tanong kami tungkol sa Miami.
Wala kaming…
-Wala kaming ginawang masama. -Walang ginawang masama?
Tumulong kayo para matuloy 'yong deal sa 100 kilong coke.
May nagmaman sa lahat ng ginawa sa Miami ng tangang Russian na 'yon.
Maliban sa limang minutong pagbanyo
no'ng anak ng leader ng Brazilian cartel.
Kasama ka.
Nicky.
Nicky?
-Ano'ng sinasabi nila? -Di ko alam. Wala 'yon.
May personal na problema siya.
Anong problema ang kailangang kayo lang ang mag-usap?
Alam kong mukhang kahina-hinala, okay?
Pero wala 'yong kinalaman sa cartel.
Pastor ako, okay? Humingi siya sa 'kin ng spiritual help.
Ano'ng gagawin ko dito?
Itutok mo d'yan sa respetadong pastor.
Pag di kami nasiyahan sa sagot niya,
pag natapos kaming magbilang mula sampu, barilin mo.
-Teka, pwede ba nating pag-usapan 'to? -Ten.
Ano'ng pinag-usapan n'yo ni Filipe?
Buhay niya. Personal 'yon. Walang kinalaman sa pamilya niya.
-Nine. -Siya ba ang papalit sa tatay niya?
-Di ko alam. Di namin pinag-usapan 'yon. -Seven.
Sasabihin ko kung may kinalaman sa 'yo o sa tatay niya
o sa kahit ano dito.
Sumusumpa ako sa Diyos.
-Pastor akong sumusumpa sa Diyos. -Nagsasabi ba siya ng totoo?
-Nagsasabi ka ba ng totoo? -Five.
Ba't naman ako di magsasabi ng totoo?
-Four. Three. -Ano ba!
Barilin n'yo na 'ko o kaya maniwala kayo sa 'kin.
-Di ko na alam ang sasabihin. -One.
Puta, barilin mo na.
Seryoso ka ba?
Barilin mo na.
Guys, di ko kaya.
Wag!
Okay, naniniwala na 'ko sa 'yo.
Pero kung kami lang,
nilagyan na namin ng bala 'yan, katuwaan lang.
Magku-cruise kami ng boyfriend ko nang anim na buwan, okay?
Di n'yo na 'ko poproblemahin.
Di matutuwa 'yong boss namin
na may pasaway na nag-e-enjoy sa cruise ship
nang anim na buwan na may kasamang di namin kilala.
Di mo naman binanggit 'to sa boyfriend mong si…
Tareq.
…Tareq, bago mo binook 'yong cruise, 'no?
Sana nagsasabi ka ng totoo. Kasi, kung hindi…
hahanapin ka namin.
Mahahanap ka namin.
Kokontakin ka kaagad namin.
Salamat dahil di mo binaril ang kapatid ko.
Seryoso ka ba?
Kinidnap niya tayo, tinali, tinutukan ako ng baril sa ulo,
sinet up 'yong mga tao do'n sa room para patayin.
-Oo na! -Ba't ganyan ka?
-Okay naman, e. -Ganito ba ang relasyon mo sa mga lalaki?
-Tama na! -Hinahayaan mo 'yong pagkakamali nila?
-Di ko sila hinahayaan. -Naiintindihan ko na.
Oo nga. Mananagot ka.
Di ako mananagot. Isara mo 'yang bunganga mo!
Kalagan mo na 'ko!
Wag.
Hi.
Nick, nalagay ako sa alanganin dahil sa 'yo.
Oo, alam ko.
Sorry.
Ano na'ng gagawin natin?
Di ko alam.
Nick, ang lapit na, e. Isa't kalahating buwan na lang,
pwede tayong mag-cruise nang anim na buwan—
Di ako makakasama sa cruise.
Ano'ng sinasabi mo?
Kinidnap ako kagabi, di ako makakasama sa cruise.
-Ano? -Kilala ko siya. Di niya kasalanan 'yon.
-Nick, sorry. Di ko kaya 'to. -Di mo naman dapat gawin 'to.
Wala nang dapat gawin. Wala nang… magagawa.
Okay ka lang ba?
Oo, okay lang ako.
Ituloy mo pa rin 'yong pag-cruise.
Di ako magku-cruise. Ang sama naman no'n.
Di masama 'yon. Balak mo naman talaga, kasama man ako o hindi.
Tingin ko, dapat ituloy mo.
