Επιτυχία για το Χόλιγουντ είναι τα εισιτήρια και τα Όσκαρ.
Τι είναι επιτυχία για εσάς;
Δεν έχετε ούτε το ένα ούτε...
Τι να πω. Δεν έχω πάρει ποτέ Όσκαρ.
Τι είναι επιτυχία για εσάς;
Η αξία της δουλειάς.
Πάμε!
Όταν ήρθε το 1998, ήμουν πάλι δύσκολα.
Δεν είχα θέση στον χώρο του αμερικάνικου κινηματογράφου.
ΣΤΟ ΠΛΑΤΟ ΤΟΥ KUNDUN
Η τελευταία ταινία που είχε κάποια σημαντική αναγνώριση
και έβγαλε κάποια λεφτά, τουλάχιστον, ήταν το Καζίνο.
Ναι, και κάνα δυο κλοτσιές.
Δεν με υπολόγιζαν για τίποτα
κι εγώ είχα διάφορα πρότζεκτ κατά νου.
Είχαμε κάνει το Σταυροδρόμια της Ψυχής.
Ο Μάρτι, τότε, ήθελε να κάνει μεγαλύτερες και πιο ακριβές παραγωγές.
Θεωρούσε πως ήταν κάτι σαν ζωγράφος
και δούλευε σε όλο και πιο μεγάλο καμβά.
Αλλά έπρεπε να βρω λεφτά.
Και για να βρω χρηματοδότηση γι' αυτό χρειαζόμουν έναν σωτήρα.
Τότε εμφανίστηκε ο Μάικ Όβιτζ.
Είχε μια νέα εταιρεία και ήρθε και μου είπε
"Έχουμε έναν νέο ηθοποιό, τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Δες τον".
Εγώ τον ήξερα απ' τον Μπομπ Ντε Νίρο.
ΡΟΜΠΕΡΤ ΝΤΕ ΝΙΡΟ
Είπα "Δες τον μικρό. Έχει ενδιαφέρον".
- Λεονάρντο, από δω. - Λεονάρντο!
Πώς νιώθεις που είσαι σύμβολο του σεξ;
Είμαι σύμβολο του σεξ;
ΦΙΛΑ ΜΕ
Υποψήφιοι για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου είναι:
Λ. Ντι Κάπριο, Τι Βασανίζει τον Γκίλμπερτ Γκρέιπ;
ΠΡΩΤΗ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΟΣΚΑΡ, 19 ΕΤΩΝ
Ποια ταινία του Μάρτι είδες πρώτα;
Είχα κάνει το Αγεφύρωτες Σχέσεις με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο
κι αποφάσισα να δω όλες τις ταινίες που είχε κάνει ο Μάρτι.
Και φυσικά, όσες έπαιζε και ο Ντε Νίρο.
Είχα αράξει στον καναπέ κι έβλεπα βιντεοκασέτες...
Πίστεψέ με, Τζέρι. Είμαι καλά. Μια χαρά. Άψογα.
Αυτές οι ταινίες με επηρέασαν πολύ, σε νεαρή ηλικία.
Και μετά τον Τιτανικό,
έπαψα να είμαι ηθοποιός ανεξάρτητων ταινιών.
Μπορούσα να χρηματοδοτήσω μόνος μου τα πρότζεκτ μου.
Μου έλεγαν "Τι θες να κάνεις;"
Κι έλεγα "Να δουλέψω με τον Σκορσέζε. Τι έχει;"
5. ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΜΕ ΜΕΘΟΔΟ
Τους φέραμε σε επαφή.
Είχα γνωρίσει τον Μάρτι, στα πεταχτά.
Αλλά τώρα έγινε επίσημα.
Ήθελε να κάνει το Συμμορίες της Νέας Υόρκης.
Είπα "Πες του ότι θα το κάνω.
Όπως κι αν είναι το σενάριο. Πάμε".
ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
- Πότε βρήκατε το βιβλίο; - 1 Ιανουαρίου 1970.
Πριν γυρίσετε το Κακόφημοι Δρόμοι.
Μετά το Οργισμένο Είδωλο, έψαχνα τα λεφτά
αλλά δεν βρήκα χρηματοδότη. Ήταν πολύ ακριβό.
Ήθελε πολύ καιρό να κάνει την ταινία.
Αφηγείται την αρχή όλων, έτσι δεν είναι;
Η ιστορία της πόλης ήταν συναρπαστική για μένα,
όπως και των συμμοριών.
Ο πατέρας μου έλεγε για τους 40 Κλέφτες.
Στην ουσία, η κοινωνία τα έλυνε όλα στους δρόμους.
Ιδίως στο Φάιβ Πόιντς που θεωρούνταν
η χειρότερη φτωχογειτονιά στον κόσμο, τότε, στα 1850s.
Ήθελα να φτιάξω αυτόν τον κόσμο
που δεν τον είχε ξαναδεί κανείς σε ταινία.
Στη γειτονιά μου, άκουγα ιστορίες για όλα αυτά.
ΕΝΑΡΞΗ ΓΥΡΙΣΜΑΤΩΝ
Και το φανταζόμουν ως σπουδαία ταινία
και μετά έμαθα πιο πολλά γι' αυτό.
Δεν ήταν ακριβώς πόλη. Ήταν ένα εμπόλεμο κράτος.
Μόλις σας πω...
με τους αρχέγονους νόμους της μάχης...
Συναντήθηκα με τον Ντάνιελ και είχα εικόνες της εποχής.
Άνοιξα το βιβλίο, είδα τον Μπίλι τον Χασάπη
και ήταν ίδιοι. "Κοίτα εδώ.
Γίνεται να πεις όχι;
Ένα μουστάκι σού λείπει μόνο. Έπος".
Η ιστορική φιγούρα ήταν ήρωας της κοινότητας.
Ο Μπιλ Πουλ ζούσε στο Φάιβ Πόιντς
και έπαιζε ξύλο με όποιον Ιρλανδό συναντούσε.
...ποιος κάνει κουμάντο στο Φάιβ Πόιντς.
Εμείς οι ντόπιοι, που, πολύ σωστά, γεννηθήκαμε σε τούτο τον εκλεκτό τόπο;
Ή οι ορδές αλλοδαπών που τον διεκδικούν;
Ήταν προφητική, υπό μία έννοια, η αφήγηση αυτής της ιστορίας,
λόγω αυτής της παράλογης φιλοσοφίας του νατιβισμού.
Διαολεμένε Ιρλανδέ, για ποιον δουλεύεις;
Σ' αυτήν τη χώρα μιλάμε αγγλικά. Για ποιον δουλεύεις; Βλέπεις το μαχαίρι;
Μ' αυτό το ρημάδι θα σου μάθω να μιλάς αγγλικά.
Είμαι παιδί μεταναστών.
Κι έχω μάθει πολλά για...
για το καλωσόρισμα των μεταναστών...
Γύρνα στην Ιρλανδία, βρομιάρη.
...ξεκινώντας απ' τους Ιρλανδούς.
Οι Ιρλανδοί έμαθαν να το διαχειρίζονται.
Το αντιμετώπιζαν, αλλά με αντεπίθεση.
Τα έβαζαν με τη νεολαία των κινημάτων Know-Nothing και Wide-Awake.
Ονόματα όπως οι σημερινοί Proud Boys.
Οι Ιρλανδοί πάλευαν για τη θέση τους.
Ο υποδαυλιστής Αρχιεπίσκοπος Χιους έλεγε "Αν κάψετε μία καθολική εκκλησία,
θα κάψουμε εκείνες των προτεσταντών". Έπρεπε να αντεπιτεθούν.
Πολεμούσαν στον τοίχο μεταξύ Μόλμπερι και Μοτ.
ΚΑΚΟΦΗΜΟΙ ΔΡΟΜΟΙ
Μεγαλώνοντας, αράζαμε στις ταφόπλακές τους.
Ήταν ο παλιός κόσμος για εμάς.
Μοιάζει με τη Νέα Υόρκη. Είναι τέλειο.
Σαν αντίστροφη επιστημονική φαντασία.
- Αυτό είναι το Φάιβ Πόιντς. - Ναι.
Θέλαμε να δημιουργήσουμε το κέντρο της Νέας Υόρκης στην Τσινετσιτά
λόγω των ταινιών του Φελίνι και του Παζολίνι που γυρίζονταν εκεί.
Σήμαινε πολλά για μένα. Είχε έρθει και ο Τζορτζ Λούκας να με δει.
Είπε "Κανείς δεν θα ξανακάνει τέτοια ταινία.
Δεν θα ξαναγίνει τέτοιο πλατό σαν αυτό".
Μιλάμε για ένα έπος πολλών εκατομμυρίων
όπου ζωντάνεψαν τη Νέα Υόρκη των αρχών του αιώνα.
Η ευθύνη που φέρει αυτό σε κάνει να λες "Θεέ μου.
Πρόσεχε τι εύχεσαι. Είναι τρομακτική εμπειρία".
Εδώ είναι το συκώτι.
Τα νεφρά.
Η καρδιά.
Ο Ντάνιελ κι ο Μάρτι είχαν ξανασυνεργαστεί.
Την πρώτη μέρα που πήγα στο πλατό,
συζητούσαν για το πώς κόβεται το κρέας.
Ο Ντάνιελ είχε έναν πραγματικό χασάπη μαζί του και πέρασαν κάμποσες ώρες
ενώ όλοι ήταν στο πλατό και περίμεναν.
Συζητούσαν για το αν θα κόψουν παϊδάκια ή φιλέτο.
Αυτό σκοτώνει.
Κι αυτό σκοτώνει.
Κεντρική αρτηρία. Κι αυτό σκοτώνει.
Δοκίμασέ το.
