Wspominałaś coś o niespodziance dla mnie, kochanie.
Zgadza się.
Nagram cię. Pozwól mi.
Chciałem się przywitać.
- Nie wiem, jak to się robi. - Nie?
Ale tu ziąb. Wejdźmy.
- Zamarznę. - Czekaj.
Nie, przestań.
INSPIROWANE PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI
Tęskniłaś?
Mama tu jest.
Mama zawsze tu jest.
Chodź.
Pewne sprawy zrozumiesz z czasem.
Inne ci kiedyś wyjaśnię.
Tylko tobie.
Pani Elize!
Marcinho? Nie słyszałam, jak wchodzisz.
- Już 7.00. - Naprawdę?
- Wyjeżdża pani gdzieś? - Co?
- Zauważyłam walizkę. - A tak. Nie.
Mam dostawę. To butelki z winem.
- A pan Marcos? - Co z nim?
- Zrobić mu śniadanie? - Skąd tyle pytań?
Proszę ją wziąć
i zabrać na górę do bawialni.
Pobawmy się!
Idź.
ELIZE: CIENIE KOBIETY
SIEDEM LAT PRZED ZBRODNIĄ
I. BAJKOWE ŻYCIE
O co chodzi? Mam rozczochrane włosy?
A skąd. Wyglądasz ślicznie.
Naprawdę?
- Jesteś idealna, Blondi. - Tak?
Tak, jesteś.
- Nie! - Nie.
Marcos nie może podejść do telefonu. Jest zbyt zajęty.
- Przestań. - Dyma miłość swojego życia.
- Co nie? - Naprawdę?
Naprawdę! Zobacz.
Druga runda?
Jak cudownie.
Ja pieprzę.
- Marcos jest zajęty. - Daj mi telefon.
- Okazuje mi swoją miłość. - Daj!
I nie denerwuj się.
Muszę iść. Mam pełen grafik.
Cześć, najdroższa. Mam spotkanie z ojcem. Streszczaj się.
Zatrzęsienie pracy.
Jadę na lotnisko. Wspominałem ci o wywiadzie.
Tak.
Twój mąż jest na liście czołowych biznesmenów w Brazylii!
- Podobasz mi się. Jak masz na imię? - Tak!
- Możemy od tyłu, kotku? - Poproszę dwa.
Skąd ten akcent?
Z São Paulo.
A mój akcent? Skąd jest?
Estelo, ostro mi zaszumiało.
- Pijesz? - Tak. Żeby zapomnieć.
O wilku mowa.
Odbierz, głuptasie.
Nie, Marcos ma wszystko, czego pragnie.
- Niech zaczeka. - Tak. Na co mu więcej władzy?
- Nie oglądasz wiadomości? - A co?
Twój handlarz popcornem to brazylijski krezus.
- Wiem. Wspominał mi. - No i?
Nigdy nie zostawi żony. Mają córkę.
Wciąż nie rozumiesz, że nie znajdziesz tu męża?
- Jest księciem. - Co?
Nie jest handlarzem.
To książę popcornu.
- Kelly! - Co?
Tak sobie myślę…
Przypominasz mi moją córkę.
Dziękuję.
- Na razie, Renanie. - Elize, unikasz mnie?
- Nie. - Musimy pogadać.
- Nie mam ochoty. - Dość tej dramy.
Wydzwaniam do ciebie.
- Mam swoje życie. - Chodzi o moją żonę?
- Skończyłam z tym. - Mam córkę, żonę.
Jasne.
Umieszczę Rafaelę w zakładzie.
Nie zawsze wszystko będzie po twojej myśli.
Chodź, mam dla ciebie niespodziankę.
O co biega z tym zakładem?
To sugestia psychiatry.
Podoba ci się?
- Jest wspaniały. - Należy do ciebie.
Nikt mi nigdy nic nie dał.
Chcę cię dla siebie. Na wyłączność.
Zaufaj mi.
Blondi rozsmakowała się w japońskiej kuchni.
Smakowało?
Patrz, połknęłam.
Nagram nas. Zobacz, skarbie.
Śliczna.
Olśniewająca.
No chodź.
Zobaczcie tę blondi.
Dokąd jeszcze mnie zabierzesz?
Gdzie tylko zechcesz.
Jesteśmy w Toskanii.
- Podoba ci się, kotku? - Jest bosko!
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Kto kima, tego wina.
Tak bywa. Jesteś niezła, szybko się nauczysz.
Chodź.
Nigdy dotąd nie spotkałem takiej kobiety.
Marcosie…
Tam stoi antylopa.
Powoli przykucnij.
Właśnie.
Tam.
Celuj. Nie użalaj się nad nią.
Wstrzymaj oddech.
Teraz przesuń palec…
Trafiłam?
Wciąż żyje.
Dobij ją, Elize.
Jedź!
Ja to zrobię.
Ty?
No tak…
Zabiłam ją, więc ja ją oskóruję.
A nie mówiłem?
Od dawna polujesz?
Nie.
Marcos uczy mnie, jak strzelać.
Tak, wspominał o tym.
Mówił też, że jesteś prawniczką.
Jeszcze studiuję.
- Jestem też pielęgniarką. - Rety.
Mam dyplom.
Mam wrażenie, że skądś cię znam.
Twoja twarz wydaje mi się znajoma.
Gdzie pracowałaś? Powiedz.
Rany!
To jakieś przesłuchanie?
Chciałbym lepiej poznać dziewczynę mojego przyjaciela.
Heitorze.
To cygaro.
- Specjalnie dla ciebie. - Dzięki.
Jak idzie, Blondi?
Prawie skończyłam.
Zobacz, Marcosie.
Jesteśmy w windzie?
Boję się!
Momencik. Włączę światło.
Dokąd to?
Nie wiem.
Idź ostrożnie. Właśnie.
- Nie ruszaj się. - Dobrze.
Gdzie się podziałeś?
Co to jest?
Co to?
Ma na imię Gigi.
Jest śliczna.
Prawda?
O rany!
- Cześć, Gigi. - Cześć.
To Blondi.
- Pierwszy raz widzę coś tak pięknego. - Tak.
Cześć.
- Lubi cię. - Tak?
Cześć.
Co to za miejsce?
Nasz dom.
Podoba ci się?
Nasz?
- Ma dwa piętra? - I basen.
Saunę.
Podoba ci się?
Jestem rozwodnikiem.
Chcę się z tobą ożenić.
Zostawisz VipClass.
Możemy mieć dziecko.
Czeka cię nowe życie, Blondi.
Tylko ty i ja.
Aż do końca?
Aż do końca.
- Nigdy tego nie używałam. - Nie chciałaś?
- Zawsze marzyłam o czymś takim. - Poczekaj z otwarciem.
Pokażę ci to.
Dwustu gości.
Jakie śliczne!
Zobacz pierścionek.
Rety! Jak błyszczy!
Szkoda, że bez niego.
Chciałam, żeby przyjechał. Błagałam go, ale jest zapracowany.
A jaka jest jego rodzina?
Bardzo miła.
Jego mama jest życzliwa.
Ojciec prawie się nie odzywa.
Niewiele wiem o jego bracie, ale lubię jego kuzynkę.
A Marcos…
jest bardzo czuły.
Lubi się bawić.
Tak jak my.
Byłaś bardzo samotna.
Dobrze jest mieć partnera.
Porządnego mężczyznę, z którym można założyć rodzinę.
Wspaniale. Naprawdę wspaniale!
Przytul wujka.
Wyglądasz tak uroczo!
- Ciociu… - Spokojnie! Chodźmy do salonu.
- Przygotowałam twój ulubiony deser. - Dziękuję.
- Hej. - Cześć.
- Chcesz moje błogosławieństwo? - Chcę.
Masz je. Dobrze wyglądasz. Zmieniłaś się.
Cześć, Dri!
- Ciociu! Tęskniłam! - Ja też!
Pokazać wam mój nowy wóz?
- Nasza ciocia ma auto. - Wytwornie!
Ślicznie wyglądasz!
Ale urosłaś!
Pokaż rękawiczkę.
- Włożę tam rękę? Tak! - Chodź, ciociu.
Zobacz.
Neno, chodź zobaczyć moje auto.
Cześć, Elize.
Elize.
Przepraszam.
Ten duży samochód na dworze jest twój?
Wyobrażam sobie, ile pracy…
musiało cię to kosztować.
Cóż…
Gratuluję, kochanie.
Nigdy mnie już nie dotykaj, jasne?
Zrób coś dziewczynom, a odetnę ci kutasa.
- Lubisz to? - Nie śmiej się!
Odłóż to.
- Odłóż. - Co z tobą? Odbiło ci?
Twoja córka jest pomylona.
Wariatka.
Mamo…
Mówiłam ci już,
żebyś tu nie przyjeżdżała.
Czego ty chcesz?
Chcesz zniszczyć moje małżeństwo?
- Wyglądasz ślicznie. - Kocham cię.
Kocham cię.
Ja, Elize…
- Przyrzekam ci miłość… - …przyrzekam ci miłość…
- …i wierność, Marcosie… - …i wierność, Marcosie…
…aż do śmierci.
Ja, Marcos…
- Przyrzekam ci miłość… - …przyrzekam ci miłość…
- …i wierność, Elize… - …i wierność, Elize…
- …aż do śmierci. - …aż do śmierci.
Jesteś kuzynką Marcosa? Z São Paulo?
Tak.
- Ja z Chopinzinho. - Wiem!
Tu jest inaczej.
São Paulo tętni życiem.
Przyjechałaś sama, Marto?
Panie Matsunaga.
Tak. Niestety, ale rodzina nie mogła.
Jak podróż?
Dobrze. Trochę nerwowo, bo nie przywykłam do latania.
Przede wszystkim gratuluję. Pana syn wygląda na zachwyconego.
Dziękuję.
Dziękuję za ciepłe przyjęcie mojej siostrzenicy do rodziny.
Jest prawdziwym skarbem.
To anioł.
Marcos tak szybko poślubił Elize, że spodziewałam się wnuka.
Nie, pani Matsunaga.
- Nie dasz mi wnuka? - Ależ dam.
Tylko nie jestem w ciąży.
Jeszcze.
Elize zawsze marzyła o macierzyństwie.
Bardzo chcemy mieć dziecko.
- Mówiłem Lauro… - Nie. Heitorze!
- Pogadam z twoim ojcem. - No co ty!
Udajesz poważnego męża?
Marcos nie zszedł na przerwę.
- Od razu ruszył na drugą połowę. - Heitorze!
Marcos nie słucha rad rodziny.
- Tak jest. - Prawda, tato?
Tak jest.
To jego drugie małżeństwo.
Musi się ułożyć. Prawda, Elizo?
Elize.
- Tak. - Elize.
Ułoży się nam.
To może toast za nowożeńców?
Na zdrowie!
- Nie, ciociu! Nie tak… - Kanpai.
- Kanpai! - Campari!
- Jesteś śliczna. Gratuluję. - Przepraszam.
Elize, poznaj pana Alberto.
Marcos ma szczęście.
Kelly! Przypominasz mi moją córkę.
Luísa, jego córka.
- Gratuluję. - Dziękuję.
- Wujek Takashi jest w drugiej sali. - Chodźmy.
- Masz zimne dłonie. Coś się stało? - Nic.
Chcę zatańczyć z żoną.
Powtórz to.
Że chcę zatańczyć?
Nie.
Że jestem twoją żoną.
Jesteś moją żoną.
Kolekcja należy teraz do ciebie.
No zobacz. Jaka groźna!
Zdejmij to.
Zdejmę wszystko.
I o to chodzi.
TRZY LATA PRZED ZBRODNIĄ
Siedziała za mną jakaś pani.
Nawijała przez cały lot.
II. ZAMEK Z PIASKU
Boże, Elize.
To mój dom, ciociu. Na górze jest basen.
I jaki widok.
Musi być ciężko tu sprzątać.
Tak.
Cudownie, że nas odwiedzasz. Marcos też się cieszy.
Boję się, że się tu zgubię.
Przywykniesz.
- Dzień dobry, pani Marto. - Marcosie. Co u ciebie?
W porządku. U mnie wspaniale.
Elize nie mogła się ciebie doczekać.
Macie piękny dom.
Czuj się jak u siebie.
Obawiam się, że muszę iść.
- Co? - Lecę do Brasílii. Nie pamiętasz?
- Nic nie mówiłeś. - Mówiłem.
- Nie. - Tak. Coś ci się pomieszało.
Nie. Jutro mamy wizytę lekarską.
To twoja wizyta.
Nie moja. To ty masz problemy.
- Dobra ta ginekolożka? - Najlepsza w São Paulo.
Czasami trzeba czasu, żeby zajść w ciążę. To normalne.
Ciocia Marta może z tobą pójść.
Chętnie.
No to wszystko dogadane.
Na razie, ciociu Marto.
Kiedy wrócisz?
Za dwa, trzy dni.
Dam znać.
Wezmę prysznic,
a potem zjemy. Dobrze, ciociu?
Ciociu? Może…
To nasze zwierzątko.
Nie wolelibyście mieć psa lub kota?
Jest bardzo oswojona.
Nie wolno trzymać razem dzieci i węży.
Marcos obiecał, że kupi dwa psy dla naszego dziecka.
Pozbądź się węża, bo pożre psy i dziecko.
Super! To pewnie pizza.
Zabiłam ją.
Po co?
Żeby zjeść.
Nie wiedziałam, że to lubisz.
Oboje lubimy.
Stąd pokój pełen broni?
A jak myślisz?
Nie wiem.
Nauczyłam się od ciebie.
Pierwszą kurę zabiłam u ciebie w domu.
Chyba miałam dziesięć lat. Za pierwszym podejściem. Pamiętasz?
Zabicie kurczaka i dużego zwierzęcia to nie to samo.
I jedno, i drugie to zwierzę.
Elize?
Myślisz, że ten zabieg zadziała?
Dlaczego pytasz?
To mężczyzna. Brak im naszej cierpliwości.
- Trzy miesiące i nic. - Dobrze reagujesz na leczenie.
Masz świetne wyniki.
Potrzebujemy wyników męża.
Marcos ma córkę z pierwszego małżeństwa.
- To ja mam problem. - Niekoniecznie.
U mężczyzn wiek też robi swoje.
Trudno kontynuować bez jego testów.
Kontynuujmy terapię.
Dam radę.
Zobacz.
Co o tym sądzisz?
Ale odlot. Próbowałeś?
Było obłędnie.
Chyba ci się spodoba.
Heitor pokazywał mi aukcję kubańskich cygar.
Za niektóre pudełka licytują 100 patoli. Dasz wiarę?
Twój mąż ma świetne wyczucie.
Inwestuje tylko w to, co dobre.
W zyskowne interesy.
Heitorze?
Bianca! Moja wyjątkowa gościni na ostatni moment.
Witaj.
To moi przyjaciele. Marcos i Elize.
Jak leci?
Czuj się jak u siebie.
- Może whiskey? - Jasne.
Elize?
- Elize? - Wspominał o mnie?
- Czy Heitor wie o nas? - Nie.
- Skąd cię zna? - Dzięki VipClass.
Zalogował się i zapłacił.
A Marcosa kiedyś spotkałaś?
Nie znam go.
Nie wiedziałam, że tu będziesz.
Wszystko w porządku?
Zniknęłaś.
Dobrze wyglądasz.
Popcornowa księżniczka. Jak mówiłam.
Tak, wyszłam za Marcosa.
Jestem szczęśliwa.
Miewałaś lepszą cerę.
Staramy się o dziecko.
Fajnie, że jesteś szczęśliwa.
Spokojnie. Nie znam cię.
Eliza, tak?
To był nasz sekret.
Naraziłeś mnie.
Upokorzyłeś przy obleśnym palancie.
Nie chciałem.
Kiedy się dowiedział?
A jeśli powie twoim rodzicom?
Jezu.
Jesteś zestresowana po tej terapii.
Kiedy piłaś, nie miewałaś paranoi.
ZŁE HASŁO
Już się uspokoiłaś?
Najdroższa…
Posprzątałabyś to?
Muszę odpisać na kilka maili.
Starczy ci pracy na dziś.
WITAJ
OD: VIPCLASS HEJ, WHORE RIDER!
SICKDICK23 SKOMENTOWAŁ KLIKNIJ
LUKSUSOWE ESKORTY
PROFIL: 39 LAT, AZJATA, ŻONATY VIPCLASS DIAMENTOWY
OPINIE: 220 OSTATNIA WIZYTA: WCZORAJ
POLUBIONY
DZIEŃ TEMU
POSTANOWIŁEM SIĘ ZABAWIĆ I BYŁO SUPER.
BARDZO ZADOWOLONY
WSPANIAŁA GAÚCHA
IDEALNA
Zrobiliśmy to dwukrotnie. Dosiadła mnie.
Zrobiłem sobie dobrze, po czym ją wylizałem.
Ciało top modelki.
Klasa dama.
Ma ładną opaleniznę…
Rżnąłem ją od tyłu. Raz w usta, raz w cipkę.
Ujeżdżała mnie.
Lubi się dymać. Była na czworakach… Seksowna, chuda, piękny widok.
Misjonarz.
Na pewno wrócę.
Blondi, co ty wyprawiasz?
Odbiło ci?
- Przeczytałam wszystko. - Co?
Twój profil na VipClass.
O tej aukcji wczoraj rozmawialiście?
Grzebałaś w moich rzeczach?
- Fajną miała opaleniznę? Ta nimfetka? - Co?
Śmiało. W jej usta? Co nie?
Dlaczego to zrobiłaś?
- Dlaczego? - Tak.
Obiecałeś, że się zmienisz.
- To była chwilowa słabość. - Tak?
Biorę leki, by zajść w ciążę, a ty masz słabość?
Raz, dwa, trzy razy!
- Posłuchaj. - Nie zamierzam.
- Elize. - Koniec z nami.
Mam dość.
Co zrobisz? Porzucisz dobre życie, które ci dałem?
Dobre życie?
Pieprzyć to życie! Chciałam rodziny.
- A ty tylko seksu. - Chcę tego, co ty.
- Masz problem z zajściem w ciążę. - Wal się. Dość!
To ja decyduję.
Nie jestem twoją własnością.
Kocham cię. Elize.
Obiecuję. Zmienię się…
Jesteś w ciąży?
Udało się.
Zadbam o nas.
Wybaczysz mi?
ABY ROZKWITŁO NOWE ŻYCIE…
Z KAŻDYM GESTEM…
I ODSŁONĄ…
Pewnie jest głodna.
Po co ci walizka?
Mam spotkanie w Kurytybie.
Obiecałeś, że zjemy razem obiad.
Zmiana planów.
Czego dotyczy to spotkanie?
To sprawy firmowe. Wszyscy pracują nad sprzedażą.
- Tata mnie ciśnie. - Obiecałeś, że się zmienisz.
- Że co? - Już raz mnie okłamałeś.
Odpuścisz już?
Drugi raz tego nie zniosę.
- Powiedz mi! - Poważnie.
Potrzebny ci psychiatra.
Jesteś szalona, paranoiczna. Powinnaś się leczyć.
- Nie nazywaj mnie wariatką! - To nie zachowuj się jak wariatka.
Już dobrze.
Już dobrze, kochanie.
Może chcesz się przewietrzyć?
Nie, Marcos niedługo wróci, a my tęsknimy za tatusiem.
Tęsknisz za tatusiem?
Masz.
Cześć, Marcosie.
Właśnie o tobie mówiłam.
Z Clarice, jest tutaj.
Muszę?
Powitaj kuzyna.
Cześć, kuzynie.
Mówiłam, że jestem w domu.
Co? Czekaj.
No to pa.
- Co? - Ma kolejne spotkanie.
Przyjedzie jutro.
Tata wróci jutro, dobrze?
Potrzymać ją?
Tak, poproszę.
- Ptysiu, zaczekaj. - Chodź!
Dobrze.
- Dzięki. - Słoneczko cioci.
Co się dzieje, Elize?
Jestem przerażona, że stracę Marcosa.
Dlaczego tak mówisz?
Wiele straciłam w życiu.
Mój tata ciągle zdradzał mamę.
Pewnego dnia odszedł.
Porzucił nas.
Może to i lepiej?
Nie da się tego zapomnieć.
Potem mama wyszła za jeszcze gorszego faceta.
Za mojego ojczyma.
Miałam 12 lat, gdy zaczął.
Zrobił to, gdy miałam 15 lat.
Tyle razy mówiłam „nie”.
Nie chcę, by moja córka dorastała z dala od ojca.
Nie mogę stracić rodziny.
Zaciekle o nią walczyłam.
Nie stracisz jej.
ODWOŁALI MÓJ LOT, NIE CZEKAJ
Kochanie?
Chodź do łóżka.
Pozwól mi tu spać.
- Chodź do sypialni. - Kocham cię.
JESTEŚ TAKA SEKSOWNA
Nie mogę się doczekać, aż rzucisz VipClass.
Śpisz?
Mówię poważnie. Chodź tu.
No chodź.
Zostawisz mnie napalonego?
Jestem zmęczona.
Kiedyś przez całą noc obsługiwałaś klientów w klubie.
Nigdy się nie męczyłaś.
- Jak możesz tak mówić? - A mylę się?
Masz nianię, pokojówkę, luksusy, kartę kredytową, samochód.
Czego ci jeszcze brakuje? No mów!
Ja pieprzę!
Nie chcę się kłócić.
Mam ci zapłacić?
Sto, dwieście,
trzysta,
pięćset.
Bierz, dziwko.
Nie jestem twoją dziwką, tylko żoną.
Matką twojego dziecka.
W tym problem.
Zostawiasz mnie.
Nie znowu.
Przyrzekłeś, że nie potraktujesz mnie jak swojej byłej żony…
Dość! Przestań!
Spójrz na siebie.
Histeryzujesz.
Boję się zostawiać swoją córkę z tobą.
Potrzebna ci pomoc.
Świrnięta suka.
NAJWIĘKSZE CENTRUM ZDROWIA PSYCHICZNEGO W SÃO PAULO
Koszt przyjęcia?
Prywatny pokój 680 za dzień.
Częściowy pobyt 350 dziennie.
Leki od 120 do 450 reais.
Tu poczta głosowa Dani. Nie mogę teraz odebrać.
Zostaw wiadomość po sygnale.
GDZIE JESTEŚ, KOTKU? WPADNIESZ?
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE
Halo?
Martini, proszę.
Dla mnie to samo. Podwójne.
Świętujesz?
To na pocieszenie. Klient mnie wystawił i nie odbiera.
Rozejrzyj się.
Nie brakuje klientów, słonko.
Jesteś nowa?
Poniekąd.
Kiedyś często tu bywałam.
Przestałam, jak mnie klient wziął na wyłączność.
Marzę o tym.
Serio?
To nie takie trudne.
Tylko unikaj żonatych. To zawsze pułapka.
Lubię żonatych.
Jak ryzykownie!
Nie, po prostu uważam, że to prostsze.
Zawsze martwią się o żony, więc my mamy dzięki temu spokój.
Mam takiego.
Księcia?
Coś w tym stylu.
Twierdzi, że zostawi dla mnie żonę.
Ma obsesję na moim punkcie. Kupuje mi prezenty, zabiera na wycieczki,
zaprasza na sushi, uczy o winie.
Nawet go trochę rozumiem.
Jego żona ma nie po kolei w głowie.
Przypadek dla kliniki psychiatrycznej. Bierze leki, to psycholka.
Chyba zamkną ją w przyszłym tygodniu.
No i?
Wciąż tam z nią siedzi.
To zdjęcie z ich przyjazdu.
Przyjechali osobno.
Pani zobaczy. Ma takie samo auto jak pani. Łącznie z kolorem.
- Siedzą tam już dwie godziny. - Wiedziałam.
Porobiłem zdjęcia. Komplet.
Pani prawnik będzie zachwycony.
- Pani Elize… - Odejdź!
Wyślij mi wszystko. Idź.
OSIEMNAŚCIE GODZIN PO ZBRODNI
III. WICHER
Cześć, Marcinho.
Wyszłam na chwilę. Jak mała?
Jest trochę rozgrzana.
Ma gorączkę, 37 stopni. Podać jej zwyczajowe leki?
- Tak. - Dwadzieścia kropli?
Tak. Jest Marcos?
- Nie, proszę pani. - Dobra, zadzwonię do niego. Pa.
Marcinho, jak sytuacja?
- Prawie 40 stopni. - Aż tyle?
- Kąpałaś ją? - Tak. Nie mam innych pomysłów.
Dobrze, jadę do domu. Pa.
Kurwa!
Proszę zjechać.
Dobry wieczór.
- Dobry wieczór. - Kontrola wyrywkowa.
Denerwuje się pani?
Nie.
Wie pan co? Naprawdę muszę jechać.
Moje dziecko ma gorączkę.
Mógłby mnie pan szybko przepuścić?
Prawo jazdy i rejestracja.
Chwileczkę.
Samochód nie ma przeglądu.
Mógłbym go odholować. Poprosi pani męża, by to ogarnął.
Może pani jechać.
- Wy dwaj, stać! - Dziękuję!
Tam! Zatrzymaj się.
POLICJA
UDAŁO SIĘ ZBIĆ GORĄCZKĘ?
Jezu.
Ani słowa od dwóch dni.
Proszę o kontakt, jakby się odezwał. Dzięki.
Nerwy nie pomagają, skarbie, ale spróbuj sobie przypomnieć.
Powiedziałam już, co pamiętam.
Na spokojnie. Pomyśl.
Każdy szczegół może pomóc.
Gdy wstałam, grzebał w swoich rzeczach.
W jakich rzeczach?
W torbie podróżnej.
Wziął ubrania.
Pieniądze, laptopa i komórkę.
- Na pewno go porwano. - Nie mów tak.
Marcos zniknął, gdy sprzedajemy firmę.
- To nie przypadek. - Dlaczego nikt nie dzwoni?
Nie powiedział nic więcej, zanim wyszedł?
Wspomniał, że wróci późno.
Że może nie wrócić na noc.
Nachylił się nad łóżkiem
i mnie pocałował.
Oświadczył, że mężczyzna musi robić, co do niego należy.
Mam tylko nadzieję, że nic mu nie jest.
Już dobrze.
To zapewne policja.
Marcos się znajdzie.
To pewne. Musi istnieć jakieś wyjaśnienie.
Jakby co, możesz na mnie polegać.
Wiem.
Pamiętaj o tym.
Dzięki.
Trzeba zachować spokój. Jest czas.
Nie odezwał się jeszcze, ale trzymamy rękę na pulsie.
- Clarice. - Co słychać?
- Miło mi. - Elize, żona Marcosa.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Jakieś wieści?
Komendant Aquino mówił, że rozesłali zdjęcie Marcosa
oraz powiadomili policję i szpitale.
Oddział do spraw porwań namierzy telefony z żądaniem okupu.
Mroczna zagadka.
Fragmenty ciała porzucono przy polnych drogach
w pobliżu São Paulo,
a dokładnie w okręgu Caucaia do Alto,
wiejskich obrzeżach miasta Cotia.
Tworzą makabryczną układankę.
Przy jednej z dróżek
znaleziono pojedynczą nogę w niebieskim worku na śmieci.
PRZEKAŻ ELIZE I MAMIE, ŻE JESTEM CAŁY. NIE MOGĘ ROZMAWIAĆ.
Strażnicy miejscy znaleźli nogę. Trwają poszukiwania reszty ciała.
Rąk, ramion i głowy.
WYŚLIJ
To kluczowe części
do rozwiązania tej tajemnicy i zidentyfikowania ofiary.
Policja będzie informować na bieżąco.
Nie możemy czekać, minęło dziewięć dni.
Marcos wysłał e-maila, pieniądze, ale nie może odebrać telefonu?
To się kupy nie trzyma.
Była aktywność na koncie bankowym Marcosa.
Wpłacono dużą kwotę: 15 000 reais w banku w Vila Brasilândia.
To blisko naszego kościoła.
A e-mail?
Wysłano go najpewniej z jego laptopa.
Namierzą adres IP i miejsce wysyłki.
Potrafią to zrobić?
Na to wygląda.
Czyli nie został porwany. Marcos ma się dobrze.
Matczyna intuicja.
Nie!
W Cotii znaleziono nowe niebieskie worki.
Tym razem odkryto rękę i głowę
ofiary pochodzenia japońskiego.
- Z nogami, tułowiem i biodrami… - Ustalili kto to?
- Nie. - Śledczy w sprawie…
- Spokojnie, ciociu. - To nie on.
- Nie. To nie on. - Usiądź.
…zachowały się w gorszym stanie, niż sądzono.
Znaleziona głowa może istotnie pomóc w śledztwie.
Pani Elize.
Co?
Chodzi o pana Marcosa.
Potwierdzono tożsamość ofiary brutalnej zbrodni,
która wstrząsnęła krajem.
To Marcos Matsunaga, biznesmen i dziedzic miliardowego imperium.
Do morderstwa doszło 16 dni temu.
Nie jest wciąż jasne, czy zbrodnia jest powiązana ze sprzedażą firmy.
Części ciała znaleziono na polnych drogach w Cotii.
Po identyfikacji rodzina czeka…
- Nie. Weź ją na górę. - …na odbiór ciała.
Będziemy informować o dalszym rozwoju sytuacji.
Idź.
Komendancie?
Możemy wejść?
Oczywiście.
Wszystko dobrze?
Pani wie lepiej.
Są jakieś wieści o Marcosie?
Spokojnie.
Przyszliśmy po niektóre jego rzeczy.
Możemy?
To na pewno on?
Przed nami jeszcze test DNA.
Co to jest?
Standardowa procedura.
Pojechałaby pani z nami na komendę?
Nagrywamy, dobrze?
Tak.
- Proszę podać pełne imię i nazwisko. - Elize Araújo Kitano Matsunaga.
Stan cywilny?
Wdowa?
Słucham?
Wdowa?
Teraz już tak.
Wtedy po raz ostatni widziano Marcosa.
To błąd?
Błąd?
Błąd systemu?
Mógł zejść schodami.
Często tak robił? Schodził schodami z penthouse’u?
Co pani zwoziła?
Nic ważnego.
Wino.
Sporo tego wina. Ciężkie?
Sprzedawaliśmy rzadkie wina.
Wróciła pani kilka godzin później, ale bez walizek.
Też je pani sprzedała?
Oddałam je klientowi.
Gdzie jest ten klient? W São Paulo?
Nie.
Koło Cotii.
Powie mi pani kim był klient?
Jasne.
Ale zapomniałam.
Nie pamięta pani jego imienia?
Nie.
Mogę sprawdzić.
- Proszę pomyśleć o córce. - A co z nią?
Chce ją pani znów zobaczyć?
To była groźba?
- Nie rozumiem. - Chcę pomóc.
Odbierając mi córkę?
Tego nie powiedziałem.
Komendancie, proszę.
Marcos był taki jak pan.
Chciał mi zabrać córkę.
Co jest gorszego od odebrania dziecka matce?
Kochałam Marcosa.
Obiecał, że się zmieni.
Przyznaj się, Elize.
Przyznaj się.
DZIEŃ ZBRODNI
IV. OTCHŁAŃ
Elize.
Uważaj, żeby nie stracić wszystkiego, o co tak zawzięcie walczyłaś.
Przełknij łzy i zapomnij o tym szalonym pomyśle rozwodu.
Zrobię kawę.
- Doktor Camilo? - Cześć, Elize.
Coś nowego?
Sąd może przydzielić Marcosowi opiekę nad dzieckiem.
Jego rodzina ma wpływy.
Ty byłaś prostytutką.
Kto będzie miał przychylność sądu?
A zdjęcia? I filmik z tą dziwką?
Są nieistotne dla opieki nad dzieckiem. Zdrada nie odgrywa tu roli.
Alimenty będą proporcjonalne do jego pensji. Zgłasza niskie dochody.
Elize?
Odejdź od niej, ty kanalio!
- Ty sukinsynu! - Zejdź ze mnie!
- Przestań, Elize! Dość! - Zabiję cię!
- Spokój! - Dość!
- Zabiję cię, łajdaku!
- Puść mnie! - Oszalałaś?
Nigdy już nie dotykaj mojej córki!
Zawsze lądujesz tu z powrotem.
Lubisz mnie prowokować, co?
Zadzwoniłaś do Marcosa?
Tak.
Odbierze nas z lotniska.
Nie wolisz tu przenocować?
Już dobrze, ciociu.
Już po wszystkim.
Co się stało?
Nic.
To nie moja wina, że lot był opóźniony.
Położyć ją do łóżka?
Chwila. Nie chcesz się z nią pobawić?
Muszę jeszcze podzwonić.
Śmiało, bierz ją.
- Zanieś wszystko do jej pokoju. - Jasne.
Pracujesz o tej porze?
To pewnie pizza. Odbierz.
Idź sam. Przy okazji podzwoń w sprawach zawodowych.
Cały weekend zajmowałam się dzieckiem.
Jestem wycieńczona.
Nie zejdę na dół.
Dobrze. Pizza wystygnie.
Niech będzie. Zjemy zimną.
Co ja ci zrobiłam?
Powiedz, bo naprawdę oszaleję.
- Nie potrafisz być szczęśliwa. - Ja?
Daję ci wszystko.
- Czego ci brakuje? - Ciebie.
Potrzebuję cię.
Pracuję. To moja cholerna firma.
To firma twojego ojca.
Obijasz się, gdy twój brat haruje.
Nie jesteś faworytem ojca. I nie wiń mnie za to.
Cicho bądź!
Pieprzona pizza.
Nic pani nie jest?
Nic.
Już zasnęła.
Zostać na noc?
Nie.
Na pewno nie? Mogę zostać i pomóc.
Nie, możesz iść.
Przyjdę wczesnym rankiem.
- Jakby co, proszę dzwonić. - Dobra.
Co to, kurwa, jest?
Nie poznajesz siebie?
Siebie i tej dziwki?
Śledziłaś mnie?
Ja? Nie.
Prywatny detektyw zatrudniony za twoją kasę.
Nie ja jedna nie umiem być szczęśliwa.
To ciebie nie stać na posiadanie normalnego życia.
Umawiasz się tylko z dziwkami!
Porysowałaś samochód?
Taki jesteś głupi? Pewnie, że to zrobiłam.
Dałeś jej ten sam samochód co mnie.
Ten sam model i kolor.
Zabrałeś ją do tej samej restauracji.
Znam tam wszystkich. Nawet parkingowego!
Kim jestem dla ciebie? Bezduszną lalką?
Dziwką, która szczęśliwym trafem żyje jako pani domu.
Jestem panią domu! A ona jest dziwką!
Przymknij się i jedz pizzę.
Wyłącz to gówno!
Chcę rozwodu.
Przeprowadzę się na południe. Chcę być wzorem dla córki.
- Wzorem? - Tak.
Z twoją ciotką wieśniarą i popierniczoną matką?
Lepsze to niż typ ignorowany przez ojca i płacący za seks.
Dlatego pan Takashi sprzedaje firmę.
Wie, że ma niekompetentnego syna.
- Słabego! - Milcz!
- Ciamajda! - Wariatka!
- Wciąż ten tekst! - Moi prawnicy cię zgnoją.
- Dawaj! - Znikasz z mojego życia!
- Dobrze! - Dokąd to? Mówię do ciebie.
Zabieram córkę. Już jej nie zobaczysz.
Teraz to twoja córka?
Odłóż to, ty pieprznięta suko.
- Przestań się śmiać. - Nie masz odwagi, co?
Twój ojczym miał rację.
Przez całe życie byłaś dziwką.
Policja. Słucham?
Halo?
Nagram nas. Zobacz, skarbie.
Śliczna.
Olśniewająca.
- Podobało ci się… - Bardzo.
Pani Elize?
Kazałam ci zostać na górze!
Jest głodna.
Zostaw ją w łóżeczku. Już idę.
Idź po zakupy na obiad.
Dobrze.
Cześć, kochanie.
Morderczyni!
Suka!
Skarbie, nie wiem, kiedy to przeczytasz.
Wiem, że pewnych spraw nigdy nie zrozumiesz.
Ale któregoś dnia wyjawię ci wiele innych rzeczy.
Tylko tobie.
W 2016 ROKU ELIZE MATSUNAGA ZOSTAŁA UZNANA ZA WINNĄ ZABÓJSTWA
I UKRYCIA CIAŁA MARCOSA KITANO MATSUNAGI.
ŁAWA PRZYSIĘGŁYCH UZNAŁA, ŻE MARCOS NIE MÓGŁ SIĘ BRONIĆ.
ODRZUCIŁA ZARZUT, ŻE PRZESTĘPSTWO BYŁO MOTYWOWANE ZEMSTĄ LUB PIENIĘDZMI.
W 2019 SKAZANO NA 16 LAT I TRZY MIESIĄCE WIĘZIENIA
NA PODSTAWIE JEJ ZEZNAŃ.
ELIZE ODSIEDZIAŁA DZIESIĘĆ LAT. OD 2022 ROKU PRZEBYWA NA WOLNOŚCI.
MATSUNAGOWIE CHCĄ USUNĄĆ NAZWISKO ELIZE Z DOKUMENTÓW WNUCZKI
I ODCIĄĆ JĄ CAŁKOWICIE OD MATKI.
ELIZE NIGDY WIĘCEJ NIE ZOBACZYŁA SWOJEJ CÓRKI.
CHOĆBY NA ZDJĘCIACH.
Napisy: Przemysław Stępień