Tingin mo, dapat akong mag-cruise?
O sinasabihan mo 'kong sumama sa cruise?
Sinasabi ko sa 'yo
na tingin ko, dapat kang sumama sa cruise.
Nicky, ano'ng ginawa mo?
Ang nakakaloka, di ko alam kung ano talaga 'yong ginawa ko.
Sa tingin ko, wala naman masyado.
Nagsinungaling ka, Nick.
At ang nakakatakot, parang natural lang sa 'yo.
Sorry.
Oo, ako din.
Bato bato pik. Panalo!
Bato bato pik. Ayos!
Bato bato pik. Panalo!
Morgan, limang beses nang bato 'yong tira mo.
-Oo nga. -Di ka naman nag-e-effort.
Bato bato pik. Pana—
Alam n'yo, kalokohan 'to. Ayokong makipaglaro sa lalaking 'yon.
Panlilito lang 'to. Ayoko nang gano'n.
'Yon nga 'yong punto ng laro.
Makakatulong kung alam mo 'yong pananaw ng kalaban mo, Mrs. Morelli.
Salamat, Kevin.
Kevin?
-Ano 'yon, honey bear? -Ako na 'to. Do'n ka. Alis.
Alam n'yo, ang maganda sa mga bulaklak,
pwede pag nanalo ka, at pwede din pag natalo ka.
Annette, kaawaan ka ng Diyos. Maraming salamat sa pagpunta.
-Kumusta ka naman? -Okay lang ako.
-Morgan. -Hello.
-Maghihintay lang… -Uy, tingnan n'yo.
Handa na ba si Tom?
Actually, hindi, e.
Kakakausap ko lang sa phone kay Mr. Donaldson.
Tatanggapin niya na daw 'yong pagkatalo.
Sa pag-concede ni Tom,
idinedeklara ng electoral board na si Linda Morelli ang bagong mayor.
Ako na 'yong…
Grabe!
Congratulations!
Linda, kita mo na, laging nananalo 'yong pinakamagaling.
-Grabe. -Mag-isang shot tayo? O anim?
O anim.
Anak!
Diyos ko po.
Uy.
-Congrats, Linda. -Salamat.
-Di ko inaasahang pupunta ka. -Ayokong ma-miss 'to.
-Ayos ka lang ba? -Oo, masaya ako para sa 'yo.
Ang sweet mo naman, 'nak.
Alam mo, magugustuhan din ni Natalie 'yong gano'ng hug.
Sige.
-Gano'n ba tayo ka-close? Di ko masabi, e. -Tapusin na lang natin 'to. Okay.
Uy, ano 'yon?
Sabi ng doktor, di mo naman kailangang isuot 'yan buong araw.
Gusto kong makabalik sa gym, 'tsaka di naman sila ang masakit ang leeg.
Hay, naku. Dapat pang-alcoholic na 'yong susunod na church retreat.
Ang nag-iisa kong anak.
Kailangan ba talaga 'yan?
-Oo. -Okay.
-Kumusta ang pakiramdam mo? -Okay.
Masakit na lang pag ginagalaw ko 'yong leeg ko.
Kayong dalawa talaga.
Kung malalampasan n'yo 'tong pagsagasa sa partner n'yo,
kaya n'yo nang malampasan ang kahit ano.
-Tama ba ako? -Tama, oo.
Alam mo, no'ng baby pa si Max,
nakalimutan ng tatay niya na nasa bubong siya ng kotse sa carrier.
Medyo malayo na 'yong narating bago niya na-realize.
-Naku. -Araw-araw nating nami-miss 'yong papa mo.
-Di ba, baby? -Oo.
Pwede ka bang mahiram sandali?
Magpapatulong lang ako sa 'yo sa taas.
Oo, sige.
-Ay, sorry. Thank you. -Sige.
Wow.
Di ako makapaniwalang ngayon lang ako nakapasok dito.
Ako din.
Proud na proud ako sa mama mo.
Tinrabaho niya nang husto 'yon.
At masayang-masaya ako na magiging magbalae kami.
Oo, ang saya ko.
Eto, ha.
Alam kong di mo na mahal ang anak ko.
Ang problema, mahal na mahal ka pa rin niya.
At gusto ko lang malaman mo na kung nagbabalak kang iwan siya,
di mangyayari 'yon.
Ano'ng sabi n'yo?
Sinasabi ko sa 'yo
na papakasalan mo ang anak ko.