Αυτή η στενή σχέση ηθοποιού/σκηνοθέτη
είναι κάτι που δεν είχα ξαναδεί ποτέ στη ζωή μου.
Ο Μάρτιν το ψάχνει. Κι αν έχεις τη διάθεση,
θα σε ενθαρρύνει να πας παραπέρα.
Ήταν όλο χαρά και παρακίνηση
για να δει πόσο μπορείς να εξελίξεις ένα πράγμα.
Συμβαίνουν κι αυτά!
Τότε δεν ήταν που σπάσατε τη μύτη σας;
Ναι.
Το πρόσωπό μου ήταν μες στο αίμα
και δεν καταλάβαινες ότι το πιο πολύ ήταν δικό μου.
Δική μου ιδέα ήταν. Εγώ φταίω.
Και το πλήρωσα ακριβά, θεωρώ.
Τι λέτε να κόψουμε; Παϊδάκια ή λαιμό; Φιλέτο ή μπούτι;
- Συκώτι! - Σπλήνα!
Είχα τέτοια εμμονή μ' αυτό το πρότζεκτ για χρόνια
που τα έδωσα όλα.
Κι αυτό σήμαινε να τα βάλω με τον Χάρβεϊ Γουάινστιν.
ΧΑΡΒΕΪ ΓΟΥΑΪΝΣΤΙΝ ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ, ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ
Ο Χάρβεϊ ήταν έμπορος και αγροίκος. Δεν ήταν καλλιτέχνης.
Αλλά ήθελε να βρίσκεται στον καλλιτεχνικό χώρο
κι αυτό ήταν το εισιτήριό του.
Ο Μάρτι ήθελε τόσο πολύ να κάνει την ταινία
που δούλευε ακόμα και με αυτούς τους πολύ ζόρικους παραγωγούς.
Κι αυτό θέλει μεγάλο ταλέντο.
Γιατί δεν γίνονται αυτές οι ταινίες αν δεν έχεις τόσα χρήματα.
Αγαπούσε το σινεμά
και ήθελε να κάνει ένα υπερθέαμα που να θυμίζει δεκαετίες '50 και '60,
τύπου Ντέιβιντ Λιν ή Μέτζγκερ.
Κι εγώ, αλλά το έκανα με τον τρόπο μου.
Και φεύγει.
Ήθελα να φτιάξω κάτι που θα ήταν εξίσου αυθεντικό
βάσει όσων καταλάβαινα
και μελετούσα και έψαχνα τόσα χρόνια.
Εκείνος ήθελε να πουλήσει μια ταινία.
Το χειρότερό του ήταν τα καπέλα. Δεν ήθελε να τα φοράει κανείς.
Του είπα "Όλοι φορούσαν καπέλα.
Τι θες να σου κάνω; Αφού όλοι φορούσαν καπέλα".
Να σε δω θέλω μόνο.
Τίποτα παραπάνω.
Αλλά δεν ήθελε να αποθαρρύνει το κοινό
με κάτι που φάνταζε εξωγήινο.
- Ή όχι άσχημο; - Ναι. Ακριβώς.
Είχαμε όμορφους άντρες και γυναίκες.
Θέλαμε να τους δει ο κόσμος.
Πρέπει να το διαχειριστείς. Η ταινία είναι προϊόν συνεργασίας.
Κι επίσης, αυτοί σου δίνουν τα λεφτά.
Θέλει παζάρεμα.
Χωρίς αυτό, δεν έχει ταινία.
Στον χώρο αυτό, πρέπει να ξαναγεννιέσαι διαρκώς
σε έναν κόσμο συγκρούσεων και διαφθοράς.
Πάντα θα υπάρχει αυτή η αντίθεση ανάμεσα στα λεφτά, που έχουν τη δύναμη,
και στους καλλιτέχνες
που προσπαθούν να πουν μια ιστορία με αυτά τα λεφτά.
Γύριζα την ταινία
ακολουθώντας τη μέθοδο με τα σκίτσα μου κι αυτό πήρε λίγο παραπάνω.
Ο Χάρβεϊ έγινε έξαλλος.
"Κοστίζει πολλά", είπε.
Και το στούντιο δεν ήθελε να πληρώσει ένα μέρος.
Έτσι έπρεπε να εστιάσω
σε ό,τι νόμιζα ότι ήταν σημαντικό για το γύρισμα
για να διαχειριστώ το υπόλοιπο της παραγωγής.
Δεχόμουν απίστευτη πίεση.
Ο Μάρτιν είναι ατρόμητος.
Βγαίνει πάντα νικητής.
Πάλεψα γι' αυτά που ήθελα, αλλά είχα μια αδυναμία.
Άλλαζα διαρκώς το σενάριο.
Ακόμα δεν το έχω τελειοποιήσει.
Έγιναν πολλές συζητήσεις για το σενάριο.
Σίγουρα εξελισσόταν συνεχώς.
Κάποιες στιγμές, το γράφαμε επιτόπου.
Κι αυτό σήμαινε...
Έρχονταν οι υπεύθυνοι και ρωτούσαν "Τι κάνεις;"
Υπήρχαν διάφοροι σεναριογράφοι τριγύρω.
Ένας απ' αυτούς ήταν κατάσκοπος... απ' το μέτωπο του Γουάινστιν.
Και μας κατασκόπευε. Μας κατασκόπευε.
Τον ενημέρωνε για όλα τα παραπτώματά μας και τα συναφή.
Αλλά κάποια στιγμή, ο Μάρτιν ξέφυγε και πέταξε το γραφείο απ' το παράθυρο.
Ήταν στον τρίτο όροφο, αν θυμάμαι καλά.
Μπήκα μέσα και είδα τον παραγωγό στα γραφεία.
Έπιασα το γραφείο και το πέταξα έξω.
Και ήταν...
Ένας συνεργάτης μού είπε "Δεν είναι αυτό το δικό του".
Ήταν εκρηκτικό το κλίμα. Όλοι ήταν...
Ήταν ζόρικα.
Το πολυαναμενόμενο έπος του Σκορσέζε,
Συμμορίες της Νέας Υόρκης, προβάλλεται στη χώρα.
- Γεια σας. - Γεια.
Είχαμε μπει μέσα, κι έτσι όλα ήταν στον αέρα.
Γι' αυτό, έκανα ό,τι μπορούσα για να λανσάρω την ταινία.
Ο πραγματικός λόγος που είναι εδώ ο Μάρτι
είναι για να προσπαθήσει να κάνει απόσβεση για την επένδυσή του.
Πλέον δεν ξέρω πώς πουλάει μια ταινία.
Προφανώς, βγήκα στην τηλεόραση να πω για την ταινία,
και βλέπω ότι είσαι φιλική.
Ναι.
Η ταινία ξεκινάει την άλλη Παρασκευή. Υποδεχθείτε τον Μάρτιν Σκορσέζε.
Ευτυχώς, πήγε πολύ καλά.
Ήταν μεγάλη ταινία, από πλευράς πωλήσεων.
Και οι κριτικοί τη λάτρεψαν.
ΣΠΑΝΙΟ ΘΕΑΜΑ. ΕΚΘΑΜΒΩΤΙΚΟ!
Με τις Συμμορίες είχα εμμονή.
Και ήταν κάτι που ακόμη κι αν το κατάφερνα,
δεν θα τελείωνε ποτέ. Ακόμα δεν το έχω ολοκληρώσει.
Οπότε, θα έλεγα, ότι...
Το παρέδωσα όσο καλύτερο μπορούσα υπό τις συνθήκες.
Το άφησα στην άκρη, πήρα βαθιά ανάσα.
Αυτό κατάφερα να κάνω τελικά.
Γιατί σ' εκείνη τη φάση της ζωής μου
είχα βρει μια σταθερότητα, την Έλεν.
ΕΛΕΝ ΜΟΡΙΣ ΣΚΟΡΣΕΖΕ
Η Έλεν ήρθε σ' επαφή μαζί μου πριν γνωριστούμε.
Μου έστειλε αυτό το βιβλίο προσευχών.
Έχει ένα γράμμα μέσα.
Δεν την ήξερα. Ήταν θαυμάστρια, ας πούμε. Και είπα "Φοβερό;"
Έναν χρόνο μετά γνωριστήκαμε.
Κι έναν χρόνο μετά απ' αυτό, γνωριστήκαμε καλύτερα.
Γνώρισα την Έλεν όταν δούλευα ένα βιβλίο
για τον Βρετανό σκηνοθέτη Μάικλ Πάουελ.
Ήξερα την Έλεν, ήταν επιμελήτρια στο Random House.
Από τις καλύτερες επιμελήτριές τους.
...ένας νεαρός ποιητής που ζει σε μια κοινωνία
που έχει κυριευτεί από το χρήμα και την τεχνολογία.
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΙΑ ΙΟΥΛΙΟ ΒΕΡΝ 1994
Η Έλεν απέχει κατά πολύ απ' τον κόσμο που μεγάλωσε ο Μάρτι.
Ο προ-προ-προπάππους της υπέγραψε τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας.
Από αυτόν τον κόσμο κατάγεται.
Ήταν κάτι πολύ διαφορετικό και το πάντρεμα αυτό ήταν θαυμάσιο.
- Μπράβο, κορίτσι μου. - Χιτσκοκικό πλάνο.
Τότε, γεννήθηκε η Φραντσέσκα.
Στις 16 Νοεμβρίου 1999.
Γεννήθηκε πέντε εβδομάδες νωρίτερα.
- Θεέ μου. - Ναι.
Παραλίγο να τις χάσουμε και τις δύο.
Στις τέσσερις το πρωί.
Με γέννησε 52 ετών.
Ήταν πολύ δύσκολη εγκυμοσύνη.
Και ήμουν...
Με έλεγαν το μικρό τους θαύμα.
