Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Tingnan mo 'yon.
Pare!
-Sandali lang. -Waiter!
-Andiyan na. -Waiter, please!
Sandali lang. Andiyan na.
-Hello. Kumusta, ma'am? -Kumusta?
Isang feijoada nga, please.
Feijoada. Sige, specialty namin 'yan.
Walang orange sa 'kin, ha.
Hindi bagay 'yon sa feijoada, e.
Bagay 'yon. May orange ang feijoada, pero hindi na namin lalagyan.
Wala ding paio.
Walang paio?
Pati 'yong tenga ng baboy.
Pakitanggal 'yong tenga.
Okay, pero…
alam mong hindi na magiging feijoada 'yon, di ba?
Bean soup na lang 'yon. Pero walang problema.
-Salamat. Pakibilisan. -Uy, Smile!
Tulungan mo naman ako.
Tatlong beses kang Employee of the Month, pero hindi ka tumutulong?
Ako lang naman ang empleyado kaya ako nanalo, e.
E, si Mariana?
Asan nga pala si Mariana?
Lunch break niya.
Lunch break ni Mariana, boss.
Kasasabi niya lang. Hindi pa 'ko bingi. Ano ba?
Papa?
Hi, anak.
Pinapanood kitang tumugtog. 'Yong hawak mo sa bow,
'yong pagbaling mo ng ulo mo…
Naaalala ko ang mama mo.
Nakakabawas ng pagka-miss sa kanya ang pagtugtog.
Pareho kayong talented.
Salamat po.
Pero kailangan kita sa baba, puno ang bar.
Nag-aaral ako para sa exam ng Paris Conservatory.
Tapos na ang lunch break mo, anak.
-Kumain ka ba? -Opo.
O, tara na.
Trabaho muna bago saya.
Magiging trabaho ko ang music, Pa.
Oo naman.
Sa ngayon, kailangan ka sa baba. Halika na.
Tara na po.
-Makakalimutan mo pa. -Muntik na.
Sige!
-Sige, bata! -Tingnan n'yo!
Ang galing!
Astig!
Andito na si Mariana.
-Hi, Joana. -Kumusta?
Kumain ka na ba, Mari?
Kukunin ko 'yong bayad ng table two.
-Sige! Ang galing! -Dali!
Kainin mo habang nagtatrabaho.
Salamat, Joana.
Papa?
Ano 'yon, anak?
Bakit hindi nagtatrabaho si Felipinho?
Nagpa-practice siya ng sayaw niya.
Gusto niya yatang kumita sa Toktok, TukTuk na 'yan.
Gusto mong maging musician. Siya naman, dancer.
Okay. Buti pa siya, pwedeng magsaya.
Mag-usap kayo ng nanay niya. Pero hindi ako sang-ayon na masaya 'yan.
Kakailanganin niya rin ng trabahong totoong kikita siya.
ALMOST FAMILY
Uy, Vinícius, ibababa na ang team mo.
Good morning, Papa. Good morning, Smile.
Wow, parang ngayon lang masayang magtatrabaho si Mariana, a.
Masaya kasi ako, e.
Pero kinakabahan din. Kailangan kong pumasa sa test.
-Kailan 'yong test? -Sa Friday.
Tutugtog ako sa panel, pero may audience din.
Gusto kong pumunta ka. May dahilan ako.
Anong dahilan?
Surprise. Malalaman mo pag pumunta ka.
Importante talaga para sa 'kin na pumunta ka.
Promise, pupunta 'ko.
Salamat, Pa.
Asan si Otávio? Wala pa rin siya.
Ang galing mo, Mariana!
Good job, Mari!
Ang galing!
Ayos!
Anak, sinubukan ko, pero puno ang bar…
Okay na. Wag ka nang mag-sorry. Umalis ka na lang.
Ang importante, nakuha mo ang gusto mo, anak.
Importante ba 'yon? Parang hindi mo 'ko sinusuportahan.
Mariana, sinusuportahan kita.
Dapat andun ka para sa 'kin.
Sinubukan ko, Mariana, pero…
Okay na, Pa!
Okay.
Alam kong sinubukan mo.
Ang importante, nakapasok ako, di ba?
Ihanda mo na 'yong mga papel
para palitan ako sa bar. Pupunta ako sa Paris.
Gano'n lang 'yon?
Pupunta ka sa Paris. Iiwan mo lahat ng binuo natin dito?
Madali lang para sa 'yo?
Pa, susundin ko ang pangarap ko.
Nagkaro'n ka lang ng pangarap kasi may natitirahan ka,
may nakakain, nakakapag-aral.
Dahil lahat 'yon sa bar.
'Yong bar na mamanahin mo
na pwede mong gawing franchise,
pero nagdesisyon kang itapon na lang lahat.
-Hindi. -Gano'n 'yon.
Hindi ko tinatapon 'to. Pangarap mo 'yong bar.
Aabutin ko ang pangarap ko.
Music ang pangarap ko. Natanggap akong mag-aral
sa isa sa pinakamagandang music school sa mundo.
Okay na, Pa.
Mag-iimpake pa 'ko. Aalis na 'ko in two weeks.
Lilipat ka na sa Paris in two weeks?
Opo.
Okay, Mariana.
Abutin mo ang pangarap mo.
Tama 'yan.
Pero may sasabihin ako sa 'yo.
Kung hindi nagkaayos,
tawagan mo 'ko.
Okay, Papa.
-Bye. -Bye, Felipinho.
-Enjoy ka do'n. -Oo naman.
Mag-enjoy ka.
Bye, Joana.
Anak…
Tatawag po ako lagi.
I love you, Pa.
Mahal ko.
MAKALIPAS ANG TATLONG TAON
Joana!
Si Mari!
-Ano 'yon? -Uuwi siya.
-Babalik na siya! -Pabalik na siya!
Ang saya!
Pagkakataon n'yo na 'tong magkasama.
Baka hindi na siya aalis.
'Yan ba ang gusto niya?
Baka na-miss niya tayong lahat.
-Siguradong miss na niya ang feijoada ko. -Oo naman.
Dapat suportahan mo ang pangarap niya. Hindi ang pangarap mo sa kanya.
-Oo na… -Okay.
Susuportahan ko na siya sa gusto niya.
-Sige. -Gagawin ko lahat para di siya umalis.
Lahat.
Salamat, mahal.
Anak ko.
-Ang ganda mo. -Salamat, Pa.
-Mari! -Joana!
-Sobrang na-miss kita. Ang ganda mo. -Ikaw din. Salamat.
Halika nga. Kumusta?
Tingnan mo ang bar, anak.
Ipakita mo 'yong bar.
Pinalitan n'yo ang pangalan?
-Pangalan na natin. -Inayos namin para sa 'yo.
WELCOME, MARI
Kumusta kayo?
Ang ganda na ng bar mo, Mari.
Ang ganda, di ba? In-update ko.
Hindi ko bar 'to. Sa 'yo 'to.
Bar natin 'to, di ba?
Nilagyan ko ng stage.
Pag gusto mong mag-perform habang nagtatrabaho,
kunin mo 'yong violin mo…
Ang totoo, may balita ako.
Gusto nang malaman ni Papa ang balita.
Kahit ano pa 'yan, andito lang si Papa para suportahan ka sa lahat.
Sa lahat.
Sa Paris…
Na-in love ako sa Paris.
Ikakasal na 'ko.
Siya si Miguel.
Pa'no sinasabi ang Miguel sa French? "Migut"?
Hindi siya French, Pa.
Argentinian siya.
Yuck, kadiri.
Congratulations!
-Malas 'yan! -Play.
Tama ba ang pagkakaintindi ko?
Magpapakasal ka sa Argentinian na Miguel ang pangalan?
-Opo. -Doon ka na titira?
