ขอบคุณที่มาส่งที่บ้านนะคะ
ทำไมคุณมีกระเป๋าเยอะจังครับ
แค่ของของฉันน่ะค่ะ
ขับรถดีๆ นะคะ ท่านประธาน
ได้ครับ
ยังดีที่พรุ่งนี้เป็นวันหยุด
เนอะ
- ล้อเล่นรึเปล่า - หลับฝันดีครับ
พรุ่งนี้ไม่ต้องรีบตื่น
ถามจริง
เฮ้ย คังพิลกูนี่นา!
นี่ ไปถามเขาสิ
ขอโทษครับ
ใช่คังพิลกูไหมครับ
โห ใช่จริงด้วย!
เรากลับบ้านไปดู "คังพิลกู" ดีไหม
เอาสิ ดูซีซันแรกอีกรอบกันเถอะ
- ซีซันแรกน่าเบื่อจะตาย - ซีซันสี่สนุกสุด
ไม่ ซีซันสองสิสนุก
มาดูซีซันแรกกัน ย้อนกลับไปต้นเรื่องเลย
แต่ซีซันสองสนุกกว่านะ
คุณควรกลับบ้านได้แล้วค่ะ
ได้ครับ งั้นผมกลับก่อนนะครับ
- น่าเบื่อออก - ไม่ซะหน่อย
พวกเขาไปยัง
ครับ ไปแล้วครับ
"ฝุ่นเกาะเสื้อผ้าเขาหนาเตอะ ขณะที่เขาจ้องมองพวกแก๊งอันธพาลอย่างเย็นชา"
พี่กลับบ้านแล้วเหรอ
นี่พี่ วันนี้ผมไปกองถ่ายเพื่อแนะนำตัวด้วยละ
ทายซิว่าเกิดอะไรขึ้น
พี่พิลกูของผมทักผมก่อนด้วย!
จริงอะ
- ทำให้เต็มที่นะ ไอ้เด็กบ้า - แหงอยู่แล้ว
นี่ คิมบับเป็นไงบ้าง ได้กินไหม อร่อยใช่ไหมล่ะ
อือ อร่อยดี
อร่อยสุดๆ เลยละ
ให้ตายสิ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณครับ
- ไฟต์ติ้ง! - ไฟต์ติ้ง!
- นี่ - อ๊ะ ขอบคุณครับ
ลืมผู้ชายคนนั้นซะ แล้วมาหาผมเถอะครับ
และผมยังรอคุณอยู่นะครับ
(ประธานอีแดโฮ)
(ซีอีโออีแจฮยอง)
ใช่ว่ามันมีความลับของภาครัฐซะเมื่อไรล่ะ
ไหนดูซิ
เหลือเชื่อเลย
รูปพวกนี้ตอนเธออายุเท่าไรเนี่ย
เธอนี่น่ารักจัง
ให้ตายสิ
ทำไมน่ารักอย่างนี้
ใส่เดรสเจ้าหญิงฟูฟ่องซะด้วย
(วีจองชิน)
- นี่ ซูจี - ค่ะ ฟังอยู่ค่ะ
มีผู้หญิงคนนึงที่ฉันรู้จัก
และฉันเห็นเธออยู่กับผู้ชายอีกคน
แต่…
ทำไมมันถึงรบกวนจิตใจฉันนักนะ
การรู้สึกโกรธในสถานการณ์แบบนั้น เป็นปฏิกิริยาตามธรรมชาติล้วนๆ เลยค่ะ
อย่างไรก็ตาม สำคัญที่ ต้องคอยตรวจดูอารมณ์ตัวเอง
และรับมือกับมันอย่างชาญฉลาดค่ะ
เธอชอบให้ความเห็นอะไรไร้สาระอยู่เรื่อย
ก่อนอื่น หายใจเข้าลึกๆ และทำใจให้สงบ…
วันนี้ฉันเบื่อจะฟังเธอแล้ว
บ้าจริง ทำไมฉันเล่นแอปนี้อีกแล้วล่ะ
(จิตวิญญาณอยู่นี่)
"แต่ถ้ามันพอจะช่วยได้สักหน่อย ฉันก็อยากเป็นเพื่อนกันต่อไปค่ะ"
ให้ตายสิ!
ไม่มีศักดิ์ศรีบ้างรึไง
ด่าฉันอยู่ได้ไม่อายปาก!
บ้าเอ๊ย
อะไรวะเนี่ย
เขาเป็นฝ่ายส่งข้อความมาก่อนนี่
ทำไมตอนนี้ไม่ตอบล่ะ
หัวหอม!
หวังว่าฉันคงไม่ได้กดดันคุณอีกนะคะ
กรุณาติดต่อมาได้ทุกเมื่อ
ที่คุณรู้สึกพร้อมนะคะ
(ตอนที่ 10)
นี่อะไร
ท่านประธานก็รู้นี่คะว่ามันคือแจ็กเก็ตของคุณ
ตัวที่ฉันซื้อให้วันเกิดคุณน่ะ
ลืมแล้วเหรอคะ
คงงั้นมั้งครับ
ผมลืมไปแวบนึงว่ามันมาจากไหน
- วีจองชินชอบคนอื่น - รู้แล้ว
แต่ไม่น่ามีปัญหา เว้นแต่ว่าทั้งสองฝ่ายรู้สึกเหมือนกัน
ฉันว่าฉันก็คงลืมไปแวบนึงเหมือนกัน
ว่าคุณก็เหมือนดอกแดนดิไลออน ดื้อด้านและทำให้เชื่องไม่ได้
หวัดดีค่ะ
ฉันเอาแจ็กเก็ตไปคืนท่านประธานแล้ว
มีอะไรจะพูดเหรอ
ขอโทษค่ะ แต่คุณส่งคนอื่น ไปทำข่าวคังพิลกูได้ไหมคะ
ทำไม
เขาเอาข่าวเด็ดใส่พานถวายให้เธอถึงที่
- มันทำให้ฉันไม่สบายใจค่ะ - อะไร
- หมายถึงอิมฮยอนจุนเหรอ - ใช่ค่ะ
นักข่าวเลือกทำข่าวง่ายๆ ได้ตั้งแต่เมื่อไรกัน
เธอทิ้งเลือดนักสู้ไว้หน้าประตูตอนมาที่นี่รึไง
ความจริงคือฉันเป็นแฟนคลับของคังพิลกูค่ะ
อ๋อ แฟนคลับ… เดี๋ยว ว่าไงนะ
ศัลยแพทย์ไม่ได้รับอนุญาต ให้ผ่าตัดคนใกล้ชิดของพวกเขา
และผู้พิพากษายื่นขอถอนตัวได้ หากผลประโยชน์ทับซ้อน
กีดกันไม่ให้พวกเขาเป็นกลาง
สถานการณ์ฉันก็ไม่ต่าง ฉันจะยื่นขอถอนตัว
- เสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ - ขอบคุณครับ
รุ่นพี่คะ เราจะไปที่กองถ่ายก่อนนะคะ
- ครับ - ไว้เจอกันค่ะ
หวังว่าฉันคงไม่ได้กดดันคุณอีกนะคะ
กรุณาติดต่อมาได้ทุกเมื่อ
ที่คุณรู้สึกพร้อมนะคะ
ถ้าคุณไม่อยากย่ำอยู่กับวงจรเดิมๆ
อาจถึงเวลาที่คุณต้องเลือกสักเส้นทางนึง แล้วยึดมั่นอยู่กับมันค่ะ
ยังไงคุณก็ดูตัดสินใจได้แล้วนี่คะ
ครับ โอเค ดีเลย
(การตั้งค่า)
(ลบบัญชี)
(กิจกรรมของคุณจะถูกลบถาวร "ตกลง")
(บัญชีของคุณถูกลบแล้ว)
- ซีอีโอฮวัง - ว่าไง
นักข่าววีจะมาถึงตอนไหน
ไม่รู้สิ ประมาณบ่ายสองมั้ง
อือ บ่ายสอง
พี่ครับ ได้เวลาแล้วครับ
- ได้ - เข้าใจแล้ว
ไปกันเถอะ
- พี่ ดื่มกาแฟสิครับ - อะไรนะ
อ้อ ขอบใจนะ
นักข่าววีไม่มาเหรอ
เธอจะมาตอนบ่ายสองไง
นั่นสินะ บ่ายสอง
บ้าจริง เอวฉัน
นักข่าววีจะมาตอนไหน
บ่ายสองไง ผมบอกพี่ไปแล้ว!