Τι μεγάλο κορίτσι.
Τι μεγάλο και γκρινιάρικο κορίτσι.
Όλα άλλαξαν.
Ο μπαμπάς μου ήταν πάντα δίπλα μου.
Μου διάβαζε πολλά βιβλία όταν ήμουν μικρή.
Μου διάβαζε τη Βίβλο.
Κάθε βράδυ, ανεβαίναμε πάνω, και διαβάζαμε πολύ.
Όταν ήταν νεότερος, νομίζω ότι ήταν πιο παρορμητικός.
Προσπαθούσε να βρει τα πατήματά του και νομίζω ότι τα βρήκε με τη μαμά μου,
αλλά του πήρε λίγο χρόνο.
Μετά από τα δεινά με τις Συμμορίες
είπα "Θέλω να κάνω μια ταινία τώρα".
Θέλω να κάνω κάτι, να νιώσω ελεύθερος. Να είναι κάτι συγκλονιστικό, ας πούμε.
Βάλτε μπρος!
Τότε ήρθε το σενάριο για το Ιπτάμενος Κροίσος.
"ΑΓΓΕΛΟΙ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΕΩΣ"
Ο Λίο είχε διαβάσει το βιβλίο του Χιουζ. Είχαμε φοβερό σενάριο.
Μιλούσε για την παραγωγή ταινιών και την αεροπλοΐα,
και μια ιστορία αγάπης ανάμεσα στην Κάθριν Χέπμπορν και τον ίδιο.
Και σκέφτηκα "Υπέροχο, το Χόλιγουντ της δεκαετίας του '30".
Οι σκηνές με τα αεροπλάνα, σκηνές με δράση.
Να πάρει!
Ο Ιπτάμενος Κροίσος
θα μπορούσε να ήταν κάτι που είχα κάνει στα πρώτα μου βήματα,
αλλά έχει κάποια στοιχεία που μου αρέσουν και με τα οποία ταυτίζομαι.
Γιατί φαίνονται τόσο αργά; Δεν ήταν έτσι.
Σαν μινιατούρες φαίνονται.
Ένιωθες την προτίμηση
του Μάρτι για τον χαρακτήρα του Χάουαρντ Χιουζ.
Το κάθαρμα.
Κατανοούσε σε βάθος...
ΚΕΪΤ ΜΠΛΑΝΣΕΤ ΗΘΟΠΟΙΟΣ
...το μέγεθος της φιλοδοξίας του.
- Μη μου λες "Δεν γίνεται". - Λόγω γυροσκοπικών δυνάμεων.
Δεν πρόκειται ν' αντέξουν τις μανούβρες.
Είναι η κορύφωση της ταινίας, Φρανκ. Βρες τρόπο να γίνει.
Όταν άνοιξε το σενάριο
και είδε ότι ο Χάουαρντ γύριζε το Άγγελοι της Κολάσεως
κι έγραφε "Τρίτος χρόνος", θα είπε "Αυτός είναι δικός μου".
"ΑΓΓΕΛΟΙ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΕΩΣ"
Δεν σταματούσε, αν δεν τα έκανε όλα τέλεια.
Ο Χάουαρντ Χιουζ μοντάρει φιλμ 40 χιλιομέτρων.
Είναι το ίδιο εμμονικός με τον Χιουζ. Είναι απίστευτα εμμονικός.
Πολύ σχολαστικός.
Δεν αρκεί. Αυτά τα πριτσίνια πρέπει να ευθυγραμμιστούν τελείως.
Θέλω φρεζάρισμα σε βίδες και συνδέσμους.
Έχει τα στόριμπορντ στο μυαλό του.
Κάποιες φορές, είναι πολύ περίτεχνα όταν υπάρχει κάποια σκηνή
που θέλει να τη γυρίσει από κάθε πιθανή γωνία.
Θυμάμαι στον Ιπτάμενο Κροίσο, όταν πέταξα πρώτη φορά.
Το χέρι στον μοχλό, πρόσωπο.
Μετά, χέρι στον μοχλό, δεξί μάτι.
Χέρι στον μοχλό, αριστερό μάτι.
Κοντινό στα μάτια μου.
Πάνω απ' το κεφάλι, ευρυγώνιος.
Κι έλεγα "αυξάνω ταχύτητα" για δύο μέρες.
ΙΠΤΑΜΕΝΟΥ ΚΡΟΙΣΟΥ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ
Ένιωθα ότι έχανα το μυαλό μου.
Θεέ μου. Θα τρελαθώ.
Ο Χιουζ είχε μεγαλομανία
και ήταν ιδιοφυΐα στο στοιχείο του.
Είχε ένα μικρό ψεγάδι
που τον γονάτισε και σχετιζόταν με τον έλεγχο.
Εκεί, Μπομπ.
Και ως προς αυτό...
Σου ξέφυγε. Εκεί.
...μέχρι πού φτάνει ο έλεγχος; Μπορείς να ελέγχεις τα πάντα;
Νιώσατε ότι θα κάνατε κι άλλες ταινίες με τον Λίο;
Ναι, γιατί κάναμε μεγάλο ταξίδι γι' αυτήν.
Μαθαίνεις να δουλεύεις με τον άλλον.
Στις Συμμορίες, έλεγα
"Είναι η πρώτη μας συνεργασία".
Ήμουν νέος και μάλλον εκνευριστικός με τις ερωτήσεις μου.
Ρωτούσα για το τέλος, για το κίνητρο του χαρακτήρα μου.
Μπορεί να γίνει πιο μαλακά αντί να πέσω έτσι κάτω;
Σε κάποια φάση, τον έβλεπες και ήταν
"Εντάξει. Κατάλαβα. Κατάλαβα".
Μου πήρε λίγο χρόνο να καταλάβω
ότι σ' αφήνει να τα βρεις όλα μόνος.
Εμένα...
μ' αρέσει η έρημος.
Θυμάμαι μια σκηνή.
Ο χαρακτήρας μου έχει ΙΨΔ και είναι κλειδωμένος σε αίθουσα προβολής.
Ήθελαν να τον βγάλουν έξω
κι έστειλαν την Κάθριν Χέπμπορν να του μιλήσει.
Χάουαρντ, ξεκλείδωσε την πόρτα αμέσως.
Αλλά δεν μπορεί να τη δει,
δεν την αφήνει να μπει, λόγω των μικροβίων που θεωρεί ότι υπάρχουν.
Δεν μπορώ, γλυκιά μου.
Θυμάμαι ότι το γυρίσαμε είκοσι, τριάντα φορές.
Κάτι δεν πήγαινε καλά. Δεν ήξερα τι.
Είχε μια παράξενη έκφραση.
Δεν ήθελε να μου πει τι να κάνω, αλλά ήταν...
Βασικά, είπε "Κάτι δεν πάει καλά. Δεν δουλεύει αυτό".
Εκείνος συνέχισε να παίζει
"Σε παρακαλώ, σε χρειάζομαι. Σε παρακαλώ, υποφέρω πολύ".
"Θες να μπει μέσα;" "Όχι". Και είπα "Τότε, μη..." Καταλάβατε;
Σ' ακούω, Κέιτι.
Πάντα σε άκουγα, ακόμα και στο πιλοτήριο με τους κινητήρες.
Αφού μιλάω δυνατά.
Και συνειδητοποίησα
"Το θέμα είναι ότι πρέπει να ωριμάσω".
Χαίρομαι για σένα, Κέιτ.
Φύγε τώρα. Μπορείς;
"Νοιάζομαι για σένα, σ' αγαπώ, αλλά όχι τώρα, γλυκιά μου".
Φύγε, για λίγο. Τα λέμε μετά.
Και σκέφτηκα "Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ".
Αλλά δεν ήταν κάτι που μου είπε εκείνος.
Ήταν κάτι που ήξερε ενστικτωδώς ότι δεν καθόταν καλά.
Αλλά δεν ήθελε να μου πει πώς να παίξω.
Ήθελε να το ανακαλύψω μόνος.
Το γύρισμα πήγε καλά και άρεσε στον κόσμο.
Είχαμε και υποψηφιότητες για Όσκαρ.
- Έντεκα υποψηφιότητες. - Ναι. Φοβερό.
Τρομερό.
Είχαμε πολλές υποψηφιότητες.
11 ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΟΣΚΑΡ
Και ήταν θέμα συζήτησης το γεγονός ότι ο Μάρτι δεν είχε κερδίσει ποτέ.
Ο Σκορσέζε είναι κορυφαίος
και δεν έχει κερδίσει ποτέ Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας.
Ταξιτζής, Οργισμένο Είδωλο, Καλά Παιδιά. Μεγάλη λίστα, κανένα Όσκαρ.
Το πρόσεξα, ναι.
Το Κακόφημοι Δρόμοι αγνοήθηκε τελείως απ' το Χόλιγουντ.
Ο Ταξιτζής ακόμα χειρότερα. Ήταν πολύ άσχημο.
Ούτε ο Σρέιντερ υποψήφιος ούτε εγώ. Το Οργισμένο Είδωλο ήταν αλλιώς.
Όλοι θεωρούσαν ότι ο Μάρτι θα κέρδιζε,
γι' αυτό έβαλαν τον Κινγκ Βίντορ να του το δώσει,
επειδή ήταν σαν μέντορας του Μάρτι.
Νικητής ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ...
Θα 'πρεπε να 'χει πολλά Όσκαρ Σκηνοθεσίας.
Είχε πολλές υποψηφιότητες.
Λέβινσον, Ο Άνθρωπος της Βροχής.
Κόστνερ, Χορεύοντας Με Τους Λύκους.
Με τις Συμμορίες είχαμε 11 υποψηφιότητες. Χάσαμε σε όλες.
...Ρόμαν Πολάνσκι.
Με τον Ιπτάμενο Κροίσο, είπα "Ίσως μου δώσουν Όσκαρ".
Ανυπομονείτε για τα Όσκαρ;
Ανυπομονώ, αλλά με τρόμο.
Είναι μεγάλη ταινία.
Ελπίζω να αναγνωριστεί απ' την Ακαδημία.
Δεν έχω αμφιβολία.
Αν γινόταν τώρα, θα ήταν κάτι ξεχωριστό.
Ήταν τα πρώτα βραβεία που πήγαινα
και καθόμουν πίσω του. Θυμάμαι ότι...
ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΝΤΟΝΕΛΙ ΜΑΝΑΤΖΕΡ
...κέρδισε η Μπλάνσετ.
Μπλάνσετ, Ιπτάμενος Κροίσος.
Η Θέλμα Σουνμέικερ.
Αυτό ανήκει και στους δυο μας, Μάρτι.
Το ενδυματολογικό κέρδισε. Τα πάντα.
Και το Όσκαρ απονέμεται στον...
Κλιντ Ίστγουντ, Million Dollar Baby.
Πόσο θέλετε ένα Όσκαρ Σκηνοθεσίας;
Για μένα, προσωπικά...
Έχει φύγει αυτό το τρένο, θεωρώ.
Θεωρώ ότι αυτό οφείλεται στη βία,
αλλά κι επειδή είναι πολύ...
ΘΕΛΜΑ ΣΟΥΝΜΕΪΚΕΡ ΜΟΝΤΕΡ
...κόντρα σε κάθε τι επιφανειακό.
Δεν θέλει να σας πει πώς να σκέφτεστε, όπως πολλές ταινίες.
Πολλές ταινίες το κάνουν. Αυτός δεν το θέλει.
Θέλει να το νιώσετε.
Το χαρακτηριστικό του είναι η έλλειψη ηθικού τέλους.
Δεν τον ενδιαφέρει...
ΤΖΟΝΤΙ ΦΟΣΤΕΡ ΗΘΟΠΟΙΟΣ
...να σου πει το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας.
Οι ταινίες του μιλούν, χωρίς ανάλυση, για αυτά
που δεν θα καταλάβουμε ποτέ για τον εαυτό μας,
αλλά εκείνος μας τα δείχνει. Μας λέει "Έτσι νιώθω.
Αυτό νιώθω τώρα". Και παρουσιάζει τους χαρακτήρες του
κι εμείς λύνουμε τα υπόλοιπα για να καταλάβουμε.
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Όπως στο Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη.
Στο τέλος, τους έβαλα να απομακρύνονται.
Ο Τζορτζ Λούκας είπε
"Θα πουλούσες άλλα 10 εκατ. εισιτήρια αν κατέληγαν μαζί".
Είχε δίκιο.
Απόλυτο δίκιο.
Αλλά δεν μπορώ... να πω ότι "Θα σας δώσω ένα καλό τέλος". Δεν ξέρω.
Κι έτσι, δεν ανήκω στο Χόλιγουντ.
Δεν έχω αυτήν τη φιλοσοφία.
Όσο κι αν το θαυμάζω. Ένα κομμάτι μου το ήθελε πολύ,
αλλά δεν είμαι φτιαγμένος έτσι. Δεν ξέρω τι διάολο να... Δεν ξέρω.
Κάνω αυτό που κάνω.
Πάμε, όποτε θες.
Έτοιμοι. Γυρίζουμε.
Μπράβο, παιδιά.
Εντάξει.
Ωραία. Πολύ ωραία.
Πήρα ένα σενάριο που με ενθουσίασε.
Γκανγκστερικό θέμα. Ο Πληροφοριοδότης.
Κι έχει να κάνει με... Πληροφοριοδότες.
465 Από την αστυνομία και τον υπόκοσμο της Βοστόνης.
Ο Νίκολσον παίζει τον αρχιγκάνγκστερ.
Είναι σαν τις άλλες ταινίες που έχω κάνει.
Ο ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΟΔΟΤΗΣ
Γνώριζα τον Τζακ, αλλά δεν είχαμε συνεργαστεί.
Του έδωσα το σενάριο, μου τηλεφώνησε και είπε...
Το πρώτο που είπε "Δώσε μου κάτι να ερμηνεύσω".
Και συνειδητοποίησα, φυσικά, ότι ο χαρακτήρας ήταν γραμμένος
με τρόπο που έλεγε "Είμαι το αφεντικό".
Το πρώτο σχόλιο θα ήταν "Θέλει κομψό ντύσιμο".
Όχι. Ας μην το πάμε εκεί.
Ας τον κάνουμε κακότροπο.
Ένας άντρας μπορεί να δει το τίποτα και να το κάνει κάτι.
Η ταινία μιλάει για ηθικές συγκρούσεις
και θέματα εμπιστοσύνης.
Γιατί τότε, είχαμε ήδη μπει σε πόλεμο, λόγω κατασκευασμένων κατηγοριών.
ΟΜΙΛΙΑ "ΑΞΟΝΑΣ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ"
Το Ιράκ σχεδιάζει να φτιάξει άνθρακα...
Το ηθικό σημείο μηδέν.
...και πυρηνικά όπλα.
Αυτό δείχνει Ο Πληροφοριοδότης. Ο ένας δίνει τον άλλον.
Αυτός δίνει πληροφορίες στο FBI.
Εννοείται ότι μίλησα στο FBI.
Ξέρουν ποιος είμαι;
Στο Καζίνο είχαν αρκετό ήθος για να ξέρουν ότι είναι ανήθικοι.
Στον Πληροφοριοδότη...
ξεπερνάμε τα όρια του ανήθικου.
Έγινε δοκιμαστική προβολή στο Σικάγο.
Πήγε φανταστικά. Ήταν σαν ροκ συναυλία.
Γελούσαν εκεί που έπρεπε, φώναζαν όταν έπρεπε.
Ήταν από τις ωραιότερες βραδιές της ζωής μου.
Αλλά δεν άρεσε στο στούντιο.
Ήθελαν να ζήσει ένας απ' αυτούς.
Ναι.
Θεωρούσαν ότι ο Μπίλι, ο χαρακτήρας του Λίο, έπρεπε να ζήσει.
Ο Μάρτι το απέρριψε αυτό.
Είπα "Γιατί να ζήσει ένας;" Κι απάντησε "Για να συνεχιστεί".
Δεν πήγε καλά αυτό.
Ο Μάρτι είπε...
ΤΖΕΪ ΚΟΚΣ ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΟΣ
"Εσείς δεν θέλετε να πεθάνουν στο τέλος. Εγώ όταν διάβασα το σενάριο,
μ' αυτό ενθουσιάστηκα. Που πεθαίνουν όλοι. Το βρήκα υπέροχο.
Και είπα να κάνω την ταινία. Εγώ, ο Μάρτι Σκορσέζε.
Σίγουρα θέλετε να κάνει ο Μάρτι Σκορσέζε αυτήν την ταινία;"
Όλοι ξεκαρδίστηκαν εκείνη τη στιγμή. Κέρδισε κι έβαλε το τέλος που ήθελε.
Σκότωσέ με να τελειώνουμε.
Δεν είναι "Σας κερδίσαμε".
Δεν ήταν έτσι. Ήμουν λυπημένος.
Αυτό κάνω.
Η ταινία δεν άρεσε καθόλου στο στούντιο.
Ήθελαν να γίνει franchise. Το καταλαβαίνω.
Δεν μπορούσα να τους το δώσω, δεν ήθελα να το κάνω,
και θύμωσαν πολύ μαζί μου. Ένιωθα χάλια μετά.
Και είπα "Δεν μπορώ να ξαναδουλέψω με στούντιο πια".
Αλλά ήμασταν υποψήφιοι για Όσκαρ.
Ξαφνιάστηκα γιατί είναι μια σκληρή, ακραία και ζόρικη ταινία.
Οι τρεις μας είμαστε εδώ επειδή ξέρουμε πώς είναι
να κερδίζεις Όσκαρ Σκηνοθεσίας.
ΚΟΠΟΛΑ, ΛΟΥΚΑΣ, ΣΠΙΛΜΠΕΡΓΚ
Στα Όσκαρ, με τον Πληροφοριοδότη...
ήταν ο Φράνσις, ο Στίβεν και ο Τζορτζ Λούκας...
που μεγάλωσαν μαζί στον χώρο, και παρουσίαζαν το βραβείο.
Απόρησα "Τι παίζει;"
Και το Όσκαρ απονέμεται στον...
Μάρτιν Σκορσέζε.
Ευχαριστώ!
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Σας παρακαλώ.
Τσεκάρεις ξανά τον φάκελο;
Ευχαριστούμε.
Έχω συγκινηθεί με την τιμή που μου κάνει η Ακαδημία...
Με αιφνιδίασε η αποδοχή που είχε η συγκεκριμένη ταινία.
Το πρόβλημα ήταν ότι δεν το έβαζα κάτω.
Και... Στάσου να χτυπήσω ξύλο.
Με κοιτούσαν τύπου "Πάλι εδώ είναι".
Πολλοί εύχονταν να πάρω το βραβείο.
Άγνωστοι, δηλαδή. Περαστικοί στον δρόμο.
Σε ιατρεία, ασανσέρ, μου έλεγαν όλοι
"Να κερδίσετε". Ακόμη κι όταν πήγα για ακτινογραφία.
Κι έλεγα ευχαριστώ.
Δεν ξέρω τι έγινε, βασικά. Δεν έχω ιδέα.
Αλλά έγινε.
Όταν είπαν το όνομά σας,
μήπως είπατε "επιτέλους" μέσα σας;
Καλή ερώτηση.
Πάλι καλά που δεν το έλαβα νωρίτερα
γιατί θα είχε πυροδοτήσει την αδυναμία της ύβρεως μέσα μου.
Δεν ξέρω αν θα κρατούσα χαρακτήρα, αν το έπαιρνα νωρίτερα.
Χαίρομαι που εξελίχτηκε έτσι.
Κι όταν είδα το χαμόγελο στο πρόσωπο του Στίβεν,
είπα "Μάλλον... Κάτι τρέχει".
Αλλά χαίρομαι που έκανε τόσο καιρό να 'ρθει. Άξιζε τον κόπο.
Επίσημα πια, με τον Πληροφοριοδότη,
ο χώρος του σινεμά τον πλησίασε, κατά κάποιον τρόπο.
Έκανε ταινίες που τον κρατούσαν στα πράγματα,
και ο Λίο...
είχε τον συνδυασμό ταλέντου και εμπορικής βιωσιμότητας
που έδωσε στον Μάρτι ένα εμπορικό πάτημα
που δεν είχε ποτέ.
Είναι σπάνιο να έχεις ένα τόσο δημοφιλές και ταλαντούχο άτομο.
Δεν φοβόταν. Απλώς εξερευνούσε νέους τομείς.
Δεν τον περιόριζε τίποτα.
Η συναισθηματική φύση του Πληροφοριοδότη ήταν το κλειδί σε όλο αυτό.
Και γι' αυτό, αποφασίσαμε να κάνουμε άλλη μια ταινία μαζί.
ΝΤΙ ΚΑΠΡΙΟ ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΩΝ
Ήταν ζόρικο σενάριο
γιατί ήταν υπαρξιακό και είχε να κάνει με τα όνειρα.
Μην ανησυχείς.
ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΩΝ
Και οι εφιάλτες
έμπαιναν στο μυαλό ενός τύπου που ήταν κλινικά παράφρων,
αλλά το κοινό δεν το γνώριζε.
Ήταν ένα τρελό κολάζ διαφορετικών καταστάσεων
και διαφορετικών χαρακτήρων.
Πες μου πώς σε έφεραν εδώ.
Το ήξεραν!
Δεν καταλαβαίνεις;
Ό,τι ήθελες να κάνεις, όλο σου το σχέδιο.
Είναι ένα παιχνίδι. Όλα αυτά... γίνονται για σένα.
Δεν κάνεις καμία έρευνα.
Είσαι ένα γαμημένο ποντίκι σε λαβύρινθο.
Ήταν ανατριχιαστική ταινία.
Δεν ξέραμε αν λέγαμε...
την αλήθεια ή αν ήταν αποκύημα της φαντασίας μας.
Ήταν μια φαντασίωση;
Ήταν μια ψευδαίσθησή του; Είχαμε μπερδευτεί.
Όσο οι ηθοποιοί διάβαζαν τον διάλογο, σκεφτόμασταν
"Για στάσου, αυτή η ατάκα μπορεί να σημαίνει τρία πράγματα".
Αυτό με έκανε...
Έπαθα...
μια παρατεταμένη κρίση πανικού, ας πούμε.
Έλα.
Δεν μπορούσα να ξεκρεμάσω ούτε πουκάμισο για να το φορέσω.
Ένιωθα ότι θα πάθαινα καρδιακή προσβολή.
Καθόμουν κάτω κι ένιωθα...
Δεν μπορούσα να αναπνεύσω.
Και μ' έπιανε...
πολλές φορές μέσα στη μέρα και δεν μπορούσαμε να δουλέψουμε.
Ήταν σαν να κατέρρεα, κατά κάποιον τρόπο, λόγω της κατάστασης στην οποία έμπαινα.
Ήθελα να βγω από εκεί.
Θυμάμαι ότι άλλαζε η διάθεσή του δραματικά.
Ήταν σχεδόν
όπως τους χαρακτήρες του Σνούπι που είχαν ένα σύννεφο βροχής.
Το καταλαβαίνω πολύ καλά. Γίνεσαι ερημίτης όταν γυρίζεις ταινία.
Είσαι χαμένος στις σκέψεις σου,
σκέφτεσαι ένα πρότζεκτ μόνο, μέρα μπαίνει μέρα βγαίνει.
Γι' αυτό είναι τόσο καλός σ' αυτό. Επειδή το ζει.
Νιώθει τον πόνο και... πολύ έντονα.
Φαίνεται ότι βυθίζεται τόσο πολύ σ' αυτές τις ταινίες.
Είναι ολοφάνερο ότι σκηνοθετεί με μέθοδο από αυτήν την άποψη.
Έχω δει φωτογραφίες του από Τα Καλά Παιδιά ή το Καζίνο
όπου είναι ντυμένος ως γκάνγκστερ.
Τον έχω δει σε φωτογραφίες απ' το Αλίκη.
Φοράει καουμπόικο πουκάμισο.
Αυτό φαίνεται σχεδόν σε κάθε ταινία.
Γίνεται ένα με τη δουλειά κι αυτό είναι επικίνδυνο.
Είναι πολύ επικίνδυνο.
Το Νησί των Καταραμένων με επηρέασε πάρα πολύ.
Δεν ξέρω αν είναι καλή ή κακή ταινία. Απλώς χτυπάει βαθύτερα.
Και μπορεί... η προσωπική μου ζωή να έπαιξε τον δικό της ρόλο σ' αυτό.
Αρρωσταίνει κόσμος.
Το παιδί σου μεγαλώνει. Εσύ γερνάς.
Υπάρχουν ευθύνες που δεν είχες σκεφτεί.
Όλα αυτά έγιναν ένα...
Ξέρεις...
Ξυπνάει ένας τρόμος μέσα σου που σε κυριεύει.
Κι αυτό με επηρέασε κάπως.
Τελικά απαλλάχτηκα απ' αυτό.
Τα κατάφερα.
- Πώς έγινε αυτό; - Τελειώνοντας την ταινία.
Δούλεψα μαζί του σε διάφορες ταινίες,
δεν παίρνω τίποτα προσωπικά.
Αλλά ναι, εκείνος...
Ήταν σε κακή κατάσταση όταν γύριζε αυτήν την ταινία
και σε άψογη, όταν γύριζε τον Λύκο της Wall Street.
Ένα, δύο...
Ο ΛΥΚΟΣ ΤΗΣ WALL STREET
...τρία.
Ονομάζομαι Τζόρνταν Μπέλφορτ.
Όχι αυτός.
Αυτός. Σωστά.
Μας δόθηκε, πρώτη φορά, η ευκαιρία
να κάνουμε μια μεγάλη παραγωγή για την ανηθικότητα και την απληστία.
Στα τέλη των 80s και αρχές των 90s, η Wall Street
ήταν μια καρικατούρα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Ήταν σαν ένας σύγχρονος Καλιγούλας.
Μιλάει για κάτι ανθρώπους
που εστιάζουν μόνο στον καπιταλισμό και στο να βγάζουν πολλά λεφτά.
Τα λεφτά δεν αναβαθμίζουν μόνο τη ζωή,
το φαγητό, τα αμάξια και τις γκόμενες.
Σε κάνουν και καλύτερο άνθρωπο.
Ήταν ένας πραγματικός άνθρωπος.
Σου δείχνει το σπίτι του
και βγαίνει έξω με ένα ποτήρι πορτοκαλάδα στο χέρι.
Παίρνω ηρεμιστικά 10 με 15 φορές τη μέρα για τη "μέση" μου.
Με ρώτησε "Τι να κάνω το ποτήρι;"
Του είπα "Πέτα το".
"Δεν σε νοιάζει η πορτοκαλάδα".
Το παρουσιάσαμε σε όλα τα στούντιο.
Κανείς δεν δέχτηκε την εκδοχή που ήθελε ο Λίο και ο Μάρτι.
Την απέρριπταν για κάποιο λόγο.
Μάλλον είχε να κάνει με...
κάποιες από τις σκηνές,
αλλά όλοι μας αντιμετώπιζαν σαν τρελούς.
Αλλά ο Λίο κατάφερε να βρει ανεξάρτητο χρηματοδότη.
Κι έτσι δεν μας ενόχλησαν καθόλου...
τα θέματα των μεγάλων στούντιο.
Τα στελέχη που δεν ήθελαν αυτό που κάναμε από την αρχή.
Είπα "Μας δίνουν την ευκαιρία να κάνουμε ό,τι θέλουμε.
Ας μην τη χάσουμε". Και είπε "Εννοείται, μικρέ. Φύγαμε.
Ώρα να ρισκάρουμε".
- Μου δίνετε ένα παράδειγμα; - Δηλαδή...
Στην πρώτη σκηνή, ας πούμε,
βλέπουμε τα οπίσθια μιας γυναίκας και...
εγώ έχω κοκαΐνη και...
- Ναι. Σ' αρέσει; - Ναι.
Θέλαμε να το τραβήξουμε σε παράλογο βαθμό κάποιες φορές.
Πηγαίναμε για δουλειά
και βλέπαμε μια μαϊμού με πατίνια
ή μια γυμνή μπάντα. Ήταν μια παράνοια όλα γύρω μας.
Ήταν τρελό και χαοτικό και απολαυστικό και αισθησιακό.
Θεέ μου.
Δρόμο, Ρόκι.
Στο καστ η φάση ήταν
ποιος θα ξεπεράσει τον άλλον.
"Άκουσα ότι ο Τζόνα έφαγε ένα χρυσόψαρο στη σκηνή του".
Και κάποιος απόρησε "Σοβαρά;"
Κι όλοι σκέφτονταν "Εγώ θα κάνω κάτι πιο τρελό".
Γουλί! Γουλί!
Υπήρχε μια αίσθηση ότι όλα ήταν πιθανά.
Όταν ο Λίο είπε στον Μάρτι
"Θυμάσαι που μου είπε κάποτε ο Τζόρνταν Μπέλφορτ
ότι μια πόρνη έχωσε ένα κερί στον κώλο της;"
Εγώ είπα "Ναι, πολύ αστείο".
Και μετά συνειδητοποίησα ότι το πρότεινε στ' αλήθεια.
Και ιδού ο Λίο και το πλάνο του με το κερί στα οπίσθια.
Το μόνο που ακουγόταν είναι...
...εκτός κάμερας, όλη μέρα.
Μισό, πού θα φας σούσι;
Ήταν 70, όταν γύριζε την ταινία.
Κάποιες φορές, δουλεύαμε 20 ώρες τη μέρα.
Ήταν ασταμάτητος. Γελούσε, ήταν ανέμελος.
Παθιάζεσαι με τον τρόπο που θα παίξεις μία σκηνή
ή με κάποια κατεύθυνση που πρέπει να πάρει η ταινία.
Εγώ ήμουν σε φάση "Ας αλλάξουμε όλη τη σκηνή".
Κι εκείνος έλεγε "Ας το δοκιμάσουμε".
Εκείνος και ο Λίο συνεργάζονταν καταπληκτικά,
αλλά δεν ένιωσα ποτέ στο περιθώριο.
Θυμάμαι είχαμε ξαναγράψει μια μεγάλη σκηνή ένα βράδυ πριν γυριστεί.
Ο Λίο, ο Μάρτι κι εγώ μπήκαμε σε ένα δωμάτιο και...
ήμασταν σε φάση "Γυρίζουμε αυτήν τη σκηνή αύριο
όπου ο χαρακτήρας μου μπαίνει και ζητάει διαζύγιο...
και δεν μου κάθεται καλά το γεγονός ότι μπαίνει μέσα,
ζητάει διαζύγιο κι εξαφανίζεται απ' την ταινία".
Τα βάλαμε όλα κάτω. Και...
"Αν γίνει αυτό ή εκείνο;" Μέχρι τις τρεις το πρωί.
Στο αρχικό σενάριο,
έμπαινα, άφηνα τα χαρτιά κι έλεγα "Θέλω διαζύγιο".
Κι αυτό ήταν. Και στο τέλος
εμείς...
Θεέ μου.
Ο Τζόρνταν και η Ναόμι
κάνουν ένα πολύ περίεργο σεξ.
Ρε μωρό μου.
Αυτό ήταν γαμάτο. Θεέ μου.
Τελειώνουν κι αυτή τον μισεί.
Τελευταία φορά.
Τι εννοείς, μωρό μου;
Ήταν η τελευταία φορά που κάναμε σεξ.
Και λέει "Θέλω διαζύγιο". Κι αυτός λέει "Τι;"
Και γίνεται ένας μεγάλος καβγάς.
Σου 'χω νέα. Δεν θα πάρεις τα παιδιά μου.
- Θα τα πάρω, Τζόρνταν. - Μαλακισμένη.
Άντε γαμήσου, μωρή!
Δεν φοβόμασταν να δείξουμε διάφορα στην ταινία, όπως την έμφυλη βία.
Κάτι το οποίο απέρριπταν όλοι.
Όχι, θα το φτάσουμε στα άκρα μ' αυτόν.
Αυτά συμβαίνουν στ' αλήθεια. Αυτή τον ενοχλεί και τη χτυπάει.
Μη μ' ακουμπάς, ρε!
Γλυκιά μου, θα πας ταξιδάκι με τον μπαμπά, εντάξει;
Εκεί ήταν μπαρούτι απ' την κόκα. Πήρε την κόρη του.
Την άρπαξε, εγώ τους κυνηγούσα.
Άντε στον...
Χτυπούσα την πόρτα...
κι εκείνος έβαλε μπροστά.
Πήρα λοστό και έσπασα το παράθυρο.
Θεέ μου.
Βοήθεια. Πιάσε το μωρό.
Σκάιλαρ!
Βγήκε λίγο διαφορετικό
από το αρχικό πλάνο.
Κι αυτό έγινε το προηγούμενο βράδυ.
Απλώς... Ναι, ήταν τρελό.
Είναι καλά; Είναι εντάξει;
Ο τρόπος που παρουσίασε τους χαρακτήρες
και ήταν τόσο ειλικρινής με τη σκοτεινή πλευρά των ανθρώπων.
Ο Μάρτι θεωρεί πως όλοι έχουμε μια τέτοια πλευρά.
Και δεν νομίζω ότι τους κρίνει.
Δεν φοβάται να εξερευνήσει αυτήν τη σκοτεινή πλευρά.
Ο 'ΛΥΚΟΣ ΤΗΣ WALL STREET' ΑΠΟΘΕΩΝΕΙ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ; ΝΑΙ.
ΑΝΩΡΙΜΟ, ΜΙΣΟΓΥΝΙΣΤΙΚΟ
Η ΤΑΙΝΙΑ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΜΑΛΑΚΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ ΕΝΑΣ ΜΑΛΑΚΑΣ
Ο στόχος της ήταν να προκαλέσει. Λυπάμαι, αλλά έτσι είναι.
Το μόνο που μας νοιάζει είναι να γίνουμε πλούσιοι.
Γιατί έτσι είμαστε. Θα μπορούσαμε, δηλαδή.
Πρέπει να δεχτούμε ότι μέρος της ανθρώπινης φύσης
είναι να παίρνουμε αυτό που έχει ο άλλος και όχι να μοιραζόμαστε.
Το θέμα είναι να βάλεις τα λεφτά του πελάτη στη δική σου τσέπη.
Ναι, αλλά αν μπορείς να βγάλεις και λεφτά γι' αυτόν,
είναι καλό για όλους. Σωστά;
Όχι.
Το πρόβλημα είναι η γοητεία του "κάνω ό,τι θέλω"
γιατί πατάς επί πτωμάτων για τα λεφτά.
Το θέμα δεν είναι τα λεφτά, αλλά ούτε το σεξ.
Κι όχι τι θέλει η γυναίκα, αλλά ο άντρας. Η εξουσία που έχει.
Το θέμα είναι πάντα η εξουσία.
Η αντιπαράθεση για τον Λύκο της Wall Street έγινε
την εποχή των σόσιαλ μίντια.
Όλη η συζήτηση έγινε διαδικτυακά.
Αλλά όταν βγήκε η ταινία...
ΜΑΡΚ ΧΑΡΙΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
...κι έκανε τον κύκλο του αυτό, πήγε να τη δει πολύς κόσμος.
Ήταν αισχρός ο τρόπος που συμπεριφέρονταν για τα λεφτά
και όσα έκαναν στον κόσμο.
Αυτήν τη φιλοσοφία έπρεπε να δείξει η ταινία.
- Θέλαμε... - Λίο!
- ...να δείξουμε, ε... - Λίο!
...τη σημερινή κουλτούρα.
ΤΟ ΠΛΗΓΜΑ AIG ΚΑΙ LEHMAN
Η ταινία είχε τεράστια επιτυχία.
Ναι, πράγματι.
Καταλάβαμε με κάποιον τρόπο πόσο λάθος ήταν όλα.
Και το βλέπαμε να ξετυλίγεται.
Πολλοί από αυτούς που κατέστρεψαν την οικονομία, στο τέλος πήραν μπόνους.
Στη γαμημένη τη στρατόσφαιρα!
Λίγο αφότου κυκλοφόρησε, ο Λίο κι εγώ πήγαμε στο Παρίσι.
Περνούσαν από δίπλα του τα πιτσιρίκια κι έκαναν την κίνηση του ΜακΚόναχι.
Είχαμε πάθει πλάκα.
Η ταινία πήγε τέλεια στη Γαλλία. Ήταν η μεγαλύτερη ταινία του Λίο εκεί τότε.
Σκεφτείτε το λίγο. Ξεπέρασε τον Τιτανικό
και το Inception, που ήταν πολύ εμπορικές ταινίες.
Κι αποτελεί τη μεγαλύτερη επιτυχία του Μάρτι μέχρι σήμερα.
Ο Λύκος της Wall Street είναι κάτι...
που μπορεί η γενιά μου να μην ξέρει ποιος είναι εκείνος,
αλλά αν πεις "Αυτός το σκηνοθέτησε",
θα πουν "Α, αυτός είναι ο σκηνοθέτης".
Κάπως έτσι. Μετά, ξέφυγε λίγο το πράγμα.
Ο Μάρτιν Σκορσέζε.
Απόλαυσέ το.
Συνήθως, δεν του αρέσει τόση προσοχή.
Σταματήσαμε να πηγαίνουμε για φαγητό γιατί μας πλησίαζαν διάφοροι
την ώρα που τρώγαμε.
Αλλά μία φορά, ήρθε μαζί μου
και πήγαμε απέναντι για να φάμε πίτσα
και δεν το ξέχασα ποτέ. Ήταν η καλύτερη στιγμή της ζωής μου.
Και θα θυμάμαι για πάντα που καθόμασταν εκεί.
Και τρώγαμε πίτσα. Χωρίς να μας ενοχλεί κανείς.
Και τον έβγαλα φωτογραφία με το καπελάκι του. Ήταν τέλεια.
Αλλά δεν είχαμε ησυχία, γενικά,
και ήταν σπίτι, γραφείο και δουλειά η όλη φάση.
Πάντα κάνει κάτι.
Δεν κάθεται ποτέ.
Ακόμα κι όταν λέει ότι δεν κάνει κάτι, δεν είναι αλήθεια.
- Να τα πούμε μετά. - Θέλω τρία λεπτά για να...
Είναι μια πρώτη εικόνα των στόριμπορντ.
Θα περάσουμε τυχόν διορθώσεις μετά και θα τα ετοιμάσουμε.
Ετοιμάζει άπειρα πράγματα.
Κάνει παραγωγές άλλων σκηνοθετών που του αρέσουν ή δουλειές φίλων.
Έχουμε 20 με 40 πρότζεκτ όπου ο Μάρτι έχει αναλάβει
την εκτέλεση παραγωγής.
Έχει ενδιαφέρον.
Υπάρχει και το Film Foundation.
Δεν υπήρχε ποτέ στιγμή που να μη στήριζε ο Μάρτι κάποια ταινία.
Πάντα σκέφτεται ποιες ταινίες πρέπει να αποκατασταθούν
και δεν το θεωρεί δουλειά αυτό. Είναι η δεύτερη φύση του.
Ο Μάρτι έσωσε τις ταινίες του Πάουελ Πρέσμπεργκερ.
Αφιερώθηκε σ' αυτό και το κάνει ακόμη.
Το Film Foundation συμμετείχε σε 900 ταινίες μέχρι τώρα.
Υπάρχει και το World Cinema Project
που είναι παρόμοιο, αλλά για ταινίες που γυρίζονται σε άλλες χώρες,
που δεν έχουν πρόσβαση ή τη δυνατότητα
να αποκατασταθούν, να σωθούν και τα σχετικά.
Ας πούμε ότι είναι
χαμένοι πίνακες που εξαφανίζονται γιατί δεν τους κράτησε κανείς.
Κανείς δεν τους έβαλε σε τοίχο. Απλώς χάθηκαν για πάντα.
Και το έργο της ζωής του, πέρα από τις ταινίες
είναι να κάνει την επόμενη γενιά να καταλάβει
πόσο σημαντική είναι η τέχνη του σινεμά.
Πρέπει να συντονιστούμε με το γραφείο του Τζορτζ Λούκας.
Έχουμε το Film Foundation.
Υπάρχουν ταινίες, ντοκιμαντέρ.
Τώρα κάνουμε και διαφημιστικά. Ταξιδιωτικές εκπομπές.
Και τον οδοντίατρο.
- Σ' αρέσει ο οδοντίατρος. - Το ξέρω. Είναι καλός.
Μόνο εκεί ξεκουράζομαι.
Θα μου κάνει μια απονεύρωση;
Σοβαρά, είσαι ακίνητος. Κάθεσαι στην καρέκλα κι αυτοί...
Το μουδιάζουν και τα λοιπά. Αυτό είναι ζόρι, αλλά...
για μιάμιση ώρα, απλώς...
Τέλος. Έφυγα.
Όταν έγινα βοηθός του Μάρτι,
ήταν οξύθυμος. Κάποιος φορές αγανακτούσε.
Θύμωνες πολύ στα γυρίσματα
- και έσπαγες τηλέφωνα. - Ήταν μια ικανοποίηση.
Τι κάνεις; Απλώς τα χτυπάς και τα σπας;
Παλιά, το έκανα συχνά, επειδή...
Αλλά ήταν χαζό γιατί χρειαζόμουν το τηλέφωνο.
Ειλικρινά.
Δεν ήταν όλα ρόδινα πάντα,
ιδίως τα πρωινά, όταν αργούσε να έρθει...
Ήταν κάπως... Υπήρχε μεγάλη ένταση.
Αλλά όλα άλλαξαν
όταν δουλεύαμε το Living in the Material World.
Λένε ότι απ' τους Beatles εγώ έχω αλλάξει πιο πολύ.
Αλλά για μένα, αυτό είναι η ζωή.
Το θέμα είναι ότι...
αν δεν σε περιορίζει η πίστη σου, τότε πρέπει να αλλάξεις, επειδή...
Τον διαλογισμό τον έμαθα στην ταινία για τον Τζορτζ Χάρισον.
Να κάνεις ένα βήμα πίσω, να καταλαγιάζει ο θυμός.
Να σωπαίνει. Δεν θα πάψει να υπάρχει,
αλλά δεν θα κάνει τόση φασαρία μέσα σου.
Είπα "Εντάξει, θα το κάνουμε".
Και φυσικά, με αγάπη, αυτό είναι το παν.
- Κοίτα το λειρί. - Είναι γκέκο.
Η Κάθι, η Φραντσέσκα κι εγώ
είχαμε διαφορετικό μπαμπά.
Κι αυτό έχει να κάνει με τη φάση που βρισκόταν στη ζωή του.
Όταν ήμουν μικρή, είχε μούσι.
Ένα μεγάλο, τρομακτικό μούσι και τα...
Και έστριβε τα φρύδια του για να πάρει το άγριο ύφος, τύπου "Ήρθα".
Ακόμα το έχει αυτό. Ο θυμός τροφοδοτεί τη δουλειά.
Αλλά τώρα είναι πιο...
ΣΕΡΑΦΙΝΑ, ΕΓΓΟΝΗ
...είναι παρών.
Πάρε τις καρδιές απ' το κεφάλι μου.
Δηλαδή, έχω...
- Ναι. - Ορίστε. Έτοιμος.
Προσπαθεί στα οικογενειακά τραπέζια
να είναι περισσότερο παρών
και για εμάς είναι μια σημαντική στιγμή.
Μαμά, να σε κρύψουμε, γρήγορα.
- Όχι, μην την κρύψεις. - Μπες στην ντουλάπα.
Μετά, πηγαίναμε στο οικογενειακό δωμάτιο.
Για κάνα δυο ώρες μετά απ' αυτό,
και βλέπαμε καμιά ταινία ή μιλούσαμε και περνούσαμε χρόνο μαζί.
Ναι.
Θες να γίνεις βρικόλακας;
Ίσως να είμαι καταδικασμένος να γίνω.
Το ακούς αυτό;
Ωχ!
Ο θυμός μπορεί να σε κατασπαράξει και το έκανε τα προηγούμενα χρόνια.
Είναι θαύμα που βγήκα απ' αυτό. Γιατί δεν αντέχεις ούτε τον εαυτό σου.
Αν θες να ζήσεις, πρέπει να το διαχειριστείς.
Έχει ηρεμήσει πολύ τώρα που μεγαλώνει.
Αλλά...
ανησυχεί πολύ για μένα,
και νομίζω ότι αυτό του βγαίνει
λόγω της μαμάς μου.
Πάω για ύπνο. Καληνύχτα, γλυκιά μου.
Δεν ξέρει πολύς κόσμος ότι η μαμά μου είναι άρρωστη.
Έπαθε Πάρκινσον στα 30 της, νομίζω.
Είχε Νεανικό Παρκινσονισμό.
Προτού γνωρίσει τον μπαμπά, φυσικά.
Ήσουν στο γραφείο, σωστά;
Και κάποια στιγμή, μου είπες ότι είχες στείλει... κάτι σαν...
δεν θα πω γράμμα θαυμάστριας...
Αλλά ας μη γελιόμαστε. Αυτό ήταν.
Εσύ...
με κυνηγούσες γύρω από το γραφείο σου.
Δεν σε κυνηγούσα, γαμώτο. Όχι. Αλήθεια.
Ήσουν μες στα πόδια μου.
Γύριζα μια ταινία.
Εδώ κάνουμε ταινίες.
Ο κόσμος βλέπει...
τον κοιτάζει, δηλαδή, και βλέπει τις ταινίες του
και τα βραβεία και τα σχετικά, αλλά...
η μαμά μου είναι μεγάλο μέρος της ζωής του.
Άλλο ένα.
Όταν ήμουν νεότερη, δεν είχε εξελιχθεί πολύ αυτό.
Και καθώς μεγάλωνα, χειροτέρευε.
Δεν μπορούσε να περπατήσει.
Υπήρχαν στιγμές που εκείνος ήταν στο πλατό...
εκείνη έπεφτε κι εκείνος σταματούσε και πήγαινε στο νοσοκομείο.
POUR MA GRANDE PIVOINE ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΦΡΑΝΤΣΕΣΚΑ ΣΚΟΡΣΕΖΕ
Απελπιζόταν.
Είναι πολύ δεμένοι.
Τι χρειάζεσαι;
Ήθελα το...
Τι πράγμα;
Το...
Το ημερολόγιο;
Τον κατάλογο.
- Α, τον κατάλογο. - Ναι.
Μα... τον έχεις εδώ;
Είναι πολύ ζόρικη αυτή η ασθένεια.
Αλλά... εκείνος δεν το παρουσιάζει έτσι.
Το αντιμετωπίζει πολύ ήρεμα.
Θα μπορούσα να πω
ότι αν ο Μάρτι δεν είχε περάσει όλα αυτά που πέρασε στο παρελθόν,
δεν θα μπορούσε να είναι παρών μ' αυτόν τον τρόπο. Τόσο αποκλειστικά.
Και έμαθε... ότι ένας καλλιτέχνης μπορεί να φέρεται εγωιστικά ως προς την τέχνη του,
αλλά δεν χρειάζεται να κάνει απαραίτητα το ίδιο στη ζωή του.
Μετά τον Τελευταίο Πειρασμό, έπρεπε να βουτήξω πιο βαθιά.
Διάβασα το Σιωπή τον Σεπτέμβριο του '89 και είπα "Θα το κάνω ταινία".
ΣΙΩΠΗ ΣΟΥΣΑΚΟΥ ΕΝΤΟ
Αμφισβητεί όλη την ιδέα γύρω από την ουσία αυτής της επαναστατικής...
σκέψης, του Χριστιανισμού.
Είναι μια αληθινή ιστορία από τον 17ο αιώνα στη νότια Ιαπωνία.
Έγινε μια σύγκρουση ανάμεσα σε καθολικούς ιεραπόστολους
και την ιαπωνική κυβέρνηση.
Αυτό οδήγησε στον θάνατο 35.000 οσιομαρτύρων.
Αυτό που συνέβη με τον Ροντρίγκες, έναν ιεραπόστολο, είναι κάτι άλλο.
ΑΝΤΡΙΟΥ ΓΚΑΡΦΙΛΝΤ ΡΟΝΤΡΙΓΚΕΣ
Με ενδιέφερε ο τρόπος
που αλλαξοπίστησαν κάποιοι ιεραπόστολοι που πήγαν εκεί.
Εγκατέλειψαν τη θρησκεία τους.
Αν δεν αλλαξοπιστήσεις, οι αιχμάλωτοι θα κρεμαστούν στο κενό
μέχρι να το κάνεις.
Θα χάνουν αίμα, και με κάθε σταγόνα, θα αργοπεθαίνουν.
Η Σιωπή περισσότερο από κάθε άλλη ταινία
παλεύει με το ερώτημα...
ΑΡΙ ΑΣΤΕΡ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ
...τι σημαίνει να είσαι χριστιανός.
Αν δεν αλλαξοπιστήσεις δεν μπορούν να σωθούν.
Ο πρωταγωνιστής είναι αλαζόνας
και επιμένει ότι δεν θα αλλαξοπιστήσει ποτέ.
Αλλά το έκανε για να σώσει κάποιους.
Η μόνη χριστιανική κίνηση που κάνει ο χαρακτήρας στην ταινία,
είναι να αλλαξοπιστήσει.
Νομίζω ότι κατάλαβε το βάθος της επιθυμίας του Ιησού.
Αυτό που του ζητούσε... να γίνει.
Εδώ είχαμε έναν τύπο που ως το τέλος της ιστορίας
απαρνείται τον χριστιανισμό που κηρύττει.
Και μέσα απ' αυτό, ανακαλύπτει τον πραγματικό χριστιανισμό.
Τι μας λέει αυτό;
Χάνει και την περηφάνια του.
Το παν είναι η ταπεινοφροσύνη.
- Η εκμάθησή της. - Ναι.
Αυτή είναι η ομορφιά αυτής της ιστορίας.
Αξιόλογος στην ταινία είναι και ο επίλογος, κατ' εμέ.
Η ταινία τελειώνει σαν μια ιστορία αγάπης
ανάμεσα στον ιερέα και τον Κικιτζίρο, που είναι ένα ρεμάλι.
Κάνει φρικτά πράγματα. Είναι προδότης, σωστά. Και εγωιστής.
Ο τύπος συνεχίζει να κάνει το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά.
Συνεχίζει να θέλει να είναι εκεί, ως χριστιανός,
και μετά τους καρφώνει όλους, και τον ιερέα μαζί.
Είναι και ο χαρακτήρας του Τζόνι Μπόι.
Κι αυτός Ιούδας είναι. Ο Τζόνι Μπόι.
Ο Κικιτζίρο, ο Τζόνι Μπόι.
- Ο αμαρτωλός. - Ναι.
Λυπάμαι που είμαι τόσο αδύναμος.
Νομίζω ότι ο Μάρτι ταυτίζεται με τον Κικιτζίρο
πιο πολύ από άλλους χαρακτήρες της ταινίας.
Βοήθα με, Πάτερ. Λύτρωσέ με από την αμαρτία.
Ο Ιησούς είπε
"Γιατί να κάθομαι με τους ιερείς; Αυτοί είναι μια χαρά.
Οι αμαρτωλοί με χρειάζονται πιο πολύ".
ΚΑΚΟΦΗΜΟΙ ΔΡΟΜΟΙ
Φαίνεται στο Κακόφημοι Δρόμοι. Στο Οργισμένο Είδωλο.
ΟΡΓΙΣΜΕΝΟ ΕΙΔΩΛΟ
Στα Καλά Παιδιά.
Νομίζω ότι η αποκορύφωση αυτού είναι η Σιωπή,
με την προέκταση αυτής της συμπόνοιας σε έναν βασανισμένο άνθρωπο.
Ο Κικιτζίρο είναι ο δάσκαλος.
Επειδή στο τέλος...
είναι σαν να μιλάει ο Ιησούς μέσα από εκείνον
για να δείξει στον Ροντρίγκες τι σημαίνει αγάπη, συγχώρεση και συμπόνοια.
Θεωρείτε ότι είστε χριστιανός ακόμη;
Ναι, έτσι νομίζω.
Το πιστεύω, ναι.
Έπρεπε να το απορρίψω, να το βρω, να το απορρίψω ξανά, να το βρω,
και μετά να ανακαλύψω κάποια παρηγοριά γύρω απ' αυτό.
Όλοι έχουμε τις αμφιβολίες μας, φόβο...
Αλλά μέχρι να κατανοήσεις την πίστη σου, θα 'χεις πεθάνει.
Γι' αυτό... είναι...
Είναι σαν να κινείσαι στο σκοτάδι και να προσπαθείς να βρεις κάτι.
Το σημαντικό είναι να εξελίσσεσαι.
Ο ΙΡΛΑΝΔΟΣ
Οι ταινίες του βγάζουν έναν προβληματισμό.
Ειδικά Ο Ιρλανδός.
Είχα να δουλέψω με τον Ντε Νίρο από το Καζίνο. Πολύ καιρό.
Αλλά το Καζίνο ήταν άλλη περίπτωση. Ο Ιρλανδός είναι αλλιώς.
Ακόμη κι αν το περιβάλλον είναι παρόμοιο.
Γαμώτο. Διάολε.
Είναι διαφορετικό.
Ο Μάρτι βρίσκει υλικό που επιτρέπει να βγάλει τον εαυτό του
κι αυτό φαίνεται στον Ιρλανδό
όπου... ένας παρείσακτος αποσύρεται και κοντεύει να πεθάνει.
Είναι φοβερό που ο Μπομπ βλέπει τα παιδιά του να τον εγκαταλείπουν.
ΚΛΕΙΣΤΟ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΤΑΜΕΙΟ
Πέγκι, να σου μιλήσω θέλω μόνο.
Το τίμημα που πλήρωσε γι' αυτήν τη ματαιόδοξη ζωή
που νόμιζε ότι έκανε.
Εκεί κρίνονται όλα.
Ο Μπομπ Ντε Νίρο ολομόναχος, σε έναν οίκο ευγηρίας.
ΘΕΛΜΑ ΣΟΥΝΜΕΪΚΕΡ ΜΟΝΤΕΡ
Δεν ξέρει καν πότε είναι Χριστούγεννα. Είναι ολομόναχος.
Και το πληρώνει.
- Αιώνιο το έλεός Του. - Αιώνιο το έλεός Του.
Καλώς, Φρανκ. Θα ξανάρθω να σε δω. Εντάξει;
Σύντομα, μάλλον μετά τα Χριστούγεννα.
- Α, εντάξει. - Ο Θεός να σ' ευλογεί, Φρανκ.
Κι εσένα. Ευχαριστώ.
Χριστούγεννα είναι;
Όπου να 'ναι.
Εγώ εδώ θα είμαι.
Όταν μου έδωσε ο Μπομπ το βιβλίο, κατέρρευσε και έκλαιγε.
Το γήρας. Αυτό πραγματεύεται το βιβλίο.
Είπα...
Παρ' όλα αυτά που ζούμε,
στο τέλος, θα αντιμετωπίσουμε όλοι το ίδιο.
Τον αφανισμό μας.
Ο Ιρλανδός δούλευε μέσα μου
με έναν παράλληλο τρόπο όλη την ώρα.
Βλέπεις τόσο υπέροχους ανθρώπους
μετά από τόσα χρόνια, να συνεργάζονται ξανά.
Έχουμε κάνει τόσα μαζί. Είμαι πολύ χαρούμενος που βρεθήκαμε...
Αν το καλοσκεφτείς,
ήμασταν δυο πιτσιρίκια που γνωριζόμασταν απ' την πόλη.
Και ξαφνικά, έγιναν όλα αυτά.
Είναι... τρομερό.
Ο Μάρτι είναι απόλυτα δοσμένος σ' αυτό που κάνει.
Δεν θα αλλάξει. Να 'ναι καλά.
Υπάρχουν πολλοί καλοί σκηνοθέτες,
αλλά εκείνος θα το έκανε και τσάμπα.
Νομίζω ότι θα γινόταν σκηνοθέτης πάση θυσία.
Το σινεμά τον κυρίευσε σε τόσο νεαρή ηλικία και δεν τον άφησε ποτέ.
ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΑΝΘΙΣΜΕΝΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ ΠΡΟΠΑΡΑΓΩΓΗ
Θεωρείτε πως τώρα που κάθε ταινία έχει διαφορετική...
Δεν θα μπορούσατε να δώσετε τα πάντα σε κάθε ταινία, ας πούμε...
με τον ίδιο τρόπο, γιατί θα είχατε...
- Αυτό μου είπε ο γιατρός μου. - ...πεθάνει.
Ο δρ Κλάιν, ναι. Μου το είπε πριν από 20 χρόνια.
"Μάρτι, δεν γίνεται το ίδιο κάθε φορά. Δεν θα τη βγάλεις καθαρή".
Θα μετακινήσουμε τα πάντα σύμφωνα με το ντρόουν.
ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΑΝΘΙΣΜΕΝΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ
Δυσκολεύομαι να μη σκηνοθετώ
ή να μη δημιουργώ μια ταινία για μεγάλα χρονικά διαστήματα.
Στο τρίτο, μετά... δεύτερο, πρώτο, και μετά δεύτερο.
Ναι. Ήταν τέλειο.
Τι κάνουμε; Απ' το ίδιο σημείο;
Ξεκινάμε από το "Έρνεστ Μπέρκχαρτ...";
Εντάξει. Ναι. Μια χαρά.
Τι γίνεται;
- Έτοιμος; - Οι κάμερες, ναι.
Εντάξει. Γυρίζουμε!
Υποτιτλισμός: Ντέση Βερβενιώτου