Tinanong mo ako kung gusto kita.
Oo.
Gusto kita.
Kalimutan mo na si Melomaster.
Ako na ang kitain mo simula ngayon.
Mukhang mas gusto mo si Melomaster kaysa sa 'kin,
pero pareho kong gusto sina Wi Jeong-sin at Soulishere.
Sandali.
Ano'ng sinasabi mo?
Paano mo nakilala si Melomaster?
Dahil ako 'yon.
Hindi, nagkita na kami dati.
Oo nga.
Ibang tao 'yong kinita mo sa N Seoul Tower no'ng araw na 'yon.
May pumalit sa 'kin.
Pero 'yong unang transaksiyon sa rice cooker?
Ako 'yon.
Gusto mo ba si Lim Hyeon-jun?
Kapatid ko ang naglista ng rice cooker,
pero nagbago ang plano, kaya ako ang pumunta.
Hindi rin kita nakilala no'n.
Pero no'ng sinabi mong
fan kita,
nagkainteres ako.
Fan ako ni Lim Hyeon-jun.
A, salamat.
May isang buong kahon ako sa bahay.
Alam kong matatagalan bago mo matanggap.
Maghihintay ako.
- Tara na. - Saan?
Siyempre sa bahay.
Oo nga.
Ito 'yong payong na binigay ko sa 'yo.
Ang payong ni Kang Pil-gu.
Halika na.
Gulat na gulat ka siguro.
Sinubukan ko namang...
Hay.
Hindi mo siguro maintindihan ang mga sinasabi ko...
pero pasensiya na.
Nagulat din ako.
Sa sobrang gulat, hindi ako makapagsalita.
Kunin mo na ulit 'tong rice cooker.
Sabi mo gumagana naman.
Kahit malaki at mahal, bagay 'to sa bahay n'yo.
At bagay din tayo.
Saan nanggaling 'yon?
No'ng sinabi kong hindi bagay,
ibig kong sabihin masyadong malaki.
Dalawa lang kasi kami, kaya di bagay
ang rice cooker sa bahay namin...
Sinasabi ko lang na wag mong ibenta ang rice cooker
at gamitin mo hanggang sa masira.
Hindi, kahit masira, ayusin mo at gamitin.
Hindi, ibig kong sabihin...
Ako na'ng bahala sa rice cooker!
Okay.
Pumasok ka na sa loob at magpahinga.
- Mag-ingat ka pauwi. - Okay.
- Kokontakin kita. - Hiramin mo muna 'yang payong.
Okay, salamat.
Kokontakin kita.
- Heto... - Kaya ko na 'to.
EPISODE 12
Nakabalik ka na.
Teka, bakit mo inuwi ang rice cooker?
- Hindi sumipot? - Hindi.
Hindi nila tinanggap?
Puwede ba nating gamitin?
Puwede ba?
Bakit hindi ka...
Ano'ng nangyari sa kaniya?
Pabago-bago ang mood niya nitong mga nakaraang araw.
Tinanong mo ako kung gusto kita.
Oo.
Gusto kita.
Ako na ang kitain mo simula ngayon.
"Ano'ng pangalan mo?"
Nakakaaliw ang script na 'to.
SOULISHERE
At bagay din tayo.
SOULISHERE
Kokontakin kita.
GOOD DETECTIVE KANG PIL-GU 5
SOULISHERE
Hay.
Gusto kita.
Onion!
Kokontakin kita.
Gusto kong mag-sorry ulit
dahil hindi ko sinasadyang magsinungaling sa 'yo.
Di kita kinita no'ng araw na 'yon dahil makikilala ako ng mga tao.
Patawad.
Onion!
At simula ngayon,
sa 'yo na ako magme-message, hindi sa Onion app.
Matulog ka nang mahimbing.
Ako 'yon, si Melomaster.
Ako si Melomaster,
at si Melomaster
ako
MELOMASTER (BURADONG USER)
EXCITED NA AKO. KUMAKABOG ANG DIBDIB KO.
MATIPUNO SIYA, PERO BAGETS PA RIN
Fan ako ni Lim Hyeon-jun.
Gusto mo ba si Lim Hyeon-jun?
Oo, gusto ko.
Malapit nang ipalabas ang season 5 ng Kang Pil-gu.
Excited na ako. Kumakabog ang dibdib ko.
Nakita mo na ba si Kang Pil-gu sa personal?
Ako, oo.
- Ano'ng tingin mo sa kaniya? - Siyempre sobrang angas niya.
Matipuno siya, pero bagets pa rin.
Puwedeng magmukhang mama pero maangas pa rin.
May kaniya-kaniya tayong alindog na babagay sa edad.
Kaboses mo nga si Lim Hyeon-jun.