Bago 'yan, magbabakasyon muna tayong buong pamilya.
May hotel ang parents ni Miguel sa Bariloche.
Naku po.
In-invite tayo para magkakilala ang mga pamilya natin.
Magandang city 'yon sa Argentina.
Masarap ang pagkain. Makakakita na kayo ng snow.
-Magbukas lang ako ng ref, may snow na. -Importante sa 'kin 'to.
Boss?
Wag kang mag-alala sa bar, ako ang bahala dito.
Kilala nila 'ko.
Ba't sila tumutugtog ng tango? Sino'ng nagsabi?
-Naku, hindi ako… -Celebrate tayo. Kain tayo ng feijoada.
Tagal ko nang di nakakakain nito.
-Asan ang plato? -Eto.
-Kinakabahan ako— -Kukuha ako ng plato.
Smile, asan ang mga plato?
-Kukunin ko. -Talaga, Pa?
Ayos lang ako. Tinitingnan ko lang kung madumi.
Otávio, umayos ka nga.
Hindi tayo pupunta sa Argentina.
May mga Argentinian sa buong Búzios.
Miles ang pinambili natin sa ticket.
Oo nga, Papa. Makinig ka kay Joana.
Mas murang pumunta sa Bariloche kesa sa Búzios.
Hindi ako aalis.
Hindi ako sasama sa trip n'yo.
Sa totoo lang, hindi ko alam pa'no n'yo 'ko napasakay sa eroplano.
Wag n'yong kainin 'yan.
Ham ba 'to o cellophane? Pambihira.
-Ano ba, Pa? -Sabi mo, masarap ang pagkain.
Ang gandang simula nito.
Makakakita kaya ako ng penguin do'n? Para makapag-video ako.
-Baka mag-viral 'yon. -Oo, anak.
Dahil sa taas siguro.
May sasabihin ako, anak.
Hindi…
Hindi pa rin ako makapaniwalang ikakasal ka.
Totoo.
Pero pinangako ko sa 'yo na susuportahan ko ang desisyon mo.
Salamat, Papa.
Gagawin ko kung ano'ng sabihin mo sa 'kin.
Kailangan mo lang maging papa ko.
'Yon lang.
Kailangang matuto ng papa mo na mag-impake.
Wala siyang dalang jacket.
Tingnan mo siya ngayon.
Hindi ako lamigin.
Taga-Niterói ako, mahangin do'n.
Mahal, sa totoo lang,
pinapakita ng lamig dito
na seryoso ang climate crisis.
Tinatamaan pa rin ng El Niño ang Argentina, Papa.
O La Niña. Hindi ko maalala.
Anak, di importante ang kasarian kahit niño o niña pa 'yan,
naninigas na 'yong puwet ko.
Wag ka nang makulit. Ako'ng bahala sa 'yo.
Miguel!
Mahal.
Great to see you.
-Kumusta? -Mabuti.
-Kumusta ang biyahe? Ayos ba? -Oo.
-Parents ko. Sina Héctor at Norma. -Hi!
-Nice to meet you. -Kayo rin.
-Hi! Kumusta po? -Nice to meet you.
-Norma. -Mariana.
Argentinian ang biyenan mo. Pero walang perpekto.
Nice to meet you po. Ipapakilala ko po kayo sa family ko.
-Si Joana, stepmom ko. -Nice to meet you.
Si Felipinho, kapatid ko.
Saka…
'yon ang…
-Ayun pala. Papa ko po. -Hi.
-Otávio. -"Whore-la."
Otávio, "plazer."
Mucho gusto makilala kayo.
Magaling palang magsalita nang Portuñol ang asawa ko.
Portuguese ang salita namin.
Hindi bale.
Imposibleng umikot dito na walang nakakasalubong na Brazilian.
Kasinggaling ng Portuguese niya 'yong Spanish ko.
Sa dami ng Brazilian dito sa Bariloche,
natuto na kami ng Portuguese.
Familiar din ako sa mga Argentinian,
kasi surfer ako.
Pumupunta ako sa Florianópolis, Floripa.
Sa dami ng Argentinian sa tubig,
kailangan naming lampasan para makapag-surf.
Sa dami ng Argentinian, napapasigaw kami ng "Hoy!"
Para kaming dumadaan sa speed bump.
Nakakatawa ka naman, otário.
-Ano? -Hindi, Héctor.
-Otávio 'yon. -Otávio.
-May V. Tanda mo? -Otávio.
-Tama.
Ba't ang bastos niya?
Normal sa mga Spanish na nagkakamali sa V at B.
Di siya sa B at V nagkamali. Pinalitan niya ng R ang V.
-Tanga 'yong "Otário". -Sorry, "otário."
A, Otávio.
-Inulit na naman niya. -Otávio.
"Tawa" na.
"Tawa na?"
-May sasabihin ako… -Hindi ka na giniginaw.
Ayoko na agad sa kanya.
Attention!
'Yan ang civic center.
May mga building sa paligid ng square 'yong architectural complex.
Parang Petrópolis.
Meron tayong magandang view ng Lake Nahuel Huapi.
Medyo kamukha ng Piraí River.
Maganda daw 'yan sabi ni Miguel, pero hindi ko alam na ganito kaganda.
Alam mo kung bakit special ang snow, Mariana?
Bakit po?
Kasi perpektong metapora 'yon para sa mga tao.
Gaya ng mga tao,
walang magkaparehong snowflake.
Makata ba siya?
Tula?
-Metapora? -Ganda, Héctor. Gusto ko 'yon.
Nilagay tayo sa pangit na upuan.
Welcome sa Martín's Family Hotel.
Baby, ang ganda dito.
Ipapakilala ko kayo kay Pablito.
Pablinho.
Siya ang concierge namin.
Uy, Pablito!
Hindi mo kinuha ang bagahe ko.
Sandali lang.
Walang hawak ang isang kamay niya…
Sabihin mo nga. Nagustuhan mo ba ang hotel ko?
Itinayo ng lolo ko ang hotel na 'to.
Napakagandang kuwento.
Ituloy natin sa loob ang kuwentuhan. Ang lamig dito.
Pero ituloy natin mamaya, ha.
Susunod ako.
Otávio!
-Mahal? -Ano 'yon?
Bubuksan ko 'yong heater dahil alam mo nang malamig.
Salamat.
Akala ko, Búzios at Santa Catarina lang ang sasakupin ng mga Argentinian.
Nanakawin din pala ang anak ko.
Nagawa nating pagsamahin ang mga pamilya natin.
Mahal…
Wag muna tayong mag-celebrate.
Pasaway ang papa ko.
Wag mong sabihin 'yan.
Gusto ko ang papa mo.
Gusto ko rin ang papa mo. Pwede kaming mag-usap ng kahit ano.
Hindi ko nakakausap si Papa nang gano'n.
Makakausap mo si Papa tungkol sa kahit ano basta siya ang nagsasalita.
Buwisit talaga 'yon!
May-ari na ng hotel, professor pa sa History?
Buti may natututunan tayo sa kanya.
Hindi gaya mo, sakit sa ulo lang.
-Hoy! -Ano?
Kakampi ka na nila.
Mag-isa lang ako, Panginoon.
Ano'ng ginawa ko sa dati kong buhay para maranasan ko ito?
Ang dami mong pagkakamali,
pero andito ka ngayon para kay Mari.
Suportahan at pasayahin natin siya.
Tama ka.
Parang sira yata 'yong heater.
Pinagpapawisan naman ako. Ang init.
Umagos 'yong pawis ko pababa, deretso sa puwet.
-Otávio? -Sira nga talaga.
Sinira mo yata, e.
Malamig kaya binuksan ko. Naiinitan ka? Magtiis ka.
Whore-la, kumusta?
Si Otávio 'to.
May problema sa kuwarto ko.
Sira ang heater.
