1
00:00:06,548 --> 00:00:08,550
[เพลงธีมเปียโนชวนหลอน]

2
00:00:41,458 --> 00:00:44,961
(คำสารภาพล้างเลือด)

3
00:00:46,046 --> 00:00:48,048
(แกลเลอรี่ศิลปะฮงซอ)

4
00:00:48,131 --> 00:00:50,925
(ภาพที่ระลึกผอ.คิมจินมานและแขกผู้มีเกียรติ)

5
00:00:51,009 --> 00:00:53,011
[ดนตรีระทึกลึกลับ]

6
00:01:19,037 --> 00:01:22,582
(หลายเดือนก่อน)

7
00:01:22,874 --> 00:01:25,293
[ดนตรีแจ๊สสนุกสนานบรรเลง]

8
00:01:25,376 --> 00:01:27,837
อ๋อ นั่นเป็นพวกเด็กคณะดุริยางค์น่ะครับ

9
00:01:27,921 --> 00:01:28,922
อ๋อ มาแล้วเหรอครับ

10
00:01:29,005 --> 00:01:32,634
นี่ทนายจินยองอินครับ
เขาบริจาคภาพด้วยครับ [หัวเราะตามมารยาท]

11
00:01:37,555 --> 00:01:39,057
อ้อ สวัสดีค่ะ

12
00:01:45,271 --> 00:01:47,690
- [ยองอิน] ที่รัก
- ที่รักคะ

13
00:01:47,774 --> 00:01:49,776
ขอโทษนะคะ ฉันมาสาย

14
00:01:49,859 --> 00:01:52,153
ท่านผอ. นี่คือภรรยาผมครับ

15
00:01:52,237 --> 00:01:54,656
สวัสดีค่ะ ชเวซูยอนค่ะ

16
00:01:54,739 --> 00:01:58,952
อ๋อครับ ผมรู้จักคุณดีครับ
คุณชเวซูยอนนักเชลโล่ [หัวเราะ]

17
00:01:59,035 --> 00:02:02,914
ขอบคุณมากเลยนะครับ
ที่บริจาครูปล้ำค่าแบบนี้ให้กับเราน่ะครับ

18
00:02:02,997 --> 00:02:04,624
- ทำให้ศูนย์ศิลปะของเรา…
- ทางนี้ค่ะ

19
00:02:04,707 --> 00:02:06,042
- ไปสิ
- [ผอ.] ได้รับความสนใจมาก

20
00:02:06,709 --> 00:02:09,295
- ท่านผอ. สวัสดีค่ะ
- [ผอ.] อ๋อ สวัสดีครับ

21
00:02:09,379 --> 00:02:10,380
[ซอวอน] ยินดีด้วยนะคะ

22
00:02:10,463 --> 00:02:12,757
[ผอ.] ว่าไงศิลปินอี ทักทายสิครับ

23
00:02:12,841 --> 00:02:14,634
นี่คือทนายจินยองอิน

24
00:02:14,717 --> 00:02:17,262
เพิ่งได้รับแต่งตั้งเป็นอาจารย์คณะนิติศาสตร์ที่นี่

25
00:02:17,345 --> 00:02:20,140
เขาน่าจะเป็นทนายความที่ทำคดีอาญา

26
00:02:20,223 --> 00:02:22,851
มากที่สุดในเกาหลีแล้วละครับ
ผมว่าอย่างงั้นน่ะนะ

27
00:02:22,934 --> 00:02:24,978
[หัวเราะเขินๆ] ผมจินยองอินครับ

28
00:02:25,061 --> 00:02:26,813
[คีแด] อ๋อครับ สวัสดีครับ

29
00:02:26,896 --> 00:02:28,106
[ผอ.] ศิลปินอี เชิญทางนี้ครับ

30
00:02:29,649 --> 00:02:31,860
นี่คือศิลปินอีคีแด

31
00:02:32,819 --> 00:02:35,822
อยากจะเชิญให้ศิลปินอี
มาอยู่ที่มหาลัยเราน่ะครับ

32
00:02:35,905 --> 00:02:37,782
แต่เขาไม่ยอมใจอ่อนซะที

33
00:02:37,866 --> 00:02:38,783
[ยองอินหัวเราะ]

34
00:02:39,492 --> 00:02:41,161
เอ่อนี่ ศิลปินอี มาดูตรงนี้หน่อยสิครับ

35
00:02:42,954 --> 00:02:45,915
ได้ยินว่าเป็นผลงาน
ของศิลปินแอฟริกาที่เริ่มมีชื่อเสียง

36
00:02:45,999 --> 00:02:47,375
คุณก็รู้จักใช่ไหมครับ

37
00:02:48,001 --> 00:02:48,835
ครับ

38
00:02:48,918 --> 00:02:50,920
ประธานฮวังแห่งเอชกรุ๊ปก็

39
00:02:51,004 --> 00:02:54,799
สะสมรูปวาดโซโคโบอาโค
อยู่เหมือนกันใช่ไหมครับ

40
00:02:54,883 --> 00:02:58,720
อืม เห็นภาพนี้ด้วยตาตัวเองแล้วเป็นยังไง
ลองบรรยายความรู้สึกมาหน่อยสิครับ

41
00:03:01,055 --> 00:03:01,890
อ๋อ…

42
00:03:02,682 --> 00:03:06,352
ตอนแรก ผู้คนจะให้ความสนใจกันมาก
เพราะความแปลกใหม่

43
00:03:07,228 --> 00:03:08,438
แต่พอดูดีๆ แล้ว

44
00:03:09,480 --> 00:03:11,232
มันคือผลงานที่ลอกเลียนแบบรุ่นน้องมา

45
00:03:11,316 --> 00:03:16,487
ได้ยินว่าตอนนี้
ต้องเข้าๆ ออกๆ ศาลอยู่บ่อยๆ น่ะครับ

46
00:03:16,571 --> 00:03:17,989
[ดนตรีลึกลับ]

47
00:03:18,072 --> 00:03:19,073
[ผอ.พ่นหายใจ]

48
00:03:19,991 --> 00:03:21,409
อ๋อ งั้นเหรอครับ

49
00:03:22,410 --> 00:03:26,164
เพราะแบบนี้ เราถึงต้องมีผู้เชี่ยวชาญไงล่ะครับ

50
00:03:43,681 --> 00:03:45,141
[ชักโครกดังแผ่ว]

51
00:03:46,809 --> 00:03:48,853
[น้ำไหล]

52
00:03:49,562 --> 00:03:54,525
[คีแด] ท่านผอ.เวลาได้ผลงานมาเป็นของขวัญ
ก็จะชอบให้ผมประเมินอยู่ตลอดครับ

53
00:03:55,109 --> 00:03:59,239
แต่ว่าบางครั้งสถานการณ์แบบนั้นก็ทำผมอึดอัดครับ

54
00:03:59,322 --> 00:04:01,366
แถมยังไม่ให้เกียรติผลงานด้วย

55
00:04:01,991 --> 00:04:05,203
เมื่อกี้ผมไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ เลยพูดไปแบบนั้น

56
00:04:21,552 --> 00:04:25,473
อ้อที่รัก ผมเพิ่งออกจากมหาลัย
เดี๋ยวไปโรงเรียนอนุบาลเลย

57
00:04:26,099 --> 00:04:29,519
อาจจะช้าหน่อย
ฝากบอกซบกับคุณครูให้หน่อยสิ

58
00:04:30,228 --> 00:04:32,438
ไม่หรอก ไม่นานก็ถึง ผมเรียกแท็กซี่แล้ว

59
00:04:32,522 --> 00:04:34,482
ศิลปินอี สวัสดีครับ

60
00:04:35,358 --> 00:04:37,485
เอ่อ ครับ สวัสดีครับ

61
00:04:37,568 --> 00:04:39,529
ว่าแต่คุณเป็นใครเหรอครับ

62
00:04:41,656 --> 00:04:44,284
ครับ ผมชื่อจินยองอิน
เป็นอาจารย์คณะนิติศาสตร์

63
00:04:44,367 --> 00:04:47,245
ที่เราเจอกันในงานเปิดแกลเลอรี่ยังไงล่ะครับ

64
00:04:47,328 --> 00:04:50,123
แล้วเราก็คุยกันเรื่องภาพโซโคโบอาโคน่ะครับ

65
00:04:50,206 --> 00:04:51,874
อ๋อ อ่อครับ

66
00:04:51,958 --> 00:04:54,711
ผมเคยจะมาพบคุณครั้งนึงแล้วนะครับ

67
00:04:54,794 --> 00:04:57,880
- ดูเหมือนท่านผอ.จะเข้าใจผิดบางอย่างน่ะครับ
- [รถขับเข้ามาจอด]

68
00:04:57,964 --> 00:04:59,549
เพราะเรื่องที่คุณพูดเกี่ยวกับ

69
00:04:59,632 --> 00:05:00,967
- โซโคโบอาโคในวันนั้น
- [แตร]