บอกแล้วเหรอ
- มื้อเที่ยงมาแล้ว - อือ
มากินข้าวกัน
กินกันไปก่อนเลย
- ทำไมล่ะ - ฉันจะกินกับนักข่าววีตอนเธอมา
ช่างเขาเหอะ กินข้าวกัน
นายน่าจะโทรหานักข่าววีหน่อย
เธออาจจะเลี้ยวผิดทางก็ได้
โทรหาเธอหน่อยซิ
- นักข่าววีเหรอ - น่าเบื่อชะมัดเลย
- กินข้าวกลางวันรึยัง - ครับ กินแล้ว
เราเอาไอ้นี่ออกไปไม่ได้
พวกเขาต้องเข้าใจบ้างสิ
- พี่จะไปไหน - ฮะ
จะไปไหน
- นักข่าววีไม่มาเหรอ - พี่ขี้หูตันรึไง
ก็บอกว่าบ่ายสอง!
ตอนบ่ายสอง
ยังไม่บ่ายสองเหรอ
ถ้าใช่ เธอก็มาถึงที่นี่แล้วสิ เธอยังไม่มาเพราะมันยังไม่ถึงเวลา
ฉันแค่ถาม เพราะปกติพวกนักข่าวมักจะมาก่อนเวลา
พี่เป็นอะไรของพี่เนี่ย
นี่ ฉันติดกระดุมแล้วดูดีกว่าไหม
- ปิดให้ถึงนี่ไปเลยก็ดี - ไม่เหรอ
ครับ โปรดิวเซอร์
อ้าว จริงเหรอครับ
ขอบคุณครับที่บอก
- พี่ บ่ายสองแล้ว - ว่าไงนะ
นักข่าวมาถึงที่นี่แล้วน่ะ
- อ๋อ โอเค! - พี่ครับ เธอรออยู่ในห้องรับรองครับ
โอเค ทีมแต่งหน้า เก็บทรงผมให้ผมหน่อย!
ไปเร็ว
ลมอะไรหอบคุณมาถึงนี่ครับ หัวหน้า
เรานึกว่านักข่าววีจองชินจะมาแทน
ฉันมาเพื่อทำข่าว
มันสำคัญด้วยเหรอคะว่าใครมา
ถูกของคุณครับ แน่นอนครับ
มีเหตุผลที่นักข่าววีจองชินไม่มาไหมครับ
เธอป่วยเหรอ
เธอไม่ได้เกิดอุบัติเหตุใช่ไหม
ไม่มีเหตุผลอื่นแล้วครับ ที่นักข่าววีจองชินจะไม่มาที่นี่
เธอบอกว่าเธอเป็นแฟนคลับของคุณค่ะ
เธอคิดว่ามันไม่ถูกต้องที่ปล่อยให้ความรู้สึกส่วนตัว มีผลต่อการทำข่าว
เพราะงี้ฉันถึงมาแทนค่ะ
นักข่าววีบอกคุณเหรอครับว่าเธอเป็นแฟนคลับผม
ใช่ค่ะ และเธอยื่นขอถอนตัว
เดี๋ยวนะ แปลว่าจากนี้ไป คุณจะมาทำข่าวที่นี่เองเหรอครับ
ไม่ได้นะครับ แบบนั้นมันไม่ถูกต้อง
มีเหตุผลที่ให้ฉันมาไม่ได้ไหมคะ
เปล่า ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น
ช่างมันเถอะครับ
คุณมีใจให้นักข่าววีจองชินเหรอคะ
เปล่านะครับ!
คือว่า…
โอย หลังผม
ให้ตายสิ หัวหน้า
อย่าหัวเราะเยอะเกิน เดี๋ยวเจ็บหลังอีกหรอก
คุณหัวหน้าก็เล่นมุกแรงเกินครับ
ไม่เอาสิครับ หัวหน้า
- ซีอีโอฮวัง - ว่าไงครับ
ฉันขอคุยกับคุณอิมฮยอนจุนเป็นการส่วนตัว ก่อนสัมภาษณ์ได้ไหมคะ
ได้ครับ แน่นอนครับ
ให้ตายสิ เกือบไปแล้ว
เหลือเชื่อ ผู้หญิงคนนั้นมีญาณทิพย์ชัดๆ
(อิมฮยอนจุน)
แต่เราก็หลอกเธอได้สนิท
คุณชอบวีจองชินใช่ไหมคะ
ให้ตายสิ
ทำไมถามเรื่อยเลยล่ะครับ
บอกแล้วไงว่าผมไม่ได้ชอบ
งั้นเหรอคะ
งั้นฉันว่าคงไม่สำคัญหรอกค่ะ ถ้านักข่าววีจองชินกับท่านประธานจะเริ่มคบกัน
พวกเขาคบกันเหรอครับ
ไม่ช้าก็เร็วค่ะ เว้นแต่ว่าเราจะหยุดพวกเขา
ว่าแต่ทำไมคุณถึงเอาเรื่องนี้มาบอกผมล่ะครับ
ฉันอยากให้คุณร่วมมือกับฉัน
ฉันจะพูดตรงๆ กับคุณนะคะ
ฉันชอบประธานอีแจฮยองค่ะ
- หวัดดีครับ - ไงครับ
คุณว่าไงคะ
อยากร่วมมือกับฉัน
หรืออยากเห็นนักข่าววีคบกับชายอื่นคะ
ตอนนี้เราเป็นทีมเดียวกันแล้วค่ะ
ฉันจะใช้อำนาจที่มี เพื่อส่งเธอไปยังกองถ่าย "คังพิลกู" ค่ะ
ส่วนคุณก็ใช้อำนาจที่มีให้เต็มที่ เพื่อชนะใจเธอให้ได้นะคะ
ตกลงครับ
(คณะวารสารศาสตร์และการกระจายเสียง การแข่งขันพิเศษครบรอบ 17 ปี)
วีจองชิน!
รุ่นพี่!