Sandali lang.
Ano?
Sabi "sandali lang," tapos binaba na.
Sobrang saya nito.
Gusto kong marinig ang manugang ko.
Mariana, magkuwento ka naman.
Oo nga. Gusto kong malaman pa'no kayo nagkakilala ni Miguel.
Ako rin.
Sa Tinder, 'no?
-Hindi sa Tinder. -Hindi.
Nagkakilala kami sa music school. Tumugtog kami.
Love at first sight 'yon para sa 'kin,
pero no'ng narinig ko siyang tumugtog, napamahal na agad ako.
Magderetsahan na tayo.
Saan kayo titira?
Itatanong ko rin 'yan.
-Saan kayo? -Saan kayo?
-Europe. -Europe.
Ang lamig do'n.
Malamig din dito.
Sinabi ko bang maganda ang malamig? "Wow, ang lamig!" Di ko sinabi 'yon.
-Papa. -Sa Brazil kayo tumira.
Mainit buong taon. Maganda.
Sorry, Otávio,
pero mas katamtaman ang panahon sa Argentina.
Meron ditong Malbec, Messi, Bombonera, chorizo steak,
dulce de leche, saka aasikasuhin ni Miguel ang hotel.
Tama lang naman.
May sasabihin ako.
Ayos na sana 'yong simula mo
na katamtaman lang ang panahon dito sa Argentina.
May dulce de leche sa Brazil dahil sa Minas Gerais.
Nakakabili ng Malbec sa grocery.
Meron kaming mga beach, carnival, soccer, saka si Pelé.
Mas maganda sa Brazil.
Mamanahin ni Mariana ang gastronomic empire
na iiwan ko sa kanya.
Hindi kami titira sa Argentina o Brazil.
Sa Europe kami, kasi mas maraming opportunity.
Kahit saan kayo titira,
karapatan ng parehong pamilya
na i-celebrate ang pagsasama n'yo.
Mahal ko na ang balae ko. Pareho kami ng naiisip.
Oo nga. Deserve natin ang mag-celebrate.
Otávio,
tama sila.
Magkakaro'n tayo ng celebratory dinner.
Ulit? Ang takaw ng mga 'to.
-Sa special na lugar. -¡Hola! Oi.
Ipapakilala ko sa inyo si Carol.
-Hi! -Hi!
Siya ang gumawa ng wine list natin.
Salamat, Héctor.
Gusto ko kayong i-welcome sa hotel.
Sana ma-enjoy n'yo ang masasarap na alak namin.
-Ang galing mo. -Salamat.
Hindi ka bagay sa kanya. Singtaas ng bundok ng snow ang agwat n'yo.
Tol, nagustuhan ka nga ng mama ko, e…
Kilala ko na si Carol bata pa lang siya.
Oo nga.
Naging sila dati ni Miguel.
Oo nga. Miguel!
Kumusta?
-Hi. -Hi.
Si Mariana. Mariana, si Carol.
Mariana, gusto kitang makilala.
Lalo na no'ng nalaman kong "musikera" saka Brazilian ka.
Oo. Parehong ako 'yon.
Brazilian at musician.
-Sorry. -Ang awkward.
Parang may umutot sa simbahan. Sobrang awkward.
Pumayag akong ipakilala si Mariana sa mga kaibigan ko.
Pupunta kayo sa party?
-Oo. -Oo.
-Tara na. -Sige.
Hindi mo nabanggit na nagtatrabaho ang ex mo sa restaurant ng parents mo.
Ang ganda pa niya.
Mas maganda ka, Mari.
'Yon ang buhay na tinalikuran ko.
Sana nga.
Itong buhay natin ngayon ang bubuuin nating magkasama.
-Gusto mong sumayaw? -Sige.
Uy, kumusta?
Halika rito.
Pwede mo ba 'kong ikuha ng skim milk?
Sandali lang.
Okay.
Umalis na siya. Hindi siya kukuha ng gatas.
Uupo na nga ako.
Alam n'yo, nakakatulong ang gatas. Parang probiotic. Maganda 'yon.
-Ano'ng schedule today? -May excited dito.
Excited talaga ako. Dapat excited sa bakasyon, hindi nagrereklamo.
Pupunta tayo sa Cerro Catedral.
Gano'n ba?
Hindi ako nagpunta sa Argentina para makakita ng simbahan.
Hindi, Otávio. Ski resort 'yong Cerro Catedral.
Nagsi-ski ka ba?
-Hindi. -Nagsu-surf ako.
Pag nagsu-surf ka, magagawa mo na lahat ng board sports.
Hindi totoo 'yan.
-Totoo 'yon. -Sige na.
Otávio, may pupuntahan ako sa bayan. Gusto mong sumama?
Pwede tayong maghanap ng winter clothes mo.
Ano'ng problema sa damit ko?
Ayos lang naman ang damit ni Joana.
Alam ko. Niloloko lang kita.
Salamat, pero kararating ko lang. Ayokong mag-shopping.
Ikukuwento ko na lang ang history ng hotel?
Shopping! Tara, shopping tayo!
-Shopping. -Okay.
Ganito, Miguel.
Alam mong hirap ang Brazilian na magtiwala sa Argentinian, di ba?
-Lalo na ang tatay na Brazilian. -Oo,
pero mapagkakatiwalaan mo 'ko.
Biyenan ko siya.
-Uy. -Galing Brazil.
-Biyenan? -Oo.
Groso!
Ano? Ikaw ang kadiri. Ano'ng ginawa ko? Bakit ang bastos niya?
-Hindi. -Anong hindi?
"Ayos" ang groso sa Spanish.
-Ayos ang "groso"? -Oo, ayos.
-Caipirinha! -A!
Excuse me, sako mo ba 'yon?
Ano? Kita ba?
-Nilalandi niya ba 'ko? -Hindi.
Ano ba'ng gusto niya?
Tinatanong niya kung jacket mo 'yon.
Babalik ako rato.
Ayoko na dito, Miguel. May mga daga daw.
"Agad" 'yong "rato".
Okay.
-Pero nakakalito 'yon, ha. -Oo.
CAROL NEW MESSAGE
Nabanggit na 'yong nakakalito,
kayo no'ng babae sa hotel…
Ang ganda niya, ha. Magandang babae.
Naging kayo ni Carol, di ba?
Carol?
Kaibigan ko siya.
Tinutulungan niya 'ko.
Tinutulungan ka niya. Gano'n ba?
Gano'n pala.
Excuse me.
Magugustuhan mo 'to.
-Okay. -Excuse me.
Naku, hindi…
Tarado talaga 'ko. Kukuha 'ko ng iba.
Tarantado? Tatawag ako ng pulis.
Kanina nakatingin siya sa bayag ko, tapos ngayon, tarantado!
Sabi niya, nagkamali siya.
Excuse me.
-May ipapakita ako… -May sako pa dito.
-Ayoko na ng sako. -Maliit ba?
-Ayoko ng sako. -Panlamig.
Miguel, ano ba 'yan?
Nag-perform sa lugar na 'to ang Bariloche Symphony Orchestra.
Matagal na 'kong tagahanga ng orchestra.
Ang galing.
Saan galing ang hilig mo sa musika?
Sa mama ko.
Violinist din siya. Nag-aral ako dahil sa kanya.
Proud ka sigurong ipagpatuloy ang legacy niya.
Opo.
Mabuti at kinaya ng papa mo na bayaran ang pag-aaral mo sa Europe.
Ang totoo, hindi siya nagbayad.
Nakakuha ako ng scholarship.
Kaya ka na niyang suportahan ngayon.
Businessman siya.
Maganda naman ang kita ng gastronomic ventures niya, di ba?
Ang totoo, bar lang 'yon.
Pero binibigay niya lahat ng kailangan namin.
Kunan na natin ang first photo ng Soares-Martíns sa Bariloche.
Otávio! Ikaw na lang hinihintay!
Andiyan na.
Hindi kayo maniniwala. Pero dito sa Patagonia,
-mainit ang beer. Alam n'yo ba? -Talaga?
May naisip ako. Teka lang.
Tumira 'ko sa Saquarema, pare. Marami akong alam.
Ang lamig! Tingnan n'yo! Parang puwet ng dugong.
Andito tayo sa Cerro Catedral.
Ang pinakamalaking ski resort sa South America.
May 32 lift at mahigit 70 track
dito sa resort.
May-ari siya ng hotel, pero ang hilig sa History lesson.
Ready na kayong umakyat sa pinakamagandang bundok sa Argentina?
-Tara. Excited na 'ko. -Ano ka ba?
-Mahal, halika na. -Tara.
May snow na sa hotel. Snow pa rin hanggang dito?
-Tara na. -Susunod ako.
Tinuturuan ng professor ang anak ko.
Inaagaw niya sa 'kin.
Wag kang magreklamo. May fan ka naman. 'Yong manugang mo.
Binabantayan ko 'yon.
May kakaiba sa kanya. Pero hindi niya 'ko maloloko.
Guys, medium-level scope ang track na 'to.
Tamang-tama sa skiing o snowboarding.
Mag-ski ako pababa. Magkita tayo mamaya.
Sino'ng sasama?
Ako. Pero sa snowboard ako sasakay.
-Ang cool niyan, Otávio. -Talaga?
-Nagso-snowboard ka? -Hindi.
-Papa, wag na. -Ano ba kayo?
Pag nagsu-surf ka, halos pareho lang 'yong snowboarding.
Hayaan mo siyang mag-enjoy.
Oo nga. Salamat, manugang.
May sasabihin ako sa inyo.
Ang sasabihin ko lang, Saquarema, 1993.
Number one ako sa Saquarema.
Ano'ng mas malala? 'Yong sports o 1993 pa 'yon?
-Thirty years ago na ang 1993. -Nasa tunnel ako.
May sasabihin ako sa 'yo.
Pareho lang ang pagsu-surf sa yelo, tubig, at snowboard.
Ano ba 'yong snow?
Frozen tubig lang 'yong snow. Di ba, Norma?
Attention!
Brazilian father-in-law at Argentinian father-in-law.
Tara na sa slope.
Kikitain namin kayo do'n.
Halika na.
Baba na tayo?
Magkape kaya tayo?
Oo! Wag n'yong sabihin kay Otávio, pero giniginaw na ang biyenan na 'to.
Teka. Asan si Felipinho?
Mukhang okay naman siya.
Tara na.
Tingnan natin ang galing ng Brazilian father-in-law.
Takot ba si Pelé
dahil alam niyang mananalo si Maradona?
O panalo na ba ang Argentinian father-in-law
dahil ikakasal at titira sina Mariana at Miguel sa Bariloche?
Hindi sila titira sa Bariloche!
Anak ng pucha!
Ano, Otávio?
Lecheng damit ng Argentina 'to!
Hindi 'yan dahil sa damit.
Parang surfing lang 'ka mo, di ba?
Pareho nga.
Nag-e-enjoy ka ba, balae?
Pa'no ko patitigilin 'to?
Excuse me!
Hi!
Okay ka lang?
Ayos lang ako.
Ikaw ang Pelé ng snowboarding.
Otário.
Ipapakita ko sa 'yo sino'ng otário!
Pa'no ko patitigilin 'to, pare?
-Oo. -Natatakot ako.
Nasa may beach 'yong bahay ko sa Rio.
Paggising ko sa umaga, titingin ako sa araw, sa dagat, tapos work out na.
Ang saya ng family outing na 'to, 'no?
Oo nga. Mas masaya sana kung di masyadong nag-e-enjoy si Papa.
Dahil magkasama ang mga pamilya natin,
napapaisip tuloy ako na nami-miss ko ang Argentina.
Masaya 'ko para sa 'yo.
Pero hindi ka naman napapagustong dito tumira, 'no?
Hindi.
Naisip ko lang.
Tara na.
Buti naman, naisip mo lang. Kasi nagkasundo tayong titira sa Europe.
Mas maraming trabaho do'n.
Oo naman, babe.
Deal natin 'yon.
-Oo nga. -Tara.
Pero kung nagbago ang isip mo, sabihin mo na.
Kasi kung oo,
aalis na agad ako rito.
-Mari, ano ka ba? -Naghihintay ako ng taxi.
Sandali, bugok.
Ano? Magaling ka na ba?
Saquarema 1993, pare!
Magkakaalaman na tayo.
Pambihira!
Tulong!
-Tara. -Halika na.
Ayos lang ako.
Wala akong galos. Ayusin n'yo 'yong slope, hindi pantay.
Parang relasyon namin,
maganda sa simula, tapos kakapit ka na lang sa dulo.
Okay ka lang?
Hindi ko masasabing okay.
Kasalanan mo rin 'to, e. Wag kang nagpapapaniwala sa papa ko.
Salamat. Maraming salamat.
Maliban sa frozen tubig,
ngayon nalaman natin ang pagkakaiba
ng snow at dagat.
May sasabihin ako.
Ang pagkakaiba, walang puno sa dagat.
Kaya ako napasabit.
Napakaganda ng araw na 'to.
Puno ng pagkakaisa, paligsahan, at pagkakaibigan
sa pagitan ng Brazil at Argentina.
Tapusin natin kung saan tayo magaling.
Uminom ng alak.
-Tama 'yan. -Ayos.
Hindi ako iinom.
Hindi nila nakuha 'yong joke, pero tumatawa sila.
Sobrang special ng wine na 'to.
Pinitas ang mga ubas sa sekretong lugar sa Mendonza
ng winery na gumagawa lang ng 100 bote kada taon.
Nakakatuwa 'yan, a.
Ang galing.
Pahingi pa 'ko.
Ngayon, 99 na bote na lang.
Okay lang 'yon.
-Okay lang. -Ayos lang.
Ayos lang 'yon. Okay lang.
Ayos lang 'yon.
Subukan n'yo 'tong isa.
Bigyan mo 'ko.
Wag mong tipirin.
Sige pa, dali.
Sa Brazil, pinupuno namin.
Parang açaí 'yong unang higop. Ganito…
Magandang klaseng Argentinian Malbec 'to.
Kilala sa malakas at matipunong katawan
na parang perpektong silk glove.
Pasensiya na, Héctor. Hindi naman sa pambabastos,
maganda na proud ka, siguro nagpa-therapy ka.
Kaya siya masayahin at mataas ang kumpiyansa.
Pero ang totoong matipuno, 'yong Brazilian cachaça.
Para kang sinuntok sa ulo at pinitik sa ngipin.
-Dahan-dahan. -Ano?
Professional ako. Hindi 'to matatapon.
Kilala din 'yon
sa pagiging deep red na parang violet na,
at may konting deep blue.
Patingin nga. Hindi blue 'yong sa 'kin.
Blue ba 'yang sa 'yo?
Sa Brazil, isang kulay lang, susumahin na ang sinabi mo.
Alak ang tawag do'n.
Kulay alak. Gano'n.
Pero ang main feature ng wine na 'to…
-Walang katapusang feature. -…'yong amoy.
Ha?
Pepper.
Bawal ako sa paminta.
Roasted almonds!
May almonds 'yong sa 'yo? Sa 'kin naman, wala.
Nagmumumog siya, mahal.
Alam mo… Okay.
Salaula pala 'to. Dumura, e.
Kapansin-pansin din ang notes ng cherry.
-Hindi ko naiintindihan. -Wild blackberries.
Blackberries at cherries. Hindi halata. Hindi ko alam…
Para sa 'kin, lasang…
-ubas. -Cherry.
-Cheers. -Cheers.
-Hi.
Uy, tingnan mo nga naman! Ang traidor na kabit!
-Ano 'yon? -"Maganda" daw ang sabi niya!
Salamat.
Ang ganda n'yong tingnang magkakasama.
Nag-e-enjoy ba kayo?
Oo, kanina.
Héctor, mauuna na 'ko.
-May kailangan pa kayo? -Wala na.
Makiinom ka sa 'min.
-Magandang idea 'yan. Upo ka. -Uupo ako.
-Salamat. -Welcome.
Uy, bata.
Carol, mahuhulaan mo ba kung ano'ng wine 'to?
Patingin nga.
Carrera, Malbec, 2011.
Ang galing.
-Grabe. -Galing.
Salamat.
Nahilig ako sa wine no'ng naging kami ni Miguel.
Madalas kaming magbiyahe kasama nina Norma at Héctor.
-No'ng kami pa. -Gets ko 'yon.
Do'n ako nagsimulang maging sommelier.
Ang galing.
May sasabihin ako sa 'yo, Carol.
Alam mo bang sommelier din ako?
Sommelier ka?
-Cachaça sommelier. -A!
Amoy pa lang ng cachaça, alam ko na ang klase ng hangover
ng taong iinom no'n kinabukasan.
Pero sommelier din ako ng ibang bagay.
Ng mga kahina-hinalang sitwasyon.
A, okay.
Aalis na 'ko.
-Salamat. -Bye.
Welcome. Gracias.
-Salamat. Bye. -Bata, umayos ka. Upo.
Wala kang pag-asa.
Balae, eksperto ka pa ba sa ibang bagay?
Sa table soccer? Ang tawag namin dito, metegol.
Foosball?
Ikaw ba 'yong nasa painting, Héctor?
Hindi. Lolo ko 'yan sa tuhod.
-Ang unang Martín. -Isang kriminal.
Mahal ang halaga nito,
kasi cubist sa grupo ni Picasso ang pintor nito.
-Wow! -Wow!
Pero hindi ko ibebenta 'to sa kahit anong halaga.
-Walang bibili niyan. -Ito lang ang picture niya.
Siyempre, wala pang camera noon.
Asan si Miguel?
Baka nasa banyo.
Susunduin ko siya…
Susunduin ko para makapaglaro ng foosball. Kailangan ng players.
-Susunduin ko lang. -Otávio.
Nagustuhan mo ba?
Oo, gustong-gusto ko.
Miguel, please.
-Magiging "pelado" ka. -Ngayon na?
-Pwede mo ba 'kong tulungan? -Sige.
Ano ba 'yan?
Ano ka ba?
Hinahanap kita, e. Nagkataon naman.
-Hinahanap… -Ayos lang ako.
Hinahanap kita para makapaglaro tayo…
A, foosball?
-Foosball. Maglalaro ng foosball. -Foosball.
-Metegol 'yon. -Tama.
-Tara na. -Laro na tayo.
Argentina versus Brazil na 'to!
Héctor!
Naagaw ni Maradona ang bola. Na kay Maradona na.
Pinasa kay Caniggia.
-Goal! -Goal!
Hindi naaangat 'yong goalkeeper. Side to side lang 'yan.
Parang 1990 World Cup sa Italy!
-Brazil naman… -Tara na.
Ilagay ang bola.
-Wag ngayon. Tara. -Score tayo.
Nakuha ni Kaká ang bola.
Sinipa niya sa midfield, pinasa kay Adriano Imperador.
Forty eight minutes sa second half. Ayun, nai-shoot ni Imperador!
-Goal! -Goal!
Brazil!
-Brazil! -Imperador!
Forty eight minutes sa second half, nanalo ang Brazil sa Copa America 2004!
Pa'no naman 'yong Copa America 2021 sa Maracaña?
Hindi n'yo binabanggit.
Ilang World Cup na ba ang naipanalo ng Argentina?
-Tatlo lang yata. -Ang Brazil… Uy!
Last na?
Okay, laro na.
Laro na tayo.
Laro tayo.
Laro na. Puro ka satsat, walang gawa.
Laro na tayo.
Sige, go.
Ibato mo.
Sige lang. Subukan mo!
Subukan mo!
Play ball.
-Tingnan mo, goal! -Tingnan mo.
-Goal! -Goal!
Brazil!
-Five-time champion! -Five-time champion!
Tulog ka na ba?
Babe.
Nakita mo bang kasama ni Miguel 'yong babaeng 'yon,
si Carol,
na nagtatawanan?
Naging sila, e.
Alam ko kung pa'no gumalaw ang mga Argentinian.
Alam ko ang galaw nila.
Otávio.
Nagseselos ka ba?
Tatlong taon mo siyang hindi nakita,
baka ayaw ka na niyang makita ulit.
Sa tingin ko lang, hindi si Miguel ang tamang tao para sa kanya.
May ibang lalaki pa ba sa mundong tama para sa kanya?
Siguradong may mabuting lalaki sa mundo para sa anak ko
na deserve ang pinakamaganda sa buhay.
Mas ayos kung hindi Argentinian.
Tama na. Matulog na tayo.
-Matutulog ka na? -Oo.
-Nasa mood pa naman akong… -Maaga pa tayo bukas.
Mamamasyal tayo, tapos may celebration dinner pa.
-History lesson na naman. -Mangako ka nga.
Wag kang manggugulo bukas, ha.
I-enjoy natin ang family trip na 'to.
Promise.
Alam mo ano'ng makikita natin bukas?
-Ano? -Snow.
Tingnan mo, mahal.
Aaminin ko, nagkamali ako.
Ang ganda dito.
-Sulit ang maglakad hanggang dito— -May sasabihin ako sa 'yo.
Sinabi ko nang mali ako.
Sobra na 'yong "sulit".
SLED RENTAL
Miguel, wag kang pasaway, ha. Ang gulo na ng trip na 'to.
Baby, walang masamang mangyayari.
Sledding 'to.
Hanga ako sa optimismo ng Argentinian. Akala n'yo laging gagana lahat.
Kayo ang optimista. Simula pa lang ng taon n'yo sa Carnival.
Gano'n ang buhay.
Tama ang anak ko.
Masaya ang sledding.
Sabi sa 'yo, e.
Ligtas din.
Oo nga, hindi delikado para sa lampang gaya mo.
Parang board lang 'yan.
Lilinawin ko lang, hindi ako ang nagsimula.
Ipapakita ko sa bugok na 'to kung sino'ng lampa.
Excuse me, pero atleta yata 'to.
Babanggitin ko lang 'yong numerong 1979, Dendê Road.
Ako, si Tom Sakang, si Marcinha. Nasa roller cart kami.
Walang makapigil sa 'kin.
Babantayan kita.
Go, mahal!
Mas mabilis 'to kesa sa roller cart.
Matatalo ka na naman?
Kasalanan ko, otário.
-Wala na 'kong pasensiya! -Pati anak.
Wag ang anak ko.
Papakitaan ko 'tong Argentinian na 'to.
Ginagalit mo 'ko, ha.
-Ayan! -Aray!
Tumigil na kayong dalawa.
Wag mo 'kong subukan.
Ano'ng nangyayari?
Tama na 'yan!
-Otário! -Bugok!
Mga Argentinian talaga, o.
Mga Brazilian talaga.
-Kasalanan mo 'to. -Ako?
Ako?
Oo, ikaw!
Mas madali ang trip kung wala sila,
pero baka nahulog sila sa delikadong lugar.
Oo nga. Baka may makasalubong silang ligaw na hayop.
'Yong hayop ang dapat matakot sa kanila.
Kalokohan 'to! May sasabihin ako sa 'yo.
Dahil sa 'yo, para tayong nasa nakakatawang home video.
Kasalanan mo 'to, e.
Oo, nagseselos ka na mas gusto ako
ng anak mo kesa sa 'yo!
-Sumusobra ka na, ha. -Hindi.
Ikaw ang sumusobra. Patawa ka.
Ano? Ibato mo.
Tumigil ka na!
Kailangan nating magtulungan para makaalis dito.
Patawa ka.
Wala tayong oras para sa ego.
A! Ego? Gusto mong pag-usapan ang ego?
-Alam mo ba ano 'yong ego? -Ano?
Ego 'yong maliliit na Argentinian na nasa loob natin.
Alam mo ba kung bakit pag namatay ang Brazilian,
kailangang ilibing sila sa malalim na hukay?
Hindi.
Kasi may kabutihan sila sa loob, kailangan lang hukayin.
Ang galing mo, a.
Hindi ko alam 'yon.
Nakakatuwa ka pala.
Halata naman 'yon.
Nakakatuwa ako. Brazilian ako, e.
Mas nakakatuwa ang Brazilian sa Argentinian.
Napaisip ako.
Hindi lang natin alam, pero pareho talaga tayo.
Oo nga.
Otário.
Tatawagin mo pa rin ako niyan?
Ano 'yon?
Puma.
-Diyos ko po. Tara na. -Diyos ko.
Héctor,
may sensitibong usapin akong gustong pag-usapan.
Mamamatay na tayo, sasabihin ko na.
Alam mong may relasyon sina Miguel at Carol, di ba?
No'ng gabing umiinom tayo ng wine, nakita ko silang nag-uusap nang kakaiba.
Sobrang bata pa ng anak ko para magdusa.
Alam kong sobrang nagmahalan sina Miguel at Carol noon.
Kaya sumasang-ayon ka na kung may nangyayari,
kailangan nating kumilos.
E, hindi dapat, pero…
Parang hindi ako payag na makasal ang mga anak natin.
Sa totoo lang…
ako rin.
Kailangan nating mabuhay para iligtas ang mga anak natin.
-Patayin ang puma. -Patayin ang puma.
-Patayin! -Patayin!
Dahan-dahan. Kalma.
May nakamamatay na puma dito. Kumakain ng tao. Grabe. Sobrang delikado!
Wag kayong mag-alala, hindi puma 'yon.
Pusa lang. Félix ang pangalan niya.
Pusa?
-Hindi! -Hindi!
Doon namin narinig 'yong puma.
Ang lakas ng ungol.
Hindi 'yon purong puma, ha.
Magkakahalong puma, jaguar,
leopard…
Pero ayaw makipaglaban ng halimaw.
Dinedepensahan niya…
Ang ganda nito.
Sandali lang.
-Dinedepensahan 'yong mga supling niya. -Mga supling.
Sobrang…
Grabe, naiiyak ako. Maiiyak ako nito…
Dinedepensahan niya 'yong mga anak niya. Gano'n ang tatay.
-Amang nagmamahal… -Amang nagmamahal…
…maaaring magkamali,
-pero laging… -Laging…
-para sa kapakanan ng mga anak. -Kapakanan ng anak.
Oo nga.
-Nakaligtas tayo. -Oo.
Buti naman, dahil sa adventure na 'to, nagkasundo na ang magbalae.
Pero mag-focus tayo sa mga bida ng kuwento, sina Mari at Miguel.
Astig ang kuwento namin.
Tara na sa kuwarto. Maghanda na tayo,
kasi nagiging mas lalong special ang gabing 'to.
Noong walang-wala ako, nag-asam ako
Noong nangungulila ako, naghintay ako
Noong nilalamig ako, nanginig ako
Noong matapang ako, tumawag ako
Noong may dumating na sulat, binuksan ko
Noong nakinig ako kay Prince, sumayaw ako
Noong kuminang ang mata, naintindihan ko
Noong nagkapakpak ako, lumipad ako
Noong tinawag mo ako, dumating ako
Noong napagtanto ko, nandito na ako
Noong makita kita, nawala ako
Noong makita kita, napamahal ako
Amarazáia zoê
Záia, záia
A hin hingá
Baby, ang saya ko na magkaibigan na ang mga papa natin.
Hindi ko alam na masasabi ko 'yon, pero gumana.
Sabi sa 'yo, ayos 'yon, e.
Oo nga.
Kailangan mo lang tanggapin na gano'n ang papa mo.
Mabuti siyang ama,
medyo kakaiba lang.
Sobrang saya ko talaga.
Ako rin.
PAPA MAY JOB OPENING NG MUSICIANS…
Babe?
Balita ko, magpapa-audition ng bagong musicians
ang Bariloche Symphony Orchestra.
Pinag-usapan na natin 'yan. Babalik tayo sa Europe.
Oo nga, pero…
Walang "pero".
Wag muna nating isipin ang future. Isipin natin 'yong ngayon.
'Yong pagse-celebrate kasama ng pamilya natin.
I-enjoy nating hindi na nag-aaway ang mga papa natin.
-Okay? -Okay.
Tara na.
Joana?
Alam kong may pupuntahan tayong party,
pero baka magkagulo.
Ano'ng sinasabi mo?
Nagtataka rin si Héctor na close pa rin sina Miguel at Carol.
Naghihinala rin siya. Dalawa na ang biyenang naghihinala.
Sabi na, mas malaking gulo pag nagsama kayong dalawa, e.
-Nagsasabwatan pa kayo. -Hindi gano'n 'yon.
Pinaglalaban ko ang kaligayahan ng anak ko.
Babe…
Babe, si Felipinho ang pinakamagandang nangyari sa 'kin,
pero bata pa 'ko no'n.
Tumakas ang tatay niya, di ako sinuportahan ni Papa.
Natututunan natin bilang magulang
na para tayong mga pastol na gumagabay sa mga tupa.
Hindi ko naiintindihan ang metapora mo.
-Otávio. -Biro lang.
Seryoso.
Kailangan mong tanggapin na okay lang ang lahat.
Ayan na nga, e.
Mukhang hindi okay ang lahat.
Otávio, seryoso ako. Makinig ka sa 'kin.
Pinagbabawalan kitang sirain ang celebration.
Bawal kang magsabi ng kahit anong hindi maganda kay Mari
bago matapos ang dinner mamaya, ha?
Tama ka man o mali,
desisyon niya 'yon.
Oo na.
Promise.
Mabuti.
Mabuti kung gano'n.
-Babe? -Ano 'yon?
Aalis muna 'ko. Babalik din ako agad.
Okay.
-Papa? -Hi, anak.
-Ano'ng nangyari? -Kasi…
-Papa?
Seryoso, ano'ng nangyari?
Meron akong…
May kailangan tayong pag-usapan.
Ano 'yon?
Ikaw…
Kasingganda ka ng mama mo, alam mo 'yon?
Hindi, Papa. Mas maganda siya.
-Hindi. Ikaw… -Mas maganda siya.
-Maganda ka, anak. -Salamat.
Makinig ka.
-Okay? -I love you, Pa.
I love you too. Sobra-sobra.
Pwede nang umalis?
Oo naman. Sige.
-Pero… -Bye.
Bye.
Dito sinabi sa 'kin ng tatay ko
na magiging akin ang hotel.
Gusto ko ring gawin 'yon sa 'yo.
Dito mo rin sinabing gusto mong maging artist.
Ang gandang araw no'n.
Natakot ako na hindi mo tatanggapin ang desisyon ko.
Pero ginawa ko.
Nag-isip-isip ako.
Naiintindihan ko ang pag-ibig.
Siyempre alam ko 'yon.
Pero hindi madali 'yon
lalo na sa mga batang mag-asawa.
Sobrang layo ng Europe.
Wala kayong suporta bilang artist.
May naisip ako.
May bahay tayo dito sa Bariloche. Inyo na 'yon.
Patron ako ng Bariloche Symphony Orchestra.
Kaibigan ko ang director.
Gamit ang impluwensiya ko, maipapasok ko si Mariana do'n.
Ano sa tingin mo?
Pwede 'yon.
Siyempre, pwede 'yon.
Maitutuloy n'yo ang buhay bilang artist.
Bahay na walang gagastusin,
walang rentang babayaran.
Sa gano'n, pwede kayong maging artist…
nang mas malapit sa 'min.
Salamat.
Carol?
Di ba, kumain ka na, Otávio?
Pag may buto, kamayin n'yo.
Hayaan mo na siya. Ang bait niya today. Deserve niya 'yan.
Balae!
Alam ko na bakit gusto ng mga tao ang Argentinian food.
-Sabi sa 'yo, e. -Ano'ng tawag dito?
Patagonian lamb, Otávio.
Patagonian la… Salamat, bata.
Pata-capa-gonian sa sarap ang Patagonian lamb na 'to.
Buti nagustuhan mo, pare.
Oo naman.
Balae!
Naging magkaibigan tayo.
"Cachaça sommelier."
Ano'ng masasabi mo sa wine na 'yan?
Natuto ako sa 'yo.
Gagawin ko muna 'yon. Una, paiikutin.
Tapos, aamuyin.
Wild blackberries.
-Bravo! -Ang galing!
Argentinian Malbec sommelier na si Brazilian balae.
May pupuntahan lang po ako.
Babalik ako agad.
-Babalik ako agad. -Okay.
Ang sarap.
Epektibo talaga 'yong tannin ng alak na 'to.
Bumaba na kaagad,
kailangan ko munang magbanyo.
Mabilis lang ako.
Otávio, saan ka pupunta?
Sinabi ko na, a.
May kasunduan tayo. Seryoso ako.
Excuse me, kailangan na talaga.
-Hindi ko kaya. -Ikutin mo lang, Joana.
Dahan-dahan. Okay.
Excuse me!
Hello!
May sasabihin ako. Alam kong celebration 'to,
pero meron akong seryosong sasabihin sa inyo.
Ang ayos-ayos na natin, e. Sigurado ka bang gagawin mo 'to?
May sasabihin lang ako. Alam kong napahiya na 'ko.
Iniisip mong ako ang pinakamasamang tatay sa mundo.
Ipapakita ko sa 'yong the best ako.
Sa totoo lang, pag sinabi ko 'to, baka isipin mong masama ako.
Pero the best pagkatapos.
Sa totoo lang, gaya ng hinala ko,
mas malala pa do'n.
Totoo nga. Kailangan mong malaman.
Medyo nalilito na 'ko.
May relasyon sina Miguel at Carol!
Ano?
Kumalma ka. Paranoid lang ang papa mo. Nagseselos siya.
May napansin ako no'ng wine dinner, 'yong nagduraan.
May napansin na 'ko no'n.
Pero ngayon, nakumpirma ko.
Ano'ng nakumpirma mo?
Nagse-sex sina Miguel at Carol sa banyo.
Mismo!
Mag-toast na tayo?
-Galing ka ba do'n? -Ano'ng nangyari?
Ano'ng ginagawa…
Sabi ni Papa, kasama mo si Carol?
Oo.
Totoo 'yon.
Anak, masakit mang sabihin,
pero…
Nagse-sex talaga sila sa banyo.
-Hindi. -Grabe 'yon.
Umaalog 'yong mga stall. Teka…
-Sorry, fam. -Umiinit ang kuwento, a.
Ano'ng na-miss namin?
Ikaw 'yong kasama ni Carol sa banyo?
Hindi si Miguel?
-Si Miguel? -Miguel?
Hindi ba?
-Kami ni Miguel? -Oo.
Pa'no mo nasasabi 'yan, Otávio? Hindi!
Tapos na kami ni Miguel.
Walang namamagitan sa 'min.
-Wala. -Ang suwerte ko.
Pero no'ng wine dinner, nakita ko kayo ni Carol.
Sabi mo pa nga,
"Magiging 'pelado' ka. 'Pelado' tayo."
Papa, kalbo ang "pelado" sa Spanish.
Maling Portuguese ang Spanish.
Lahat ng kaguluhang 'to ay dahil…
sekretong nagpatulong ako kay Carol para hindi masira ang sorpresa.
Ano 'yan, Miguel?
-Miguel, Stradivarius ba 'to? -Oo.
Hindi ko hahawakan 'yan.
Sobra-sobra naman 'to.
Sobra naman 'to, di ba, Papa?
Sorry talaga, anak.
Masaya sana ang gabing 'to.
Masaya pa rin naman, di ba? Tingnan mo.
Ginulo mo lang, Papa.
Ang sama ng ginawa mo.
Kalma, Mari.
Kalimutan na natin 'yon.
Hindi kasalanan ng papa mo.
Miguel, lagi siyang ganyan.
Mas malala pa, wala siyang ginawang matino.
Hindi na naman siya tumupad sa pangako.
Hindi ko alam bakit umaasa pa 'ko sa 'yo, Pa.
Dapat sanay na 'kong di ka tumutupad sa pangako.
Kalma na, Mari. Kalimutan na natin 'yon.
Hindi ka ba masaya sa surprise?
Sobra na 'to, Miguel.
May surprise pa 'ko.
Isasali ka namin sa Bariloche Symphony Orchestra.
Ano?
Nag-alok si Papa ng bahay sa 'tin para wala tayong babayarang renta.
Simula na 'to ng buhay natin, babe.
Malaking pagbabago 'to.
Miguel, hindi ko alam ba't ginagawa mo 'to.
Mari, ano'ng ibig mong sabihin?
Meron nang matitirhan at trabaho.
Higit pa 'yon sa makukuha natin sa Europe.
Buti naman naisip mo na lahat.
Nakapagplano na pala ang papa mo para sa 'yo,
pero hindi mo 'ko naisip?
Sabi mo, 'yon ang gusto mo.
Kaya 'yon ang binibigay ko sa 'yo.
Walang kinalaman sa gusto ko
'yong pagdedesisyon nang hindi ako kinakausap.
Buong buhay kong pinangarap ang musika.
Hindi ako sinuportahan ni Papa, sinubukan niya 'kong pigilan,
pero hindi niya nagawa.
Pumunta 'ko sa Europe, nakilala kita,
hindi niya rin sinuportahan 'yong taong gusto ko.
Payag ako sa 'yo.
Hindi, Héctor! Pareho lang kayo ni Papa.
Makasarili kayo. Hindi n'yo kami mapakawalan.
Sa Rio de Janeiro man o Bariloche, pareho lang kayo.
Pero ang mas malala, Miguel,
hinayaan mo ang pera ng tatay mo na diktahan ang future natin.
Tayo ang magdidikta ng future natin.
Talaga? Sigurado ka?
Totoo ba 'yon, Miguel?
Kasi hindi mo 'ko kinausap bago ka nagdesisyon, e.
Akala ko, magugustuhan mo.
Sana magkasama tayong nagdesisyon.
-Ayoko na. -Mari.
Mari… Anak…
Miguel,
hindi mo nirespeto ang magiging asawa mo at ang gusto niya.
Tama ka, Mama.
Pinlano namin lahat.
Pero naimpluwensiyahan ako ni Papa sa komportableng buhay,
para nasa malapit lang ako.
Matatauhan din siya.
Kilala niya ang totoong ako.
Ipakita mo na ikaw 'yon.
Ano pa'ng ginagawa mo dito? Habulin mo na.
Sige na, anak. Go!
Go!
Masaya ka na, Otávio?
Isa ka pa, Héctor.
Pinaglalaban ko lang ang anak natin.
Sa maling paraan.
Pinaglalaban ko lang ang kaligayahan ng anak ko.
Balae, kailangan nating kumilos.
Habulin natin sila.
-Sorry. -Ako ang hihingi ng pasensiya.
-Hindi, mahal ko. -Mahal ko.
Tara na.
Halika na, Otávio.
-Tara na, Felipe. -Dali na.
Pambihira naman.
Sumakay na kayong lahat!
Pupunta sila sa hotel!
Tara na, guys.
Tara na.
Dali, bilis na!
Diyos ko, gusto ko lang naman…
Mr. Sandali Lang, magsalita ka nga.
-Nakita mo ba ang anak ko, si Mariana? -Oo.
Andito si Ms. Mariana, pero umalis nang prisa.
-Sino'ng "Prisa"? Pelikula ba 'yon? -"Mabilis" 'yon sa Spanish.
-Pucha, ito na naman? -Oo.
Baby, naiisip mo ba ang iniisip ko?
Tara na.
Saan tayo pupunta?
Sa airport. Prisa na, prisa!
-Sige na. -Dali, bilis!
Alam kong pupunta ka dito.
Kilalang-kilala kita.
Deserve ko ring makita kang sumakay ng eroplano
at iwan ako sa Bariloche forever.
Pero kilalang-kilala mo rin ako.
Alam mo rin na 'yong lalaking nagtraidor sa plano natin
ay hindi ang Miguel na minahal mo.
Hindi na kita kilala, Miguel.
Natakot lang ako, Mari.
Kumilos ako gaya ng dating Miguel
bago mo 'ko nakilala.
Pero gusto kong maging 'yong Miguel na minahal mo.
'Yong gusto mong pakasalan.
Tingnan mo.
Akala mo ba patatawarin kita
dahil bibigyan mo 'ko ng violin?
Hindi. Alam kong hindi ka mabibili.
Pero buksan mo ang case, please.
Ano 'yan, Miguel?
Violin 'yong gusto kong ibigay sa 'yo.
Pero naiintindihan ko nang 'yong case ang pinakamahalagang parte.
Case na walang laman.
'Yong paglalagyan natin ng mabubuo natin nang magkasama.
'Yong buhay na pagsasaluhan natin
nang magkasama.
"Magkasama."
Miguel, ito 'yong pinakapangit na sorry na narinig ko.
Saka ang liit ng case na 'yan. Kasya ba diyan ang buhay natin?
Siyempre, hindi.
Imposibleng makahanap ng case
na kasya ang lahat ng mararanasan natin sa buhay.
Mapapatawad mo ba 'ko?
Oo.
I love you.
I love you too. Sobra, boludo.
-Boludo? -Oo.
Mag-park ka na.
Bilis, Felipinho. Pigilan mo sila.
Gumawa ka ng eksena. Wag kang titigil.
Wag kang titigil. Bilis.
Siguradong andito lang ang mga 'yon.
Last call for flight 2012 to Rio de Janeiro.
Ayun. Dito!
Dali.
-Bilis! -Dito tayo!
Tara!
Sorry, pero hindi 'yan…
-Hi! Héctor… -Hi, kumusta? Ano'ng…
-Bawal pumasok. -Baka kilala mo 'ko, Héctor Martín.
Héctor! Kumusta?
Attention!
Mga minamahal na pasahero!
May banta ng bomba!
Ingat kayo! Takbo!
Wag mong patakbuhin. Dapat di sila umalis.
Ay! Wag kayong kikilos.
Diyan lang kayo. Wag kayong gagalaw.
-Diyan lang kayo. -Si Papa ba 'yon?
Mukha nga.
Labas!
Salamat!
Mga minamahal na pasahero, kontrolado na ang sitwasyon.
Mari!
Bago ka magsalita, may sasabihin lang ako.
No'ng papunta tayo sa Bariloche,
naaalala ko, sabi mo sa 'kin,
magpakatatay ako.
Nagkamali ako, anak.
Ako ang pinakamasamang tatay.
Makasarili, seloso, possessive.
Hindi na naman ako tumupad sa mga pangako.
Pero alam ko kung bakit ako ganito pagkamatay ng mama mo.
Alam mo kung bakit, anak?
Gusto kong ako ang masunod, hindi ikaw.
Natatakot ako.
Gano'n lang. Duwag ako.
Sa takot kong mawala ka, mas lalo kang nawala sa 'kin.
Siyempre.
Pero natuto ako sa klase ng babaeng kinalakhan mong maging.
Tinuruan mo 'ko pa'no magmahal.
Higit sa lahat, irespeto ang opinyon ng mga tao.
Sorry, anak.
Sorry talaga.
Sorry.
Okay lang.
Mahal na mahal kita.
Patawarin mo ako, anak.
Sarili ko lang ang inisip ko. Hindi kita pinakinggan.
Hindi ko na uulitin 'yon, promise.
Magpakasaya kayong dalawa.
Kami ni Otávio ang pinakamalalang mga biyenan sa buong Mercosur.
Totoo 'yan.
Sorry pinaghinalaan kita, Miguel.
Saka sa dami ng goal namin laban sa inyo sa foosball.
Brazil!
Makinig kayo!
Dahil nagkabalikan na ang lovebirds
at natuto na ang mga dinosaur biyenan
na suportahan ang mga anak nila,
may idea kami ni Joana.
Maghanap kaya tayo ng lugar na pagkakasalan nina Miguel at Mari?
'Yong lugar na gusto ng mga…
-Argentinian! -Argentinian!
BÚZIOS MAKALIPAS ANG ISANG TAON
-Hindi? -Simulan na ang music, kung hindi…
Dali.
Six, seven, eight, go.
-Ang ganda niya. -Sobra.
Carol, tinatanggap mo ba si Felipe bilang butihing asawa?
-Opo. -Felipe?
Siyempre naman po.
Ang ganda!
Papa?
Hi, anak. Hi, Miguel.
Nabalitaan mo na ba, Otávio? Tutugtog si Miguel sa Berlin Symphony.
Isa sa mga pinakamahalagang orchestra sa mundo.
Congratulations, anak. Karangalan 'yan, parang World Cup.
Siyempre, sa Brazilian team.
Papa, para sa 'yo 'to.
Ano 'yan, anak?
Ticket papuntang Venice.
Tutugtugin ko ang "Four Seasons" kung saan pinanganak si Vivaldi.
Importanteng makapunta ka…
Lagi 'tong tinutugtog ng mama mo.
Mismo.
Siyempre, pupunta ako, anak.
Ayan na pala sila.
Hi.
Dahil andito na ang parehong pamilya,
may sorpresa kaming sasabihin.
Alam ko na!
Magpapakasal na kayo?
May party?
Hindi 'yon, Ma.
A, alam ko na.
Pag walang concert, pupuntahan n'yo kami sa Brazil.
Hindi 'yon, Papa.
-Laging sa Argentina ang bakasyon. -Hindi 'yon.
Dagdag challenge 'to
sa mga tatay at nanay namin!
-Lolo't lola na kayo! -Lolo't lola!
Oh my God.
Ayos!
-Miguel. -Otávio!
Magiging mabuti kang ama.
-Mabuting ama. -Salamat.
-Saan ipapanganak ang apo ko? -Saan ipapanganak ang apo ko?
Siyempre, sa Brazil.
-Dito? Hindi dito. -Hindi! Sa Argentina? Hindi pwede.
Maganda ang panahon dito.
Araw, beach, iodine. Mabuti para sa mga bata.
Masama sa bata ang masyadong maaraw.
Masama para sa 'yo.
Tingnan mo ang balat mo, pag umitim ka, para kang hipon.
Magiging surfer ang apo ko gaya ng lolo.
Pinanganak kaming may sunscreen.
Nagsalin ng Subtitle: Erika Ivene Verder Columna