70
00:05:01,050 --> 00:05:03,761
เอ่อ ขอโทษด้วยครับ
แต่ผมสายแล้ว ขอโทษนะครับ

71
00:05:03,845 --> 00:05:05,972
- คือ…
- แท็กซี่มาแล้ว แท็กซี่มาแล้ว

72
00:05:18,985 --> 00:05:20,737
[ยองอิน] ขอโทษผมด้วยครับ [พ่นหายใจแรง]

73
00:05:20,820 --> 00:05:24,949
คุณศิลปิน ศาลตัดสินแล้วว่า
นั่นไม่ใช่งานลอกเลียนแบบ

74
00:05:25,033 --> 00:05:26,701
คุณก็ควรจะขอโทษด้วยสิครับ

75
00:05:26,784 --> 00:05:28,494
- [คีแด] นี่คุณครับ!
- เพราะคำพูดของคุณเนี่ย

76
00:05:28,578 --> 00:05:30,288
ทำให้ท่านผอ.เข้าใจผมผิดนะครับ

77
00:05:30,371 --> 00:05:33,458
นี่มันใช่เรื่องที่ต้องโทรก่อกวน
แล้วยังมาหาเรื่องกันด้วยเหรอครับ

78
00:05:33,541 --> 00:05:37,378
แถมคุณยังจงใจไม่รับสาย
ไม่อ่านข้อความผมด้วยใช่ไหมครับ

79
00:05:37,462 --> 00:05:39,255
- เฮ้อ
- นี่คุณก็เสียมารยาท

80
00:05:39,339 --> 00:05:41,799
- ต้องขอโทษสิ!
- ไม่ครับ เลิกโทรมาได้แล้วครับ

81
00:05:41,883 --> 00:05:43,176
[ตัดสาย]

82
00:05:43,259 --> 00:05:44,344
ฮัล… ฮัลโหล

83
00:05:47,638 --> 00:05:48,765
[ถอนหายใจขัดใจ]

84
00:05:50,725 --> 00:05:51,726
ที่รักคะ

85
00:05:52,310 --> 00:05:54,312
[ดนตรีมืดมน]

86
00:06:01,986 --> 00:06:04,405
[สัญญาณรอสาย]

87
00:06:04,489 --> 00:06:06,491
(ศิลปินอีคีแด)

88
00:06:14,624 --> 00:06:16,918
[ต่อสาย สัญญาณรอสาย]

89
00:06:18,461 --> 00:06:19,295
ฮัลโหล

90
00:06:19,379 --> 00:06:21,297
[คีแด] หยุดสักทีก่อนที่ผมจะแจ้งตำรวจ

91
00:06:21,381 --> 00:06:22,548
แค่คุณพูดว่า

92
00:06:22,632 --> 00:06:24,050
- ขอโทษครับก็พอ…
- [ตัดสาย]

93
00:06:24,550 --> 00:06:25,385
ฮัลโหล

94
00:06:36,771 --> 00:06:37,688
ซูยอน

95
00:06:48,783 --> 00:06:50,034
[ดนตรีหยุด]

96
00:07:09,595 --> 00:07:10,847
[ดนตรีพิศวง]

97
00:07:30,700 --> 00:07:32,118
[ดนตรีระทึกขึ้น]

98
00:07:44,088 --> 00:07:47,425
คุณอัยการครับ น่าจะเป็นมือถือโกดงอุกครับ

99
00:07:47,508 --> 00:07:49,594
นี่เป็นบันทึกข้อความที่คุยกับโกเซฮุน

100
00:07:50,178 --> 00:07:53,139
ซึ่งมันตรงกับรูปถ่ายที่คุณยุนซูส่งมาให้เราครับ

101
00:07:54,265 --> 00:07:55,433
[ดงฮุน] ขอโทษนะครับ

102
00:07:56,476 --> 00:07:57,727
มีอะไรหายไหมครับ

103
00:07:58,811 --> 00:07:59,812
ไม่มีครับ

104
00:08:00,855 --> 00:08:02,023
[จองกู] เขาตั้งใจ

105
00:08:02,773 --> 00:08:04,859
กระตุ้นโกดงอุกตรงๆ เลยครับ

106
00:08:04,942 --> 00:08:07,528
เขาคงเห็นความโกรธแค้น
ของโกดงอุกที่ศาลวันนั้น

107
00:08:07,612 --> 00:08:09,530
[จอแจ]

108
00:08:10,156 --> 00:08:11,157
[ชัตเตอร์รัว]

109
00:08:12,783 --> 00:08:15,077
[จองกู] แต่ว่าโกดงอุกเขาได้รับรูปถ่ายนี้แล้ว

110
00:08:15,161 --> 00:08:16,913
ทำไมถึงไม่ถามอะไรเพิ่มเติมล่ะครับ

111
00:08:18,164 --> 00:08:20,500
ต้องอยากรู้สิว่าเขาเป็นใคร ทำไมถึงทำแบบนี้

112
00:08:21,083 --> 00:08:22,335
คงจะสับสนน่ะครับ

113
00:08:23,794 --> 00:08:24,629
ดังนั้น

114
00:08:26,255 --> 00:08:28,299
เลยยิ่งหมกมุ่นกับสิ่งที่เขาได้เห็น

115
00:08:33,471 --> 00:08:34,764
[ดนตรีหยุด]

116
00:08:35,473 --> 00:08:37,892
[นักสืบแบ] โกดงอุก
ถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลแล้วครับ

117
00:08:37,975 --> 00:08:40,144
ช่วยหาตำแหน่งทนายจินยองอินให้ด้วยนะครับ

118
00:08:40,228 --> 00:08:42,939
อันยุนซูน่าจะอยู่ใกล้ๆ พวกเขา

119
00:08:43,022 --> 00:08:44,065
ค่ะ รับทราบค่ะ

120
00:08:45,733 --> 00:08:49,362
นักสืบนัม ตรวจสอบทะเบียนรถทนายจินยองอิน
แล้วติดตามตำแหน่ง

121
00:08:49,445 --> 00:08:51,906
นักสืบแบ ช่วยหาที่อยู่บ้านด้วย

122
00:08:51,989 --> 00:08:53,032
นายไปดูที่บ้านเลย

123
00:08:53,115 --> 00:08:54,242
ครับ รับทราบครับ

124
00:09:01,249 --> 00:09:02,625
คดีโกเซฮุน

125
00:09:03,501 --> 00:09:05,336
ฉันโกหกว่ามีหลักฐาน

126
00:09:06,921 --> 00:09:09,173
คำโกหกที่เดี๋ยวก็ถูกจับได้

127
00:09:09,882 --> 00:09:11,050
พูดออกไปทำไมคะ

128
00:09:12,301 --> 00:09:13,844
โยนเหยื่อล่อให้ติดเบ็ด

129
00:09:14,762 --> 00:09:17,640
ฉันพอรู้ว่าเป็นใคร แต่ฉันยังจับไม่ได้

130
00:09:21,936 --> 00:09:23,104
ทนายจินเหรอคะ

131
00:09:23,854 --> 00:09:25,856
[ดนตรีระทึกลึกลับ]

132
00:09:26,482 --> 00:09:30,653
วันที่มาเจอฉัน เขาก็ส่งข้อความไปข่มขู่พี่ค่ะ

133
00:09:30,736 --> 00:09:32,530
ทำเหมือนว่าฉันเป็นคนส่ง

134
00:09:33,197 --> 00:09:34,448
จากในเรือนจำ

135
00:09:35,658 --> 00:09:37,827
นั่น… ไม่ใช่เธอเป็นคนส่งเหรอ

136
00:09:38,619 --> 00:09:41,539
ถ้ามีมือถือ ฉันก็คงส่งไปเหมือนกันน่ะค่ะ

137
00:09:42,623 --> 00:09:46,836
ให้พี่อย่ามัวคิดเรื่องอื่น และรีบฆ่าโกเซฮุน

138
00:09:49,505 --> 00:09:51,090
เขาไม่น่าจะลงมือคนเดียว

139
00:09:53,426 --> 00:09:54,969
ภรรยาเขาอยู่ข้างๆ เสมอ

140
00:09:57,263 --> 00:09:59,765
[โซแฮ] ทำไมถึงเสนอตัว
เป็นทนายให้ฉันเหรอคะ

141
00:10:00,391 --> 00:10:01,892
[ยองอิน] ภรรยาผมแนะนำให้รับเคสครับ

142
00:10:01,976 --> 00:10:06,731
ภรรยาผมบอกว่าคำสารภาพของคุณโมอึน
ทำให้อีกหนึ่งคนจะได้ล้างมลทิน

143
00:10:08,399 --> 00:10:10,276
ผมเองก็เห็นด้วยกับเธอครับ

144
00:10:14,614 --> 00:10:16,574
มีพยานเห็นเหตุการณ์ค่ะ

145
00:10:17,575 --> 00:10:19,201
มีเด็กคนนึงเห็น

146
00:10:20,202 --> 00:10:21,829
ตอนโกเซฮุนตาย

147
00:10:22,538 --> 00:10:24,832
ฉันไปเจอเด็กคนนั้นมาแล้วค่ะ

148
00:10:24,915 --> 00:10:25,833
เด็กคนนั้นเป็นใคร

149
00:10:26,667 --> 00:10:27,501
เขา…

150
00:10:28,127 --> 00:10:30,087
เห็น… เห็นอะไร เห็นได้ยังไง

151
00:10:32,256 --> 00:10:34,091
[ดนตรีตึงเครียด]

152
00:10:34,175 --> 00:10:35,968
อะไร โธ่เว้ย ปล่อยนะ!