ตอนนี้รุ่นพี่เป็นอาจารย์แล้ว เหมาะกับรุ่นพี่มากกว่าการเป็นนักข่าวอีกค่ะ
ฉันว่าฉันก็เหมาะ กับการสอนนักศึกษามากกว่าเหมือนกัน
ว่าแต่การที่เธอถ่อมาถึงที่นี่
แปลว่ามีอะไรจะถามฉัน
เรื่องสส.ฮากีวันน่ะค่ะรุ่นพี่
ฮากีวันเหรอ
ที่หน่วยงานกำกับดูแลตลาดการเงินใช่ไหม
เขาสนิทกับประธานอีแดโฮ ประธานของอึนซองอิลโบไหมคะ
เธอคงไม่รู้เพราะเพิ่งมาทำโต๊ะข่าวการเมือง
แต่ตอนนั้นเคยมีข่าวลือ
ว่าสส.ฮากีวันได้รับที่ดิน จากอีแดโฮภายใต้ชื่อคนอื่น
ที่เมืองชองวอนใช่ไหมคะ
ตอนนั้นมันเป็นแค่ข่าวลือ ตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่
พอผู้ช่วยเขาเสียชีวิต ก็ไม่เหลือพยานแล้ว
เธอรู้ไหมว่าผู้ช่วยมีครอบครัวคนอื่น นอกจากภรรยาเขารึเปล่า
ทำไมถึงถามเหรอคะ
ว่ากันว่าเงินสำคัญกว่าครอบครัว ถูกไหม
ฉันว่าน่าจะมีปัญหาที่เกี่ยวข้องกับเงิน
ในครอบครัวของคุณอูยองซอกที่ฉันไม่รู้เรื่องค่ะ
ฉันก็คิดงั้นเหมือนกัน
ขอบคุณมากค่ะ รุ่นพี่ ฉันจะลองสืบดู
เดี๋ยวก่อน
จะว่าไป ฉันขอให้เธอช่วยฉันบ้างได้ไหม
ช่วยเหรอคะ
(คิงส์แบ็กเอนเตอร์เทนเมนต์)
ไม่อยากเชื่อเลยครับว่าในที่สุดผมจะได้เจอรุ่นพี่
ตอนผมเด็กๆ ผมเคยดูหนังของรุ่นพี่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ผู้กำกับคงจะมีความเป็นผู้ใหญ่เกินวัย
คืองี้ครับ…
คุณค่าทางศิลปะของเรื่อง "มาดามวอลนัต" และ "แม่ทูนหัว"
ถูกฉากนู้ดกลบหมด แต่ทั้งสองเรื่องเป็นผลงานชิ้นเอกเลยครับ
ได้ข่าวว่าซอนอูรับบทเป็นพิลกูตอนหนุ่ม
ฉันรู้ว่ามันน่าละอายที่ฉันถามแบบนี้
แต่ว่ามีบทไหนให้ฉันเล่นได้บ้างไหม
อ๋อ ครับ
จริงๆ ผมก็เพิ่งรู้เรื่องวันนี้เองครับ
ไม่แปลกใจเลยที่เขาดูเหมือนคุณฮยอนจุนมาก
ขอโทษครับ ผู้กำกับ
คือ… มีบทคุณนายตระกูลเศรษฐี
ที่ป้าของพิลกูทำงานเป็นแม่บ้านอยู่ครับ
เธอทะเลาะกับสามีที่นอกใจเธอ
แล้วลงเอยด้วยการฆ่าเขาตายครับ
ผู้กำกับ ฉันรู้ว่าฉันเล่นบทนี้ได้ ถ้าผู้กำกับให้โอกาสฉัน
ฉันมั่นใจว่าฉันเล่นบทนี้ได้แน่นอน!
แน่นอนครับ รุ่นพี่ ผมไม่สงสัยในทักษะการแสดงของรุ่นพี่เลยครับ
ผมรอร่วมงานกับรุ่นพี่นะครับ
กลิ่นหอมจัง
- ฉันจะไปกองถ่าย "คังพิลกู" ค่ะ - เธอควรไปกองถ่าย "คังพิลกู"
อะไรทำให้เปลี่ยนใจเหรอ
ฉันยอมให้ตัวเอง
ทิ้งสิ่งที่ฉันทำมาแล้วไม่ได้ค่ะ
ฉันจะทำให้เต็มที่ค่ะ
โอเค
มียองอยู่ไหน
เธออยู่ไหน
ถามไปจะมีประโยชน์อะไร
ในเมื่อแกกำลังจะตาย
คัต
ทำไมคุณถึงแสดงด้วยตอนที่ผมถ่ายพี่อยู่ล่ะครับ
- จะให้ผมทำอะไรได้ล่ะ - มันดูแปลกๆ น่ะครับ
ผู้จัดการ ผมขอพบคุณสักครู่ได้ไหมครับ
- เราจะเริ่มถ่ายทำตอนไหนครับ - เร็วๆ นี้ครับ
- ทำไมถึงเรียกผมมาที่นี่ไวจัง - ขอโทษด้วยครับ
คงต้องเซ็ตกองถ่ายกันเยอะแหละ
เอ้อ จริงด้วย
ทำไมพี่ถึงโทรเรียกนักข่าววีจองชินมาที่นี่
ถ้าเธอเจอผู้กำกับพัคล่ะ
ฉันไม่ใช่คนบ้องตื้น
วันนี้ผู้กำกับกองสองเป็นคนคุมงาน
ไม่แปลกใจเลยที่พี่ดูสบายใจ
แบบนี้ต้องดื่มฉลอง
หวัดดีครับ!
- หวัดดีครับ - สบายดีนะ
- อรุณสวัสดิ์! - หวัดดีค่ะ!
หวัดดีครับ
รุ่นพี่มาไวจังครับ
วันนี้ผู้กำกับกองสองเป็นคนคุมนี่นา ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่
น่าเสียดายที่ผู้กำกับโอเป็นหวัดน่ะครับ
- ไม่จริง! - อะไร ทำไมล่ะครับ
อ๋อ ไม่มีอะไรหรอก
เขาเพิ่งเป็นหวัดเมื่อเช้านี้
ผมเลยรีบมาที่นี่ก่อนจะส่งข่าวให้รู้
นี่ มานี่หน่อย
มีอะไรครับ
ทำไมจู่ๆ นายถึงเปลี่ยนตารางแบบนี้ล่ะ
เราวางแผนกันแล้ว นายก็รู้!
อย่างน้อยนายก็น่าจะสวมหน้ากากกับถุงมือหน่อย!
- เขาพูดถูก! - ไม่เอาน่า
ถ้าผมรู้ว่านักข่าววีจะมาวันนี้ ผมคง… บ้าเอ๊ย
ไม่ๆ
แบบนี้ไม่เวิร์กแน่
ยกเลิกการถ่ายทำวันนี้เลย
เราควรยกเลิกการสัมภาษณ์ ไม่ใช่การถ่ายทำนะรุ่นพี่!
จริงด้วย
นี่ บอกนักข่าววีว่าวันนี้ไม่ต้องมาแล้ว
โอเค เข้าใจแล้ว
พี่ครับ! นักข่าววีมาแล้วครับ!
- เธอมาแล้วเหรอ - เวรละ
เฮ้ย นาย…
หนีเร็ว!
ทางนั้นนะ…
บ้าเอ๊ย
หวัดดีค่ะ ผู้กำกับ มาทำอะไรที่นี่คะ
อ้าว หวัดดีครับ
ผมแค่แวะมาทักทายน่ะครับ
เดี๋ยวนะ ในตอนที่ห้า
มีฉากฝันกลางวันอยู่ใช่ไหมครับ
ใช่ค่ะ
ผมสงสัยว่ามันจะดูเป็นยังไง ผมขอลองแต่งหน้าล่วงหน้าได้ไหม
แบบว่าซ้อมๆ กันก่อนน่ะ
ซ้อมไปเพื่ออะไรคะ
ฉากที่คังพิลกูมองตัวเองในอีก 30 ปีข้างหน้า
(ผู้กำกับพัคพยองกี)
คุณเป็นใครคะ
นี่ผมเอง
- ผู้กำกับ! - ผู้กำกับเหรอ
ทีมสตันต์อยู่ที่นี่ไหม
นี่ ทีมสตันต์
- แต่ผู้กำกับคะ ทำไม… - ทรงผมคุณ…
สวัสดีครับ ผู้อ่านสปอร์ตส์อึนซอง
ขอบคุณที่มากองถ่าย เรื่อง "คังพิลกู" ซีซันห้านะครับ
ขอบคุณครับ
เยี่ยม ขอบคุณครับ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณครับ
ขอบคุณที่เชิญฉันมากองถ่ายวันนี้
และเสนอให้ฉันได้สัมภาษณ์ก่อนใครนะคะ
ให้ตายสิ
ผมควรเป็นฝ่ายขอบคุณคุณสิครับ คุณมาไกลถึงที่นี่เลย
คุณเคยมากองถ่ายไหมครับ
ไม่ค่ะ นี่คือครั้งแรกของฉันค่ะ
มีคนมากกว่าที่ฉันคิด ก็เจ๋งดีค่ะ
นั่นสินะครับ
คุณช่วยสปอยล์ "คังพิลกู" ซีซันนี้ ให้หน่อยได้ไหมคะ
สปอยล์เหรอครับ
รู้สึกแปลกๆ นะที่ผมเป็นคนสปอยล์เอง
ก็นะ…
เอาเป็นว่าคุณได้สปอยล์นี้ เพราะคุณทำงานหนักจริงๆ โอเคนะครับ
จุดหักมุมที่สำคัญที่สุดใน "คังพิลกู" ซีซันห้า
คือพิลกูจะเปลี่ยนจากฮีโร่ของประชาชน
ไปเป็นสายสืบจอมทุจริตครับ
นั่นแหละครับ
ขอลายเซ็นคุณได้ไหมคะ
เราเจอกันตั้งหลายรอบแล้ว และคุณเพิ่งอยากได้ลายเซ็นผมตอนนี้เหรอครับ
เราไม่ใช่คนแปลกหน้า จะเอาลายเซ็นทำไม
เราถ่ายรูปกันดีไหมครับ
ไม่ใช่ของฉันหรอก
ฉันทำให้ใครบางคนอยู่ค่ะ
ลูกชายฉันเป็นติ่งตัวยงของคังพิลกู
นักข่าววีทำงานโต๊ะข่าวบันเทิงอยู่ใช่ไหมล่ะ
ช่วยขอลายเซ็นเขาให้ทีได้ไหม
เขาชื่อจองอึนชาน และกรุณาเขียนว่า "ตั้งใจเรียนนะ" ด้วยค่ะ
ได้ข่าวว่าเขาฝันอยากเป็นตำรวจ
และเขาสัญญาว่าจะตั้งใจเรียน ถ้าได้ลายเซ็นคุณค่ะ
"ตั้งใจเรียนนะ" เหรอ
(ถึง จองอึนชาน ตั้งใจเรียนนะ)
ขอบคุณค่ะ
ว่าแต่…
คุณจะดูการถ่ายทำก่อนกลับไหม
ดูแน่นอนค่ะ
ข่าวการถ่ายทำช่วยเพิ่มมิติให้ข่าวค่ะ
งั้น…
พอคุณทำงานนั้นเสร็จแล้ว
คุณจะมีธุระยุ่งไหมครับ
ค่ะ
- ยุ่งเหรอครับ - ใช่ค่ะ
ฉันมีข่าวต้องส่งอีกหลายชิ้นค่ะ
เรื่องของเรื่องคือ จะมีการกินเลี้ยงกันเล็กๆ หลังถ่ายทำ
ถ้าคุณไป คุณจะมีโอกาส ได้คุยกับนักแสดงคนอื่นๆ ด้วย
และถ้าผมอารมณ์เพลินๆ หลังดื่มไปนิดหน่อย
ผมอาจเผลอสปอยล์ให้คุณรู้เพิ่มก็ได้ครับ
แน่ใจนะครับว่าคุณไปไม่ได้
แย่จังค่ะ แต่หวังว่าคราวหน้าฉันจะไปด้วยได้
ไม่มีคราวหน้าแล้วครับ
- ว่าไงนะคะ - วันนี้คือโอกาสสุดท้ายของคุณ
ทำไมคุณความรู้สึกช้าจังเลยครับ
ตอนผมขอเจอคุณอีก มันแปลว่าผมสนใจในตัวคุณ
ผมอยากให้คุณไป ผมจะได้คุยกับคุณ
ทำไมคุณถึงไม่เข้าใจ
ต้องให้ผมอธิบายทีละคำเลยไหมครับ
ผมคือเจ้าพ่อละคร
ผมนี่แหละเจ้าพ่อละคร
ผมคือคนที่ส่งข้อความหาคุณทั้งคืน
เปิดใจให้
และขอมาเจอตัวจริง
ผมคือเจ้าพ่อละครคนนั้นนั่นแหละ!
อ๊ะ จริงด้วย วันนี้คุณควอนเซนาไม่มาเหรอคะ
วันนี้เธอไม่มีฉากที่ต้องถ่ายครับ
ค่ะ
(ควอนเซนา)
หมายเลขที่ท่านเรียก…
ผมเองก็เป็นแฟนคลับของอิมฮยอนจุน
ผมรักคังพิลกูครับ
โอ้โฮ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ!
(เจ้าพ่อละคร)
(ผู้ใช้ได้ลบบัญชีของตนแล้ว)
- ทุกอย่างพร้อมแล้วใช่ไหม - ใช่ครับ
เป็นอะไร
ไปกันเถอะ
ทำไม มีอะไรเหรอ ผู้กำกับ
- ขอโทษครับ ผู้กำกับ - เกิดอะไรขึ้น
คุณนักข่าววี
- ผมมีเรื่องจะบอก… - พี่ครับ!
ผู้กำกับอยากเจอพี่ครับ
โอเค
- ฮะ - อะไร
- ผมแค่… - พี่ครับ!
เขาอยากเจอพี่ตอนนี้ครับ
ไว้คุยกันใหม่นะครับ
เอาละ
วันนี้ผมจะถ่ายฉากของผมเอง
โดยไม่ต้องใช้สตันต์แสดงแทน
ว่าไงนะ
เอาละ มาเริ่มกันเลย!
มียอง!
มียองอยู่ไหน
ถามไปจะมีประโยชน์อะไร ในเมื่อแกกำลังจะตาย
ว่ากันว่าเราแก้ไขคนอื่นไม่ได้
แต่…
ฉันทำได้
มัวรออะไรอยู่เล่า
ฆ่ามัน!
จัดการมันเลยหนุ่มๆ!
ขอโทษนะคะ
เวรเอ๊ย!
จัดการมันสิวะ ไอ้พวกเวร!
มียอง!
เป็นอะไรไหม
เจ็บตรงไหนรึเปล่า
ไม่เป็นไรแล้วนะ
คิดว่าทำอะไรอยู่วะ
ตอบมาสิ!
พวกแกสองคนคิดว่าทำอะไรกันอยู่
เฮ้ย!
ไม่นะ
ไอ้สารเลว!
ไม่
- หนูค่ะ! - อะไรวะ
- หนู! - คัต
ไม่เป็นไรนะ
ก็แค่หนู
ลองกันอีกที ไม่เป็นไร
- คุณโอเคไหม - ค่ะ
- นึกว่าเธอเรียกตัวเองเฉยๆ - ถ่ายอีกทีนะครับ
แอ็กชัน!
คิดว่าตัวเองทำอะไรวะ
เวร อุปกรณ์ประกอบฉากหักแล้ว
- อะไรนะ - ไอ้นี่ไง
- คัต - คัต
ทีมอุปกรณ์ เอามาเปลี่ยนที
อ๋อ มันหัก ไม่เป็นไร
- แอ็กชัน! - คิดว่าตัวเองทำอะไรวะ
- เดี๋ยวก่อน! - มีอะไร
เจ็บจริงนะนั่น
แอ็กชัน!
