คุณถามผมว่าผมชอบคุณไหม
ใช่ครับ
ผมชอบคุณครับ
เพราะงั้นก็ลืมเจ้าพ่อละครไปซะ
ขอให้มองว่าเป็นตัวผมตั้งแต่นี้ไป
ดูเหมือนคุณชอบเจ้าพ่อละครมากกว่าผม
แต่ผมชอบวีจองชิน มากพอๆ กับที่ผมชอบจิตวิญญาณอยู่นี่ครับ
เดี๋ยวนะ
พูดเรื่องอะไรของคุณคะ
คุณรู้จักเจ้าพ่อละครได้ไงคะ
เพราะนั่นคือตัวผมเองไงครับ
ไม่นะคะ แต่ฉันเคยเจอเขามาก่อน
ใช่แล้วครับ
ผู้ชายที่คุณเจอที่หอคอยเอ็นโซลวันนั้นคือคนอื่นครับ
ผมให้คนอื่นไปแทนผมเองครับ
แต่การซื้อขายหม้อหุงข้าวครั้งแรกน่ะ
เป็นผมเองครับ
คุณชอบอิมฮยอนจุนใช่ไหมครับ
น้องชายผมลงขายหม้อหุงข้าวไว้
แต่มีการเปลี่ยนแผน ผมเลยออกมาแทน
ตอนนั้นผมเองก็ไม่รู้ว่าเป็นคุณครับ
แต่ตอนคุณบอกว่า
คุณเป็นแฟนคลับผม
ผมก็เริ่มสนใจ
ฉันเป็นแฟนคลับของอิมฮยอนจุนค่ะ
อ๊ะ ขอบคุณครับ
ที่บ้านฉันมีทั้งกล่องเลยค่ะ
ผมรู้ครับว่าอะไรแบบนี้ต้องใช้เวลากว่าจะคิดตก
ผมรอได้ครับ
- ไปกันเถอะครับ - ไปไหนคะ
กลับบ้านน่ะสิครับ
จริงด้วย
นี่คือร่มที่ผมให้คุณ
ร่มคังพิลกู
ไปกันเถอะครับ
คุณคงแปลกใจแน่เลย
คือผมพยายามที่จะ...
ให้ตายสิ
คุณคงไม่เข้าใจสักคําที่ผมพูด...
แต่ขอโทษนะครับ
ผมเองก็แปลกใจมากเหมือนกัน
ผมตกใจจนพูดอะไรไม่ออกเลย
เอาหม้อหุงข้าวกลับไปเถอะครับ
คุณบอกว่ามันใช้ได้ปกตินี่นา
มันอาจจะใหญ่และแพง แต่มันเหมาะกับบ้านคุณแล้วครับ
และเราก็เหมาะกันเหมือนกันครับ
ทําไมจู่ๆ ถึงพูดแบบนี้ได้ล่ะคะ
ตอนที่ฉันบอกว่ามันไม่เหมาะ
ฉันหมายถึงว่ามันใหญ่เกินไป
สําหรับครอบครัวที่มีแค่สองคน หม้อหุงข้าวนั้น...
มันไม่เหมาะกับบ้านเรา...
ผมถึงบอกนี่ไงครับว่าอย่าขายหม้อหุงข้าว
และใช้จนมันพังไปเลย
ไม่สิ ต่อให้มันพังก็ซ่อมและใช้ต่อสิครับ
ไม่สิ ผมหมายถึงว่า...
ฉันจะจัดการเรื่องหม้อหุงข้าวเองค่ะ!
โอเคครับ
เข้าบ้านไปพักผ่อนเถอะครับ
- กลับบ้านปลอดภัยนะคะ - ได้ครับ
- ไว้ผมจะติดต่อมาใหม่นะครับ - คุณยืมร่มไปก็ได้ค่ะ
ได้ครับ ขอบคุณครับ
ไว้ผมจะติดต่อหานะครับ
- นี่... - ฉันดูแลตัวเองได้ค่ะ
(ตอนที่ 12)
กลับมาแล้วเหรอ
เดี๋ยวนะ ทําไมพี่เอาหม้อหุงข้าวกลับมาล่ะ
- ลูกค้าไม่มารับของเหรอ - เปล่า
พวกเขาไม่อยากได้แล้วเหรอ
งั้นเราใช้ต่อได้ไหม
ว่าไง
ทําไมพี่ถึงไม่...
เป็นอะไรของพี่เนี่ย
พักนี้อารมณ์แปรปรวนชะมัดเลย
คุณถามผมว่าผมชอบคุณไหม
ใช่ครับ
ผมชอบคุณครับ
ขอให้มองว่าเป็นตัวผมตั้งแต่นี้ไป
"เธอชื่ออะไร"
บทนี้น่าสนุกดี
(จิตวิญญาณอยู่นี่)
และเราก็เหมาะกันเหมือนกันครับ
(จิตวิญญาณอยู่นี่)
ไว้ผมจะติดต่อหานะครับ
(สายสืบแสนดีคังพิลกู 5)
(จิตวิญญาณอยู่นี่)
ให้ตายสิ
ผมชอบคุณครับ
หัวหอม!
ไว้ผมจะติดต่อหานะครับ
ผมอยากบอกคุณอีกครั้งครับ
ว่าผมขอโทษที่ผมไม่ได้ตั้งใจโกหกคุณ
วันนั้นผมไปเจอคุณไม่ได้ เพราะคนจะจําหน้าผมได้น่ะครับ
ขอโทษนะครับ
หัวหอม!
และจากนี้ไป
ผมจะส่งข้อความหาคุณแทนการใช้แอปหัวหอมครับ
ฝันดีนะครับ
เจ้าพ่อละครคือผมเองครับ
ผม อิมฮยอนจุนคือเจ้าพ่อละคร
และเจ้าพ่อละคร
คือผมเองครับ
(เจ้าพ่อละคร (ผู้ใช้ที่ลบบัญชีแล้ว))
(ฉันตั้งตารอสุดๆ ใจเต้นตึ้กๆ เลย)
(เขาเป็นผู้ใหญ่แมนๆ แต่ก็ยังมีเสน่ห์แบบหนุ่มน้อย)
ฉันเป็นแฟนคลับของอิมฮยอนจุนค่ะ
คุณชอบอิมฮยอนจุนใช่ไหมครับ
ใช่ค่ะ ชอบค่ะ
คังพิลกูซีซันห้าใกล้จะฉายแล้วค่ะ
ฉันตั้งตารอสุดๆ ใจเต้นตึ้กๆ เลย
คุณเคยเจอคังพิลกูตัวจริงไหมครับ
เคยค่ะ
- คุณคิดยังไงกับเขาครับ - แน่นอนว่าเขาเป็นคนที่เท่มากๆ
เขาเป็นผู้ใหญ่แมนๆ แต่ก็ยังมีเสน่ห์แบบหนุ่มน้อย
แก่แต่ยังก็เท่ได้นี่คะ
ทุกคนมีเสน่ห์ในแบบของตัวเอง ที่เหมาะสมกับวัยค่ะ
เสียงคุณเหมือนคุณอิมฮยอนจุนจริงด้วยค่ะ
คุณพูดสักประโยคจากเรื่อง "คังพิลกู" ได้ไหมคะ
"ว่ากันว่าคุณแก้ไขคนอื่นไม่ได้"
"แต่ผมทําได้"
โอ้โฮ คุณเลียนแบบได้เก่งมากเลยค่ะ
ฉันเพิ่งเจอแฟนเพจของอิมฮยอนจุนค่ะ
คุณน่าจะมาเป็นสมาชิกด้วยค่ะ คุณเจ้าพ่อละคร
เราจะได้เป็นสมาชิกด้วยกันค่ะ
ไม่มีทาง!