Ay, nakalimutan ko palang itanong, kumusta 'yong church trip n'yo?
Balita ko, nagkaproblema daw.
Alam mo, sobrang malulungkot si Max kung may mangyayari sa 'yo.
Pwede ngang sabihin
na 'yong engagement mo lang sa anak ko
ang dahilan kaya nakauwi ka pa.
-Ano'ng ginagawa mo dito? -Hinaan mo 'yang boses mo.
Di ko alam kung ano'ng kailangan mo, pero wag muna ngayon.
Wag mo namang idamay ang pamilya ko.
Imbitado kami, gago.
Buksan mo.
Tama.
Balita ko, matindi 'yong pinagdaanan n'yo para maibalik 'yan sa 'kin, at naisip ko,
"Perfect na regalo 'to sa engagement." Tama ba 'ko?
Oo.
Welcome to the family.
Akin na 'yan.
Cheers.
Ayan, d'yan.
Masyadong mahigpit?
Oo, medyo.
Masasanay ka rin.
Ayan.
Akala ko, sa real estate ka.
Oo nga.
Bukod do'n, may iba pa.
Tingnan mo nga, o.
Ingatan mo 'to.
Ayokong madala ulit 'to sa libingan.
At pag sinagasaan mo ulit 'yong anak ko,
ako mismo ang papatay sa 'yo.
Tara na?
Ngiti naman d'yan.
-Morgan. -Mag-usap tayo.
Nandito ang Italians.
Alam ko kung bakit. Kasi si Annette 'yong boss nila.
Ano'ng sinasabi mo?
Ang Italians ang boss nina Ivan at Andrei.
Si Annette ang boss ng Italians.
Para sa kanya 'to.
Lahat 'yon, para sa kanya.
Makinig kayo!
Ang mayor natin, si Linda Morelli!
Salamat sa inyong lahat. Nakakatuwa kung sa'n ka dadalhin ng buhay.
Alam kong kalahati lang ng bayan ang bumoto sa 'kin,
pero maniwala kayong magsisikap ako para maging proud ang buong bayan.
Gusto kong pasalamatan ang anak kong si Natalie,
na laging nasa tabi ko sa lahat ng 'to,
at sina Nicky at Morgan sa paggawa ng mga ginawa n'yo,
at espesyal na pasasalamat kay Annette Zofrea
sa pag-organize ng event ngayong gabi.
Annette, hulog ka ng langit.
Siya ang nagdala ng suwerte sa 'kin,
at excited na 'kong maging official na magkapamilya na kami, soon.
Nasa impiyerno na yata tayo. Impiyerno 'to.
-Uy, babe. -Hi.
Dalawang triple vodka soda nga. Ano'ng gusto mo?
Wala. Ano'ng gagawin natin?
Nakalimutan kong bumoto.
Ang dami ko kasing ginagawa. Nakalimutan kong bumoto.
Muntik nang matalo si Mama dahil sa 'kin.
Di siya natalo. Kaya, ayos lang. Mag-party na lang kayo ni Kev.
-Bahala kayo. -Si Kev.
Morgan.
Natalie, pwedeng iwan mo muna kami?
Tumigil ka!
Lagi n'yo 'kong ini-interrupt. Itigil n'yo na 'yan.
Kinakausap ko ang ate ko.
Morgan, wag mong gawin 'yon.
Ang ano?
Pakasalan si Max, Morgan, wag.
-Ano? -Hay, naku.
Ang boring ni Kevin, parang gusto ko nang mamatay.
Natalie, marami ka nang nainom, okay?
Mamatay na. Umuuwi ako gabi-gabi, tapos, nando'n lang siya,
nakaharap sa computer niya, di tinatayuan
at pinapakialaman pa rin ng pamilya niya.
-Ano ka ba, Natalie. -Oo, alam ko.
Pero dumadating 'yong punto na masakit na kapag di mo gusto
'yong sitwasyon mo.
Kung ako sa 'yo,
aalis na 'ko habang pwede pa.
Excuse me.
Hindi sa madrama ako,
pero sa tingin ko, dapat i-celebrate itong moment na 'to. Anak?
-Gio, pa-picture? -Sige.
Dito tayong lahat sa hagdan.
Linda?
Ikaw, dito ka.
Lapit kayo sa isa't isa.
Okay.
Para sa pamilya.
-Sa pamilya. -Sa pamilya.
Three, two, one.
Nagsalin ng Subtitle: Joan Cabato