- อะไรกันวะ - ให้ตายสิ เมื่อกี๊มันอะไร
ใครวางไอ้นี่ทิ้งเรี่ยราดวะ
พักสิบนาทีก่อนครับ
ฉันอารมณ์ขึ้นมากไปไหม
สุดๆ อะ
พี่แหกปากตะโกนสุดเสียงเลย
"ใครทิ้งไอ้นี่ไว้วะ"
ฉันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
สุดๆ อะ
ทำไมพี่ถึงยืนกรานจะเล่นเอง ในเมื่อมีสตันต์แสดงแทน
อยากดูดีต่อหน้านักข่าววีขนาดนั้นเลยเหรอ
ไม่ใช่แบบนั้น
อ๋อ นั่นสินะ
พี่อยากคบกับนักข่าววีจองชินหรืออะไร
ก็บอกว่าไม่ใช่แบบนั้นไง
ฉันแค่ไม่อยากให้เธอเขียนข่าวแย่ๆ อีก
ผมเข้าใจที่พี่เริ่มมีใจผ่านทางแอปหัวหอม หรือต้นหอมหรืออะไรก็ช่าง
แต่อย่าเอาการคบกันในจินตนาการ มาปนกับการคบกันในชีวิตจริงสิ
ใครบอกว่าฉันทำ
อีกอย่าง ฉันลบแอปหัวหอมไปแล้ว
พี่ลบแอปแล้วยังไงต่อ
มันทำให้นักข่าววีจองชินหายไปไหมล่ะ
ระวังให้ดีเถอะ
เว้นแต่ว่าพี่อยากมีข่าวลือเรื่องมีแฟนอีก
ข่าวลือเรื่องมีแฟนเหรอ
ช่วยคุยกับรุ่นพี่ให้ล้มเลิกทีครับ
ฉากนี้เห็นแต่แผ่นหลังเขา เราใช้นักแสดงแทนก็ได้
แต่เขายืนกรานว่าจะเล่นเองครับ
เพราะนักข่าววีจองชินอยู่นี่น่ะสิครับ
เธอเป็นแฟนคลับคังพิลกู เพราะงั้นก็แหงแหละที่เขาอยากเล่นเอง
- ครับ ก็ได้ - พยองกี!
อะไรครับ
มากับผมหน่อย
บ้าจริง
ผมข้อเท้าพลิกนิดหน่อยตอนซ้อม
ผมบอกพวกเขาแล้วว่าวันนี้รับบทสตันต์ไม่ได้ เพราะเจ็บข้อเท้า
จริงๆ นะครับ
- สตันต์ของพิลกู เราต้องการคุณตอนนี้ - เดี๋ยวไปครับ
เร็วๆ นะครับ!
ที่รัก พวกเขาเรียกแล้ว ไปก่อนนะ
เอาละ
วันนี้ผมจะถ่ายฉากของผมเอง
โดยไม่ต้องใช้สตันต์แสดงแทน
พร้อม
แอ็กชัน!
คิดว่าตัวเองทำอะไรอยู่วะ ไอ้สารเลว
ไอ้ชาติชั่ว!
- รุ่นพี่! เรียกรถพยาบาลเร็ว! - ได้ค่ะ
โอ๊ย เวรเอ๊ย
- รีบโทรเรียกรถพยาบาลเร็วเข้า - ผมโทรให้ครับ
ผมได้ยินเสียงข้อเท้าเขาดังกร๊อบครับ
ค่อยๆ นะ
ดูแลตัวเองด้วยนะครับ รุ่นพี่
- กลับบ้านปลอดภัยครับ! - ดูแลตัวเองนะคะ!
ไม่ต้องห่วงอะไรครับ
- อย่าลืมไปโรงพยาบาลนะครับ! - ไม่ต้องห่วงครับ
นักข่าววี ยังอยู่เหรอครับ
ข้อเท้าคุณเป็นอะไรไหมคะ
ดูเหมือนคุณเจ็บไหล่ด้วยนะคะ
อ๋อ ผมไม่เป็นไรครับ
แค่เคล็ดนิดหน่อย ผมไม่เป็นไรหรอก
ไหล่ผมก็ปกติดีครับ
เดี๋ยวนะ ทำไมยกไม่ขึ้นล่ะ
ล้อเล่นน่ะ
วันนี้คุณเจออะไรมาหนัก รักษาให้ดีนะคะ จะได้ไม่เรื้อรัง
มานี่แป๊บนึง
มานี่หน่อย
วันนี้อย่าลืมปล่อยสกู๊ปพิเศษ
ว่าผมบาดเจ็บระหว่างเล่นฉากบู๊
คุณห่วงข่าวฉันในช่วงเวลาแบบนี้เนี่ยนะคะ
คุณมาถึงที่นี่ คุณก็ควรได้ข่าวเด็ดติดมือกลับไป
ข่าวจะแพร่ไปเมื่อผมถึงโรงพยาบาลแล้ว
คุณเขียนข่าวที่นี่แล้วปล่อยเลย เข้าใจไหมครับ
ไฮไฟฟ์หน่อยดีไหม
ขอตัวก่อนนะครับ นักข่าววี เราต้องไปโรงพยาบาล
ขอโทษด้วยจริงๆ ครับ
ออกเดินทางกันเลย
บาดเจ็บหนักไหมคะ
ไม่เลยครับ จริงๆ ไม่ต้องทำถึงขั้นนี้ก็ได้
ผมแค่ใส่มันทิ้งไว้สักวันนึง
คุณบอกไม่ใช่เหรอคะว่าจะสารภาพความรู้สึก ให้วีจองชินรู้หลังถ่ายทำวันนี้เสร็จ
สารภาพความรู้สึกผมเหรอ ไม่เอาน่า เราไม่ใช่เด็กแล้ว
ผมอยากผูกมิตรตอนกินเลี้ยงมื้อเย็น
แต่ใครจะไปรู้ว่าวันนี้ผมจะบาดเจ็บแบบนี้
คุณควรรู้ไว้ครับ
ว่านักข่าววีจองชินเป็นห่วงผมมาก ตอนที่ผมบาดเจ็บที่ข้อเท้า
เพราะงั้นวันนี้ก็ยังมีเรื่องดีๆ อยู่บ้างครับ
คุณอิมฮยอนจุนคะ
คุณไม่เคยคบใครใช่ไหมคะ
หมายความว่าไงครับ
หรืออาจผ่านมานานแล้วหลังคุณคบใครครั้งล่าสุด
จนคุณลืมไปว่ามันเป็นยังไง
ทำไมต้องพูดจาอะไร ที่ทำให้ผมไม่สบอารมณ์แบบนั้นด้วย
พอผมคิดๆ ดูแล้ว คุณกับนักข่าววีจองชินนี่เหมือนกันเป๊ะ
ไม่แปลกใจเลยที่พวกคุณเข้ากันได้ดี
เราทั้งคู่ถึงได้เก่งไงคะ
ถ้าคุณเก่งนัก ทำไมคุณไม่จัดการ ชีวิตรักของคุณด้วยตัวเองล่ะ
มาจับมือกับผมทำไม
เรื่องนี้คงจบไปแล้ว ถ้าคุณกับประธานอีแจฮยองไปได้สวย
เห็นๆ อยู่ว่าคุณทำเองไม่ได้ คุณถึงดึงผมเข้าไปเกี่ยวด้วยไงครับ
มันยากกว่าเสมอ
ที่ต้องกลับมาคืนดีกันอีกครั้ง จากความสัมพันธ์ที่แตกร้าวค่ะ
จะบอกว่าผมต้องพยายามอย่างหนัก
ในขณะที่คุณรอเก็บเกี่ยวผลประโยชน์งั้นเหรอ
ฉันก็อยากให้เป็นแบบนั้นจริงๆ
แต่ถ้าฉันปล่อยให้คุณทำเอง เราทั้งคู่จะจบลงด้วยมือเปล่า
ฉันเลยคิดวางแผนง่ายๆ มาค่ะ
ถ้าคุณเอาชนะใจวีจองชินไม่ได้ มันจะสร้างปัญหาใหญ่ในชีวิตฉัน
เพราะงั้นคราวนี้ก็ทำให้ได้นะคะ
แผนคุณคืออะไรครับ
ฉันเขียนข่าวเด็ด เรื่องอิมฮยอนจุนบาดเจ็บในกองถ่ายแล้วค่ะ
ฉันต้องทำข่าวติดตามอะไรอีกคะ
ฉันไม่ใช่ปาปารัสซีส่วนตัวของเขานะคะ
เธอบอกว่าเธอเป็นติ่งคังพิลกู แบบนี้มันก็ดีสำหรับเธอไม่ใช่เหรอ
ฉันบอกว่าฉันเป็นติ่งคังพิลกู ไม่ใช่ติ่งอิมฮยอนจุนค่ะ!