153
00:10:36,052 --> 00:10:38,804
[ตะกุกตะกัก] ค… คุณเป็นใคร
ช่วยด้วยครับ ช่วยด้วย

154
00:10:38,888 --> 00:10:39,972
[ครางตกใจ หวาดกลัว]

155
00:10:48,064 --> 00:10:49,815
[โซแฮ] ได้ยินเสียงฉันใช่ไหม

156
00:10:50,650 --> 00:10:52,443
[ดนตรีมืดมน]

157
00:10:52,526 --> 00:10:53,361
โกเซฮุน

158
00:10:54,612 --> 00:10:55,821
ถูกใครฆ่า

159
00:10:58,324 --> 00:10:59,909
[สั่น] ค… คือว่า

160
00:11:00,993 --> 00:11:01,827
ใครฆ่า

161
00:11:03,162 --> 00:11:05,456
ครูศิลปะที่ฆ่าผัวตาย

162
00:11:06,957 --> 00:11:07,875
[ยุนซูหายใจสั่นในคลิป]

163
00:11:07,958 --> 00:11:10,086
คิดซะว่าถูกสวรรค์ลงโทษก็แล้วกัน

164
00:11:11,545 --> 00:11:12,672
[แผดร้อง]

165
00:11:15,341 --> 00:11:16,175
แล้วยังไง

166
00:11:17,843 --> 00:11:21,806
[สั่น] หลังจากนั้นก็ไม่กล้าดูครับ
เพราะว่าผมกลัว

167
00:11:25,101 --> 00:11:29,063
[โซแฮ] มีไฟล์ทั้งหมด
ที่เด็กคนนั้นเซฟเก็บไว้อยู่ค่ะ

168
00:11:29,146 --> 00:11:33,067
[เซฮุนในคลิป] โธ่เว้ย
แม่งนึกว่าจะตายซะแล้ว [แค่นขำ] นังบ้านี่

169
00:11:36,696 --> 00:11:38,823
เฮอะ เข้าเกมต่อดีกว่า

170
00:11:39,365 --> 00:11:41,158
เงินเดิมพันวันนี้ตั้งเท่าไหร่

171
00:11:44,286 --> 00:11:47,206
[จ้วงแทง]

172
00:11:50,251 --> 00:11:52,044
[ยุนซู] คนในคลิปคือทนายจินเหรอ

173
00:11:52,837 --> 00:11:55,256
สิ่งสำคัญคือคนนั้นไม่ใช่พี่ค่ะ

174
00:11:55,756 --> 00:11:57,466
[ดนตรีระทึกขึ้น]

175
00:12:01,220 --> 00:12:03,097
[ดนตรีหยุด]

176
00:12:04,598 --> 00:12:06,517
[ดงอุก] ลองดูข้อความสิครับ

177
00:12:10,771 --> 00:12:12,690
เซฮุนเป็นคนพิมพ์ครับ

178
00:12:18,028 --> 00:12:20,740
เปลี่ยนมือถือแล้วยังส่งมาได้ยังไงครับ

179
00:12:24,660 --> 00:12:25,494
คุณปู่ครับ

180
00:12:27,663 --> 00:12:30,416
เคยเจอคนคนนี้รึเปล่าครับ

181
00:12:34,128 --> 00:12:36,672
เขาเคยมาหาที่บ้านครับ

182
00:12:36,756 --> 00:12:39,925
หลังจากที่อันยุนซูกับคุณมาหาผม

183
00:12:40,760 --> 00:12:41,969
ได้ไม่นาน

184
00:12:42,720 --> 00:12:44,346
พวกคุณคุยเรื่องอะไรกันครับ

185
00:12:44,430 --> 00:12:46,182
[ดงอุก] เขามาขอโทษครับ

186
00:12:46,265 --> 00:12:50,436
ขอโทษในฐานะทนายของผู้หญิงคนนั้น

187
00:12:51,353 --> 00:12:54,857
ถ้าเขารู้ว่าผู้หญิงสองคนนั้นมีข้อตกลงกัน

188
00:12:56,233 --> 00:12:58,736
เซฮุนก็คงจะไม่ตาย

189
00:13:02,448 --> 00:13:03,282
ครับ

190
00:13:03,991 --> 00:13:05,576
[ดนตรีเยือกเย็น]

191
00:13:05,659 --> 00:13:07,161
[ดงอุก] ผมเคยเห็น

192
00:13:08,412 --> 00:13:10,206
ผู้หญิงคนนี้ครับ

193
00:13:11,165 --> 00:13:13,292
[ซูยอน] กำลังรอหลานอยู่สินะคะ

194
00:13:17,546 --> 00:13:21,217
ว่ากันว่าต่อให้ออกจากอกไปแล้วก็ยังเป็นเด็กน้อย

195
00:13:22,635 --> 00:13:26,180
แอบหวังว่าพวกเขาจะโตช้าลงกว่านี้สักหน่อย

196
00:13:36,482 --> 00:13:37,566
[ดงอุก] คนพวกนี้

197
00:13:38,776 --> 00:13:40,945
เป็นคนฆ่าเซฮุน

198
00:13:41,445 --> 00:13:43,906
อยากจะพูดแบบนี้เหรอครับ

199
00:13:45,074 --> 00:13:46,534
- ยังไม่สรุป…
- ครับ

200
00:13:49,286 --> 00:13:50,913
ผมคิดว่าเป็นแบบนั้นครับ

201
00:13:54,375 --> 00:13:57,002
[ดงอุก] เมื่อกี้ผู้หญิงคนนั้นก็บอกเหมือนกัน

202
00:13:58,671 --> 00:14:00,422
ว่าไม่ใช่อันยุนซู

203
00:14:03,717 --> 00:14:06,136
[จองกู] แล้วทำไมทนายจินถึงมีคลิปนี้ได้

204
00:14:07,012 --> 00:14:08,180
[มือถือสั่นข้อความเข้า]

205
00:14:08,264 --> 00:14:09,974
[ดนตรีเยือกเย็นบรรเลงต่อเนื่อง]

206
00:14:12,101 --> 00:14:13,143
คุณอัยการ

207
00:14:24,446 --> 00:14:25,573
ครับ จางจองกูครับ

208
00:14:25,656 --> 00:14:27,074
ฉันอันยุนซูค่ะ

209
00:14:27,575 --> 00:14:29,618
[ดนตรีเบาลงจนหยุด]

210
00:14:29,702 --> 00:14:31,287
ฉันส่งคลิปวิดีโอไปให้หนึ่งคลิป

211
00:14:31,370 --> 00:14:33,581
ได้รับแล้วครับ ว่าแต่ตอนนี้อยู่ไหนครับ

212
00:14:34,081 --> 00:14:36,959
เป็นคลิปกล้องวงจรปิด
ที่ถ่ายในวันที่โกเซฮุนตายค่ะ

213
00:14:37,668 --> 00:14:39,378
ท้ายคลิปจะมีคนร้ายตัวจริง

214
00:14:39,461 --> 00:14:41,672
ที่ฆ่าโกเซฮุน ซึ่งไม่ใช่ฉัน โผล่มาค่ะ

215
00:14:43,007 --> 00:14:44,341
ทนายจินเหรอครับ

216
00:14:45,050 --> 00:14:47,052
[ดนตรีลึกลับพิศวง]

217
00:14:48,345 --> 00:14:51,724
เราแกะรอยคุณยุนซู
จนเจอภาพทนายจินที่แกลเลอรี่ครับ

218
00:14:52,766 --> 00:14:54,560
เป็นภาพที่ถ่ายกับสามีของคุณ

219
00:14:55,311 --> 00:14:59,356
และก็รูปสเกตช์ชเวซูยอน
ที่ฝากให้กับเจ้าหน้าที่คุมประพฤติ

220
00:15:00,316 --> 00:15:01,525
หายไปแล้วครับ

221
00:15:02,109 --> 00:15:03,694
ที่คุณคิดถูกต้องแล้วละครับ

222
00:15:04,194 --> 00:15:07,531
เพราะงั้นตอนนี้อย่าเหนื่อยอยู่คนเดียว
มาร่วมมือกันนะครับ

223
00:15:08,574 --> 00:15:10,284
ฉันอยากยืนยันบางอย่างก่อน

224
00:15:10,367 --> 00:15:12,453
ถ้าหากมั่นใจแล้วจะไปหาคุณเองค่ะ

225
00:15:12,536 --> 00:15:13,913
- คุณยุนซู
- [ตัดสาย]

226
00:15:17,207 --> 00:15:18,125
[ถอนหายใจ]

227
00:15:19,126 --> 00:15:21,128
[ดนตรีเข้มข้นขึ้น]

228
00:15:28,552 --> 00:15:29,803
[ดนตรีหยุด]

229
00:15:42,566 --> 00:15:44,443
[ของหล่นก๊อกแก๊ก]

230
00:15:58,707 --> 00:15:59,708
[สิ่งของขยับ]

231
00:16:00,250 --> 00:16:01,627
[ยองอินถอนหายใจ] คุณยุนซู

232
00:16:02,711 --> 00:16:03,587
[ถอนหายใจ]

233
00:16:04,880 --> 00:16:06,090
ตกใจหมด

234
00:16:06,590 --> 00:16:07,967
[ดนตรีตึงเครียด]

235
00:16:08,050 --> 00:16:08,968
[ยองอินถอนหายใจ]

236
00:16:09,051 --> 00:16:10,761
ผมนี่โชคดีจริงๆ เลย

237
00:16:13,055 --> 00:16:14,682
ถ้าไม่ใช่เพราะคุณยุนซู

238
00:16:14,765 --> 00:16:17,476
ผมคงไม่รู้ว่ามีรอยนิ้วมือติดอยู่ที่ภาพพิมพ์

239
00:16:17,977 --> 00:16:21,021
คุณยุนซู ภาพพิมพ์นั้นอยู่ที่ไหนเหรอครับ

240
00:16:23,774 --> 00:16:25,025
[ยุนซู] วางมันลงเดี๋ยวนี้

241
00:16:26,986 --> 00:16:28,237
[พ่นหายใจ]

242
00:16:33,117 --> 00:16:33,993
(เฟอร์ริกคลอไรด์
อันตราย)

243
00:16:34,076 --> 00:16:35,077
ใช่ครับ

244
00:16:36,036 --> 00:16:38,831
ผมนี่แหละ ที่ฆ่าสามีของคุณ

245
00:16:39,832 --> 00:16:40,666
ไม่ใช่

246
00:16:42,751 --> 00:16:45,004
ที่ฉันเห็นในวันนั้นมันไม่ใช่คุณ

247
00:16:45,087 --> 00:16:46,547
[ดนตรีระทึกตึงเครียด]

248
00:16:47,423 --> 00:16:48,799
เป็นภรรยาของคุณ

249
00:16:56,140 --> 00:16:58,600
[หัวเราะเสียงสูง]

250
00:16:58,684 --> 00:16:59,935
[หัวเราะก๊าก]

251
00:17:00,019 --> 00:17:01,937
นี่คุณกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่

252
00:17:02,021 --> 00:17:05,816
ไม่ใช่หรอกครับ ที่คุณเห็นวันนั้นก็คือผมเอง!

253
00:17:07,985 --> 00:17:09,153
[พ่นลมขัดใจ]

254
00:17:10,863 --> 00:17:11,822
สามีคุณน่ะ

255
00:17:13,115 --> 00:17:15,159
หยาบคายกับผมและภรรยา

256
00:17:16,660 --> 00:17:18,579
แค่เรื่องหยาบคาย ไม่เห็นต้องฆ่ากันเลย

257
00:17:18,662 --> 00:17:20,789
เกณฑ์นี้ใครเป็นคนกำหนดเหรอครับ

258
00:17:20,873 --> 00:17:22,458
เหยื่อเป็นคนกำหนดครับ

259
00:17:22,541 --> 00:17:23,834
ศิลปินอีคีแดน่ะ

260
00:17:24,668 --> 00:17:26,670
เขาดูหมิ่นพวกเรานะครับ

261
00:17:26,754 --> 00:17:28,756
[หายใจแรงไม่เป็นจังหวะ]

262
00:17:29,673 --> 00:17:32,926
ทั้งหมดนี้! ทั้งหมด!
ทั้งหมดมันเป็นเพราะคุณ!

263
00:17:33,010 --> 00:17:35,763
ก็ปล่อยให้มันอยู่อย่างนั้นไปสิ!

264
00:17:35,846 --> 00:17:37,556
แต่คุณกลับทำให้มันยุ่งเหยิงไปหมด

265
00:17:37,639 --> 00:17:39,767
คุณไม่มีสิทธิ์จะโกรธใครทั้งนั้น!

266
00:17:41,643 --> 00:17:45,272
[ผู้ประกาศข่าว] นางสาวก. ผู้ต้องหา
ในคดีฆาตกรรมคู่สามีภรรยาหมอฟัน

267
00:17:45,355 --> 00:17:47,983
ได้สารภาพในศาลว่า
ได้ก่อเหตุฆาตกรรมอื่นอีกด้วย

268
00:17:48,067 --> 00:17:50,194
ทุกคนในห้องพิจารณาคดีต่างตกตะลึง

269
00:17:50,277 --> 00:17:53,989
มีเพียงผู้ต้องหาเท่านั้น
ที่ยังสารภาพต่อไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย

270
00:17:54,073 --> 00:17:56,408
- จากคำสารภาพ…
- คิดว่าโชคดีแล้วแท้ๆ

271
00:17:56,492 --> 00:17:58,619
นี่มันเรื่องอะไรกันเหรอคะ

272
00:17:59,119 --> 00:18:00,829
[ดนตรีเปียโนกดดัน]

273
00:18:00,913 --> 00:18:04,792
[ผู้ประกาศข่าว] ส่วนทางฝ่ายสืบสวน
ยังไม่พบข้อมูลอื่นๆ เพิ่มเติมครับ

274
00:18:04,875 --> 00:18:06,251
[ดนตรีเปียโนกดดันบรรเลงต่อเนื่อง]

275
00:18:12,049 --> 00:18:13,050
[ชัตเตอร์]

276
00:18:30,192 --> 00:18:31,652
- ที่รักคะ
- หืม

277
00:18:35,239 --> 00:18:36,073
อะไรครับ

278
00:18:37,199 --> 00:18:38,951
ให้คุณโมอึนด้วยค่ะ

279
00:18:39,535 --> 00:18:42,788
จิตใจของคนเราน่ะ
จะหวั่นไหวกับสิ่งเล็กๆ น่ะค่ะ

280
00:18:43,997 --> 00:18:44,915
[ชัตเตอร์]

281
00:19:11,358 --> 00:19:12,609
[ดนตรีสงบลง]

282
00:19:12,693 --> 00:19:13,902
ก็นั่นไง!

283
00:19:13,986 --> 00:19:17,906
ทำไมล่ะ ทำไมถึงฆ่าโกเซฮุนไม่ได้

284
00:19:17,990 --> 00:19:21,451
ถ้าคุณรักษาสัญญา เรื่องคงไม่มาถึงป่านนี้หรอก!

285
00:19:22,161 --> 00:19:25,581
จะว่าไป โมอึนก็ต้องขอบคุณผมนะครับ

286
00:19:25,664 --> 00:19:28,959
เพราะคนที่แก้แค้นให้น้องสาวเธอก็คือผม!

287
00:19:29,042 --> 00:19:32,296
คุณมัวแต่ลังเลจนไม่ได้ลงมือ
ผมเลยทำให้แทนไง!

288
00:19:34,131 --> 00:19:35,424
[มือถือดัง]

289
00:19:36,133 --> 00:19:37,718
[ยุนซูร้อง]

290
00:19:38,844 --> 00:19:40,012
- [ฮึดฮัด]
- [ยองอินร้องเจ็บ]

291
00:19:40,888 --> 00:19:42,014
[แค่นเสียงเคียดแค้น]

292
00:19:49,563 --> 00:19:51,565
[มือถือดัง]

293
00:20:01,867 --> 00:20:03,035
เอาออกมา

294
00:20:16,173 --> 00:20:17,549
เบอร์ทนายจางนี่

295
00:20:21,220 --> 00:20:23,722
[ดนตรีระทึกตึงเครียดขึ้น]

296
00:20:30,604 --> 00:20:31,939
[ดนตรีสงบลง]

297
00:20:32,022 --> 00:20:33,023
แม่งเอ๊ย

298
00:20:33,815 --> 00:20:36,944
คุณทนายคิดว่าสมบูรณ์แบบแล้วใช่ไหมคะ

299
00:20:37,694 --> 00:20:41,907
ตอนนี้อัยการแพคน่าจะกำลังดูคลิปต้นฉบับอยู่ค่ะ

300
00:20:43,116 --> 00:20:44,159
[ยองอินแค่นขำ]

301
00:20:44,660 --> 00:20:46,495
คิดว่าผมดูคลิปนี้ไปกี่ครั้งแล้วล่ะ

302
00:20:47,204 --> 00:20:49,248
สิบครั้ง หรือร้อยครั้ง!

303
00:20:50,415 --> 00:20:53,168
คงจะรู้แล้วว่าคุณยุนซูไม่ใช่คนร้าย

304
00:20:56,004 --> 00:21:00,050
ผมก็รู้ว่าตอนนี้อัยการแพคกำลังสงสัยผมอยู่

305
00:21:00,133 --> 00:21:01,260
[ยุนซูร้องตกใจ]

306
00:21:01,343 --> 00:21:05,055
อย่างที่คุณยุนซูบอก ปัญหาของอีคีแดกับผม

307
00:21:05,138 --> 00:21:07,140
ไม่ใช่เรื่องที่ต้องฆ่ากันให้ตาย

308
00:21:13,272 --> 00:21:14,106
"ฉัน…

309
00:21:14,856 --> 00:21:16,400
เป็นคนฆ่าสามี

310
00:21:17,025 --> 00:21:19,736
แต่ฉันไม่ใช่คนที่ฆ่าโกเซฮุน"

311
00:21:22,572 --> 00:21:26,034
สิ่งที่คุณยุนซูให้สัมภาษณ์เอาไว้
จะกลายเป็นความจริงแล้วครับ

312
00:21:26,618 --> 00:21:29,079
พอสารภาพแล้ว คุณก็ได้ฆ่าอีคีแด

313
00:21:29,579 --> 00:21:30,747
ส่วนโกเซฮุน

314
00:21:31,415 --> 00:21:34,126
ก็ถูกฆ่าโดยใครบางคนที่โมอึนส่งมา!

315
00:21:34,209 --> 00:21:35,919
[ดนตรีระทึก]

316
00:21:40,424 --> 00:21:41,383
[ทั้งคู่ฮึดฮัด]

317
00:21:47,889 --> 00:21:49,349
[โซแฮคราง]

318
00:21:49,433 --> 00:21:50,475
[ครางเจ็บ]

319
00:21:50,559 --> 00:21:51,727
[ยุนซู] อย่า อย่านะ!

320
00:21:53,061 --> 00:21:54,187
อย่านะ

321
00:21:54,271 --> 00:21:56,690
ผมเอง ก็อยากแลกเปลี่ยน

322
00:21:56,773 --> 00:21:58,191
กับคุณยุนซูบ้างเหมือนกัน

323
00:21:58,275 --> 00:22:00,527
[ดนตรีตึงเครียด]

324
00:22:00,610 --> 00:22:02,904
น้ำยากัดกรด เทลงที่แผ่นภาพนั่นซะ

325
00:22:05,949 --> 00:22:07,200
เร็วๆ สิ!

326
00:22:07,701 --> 00:22:09,828
พอลบรอยนิ้วมือพวกนั้นไปแล้ว!

327
00:22:09,911 --> 00:22:12,581
ทั้งคุณยุนซู ทั้งผม ตอนนี้ก็จะสบายขึ้น!

328
00:22:13,290 --> 00:22:14,791
ที่ถูกคุณใส่ร้าย

329
00:22:15,417 --> 00:22:19,921
และที่ให้สัมภาษณ์ ก็แค่บอกว่า
เป็นแผนของโมอึนก็เลยฆ่าโมอึนทิ้ง!

330
00:22:20,630 --> 00:22:21,757
บ้าไปแล้ว

331
00:22:23,717 --> 00:22:24,676
ต้องบ้าสิครับ

332
00:22:25,385 --> 00:22:26,428
มาถึงขั้นนี้แล้ว

333
00:22:27,596 --> 00:22:28,680
ยังไงดี

334
00:22:29,890 --> 00:22:31,433
ถ้าผมแทงครั้งนึง

335
00:22:32,059 --> 00:22:33,435
จะตัดสินใจง่ายขึ้นไหม

336
00:22:33,518 --> 00:22:34,728
อย่านะ

337
00:22:34,811 --> 00:22:35,729
พอได้แล้ว

338
00:22:39,358 --> 00:22:40,233
พอได้แล้ว

339
00:22:46,490 --> 00:22:47,366
[เปิดฝา]

340
00:22:55,957 --> 00:22:56,917
[น้ำกรดกัด]

341
00:23:02,631 --> 00:23:03,882
[น้ำกรดกัด]

342
00:23:11,640 --> 00:23:13,183
ทำดีมาก

343
00:23:13,266 --> 00:23:14,267
เอาละ

344
00:23:14,768 --> 00:23:17,020
ตอนนี้ ฆ่าโมอึนสิครับ

345
00:23:18,730 --> 00:23:19,815
[ดนตรีสงบลง]

346
00:23:19,898 --> 00:23:21,608
เลิกทำเรื่องบ้าๆ สักที

347
00:23:22,359 --> 00:23:24,194
รอยนิ้วมือก็ลบไปแล้วนี่คะ

348
00:23:24,277 --> 00:23:25,570
[ดนตรีเขย่าขวัญ]

349
00:23:25,654 --> 00:23:27,030
ผมรู้อยู่แล้ว

350
00:23:27,114 --> 00:23:28,865
ว่าคุณยุนซูไม่มีทางทำได้

351
00:23:29,574 --> 00:23:31,159
ภรรยาผมบอกมาครับ

352
00:23:31,868 --> 00:23:33,745
ว่าอันยุนซูก็เป็นแบบนี้

353
00:23:34,371 --> 00:23:35,580
[แค่นขำ]

354
00:23:36,331 --> 00:23:37,958
เป็นแค่คนธรรมดา

355
00:23:38,041 --> 00:23:40,127
[ดนตรีบีบคั้น]

356
00:23:40,210 --> 00:23:41,711
[โซแฮ ] ถามว่าทำไม

357
00:23:42,963 --> 00:23:44,881
ถึงช่วยพี่ใช่ไหมคะ

358
00:23:49,094 --> 00:23:53,849
ฉันอยากให้เรื่องที่ฉันทำ
กลับไปเป็นเหมือนเดิมที่ควรจะเป็น

359
00:23:54,391 --> 00:23:55,851
ก็เท่านั้นค่ะ

360
00:23:57,477 --> 00:23:59,146
พี่มีที่ที่ต้องกลับไป

361
00:24:00,730 --> 00:24:02,816
แต่ฉันน่ะไม่มีหรอกค่ะ

362
00:24:06,486 --> 00:24:08,029
- [จ้วงแทง]
- [ยุนซูกรีดร้องเสียใจ]

363
00:24:08,113 --> 00:24:08,989
ทำอะไร!

364
00:24:09,781 --> 00:24:11,700
[ดนตรีบีบคั้นบรรเลงต่อเนื่อง]

365
00:24:15,078 --> 00:24:17,372
ทนายจาง ฉัน… ฉันไม่ได้ทำนะ

366
00:24:17,456 --> 00:24:19,249
นังบ้านี่มันทำของมันเองนะ!

367
00:24:19,332 --> 00:24:21,418
- อย่าดึงมีดออก ปล่อยไว้แบบนั้น
- มันทำของมันเองนะ

368
00:24:21,501 --> 00:24:22,627
[ยุนซูร้องแทบขาดใจ]

369
00:24:23,795 --> 00:24:25,005
[ก้อง] คุณยุนซู!

370
00:24:25,088 --> 00:24:26,590
[ดนตรีเงียบลง]

371
00:24:35,557 --> 00:24:37,559
[ดนตรีมืดมนชวนหลอน]

372
00:24:53,617 --> 00:24:54,534
[ทิ้งมีด]

373
00:25:04,419 --> 00:25:06,421
[ดนตรีเศร้าบีบคั้น]

374
00:25:06,505 --> 00:25:07,380
[ยุนซูสะอื้น]

375
00:25:07,964 --> 00:25:09,799
[สะอื้น] ไม่นะ

376
00:25:10,842 --> 00:25:12,844
[ยุนซูสะอื้นต่อเนื่อง]

377
00:25:15,597 --> 00:25:16,806
ทำแบบนี้ทำไม

378
00:25:19,226 --> 00:25:20,310
ทำไม

379
00:25:26,316 --> 00:25:27,609
ทำไม

380
00:25:27,692 --> 00:25:28,985
[ไซเรนดังแว่ว]

381
00:25:31,863 --> 00:25:32,948
ทำทำไม

382
00:25:40,455 --> 00:25:42,457
[ไซเรนดังขึ้น]

383
00:25:56,680 --> 00:25:58,682
[ดนตรีเศร้าบีบคั้นบรรเลงต่อเนื่อง]

384
00:26:13,613 --> 00:26:15,031
[ดนตรีจบ]

385
00:26:16,074 --> 00:26:17,075
[ยุนซูสะอื้น]

386
00:26:21,246 --> 00:26:22,831
[ฟ้าร้อง]

387
00:26:24,040 --> 00:26:25,041
[ผู้คนฮือฮาตกใจ]

388
00:26:26,251 --> 00:26:28,253
[คนในศาลซุบซิบคุยกัน]

389
00:26:35,552 --> 00:26:36,970
[ยุนซูในคลิป] ค่อยๆ ลุก

390
00:26:46,896 --> 00:26:47,772
[เปิดประตู]

391
00:26:48,940 --> 00:26:50,317
โธ่เอ๊ย แม่ง

392
00:26:50,817 --> 00:26:53,862
นึกว่าจะตายซะแล้ว [แค่นขำ] นังบ้านี่

393
00:26:56,072 --> 00:26:57,157
มือถือ

394
00:27:10,337 --> 00:27:11,296
[ถอนหายใจหงุดหงิด]

395
00:27:15,425 --> 00:27:16,718
โธ่เว้ย เชี่ยนี่

396
00:27:16,801 --> 00:27:18,803
[หอบ]

397
00:27:25,977 --> 00:27:26,811
นี่

398
00:27:27,312 --> 00:27:30,649
เมื่อกี้ฉันเกือบจะถูกฆ่าตายไปแล้วรู้มั้ย

399
00:27:31,691 --> 00:27:32,984
(พูดไรของแก รีบเข้ามาเร็ว)

400
00:27:33,068 --> 00:27:34,361
[หัวเราะเบาๆ]

401
00:27:34,444 --> 00:27:37,322
[พิมพ์รัวๆ]

402
00:27:37,405 --> 00:27:39,366
(มีอีเวรที่ไหนไม่รู้จะเอามีดมาแทงฉัน)

403
00:27:39,449 --> 00:27:41,910
(เลิกพูดไปเรื่อยน่า เกมนี้แกจัดการเลยนะ)

404
00:27:41,993 --> 00:27:44,412
โอ๊ย ไอ้พวกนี้ไม่เชื่อกันเลย

405
00:27:45,121 --> 00:27:45,955
[แค่นขำ]

406
00:27:46,456 --> 00:27:47,457
เออ

407
00:27:48,249 --> 00:27:50,669
ช่างเถอะ เข้าเกมต่อดีกว่า

408
00:27:51,711 --> 00:27:53,380
เงินเดิมพันวันนี้ตั้งเท่าไหร่เนี่ย

409
00:27:54,214 --> 00:27:55,048
[พ่นลมหายใจ]

410
00:27:57,050 --> 00:28:00,470
นี่ เกมวันนี้สำคัญมากนะ

411
00:28:02,722 --> 00:28:04,557
อ๋อ ฉันถือค้อนเอง

412
00:28:04,641 --> 00:28:06,351
[ดนตรีชั่วร้าย]

413
00:28:07,310 --> 00:28:08,770
[ร้องอู้อี้]

414
00:28:55,275 --> 00:28:57,068
[ดนตรีชั่วร้ายบรรเลงยิ่งใหญ่]

415
00:29:19,549 --> 00:29:21,217
[ดนตรีตึงเครียดขึ้น]

416
00:29:29,684 --> 00:29:31,686
[ดนตรีหยุด]

417
00:29:31,770 --> 00:29:33,146
[ผู้คนพูดคุย]

418
00:29:33,229 --> 00:29:34,689
[ผู้พิพากษา] ทนายความ

419
00:29:34,773 --> 00:29:36,107
เชิญแก้ต่างได้ครับ

420
00:29:40,028 --> 00:29:41,321
[ถอนหายใจ]

421
00:29:43,615 --> 00:29:45,617
ความผิดพลาดของเรื่องนี้เริ่มมาจากตรงไหนครับ

422
00:29:47,035 --> 00:29:49,496
วันที่ 15 เมษายน ปี 2022

423
00:29:51,039 --> 00:29:53,625
เวลาที่คุณอีคีแดสามีของจำเลยถูกฆาตกรรม

424
00:29:55,084 --> 00:29:57,212
จำเลยมาถึงที่เกิดเหตุ

425
00:29:58,046 --> 00:30:00,924
ตอนนั้นได้พบว่าสามีของตนกำลังจะเสียชีวิต

426
00:30:01,007 --> 00:30:04,803
จึงโทรแจ้ง 119
โศกนาฏกรรมของจำเลยจึงเริ่มต้นขึ้น

427
00:30:07,180 --> 00:30:08,973
จำเลยได้ทำข้อตกลง

428
00:30:09,557 --> 00:30:11,518
กับฆาตกรขณะอยู่ในเรือนจำ

429
00:30:12,560 --> 00:30:16,314
ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่า
นั่นเป็นความผิดมหันต์และน่ากลัวแค่ไหน

430
00:30:17,190 --> 00:30:20,276
แต่ว่านั่นก็เป็นทางรอดเดียวที่จำเลยมีอยู่ครับ

431
00:30:22,195 --> 00:30:23,655
ถ้าหากไม่ทำแบบนั้น

432
00:30:24,948 --> 00:30:26,783
ก็คงจะไม่มีโอกาสเช่นนี้ครับ

433
00:30:30,036 --> 00:30:31,496
จำเลยอันยุนซู

434
00:30:32,163 --> 00:30:33,873
ไม่ได้เป็นเพียงแค่เหยื่อ

435
00:30:33,957 --> 00:30:36,000
แต่ยังเป็นผู้รอดชีวิตของคดีนี้

436
00:30:36,709 --> 00:30:41,923
ผู้รอดชีวิตที่ต่อสู้ดิ้นรน
เพื่อทวงคืนชีวิตของตัวเองและชีวิตของลูกสาว

437
00:30:43,633 --> 00:30:44,676
ถ้าอย่างนั้น

438
00:30:46,052 --> 00:30:47,387
ผมขอถามอีกครั้งนึงนะครับ

439
00:30:48,471 --> 00:30:50,473
ความผิดพลาดมันเริ่มจากตรงไหนครับ

440
00:30:51,266 --> 00:30:53,726
หากแก้ไขความผิดพลาดนั้นได้ทัน

441
00:30:54,644 --> 00:30:57,146
ชีวิตของเธอจะกลับไปเป็นเหมือนเก่าได้ไหมครับ

442
00:30:57,939 --> 00:30:59,941
[ดนตรีชวนครุ่นคิดเศร้าหมอง]

443
00:31:01,150 --> 00:31:02,694
มาถึงตอนนี้แล้ว

444
00:31:03,736 --> 00:31:06,030
ผมได้แต่ภาวนาให้เป็นแบบนั้นได้ครับ

445
00:31:07,949 --> 00:31:09,242
ขอจบการแถลงเท่านี้

446
00:31:11,870 --> 00:31:15,832
[ผู้พิพากษา] ในคดีร่วม ซึ่งรวมถึง
คดีฆาตกรรมของจำเลยอันยุนซู

447
00:31:16,374 --> 00:31:18,459
ศาลมีคำพิพากษาดังต่อไปนี้

448
00:31:19,627 --> 00:31:21,379
จำเลยอันยุนซู

449
00:31:22,005 --> 00:31:25,216
ในคดีหลัก คดีฆาตกรรมอีคีแดนั้น

450
00:31:25,300 --> 00:31:26,801
พิพากษาให้ยกฟ้อง

451
00:31:26,885 --> 00:31:28,511
[ผู้คนในศาลพูดคุยกัน]

452
00:31:30,471 --> 00:31:35,810
[ผู้พิพากษา] คำพิพากษาในคดีร่วม
ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 25

453
00:31:35,894 --> 00:31:38,104
ฐานพยายามฆ่า มีความผิด

454
00:31:38,813 --> 00:31:41,649
มาตรา 255 ฐานเตรียมการ

455
00:31:41,733 --> 00:31:43,610
และสมคบคิดฆาตกรรม มีความผิด

456
00:31:44,319 --> 00:31:47,864
มาตรา 276 ฐานกักขัง มีความผิด

457
00:31:47,947 --> 00:31:52,660
ด้วยเหตุนี้ ศาลชั้นต้น
มีคำพิพากษาให้จำเลยอันยุนซู

458
00:31:53,620 --> 00:31:56,998
จำคุกสองปีและรอลงอาญาเป็นเวลาสามปี

459
00:31:57,081 --> 00:31:58,249
[คนพูดคุยกันเสียงดัง]

460
00:31:58,333 --> 00:32:01,711
[ผู้พิพากษา] เหตุผลในการกำหนดโทษ
มีดังต่อไปนี้โดยเฉพาะ

461
00:32:01,794 --> 00:32:04,005
ในคดีพยายามฆ่าและกักขัง

462
00:32:04,088 --> 00:32:05,632
ทางศาลขอแจ้งว่า

463
00:32:05,715 --> 00:32:11,471
หนังสือคำร้องจากญาติของผู้เสียหาย
ได้ส่งผลต่อการตัดสินใจลดโทษของศาล

464
00:32:19,354 --> 00:32:21,147
[ดงอุก] หนังสือคำร้องครับ

465
00:32:23,358 --> 00:32:24,692
[ดนตรีเบาลงจนเงียบ]

466
00:32:24,776 --> 00:32:26,152
ถ้าหาก…

467
00:32:27,779 --> 00:32:30,573
เซฮุนยอมรับความผิดที่ตัวเองทำ

468
00:32:31,157 --> 00:32:33,618
แล้วได้รับโทษตามที่ควรได้รับ

469
00:32:36,037 --> 00:32:37,789
จะเป็นยังไงครับ

470
00:32:38,748 --> 00:32:39,832
ถ้าเป็นแบบนั้น

471
00:32:41,042 --> 00:32:44,170
เรื่องก็คงจะ… ต่างจากตอนนี้ครับ

472
00:32:46,297 --> 00:32:48,049
ถ้าเป็นแบบนั้นนะครับ

473
00:32:50,218 --> 00:32:51,886
[ดนตรีเปียโนบรรเลงอย่างเศร้าสร้อย]

474
00:32:51,970 --> 00:32:53,721
ระหว่างที่สอบสวน

475
00:32:56,391 --> 00:32:58,977
ก็เคยมีความคิดที่ว่าอันยุนซู

476
00:32:59,686 --> 00:33:01,771
อาจจะไม่ใช่คนร้ายก็ได้

477
00:33:02,772 --> 00:33:04,899
แต่ผมฝังความคิดนั้นเอาไว้เสมอ

478
00:33:05,733 --> 00:33:08,528
ผมใช้การตายของเหยื่อมาเป็นข้ออ้าง

479
00:33:09,112 --> 00:33:11,114
ใช้ความรู้สึกถึงความยุติธรรม

480
00:33:11,656 --> 00:33:13,616
ในฐานะอัยการเป็นข้อแก้ตัว

481
00:33:15,952 --> 00:33:18,830
บอกตัวเองให้เชื่อแค่สิ่งที่เห็นเท่านั้นน่ะครับ

482
00:33:22,291 --> 00:33:23,918
ควรจะเฉลียวใจบ้าง

483
00:33:25,920 --> 00:33:27,839
แต่กลับหมกมุ่นกับความคิดนั้น

484
00:33:31,050 --> 00:33:34,637
ทั้งที่รู้ว่าความโกรธท่าน
ที่เสียครอบครัวไปเป็นสิ่งอันตราย

485
00:33:36,723 --> 00:33:38,182
แต่ผมก็เมินเฉยครับ

486
00:33:40,268 --> 00:33:42,395
เพราะคิดแต่จะจับอันยุนซูเท่านั้น

487
00:33:45,023 --> 00:33:47,984
ผมจะแก้ไขทุกอย่างให้ถูกต้อง ครับ

488
00:33:48,943 --> 00:33:49,986
ต้องเป็นแบบนั้นครับ

489
00:33:50,069 --> 00:33:51,362
[ผู้พิพากษา] คุณอันยุนซู

490
00:33:53,281 --> 00:33:55,658
ตอนนี้คุณกลับบ้านได้แล้วครับ

491
00:33:55,742 --> 00:33:58,119
[ผู้คนในห้องศาลปรบมือ]

492
00:33:58,953 --> 00:34:01,372
[ดนตรีอิ่มเอมเหมือนฝัน]

493
00:34:34,238 --> 00:34:35,156
[เปิดประตู]

494
00:34:35,782 --> 00:34:37,200
[ฝีเท้า]

495
00:34:41,954 --> 00:34:43,206
[ดนตรีหยุด]

496
00:34:56,844 --> 00:34:59,889
[ผู้หญิง] มีเรื่องที่จะแจ้งให้ทราบ
เกี่ยวกับผลงานชิ้นนี้ค่ะ

497
00:34:59,972 --> 00:35:02,266
ตรงนี้มีรอยนิ้วมือติดอยู่ค่ะ

498
00:35:02,350 --> 00:35:03,518
รอยนิ้วมือเหรอคะ

499
00:35:03,601 --> 00:35:06,020
ค่ะ เป็นผลงานที่ทำ
หลังจากศิลปินเสียชีวิตไปแล้ว

500
00:35:06,104 --> 00:35:07,980
ก็เลยพิมพ์ออกมาตามต้นฉบับ

501
00:35:08,523 --> 00:35:11,067
ดูแล้วมีความหมายด้วยค่ะ

502
00:35:12,318 --> 00:35:13,861
อย่างนี้นี่เอง

503
00:35:13,945 --> 00:35:16,697
เป็นผลงานที่พิมพ์ออกมาเพียงชิ้นเดียวค่ะ

504
00:35:16,781 --> 00:35:19,408
เป็นโมโนเอดิชั่นที่หายากในงานพิมพ์โลหะ

505
00:35:19,492 --> 00:35:21,035
ควรค่าในการเก็บสะสมนะคะ

506
00:35:21,119 --> 00:35:22,662
[ดนตรีลึกลับชั่วร้าย]

507
00:35:23,204 --> 00:35:25,039
ทำลายต้นฉบับทิ้งแล้วเหรอคะ

508
00:35:25,123 --> 00:35:28,167
อ๋อ เปล่าค่ะ ต้นฉบับอยู่ที่สตูดิโอของศิลปินค่ะ

509
00:35:30,419 --> 00:35:31,712
อ๋อ ไม่ต้องกังวลนะคะ

510
00:35:32,296 --> 00:35:34,340
จะไม่มีการพิมพ์ผลงานออกมาอีกแล้วละค่ะ

511
00:35:35,675 --> 00:35:37,009
มันต้องเป็นแบบนั้นค่ะ

512
00:35:37,093 --> 00:35:38,719
[ดนตรีชั่วร้ายขึ้น]

513
00:35:38,803 --> 00:35:40,263
[เลื่อนมีดเข้า]

514
00:35:43,015 --> 00:35:44,308
[เลื่อนมีดออก]

515
00:35:47,770 --> 00:35:48,980
[เลื่อนมีด]

516
00:35:51,482 --> 00:35:53,734
[ดนตรีทวีความเข้มข้น]

517
00:36:00,116 --> 00:36:00,992
[ดนตรีแผ่วลงจนหยุด]

518
00:36:01,075 --> 00:36:03,703
ถึงจะคิดว่าทำลายหลักฐานได้หมดแล้ว

519
00:36:04,245 --> 00:36:05,121
แต่ไม่ครับ

520
00:36:05,204 --> 00:36:07,331
ยังมีตัวพิมพ์เพื่อทดสอบอยู่

521
00:36:08,124 --> 00:36:09,125
ตรงนี้

522
00:36:09,709 --> 00:36:11,169
พร้อมกับรอยนิ้วมือครับ

523
00:36:13,629 --> 00:36:15,423
รอยนิ้วมือฉันงั้นเหรอคะ

524
00:36:16,299 --> 00:36:17,133
ครับ

525
00:36:17,758 --> 00:36:19,260
รอยนิ้วมือคุณชเวซูยอนครับ

526
00:36:26,726 --> 00:36:28,269
ไม่ใส่นาฬิกาเหรอครับ

527
00:36:29,353 --> 00:36:31,189
ได้ยินว่าเป็นนาฬิกาที่รักมาก

528
00:36:32,356 --> 00:36:33,524
[ซูยอน] เป็นนาฬิกา

529
00:36:34,150 --> 00:36:35,943
ที่แลกกับสามี

530
00:36:36,444 --> 00:36:39,030
เป็นของขวัญที่เขาได้แต่งตั้งเป็นอาจารย์ค่ะ

531
00:36:42,033 --> 00:36:43,534
ตอนลอยอังคาร

532
00:36:47,455 --> 00:36:49,332
ฉันโยนลงทะเลไปพร้อมกับเขา

533
00:36:54,503 --> 00:36:55,796
คุณชเวซูยอน

534
00:36:56,422 --> 00:36:57,673
ฆ่าอีคีแดใช่ไหมครับ

535
00:37:06,807 --> 00:37:07,642
ไม่ค่ะ

536
00:37:11,062 --> 00:37:12,605
[สั่น] สามีเป็นคนฆ่าค่ะ

537
00:37:19,695 --> 00:37:22,823
เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเร็วมาก ไม่ทันได้ห้าม

538
00:37:22,907 --> 00:37:24,408
[ดนตรีตึงเครียดร้ายกาจ]

539
00:37:24,492 --> 00:37:26,160
[ซูยอน] ตอนที่ฉันหันกลับมา

540
00:37:26,953 --> 00:37:29,247
ในมือของสามีก็ถือมีดเอาไว้แล้วค่ะ

541
00:37:45,263 --> 00:37:46,639
ซูยอน

542
00:37:50,226 --> 00:37:51,102
[คีแดครางเจ็บ]

543
00:38:15,126 --> 00:38:16,877
[ซูยอนเค้นแรง]

544
00:38:18,045 --> 00:38:19,130
[คีแดครางอ่อนแรง]

545
00:38:27,930 --> 00:38:29,307
[ดนตรีสงบลง]

546
00:38:34,020 --> 00:38:35,104
[ทิ้งอาวุธ]

547
00:38:44,363 --> 00:38:47,033
ก็เขาพูดจาเสียมารยาทกับคุณนี่คะ

548
00:38:54,957 --> 00:38:56,417
[ดนตรีชั่วร้ายมืดมน]

549
00:38:56,500 --> 00:38:57,335
ที่รักคะ

550
00:38:59,295 --> 00:39:01,172
- ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
- [ซูยอนหัวเราะเสียสติ]

551
00:39:17,646 --> 00:39:20,775
ผมจะจัดการที่นี่เอง ออกไปก่อนนะ

552
00:39:24,779 --> 00:39:26,113
ฉันไม่เป็นไร

553
00:39:26,197 --> 00:39:29,367
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ไม่ต้องกังวลนะ หืม

554
00:39:29,867 --> 00:39:32,828
ผมจะรีบ… รีบจัดการแล้วตามออกไปนะ

555
00:39:33,871 --> 00:39:34,997
ไม่เป็นไร

556
00:39:35,790 --> 00:39:36,791
ใช่ ไม่เป็นไร

557
00:39:38,209 --> 00:39:39,126
[ซูยอนหัวเราะ]

558
00:39:55,393 --> 00:39:56,602
[ปิดประตู]

559
00:39:58,187 --> 00:39:59,146
[ยุนซูอุทานดังแว่ว]

560
00:40:01,774 --> 00:40:04,443
[ยุนซูร้องไห้] หายใจไว้นะ ไม่นะ

561
00:40:04,527 --> 00:40:07,363
อย่าหลับ คีแด
คีแด มองฉันหน่อย

562
00:40:07,446 --> 00:40:09,073
คีแด ลืมตาสิ

563
00:40:09,865 --> 00:40:10,866
ห้ามหลับนะคีแด

564
00:40:11,784 --> 00:40:13,869
จะทิ้งเราไปไม่ได้นะคีแด

565
00:40:14,995 --> 00:40:16,539
[สะอื้น] คีแด

566
00:40:17,039 --> 00:40:19,542
ช่วยรีบมาหน่อยนะคะ!

567
00:40:19,625 --> 00:40:21,460
[ซูยอน] ฉันรู้ว่าไม่ควรทำแบบนั้น

568
00:40:23,337 --> 00:40:25,881
แต่ว่าฉันแจ้งจับสามีไม่ได้ค่ะ

569
00:40:30,094 --> 00:40:32,680
เพราะว่าฉันเข้าใจสามีของฉันค่ะ

570
00:40:38,811 --> 00:40:39,979
คุณชเวซูยอน

571
00:40:40,062 --> 00:40:42,898
ตอนนี้คุณคือผู้ต้องสงสัยในฐานะผู้สมรู้ร่วมคิด

572
00:40:42,982 --> 00:40:45,109
คดีฆาตกรรมอีคีแดและโกเซฮุน

573
00:40:45,860 --> 00:40:47,695
ถึงจะต้องต่อสู้ในศาลต่อ

574
00:40:47,778 --> 00:40:52,575
แต่คดีอีคีแดมีหลักฐานมากพอ
ที่ชี้ว่าคุณชเวซูยอนเป็นฆาตกร

575
00:40:55,035 --> 00:40:57,037
[ดนตรีพิศวง]

576
00:40:59,373 --> 00:41:00,875
อันยุนซูเอง

577
00:41:03,169 --> 00:41:06,088
ก็เริ่มจากการถูกสงสัยแบบนี้ใช่ไหมคะ

578
00:41:15,931 --> 00:41:18,767
คุณมีสิทธิ์แต่งตั้งทนายความ
และปฏิเสธการให้ปากคำครับ

579
00:41:35,910 --> 00:41:37,286
[ดนตรีจบ]

580
00:41:40,831 --> 00:41:42,291
[ดนตรีป็อปบรรเลงทางวิทยุ]

581
00:41:46,545 --> 00:41:51,967
♪ จันทร์เอ๋ย จันทร์เจ้า ขอข้าวขอแกง ♪

582
00:41:52,051 --> 00:41:55,179
♪ ขอแหวนทองแดง ผูกมือ… ♪

583
00:41:55,262 --> 00:41:57,556
- ซบ ชอบไหมลูก
- ค่ะ

584
00:41:57,640 --> 00:42:03,187
♪ ขอช้าง ขอม้า ให้น้องข้าขี่ ♪

585
00:42:03,270 --> 00:42:08,567
♪ ขอเก้าอี้ให้น้องข้านั่ง ♪

586
00:42:08,651 --> 00:42:14,031
♪ ขอเตียงตั่งให้น้องข้านอน ♪

587
00:42:14,114 --> 00:42:19,537
♪ ขอละครให้น้องข้าดู ♪

588
00:42:19,620 --> 00:42:25,000
♪ ขอยายชูเลี้ยงน้องข้าเถิด ♪

589
00:42:25,084 --> 00:42:30,172
♪ ขอยายเกิดเลี้ยงตัวข้าเอง ♪

590
00:42:30,256 --> 00:42:32,758
[เพลง "จันทร์เอ๋ย จันทร์เจ้า" บรรเลงต่อ]

591
00:42:42,059 --> 00:42:44,270
[เด็กๆ ร้องเพลง "จันทร์เอ๋ย จันทร์เจ้า"
ปรบมือพร้อมกัน]

592
00:42:48,482 --> 00:42:49,984
[ยุนซู] ซบ อยากลงมาไหม

593
00:42:53,946 --> 00:42:55,197
ทักทายเพื่อนๆ สิ

594
00:42:55,781 --> 00:42:57,199
สวัสดีค่ะ

595
00:43:02,621 --> 00:43:04,623
[เด็กร้องเพลง "จันทร์เอ๋ย จันทร์เจ้า"]

596
00:43:05,457 --> 00:43:08,586
♪ ขอเก้าอี้ให้น้องข้านั่ง ♪

597
00:43:09,336 --> 00:43:13,424
♪ ขอเตียงตั่งให้น้องข้านอน ♪

598
00:43:15,634 --> 00:43:19,513
♪ ขอละครให้น้องข้าดู ♪

599
00:43:19,597 --> 00:43:23,517
♪ ขอยายชูเลี้ยงน้องข้าเถิด ♪

600
00:43:24,476 --> 00:43:28,188
♪ ขอยายเกิดเลี้ยงตัวข้าเอง ♪

601
00:43:44,455 --> 00:43:49,084
[โซแฮ] ฉันอยากให้เรื่องที่ฉันทำ
กลับไปเป็นเหมือนเดิมที่ควรจะเป็นค่ะ

602
00:43:50,586 --> 00:43:52,254
พี่มีที่ที่ต้องกลับไป

603
00:43:53,505 --> 00:43:55,716
แต่ฉันน่ะไม่มีหรอกค่ะ

604
00:44:00,888 --> 00:44:03,724
เราคืนนาฬิกาให้พี่โมอึนกันนะจ๊ะ

605
00:44:03,807 --> 00:44:04,892
ค่ะ

606
00:44:04,975 --> 00:44:07,394
[เพลง "Lingers On In My Mind"
บรรเลง]

607
00:44:07,478 --> 00:44:09,063
ซบ แขวนให้ได้ไหม

608
00:44:14,234 --> 00:44:15,694
เก่งมากเลย

609
00:44:23,994 --> 00:44:24,995
ไปเถอะ

610
00:45:23,887 --> 00:45:26,140
[เพลง "Lingers On In My Mind"
บรรเลงต่อเนื่อง]

611
00:45:34,606 --> 00:45:36,233
[กลุ่มคนร้องเชียร์เฮฮา]

612
00:45:36,316 --> 00:45:39,278
[ยุนซู] เอาแล้วนะ จะรับได้ไหม รับให้ได้นะ

613
00:45:39,361 --> 00:45:40,404
สาม

614
00:45:40,988 --> 00:45:42,531
[แขกเหรื่อร้องเชียร์]

615
00:45:42,614 --> 00:45:45,075
[ทุกคนเชียร์] จุ๊บกันเลย จุ๊บกันเลย

616
00:45:45,159 --> 00:45:47,161
- อะไร
- ทำอะไรกันนะ

617
00:45:47,244 --> 00:45:48,245
น่าจะเป็นงานแต่งงานนะ

618
00:45:50,247 --> 00:45:52,082
- สวยมากเลย
- ว้าว

619
00:45:52,958 --> 00:45:54,126
ขอบใจนะ

620
00:45:55,419 --> 00:45:56,754
ขอบคุณมากครับ

621
00:45:58,505 --> 00:45:59,840
เข้ามาได้เลยค่ะ!

622
00:46:04,136 --> 00:46:05,804
[โซมัง] ดีมากเลยเนอะพี่คะ

623
00:46:06,930 --> 00:46:07,806
สวยจังเลย

624
00:46:09,933 --> 00:46:13,479
- ขอบใจนะ ฉันจะมีความสุขมากๆ
- [โซแฮ] ต่อไปเธอก็จะได้แต่งงานแบบนี้

625
00:46:15,272 --> 00:46:16,523
ไปกันเถอะ ไปกัน

626
00:46:18,942 --> 00:46:20,819
ขอบคุณนะครับ

627
00:46:28,744 --> 00:46:30,704
[เพลง "Lingers On In My Mind"
บรรเลงต่อ]