อิมฮยอนจุนตอบหนึ่งในโพสต์ของฉัน บนแฟนเพจด้วยค่ะ
ตายแล้ว ฉันตื่นเต้นมากเลยค่ะ!
คุณเจ้าพ่อละคร คุณควรโพสต์อะไรบ้างสิคะ
ใครจะไปรู้ คุณอิมฮยอนจุนอาจตอบก็ได้นะคะ
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตฉันเลยค่ะ
ฉันไม่เคยชอบใคร...
แบบไม่มีเงื่อนไขมาก่อน
อะไรกัน
ฮัลโหลครับ
ว่าไงนะ
ตอนนี้เหรอ
แต่ว่า...
ครับ แน่นอนครับ
โอเค เข้าใจแล้วครับ
ขอเวลาแป๊บนึงนะครับ
รอเดี๋ยว
อยู่นี่เอง
คุณดูไม่ค่อยสบายเลยครับ
ไม่ได้หลับเลยเหรอครับ
คุณคือเจ้าพ่อละครจริงๆ เหรอคะ
- จริงครับ - งั้นเหรอ
ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องบังเอิญได้ไงกัน
เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไงคะ
ผมเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน
- คุณหลอกฉันเล่นเหรอ - ผมไม่...
สนุกมากไหมคะที่เห็นฉันเหมือนคนโง่
ทําไมถึงคิดว่าผมหลอกคุณล่ะครับ
ทุกอย่างที่ผมบอกคุณในฐานะเจ้าพ่อละคร เป็นเรื่องจริงจากใจ...
เป็นอะไรรึเปล่า
- ผมจะโทรแจ้ง 119... - ไม่ค่ะ ขาฉันแค่หมดแรง
- คุณควรไปโรงพยาบาลครับ - บอกว่าไม่เป็นไรไงคะ!
งั้นอย่างน้อยก็ให้ผมพาคุณเข้าบ้านก่อน
ค่อยๆ นะ
เดินระวังด้วย
นี่ นั่งก่อน
- ขอน้ําหน่อยได้ไหมคะ - ว่าไงนะ
- น้ําค่ะ - น้ําเหรอ ได้สิ
น้ํา นั่นสินะ น้ํา
น้ํา
นี่ไง
ไม่นะ เดี๋ยวก่อน
ซุปสักถ้วยคงดี
ซุปดีกว่า
คุณคือเจ้าพ่อละครจริงๆ เหรอคะ
คุณหลอกฉันเล่นเหรอ
สนุกมากไหมคะที่เห็นฉันเหมือนคนโง่
ดูเหมือนว่า "ปฏิวัติอาชญากรรม" จะเป็นประเด็นใหญ่ที่สุด
ในการฉายรอบสื่อสัปดาห์หน้า
จองจีซอกจะไปร่วมงานฉาย "ปฏิวัติอาชญากรรม" รอบสื่อด้วย
ถามเขาด้วยว่าประนีประนอม กับเหยื่อที่ถูกรังแกได้รึยัง
ถ้าเขาเลี่ยงคําถาม ก็ถามผู้กํากับว่าทําไมให้จองจีซอกเล่นเรื่องนี้
ค่ะ ได้ค่ะ
วีจองชินอยู่ไหน
วันนี้เธอไม่มาครับ
โดยไม่แจ้งเนี่ยนะ ได้โทรหาเธอรึยัง
คุณได้ลองโทรยัง
- ยัง - ไม่รู้เบอร์เธอนี่นา
ทุกคนเป็นอะไรกันไปหมด
เพื่อนร่วมงานของพวกคุณไม่มาทํางาน
แต่ไม่มีใครโทรหาเลยเหรอ
นักข่าวที่เขียนข่าวในห้องฉุกเฉิน ทั้งๆ ที่ไส้ติ่งแตกน่ะเหรอ
จะโดดประชุมรายสัปดาห์โดยไม่แจ้ง
มัวรออะไรอยู่ล่ะ
โทรหาเธอเดี๋ยวนี้
ฮัลโหลค่ะ
ฮัลโหล ใช่โทรศัพท์ของวีจองชินไหมคะ
ฮัลโหลค่ะ
เกิดอะไรขึ้น เธอรับสายไหม
ขอโทษค่ะ หวัดดีค่ะ นี่ วีจองชิน
ฮัลโหลค่ะ
บ้าเอ๊ย
วีจองชิน ตอบหน่อย ทุกอย่างโอเคไหม
ฮัลโหลค่ะ
ฮัลโหลครับ
คุณโทรมาเบอร์ของนักข่าววีจองชินครับ
อ๋อ ผมไม่ใช่เธอครับ
ตอนนี้เธอมารับสายไม่ได้ครับ
ได้ค่ะ ขอบคุณค่ะ
เธอรับสายไม่ได้เพราะเธอป่วยค่ะ
วีจองชินพูดเองเหรอ
ไม่ใช่ค่ะ
น้องชายเธอรับสายค่ะ
เธอคงป่วยหนักมาก ถ้าถึงขั้นรับสายเองไม่ไหว
- เริ่มสรุปรายสัปดาห์ได้ - ได้ครับ
เริ่มกันเลยนะครับ
ชื่อที่เราต้องจําไว้คือยุนแทจู
- มาที่ออฟฟิศฉันแป๊บนึงสิ - เราจะทําข่าวเบื้องลึกของเขา
- โฮชอลกับซองมินเป็นคนรับงานนี้นะ - ได้ครับ
(ซีอีโออีแจฮยอง)
รายงานเรื่องเทรนด์เคป็อป
จากที่คุยกันครั้งก่อนเสร็จเรียบร้อยรึยัง
ยังทําอยู่ค่ะ
ยังอยู่ในขั้นแรกๆ เลยไม่มีอะไรให้รายงานเพิ่มเติมค่ะ
ยังไงเราก็เพิ่งเริ่มได้แค่สองวันเองค่ะ
นั่นสินะ สองวัน
มีปัญหาอะไรในฝ่ายบรรณาธิการไหม
ไม่มีค่ะ
ควรมีเหรอคะ
ดีที่ได้ยินแบบนั้นครับ
มีเรื่องอะไรอีกไหมคะ
คือว่า...