อย่าบอกนะคะ ว่าคุณเล่าเรื่องนี้ให้คุณอิมฮยอนจุนฟัง
เปล่านี่
ยังไงก็เถอะ ฉันอยากแยกเรื่องชีวิตส่วนตัวกับเรื่องงานค่ะ
อือ แหงละ
แล้วทำไมเธอถึงยื่นขอถอนตัว
- นั่นมัน… - ฉันเอาข่าวเด็ด
ใส่พานมาให้เธอ เธอควรขอบคุณแทนที่จะมาเถียงฉันไม่ใช่เหรอ
อยากให้ฉันมัดเธอติดโต๊ะข่าวบันเทิงไหม
ถ้าฉันจะถูกมัด ฉันจะเอาเชือกมาเองค่ะ!
งั้นก็ได้ ตอนนี้กลับมาที่ออฟฟิศก่อน
บ้าจริง คนอะไรขู่เก่งจัง
ฉันอยากให้คุณปรับตารางของฉันหน่อย
ผมทำเต็มที่เพื่อให้ความร่วมมือกับคุณ
"ให้ความร่วมมือ" อะไร ฉันเหนื่อยแล้ว
- เราพยายามเต็มที่เพื่อให้ถ่ายทำสนุก - ฟังนะ…
ฉันจะถ่ายสนุกได้ยังไง ในเมื่อตารางฉันเละเทะ
- ผมพยายามให้ความร่วมมือเต็มที่… - ให้ความร่วมมือกับใคร
หยุดนะ
ลบบัญชีเลยเหรอ
แถมไม่บอกฉันอีกต่างหาก
สวัสดีค่ะ
ใช่ศูนย์บริการลูกค้าของแอปหัวหอมไหมคะ
ฉันขอเบอร์โทรของผู้ใช้ที่ลบบัญชีไปแล้วได้ไหมคะ
ค่ะ ขอโทษที่รบกวนค่ะ
แต่ทำไมถึงบอกไม่ได้ล่ะคะ
ฉันถูกหลอกบนแอปหัวหอมนะคะ!
หม้อหุงข้าว…
ฉันซื้อหม้อหุงข้าวมาใบนึง และคนขาย…
แต่หม้อหุงข้าวฉัน…
หม้อหุงข้าวฉัน…
เขาทำกับฉันแบบนี้ได้ไง
ทำกันลงได้ไง
หม้อหุงข้าวฉัน…
เขาทำแบบนี้ได้ไงกัน
โดนซะ โดน
นี่เพื่อชดเชยมื้อเย็นที่ฉันไปกินกับท่านประธาน
(ตั๋วเชิญวีไอพี "เนื้อคู่")
ปกติเขาต้องแจกตั๋วสองใบไม่ใช่เหรอคะ
เธอมีคนไปด้วยไหมล่ะ
ไม่มีค่ะ
มันคือตั๋ววีไอพีที่ส่งมาให้ในชื่อฉัน เลยมีแค่ใบเดียว
อย่าเอาไปให้คนอื่น และไปดูหนังด้วยตัวเอง
ได้ค่ะ
ฉันจะเช็กว่าเธอไปจริงไหม
หัวหน้าคะ
ตอนที่คุณกับประธานอีแจฮยองคบกัน
คุณรู้เรื่องครอบครัวเขาไหมคะ
ต่อให้ประธานอีแดโฮเลวร้ายแค่ไหน
มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับอีแจฮยอง
ทำไมคุณถึงแน่ใจนักล่ะคะ
ฉันเองก็เป็นนักข่าว
ข้อมูลแค่นั้น ฉันหาได้ง่ายอยู่แล้ว
ไงครับ
มาทำอะไรที่นี่ครับ คุณนักข่าววี
นั่นที่นั่งของฉันค่ะ
เบาะข้างผมน่ะเหรอครับ
เป็นไปไม่ได้
อะไรกันเนี่ย
คือว่า…
บังเอิญอะไรขนาดนั้น
ให้ตายสิ ใครจะไปคิดเนอะ
นั่นสิคะ
เหลือเชื่อเลย
ข้อเท้าคุณเป็นไงบ้างคะ
อ๋อ ปกติดีสุดๆ
ผมออกกำลังกายและรักษาหุ่นอยู่เสมอ
เลยฟื้นตัวจากการบาดเจ็บได้ไวครับ
นักข่าววีครับ
- ใช่คุณจริงด้วย - ท่านประธาน
ที่นั่งคุณอยู่ข้างผมครับ
นั่งกันเถอะครับ
ผมจะถือว่านี่คือการขอโทษ ที่ไม่ไปดินเนอร์กับผมคืนนั้นครับ
ผมไม่รับคำปฏิเสธนะครับ
โอเคค่ะ
นี่ใครเหรอ
หวัดดีค่ะ ฉันนักข่าววีจองชิน จากสปอร์ตส์อึนซองค่ะ
คุณแม่ครับ นักข่าววีเป็นพนักงานมากความสามารถ
ที่ทำงานเก่งมากๆ ครับ
คุณแม่เป็นนักแสดงรับเชิญให้หนังเรื่องนี้ ผมเลยมาดูกับท่านน่ะครับ
งี้นี่เอง
ตายจริง
เธอไม่ใช่แค่สวย แต่ยังทำงานเก่งอีกต่างหาก
ฝากดูแลแจฮยองลูกชายของฉันด้วยนะจ๊ะ
ฉันด้วยนะ
รุ่นพี่ ผมก็มาครับ
อุ๊ยตาย นายก็อยู่เหรอ
- มาตั้งแต่เมื่อไรครับ - หวัดดีครับ
- ดีใจที่ได้เจอกันอีกนะครับ - เช่นกันครับ
เรานี่ก็ชะตาต้องกันแปลกๆ นะครับ
- เสร็จแล้วเหรอ - ก็แค่ไปเที่ยวคลับ ฉันเลยหนีออกมา
ไม่มีใครตามหาฉันอยู่แล้ว
- ว่าแต่เป็นไงบ้าง - วันนี้วันเกิดเธอนี่นา
น่าจะพาเธอไปเจาะหู
ทำไมฉันต้องเจาะหูในวันเกิดด้วย
ถ้าหูเธอหลุดในวันเกิดเธอล่ะ
ว่าไงนะ
- ฟังนะ นี่คือเหตุผล… - คุยอะไรกันเหรอครับ
เรื่องหนังค่ะ
แล้วคุณหัวเราะอะไรครับ
เพราะมันตลกไงคะ
นักข่าววี
เราสามคนควรไปดินเนอร์กันเมื่อคุณมีเวลาว่าง
ฉันมาแล้ว!
ไง มาแล้วเหรอ
- เพื่อนฉันมาค้างด้วยนะ - โอเค
หวัดดีค่ะ
หวัดดีครับ
มันคือตั๋ววีไอพีที่ส่งมาให้ในชื่อฉัน
เลยมีแค่ใบเดียว
อย่าเอาไปให้คนอื่น
และไปดูหนังด้วยตัวเอง
ครูชมเธอด้วย บอกว่าเธอตลกดี
ผิดคาดแฮะ ปกติเขาชอบด่าฉันนี่นา
นี่
เธอดื่มเหล้าหลังเจาะหูไม่ได้ จะบ้าเหรอ
ทำไมล่ะ
(ฮวังจีซุน)
- ให้ตายสิ - เธอดื่มไปเยอะขนาดไหนเนี่ย
ไม่ได้ดื่มเยอะขนาดนั้น ฉันปกติดีสุดๆ
หน้าฉันแดงไปหมดแล้ว
(โรงที่แปดกำลังฉายอยู่)
มีเรื่องอะไร
ผมมีเรื่องสำคัญต้องบอกพี่
ไว้เจอกันที่บ้านนะ
ถ้ามันสำคัญ ทำไมต้องไปเจอที่บ้าน
แทนที่จะเป็นออฟฟิศ
เพราะมันสำคัญไง
ไม่ ฉันไปไม่ได้
บอกแล้วไงว่าฉันต้องมาดูหนังรอบปฐมทัศน์
มันใกล้จบแล้ว ผมรู้ว่าพี่ไม่ได้ยุ่งอยู่
ฉันก็มีชีวิตส่วนตัวเหมือนกันนะรู้ไหม!
อะไรก็ช่างเหอะ มาเจอผมที่บ้านนะ
เขาว่าไงบ้าง เขาจะมาไหม
เดี๋ยวมาครับ ยังไงนี่ก็เป็นบ้านเขา
ซีอีโอฮวัง
ฉันหวังในตัวซีอีโอฮวังนะ ได้ไหม
ครับ
เป็นอะไรของเขา
ฉันจะไปจากที่นี่
เธอชอบเขามากพอ จนถึงขั้นจะลาออกและไปจากที่นี่เหรอ
เธอมีเรื่องด่วนเลยกลับไปแล้วครับ
งี้นี่เอง
แต่เธอจะไปเฉยๆ แบบนี้ไม่ได้
เธอไม่ยอมอธิบายอะไรให้ฉันฟังเลย
ขอบคุณค่ะ
ขอโทษนะคะ
ฉันตอบไม่ได้เพราะวันนั้นฉันมีประชุมค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
คุณบอกว่ามีเรื่องจะบอกฉันเหรอคะ
- คุณเคยถามเรื่องฮากีวันนี่คะ - ใช่ค่ะ
ฉันไม่รู้รายละเอียดเป๊ะๆ หรอก แต่ฉันรู้ความจริงที่ว่า
ทั้งฮากีวันกับอีแดโฮรักเงินมาก
แปลว่าทั้งคู่มีเอี่ยว กับข้อตกลงทางการเงินที่น่าสงสัยสินะคะ
ใช่ค่ะ
ข้อตกลงใหญ่ด้วย
คุณว่าทำไมบริษัทฉันกับบริษัทอิมฮยอนจุน
ตัดสินใจควบรวมกันล่ะคะ
จะบอกว่ามีแรงจูงใจซ่อนเร้นงั้นเหรอคะ
(ด.ฮ.)
ฉันไปเจอวีจองชินมาแล้ว
ฉันบอกเธอตามที่คุณอยากให้บอก…
เหมือนบอกใบ้ให้น่ะค่ะ
พี่ครับ นี่คือลิงก์ข่าวของนักข่าววีจองชิน
([สกู๊ปพิเศษ] สายสืบแสนดีคังพิลกู 5 เริ่มถ่ายทำ)
(นักข่าววีจองชิน สปอร์ตส์อึนซอง)
ว่าแต่เธอหายไปไหนล่ะเนี่ย
ปล่อยผมนะ!
ผมไม่สนว่าจะกี่ชั่วโมง!
ผมจะอยู่แบบนี้จนกว่าพี่เขาจะให้อภัยผม!
นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรกัน
แม่ครับ
- ซอนอู - ว่าไง
ทำไมซีอีโอฮวังถึงคุกเข่าล่ะ
ทำไมไม่มีใครพูดอะไรเลย
ทุกคนมาทำอะไรในบ้านของผม ตอนที่เจ้าของบ้านอย่างผมไม่อยู่
พี่
ผมทำเรื่องที่ไม่น่าให้อภัย
- ให้ตายสิ - รุ่นพี่ครับ
ใจเย็นๆ แล้วฟังก่อนนะครับ
ฉันจะใจเย็นได้ไงในเมื่อไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
พูดอะไรกันบ้างสิ
ความเงียบไม่ได้ช่วยอะไรเลย!
- ฮยอนจุน - ครับ
แม่ได้บทใน "คังพิลกู"
แม่ไม่สนว่าลูกจะว่ายังไง แม่จะเล่น
ผู้กำกับบอกว่าเล่นได้
ทำไม…
ทำไมทุกคนถึงทำกับผมแบบนี้
ขอโทษที่ไม่ได้บอกรุ่นพี่ให้เร็วกว่านี้ครับ
คนทั้งโลกรู้ว่าซองแอซุก
เป็นแม่ของอิมฮยอนจุน!
คราวนี้จะให้เล่นละครเรื่องเดียวกันเหรอ
แม่
ซอนอูรับบทเป็นผมตอนหนุ่ม
นี่มันไม่ใช่ละครครอบครัวนะ เราจะกลายเป็นตัวตลกเอาได้!
มันสมเหตุสมผลตรงไหน
คือว่า…
ท่านจะไม่ได้เล่นเป็นแม่บังเกิดเกล้าของพี่
แค่เป็นนักแสดงรับเชิญ…
และอาจารย์ก็ไม่ได้ปรากฏตัว ต่อหน้าสื่อมาพักใหญ่แล้ว
ผมเลยมั่นใจว่าจะไม่มีใครจำท่านได้ครับ
ใช่ไหมครับ
หน้าฉันเหมือนสมัยก่อนนะ
ฉันว่าคนจะจำฉันได้เยอะนะ
แม่
ให้ท่านเล่นเถอะครับ รุ่นพี่
ผมมั่นใจครับว่าอาจารย์จะขโมยซีน ในตอนนั้นได้แน่นอน
- ขโมยซีนงั้นเหรอ - ใช่ครับ
นายพยายามหลอกใช้ครอบครัวฉันรึไง
เปล่าครับ ไม่ใช่อยู่แล้ว
ฮยอนจุนยอมรับได้มากกว่าที่เราคิดเนอะ
นั่นสิครับ
การที่ผมคุกเข่าแสดงเกินเบอร์
มันเป็นเรื่องอัจฉริยะชัดๆ เลยครับ
เอ้อ เข่าคุณเป็นไงบ้างครับ เมื่อกี๊คุณเล่นซะสมจริงเลย
ปกติดีครับ ผมคุกเข่าจนชินแล้ว
ซีอีโอฮวัง
ขอบใจจริงๆ นะจ๊ะ
เอ้อ กินกิมจิต้นหอมกันดีไหม
ไม่ครับ!
จากนี้ไป ผมขอไม่กินหัวหอม ต้นหอม
หรืออาหารอะไรที่ใส่ "หัวหอม" ครับ
ลองชิมนี่ดูครับ
เอาหัวหอมนั่นไปไกลๆ เลย
เดี๋ยวนะ ในนี้ก็มีหัวหอม ผมไม่กินละ
ว่าแต่พี่เขาจะไม่กินข้าวเหรอครับ
ครับ เขาบอกว่าเขาคุมอาหารอยู่
ผมเข้าใจ
ผมกับแม่ผลัดกันสร้างปัญหาให้พี่
กินไม่ลงก็ไม่แปลกครับ
ทำไมลูกถึงมาเป็นนักแสดง และทำให้อะไรๆ มันวุ่นวายด้วย
จริงๆ เลย
บ้าเอ๊ย
ทำไมพิลกูถึงจะทำอะไรแบบนี้ล่ะ
เอาจริงดิ นี่พิลกูเชียวนะ
ไร้สาระสิ้นดี!
ไม่มีทางที่ผู้ชมจะชอบแบบนี้หรอก!
โธ่เอ๊ย
ไม่เอาแบบนี้อีก เวรเอ๊ย
(สปอร์ตส์อึนซอง)
- หวัดดีค่ะ - หวัดดีครับ
หวัดดีครับทุกคน
วันนี้นักข่าววีไม่ได้มาทำงานค่ะ
เกิดอะไรขึ้นรึเปล่าครับ ผมไม่เจอเธอมาพักนึงแล้ว
ฉันอาจจะบอกคุณ ถ้าคุณไปกินมื้อเที่ยงกับฉัน
มื้อเที่ยงมันยังอีกนานนะครับ
งั้นมื้อสายเป็นไง
สรุปว่าทำไมวันนี้นักข่าววีถึงไม่มาทำงานครับ
- เกิดอะไรขึ้นรึเปล่า - ทำไมรีบร้อนจังคะ
กินข้าวก่อนสิคะ
ว่าไง
คุณกินข้าวเสร็จแล้ว กินของหวานก็แล้ว แถมยังดื่มชาแล้วด้วย
เมื่อไรจะบอกผมสักทีครับ
ฉันมอบหมายให้นักข่าววีจองชิน ไปทำข่าวเกาะติดนักแสดงอิมฮยอนจุนค่ะ
เธอยุ่งอยู่กับการตามเขาไปไหนมาไหนค่ะ
เกาะติดอิมฮยอนจุนเหรอ
คุณลากผมออกมาที่นี่เพื่อบอกแค่นี้เนี่ยนะครับ
คุณทำตัวเหมือนว่าถูกบังคับมา โดยที่ไม่ยินยอมไม่ใช่เหรอ
ฉันตั้งใจใช้เวลากินมื้อนี้ค่ะ
เพราะฉันอยากใช้เวลากับคุณ
ฉันสงสัยมาพักนึงแล้ว
เธอต้องการอะไร
ตอนนี้ที่ฉันเป็นแม่คนแล้ว ก็ไม่มีอะไรที่ฉันกลัวแล้วละ
เธอถึงทำตัวไร้ยางอายตอนอยู่กับฉันใช่ไหม
ใช่ ตอนนี้ฉันไร้ยางอายแล้ว
งั้นทำไมเธอถึงทำแบบนั้น
ไปกันเลยไหมคะ
ฉันมีนัดทานมื้อเที่ยงค่ะ
ว่าไงนะ
เธอเพิ่งกินไป
ฉันกินได้อีก
คุณทำตัวเหมือนว่าถูกบังคับมา โดยที่ไม่ยินยอมไม่ใช่เหรอ
ฉันตั้งใจใช้เวลากินมื้อนี้ค่ะ
เพราะฉันอยากใช้เวลากับคุณ
- อะไรเนี่ย - คุณก็มีนัดมื้อเที่ยงเหรอคะ
อะไรกันวะ
ฉันกินมาแล้ว
สั่งอะไรเบาๆ ก็ได้
ฉันยังไม่ได้กินเลยค่ะ
ก็ได้ อยากสั่งอะไรก็สั่งเลย
ว่าแต่…
ทำไมคุณถึงชอบพาฉันมาด้วย ทุกครั้งที่นัดเจอพวกเอเจนซีบันเทิงคะ
นี่เธอบ่นเหรอ
ไม่ใช่เลยค่ะ
เหมือนหัวหน้าจะเอ็นดูฉันมากกว่าที่ฉันคิด
มันเลยรู้สึกเยอะไปนิดค่ะ
สักวันนึง
ฉันจะกลับไปโต๊ะข่าวการเมืองค่ะ
มีช่วงที่ฉันเคยคิดกับตัวเองแบบนี้แหละ
แต่ชีวิตเป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้
คุณสาปแช่งฉันอยู่เหรอคะ
มีการคุยกันบ่อยๆ เรื่องควบรวม
หลายคนบ่นที่ผมสร้างบริษัทบันเทิงขนาดใหญ่
แต่ผมไม่ใส่ใจหรอกครับ
มันคือวิธีรับมือของพวกเขา เมื่อไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ
ได้ข่าวว่ามีหลายคนอิจฉาคุณครับ
งั้นเหรอครับ
คุณเคยทำอาชีพนักแสดง ก่อนประสบความสำเร็จจากบทคังพิลกูใช่ไหมครับ
ครับ ผมเคยแสดงมาบ้าง
แต่ก็นะ
ผมต้องล้มเลิกไวเพราะมีเรื่องบางอย่างครับ
จะหยาบคายไหมครับถ้าถามว่ามีเรื่องอะไร
ไม่หรอกครับ แต่มันไม่ใช่เรื่องพิเศษอะไร
งานแสดงไม่เข้ามาเลย และผมต้องหาเลี้ยงตัวเอง ผมก็ลาออกน่ะครับ
ฉันอยู่หน้าร้านอาหาร ฉันต้องเจอคุณ
ขอโทษนะครับที่ให้แขกอย่างคุณรอ
แต่ผมขอตัวแป๊บนึงนะครับ
- ได้ครับ - กินไปก่อนเลยนะ
เรากินกันก่อนเถอะครับ
ครับ ขอบคุณครับ
เธอคงเนื้อเต้นเลยสินะ ถึงได้มาถึงที่นี่
ฉันทำตามที่คุณบอกแล้ว
คุณวางแผนจะทำอะไร
ทำไม เธอไม่สบายใจเหรอ ที่ฉันเริ่มสนิทกับอิมฮยอนจุน
เรื่องนั้นฉันรับไหว
มันไม่ได้ทำให้ฉันไม่สบายใจหรอก
มันทำให้ฉันกลัวต่างหาก
เซนา อย่าทำแบบนี้สิ
โอเคไหม
ยิ่งเธอวิตกมากเท่าไร
ฉันก็ยิ่งอยากทำให้อะไรๆ มันยากขึ้น สำหรับอิมฮยอนจุน
นี่คุณจะ…
ฆ่าเขาด้วยเหรอ
ท่านประธานดูสนใจในตัวผมมากนะครับ
เขาคงอยากสนิทให้มากขึ้น เพราะคุณเป็นนักแสดงในบริษัทของเขาแล้ว
มันดูหัวโบราณไปนิด
แต่บางคนเชื่อว่าการเล่าเรื่องส่วนตัวให้ฟัง
จะทำให้รู้จักกันดีมากขึ้นครับ
ผมก็อยากรู้จักท่านประธานให้มากขึ้น
ขอถามคำถามส่วนตัวสักคำถามได้ไหมครับ
ได้ครับ ถามมาเลย
ตอนนี้คุณคบใครอยู่รึเปล่าครับ
คือว่าผมมีใจให้ใครคนนึงอยู่ครับ
คุณแอบ…
คุณแอบปิ๊งใครอยู่สินะครับ
แอบปิ๊งเหรอ
ก็แบบว่า…
การแอบปิ๊งใครในระยะยาว มันไม่ดีต่อทั้งสองฝ่ายครับ
คุณไม่ขาดอะไรเลย และคุณมีอะไรตั้งมากมาย
ทำไมมัวแต่แอบปิ๊งอยู่ล่ะครับ
ผมยังขาดอะไรหลายๆ อย่าง
โดยเฉพาะการเอาชนะใจคนที่ผมชอบครับ
แต่ผมจะพยายามต่อไปครับ
ต่อให้ผมถูกสไตรก์เอาต์ออกจากเกมก็ตาม
นักข่าววี!
หวัดดีค่ะ
หวัดดีครับ
มาทำอะไรที่นี่ครับ
อ๋อ ฉันมีเรื่องงานต้องจัดการน่ะค่ะ
ถ้ากินข้าวเสร็จแล้ว ไปดื่มชากับผมไหมครับ
ไปได้เหรอคะ
ฉันจะไปด้วยค่ะ
ผมด้วย
ผมก็จะไปด้วยครับ
(ขอขอบคุณคุณโอยอนซอ ที่มาเป็นนักแสดงรับเชิญ)
รู้ใช่ไหมว่าเรากำหนด วันที่งานแถลงข่าวการผลิตแล้ว
เดี๋ยว ผู้กำกับพัคจะไปเหรอ
นักข่าวบันเทิงทุกคนจะไปที่นั่น!
ผมมาพัวพันกับเรื่องวุ่นวายนี้ได้ไงกัน
พี่ เธอมาแล้ว นักข่าววีมาแล้ว!
ทำไงต่อดีล่ะทีนี้
รุ่นพี่ ผมหลบๆ ซ่อนๆ แบบนี้ต่อไปไม่ได้ครับ
เป็นอะไรของคุณ
คุณอิมฮยอนจุน คุณชอบฉันเหรอคะ
ไม่รู้อะ ไม่รู้แล้ว ผู้หญิงคนนั้นต้องการอะไรกันแน่
ไอ้คนไร้หัวใจ
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี