Η πλημμύρα σταθεροποιήθηκε.
Αλλά το 80% της Νέας Ορλεάνης είναι κάτω από το νερό.
Κι ενώ ο δήμαρχος θέλει να εκκενώσει την πόλη,
ο κόσμος εδώ προσπαθεί να βρει τρόπο να φύγει.
Το Σούπερντομ χρησιμοποιήθηκε ως καταφύγιο,
αλλά είναι πλέον μέρος προς αποφυγή.
-Δεν επιτρέπεται να φύγει κανείς; -Όχι, φίλε.
Όταν λέτε ότι θέλετε να φύγετε, τι λένε;
Ότι υπάρχουν αλιγάτορες, πτώματα, αρρώστιες
και δεν θα επιβιώσουμε.
Ο ξάδερφός μου, τον πήρα απ' το σπίτι,
δεν ήξερε αν θα άντεχε.
Είπε ότι δεν θα τα κατάφερνε.
Ήταν έτοιμος να καταρρεύσει. Έπρεπε να φύγουμε.
Δίπλα στο Σούπερντομ, υπάρχει μια ράμπα.
Το κάτω μέρος της ράμπας είχε πλημμυρίσει.
Και η εθνοφρουρά καθόταν εκεί
στη ράμπα και δεν έκαναν τίποτα.
Σκέφτονται ότι δεν φεύγει κανείς, εξαιτίας του νερού.
Ήθελα να πλησιάσω για να πάρω το φορτηγάκι μου.
Το βρήκαμε κι ήμουν πολύ χαρούμενος.
Έμοιαζε με ένα ωραίο άλογο πάνω σε λόφο.
Το λέω Πήγασο.
Ήταν το πιο όμορφο θέαμα που είχα δει ποτέ.
Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά.
Μπήκα στο φορτηγό, έβαλα το κλειδί στη μίζα και το γύρισα.
Ευτυχώς, πήρε ξανά μπροστά.
Οδηγούσαμε μέσα στο νερό.
Τα κύματα μάς έσπρωχναν.
Περάσαμε από το Συνεδριακό Κέντρο,
είδα τον κόσμο συγκεντρωμένο και δεν ήξεραν τι θα απογίνουν.
Θέλουν μόνο να επιβιώσουν. Θέλουν να φύγουν από εδώ.
Και όλοι με κοιτούσαν σαν να έλεγαν
"Θα φύγεις από δω με το φορτηγάκι".
Κρατούσα τον σταυρό μου και προσευχόμουν.
Ζητούσα τη βοήθεια του Θεού.
Εδώ παίρνουν κόσμο από το Σούπερντομ.
Όπως βλέπετε, φαίνεται ότι είναι καιρό εδώ.
Έχουμε καλά νέα από τη Νέα Ορλεάνη.
Πάνω από 100 λεωφορεία πήραν χιλιάδες κόσμο από την κόλαση
στο στάδιο Λουιζιάνα Σούπερντομ.
Και θα φύγουν κι άλλοι απόψε.
Μετά την επιτυχή εκκένωση του Σούπερντομ,
η Εθνοφρουρά οργάνωσε τον κόσμο στο Συνεδριακό Κέντρο,
μπήκαν σε λεωφορεία για το αεροδρόμιο.
Τα λεωφορεία είναι στην Οδό Τσουπιτούλας.
Όλα μέσα. Μπείτε όλη η οικογένεια.
Όταν μας έβαλαν στα σχολικά, κάτω από τη γέφυρα,
δεν μας είπαν τίποτα.
Δεν είπαν πού θα πηγαίναμε.
Ήμουν ακόμα στο Συνεδριακό Κέντρο.
Ένιωθα ότι δεν αντέχω άλλο. Δεν ένιωθα ο εαυτός μου.
Ήμουν εξουθενωμένος.
Όταν είπαν ότι ο στρατός πηγαίνει κόσμο στο αεροδρόμιο
για να πάνε σε διάφορα μέρη, σκέφτηκα ότι δεν με νοιάζει.
Θα πήγαινα όπου θα με πήγαινε το αεροπλάνο.
Το νερό είχε υποχωρήσει, πήραμε τη μαμά μας, που ήταν σε αμαξίδιο,
και όλη την οικογένεια και πήγαμε εκεί που προσγειώθηκε το ελικόπτερο.
Εκείνο το Σάββατο, πάνω από 200 ελικόπτερα
προσγειώθηκαν στη Νέα Ορλεάνη.
Η ιδέα ήταν να πάρουμε τον κόσμο από εκεί
και να τους φροντίσουμε στο αεροδρόμιο.
Στο αεροδρόμιο, οι εθνοφρουροί κρατώντας όπλα,
έλεγαν να μπούμε στο αεροπλάνο.
Τους ικετεύσαμε να μας αφήσουν να πάμε στην αδερφή μας
που έμενε στη Χούμα,
μία ώρα με το αμάξι από τη Νέα Ορλεάνη.
Η οικογένειά μας εκεί θα μας δεχόταν.
Αλλά αναγκαστήκαμε να μπούμε στο αεροπλάνο.
Δεν είχαμε επιλογή. Είχαν όπλα.
Τα πρώτα αεροπλάνα γέμιζαν με κόσμο. Όλα έδειχναν να πηγαίνουν καλά.
Αλλά ένας από τους ανώτερους πιλότους είπε
ότι δεν μπορούν να απογειωθούν χωρίς λίστα επιβατών.
Έτσι, το είπε στον διοικητή μου κι εκείνος με πήρε
λέγοντας ότι υπάρχει πρόβλημα κι ότι δεν απογειώθηκαν.
Ο κόσμος ήταν ώρες εκεί, γιατί δεν υπήρχε λίστα.
Ήθελα να του μιλήσω και μου έδωσε το τηλέφωνο.
Του είπα "Πολλοί δεν έχουν ούτε ταυτότητα.
Δεν υπάρχουν υπολογιστές.
Δεν υπάρχει λίστα.
Θα σου δώσουμε ένα χαρτί.
Ενώ ο κόσμος αποβιβάζεται,
γράφε τα ονόματά τους και έτσι θα έχεις τη λίστα σου.
Και τώρα ξεκίνα επιτέλους". Και τα αεροπλάνα απογειώθηκαν.
Ρωτήσαμε πού θα πηγαίναμε. Πού θα προσγειωθεί το αεροπλάνο.
Μας είπαν ότι δεν ξέρουν. Είπα ότι ήταν αδύνατον.
Όλοι πρέπει να ξέρουν πού θα προσγειωθούν.
Δεν πρέπει να υπάρχει σχέδιο πτήσης ή κάτι τέτοιο;
Μου είπαν "Μπείτε στο αεροπλάνο, κυρία μου".
Τίποτα. Δεν ξέραμε τίποτα. Ξέραμε ότι φεύγαμε από τη Νέα Ορλεάνη.
Το μυαλό μου ήταν κενό. Δεν ήξερα τι θα γινόταν.
Δεν είχαμε τον παραμικρό έλεγχο για την τύχη μας.
Λένε ότι θα πάτε στο Χιούστον.
Θα πάτε στην Ατλάντα, στο Σικάγο, στο Σαν Φρανσίσκο.
Ένας Θεός ξέρει πού θα καταλήξεις.
Το αεροδρόμιο Νέας Ορλεάνης
συμμετέχει στη μεγαλύτερη αεροδιακομιδή που έγινε ποτέ στις ΗΠΑ.
Πάνω από 10.000 επιζώντες.
Έρχεται βοήθεια.
Όλη μέρα μεταφέρεται κόσμος
στο διεθνές αεροδρόμιο Λούις Άρμστρονγκ.
Ο κόσμος φεύγει και με λεωφορεία από αυτήν την κάποτε σπουδαία πόλη.
Όλα άλλαξαν μέσα σε μια μέρα.
Πριν από 24 ώρες, το κτίριο πίσω μου
ήταν γεμάτο με χιλιάδες απελπισμένους πρόσφυγες,
σε σημείο που δεν φαντάζεστε, τώρα είναι άδειο.
Ο Θεός να ευλογεί τον στρατό των ΗΠΑ.
Τα κατάφεραν μέσα από το χάος, τη σύγχυση, την αναρχία.
-Να είστε καλά. -Είναι υπέροχο.
Ήρθαμε για να βοηθήσουμε.
Αυτό ακριβώς.
Στην Αμερική είμαστε; Έχω ελευθερία κινήσεων;
Νόμιζα ότι ζούσα ακόμα στην Αμερική.
Οπότε το πήρα απόφαση.
Θα κάνω ό,τι μου πουν.
Θα συνεργαστώ. Δεν θα προκαλέσω φασαρίες.
Αλλά θα γυρίσω στη Νέα Ορλεάνη.
Το πρώτο κύμα προσφύγων από τη Λουιζιάνα φτάνει
στο Τέξας σήμερα.
Έρχονται από το Σούπερντομ.
Καθώς μετακινούμασταν στη χώρα,
τα ΜΜΕ αποκαλούσαν "πρόσφυγες" τον κόσμο της Νέας Ορλεάνης.
Τα σχολεία στο Ντάλας υποδέχονται τα παιδιά των προσφύγων.
Και το Ντάλας στέλνει φορτηγά με δωρεές σε πρόσφυγες.
Πώς μπορείς να είσαι πρόσφυγας στην ίδια σου τη χώρα;
Δεν πρόσβαλε μόνο εμένα, αλλά πολύ κόσμο.
Δεν είμαστε πρόσφυγες.
Είμαστε Αμερικανοί πολίτες που υποφέρουμε.
Μισούμε τη λέξη πρόσφυγες και δεν πρέπει να τη χρησιμοποιούν.
Μετακινούμαστε συνέχεια.
Πάμε από το ένα καταφύγιο στο άλλο.
Αλλά δεν πειράζει, γιατί είμαστε ζωντανοί.
Το θέμα είναι ότι οι δικοί μας έχουν διασκορπιστεί.
Δεν ξέρουμε πού είναι.
Με περίπου ένα εκατομμύριο πρόσφυγες, 30 πολιτείες υποδέχονται κόσμο
στο μεγαλύτερο μεταναστευτικό κύμα των τελευταίων 70 ετών.
Ήταν άνθρωποι που είχαν εκτοπιστεί εντός της χώρας.
Αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν εξαιτίας του Κατρίνα.
Νομίζω ότι στη σύγχρονη ιστορία
αυτό συνέβαινε πρώτη φορά για πολλούς Αμερικανούς.
Δεν είχα καν ακουστά το Όστιν του Τέξας.
Αλλά στο Όστιν μάς έδειξαν την αγάπη τους.
Αλλά δεν ήξερα τι θα απογίνω.
ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΚΤΟΠΙΣΤΗΚΑΝ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΚΑΤΡΙΝΑ
Ζω στο Μέμφις του Τενεσί.
Αλλά είμαι από τη Νέα Ορλεάνη.
Είμαι στην Τζόρτζια. Έχω χάσει τα πάντα στο σπίτι μου.
-Ζω στο Νόρμαν. -Ήρθα στο Κάρσον Σίτι.
-Χιούστον. -Αλλά θέλω να γυρίσω σπίτι.
-Αλλά τώρα... -Ήμουν στη Νέα Ορλεάνη.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα εκεί.
Έναν μήνα αφού έφυγα, όταν υποχώρησαν τα νερά,
ήρθα να δω το σπίτι μου στην περιοχή Σεντ Μπερνάρντ.
Βλέπετε την καταστροφή.
Η επιστροφή μετά την εκκένωση της πόλης ήταν σίγουρα παράξενη.
Μια πόλη γνωστή για τις γιορτές της, το φαγητό της, τον παλμό της.
Δεν ακουγόταν το παραμικρό.
Όταν γύρισα στη Νέα Ορλεάνη, όλα έμοιαζαν νεκρά.
Όλα μύριζαν θάνατο. Μια απέραντη ερημιά. Θεέ μου.
Σκεφτόμουν ότι η ζημιά ήταν ανεπανόρθωτη.
Το νεκροταφείο. Ό,τι χειρότερο έχω δει στη ζωή μου.
Οι τάφοι είναι πάνω από το έδαφος.
Το νερό πότισε τη γη και οι τάφοι ανέβηκαν στην επιφάνεια.
Τα φέρετρα βγήκαν πάνω, φίλε.
Είχαμε θάψει πρόσφατα μια ξαδέρφη μου
και το φέρετρό της είχε βγει πάνω και ήταν εκτεθειμένο.
Τα φέρετρα των δικών μου είναι πάνω στους τάφους τους.
Κοιτάξτε γύρω σας. Δεν είναι ωραίο αυτό, φίλε.
Όποιος έχει θάψει δικούς του,
δεν θέλει να βλέπει έτσι τους τάφους.
Σκατά, δεν ήμουν έτοιμος γι' αυτό.
Άλλο να σκέφτεσαι την απώλεια
κι άλλο να το βλέπεις. Όταν το βλέπεις, είναι αληθινό.
Όταν είδα το σπίτι μου για πρώτη φορά, καταρρακώθηκα.
Τα δάκρυά μου κυλούσαν ποτάμι.
Η λάσπη ήταν ακόμα μέσα στο σπίτι. Τα πάντα είχαν λάσπη.
Όλα μου τα πράγματα καταστράφηκαν. Οι φωτογραφίες μου. Τα πάντα.
Η μούχλα έφτανε ως το ταβάνι.
Πιστοποιητικά γέννησης. Φωτογραφίες. Όλα είχαν καταστραφεί.
Όταν επιστρέφεις σε κάτι που ήταν το όνειρό σου
και συνειδητοποιείς ότι καταστράφηκε...
δεν ξέρεις τι να κάνεις.
Φίλε.
Κοίτα το σπίτι μου. Είναι διαλυμένο.
Το σπίτι της μαμάς.
Το άλλο σπίτι που φτιάξαμε, γέρνει στο πλάι.
Κοίτα το σπίτι μου.
Φίλε, δεν θυμίζει σε τίποτα το σπίτι μου.
Γεια, κοπελιά. Γεια, Σίναμον. Μου 'λειψες.
Μου 'λειψες.
Το άλλο μου σκυλί.
Ήταν σ' αυτό...
Ήταν σ' αυτό το αναθεματισμένο σπίτι.
Κοίτα το τώρα.
Τα πράγματά μου. Η μεγάλη μου οθόνη.
Η απόλυτη καταστροφή.
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.
Βρήκα κάποια παλιά γράμματα από τον στρατό.
Τα βιβλία μου είναι εντάξει.
Πρέπει να περάσεις από πάνω για να φτάσεις στα πράγματα εκεί.
Δεν μπορώ να μπω μέσα.
Έχει τόνους λάσπης.
Είναι χάλια, αλλά το σπίτι είναι διαλυμένο.
Κοίτα τη λάσπη. Δεν μπορώ να κουνηθώ.
Δεν μπορώ να βρω αυτό που ψάχνω.
Φαντάζομαι ότι ό,τι κι αν πάρω,
είναι σίγουρα κάτι θετικό, αλλά...
Δεν θέλω να φύγω έτσι. Όλα είναι σκατά.
Όλα αυτά για τα οποία δούλεψες, όλα αυτά που κέρδισες μόνος σου.
Ακόμα κι όταν δεν άντεχες άλλο,
αυτό ήταν κάτι δικό σου. Καταλαβαίνεις;
Νιώθεις μπερδεμένος. Τι θα κάνουμε;
Πώς θα τα φτιάξουμε όλα αυτά;
Φαινόταν ότι η ζημιά ήταν ανεπανόρθωτη.
Σήμερα η Λουιζιάνα έκλεισε την έρευνα για τα πτώματα
των θυμάτων στον τυφώνα Κατρίνα.
Τα θύματα στην πολιτεία φτάνουν τα 964.
Λόγω της ζέστης, της έλλειψης επικοινωνίας και φαρμάκων,
πολλοί από τους νεκρούς που βρήκαμε ήταν ηλικιωμένοι, φτωχοί και ανάπηροι.
Και ήταν μόνοι.
Η ΛΟΥΙΖΙΑΝΑ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΣΤΙΣ 3 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2005
ΤΟ 2023 Ο ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΗΤΑΝ 1.392
Ο αδερφός μου, όταν μπήκαμε στο νερό,
χτύπησε σε ένα στοπ και τραυματίστηκε στο πόδι.
Πέθανε από μόλυνση.
Και η ανιψιά μου, που ήταν μαζί μας, είχε λύκο.
Δεν έπαιρνε τα φάρμακά της,
έπαθε μηνιγγίτιδα που έφτασε μέχρι τον εγκέφαλο.
Δεν μπορούσε να μιλήσει. Απλώς καθόταν με ανοιχτά τα μάτια.
Αυτός ήταν ένας από τους λόγους
που δεν ήθελα να γυρίσω στη Νέα Ορλεάνη.
Δεν ήθελα να το ξαναζήσω αυτό.
Σήμερα είδαμε από ψηλά, χιλιόμετρα κατεστραμμένων σπιτιών.
Περίπου 250.000 σπίτια ενδέχεται να είναι μη κατοικήσιμα.
Στη Νέα Ορλεάνη, επικρατεί αγανάκτηση
με τα νέα σχέδια ανοικοδόμησης της πόλης.
Όποιος μένει σε γειτονιά με κίτρινο χρώμα,
σχεδόν όλη η πόλη, θα μετακινηθεί.
Θα δημιουργηθούν πάρκα για να αποφευχθούν επόμενες πλημμύρες.
Οι κάτοικοι θα τοποθετηθούν στις περιοχές με το κόκκινο.
Κάποιος είχε σκεφτεί
να μετατρέψει διάφορες περιοχές σε πράσινους χώρους,
ώστε να απορροφάται το νερό στις καταιγίδες.
Τέλεια ιδέα.
Μόνο που εκεί ζούσε κόσμος.
Όταν παρουσιάστηκε το σχέδιο για τη Νέα Ορλεάνη, θύμωσα.
Στις περιοχές αυτές ζούσαν άτομα χαμηλής κοινωνικοοικονομικής τάξης
και άτομα που δεν είχαν φωνή και τους έκαναν πέρα.
Πρέπει να ταυτοποιήσουμε ιδιοκτησίες
που μπορούν να γίνουν μέρος του σχεδίου.
Η περιοχή 9η Λόουερ Γουόρντ θα γινόταν χώρος πρασίνου.
Θα κάνετε χώρους πρασίνου με τη δική μου γη;
Όταν είδα τον χάρτη, σκέφτηκα αμέσως "Αποκλείεται".
Επειδή έχει να κάνει με την κληρονομιά
που κουβαλούσε το σπίτι μου.
Δεν αφήνω την περιουσία του, αναφέρομαι στον παππού μου.
Πολλοί θεωρούν ότι οι μαύρες συνοικίες παραμελούνται σκόπιμα
και θα κατεδαφιστούν, εκτοπίζοντας τους αβοήθητους κατοίκους.
Δεν μου άρεσε αυτό.
Ούτε και στους περισσότερους πολίτες που ήθελαν να επιστρέψουν
και να ξαναχτίσουν τα σπίτια και τις ζωές τους.
Τότε ο κόσμος άρχισε να σκέφτεται
πώς μπορούμε να οργανωθούμε και να αντισταθούμε.
Κάθε περιοχή της Νέας Ορλεάνης που είναι αραιοκατοικημένη,
θα την απαλλοτριώσουν και θα πάρουν τη γη μας.
Έχουμε μια κάτοικο στο τηλέφωνο.
Έχουμε μια κάτοικο.
Τους βλέπει να κατεδαφίζουν ένα σπίτι στη γωνία Γκάλβεζ και Ρεϊνέ.
Θέλω το τηλέφωνο του εισαγγελέα.
Θα φύγουμε αν σταματήσετε την μπουλντόζα.
-Δεν υπάρχει κίνδυνος, αν σταματήσουν. -Αυτά είναι σπίτια ανθρώπων.
-Φεύγουν. -Εντάξει.
Ναι.
Οι πολίτες τρελάθηκαν
και θα τρελαθούν κι άλλο.
Αυτό είναι πρόβλημα.
Ήρθαν εξοργισμένοι στην επιτροπή
του σχεδίου ανάπλασης.
-Παρακαλώ. -Μη λες ότι είναι για την πόλη.
Είναι ένα μεγάλο σχέδιο που σκέφτηκαν ευφυείς άτομα.
Αλλά μαντέψτε. Αποτύχατε.
Για να είμαστε δίκαιοι, υπήρχαν περιοχές που λόγω της ανύψωσης,
και της πλημμύρας που προκλήθηκε με τον τυφώνα,
ήταν παράλογο να ξαναχτιστούν εκεί.
Αλλά όλα είναι προσωπικά στη Νέα Ορλεάνη.
Για τους ντόπιους, η γειτονιά τους είναι το παν.
Το λύκειο που πήγαν.
Αν ο δήμαρχος πει ότι το μέρος δεν θα ξαναγίνει ίδιο,
ότι θα γίνει σημείο πρασίνου, καταρρακώνεσαι.
Σας μισώ, γιατί προσπαθούσατε υπογείως
να μας πάρετε τη γη μας.
Συμβαίνει, αλλά θα σταματήσει.
Ξέρουμε ότι Καλιφόρνια έχει φωτιές.
Η κεντρική Αμερική έχει ανεμοστρόβιλους.
Η Φλόριντα έχει πλημμύρες. Δεν τους απαγόρευσαν να ξαναχτίσουν.
Δεν είναι σωστό να προσπαθείτε να πάρετε τη γη μας.
Όπως είπα, πάνω απ' το πτώμα μου. Δεν πέθανα με τον Κατρίνα. Αντίο.
Η κατάσταση ήταν τόσο άσχημη
που ο δήμαρχος είπε ότι όχι μόνο δεν θα το κάνουμε,
αλλά θα κάνουμε μόνο ό,τι θέλουν οι ντόπιοι να κάνουμε.
Εμείς, ως κοινότητα, θα έχουμε τον τελευταίο λόγο για τη συνέχεια.
Αν δεν έχεις πόρους, πώς θα ξαναφτιάξεις τη ζωή σου;
Οι άνθρωποι που ζούσαν στις πιο εύπορες γειτονιές είναι εδώ.
Ποιος θα χρειαστεί περισσότερους πόρους;
Αυτοί εδώ ή αυτοί εδώ κάτω;
Το θέμα δεν είναι η ισότητα, αλλά η δικαιοσύνη.
Η επιβίωση από μια καταστροφή σχετίζεται άμεσα με την πρόληψη
και την οικονομική σου κατάσταση πριν την καταστροφή.
Συνεπώς, οι φτωχοί έγιναν φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι.
Όταν ήρθε το κακό πριν 10 χρόνια,
όλοι εκπλαγήκαμε με την πιθανότητα ότι εν ριπή οφθαλμού
η Νέα Ορλεάνη, όπως την ξέραμε, θα χανόταν.
Δέκα χρόνια μετά, δεν ανακάμπτουμε.
Δεν ξαναχτίζουμε. Τώρα, δημιουργούμε.
Παρατηρείται ραγδαία ανάπτυξη εστιατορίων και καταστημάτων.
Υπάρχει άλλο μέρος όπου μπορεί να χαθούν 100.000 άνθρωποι
και να έχεις 600 επιπλέον εστιατόρια μετά τον Κατρίνα;
Θέλετε ντομάτες;
Κυρίες και κύριοι, η πόλη σας αλλάζει μπροστά στα μάτια σας.
-Τι παράγγειλε; -Θα δοκιμάσω λουκάνικο αλιγάτορα.
Ήταν μια ιστορία δύο πόλεων.
Το υπόλοιπο μέρος της πόλης προσπαθούσε να ανασυγκροτηθεί.
Ρωτήστε αυτούς στην 9η Γουόρντ.
Ρωτήστε τους τι έμεινε πίσω.
9η ΛΟΟΥΕΡ ΓΟΥΟΡΝΤ
ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΚΑΤΡΙΝΑ: ΠΑΝΩ ΑΠΟ 14.000
ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ 2022: 4.630
Υπήρχαν περιπτώσεις που η πόλη επανήλθε.
Αλλά όχι με τον ίδιο τρόπο για όλους.
Η Λουιζιάνα πήρε 10 δις δολάρια από το κράτος
για τη δημιουργία και επίβλεψη του προγράμματος Road Home.
Είναι η μεγαλύτερη προσπάθεια αποκατάστασης κατοικιών στις ΗΠΑ.
Το σχέδιό μου αποτελεί μια δίκαιη λύση
για να γυρίσουν οι άνθρωποι στα σπίτια τους.
Αποτελεί μεγάλη νίκη για τη Λουιζιάνα.
Το πρόγραμμα δεν αποτέλεσε λύση για πολύ κόσμο.
Θα κάλυπτε τα έξοδα
που δεν κάλυψε η ασφάλεια και το κράτος.
Ο κόσμος περιμένει επί μήνες
για να πάρει τα χρήματα.
Πνίγεται από τη γραφειοκρατία.
Κάθε φορά που ζητούσες βοήθεια από την κυβέρνηση,
οι κανόνες άλλαζαν από βδομάδα σε βδομάδα.
Έπρεπε να ξοδέψεις περισσότερο χρόνο και ενέργεια,
ενώ αντιμετώπιζες και τις ψυχικές συνέπειες του τυφώνα Κατρίνα.
Όλο αυτό σε καταρρακώνει.
Το πρόγραμμα είχε ένα μοιραίο ελάττωμα.
Κάλυπτε τα έξοδα επισκευών
ή την αξία του σπιτιού πριν το συμβάν, ό,τι ήταν χαμηλότερο.
Στις πιο φτωχές γειτονιές, η αξία ενός σπιτιού
ήταν μικρότερη απ' το κόστος της ανοικοδόμησης.
Εκεί ζούσαν κυρίως μαύροι.
Όσοι ζούσαν στο Λέικβιου, μια περιοχή κυρίως λευκών,
ανώτερης μεσαίας και ανώτερης τάξης, που είχαν τα μέσα να ξαναχτίσουν,
πήραν πιο πολλά λεφτά από άτομα που έμεναν στην 9η Λόουερ Γουόρντ.
Αν και το κόστος των οικοδομικών υλικών ήταν το ίδιο.
Μια σανίδα για το σπίτι μου κοστίζει
όσο μια σανίδα για το σπίτι άλλου.
Γιατί θα μου δώσετε διαφορετικό χρηματικό ποσό;
Ήταν σαν να σαμποτάρουν την αποκατάσταση
των περιοχών όπου ζούσαν μαύροι.
Όλοι θέλουν να γυρίσουν σπίτι,
αλλά η κυβέρνηση δεν μας αφήνει.
Οι επισκευές του σπιτιού μου κόστιζαν τουλάχιστον 250.000 δολάρια.
Είχα ασφάλεια, αλλά είχα πάρει δάνειο για το χτίσιμο.
Όταν δανείστηκα, το σπίτι μπήκε ενέχυρο.
Όταν γύρισα πίσω με την καταιγίδα, η τράπεζα πήρε τα λεφτά.
Μου είπαν ότι δεν μου έδιναν τίποτα.
Πήρα το απόλυτο τίποτα από το Road Home.
Οι επιλογές των ιδιοκτητών είναι επισκευές, ανοικοδόμηση, εξαγορά
και μετακόμιση εντός Λουιζιάνας ή πώληση και αλλαγή πολιτείας.
Κατάλαβα τι ήθελαν να κάνουν.
Δεν θα έπαιρναν την περιουσία μου.
Γιατί δεν την πουλούσα.
Αλλά κάποιοι τα παράτησαν, γιατί δεν ήθελαν να μπλέξουν.
Επέλεξαν την εξαγορά.
Έτσι κατάφεραν να απομακρύνουν
πολύ κόσμο από την πόλη.
Μετά από εννιάμισι χρόνια στο Όστιν, γύρισα στη Νέα Ορλεάνη.
Αλλά όταν γύρισα, δεν υπήρχαν πια οικονομικά σπίτια.
Δεν υπήρχαν σπίτια ενός υπνοδωματίου με 300 δολάρια
και δύο υπνοδωματίων με 500 δολάρια.
Παλιά, τα περισσότερα σπίτια ήταν διπλά.
Μια οικογένεια από δω και μια από κει.
Αλλά μετά τον Κατρίνα,
άρχισαν να κάνουν τα διπλά σπίτια μονά, όπως αυτό εδώ.
Αυτό σημαίνει ότι δύο οικογένειες έμεναν χωρίς σπίτι.
Το κόστος ζωής ήταν τόσο υψηλό, που έφυγα από τη Νέα Ορλεάνη.
Μετά τον Κατρίνα, δεν μπορούσα να γυρίσω σπίτι αμέσως,
γιατί έπρεπε να βγάλω λεφτά.
Ο μπαμπάς μου ήταν ξυλουργός.
Πήγα οδηγώντας μέχρι την Καλιφόρνια για να δουλέψω μαζί του.
Τώρα, θα απολαύσω το τοπίο και θα πάω όπου με πάει ο Θεός.
Και θα γυρίσω σπίτι κάποια στιγμή.
Σκεφτόμουν ότι θα έκανα μια νέα αρχή, γιατί ήξερα τι είχα αφήσει πίσω.
Απίστευτη καταστροφή και πόνος.
Είχα τις αναμνήσεις μου,
έψελνα έναν ύμνο της γιαγιάς μου,
διασχίζοντας τα βουνά.
Θεέ μου, σκαρφαλώνω ψηλά βουνά
Προσπαθώ να γυρίσω σπίτι
Αυτό ήταν τα πάντα για μένα.
Προσπαθούσα να πάω σπίτι.
Χωρίς να ξέρω πού ήταν.
Προσπαθώ να γυρίσω σπίτι
Ξέρεις ότι σκαρφαλώνω ψηλά βουνά
Αυτό που με ώθησε πίσω στη Νέα Ορλεάνη ήταν η μαμά μου.
-Τα γενέθλιά της στις 30 Νοεμβρίου. -Στις 30 Νοεμβρίου έγινα 50 ετών.
Δεν είναι ευλογία αυτό;
Μετά τη θύελλα, ήρθαν τα λυόμενα της Πολιτικής Προστασίας.
Ακόμα ένα λυόμενο μπροστά στο σπίτι μου.
Από το πρόγραμμα Road Home, η μαμά μου πήρε κάποια χρήματα.
Αγόρασε αυτό το λυόμενο.
Με αυτά τα λεφτά, αγόρασε επιτέλους ένα μεγάλο λυόμενο,
για να έχουμε κάπου να μείνουμε.
Αλλά περίπου 20 μέρες αργότερα, η μαμά πέθανε.
Και το μόνο που έχω είναι αυτές οι φωτογραφίες.
Συνέχισα την ανακαίνιση. Συνέχισα τις επιδιορθώσεις στο σπίτι.
Σχεδόν έτοιμο. Έχω λίγη δουλειά ακόμα.
Αλλά με τα χρόνια, οι επιχορηγήσεις σταμάτησαν.
Τελικά, αναγκάστηκα να μετακομίσω,
για να βγάλω χρήματα ώστε να τα διαθέσω εκεί.
Έτσι, μια στο τόσο, έρχομαι και κάνω μερικές διορθώσεις.
Θέλει ακόμα πολλή δουλειά.
Αλλά κάτι μέσα μου μου έλεγε ότι,
για τη μαμά μου και για όσα έκανε, πρέπει να τελειώσω το σπίτι.
Αν και ήταν αδύνατον να το τελειώσω.
Κάθε φορά που επιστρέφω, έχω αναμνήσεις από τη ζωή μου,
τη μαμά μου, τον πατριό μου, όλους τους ανθρώπους μου εκεί.
Η γειτόνισσά μου έχει φύγει. Όλοι έφυγαν.
Στενοχωριέμαι όταν έρχομαι
και κανένας γνώριμος από τα παλιά
δεν είναι πια εδώ.
Είναι σαν να αναβοσβήνουν φωτογραφίες και βίντεο για το πώς ήταν παλιά,
αλλά δεν είναι έτσι πια.
Όταν τελικά ένιωσα ότι έκανα ό,τι μπορούσα,
ένιωθα ότι το πνεύμα της μαμάς μου ήταν εκεί και μου έλεγε
"Ώρα να φύγεις. Μπορείς να φύγεις. Δεν πειράζει. Μην ανησυχείς".
Και έφυγα.
Ο Κατρίνα αποκάλυψε τα τεράστια λάθη
του συλλόγου των μηχανικών στην κατασκευή
αναχωμάτων και φραγμάτων.
Το Κογκρέσο έδωσε στον σύλλογο 14,6 δις δολάρια για επιδιορθώσεις.
ΕΡΙΚ Α. ΡΑΪΤ 7η ΓΟΥΟΡΝΤ
Όλα αυτά έγιναν μετά τον Κατρίνα.
Αν παρατηρήσετε, θα δείτε ότι η κατασκευή είναι διαφορετική.
Πιο σταθερή. Πάει πιο βαθιά.
Είναι ενισχυμένο και αντέχει την πίεση από την άνοδο του νερού ή του ανέμου.
Μετά τον Κατρίνα, ο σύλλογος μηχανικών επισκεύασε τα αναχώματα.
Πολλές από τις επισκευές είναι αρκετά γερές.
Ωστόσο, ο σύλλογος μηχανικών παραδέχτηκε πρόσφατα
ότι όταν προσδιόρισαν το ύψος,
δεν υπολόγισαν την υπερθέρμανση του πλανήτη.
Μόλις ολοκλήρωσαν
το τελευταίο τμήμα των αναβαθμίσεων
ανακοίνωσαν ότι εξαιτίας της καθίζησης
και της ανόδου της στάθμης θα χρειαστούν ανυψώσεις στο μέλλον.
Σε περίπου 70 χρόνια, η στάθμη του νερού γύρω από τη Νέα Ορλεάνη
θα έχει ανέβει ένα μέτρο σε σύγκριση με σήμερα.
Επιπλέον, πολλοί υγροβιότοποι εξαφανίστηκαν. Δεν υπάρχει αντίσταση.
Το νερό πάει πιο μακριά και φτάνει σε μεγαλύτερο ύψος.
Σε σχέση με την κλιματική αλλαγή,
οι έγχρωμες κοινότητες επηρεάζονται πρώτες και στον χειρότερο βαθμό.
Πολλοί άνθρωποι που ζουν σε αυτές τις κοινότητες
δεν έχουν τους πόρους που έχουν άλλοι,
οπότε διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για το μέλλον.
Το άμεσο χτύπημα του Μαρία ισοπεδώνει το Πουέρτο Ρίκο.
Δυστυχώς, η κατάσταση δεν θα βελτιωθεί.
-Σαρωτική καταστροφή στη Λαχάινα. -Θα χειροτερέψει.
Η πιο φονική και καταστροφική καταιγίδα στη Βόρεια Καρολίνα.
ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ 2025
19 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΚΑΤΡΙΝΑ
Εδώ είναι το σπίτι μου. Ζω εδώ όλη μου τη ζωή.
Αλλά αυτό που με ενοχλεί,
είναι ότι η 9η Λόουερ Γουόρντ επλήγη περισσότερο από άλλες περιοχές.
Έχει ξεχαστεί.
Στην 9η Γουόρντ, το νερό έχει φτάσει μέχρι τις στέγες των σπιτιών.
Σας είπα νωρίτερα ότι δεν θύμιζε Αρμαγεδδών.
Έκανα λάθος.
Η περιβαλλοντική αδικία
που συμβαίνει στην κοινότητά μας είναι δημιούργημα του ανθρώπου.
Οπότε ο άνθρωπος μπορεί να δώσει και τη λύση. Σωστά;
Θυμάμαι, όταν ήμουν μικρός, πηγαίναμε στον βάλτο.
Ήταν ο παράδεισός μας, η παιδική χαρά μας.
ΤΟ 2008, ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ
ΙΔΡΥΣΕ ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΣΑΝΚΟΦΑ ΣΤΗΝ 9Η ΛΟΟΥΕΡ ΓΟΥΟΡΝΤ.
Το πάρκο ξεκίνησε μικρό και μεγάλωσε.
ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ
ΚΑΙ ΜΕΙΩΝΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟ ΤΩΝ ΠΑΡΑΚΤΙΩΝ ΠΛΗΜΜΥΡΩΝ.
Θυμίζει το μέρος όπως ήταν παλιά.
Φυτεύουν κυπαρίσσια.
Έρχονται διάφορα σχολεία.
Μπορεί κανείς να ψαρέψει.
Είμαι εκπρόσωπος του πάρκου. Υποδέχομαι τους επισκέπτες.
Τους λέω πώς ήταν το μέρος όταν μεγάλωνα κι εγώ εδώ
και τι θέλουμε να κάνουμε.
Γιατί, όπως είπα, είναι κάτι που κάνουμε για μας,
για μια νέα αρχή. Ένα νέο ξεκίνημα.
Όταν χτύπησε ο Κατρίνα και χάθηκαν πολλοί ηλικιωμένοι,
ήταν σαν να χάσαμε μεγάλο μέρος της ιστορίας μας.
Γιόρταζαν όλοι μαζί.
Δόξαζαν τον Κύριο όλοι μαζί.
Ήταν μια αληθινή κοινότητα.
Πολύς κόσμος δεν μπορούσε να επιστρέψει και δεν επέστρεψε.
Είναι θλιβερό, γιατί η Νέα Ορλεάνη έχασε
ίσως και δύο γενιές ανθρώπων.
Έτσι, χάθηκε μεγάλο μέρος της κουλτούρας
που ζει σ' αυτή τη περιοχή.
ΤΡΕΜΕ
Ήθελα να επιστρέψω στην κοινότητα
και να κάνω αυτό που έπρεπε.
Και δεν θα σταματούσα μέχρι να επιστρέψω εκεί
που ήθελα να βρίσκομαι το 2005.
Ό,τι έχω βγάλει από τον Κατρίνα και μετά,
το έχω ξοδέψει για το κομμωτήριο και το σπίτι μου.
Είναι δικό μου.
Το είπα και στους ανθρώπους στο Road Home
"Θα πρέπει να το πάρετε μέσα από τα ρυτιδιασμένα,
καφετιά χεράκια μου".
7Η ΓΟΥΟΡΝΤ
Έγιναν πολλές αλλαγές στη Νέα Ορλεάνη μετά τον Κατρίνα.
Ανέβαινες τα σκαλιά εδώ
και έμπαινες στο σαλόνι.
Το σαλόνι είχε το πλάτος του οικοπέδου.
Η κουζίνα ήταν ακριβώς εδώ.
Εδώ η μαμά έκανε τα διάσημα πιάτα της.
Είμαι παιδί της Νέας Ορλεάνης.
Αυτή η γη βγάζει μια ενέργεια.
Εκείνο το σπίτι ήταν προέκταση του εαυτού μου.
Και το πιο δύσκολο ήταν να το κατεδαφίσω.
Ένιωθα σαν να έχανα ένα κομμάτι μου.
Γύρισα εδώ, γιατί δεν μπορούσα να μείνω μακριά.
Ήθελα να γυρίσω σπίτι, αλλά είμαι στη νέα Νέα Ορλεάνη.
Είναι τελείως διαφορετικά.
Νιώθεις σαν να υπάρχουν ρίζες, αλλά το δέντρο είναι χτυπημένο.
Έχουμε ακόμα την κουλτούρα μας κι αυτό είναι καλό.
Πολλοί φίλοι μου συνέχισαν το Μαρντί Γκρα μετά τον Κατρίνα.
Ο μπαμπάς θα μου έλεγε Να μην ανησυχώ
Αυτή ήταν η ζωή τους. Ήταν και δική μου ζωή.
Τη μέρα του Μαρντί Γκρα Θα σας πω μια ιστορία
Ανήκω σε μια φυλή που ίδρυσε ο πατέρας μου. Τα Φλεγόμενα Βέλη.
Είμαστε τα Φλεγόμενα Βέλη.
Ο μπαμπάς ήταν αρχηγός των Ινδιάνων. Η μαμά ήταν μοδίστρα.
Δεν είμαστε Ινδιάνοι του καρναβαλιού.
Το σωστό όνομα είναι οι Ινδιάνοι με τις Μαύρες Μάσκες.
Στο καρναβάλι, φοράμε κοστούμια και τιμάμε τους αληθινούς ιθαγενείς
που βοήθησαν τον λαό μας.
Ερχόμαστε
Είμαστε τα Φλεγόμενα Βέλη
Είναι οικογενειακή παράδοση που περνάει από γενιά σε γενιά.
Τελευταία φορά μεταμφιέζομαι,
αλλά έχω εγγόνια και θα συνεχίσουν την παράδοση.
Πρέπει να δώσουμε τη σκυτάλη.
Ο ξάδερφός μου, που θα αναλάβει τη φυλή, είπε
"Θέλουμε να γυρίσεις, δεν θα σε αφήσουμε να φύγεις έτσι".
ΜΑΡΝΤΙ ΓΚΡΑ 2024
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟΥ ΚΕΒΙΝ ΩΣ ΑΡΧΗΓΟΣ
Ακόμα παίρνω τη Νέα Ορλεάνη μαζί μου όπου πηγαίνω.
Πριν τον Κατρίνα, δεν μου περνούσε απ' το μυαλό
ότι θα έφευγα από εδώ.
Νόμιζα ότι θα ζούσα στη Νέα Ορλεάνη όλη μου τη ζωή.
Όλοι λένε Μαρντί Γκρα.
Λατρεύω τη Νέα Ορλεάνη, αλλά δεν είναι η ίδια.
Είκοσι χρόνια μετά, είναι τελείως διαφορετικά.
Η ομιλία, το περπάτημα.
Η γειτονιά που μεγαλώσαμε είναι εντελώς διαφορετική.
Ο Κατρίνα πήρε πολλά.
Αλλά δεν πήρε την περηφάνια, την αξιοπρέπεια, την κουλτούρα μου.
Ένα πράγμα ξέρω για τη Νέα Ορλεάνη,
ότι υπάρχουν επιζώντες.
Είμαστε τα καναρίνια στο ανθρακωρυχείο που λέγεται Αμερική.
Οι φρικαλεότητες μετά τον Κατρίνα δεν χρειαζόταν να συμβούν.
Δεν υπάρχει η παραμικρή δικαιολογία
γιατί ο τυφώνας Κατρίνα μετατράπηκε από καταστροφή σε τραγωδία.
Το αποτέλεσμα δείχνει πόσο νοιαζόμασταν τότε
για τους πιο ευάλωτους και πόσο νοιαζόμαστε τώρα.
Αυτό που κάνει την Αμερική σπουδαία είναι η ικανότητά μας
να βοηθάμε τους άλλους όταν μας έχουν ανάγκη.
Εκεί παίρνουμε το μάθημά μας.
Είναι στο χέρι μας. Είναι στο χέρι μας να ξυπνήσουμε.
Ο ΔΙΕΘΥΝΤΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ ΣΤΙΣ 12 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2005,
ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΩΝ ΧΕΙΡΙΣΜΩΝ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΑΤΡΙΝΑ
ΔΥΟ ΒΔΟΜΑΔΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΣΥΜΒΑΝ.
Ο ΡΕΪ ΝΑΓΚΙΝ ΗΤΑΝ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2010.
ΤΟ 2014 ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΣΕ 10ΕΤΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗ
ΑΦΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΔΙΑΦΘΟΡΑ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΘΗΤΕΙΑΣ ΤΟΥ.
ΧΑΡΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΑΤΡΙΝΑ, Ο ΡΑΣΕΛ ΟΝΟΡΕ ΕΓΙΝΕ ΑΡΧΗΓΟΣ
ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ.
Απόδοση: Βερονίκη Κουλιούφα