แจฮาเป็นไงบ้าง
เขารู้สึกดีขึ้นยังครับ
ค่ะ เขารู้สึกดีขึ้นแล้วค่ะ
เขาดูเป็นเด็กที่น่ารักดีนะ
นิสัยก็ดี
เขาน่ารักค่ะ
บางทีก็หนักหน่อย แต่เขาน่ารักค่ะ
แค่ "น่ารัก" ยังน้อยไปด้วยซ้ําค่ะ
เธอดูมีความสุขนะ
ฉันยังไม่ชินกับการที่เธอเป็นแม่คน
แต่เธอดูมีความสุขดี
ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะคะ
ว่าแต่...
ฉันสังเกตว่าลูกของเธอชื่อยุนแจฮา
"ยุน" คือนามสกุลของสามีเก่า
หรือว่าลูกใช้นามสกุลของเธอ
เขาได้เจอพ่อเขาบ้างไหม
จะอยากรู้ไปทําไม
อ้อ...
ฉันเสียมารยาทที่ถามเหรอ
แค่เพราะคุณพาฉันไปโรงพยาบาล
ไม่ได้แปลว่าคุณมีสิทธิ์ถามถึงชีวิตส่วนตัวของฉัน
ขอโทษที
ฉันผิดเอง
นิสัยที่คุณรีบยอมและขอโทษ
ไม่ได้เปลี่ยนไปสักนิดเลย
น่ารักจัง
น่ารักเหรอ
ฉันชอบที่คุณแสดงความสนใจให้ฉัน
แจฮา
แม่ครับ!
เป็นอะไรไหม ลูกคงกลัวแย่เลยสินะ
ใช่ครับ
ผมกลัวนิดหน่อย แต่ไม่เป็นไรครับ
คุณแม่ร้องไห้เหรอครับ
จ้ะ
แม่ร้องไห้เพราะแม่กลัวว่าลูกจะบาดเจ็บหนัก
เก่งมากครับ
คุณแม่บอกว่าเราร้องไห้เวลากลัวได้ จําได้ไหมครับ
ว่าแต่ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงนั้นคือใครเหรอครับ
อะไรนะ
อ๋อ
หวัดดีจ้ะ
ไอ้สามีเก่าตัวดีนี่มันใครกัน
บ้าจริง
(ฮวังจีซุน)
ฮัลโหลครับ
พี่ อยู่ไหนน่ะ
ฟังนะ ฉันขอโทษจริงๆ
นายยกเลิกตารางงานฉันแค่ของวันนี้หน่อยได้ไหม
ผมจะอ้างว่าอะไรได้ เพื่อยกเลิกตารางงานของพี่ในนาทีสุดท้าย
แค่บอกพวกเขาไปว่าฉันป่วย
ใครจะเชื่อกันล่ะ เป็นพี่จะเชื่อไหม
ฉันกะจะโผล่ไปแหละถ้าทําได้
แต่บางทีชีวิตคนเรา
ก็มีเรื่องเกิดขึ้นแบบที่เราควบคุมไม่ได้
ซีอีโอฮวัง
วันนี้คือวันสําคัญของฉัน
ไม่เอาน่า ถามจริง
ก็ได้ ผมจะทําให้
แต่ฟังนะพี่
นี่ครั้งสุดท้ายแล้ว เข้าใจไหม
เข้าใจแล้ว ขอบใจนะ
นายนี่คนดีที่หนึ่งเลย
เอาจริงดิ...
ล้อเล่นรึเปล่าครับ ซีอีโอฮวัง
เขาอยากยกเลิกงานทั้งหมดของวันนี้เหรอครับ
ขอโทษจริงๆ ครับ ผู้กํากับ
ฉากส่วนใหญ่ที่จะถ่ายวันนี้เป็นฉากของรุ่นพี่นะครับ
ถ้าเขาไม่มา เราก็ต้องเลิกกองหลังถ่ายไปสองฉากครับ
ผมรู้ครับ
แต่สาบานได้ว่าไข้เขาขึ้นถึง 48 องศาแน่ะ
สี่สิบแปด...
ถ้าเขาไข้ขึ้น 48 องศา ป่านนี้เขาตายไปแล้วครับ
นี่ครับ
ผมอุ่นซุปมาให้ครับ
ขอบคุณค่ะ
กินขนมปังกับกล้วยด้วยสิครับ
ผมสั่งโจ๊กมาด้วย
ถ้าอยากกินก็บอกนะครับ
คุณมี...
โอกาสตั้งหลายครั้งให้พูดความจริง
ฉันไม่เก่งเรื่องเข้าใจความรู้สึกคนอื่น
แต่ฉันคิดถี่ถ้วนแล้ว
ฉันลองนึกว่าฉันเป็นคุณบ้าง
และพยายามคิดอย่างหนักค่ะ
ตอนฉันบอกว่า...
ตอนฉันบอกว่าฉันเป็นแฟนคลับของอิมฮยอนจุน...
ฉันเข้าใจแล้วค่ะว่าทําไมคุณถึงสงสัยเรื่องฉัน
- แต่นั่น... - ให้ฉันพูดจบก่อนค่ะ
- ครับ - ฉันสมัครแฟนเพจของคุณ
คุยโทรศัพท์กับคุณ
ขอให้คุณเลียนเสียง
และรวบรวมความกล้าเพื่อขอให้คุณมาเจอกัน
แต่คุณก็ยังส่งคนอื่นมาแทน
คือฉัน...
ฉันแค่...
ฉันไม่เคยรู้สึกเป็นไอ้โง่ขนาดนี้เลยค่ะ ตั้งแต่เกิดมา
ฉันไม่เข้าใจความรู้สึกนี้เลย
ไม่รู้ด้วยซ้ําค่ะว่าจะอธิบายออกมายังไง!
ฟังนะ ผมเองก็ตกใจสุดๆ ไม่แพ้กัน
ตอนผมเห็นคุณที่หอคอยเอ็นโซลวันนั้น
ผมนี่คิดอะไรไม่ออกเลย
แต่แล้ว...
ยิ่งผมคิดถึงมัน
ผมก็ยิ่งรู้ตัว
ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา...