Kaya mo bang gayahin ang linya niya sa Kang Pil-gu?
"Sabi nila hindi mo kayang baguhin ang tao.
Pero ako, kaya ko."
Grabe, bakit ang galing mong manggaya?
Kakakita ko lang sa fan page ni Lim Hyeon-jun.
Sumali ka rin, Melomaster.
Sumali tayong dalawa.
Imposible!
Nag-reply si Lim Hyeon-jun sa isang post ko sa fan page.
Grabe, sabik na sabik ako!
Melomaster, mag-post ka rin.
Malay mo mag-reply si Lim Hyeon-jun.
Ngayon lang nangyari 'to sa buhay ko.
Ngayon lang ako nagkagusto...
nang walang pasubali.
Ano?
Hello?
Ano?
Ngayon?
Pero...
Oo, siyempre.
Okay, sige.
Saglit lang.
Sandali.
Nandito ka na.
Hindi ka mukhang okay.
Di ka ba natulog?
Ikaw ba talaga si Melomaster?
- Oo, ako nga. - Talaga?
Nagkataon lang ba talaga lahat?
Paano nangyari 'to?
Hindi rin ako sigurado.
- Pinaglaruan mo ba ako? - Hindi...
Nakakaaliw bang panoorin na mapahiya ako?
Bakit mo iisipin na pinaglaruan kita?
'Yong mga sinabi ko sa 'yo bilang Melomaster ay totoong...
Okay ka lang?
- Tatawag ako sa 119... - Hindi, nanghina lang ang binti ko.
- Magpatingin ka sa ospital. - Ayos nga lang ako!
Dadalhin na lang kita sa loob.
Dahan-dahan.
Ingat.
Ayan, umupo ka.
- Puwede bang humingi ng tubig? - Ano?
- Tubig. - Tubig? Sige.
Tubig. Tama, tubig.
Tubig.
Heto na.
Hindi, teka.
Okay sana kung may sabaw.
Kaunting sabaw.
Ikaw ba talaga si Melomaster?
Pinaglaruan mo ba ako?
Nakakaaliw bang panoorin na mapahiya ako?
Mukhang Crime Revolution ang magiging pinakamalaking tema
sa press screenings sa susunod na linggo.
Pupunta si Jung Ji-seok sa press screening ng Crime Revolution,
kaya pakitanong kung nakipag-ayos siya sa biktima ng bullying.
Pag hindi niya sinagot, pakitanong ang direktor kung ba't sinali si Jung Ji-seok.
Okay, mam.
Nasaan si Wi Jeong-sin?
Hindi siya pumasok ngayon.
Nang walang pasabi? Tinawagan n'yo ba siya?
Sinubukan mo bang tawagan?
- Hindi. - Hindi ko alam ang number niya.
Ano ba kayo?
Di pumasok 'yong katrabaho n'yo,
pero walang ni isang tumawag?
Nagsulat siya ng artikulo sa ER kahit pumutok ang appendix niya.
Tingin n'yo palalampasin niya ang weekly meeting nang walang pasabi?
Ano pa'ng hinihintay n'yo?
Tawagan n'yo siya ngayon.
Hello?
Hello? Di ba phone 'to ni Wi Jeong-sin?
Hello?
Ano raw? Sumagot ba siya o ano?
Excuse me? Hello? Uy, Wi Jeong-sin.
Hello?
Lintik.
Wi Jeong-sin, sagutin mo ako. Okay ka lang ba?
Hello?
Phone 'to ni Ms. Wi Jeong-sin.
Hindi siya ako.
Hindi niya masasagot ang phone ngayon.
Okay, salamat.
Hindi siya makakapasok dahil may sakit siya.
Sinabi ni Wi Jeong-sin?
Hindi.
Kapatid niya 'yong sumagot.
May sakit nga siguro siya kasi hindi niya masagot ang phone.
- Simulan n'yo na ang weekly briefing. - Okay, mam.
Magsimula na tayo.
Ang pangalang kailangan nating tandaan ay Yun Tae-ju.
- Pumunta ka sandali sa opisina ko. - Tututukan natin siya.
- Sina Ho-cheol at Seong-min ang nakatoka. - Sige.
PRESIDENTE LEE JAE-HYEONG
Kompleto na ba 'yong K-pop trend report
na pinag-usapan natin dati?
Hindi pa tapos.
Bago pa lang 'yon, kaya wala pang maibabalita.
Dalawang araw pa lang kaming nagsimula.
Okay. Dalawang araw.
May isyu ba sa editorial department?
Wala.
Mayroon ba dapat?
Mabuti naman kung gano'n.
'Yon lang ba?
Bale...
kumusta si Jae-ha?
Okay na ba siya?
Oo, okay na siya.
Mukha siyang cute na bata.
At mabait din.
Malambing siya.
Minsan mahirap, pero malambing siya.
Kulang pa ang salitang "malambing".
Mukha kang masaya.
Hindi pa rin ako sanay na nanay ka na,
pero mukha kang masaya.
Mabuti naman.
Siya nga pala,
napansin ko na Yun Jae-ha ang pangalan ng anak mo.
"Yun" ba ang apelyido ng dati mong asawa,
o kinuha niya ang apelyido mo?
Nakikita niya ba ang tatay niya paminsan-minsan?
Bakit gusto mong malaman?
A...
Mali bang itanong 'yon?
Di porke't hinatid mo ako sa ospital,
may karapatan ka nang tanungin ako tungkol sa pribado kong buhay.
Pasensiya na.
Hindi dapat ako nagtanong.
Ang bilis mong umatras at humingi ng tawad,
wala pa ring nagbago.
Ang cute.
Cute?
Natutuwa ako na nagpapakita ka ng interes sa 'kin.
Jae-ha.
Mama!
Okay ka lang ba? Takot na takot ka siguro.
Opo.
Medyo natakot ako, pero okay lang po.
Umiyak ka ba, Mama?
Oo.
Umiyak ako dahil akala ko sobra kang nasaktan.
Magaling.
Sabi n'yo okay lang umiyak pag natatakot, di ba?
Teka, sino po 'yong lalaking 'yon?
Ano?
A.
Hi.
Sino 'yong dati niyang asawa?
Naku.
HWANG JI-SUN
Hello?
Tol, nasaan ka?
Pasensiya na talaga.
Puwede mo bang bakantehin ang schedule ko ngayon?
Anong palusot ang sasabihin ko para biglaang bakantehin ang schedule mo?
Sabihin mo sa kanilang may sakit ako.
Sino'ng maniniwala? Maniniwala ka ba?
Pupunta naman talaga ako, e.
Pero sa buhay,
minsan may mga sitwasyong hindi mo makokontrol.
Mr. Hwang.
Ngayon 'yong araw na 'yon para sa 'kin.
Ano ka ba, seryoso?
Oo na, sige.
Pero makinig ka, tol.
Huli na 'to, okay?
Okay. Salamat.
Iba ka talaga.
Pambihira...
Nagbibiro ka ba, Mr. Hwang?
Gusto niyang bakantehin ang schedule niya buong araw?
Patawarin mo ako, Direk.
Puro mga eksena ni Mr. Lim ang naka-schedule ngayon.
Kung wala siya rito, makakadalawang eksena lang kami.
Alam ko.
Pero totoong umabot ng 48 degrees ang lagnat niya.
Apatnapu't walo...
Patay na siya kung 48 degrees ang lagnat niya.
Heto.
Pinainit ko ang sabaw.
Salamat.
Kumain ka ng tinapay at saging.
Umorder din ako ng lugaw.
Sabihin mo kung gusto mo.
Marami kang
pagkakataong umamin.
Hindi ko forte ang empathy,
pero pinag-isipan kong maigi.
Sinubukan kong ilagay ang sarili ko sa posisyon mo
at pinag-isipan ko nang husto.
No'ng sinabi kong...
No'ng sinabi kong fan ako ni Lim Hyeon-jun...
alam ko na kung bakit ka nagkainteres sa 'kin.
- Pero... - Patapusin mo ako.
- Okay. - Sumali ako sa fan page mo,
kinausap kita sa phone,
sinabihan kitang manggaya,
at naglakas-loob akong yayain ka na makipagkita sa 'kin,
pero nagpapunta ka ng iba.
Para bang...
Ano lang...
Di ko pa naranasang maging ganito katanga.
Hindi ko maintindihan ang pakiramdam na 'to.
Ni hindi ko maipaliwanag!
Makinig ka, gulat na gulat din ako
no'ng nakita kita sa N Seoul Tower no'ng araw na 'yon.
Nablangko ang utak ko.
Pero...
habang iniisip ko,
mas napagtanto kong
matagal na pala...
kitang gusto.
Kaya ko binura ang Onion.
Ibig sabihin wala kang nararamdaman para kay Soulishere.
Hindi totoo 'yon.
No'ng nalaman mong fan ako,
ginawa mong katuwaan ang pag-message sa 'kin.
Hindi nga gano'n 'yon.
Pareho kong gusto si Soulishere at Wi Jeong-sin.
Two-timing ang tawag do'n!
Hindi, posible lang 'yon kung magkaibang tao.
Iisang tao lang kayo ni Soulishere.
Proud ka sa ginawa mo?
Ms. Wi Jeong-sin.
Sinabi ko sa 'yo kanina
na matatagalan bago mo matanggap 'to.
Natagalan din ako.
Alam kong maikli ang pasensiya mo,
pero wag kang magmadali at pag-isipan mo muna.
Kaya kong maghintay kahit gaano pa katagal.
Nakakagalit lahat.
Aalis ka na naman?
Kumain ka muna bago ka umalis.
Wala akong gana.
Puwes, ihahatid na kita...
Hindi, wag na.
Gusto kong mapag-isa.
Sige na, Ms. Wi.
Ako lang.
Paano ko mapapawi ang galit niya?
Hindi ko siya masisisi kung ayaw na niyang makipagkita sa 'kin.
Teka.
Dapat hindi ako umamin nang walang dala.
Dapat ba binilhan ko siya ng bagong rice cooker?
Hay, tanga!
Hindi rice cooker ang problema, bobo!
Kung ibabalik ko sa kaniya 'to ngayon, hindi na siya makikipagkita sa 'kin.
WI JEONG-SIN
- Ang sarap ng boxed lunch na 'to. - May sakit ba talaga siya?
- Nandito si Ms. Wi. - Oo, masarap.
- Hello, Ms. Wi. - Okay ka lang ba?
Okay ka lang?
Nagkasakit ka raw. Kailangan mo pang magpahinga.
Kumain ka na ba?
- Okay ka lang? - Hindi siya mukhang okay.
Ngayon ko lang siya nakitang ganiyan.
Sasabihin ba natin kay chief?
Hayaan n'yo na siya. Kaya niya ang sarili niya.
Pareho kong gusto si Soulishere at Wi Jeong-sin.
Sinabi ko sa 'yo kanina
na matatagalan bago mo matanggap 'to.
Natagalan din ako.
Alam kong maikli ang pasensiya mo,
pero wag kang magmadali at pag-isipan mo muna.
Kaya kong maghintay kahit gaano pa katagal.
Ano'ng mayroon?
- Ano'ng problema? - Okay ka lang?
May sakit nga siguro siya.
Wi Jeong-sin.
Ayos ka lang ba?
Oo, ayos lang ako.
Pero wala ka sa sarili.
Magpahinga ka pa kung may sakit ka, o magtitino ka at magtatrabaho.
Isa lang ang puwede mong piliin.
Pasensiya na.
Magtitino ako at magtatrabaho.
Gusto...
kita.
Oras na para magligpit ng basura.
- Tara na! - Nakauwi ka na.
Hihintayin kita.
Gusto kita.
Detektib,
mahilig ka pala sa bulaklak.
Gusto ko siya.
Pakiusap, tama na!
Sister.
Ibebenta ko 'yan! Seryoso ako!
Balutin mo na!
Hihintayin kita.
At ito...
pinabibigay sa 'yo ni Yeon-ju.
Nakakagalit na naloko ako,
pero hindi ko siya matanggal sa isip ko!
Gusto kita.
Hihintayin kita.
Gusto kita.
Hihintayin kita.
Gusto niya
talaga ako?
Gusto ako ni Lim Hyeon-jun?
Nganga.
LANTARANG NAGDE-DATE SINA LIM HYEON-JUN AT REPORTER W
Nagko-cover ng mga kuwento ang reporter, hindi nakikipag-date.
Hindi sila bagay.
Sa totoo lang, mas bagay ako sa kaniya.
Wag mong agawin ang mahal ko.
Mas gusto ko silang makita ulit ni Jin Su-a.
Hindi ba masyado siyang maganda para sa kaniya?
Napunta sa ibang media outlet ang malaking eksklusibong 'to?
Pero Chief...
Napunta sa ibang outlet ang eksklusibo tungkol sa inyo ni Lim Hyeon-jun!
Heto ang pera
at layuan mo ang anak ko.
- Mama... - Sino'ng tinatawag mong "Mama"?
May malaking plano para sa anak ko.
Bakit mo siya hahadlangan?
Pero tunay kaming nagmamahalan.
Mama!
Hiwalayan mo siya ngayon din,
o sasampalin kita ng kimchi sa susunod!
Pero Mama...
Nasisiraan na ba ako?
Gusto kita.
Umayos ka!
Ano ka ba, Jeong-sin!
Hihintayin kita.
Hindi totoo 'yon.
- Hindi totoo 'yon. - Gusto kita.
Hindi totoo 'yon.
- Salamat. - Heto.
- Salamat. - Maraming salamat.
Salamat.
- Sa 'kin 'yong pinakamaliit. - Galaw na.
- Ipamigay mo lang 'to. - Sige.
- Salamat. - Salamat.
- Maraming salamat! - Walang anuman.
- Salamat. - Kailan mo hinanda 'to?
Wala lang 'to.
- Pambawi ba 'to sa di pagpunta sa shoot? - Ano ka ba.
- Salamat! - Maraming salamat!
- Season six, handa na kami! - Nakakatuwa 'to!
Gustong-gusto nila.
Magbabanyo muna ako.
Ano'ng nangyari sa kaniya?
- Uy, wala na siya. - Talaga?
Hay, ang laki ng mga letra.
Hindi naman natin isusuot 'to.
Di ba? Mas okay pang sumipot siya sa shoot
kaysa bumawi siya sa pamamagitan ng mga T-shirt at sombrero.
GOOD DETECTIVE KANG PIL-GU
- Ikutin mo ang braso. - At harangan mo.
Iwas nang isa, iwas nang dalawa.
Tapos suntok.
Sandali.
Kailangan ko si Seok-ho.
- Sumama ka sa 'kin. - Hindi mo nagustuhan?
- Mr. Lim, sasamahan kitang mag-rehearse. - Sige.
- Okay na ba ang bukong-bukong mo? - Bukong-bukong ko?
Oo, nasaktan ang bukong-bukong mo dati.
Sinabi ko sa kanilang wala munang stunts dahil nasaktan ang bukong-bukong ko.
Totoo.
Hindi ako gagamit ng stunt double
sa mga eksena ko ngayon.
Ibig bang sabihin
ikaw mismo ang gumawa ng stunts dahil nasaktan ako?
Okay ka na ba ngayon?
Oo, ayos na ako.
Mabuti naman kung gano'n.
Okay, praktisin na natin ang mga galaw.
- Teka, ipapaliwanag ko muna kung paano. - Okay.
- Si Seok-ho... - Teka,
ano'ng gagawin sa ballpoint pen?
Pag inatake ka ni Seok-ho gamit ang pen,
iikutin mo ang braso niya para mabitawan niya.
- Tapos sundan mo ng suntok at sipa. - Dapat sakto.
Pasensiya na, ako ang susuntok.
Okay, sige.
Okay, simulan natin sa umpisa.
Mabuti pa nga.
Lintik!
- Cut! - Cut!
- Naku. - Hay.
- Masakit ba? - Okay ka lang?
Hindi ako okay.
- Nasaktan ba ang likod niya? - Lumabas ka muna sandali.
- Tara, halika na. - 'Yong likod ko.
Uy, tulungan n'yo siya.
Mag-break muna tayo sandali.
- Break muna! - Mag-break muna tayo sandali!
- Mr. Lim. - Ano?
Ni-rehearse mo 'yong sequence kanina, di ba?
Siyempre.
Iikutin mo ang braso niya para mabitawan niya.
Tapos sundan mo ng suntok at sipa.
Sa eksenang 'to, haharangan mo ang atake ni Seok-ho,
pipilitin mong mabitawan niya ang pen, tapos sisipain mo ang pen.
Sisipain ang pen?
Itutuloy ang shooting pagkatapos mong mag-rehearse kasama ang stunt team.
Ibang klase si Lim Hyeon-jun.
"Wagas na pagmamahal para sa crew niya"?
Nagbigay siya ng mga regalo para sa artikulong 'to.
Sang-hyeok, i-share mo ang link sa group chat natin.
Hoy, tama na 'yan.
Sigurado akong nagbigay ng regalo si Mr. Lim dahil may malasakit siya,
hindi dahil sa artikulo.
Hindi niya gagawin 'yon.
Masyado kang mabait, Direk.
Huli na tayo sa schedule dahil hindi siya sumipot sa shoot,
at malaki ang nawala sa 'tin dahil maaga tayong umalis sa set.
May dahilan si Mr. Lim...
E di sana nag-rehearse siya nang maayos para makabawi.
Nakasakit siya ng aktor, at may delay na naman.
Hindi tama 'to.
Masakit daw ang braso niya?
Gaano kataas ang lagnat niya?
Binigyan mo ba siya ng pampababa ng lagnat?
Okay.
Hindi kasi ako makakaalis agad,
at di papasok ang yaya ni Jae-ha ngayon.
Sisiguraduhin kong makakarating ako riyan ng 5:00 ng hapon.
Tingin ko kailangan mong isiping maigi ang tunay mong nararamdaman.
Sa bawat sulyap mo,
si chief ang lagi mong nakikita.
Na parang siya 'yong batang iniwan mo at hindi mo makalimutan.
CRITICAL CARE UNIT A
Mama!
Jae-ha.
Ang bango nito.
Salamat.
Hindi ako makakapunta sa set ng Kang Pil-gu,
kaya magpadala ka ng ibang reporter.
Bakit nagbago na naman ang isip mo?
Hindi ko idedetalye lahat.
Pero may rason ako.
At ano 'yong mga 'yon?
Nagtapat ba sa 'yo si Lim Hyeon-jun o anuman?
Paano mo nalaman?
Totoo nga?
Hindi, mali ka ng iniisip.
Kahit pa, hindi ako puwedeng pumunta ro'n.
Kaya magpadala ka na lang ng iba. Pasensiya na.
Sulit pala ang pagtutulungan namin.
Ayos 'to.
"Biro ba sa 'yo ang lugar na 'to?"
"Kung gusto mong mag-post ng mga litrato, dapat mga litrato na lang ng pagkain!"
"Bakit ka nag-post ng..."
Hi.
"Bakit ka nag-post ng mga litrato ng opisina?"
LIM HYEON-JUN
"Biro ba sa 'yo ang lugar na 'to?"
REPORTER WI JEONG-SIN
Hello?
Ako 'to, si Wi Jeong-sin.
Oo, alam ko.
May shoot ka ngayon, di ba?
Sinabi sa 'kin ni Hong-sin.
Oo, mayroon.
Kailan ka matatapos?
Gusto kitang makita.
Ano?
Busy ka ba ngayon?
- Sa ibang... - Teka.
Hindi.
Puwede ako ngayon.
May shoot ako sa umaga't gabi,
pero may bakanteng oras ako.
Okay ba kung 4:00?
Teka, hindi.
E, kung 3:00?
Kita-kits mamayang 3:00.
Sabihin mo sa 'kin kung saan, at pupunta ako ro'n.
Okay. Kita-kits.
Okay.
Gusto kitang makita.
Biglaan?
Gusto kitang makita.
Uy, tol.
- Tol, ano'ng ginagawa mo? - Ha?
Okay ka lang?
Oo.
Panic attack ulit?
Parang hindi.
Mr. Lim, mag-rehearse tayo sandali.
- Sige. - Okay.
- Yeong-gi, manood ka. - Okay, sir.
Mabuti.
- Umayos ka. - Okay.
Papasok si Pil-gu sa entrance nang galit.
At pagkakita niya kay Yeong-gi,
tatakbo siya, hahawak sa kuwelyo, at saka sasabihin ang linya.
Nagulat si Yeong-gi, kaya hinayaan na lang niya.
- Sige, sir. - Mabuti.
Gusto kitang makita.
- Mr. Lim. - Ano?
Naintindihan mo ba?
Hahawakan siya sa kuwelyo?
Oo, saka mo sasabihin ang linya mo.
- Okay. - Mabuti.
Okay? Okay, maghanda na tayo.
- Ngayon na? - Magro-roll na!
Okay, ready...
Ready!
- Action! - Action!
Ungas! Biro ba sa 'yo ang lugar na 'to?
Tanga!
Kung gusto mong mag-post ng mga litrato, dapat mga litrato na lang ng pagkain...
Teka.
- Bakit ako nakaluhod? - Cut.
Action.
Ungas! Biro ba sa 'yo ang lugar na 'to?
Tanga!
Sandali. Bakit ang tangkad niya?
Teka.
Okay ang take na 'yon.
Talaga?
Pasensiya na.
Ulitin natin.
Action!
Ungas! Biro ba sa 'yo ang lugar na 'to?
Tanga!
Kung gusto mong mag-post ng mga litrato, dapat mga litrato na lang ng pagkain!
Bakit ka nag-post ng mga litrato ng opisina?
Dahil sa 'yo, na-leak ang lahat ng file...
Na-leak, tanga!
- Na-leak... - Cut.
- Lintik. - Pakisabi kay Mr. Lim ang linya niya.
- Basahin mo. - "Biro ba sa 'yo ang lugar na 'to?"
Action!
Ungas! Biro ba sa 'yo ang lugar na 'to?
Tanga!
Kung gusto mong mag-post ng mga litrato, dapat mga litrato na lang ng pagkain!
Bakit ka nag-post ng mga litrato ng opisina?
Cut.
Sandali.
- Cut. - Nahihilo ako.
Uy, ano 'yong susunod na linya?
Hindi niya ba nakikita 'to?
Lintik!
- Pakisabi sa 'kin ang linya, okay? - Okay.
- Okay, sir. - Pasensiya na.
- Hindi, ayos lang. - Bilisan na natin!
Pasensiya na.
- Pasensiya na talaga. - Okay.
Okay lang.
Ready!
Action!
Ungas! Biro ba sa 'yo ang lugar na 'to?
Tanga!
Kung gusto mong mag-post ng mga litrato, dapat mga litrato na lang ng pagkain!
Bakit ka nag-post ng mga litrato ng opisina, ungas?
Biro ba ang... Ungas!
Ikaw talaga... Tanga!
Pambihira, ano'ng nangyayari sa 'kin?
Cut!
Mr. Lim, mag-break tayo nang limang minuto.
Kailan ka matatapos?
Gusto kitang makita.
Tol, ano'ng nangyayari sa 'yo?
Ano?
Tol, parang wala ka sa sarili.
Gano'n?
Sa palagay ko,
di mo masasabi ang mga linya mo ngayon.
Hindi totoo 'yan.
Kabisado ko ang mga linya ko, pero nabablangko ang utak ko.
Tapatin mo nga ako.
Panic attack ba 'yan? O dementia?
Hindi kita matutulungan kung hindi mo sasabihin.
Kung ganito, hindi natin matatapos ang kalahati ng mga eksena ngayon.
Panic attack nga siguro.
Okay.
Gagawan ko ng paraan.
Ready.
Action!
Ungas!
Biro ba sa 'yo ang lugar na 'to? Tanga!
Kung gusto mong mag-post ng mga litrato, dapat mga litrato na lang ng pagkain!
Bakit ka nag-post ng mga litrato ng opisina?
Akala mo ba personal mong palaruan 'to para magpakitang-gilas?
Dahil sa 'yo, na-leak ang mga file,
at nawala 'yong suspek na isang taon na nating sinusundan!
At may inosenteng taong napilitang mag-resign!
Ang gulo-gulo na nga rito,
tapos nag-post ka pa ng mga litrato?
At detektib ang tingin mo sa sarili mo, tanga?
Umalis ka na.
Umalis ka na rito!
Okay, cut!
Lipat na tayo sa susunod na eksena.
Do'n tayo sa pasilyo para sa Scene 53!
Ang galing mo, tol.
Naku.
Ano ba, tumayo ka.
Grabe, ang tindi ng pag-arte mo.
Malapit na tayo.
Gil-su, bigyan mo siya ng tubig.
Kailan ka matatapos?
Gusto kitang makita.
Ayos, tapos na tayo!
- Sa Gangnam 'yong shoot sa gabi, di ba? - Oo.
Gamitin n'yong dalawa 'yong kotse. Pahiram no'ng sa 'yo.
- Kotse ko? - Oo.
- Para saan? - Para sa...
Para sa appointment sa Gwanghwamun.
Anong appointment?
- May kikitain akong kaibigan. - Sino?
Kilala ko ang lahat ng kaibigan mo.
Wag kang makialam!
Puwede ko bang hiramin o hindi?
- Oo na. Heto. - Mga dalawang oras ang biyahe.
- Ipagda-drive na kita. - Hindi, okay lang.
At saka, may gagawing eksena si mama at si Ms. Oh Mi-ran mamaya.
Dapat nando'n ka, Mr. Hwang.
Bantayan mo sila kung sakaling may mangyari.
Ano ka ba, pareho silang propesyonal. Relax, walang mangyayari.
Paano mo nasasabi 'yan pagkatapos no'ng nangyari dati?
Teka, anong eksena ang gagawin nila mamaya?
'Yong sampalan yata.
Sampalan?
Sino'ng sasampalin?
Nanay mo yata ang sasampal kay Ms. Oh Mi-ran.
Cut! Magaling.
Ituloy natin 'yong ganitong vibe.
- Okay ba 'yon, Direk? - Oo.
Roll tayo ulit.
- Roll tayo ulit! - Roll tayo ulit!
- Okay. Handa na kayo? - Oo.
Ready.
Action.
Hindi ako puwedeng umalis nang ganito, mam.
Pag ginawa ko 'yon, magmumukhang totoo ang lahat ng narinig n'yo.
Kung kailangan kong umalis, gagawin ko.
Pero gusto kong linawin ang mga bagay bago ako umalis.
Ikaw talaga...
Ang kapal ng mukha mong magmagaling, kabit!
Akala mo ba hindi ko alam na gusto mo lang manatili rito
para maakit mo ang mabait kong asawa?
Mam.
May sarili akong tipo sa lalaki.
Di ko kursunada ang asawa n'yo.
Ano'ng sinabi mo?
Ikaw talaga...
Di mo kursunada?
- Isang sampal lang dapat, hindi dalawa. - Isa lang, di ba?
Bigay-todo siya sa pag-arte.
Buwisit ka!
Ano'ng nangyayari?
Parang hindi tama 'to.
Cut.
- Cut! - Cut!
Cut!
- Tama na! - Ay, hala!
- Cut! - Cut!
- Pigilan n'yo sila!
Pigilan n'yo sila! Paghiwalayin n'yo!
Mam, huminahon ka!
Direk!
Kailan ka matatapos?
Gusto kitang makita.
Sabihin mo sa 'kin kung saan, at pupunta ako ro'n.
Nandito na ako. Wag kang magmadali.
Nandito ka na.
Maupo ka.
Bakit ka nakaupo kung saan kitang-kita ka ng lahat?
Para madali mo akong makita.
Magsuot ka ng sombrero.
Tinanggal ko para makilala mo ako.
Nag-aalala ka na naman ba na baka matsismis tayo?
Sino'ng magkakalat ng tsismis kung reporter ang kasama mo?
Gusto mo ba ng inumin? Oorder ako.
- Hindi, ako na. - Hindi.
Ako na.
Ano'ng gusto mo?
Iced Americano.
Iced Americano?
- Umorder ka pag handa ka na. - Salamat.
- Hello. - Hello.
- Fan mo ako! - Gusto ko ang show mo!
- Puwede bang magpakuha sa 'yo? - Sige.
- Salamat. - Puwedeng ako rin?
Di ako makapaniwala.
- Ano'ng order mo? - Isang iced Americano.
Sige, dalawang iced Americano.
Maraming salamat.
- Ngayon lang ako nakakita ng artista. - Ako rin!
Salamat.
Hay, ano ba 'to.
Ano'ng problema niya?
- Hello? - Tol, nasaan ka?
Bakit?
Nangyari 'yong pinakakinakatakot natin.
Nasaan ka?
Saan pa nga ba? Siyempre nasa set.
Kailangan mong pumunta rito.
Ngayon na?
Grabe 'yong away, naghilahan sila ng buhok at nagsampalan.
Sobrang gulo.
Nagre-rekord pa rin ang kamera no'ng sumigaw ng cut ang direktor,
pero inatake nila ang isa't isa.
Pag kumalat 'to, malalagot tayo.
Kailangan nating patahimikin ang crew.
Pero ang mas malaking problema, walang gustong
humingi ng tawad, at ayaw nilang ituloy ang shooting.
Di sila nakikinig sa 'kin o sa direktor.
Walang makakapigil sa mga nanay. Tol, pumunta ka na rito.
Kailangan ka namin dito!
Direk Bak.
Ba't mo siya pinasali nang di nagsasabi sa 'kin?
Hindi ikaw ang direktor! Bakit kailangan niyang magsabi sa 'yo?
Puwes, si Lim Hyeon-jun ba ang direktor?
Wala siyang karapatang ipasok ang nanay niya!
- Ano'ng sinabi mo? - Hindi gano'n, mam.
Narinig mo naman, di ba? Pumunta ka na rito.
Okay.
- Bakit mo siya sinali? - Tapos ka na bang magsalita?
- 'Yong kape... - Ay.
Dinala ko ang kape.
Pasensiya na. May sinagot lang akong tawag.
May nangyari ba?
Wala.
Nagyaya ka bang makipagkita dahil may sasabihin ka sa 'kin?
Gusto kong sabihin...
- Mama! - Okay ka lang? Hoy!
- Naku! - Okay ka lang?
Mama!
- Ano'ng nangyari? - Mama!
- Hindi mo ba sila binabantayan?
Mr. Lim?
Ano'ng problema?
Okay ka lang? Mr. Lim!
Umalis na tayo rito.
Okay ka lang ba?
Oo.
Pasensiya ka na.
Hindi mo kailangang mag-sorry.
Maaraw ngayon.
Umiinit na...
ang ulo ko.
Kung gusto mo,
may alam akong paraan para sumaya ka.
Lumabas ka habang maaraw at tumayo ka lang do'n.
'Yon lang?
Pag tumayo ka nang ilang sandali,
mararamdaman mo ang init ng araw sa ulo mo.
Pag nangyari 'yon,
parang may humahaplos sa ulo mo nang dahan-dahan.
Wala nang gagawa niyan para sa 'yo pag tumanda ka.
Kaya gusto kong isipin
na mga magulang ko ang humahaplos sa ulo ko.
Gumagaan ang pakiramdam ko.
Sinubukan ko ang pampasaya mo kanina.
Tumayo ako sa ilalim ng araw.
'Yong sinabi mo tungkol sa magkarelasyong artista at di artista
na laging nauuwi sa gulo...
Naniniwala ka ba ro'n?
Kailangan ko bang ituro sa 'yo ang lahat?
Kailangang mapanatag mo ang loob niya.
Mayroon akong gusto.
Makipag-date ka sa 'kin nang sampung beses.
Kung magiging maayos, magkikita pa tayo.
- Makinig ka... - Tumahimik ka na lang!
Gusto ko si Wi Jeong-sin!
Halatang gusto niya ako.
Nagsalin ng Subtitle: Kristine Gutierrez