Xa vas demasiado vella.
Isto ten que parar.
Xa non vallo para isto.
Isto adentouche unha miga do óso.
- Que é? - Unha bala rastrexadora.
Nunca vira unha. Moi enxeñoso.
Así que, fallou o tiro adrede.
- Entón, guiamos a Koleev ata aquí? - Si.
Meret,
non hai ninguén nas cámaras.
Nin dentro nin fóra.
Lisquemos de aquí. Por Nina.
Eu non vou fuxir.
Quero que remate isto.
Se ti quedas, eu tamén.
Facede as maletas. Tedes que marchar. Cacháronnos.
Pensei que estabamos a salvo.
- Quen che disparou? Non vas ao hospital? - Faremos o que diga teu pai, Nina.
Eu non fago nada se non me dicides a verdade.
Quen sodes?
Nina,
recolle as túas cousas, por favor. Falamos mañá, vale?
Sempre dis iso.
Isto é un piso franco, disparáronlle a mamá
e esta muller leva días sen separarse de nós.
Non é normal.
Isto é para ti. Por se nos pasa algo a nós.
Explica un par de cousas.
Hai un portátil na furgoneta. Abre o arquivo.
Xa están aquí.
Ídevos.
Yul, ídevos.
Aí hai unha nena de 16 anos. Nin tocarlle un pelo.
Entendido.
E o resto,
en cadaleitos pechados. A súa ex tamén.
E a súa.
Ben falado.
Esta porta leva a unha escaleira en desuso.
Eles virán pola outra. Non tropezaredes con eles.
- Katya sacaravos de aquí. - Que?
Katya.
Entendes o que che pedimos?
- Si. - De acordo.
Lembras o sitio onde atopamos a Gregor?
Vémonos alí.
Vale.
Vide.
- Eu non quero. - Ninja.
Non podo facelo se quedas aquí.
Valos matar?
Sen morreres ti?
Por suposto.
Querémosche.
Nina, síntoo moito. Tes que marchar.
Unha agulla nun palleiro, non?
Hai dez andares.
Nove no panel do interfono.
Vale. Comezamos pola cima.
Metin e eu imos primeiro.
Farémolo con discreción.
Subide.
Como escaparán sen a furgoneta?
Xa os oíches. Teño que sacarvos de aquí.
Van morrer aí!
A miña nai disparáronlle, meu pai ten iso na cabeza
e agora veñen uns tipos con armas.
Nina…
Xa pensaremos algo, vale? Eh…
Esperamos por eles.
Sube, por favor.
Sube.
…NON SON O INIMIGO H
Envelenaches a túa amante e mataches a túa filla.
Xa entendo por que non falabas de Belarús.
Como me atopaches?
Importa algo iso?
Si. Significa que alguén do meu equipo é un laretas.
Meu pai está en Berlín.
Chamou a Auken.
Mataches a filla?
Non. Contáronche unha sarta de mentiras.
Estou aquí para salvala.
O de Belarús foi unha leria da que non estou orgulloso.
Ao final, roubáronme a filla. Agora está aí.
Vouna recuperar.
Toleaches da cabeza?
Non podes facer iso!
Isto é solo alemán e ti es o home da embaixadora!
Xa está. Pode vir.
Se saes do coche…
Xa vou.
Josef!
Merda.
Sácame de aquí.
Rápido!
Ei, vós os dous.
Teño unha oferta para vós.
Unha mágoa.
Seica perdín o máis divertido.
Só están eles. A rapaza non está.
Xa a apañaremos despois.
Pero vostede logrouno.
Quen o ía dicir?
Bravo.
Ven aquí.
Mátaa.
Merda!
Tómasme por parvo ou que?
Os cuartos de hotel teñen espellos.
A ver. Que escribiu a túa ex?
Ei.
"Deixeite vivir, nunca ameacei a túa familia,
non son o inimigo." Debo ser eu.
E a túa resposta?
"Eu axúdoche, pero tes que matar a Koleev.
Eu non podo. Sasha mataríame."
Si.
E Sasha tamén di que isto é o que pasa se ameazas a súa filla.
Hostia!
Veña!
Hostia!
Ola, Ninja.
Non che gustará que che chame iso agora.
Sexa "agora" cando sexa.
Gravamos isto no teu décimo aniversario.
Oxalá nunca teñas que miralo.
Pero, se estás mirando isto agora,
seguro que é porque pasou algo malo.
Antes de existires ti,
teu pai e eu traballabamos para o BND.
Eramos axentes.
Tiñamos nomes falsos,
identidades falsas, pasados falsos.
Cando apareciches ti, deixámolo,
porque queriamos darche unha vida normal.
Con pais normais.
Perdón.
Máis tarde, volvemos dedicarnos a iso outra vez.
Levabamos unha segunda vida,
en paralelo á que levabamos contigo.
E cando ti notabas que che ocultabamos algo,
era debido a isto.
Nós xuramos protexerte sempre.
E nada do que fixemos
nos importou tanto coma coidarte.
Contarán moitas cousas de nós.
Dirán que somos malas persoas.
Capaces de facer cousas terribles.
Pero ti coñécesnos. Ti…
Ti coñécesnos de verdade.
- Querémosche. - Querémosche.
Temos que marchar.
- Merda. Non podo deixar aquí a meus pais. - Nina.
Se subimos aí, morreremos as dúas.
Se eles morren, non teño a ninguén.
Non é certo.
Tesme a min.
Nin sequera te coñezo.
Tes que confiar en min.
Pois non. Por que o ía facer?
Porque…
A padiola! Yul!
- Papá? - Máis atrás.
- Vale. - Mamá, que lle pasa?
- A cabeza! Sóltao. - Vale.
Vale, as pernas aquí.
Nina, as pernas!
Un, dous, tres!
Así.
Veña.
Precisamos axuda, por favor!
É o meu home. Ten un aneurisma.
Leva inconsciente 20 minutos. Tivemos un accidente.
Hemorraxia subaracnoidea. Que sala?
Sala tres libre.
Avisa quirófano. Facemos un TAC xa.
Ei, volve onda min. Eu soa non me goberno.
- Nome do paciente? - Simon.
- Ben. - Operación rexistrada. No 15.
- Mirade a monitorización. - Monitorización acesa.
Temos que pasar. Por favor, aparten.
QUIRÓFANOS PROHIBIDO O PASO
Ei.
Temos que falar de Josef.
De acordo.
Que fixo agora?
Estrela de Mar morreu.
Que?
Suicidio.
Pero hai máis.
Agora xa sei o que pasou en Belarús.
Con quen estiven casada?
Que queres que faga eu?
Eu quero seguir de embaixadora.
O meu matrimonio acabouse.
Non me importa se nos divorciamos ou non.
Pero Koleev xa non pode estar aquí comigo.
Laméntoo, iso non é posible.
Por que non?
Estrela de Mar morreu.
Xa non precisas un enlace, pero precisas a embaixadora.
Por que tivo que matarse el?
- Quen? - Estrela de Mar. Quen ía ser?
Se che devolvo a túa toupa,
podería eu ser embaixadora…
e axente de enlace?
Acabas de dicir "el".
Pero a muller do BND dixo que Estrela de Mar
era unha muller.
Entón, el tendeulle unha trampa a outra persoa para inculpala.
Vaia filla máis lista teño.
Que muller máis lista!
Devólvesme o teléfono?
Contén probas.
Veña.
Se o informante contacta contigo, avísasme inmediatamente.
Si, prométoo.
Imaxinade o que poderiamos facer con isto.
Espías oficiosos, traballando para nós.
Dis iso diante de Asuntos Internos?
É só unha idea.
Dáme un minuto.
Por suposto.
É hora de volver a Moscova.
Dixeches que non volverías.
Digo ti.
Estás listo
para volver á casa?
E deixarme aquí de embaixadora?
Hai trato?
De acordo.
Anda, límpate un pouco.
Tráioche eu roupa limpa.
Tamén era así cando me operei eu?
Estar seguido esperando?
Ti saíches ben.
E teu pai tamén sairá ben.
Vou comer algo.
Quere vir alguén?
Vou tomar o aire.
Vale.
Déixame contarllo, por favor.
Vale?
Vale.
Grazas.
Señor Koleev, a embaixadora tivo que saír.
Dixo que agardase alí.
Dixo canto tardaría?
Non.
Pero encargoume que lle dixese que se arranxou o traslado.
Está todo listo.
Non te sorprendas de verme, Josef.
Tarde ou cedo, ías ter que pagar polos teus fracasos.
En calquera caso, a bicharía hai que exterminala.
Despois de todo, viviches 16 anos máis dos que deberías.
Ola, Estrela de Mar.
Onde vai Koleev?
Debo dicir que quedei impresionada.
Facer que outra pareza culpable de ser a toupa dese xeito…
Sabe o que custou matala?
E agora a merda esa de Schöneberg?
Toleastes todos da cabeza?
Iso foi cousa do meu home.
Eu non son coma el.
Decataraste diso decontado.
Agora son eu a túa axente de enlace.
Eu estou farto.
Debera avisar o meu xefe
cando contactastes comigo.
Acabouse.
Non digas parvadas.
Por favor.
Só acabamos…
de comezar.
Sabe o que me custou matala?
E agora a merda esa de Schöneberg?
Toleastes…?
Ímolo pasar de marabilla.
Xa me porei en contacto!
Señora Schäfer?
O seu home tivo moita sorte.
Quitámoslle o aneurisma.
Vai ben.
Veña comigo. Lévoa onda el, vale?
Xa espertou e preguntou por vostede.
Julika?
Si.
Sabes quen son?
Katya, supoño.
Tedes a Koleev?
Aínda non, pero…
conteillo todo a Vera Koleeva, así que…
Se non o apañamos nós, farao Sasha.
Quero facer un trato.
Que ofreces?
Xa estás sentado!
Vinte minutos máis tarde
e tería dano cerebral, dixo o médico.
Ninguén o notaría.
Para.
- Onde che podo tocar? - Coidado.
- Teño que… - Aquí.
Onde vai Nina?
Na zona de espera.
Así que esteas listo, marchamos de Berlín. Vale?
Dou eu.
Vale.
Queres auga?
Para.
Roubei unha nena para salvar o noso matrimonio.
A nena roubámola os dous.
E…
mentinche.
Porque sabía que a devolverías.
Talvez. Seguramente, si.
Pero non sabía que quería ter fillos.
Ata que tiven unha.
Durante anos, tentei ser boa persoa.
Tentei…
Todas as cousas que fixen, todas, tentei resarcilas dalgún xeito.
Meret, eu non sei quen era
no hotel estes días, cunha arma na man.
Pero non quero ser así.
Meret, non quero ser así.
Estar contigo…
ás veces, pois…
saca o peor de min.
Non sei que dicir.
Debiamos ter rompido daquela.
A cousa estaba acabada.
E agora tamén está, non si?
Creo que si.
Onde vai mamá?
Koleev sabe que estamos aquí.
Túa nai fala co BND para obter protección para teu pai.
Eu teño que sacarte de aquí axiña.
- Onde está Nina? - Con Katya.
- Non sabía se virías. - Eu tampouco.
Sube.
Intervide.
Alto! Policía!
Alto aí!
- Alto! - Alto!
Ao chan!
De xeonllos!
Meret Schäfer, está detida,
acusada de asasinato.
Ten dereito a gardar silencio.
O que diga poderase usar na súa contra.
A policía detena polo asasinato de Jonas Auken.
Ten dereito a un avogado de oficio.
Tamén ten dereito…
Nina…
Katya.
Subtítulos: Manuel Puga Moruxa