ผมมีใจให้คุณครับ
เพราะงี้ผมถึงลบแอปหัวหอมไงครับ
แปลว่าคุณไม่ได้มีใจให้จิตวิญญาณอยู่นี่
เปล่า ไม่จริงเลย
พอได้ยินว่าฉันเป็นแฟนคลับ
คุณก็คงส่งข้อความหาฉันเพื่อเล่นสนุกสินะคะ
บอกแล้วไงครับว่าไม่ใช่แบบนั้น
ผมชอบทั้งจิตวิญญาณอยู่นี่และวีจองชิน
แบบนั้นเรียกว่าคบซ้อนค่ะ!
ไม่ใช่ จะเรียกแบบนั้นได้ ก็ต่อเมื่อมีสองคนต่างหาก
คุณกับจิตวิญญาณอยู่นี่คือคนเดียวกันนะครับ
คุณภูมิใจในสิ่งที่ทําเหรอคะ
คุณนักข่าววีจองชิน
ผมเคยบอกคุณไปแล้ว
ว่าต้องใช้เวลากว่าคุณจะคิดเรื่องนี้ตก
ผมเองก็ใช้เวลาพักนึงเหมือนกัน
ผมรู้ว่าคุณไม่มีความอดทน
แต่อย่ารีบ และลองเก็บไปคิดดูนะครับ
ผมรอได้นานเท่าที่คุณต้องการ
ทุกอย่างทําให้ฉันโมโหค่ะ
คุณจะกลับไปแบบนี้อีกงั้นเหรอ
กินก่อนกลับหน่อยสิครับ
ตอนนี้ฉันกินอะไรไม่ลงค่ะ
งั้นให้ผมไปส่งคุณที่บ้าน...
ไม่ต้อง ขอบคุณค่ะ
ฉันอยากกลับคนเดียว
ไม่เอาน่า นักข่าววี
ฉันจะกลับเองค่ะ
ฉันจะทํายังไงให้เธอหายโกรธ
ฉันจะไม่โทษเธอหรอก ถ้าเธอไม่อยากเจอหน้าฉันอีก
เดี๋ยวนะ
ฉันไม่น่าสารภาพมือเปล่าเลย
ฉันควรเอาหม้อหุงข้าวใบใหม่ให้เธอไหม
เวรเอ๊ย ไอ้เบื๊อก!
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่หม้อหุงข้าว ไอ้โง่!
ถ้าฉันเอาไอ้นี่ไปคืนเธอตอนนี้ เธอจะไม่มีวันมาเจอฉันอีก
(วีจองชิน)
- กล่องอาหารกลางวันนี่อร่อยจัง - เธอป่วยจริงๆ เหรอ
- นักข่าววีมาแล้ว - เนอะ อร่อยดี
- หวัดดีค่ะ รุ่นพี่ - รู้สึกดีขึ้นยังครับ
เป็นอะไรไหมคะ
ได้ข่าวว่าคุณป่วย คุณควรพักให้นานกว่านี้นะ
กินอะไรมารึยังคะ
- เป็นอะไรไหม - เธอดูไม่โอเคเลย
ไม่เคยเห็นเธอเป็นแบบนี้มาก่อน
เราควรไปบอกหัวหน้าไหม
ปล่อยเธอไปเถอะ เธอดูแลตัวเองได้
ผมชอบทั้งจิตวิญญาณอยู่นี่และวีจองชิน
ผมเคยบอกคุณไปแล้ว
ว่าต้องใช้เวลากว่าคุณจะคิดเรื่องนี้ตก
ผมเองก็ใช้เวลาพักนึงเหมือนกัน
ผมรู้ว่าคุณไม่มีความอดทน
แต่อย่ารีบ และลองเก็บไปคิดดูนะครับ
ผมรอได้นานเท่าที่คุณต้องการ
ตกใจหมด
- เกิดอะไรขึ้น - คุณโอเคไหมคะ
เธอคงป่วยจริงๆ แหละ
วีจองชิน
เธอไม่เป็นไรใช่ไหม
ค่ะ ฉันสบายดี
แต่เธอไม่เป็นตัวของตัวเองเลย
ถ้าป่วยก็พักต่อ หรือไม่ก็ตั้งสติแล้วไปทํางานซะ
เลือกเอาสักทาง
ขอโทษค่ะ
ฉันจะตั้งสติแล้วไปทํางานค่ะ
ผม...
ชอบคุณครับ
ได้เวลาเก็บกวาดขยะแล้ว
- ไปกันเลย! - กลับมาแล้วเหรอ
ผมจะรอคุณนะครับ
ผมชอบคุณครับ
นี่ คุณสายสืบ
ฉันเห็นว่าคุณชอบดอกไม้
ชอบครับ
หยุดซะทีเถอะ!
ซิสเตอร์ครับ
(หม้อหุงข้าวระบบนําความร้อน)
ฉันจะเอาไอ้นั่นไปขาย! ฉันพูดจริงนะ!
ยัดมันลงกล่องเดี๋ยวนี้!
ผมจะรอคุณนะครับ
และนี่...
ยอนจูฝากให้เอาไอ้นี่มาให้คุณ
ฉันหัวร้อนจะตายอยู่แล้วที่ถูกหลอก
แต่ฉันหยุดคิดถึงเขาไม่ได้!
ผมชอบคุณครับ
ผมจะรอคุณนะครับ
ผมชอบคุณครับ
ผมจะรอคุณนะครับ
เขาชอบฉัน...
จริงๆ เหรอ
อิมฮยอนจุนชอบฉันเหรอ
อ้ากว้างๆ เลย
(อิมฮยอนจุนกับนักข่าว ว.คบกันเปิดเผย)
นักข่าวควรทําข่าว ไม่ใช่ไปมีแฟน
พวกเขาไม่เหมาะสมกัน
บอกตรงๆ ผมเหมาะกว่าอีก
อย่ามายุ่งกับผู้ชายของฉันนะ
ผมอยากเห็นเขาคบจินซูอาอีกครั้งมากกว่า
ไม่คิดเหรอว่าอิมฮยอนจุนดีเกินไปสําหรับเธอ
เธอเสียข่าวเด็ดสําคัญๆ นี่ ไปให้สื่ออีกเจ้านึงงั้นเหรอ
แต่หัวหน้าคะ...
สื่ออีกเจ้านึงทําข่าวเด็ด เรื่องเธอกับอิมฮยอนจุนปาดหน้าเราไป!
เอาเงินนี่ไปซะ
แล้วอยู่ให้ห่างลูกชายฉัน
- คุณแม่คะ... - เธอเรียกใครว่า "แม่" ยะ
จากนี้ไป ลูกชายฉันต้องได้สิ่งที่ดีกว่านี้
เธอกล้าดียังไงมาขัดขวางเขา
แต่เรารักกันจริงๆ นะคะ
คุณแม่!
เลิกกับเขาเดี๋ยวนี้
ไม่งั้นฉันจะเอากิมจิมาตบหน้าเธอ!
แต่คุณแม่คะ...
ฉันเสียสติไปแล้วเหรอ
ผมชอบคุณครับ
ดึงสติหน่อยสิ!
ไม่เอาน่า จองชิน!
ผมจะรอคุณนะครับ
ไม่จริง
- ไม่จริง - ผมชอบคุณครับ
ไม่จริง
- ขอบคุณค่ะ - นี่ครับ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณมากครับ
ขอบคุณครับ
- ฉันเอาตัวที่เล็กที่สุดค่ะ - ไปได้แล้ว
- แจกไปเรื่อยๆ เลย - ครับ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณครับ
- ขอบคุณมาก! - ยินดีครับ
- ขอบคุณครับ - พี่เตรียมไอ้นี่ตั้งแต่เมื่อไร
ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอกน่า
- พี่ชดเชยที่โดดการถ่ายทําใช่ไหม - ไม่เอาน่า
- ขอบคุณค่ะ! - ขอบคุณมากครับ!
- ซีซันหก เราพร้อมแล้ว! - สุดยอดเลย!
ถูกใจพวกเขาจริงๆ นะเนี่ย
ขอแวะห้องน้ําก่อนนะ
เขาไปโดนตัวไหนมาเนี่ย
- นี่ เขาไปแล้ว - จริงเหรอ
ให้ตายสิ ตัวหนังสือโคตรใหญ่
อย่างกับเราจะใส่ไปข้างนอกงั้นแหละ
ใช่ไหมล่ะ เขาไม่โดดถ่ายทํา
ยังดีกว่าพยายามชดเชย ด้วยเสื้อยืดกับหมวกพวกนี้
(สายสืบแสนดีคังพิลกู)
- บิดแขน - และบล็อก
หลบครั้งที่หนึ่ง หลบครั้งที่สอง
แล้วชก
เดี๋ยวก่อน
ผมขอคุยกับซอกโฮส่วนตัว
- มากับผมหน่อย - ไม่ชอบเหรอครับ
- ผมจะซ้อมกับรุ่นพี่เอง - เข้าท่าเลย
- ข้อเท้าหายแล้วเหรอ - ข้อเท้าผมเหรอครับ
ใช่ ครั้งที่แล้วนายเจ็บข้อเท้านี่นา
ผมบอกพวกเขาแล้วว่าวันนี้รับบทสตันต์ไม่ได้ เพราะเจ็บข้อเท้า
จริงๆ นะครับ
วันนี้ผมจะถ่ายฉากของผมเอง
โดยไม่ต้องใช้สตันต์แสดงแทน
หมายความว่า...
วันนั้นรุ่นพี่เล่นสตันต์เอง ทั้งที่รู้ว่าผมบาดเจ็บเหรอครับ
ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม
ครับ ผมหายแล้วครับ
ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะ
เอาละ มาซ้อมท่าของเรากันเถอะ
- ครับ ผมจะอธิบายก่อนว่าทํายังไง - โอเค
- ซอกโฮจะ... - เดี๋ยวนะ
แล้วปากกาลูกลื่นนี่มันยังไงเหรอ
ตอนซอกโฮเอาปากกามาทําร้ายรุ่นพี่
ให้รุ่นพี่บิดแขนเขาและบังคับให้เขาปล่อยมือ
- จากนั้นก็ตามด้วยชกและเตะ - ทําให้แม่นๆ
โทษที ผมจะเป็นคนชกเอง
โอเค เข้าใจแล้ว
ได้ มาเริ่มกันตั้งแต่แรกนะ
ฟังดูเข้าท่าครับ
เวรเอ๊ย!
- คัต! - คัต!
- แย่ละ - ให้ตายสิ
- เจ็บรึเปล่า - ไหวไหมครับ
ไม่ ผมไม่ไหว
- เขาเจ็บหลังเหรอ - ออกไปก่อนครับ
- เร็วเข้า ไปกันเถอะ - โอย หลังผม
นี่ พยุงเขาลุกขึ้นที
เราจะพักกันก่อนนะครับ
- พักกันก่อน! - เราจะพักกันครับ
- รุ่นพี่ครับ - ว่าไง
เมื่อกี๊รุ่นพี่ซ้อมเข้าฉากใช่ไหมครับ
แหงอยู่แล้ว
ให้รุ่นพี่บิดแขนเขาและบังคับให้เขาปล่อยมือ
จากนั้นก็ตามด้วยชกและเตะ
ในฉากนี้ รุ่นพี่ต้องบล็อกซอกโฮที่เข้ามาทําร้าย
บังคับให้เขาปล่อยปากกาในมือ แล้วเตะปากกาไปไกลๆ ครับ
อ้าว เตะปากกาเหรอ
เราจะถ่ายทํากันต่อ หลังจากที่รุ่นพี่ซ้อมกับทีมสตันต์แล้วนะครับ
อิมฮยอนจุนนี่เหลือเชื่อจริงๆ
"รักทีมงานเป็นพิเศษ" งั้นเหรอ
เขาแจกของขวัญพวกนั้นเพื่อให้เป็นข่าว
ซังฮยอก แชร์ลิงก์ลงในแชตกลุ่มของเราที
นี่ พอได้แล้ว
ผมมั่นใจว่ารุ่นพี่แจกของเพราะเขาใส่ใจ
ไม่ใช่เพื่อเป็นข่าวหรอก
เขาไม่ทําแบบนั้นหรอก
ผู้กํากับก็ใจดีเกินไป
เราล่าช้าเพราะเขาโดดการถ่ายทํา
และเราเสียเงินไปตั้งเยอะ ที่วันนั้นต้องเลิกกองไว
รุ่นพี่มีเหตุผลของเขา...
อย่างน้อยเขาก็ควรซ้อมให้แม่นเพื่อชดเชยสิ
เขาดันทําให้นักแสดงบาดเจ็บ ทีนี้ก็ยิ่งล่าช้าเข้าไปใหญ่
แบบนี้มันไม่ถูกนะครับ
เขาบอกว่าเจ็บแขนเหรอคะ
เขาไข้สูงขนาดไหนคะ
ได้ให้ยาลดไข้เขารึยังคะ
โอเคค่ะ
เรื่องของเรื่องคือฉันออกไปตอนนี้ไม่ได้ค่ะ
และพี่เลี้ยงของแจฮา ก็ไม่มีกําหนดจะเข้ามาวันนี้ด้วย
ฉันจะไปให้ถึงที่นั่นก่อนห้าโมงเย็นค่ะ
ฉันว่าคุณควรใช้เวลาสักพัก เพื่อคิดว่าจริงๆ แล้วคุณรู้สึกยังไงกันแน่
ที่ปลายสายตาของคุณ
คือหัวหน้าเสมอเลยค่ะ
ราวกับว่าเธอคือเด็กคนนึงที่คุณทิ้งไปและลืมไม่ลง
(แผนกเวชบําบัดวิกฤติเอ)
แม่ครับ!
แจฮา
กลิ่นหอมจัง
แต๊งกิ้ว
ฉันไปกองถ่าย "คังพิลกู" ไม่ได้
เพราะงั้นก็ส่งนักข่าวคนอื่นไปแทนนะคะ
ทําไมถึงเปลี่ยนใจอีกล่ะ
ฉันเล่ารายละเอียดให้ฟังไม่ได้
แต่ฉันมีเหตุผลของฉันค่ะ
เหตุผลพวกนั้นคืออะไร
อิมฮยอนจุนสารภาพความรู้สึกของเขาหรืออะไร
รู้ได้ไงคะ
เรื่องจริงเหรอ
เปล่าค่ะ ไม่ใช่แบบนั้น
ไม่ว่ายังไงฉันก็ไปที่นั่นด้วยตัวเองไม่ได้ค่ะ
ส่งคนอื่นไปแทนเถอะนะคะ ขอโทษค่ะ
สงสัยจะคุ้มจริงๆ ที่ได้เป็นทีมเดียวกับเขา
เยี่ยมไปเลย
"คิดว่าที่นี่คือสนามเด็กเล่นรึไง"
"ถ้าอยากโพสต์รูป ก็โพสต์รูปอาหารสิ!"
"โพสต์รูป..."
ไง
"โพสต์รูปออฟฟิศเพื่อ"
(อิมฮยอนจุน)
"คิดว่าที่นี่คือสนามเด็กเล่นรึไง"
(นักข่าววีจองชิน)
ฮัลโหลครับ
ฉันวีจองชินเองค่ะ
ครับ ผมรู้
วันนี้คุณมีถ่ายทําใช่ไหมคะ
ฮงชินบอกฉันน่ะค่ะ
ครับ ใช่ครับ
จะถ่ายทําเสร็จเมื่อไรคะ
ฉันอยากเจอคุณค่ะ
ว่าไงนะ
วันนี้ยุ่งรึเปล่าคะ
- งั้นไว้ค่อย... - เดี๋ยว
ไม่ครับ ไม่
วันนี้สะดวกมากครับ
วันนี้ผมมีถ่ายตอนเช้ากับกลางคืน
ระหว่างนั้นผมว่างครับ
สี่โมงเย็นเป็นไงครับ
เดี๋ยวสิ ไม่
บ่ายสามดีไหมครับ
งั้นเจอกันตอนบ่ายสามนะคะ
บอกสถานที่มา แล้วฉันจะไปหาคุณที่นั่นค่ะ
โอเคค่ะ ไว้เจอกันค่ะ
โอเคครับ
ฉันอยากเจอคุณค่ะ
จู่ๆ ก็อยากเจอเนี่ยนะ
ฉันอยากเจอคุณค่ะ
ไงพี่
- พี่ทําอะไรอยู่ - ฮะ
พี่โอเคนะ
อือ
แพนิคกําเริบอีกเหรอ
ฉันว่าไม่ใช่
รุ่นพี่ มาซ้อมกันหน่อยครับ
- ได้ - โอเค
- ยองกี คอยดูด้วยนะครับ - ได้ครับ
ดีมาก
- รวบรวมสติหน่อย - โอเค
พิลกูเดินผ่านประตูเข้ามา หน้าตาดูโกรธเกรี้ยว
และทันทีที่เขาเห็นยองกี
เขาก็วิ่งไปคว้าคอเสื้อและพูดตามบท
ยองกีไม่ทันตั้งตัว เขาเลยต้องยอมฟังครับ
- ครับ เข้าใจแล้วครับ - ดี
ฉันอยากเจอคุณค่ะ
- รุ่นพี่ครับ - ว่าไง
เข้าใจใช่ไหมครับ
คว้าคอเสื้อเขาเหรอ
ใช่ครับ แล้วก็พูดตามบทได้เลย
- ครับ - ดีครับ
โอเคนะครับ โอเค มาเตรียมตัวกันเลยครับ
- ตอนนี้เหรอ - เตรียมพร้อม!
เอาละ พร้อม...
พร้อม!
- แอ็กชัน! - แอ็กชัน!
ไอ้เวร! คิดว่าที่นี่คือสนามเด็กเล่นรึไง
ไอ้ควายเอ๊ย!
ถ้าอยากโพสต์รูป ก็โพสต์รูปอาหารสิ...
เดี๋ยวก่อน
- ผมคุกเข่าทําไม - คัต
แอ็กชัน
ไอ้เวร! คิดว่าที่นี่คือสนามเด็กเล่นรึไง
ไอ้ควายเอ๊ย!
เดี๋ยวนะ ทําไมเขาสูงจัง
เดี๋ยวก่อน
เทคเมื่อกี๊เยี่ยมมากครับ
จริงเหรอ
ขอโทษที
ลองกันอีกครั้งนะครับ
แอ็กชัน!
ไอ้เวร! คิดว่าที่นี่คือสนามเด็กเล่นรึไง
ไอ้ควายเอ๊ย!
ถ้าอยากโพสต์รูป ก็โพสต์รูปอาหารสิ!
โพสต์รูปออฟฟิศเพื่อ
เพราะนายนั่นแหละ ไฟล์ทั้งหมดถึงหลุดไป...
ไฟล์รั่วไหลหมดแล้ว ไอ้เบื๊อกเอ๊ย!
- รั่วไหล... - คัต
- เวรกรรม - ใครก็ได้อ่านบทของรุ่นพี่ให้เขาฟังหน่อย
- อ่านให้เขาฟังเลย - "คิดว่าที่นี่คือสนามเด็กเล่นรึไง"
แอ็กชัน!
ไอ้เวร! คิดว่าที่นี่คือสนามเด็กเล่นรึไง
ไอ้ควายเอ๊ย!
ถ้าอยากโพสต์รูป ก็โพสต์รูปอาหารสิ
โพสต์รูปออฟฟิศเพื่อ
คัต
เดี๋ยวก่อน
- คัต - เวียนหัวจัง
นี่ ประโยคต่อไปคืออะไร
เขามองไม่เห็นนี่เหรอ
แม่งเอ๊ย!
- ทุกคน อ่านบทให้ผมฟังที โอเคนะ - โอเคครับ
- ได้ครับ - ขอโทษนะ
- ไม่เป็นไรครับ - เร่งมือหน่อย!
ขอโทษที
- ขอโทษจริงๆ - ครับ
ไม่เป็นไรครับ
พร้อม!
แอ็กชัน!
ไอ้เวร! คิดว่าที่นี่คือสนามเด็กเล่นรึไง
ไอ้ควายเอ๊ย!
ถ้าอยากโพสต์รูป ก็โพสต์รูปอาหารสิ
โพสต์รูปออฟฟิศเพื่อ ไอ้บ้านี่
คิดว่าที่นี่... ไอ้เวร!
ทําไมถึง... ไอ้ควายเอ๊ย!
ถามจริง ฉันเป็นอะไรของฉันเนี่ย
คัต!
รุ่นพี่ครับ พักห้านาทีก่อนนะครับ
จะถ่ายทําเสร็จเมื่อไรคะ
ฉันอยากเจอคุณค่ะ
พี่ เป็นอะไรไป
อะไรนะ
พี่ดูใจลอยสุดๆ เลย
งั้นเหรอ
จากที่ผมเห็น
ไม่มีทางที่วันนี้พี่จะพูดตามบทได้
ไม่จริงซะหน่อย
ฉันจําบทของฉันได้หมด แต่จู่ๆ หัวมันว่างเปล่าน่ะ
บอกผมมาตรงๆ
พี่มีอาการแพนิคเหรอ หรือว่าความจําเสื่อม
ถ้าพี่ไม่บอก ผมก็ช่วยพี่ไม่ได้นะ
ขืนเป็นแบบนี้ เราจะถ่ายฉากของวันนี้ได้ไม่ถึงครึ่ง
งั้นคงเป็นอาการแพนิคละมั้ง
เข้าใจแล้ว
ผมจะลองหาทางดู
พร้อม
แอ็กชัน!
ไอ้เวร!
คิดว่าที่นี่คือสนามเด็กเล่นรึไง ไอ้ควายเอ๊ย!
ถ้าอยากโพสต์รูป ก็โพสต์รูปอาหารสิ
โพสต์รูปออฟฟิศเพื่อ
คิดว่าที่นี่สนามเด็กเล่นส่วนตัว ที่เอาไว้อวดคนอื่นได้รึไง
เพราะนายนั่นแหละ ไฟล์ทั้งหมดถึงหลุดไป
และผู้ต้องสงสัยที่เราแกะรอยมาทั้งปี ก็หลุดรอดมือเราไป!
ส่วนคนบริสุทธิ์ก็ต้องลาออก!
ตอนนี้ที่นี่มันเละเทะไปหมดแล้ว
แต่นายก็ยังโพสต์รูปเนี่ยนะ
นายยังเรียกตัวเองว่าสายสืบได้ไงวะ ไอ้บ้องตื้น
ออกไป
ไสหัวออกไปเลย!
โอเค คัต!
ไปฉากถัดไปได้ครับ
ย้ายไปตรงทางเดินสําหรับฉาก 53 ครับ!
พี่ทําได้เยี่ยมมาก
ให้ตายเถอะ
ลุกขึ้นเร็วเข้า
โห เป็นการแสดงที่เข้มข้นมากๆ
ใกล้ถึงความจริงแล้ว
กิลซู เอาน้ําไปให้เขาหน่อย
จะถ่ายทําเสร็จเมื่อไรคะ
ฉันอยากเจอคุณค่ะ
แจ๋ว เสร็จซะที!
- ตอนกลางคืนถ่ายที่กังนัมใช่ไหม - ใช่ครับ
นายสองคนเอารถคันนั้นไป ฉันขอยืมรถนายหน่อย
- รถผมเหรอ - ใช่
- เอาไปทําไม - อ๋อ ก็...
มีนัดที่ควังฮามุนน่ะ
นัดอะไร
- กับเพื่อน - เพื่อนคนไหน
ผมรู้จักเพื่อนพี่ทุกคน
ไม่ต้องเผือกน่า!
สรุปจะให้ฉันยืมรถไหม
- ก็ได้ นี่ - ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงกว่าจะถึงที่นั่น
- เดี๋ยวผมขับไปส่งครับ - ไม่ต้อง ไม่เป็นไร
อีกอย่าง แม่ฉันกับรุ่นพี่โอมีรัน จะเข้าฉากด้วยกันทีหลัง
นายควรไปที่นั่นด้วย ซีอีโอฮวัง
คอยจับตาดูพวกท่านไว้ เผื่อเกิดอะไรขึ้น
ไม่เอาน่า พวกเขาเป็นมืออาชีพทั้งคู่ ใจเย็นๆ ไม่เกิดเรื่องอะไรหรอก
พูดงี้ได้ไง เรื่องคราวก่อนยังไม่เข็ดเหรอ
เดี๋ยวนะ วันนี้พวกท่านจะถ่ายฉากไหนกัน
รู้สึกว่าจะเป็นฉากตบกัน
ฉากตบกันเหรอ
ใครตบใคร
ผมว่าแม่พี่เป็นฝ่ายตบอาจารย์โอมีรันนะ
คัต! เยี่ยมมากครับ
ถ่ายต่อด้วยไวบ์แบบนี้เลยครับ
- ใช้ได้ไหมคะ ผู้กํากับ - ได้ครับ
ลองอีกทีนะครับ
- ลองอีกทีครับ! - ลองอีกทีครับ!
- เอาละ พร้อมนะครับ - ครับ
พร้อม
แอ็กชัน
ฉันลาออกไปแบบนี้ไม่ได้ค่ะ คุณนาย
ถ้าฉันไป มันจะทําให้ทุกอย่าง ที่คุณได้ยินมาดูเหมือนเรื่องจริงค่ะ
ถ้าฉันต้องลาออก งั้นก็ตามนั้นค่ะ
แต่ฉันอยากปรับความเข้าใจก่อนไปค่ะ
อะไรกัน...
กล้าดียังไงมาเชิดหน้าชูคอ นังมือที่สาม!
คิดจริงๆ เหรอว่าฉันไม่รู้ที่เธอพยายามจะอยู่ต่อ
เพื่อที่เธอจะได้ยั่วผัวจอมใจอ่อนของฉันน่ะ
คุณนายคะ
ฉันมีรสนิยมผู้ชายที่ฉันชอบค่ะ
สามีคุณไม่ใช่สเปคฉันเลยค่ะ
พูดอะไรของเธอ
นังนี่...
ไม่ใช่สเปคเธอเหรอ
- ฉากนี้ตบทีเดียวนะ ไม่ใช่สองที - ทีเดียวใช่ไหม
เธออินกับบทสุดๆ
นังบ้าเอ๊ย!
เกิดอะไรขึ้น
ดูผิดปกติแล้วนะ
คัต
- คัต! - คัต!
คัต!
- หยุด! - โอย เวรละ!
- คัต! - คัต!
- หยุดพวกเขาที!
หยุดพวกเขา! จับแยกเลย!
คุณครับ ใจเย็นๆ ครับ!
ผู้กํากับ!
จะถ่ายทําเสร็จเมื่อไรคะ
ฉันอยากเจอคุณค่ะ
บอกสถานที่มา แล้วฉันจะไปหาคุณที่นั่นค่ะ
ผมมาถึงแล้วครับ ไม่ต้องรีบนะครับ
มาแล้วเหรอครับ
นั่งก่อนสิครับ
ทําไมถึงนั่งตรงที่ทุกคนมองเห็นคุณได้ล่ะคะ
คุณจะได้หาผมเจอง่ายๆ ไง
อย่างน้อยก็ใส่หมวกหน่อยสิคะ
ผมถอดหมวก คุณจะได้จําผมได้
คุณกังวลกับข่าวลือเรื่องมีแฟนอีกแล้วเหรอครับ
ใครจะเริ่มปั่นข่าวลือนั่น ในเมื่อคุณอยู่กับนักข่าวคะ
อยากดื่มอะไรไหมครับ ผมจะไปสั่งมาให้
- ไม่ค่ะ ฉันไปเอง - ไม่ได้ครับ
ผมไปเองครับ
จะดื่มอะไรครับ
อเมริกาโนเย็นค่ะ
อเมริกาโนเย็นนะครับ
- พร้อมแล้วสั่งได้เลยค่ะ - ขอบคุณค่ะ
- หวัดดีค่ะ - หวัดดีค่ะ
- ฉันเป็นแฟนตัวยงเลยค่ะ! - ชอบละครคุณมากค่ะ!
- ขอถ่ายรูปด้วยได้ไหมคะ - ได้ครับ
- ขอบคุณค่ะ - ขอถ่ายด้วยได้ไหมคะ
เหลือเชื่อเลย
- รับอะไรคะ - อเมริกาโนเย็นครับ
ได้ค่ะ อเมริกาโนเย็นสองที่นะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
- ไม่เคยเจอดาราตัวเป็นๆ มาก่อน - เหมือนกัน!
ขอบคุณครับ
โธ่เอ๊ย จะบ้าตาย
เป็นอะไรของเขาเนี่ย
- ฮัลโหลครับ - พี่อยู่ไหน
ทําไม
สิ่งที่เรากลัวที่สุดเกิดขึ้นจริงแล้ว
นายอยู่ไหน
จะที่ไหนอีกล่ะ ในกองถ่ายอยู่แล้ว
พี่ต้องรีบมาที่นี่
ตอนนี้เลยเหรอ
ทะเลาะกันยกใหญ่แล้ว ทั้งดึงผม ทั้งตบกัน
หายนะชัดๆ
กล้องยังเดินอยู่เลยตอนที่ผู้กํากับสั่งคัต
แต่พวกท่านจะฆ่ากันตายแล้ว
ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป เรางานเข้าหนักแน่
เราต้องอย่าให้ทีมงานแพร่งพรายเรื่องนี้
แต่ปัญหาที่ใหญ่กว่านั้นคือ
ไม่มีใครยอมขอโทษใคร และพวกแม่ๆ จะไม่ถ่ายทําต่อ
พวกท่านไม่ยอมฟังผมหรือผู้กํากับเลย
ไม่มีใครหยุดพวกแม่ๆ ได้ พี่รีบมาที่นี่เถอะ
เราต้องการพี่ที่นี่ด่วนๆ!
ผู้กํากับพัค
คุณให้นางมาแสดงโดยที่ไม่คุยกับฉันก่อนได้ไงคะ
เธอไม่ใช่ผู้กํากับ! ทําไมผู้กํากับต้องปรึกษาเธอด้วยยะ
แล้วอิมฮยอนจุนเป็นผู้กํากับรึไง
เขาไม่มีสิทธิ์ใช้เส้นสายเพื่อแม่ตัวเองแบบนี้!
- เธอว่าไงนะ - มันไม่ใช่แบบนั้นครับ
ได้ยินแล้วใช่ไหมพี่ เริ่มอีกแล้ว รีบมาที่นี่ด่วนเลย
เข้าใจแล้ว
- ให้นางมาแสดงด้วยได้ไง - พูดจบยัง
- กาแฟ... - อ๋อ
ฉันเอากาแฟมาแล้วค่ะ
ขอโทษที ผมต้องรับสายเมื่อกี๊
เกิดเรื่องอะไรขึ้นรึเปล่าคะ
เปล่า
คุณขอให้ผมมาเจอวันนี้ เพราะมีเรื่องจะบอกผมเหรอครับ
ฉันอยากบอกว่า...
- แม่จ๋า! - เป็นอะไรไหม นี่!
- โอ๊ย ไม่นะ! - เป็นอะไรรึเปล่า
แม่จ๋า!
- เกิดอะไรขึ้น - แม่จ๋า!
- แม่! - คุณไม่ได้ดูพวกเขาเลยรึไง
คุณอิมฮยอนจุนคะ
เป็นอะไรไปคะ
โอเคไหมคะ คุณอิมฮยอนจุน
ไปจากที่นี่กันเถอะค่ะ
คุณโอเคไหมคะ
ครับ
ขอโทษนะครับ
ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ
วันนี้แดดดีนะคะ
ศีรษะฉัน...
รู้สึกอุ่นแล้วค่ะ
ถ้าคุณต้องการ
ฉันจะแบ่งปันวิธีทําให้อารมณ์ดีได้แบบง่ายๆ ค่ะ
ออกไปข้างนอกในวันที่แดดออก และยืนอยู่เฉยๆ ก็พอค่ะ
แค่นั้นเหรอครับ
หลังจากยืนอยู่พักนึง
ศีรษะคุณจะเริ่มรู้สึกอุ่นจากแสงแดดค่ะ
เมื่อเป็นแบบนั้นแล้ว
จะรู้สึกเหมือนมีใครสักคนกําลังลูบหัวคุณเบาๆ ค่ะ
ตั้งแต่เราโตเป็นผู้ใหญ่ ก็ไม่มีใครทําแบบนั้นกับเราอีกต่อไปแล้วค่ะ
ฉันเลยชอบคิดว่า...
พ่อแม่ของฉันกําลังลูบหัวฉันเบาๆ อยู่ค่ะ
มันทําให้ฉันรู้สึกดีขึ้นค่ะ
วันนี้ผมลองใช้วิธีทําให้รู้สึกดีของคุณด้วย
ทําแล้วฮีลใจได้เลยครับ
ที่คุณเคยบอกว่าคู่รักดารากับคนธรรมดา
มักจบลงด้วยหายนะ...
คุณเชื่อแบบนั้นจริงไหมคะ
นี่ฉันต้องสอนคุณทุกอย่างเลยรึไง
คุณต้องทําให้เธอรู้สึกมั่นใจค่ะ
ผมมีผู้หญิงที่ชอบแล้วครับ
ไปเดตกับผมสิบครั้งนะครับ
ถ้าไปได้สวย เราจะคบกันต่อ
- ฟังนะ ฉัน... - เงียบน่า!
ฉันชอบวีจองชิน!
เธอหลงฉันสุดๆ เลย
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี