Βρισκόμαστε στο έτος 1773
κι οι πρώτες 13 αποικίες βρίσκονται σε κατάσταση αναβρασμού.
Ο Πάτρικ Χένρι βγάζει πύρινο λόγο στη Βιρτζίνια.
"Όχι στη φορολογία χωρίς εκπροσώπηση".
Και σε μια πράξη διαμαρτυρίας κατά της βρετανικής μοναρχίας,
μια ομάδα αποίκων, μεταμφιεσμένοι σε Ινδιάνους,
ρίχνουν 342 σεντούκια τσαγιού στο λιμάνι της Βοστώνης.
Έκτοτε, ονομάστηκε το Πάρτι Τσαγιού της Βοστώνης.
-Πάμε! -Σου λέω, οι Πουριτανοί
-μου έχουν σπάσει τα νεύρα. -Ναι.
Πρόσφατα, ήμουν χέρι-χέρι με τη γυναίκα μου.
Και ένας φωνάζει "Κανείς δεν θέλει να το βλέπει αυτό".
-Έχει δίκιο. -Ξέρεις κάτι; Το ίδιο λέω κι εγώ.
-Απ' το Μέιφλαουερ δεν είναι; -Τι γίνεται;
-Ναι, πάρ' τα! -Ναι.
Διαμαρτυρία κατά του Νόμου του Τσαγιού. Ρίχνουν τσάι στο νερό. Σαν πάρτι τσαγιού.
Πάρτι τσαγιού! Σοβαρά; Διασκεδαστικό ακούγεται.
-Ας το κάνουμε! -Ο Μάικλ Φίνεϊ είναι αυτός;
-Ναι. -Τι πάρτι κι αυτό!
-Τι περίεργο! -Ήμαστε μαζί τις προάλλες.
Δεν ανέφερε τίποτα για πάρτι τσαγιού.
-Όλοι γι' αυτό μιλούσαν στου Ζαχαρία. -Ήσουν στου Ζαχαρία;
-Ναι. -Εμένα γιατί δεν με κάλεσαν;
Δεν το ήξερα. Έχασα πάρτι τσαγιού;
Δεν ξέρω τι να σου πω.
Εσύ το ήξερες;
-Στο περίπου. Ναι. -Στο περίπου;
Κράτα το λίγο.
-Να σου πω! -Πάμε, παιδιά.
Φίνεϊ! Να σου πω, Φίνεϊ!
Τι γίνεται εδώ;
-Γεια σου, Λάρι. Τίποτα δεν γίνεται. -Τίποτα;
-Τι κάνει ο βαρελοποιός μας; -Τι κάνεις;
Πριν πεις οτιδήποτε, Λάρι, πρόκειται για μια αυθόρμητη, συμβολική διαμαρτυρία.
-Κάνετε πάρτι τσαγιού; -Δεν είναι πάρτι, Λάρι.
Σου λέω, Φίνεϊ, εμένα για πάρτι μου φαίνεται.
Κοίτα. Οι φόροι στο τσάι είναι υπερβολικά υψηλοί.
Στέλνουμε ένα μήνυμα στους Βρετανούς. Τελευταία στιγμή κανονίστηκε, Λάρι.
Το συζητούσατε χθες στου Ζαχαρία.
Δεν ξέρω πώς το έμαθες, μα η ιδέα όντως γεννήθηκε στου Ζαχαρία.
Ειδωθήκαμε τις προάλλες.
Δεν μου είπες τίποτα για το πάρτι, ούτε για του Ζαχαρία, τίποτα.
Πρέπει να σου λέω πού πηγαίνω;
Ήμουν στον τσαγκάρη το πρωί. Ήθελες να έρθεις;
Κάποια δολοπλοκία μυρίζομαι εδώ.
Φίνεϊ, πάμε. Θα κάνουμε πάρτι ή όχι;
-Δεν είναι πάρτι. -Να ο Σάμιουελ Κούπερ.
Γεια, Λάρι. Άκουσα πως ήσουν εκτός πόλης.
-Ο Τζόζεφ Γουόρεν είναι αυτός; -Γεια, Λάρι.
Σου πούλησα βαρέλι χθες. Δεν ανέφερες κάτι.
Δεν το έφερε η κουβέντα.
Κάλεσες αυτούς και όχι εμένα;
Θα σε καλέσω στο επόμενο, τ' ορκίζομαι.
-Δεν θα υπάρξει επόμενο. -Δεν ξέραμε ότι στηρίζεις τον αγώνα.
-Γιατί το λες; -Χωρίς παρεξήγηση, Λάρι.
Κυκλοφορείς φορώντας κόκκινο παλτό στην ίδια απόχρωση
-με τους Βρετανούς στρατιώτες. -Ήταν δώρο απ' τη γυναίκα μου.
Είναι όμορφο, βελούδινο παλτό. Έχεις αγγίξει ποτέ το υλικό;
Δεν είναι ό,τι καλύτερο όταν πολεμάμε τους Ερυθροχιτώνες.
Δεν είμαι Ερυθροχιτώνας. Το παλτό είναι κόκκινο. Πάει το κόκκινο;
Αυτό είναι; Τέλος το κόκκινο; Απαγορεύεται;
-Το να μοιάζουμε με τους δυνάστες μας... -Απαγορεύεται το κόκκινο;
Δεν είναι καλή ιδέα να φοράς ένα τέτοιο κόκκινο παλτό.
-Φίνεϊ, θα ταίριαζα γάντι εδώ. -Δεν ήξερα ότι σ' αρέσει το τσάι.
Δεν μ' αρέσει. Προτιμώ τον καφέ.
Ένας λόγος παραπάνω να με καλέσετε.
Τόσοι λάτρεις του τσαγιού πετάνε τσάι. Δεν το κάνουν με την ψυχή τους.
Εγώ θα ήθελα πολύ να πετάξω τσάι επειδή το αντιπαθώ.
Όταν θα ξαναπετάξουμε, θα ξέρω ότι είσαι πρωταθλητής στη ρίψη τσαγιού.
Και φοράτε και στολές.
Αυτό με απογοητεύει περισσότερο απ' όλα.
-Οι στολές; -Ναι.
-Ένας λόγος παραπάνω να με καλέσετε. -Γιατί το λες;
Επειδή λατρεύω να φοράω στολές και να μεταμφιέζομαι.
Φέρεσαι σαν κόπανος και κανείς δεν ξέρει ποιος είσαι.
Ναι, σε έχω δει στα πάρτι.
-Με στολή. Ναι. -Ναι, όντως.
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν με καλέσατε.
Λόγω του κόκκινου παλτού;
Δεν σε κάλεσα στο πάρτι, Λάρι,
επειδή είσαι ξενέρωτος στα πάρτι.
Δεν μιλάς σοβαρά.
Είσαι συνεχώς σε κάποια γωνία και στριμώχνεις κάποιον
-μιλώντας του για βλακείες. -Εγώ είμαι η ψυχή του πάρτι!
Προχθές στου Σαμ Άνταμς, σε είδα να μιλάς ασταμάτητα για παπούτσια.
Έχουμε ένα ζευγάρι. Κάθε παπούτσι κάνει και στα δύο πόδια.
Έλεγες "Θα έπρεπε να υπάρχει αριστερό και δεξί".
-Τι είναι αυτά που λες; -Εγώ τι λέω;
Έχεις δει ποτέ πέλμα;
Το άλλο που κάνεις στα πάρτι είναι να μιλάς ασταμάτητα για τις Ινδιάνες.
Λες ότι με ελκύουν οι γυναίκες Ιροκουά; Με ελκύουν. Και λοιπόν; Έγκλημα είναι;
Αν έχω φιλήσει ποτέ γυναίκα Ιροκουά; Ναι.
Και ξέρεις κάτι; Ήταν υπέροχη εμπειρία.
-Μπράβο, Λάρι. -Παρεμπιπτόντως,
-αν είχες φιλήσει ποτέ Ιροκουά... -Έχω φιλήσει, Λάρι.
Φιλήθηκες με γυναίκα Ιροκουά; Ψέματα.
-Έχω κοπέλα. -Όντως;
-Έχω κοπέλα Ιροκουά. -Πού;
-Στον Καναδά. Δεν την ξέρεις. -Βλακείες.
Δεν έχεις κοπέλα στον Καναδά.
Εγώ τουλάχιστον δεν συχνάζω σε σταθμούς εμπορίου να τις χαζεύω.
Τις κοιτάς επίμονα.
Κάνε τη δουλειά σου. Πούλα βαρέλια.
Και φύγε. Γι' αυτό θες να ανέβεις στο πλοίο;
-Όχι. -Μη σε ξεγελάνε τα φτερά.
-Το ξέρω. -Δεν υπάρχουν γυναίκες εδώ.
Δεν το υπονόησα.
Γι' αυτό δεν είσαι καλεσμένος.
Έλα τώρα. Άσε με να ανέβω τη ράμπα.
Δεν μπορείς, Λάρι. Μόνο η ομάδα μας μπορεί.
-Γιατί όχι; -Λάρι, αν δεν είσαι μέλος, δεν μπορείς.
Σου χάρισα ένα βαρέλι πέρυσι, παπάρα!
-Μάγκες, το πάρτι τελείωσε. -Τι;
-Ναι. Το χάλασε ο Λάρι. -Μένει πολύ τσάι να πετάξουμε.
-Ο Λάρι χάλασε τη φάση. -Έλα.
-Μπράβο, Λάρι. -Τίποτα δεν έκανα.
-Να 'σαι καλά. -Δείτε χάλια.
Ντυμένοι Ινδιάνοι με τα χαζοφτερά σας.
Φαίνεστε ηλίθιοι.
Λες και θα σας πέρναγε κανείς για Ινδιάνους. Με απογοητεύσατε.
-Τα λέμε μετά στην ταβέρνα. -Αντίο, Τόμσον. Στον διάολο, Σλότερ!
-Το βαρέλι είχε διαρροή. -Βλακείες!
-Είσαι κι εσύ Ινδιάνος, Γκίλιαμ! -Ευχαριστούμε, Λάρι.
Θα πάω στον τσαγκάρη αύριο. Θες να σε προσκαλέσω από πριν;
Τι ηλίθιοι! Ανεβαίνω πάνω να πετάξω κι εγώ μερικά.
-Δώσ' του να καταλάβει, Λάρι. -Πάω να τα πετάξω τώρα!
-Είσαι πρωταθλητής σ' αυτό. -Θα σας δείξω εγώ!
Δεν ήθελα να είμαι στην ομάδα σας. Ξέρετε κάτι;
Θα φτιάξω τη δική μου ομάδα! Και δεν θα ντυνόμαστε Ινδιάνοι.
Θα ζηλεύετε.
Αλλά ξέρετε κάτι; Έτσι θα 'ναι.
Κοιτάξτε με!
-Εσείς εκεί! -Όχι.
-Τι κάνετε εκεί; -Δεν είναι δικό μου το τσάι.
Έχετε δίκιο. Είναι της Αυτού Μεγαλειότητος!
Όχι, όχι! Είναι το τσάι του Φίνεϊ. Έκανε πάρτι εδώ.
Κύριε, δεν τον γνωρίζω.
Απλώς τον άκουσα να λέει για συμμορίες και για το πόσο μισεί το τσάι.
Όχι! Λάθος άνθρωπο πιάσατε. Λέει ψέματα!
Είναι το πάρτι του Μάικλ Φίνεϊ! Δεν με κάλεσε.
-Αυτόν να συλλάβατε. -Ελάτε.
Φίνεϊ! Ξέρετε κάτι; Έχω ένα κόκκινο παλτό ακριβώς σαν εσάς!
ΕΜΕΙΣ, Ο ΛΑΟΣ
Για όσο καιρό υπήρχε η δουλεία στις Ηνωμένες Πολιτείες,
υπήρχαν σκλάβοι που ήθελαν να ελευθερωθούν.
Πολλοί χρησιμοποίησαν τον Υπόγειο Σιδηρόδρομο.
Ο σιδηρόδρομος ήταν ένα δίκτυο ανθρώπων, διαδρομών και καταφυγίων
και προσέφερε βοήθεια σε φυγάδες σκλάβους από τον Νότο.
Το ταξίδι προς τον Βορρά ήταν επικίνδυνο, ψυχοφθόρο
και απειλητικό για τη ζωή.
Αλλά κανείς δεν λαμβάνει υπόψη τις κακουχίες που βιώνει ο οικοδεσπότης.
Είναι ήδη αρκετά δύσκολο να ζεις με τη δική σου οικογένεια,
πόσο μάλλον με έναν ξένο.
ΜΙΖΟΥΡΙ 1850
-Πέρνα μέσα, παρακαλώ. -Τα κατάφερα.
-Δεν μ' ακολούθησε κανείς. -Καλώς ήρθες στο σπιτικό μου.
-Γεια. -Ελπίζω να νιώσεις ασφάλεια και σιγουριά.
-Γεια. Είμ' ο Τζόουνσι. -Λόρενς.
-Είμαι σχεδόν ελεύθερος. -Ναι.
Είμαι φυγάς, αλλά είναι ωραίο να πηγαίνεις προς τον Βορρά.
Αύριο θα μπορείς να περάσεις τα σύνορα.
-Ανυπομονώ. -Πώς ήταν το ταξίδι σου;
Πολύ δύσκολο. Έτρεχα, σκυλιά κι άλογα με πήραν στο κατόπι.
Ήμουν στο νερό για 15 λεπτά.
-Δεκαπέντε; -Ανέπνεα με καλάμι.
-Άκουγα τους υπόκωφους ήχους των σκυλιών. -Καημένε μου.
Και δεν μπορούσα να πω "Σκάστε". Έλεγα στον εαυτό μου "Μην πεις 'Σκάστε'",
ενώ σίγουρα ήταν κατάλληλη στιγμή.
Εμένα μια φορά με κυνήγησε τράγος.
-Απίστευτο. -Με είχε άχτι.
Δεν ξέρω γιατί. Χρειάστηκε να πηδήξω φράκτη.
Δεν είναι το ίδιο με το να τρέχεις να σωθείς
και να προσπαθείς να ανασάνεις στο νερό με σκυλιά γύρω
και να αναλογίζεσαι αν θα πεις "Σκάσε, σκυλί" ή όχι.
Ήθελα να ταυτιστώ με την εμπειρία σου.
Προφανώς, δεν είναι τόσο κακό, αλλά ούτε ευχάριστο ήταν.
Ναι, μα είναι εξημερωμένο ζώο.
Μήπως θα σε έσερνε πίσω αλυσοδεμένο;
Θα έλεγε "Γύρνα πίσω στη δουλειά" και θα σε πέταγε στα χωράφια;
-Έχεις δίκιο. -Δώσ' μου δίκιο.
-Σου δίνω δίκιο. -Εγώ το κέρδισα.
-Εγώ σου το 'δωσα. -Εγώ το κέρδισα και έληξα το θέμα.
-Εγώ σ' το έδωσα πρώτος. -Δεν μου το 'δωσες.
Δεν θα μου πάρεις τίποτα. Το δίκιο μού ανήκει.
-Δικό σου το δίκιο. Ξέχνα το. -Εντάξει.
Ξέρεις, απλώς ανυπομονώ να πάω στον Βορρά και να κάνω σεξ με γκόμενες της περιοχής.
Έχω ζήσει στον Βορρά. Έχω να πω πως δεν έπαιζε πολύ σεξ.
-Τουλάχιστον για μένα. -Λογικό είναι.
Κάποιοι είναι φτιαγμένοι γι' αυτό. Ξενάγησέ με.
Εντάξει, λοιπόν.
-Ας δούμε το καταφύγιο. -Ναι.
-Να δούμε τι παίζει εδώ. -Αυτό είναι το καθιστικό.
-Ναι. -Άνετο είναι.
-Θα είμαι ειλικρινής. -Φυσικά.
-Έχει πολλή μούχλα εδώ μέσα. -Τι;
Μυρίζει μούχλα. Πρέπει να τα λες αυτά.
-Αλήθεια; -Υπάρχει διάχυτη υγρασία εδώ μέσα.
-Υγρασία; -Λόγω μούχλας.
Τζόουνσι, έχει περάσει πολύς κόσμος από δω και κανείς δεν παραπονέθηκε.
Οι λευκοί είστε εκ φύσεως υγροί.
Μου λες ότι οι λευκοί είναι εκ φύσεως υγροί;
Φυσικά και είστε υγροί. Είστε νωποί απ' τη φύση σας.
Τζόουνσι, με όλο τον σεβασμό,
ήσουν μέσα στο νερό για 15 λεπτά, αναπνέοντας από καλάμι.
Δεν φταίει το σπίτι, Τζόουνσι. Εσύ είσαι υγρός!
Πάνε τρεις μέρες από τότε. Στέγνωσα και δεν μυρίζω μούχλα.
Μπορεί να στέγνωσες, αλλά η υγρασία σού έμεινε.
Δεν αποδέχεσαι την υγρασία σου.
-Δεν την αποδέχεσαι. -Δεν έχω κάτι να αποδεχτώ.
Αυτή είναι η άποψή σου.
Ήμουν υγρός πριν. Όταν μπήκα, νοτίστηκα ξανά.
Μόλις πάτησα το πόδι μου. Το ένιωσα.
Δεν ξέρω. Νιώθω και πνεύματα εδώ μέσα.
-Πέθανε κανείς σε εκείνον τον καναπέ; -Όχι.
Υπάρχει αύρα θανάτου.
Κάποια ήταν άρρωστη, αλλά πέθανε στον πάνω όροφο.
Μήπως μούχλιασε στη διαδικασία μετάβασης στη μεταθανάτια ζωή;
-Όχι, δεν μούχλιασε. -Θα σου δώσω μια συμβουλή.
Όταν πεθαίνει κάποιος σε καναπέ, να γυρνάς το μαξιλάρι.
Έχεις δίκιο.
Μου έδωσες δίκιο πριν και τώρα θα μου το πάρεις πίσω;
-Απλώς λέω... -Εγώ έχω δίκιο.
Έχεις καλό επιχείρημα.
-Έχεις δίκιο. -Δεν θα με κλέψεις εμένα.
Ξέρεις κάτι, Τζόουνσι; Ας κάνουμε νέα αρχή.
Ας κάνουμε νέα αρχή κι ας πούμε πως είμαστε κι οι δύο μουχλιασμένοι.
Ας το πούμε, δεδομένου πως ήσουν σε έναν βάλτο για 15 λεπτά.
Και ότι κάποια πέθανε στον καναπέ.
Δεν πέθανε εδώ, αλλά στον πάνω όροφο.
Ήταν στα τελευταία της, πήγε στον πάνω όροφο και πέθανε εκεί.
Ήταν μισοπεθαμένη.
Ξέρεις κάτι; Αν δεν νιώθεις άνετα,
δεν μπορείς να βολευτείς και νιώθεις πως υπάρχουν κακά πνεύματα, φύγε!
Έχω ζήσει και χειρότερα.
Το τελευταίο μέρος όπου έζησα είχε μια πολυθρόνα με ψηλή πλάτη
κι ένα καρεκλάκι μπροστά της για να κάθεσαι και να απλώνεις τα πόδια.
-Καθόσουν έτσι. -Ναι.
-Πολυθρόνα με σκαμπό. -Σκαμπό! Έχω φίλο με τέτοιο όνομα.
Δεν ήξερα ότι υπήρχε σχέση ανάμεσα
στο όνομα που του έδωσε ο ιδιοκτήτης σκλάβων και στο ίδιο Σκαμπό.
Ο μαλάκας είχε εμμονή με τα έπιπλα σπιτιού.
-Έδινε στους σκλάβους ονόματα επίπλων; -Ναι.
Τον σιδερά τον ονόμασε Ντουλάπα. Ένα ντερέκι ονόματι Ντουλάπα.
-Ντουλάπα. -Κι εγώ έλεγα
"Αυτός ο Ίθαν Άλεν είναι παλαβός λευκός".
Τι κόλλημα ήταν αυτό με τα έπιπλα;
Ωραία. Τι θα έλεγες για πρωινό;
-Πρωινό; -Πρωινό.
-Πότε σερβίρεται; -Τι λες;
Τι παίζει μ' αυτό;
Ναι. Υπάρχει πρωινό. Έχω πρωινό.
Αυτή είναι η κυρία που πέθανε;
-Ναι, αυτή είναι. -Θεός σχωρέσ' την.
-Την πηδούσες; -Δεν ήθελε σχέση μαζί μου.
Και παρόλα αυτά, εγώ ήμουν κορόιδο και τη φρόντιζα.
Θα έπρεπε να σε ευγνωμονεί
ή έστω να σ' άφηνε να της πιπιλίσεις το βυζί.
Είναι ένα ευχαριστώ...
-Ναι. -...για τη φροντίδα.
-Είναι το σωστό. -Ακριβώς.
-Μισό λεπτό. Έχεις τηγανίτες; -Όχι. Μόνο φαρίνα.
-Σίγουρα θα 'ναι υγρός. Ένα μπολ με χυλό. -Έτσι είναι πάνω-κάτω.
Είναι τρελό. Τα ξέρω αυτά τα μέρη.
Και δεν έχω ακούσει πολύ καλά σχόλια γι' αυτό το μέρος.
Θα είμαι ειλικρινής! Έρχονται εδώ και μυρίζει θάνατο.
Νιώθουν την υγρασία. Κυκλοφορούν πολύ κακές κριτικές.
Αυτές οι κριτικές είναι πολύ άδικες!
Την κουβάλησα στις σκάλες και πόνεσε η μέση μου.
Δεν μπορούσα να κόψω ξύλα. Δεν είχαμε ζεστό νερό, εξ ου οι κριτικές.
Γνώμη μου, αλλά δεν μπορώ να βάλω πάνω από δύο.
Εντάξει. Ξέρεις τι; Θα φτιάξω τηγανίτες.
Δύο αβγά, λίγο αλεύρι σε ένα μπολ,
-με λίγη κανέλα. -Ξέρω.
-Και τα χτυπάς έτσι. -Καλά.
Αφού ξέρεις τόσα πολλά από τηγανίτες, γιατί δεν τις φτιάχνεις;
Δεν είμαι σκλάβος σου.
Δεν είπα κάτι τέτοιο.
-Το είπες. -Όχι, όπα! Όχι.
-Δικό μου είναι το "όπα". -Δικό μου.
-Μου ανήκει το "όπα". -Δικό μου.
-Το είπα πρώτος. -Όχι.
-Θες να φτιάξω τηγανίτες; Όπα! -Λες ότι σε θεωρώ σκλάβο; Όπα.
Αυτό είναι "δεν θα κάνω τίποτα" όπα!
Τι σχέση έχει; Δεν σε είπα σκλάβο.
Μια χάρη θα μου κάνεις.
Ξέρεις τι είναι η δουλεία; Μια τεράστια λίστα από χάρες.
-Δεν το 'χα σκεφτεί έτσι. -Ναι.
-Παραδέξου ότι έχω δίκιο. -Όχι. Ξέρεις γιατί;
-Γιατί; -Γιατί θα το πάρεις πίσω.
-Όχι. -Δεν θες να πω ότι έχεις δίκιο.
Θέλω. Αλλά δεν θέλω να το χάνω.
Πάω για ύπνο. Να ξεκουραστώ λιγάκι.
-Καλή ξεκούραση. -Ναι.
-Τζόουνσι. -Να 'σαι καλά, Λόρενς!
Δεξιά πάνω στις σκάλες. Όχι αριστερά. Είναι το δωμάτιο της νεκρής.
Εντάξει.
Φίλε, το στρώμα είναι πολύ μαλακό!
Κι εγώ τι να κάνω;
Όχι, όχι!
Όχι.
-Δικό μου είναι το "όπα"! -Δικό μου είναι. Όχι, δικό μου!
-Δικό μου είναι το "όπα"! -Όχι, δικό μου είναι.
ΕΝΑΝ ΜΗΝΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ...
Τι υπέροχο που φαίνεται.
Ένας συνδυασμός από τηγανίτες. Οι τηγανίτες του Τζόουνσι.
-Θεέ μου. -Ναι.
Τι διάολο;
Με πολύ σιρόπι.
Τι συμβαίνει εδώ πέρα; Είναι άγρια μεσάνυχτα.
Με ξύπνησε η μυρωδιά του μπέικον.
Είναι απ' τις πιο οικείες μυρωδιές στον κόσμο.
-Το μυρίζεις και σε κακά σκύλου. -Αυτός είναι ο Υπόγειος Σιδηρόδρομος.
-Ναι. -Τι κάνουν οι σιδηρόδρομοι;
Βοηθούν στη μετακίνηση. Πρέπει να ξαναμπείς στο τρένο.
Ξαναμπές στο τρένο!
Εξαιρετική ιδέα. Το σκέφτηκα καλά.
Αποφάσισα να μείνω να βοηθήσω κι άλλους να πάνε προς τον Βορρά.
Πριν έναν μήνα, όταν έφτασες εδώ,
ανυπομονούσες να πας να κάνεις σεξ στον Βορρά.
Θα πήγαινες για σεξ. Τι απέγινε το σεξ;
Εκεί είναι. Σε περιμένουν.
Αναρωτιούνται "Πού είν' ο Τζόουνσι;
-Είμαστε έτοιμες για σεξ". -Άκου να σου πω.
Ο μπαμπάς μού έλεγε "Οι γκόμενες δεν πάνε πουθενά".
Θα σε περιμένουν όταν πας.
Τζόουνσι, ξέρω ότι δεν σου αρέσει η λέξη "χάρη",
αλλά μήπως θα μπορούσα να σου ζητήσω μια μικρή βοήθεια;
Θέλεις να σκλαβωθώ εδώ μέσα;
Όχι, θέλω απλώς να βοηθάς.
-Σοβαρολογείς τώρα; -Εσύ σοβαρολογείς;
Σου ζητώ να βγάζεις τα παπούτσια. Σκλαβιά είναι;
-Σκλαβιά είναι. -Σου ζητώ να πας να πάρεις κεριά.
Για μένα είναι σκλαβιά.
-Αν τα μοιραστούμε; -Αν εμπλέκεσαι, είναι σκλαβιά.
-Όχι! Είναι χάρη. -Όχι, δεν είναι.
Θες κι άλλες χάρες;
Δεν επιτρέπεται να ζητήσεις χάρη από μαύρο για τα επόμενα 400 χρόνια.
-Αλήθεια; -Ναι.
Ξέρεις κάτι; Μοσχοβολάει αυτό.
Είδες; Κάτσε κάτω και κόψε την γκρίνια.
Μου δίνεις τις τηγανίτες ή είναι κι αυτό σκλαβιά;
Θα σ' τις δώσω.
-Σοβαρά; -Δοκίμασε τις τηγανίτες του Τζόουνσι.
Σημειώνουμε πρόοδο.
Σημειώνουμε μεγάλη πρόοδο, Λόρενς.
-Παίζει να ανοίξεις εσύ; -Σκλαβιά.
-Καλησπέρα. -Δεν περίμενα κανέναν.
-Απίστευτο. -Γεια.
Γεια, κύριε Λευκέ.
-Θα 'σαι απ' τους καλούς. -Ναι.
Ντουλάπα και Σκαμπό! Τι;
-Τζόουνσι! -Μια αγκαλιά!
-Ήξερα ότι ήσουν εδώ. -Δεν μπορούν να με πιάσουν!
Γι' αυτούς σου έλεγα. Τον Ντουλάπα και τον Σκαμπό από δω!
Ο Ντουλάπας και ο Σκαμπό. Του Ίθαν Άλεν;
-Ναι, ναι. -Πού πηγαίνετε;
Λέμε να διανυκτερεύσουμε εδώ και να κάνουμε 30 χλμ. αύριο,
να πάμε σε σπίτι στο Τζόπλιν.
Είστε ευπρόσδεκτοι να μείνετε τη νύχτα.
-Ευχαριστούμε. -Μείνετε όσο θέλετε.
-Κάντε μακροχρόνιες διακοπές. -Σοβαρολογείς;
-Σοβαρολογώ. Ο Τζόουνσι μιλάει. -Τι;
-Σε ευχαριστούμε, Τζόουνσι. -Σκαμπό.
Πέρνα και ξεκουράσου.
-Ό,τι πεις. -Πάτε να φάτε.
-Το άκουσες, Σκαμπό; -Φάτε. Ξεκουραστείτε.
Ναι. Ο Λόρενς έχει άλλες τρεις τέτοιες ρόμπες.
Μην ανησυχείτε.
Τζόουνσι, έχει όντως υγρασία εδώ.
-Σ' τα 'λεγα εγώ. -Ντουλάπα;
Έχω έναν βράχο μπροστά απ' τον αχυρώνα.
Θα με βοηθήσεις να τον μετακινήσουμε το πρωί;
Σκλαβιά;
Μα φυσικά.
ΕΤΟΣ 1903 ΚΙΤΙ ΧΟΚ, ΒΟΡΕΙΑ ΚΑΡΟΛΙΝΑ
Στις 17 Δεκεμβρίου του 1903, στο Κίτι Χοκ της Βόρειας Καρολίνα,
οι Αμερικανοί εφευρέτες Γουίλμπερ και Όρβιλ Ράιτ πραγματοποίησαν
την πρώτη ελεγχόμενη πτήση μηχανοκίνητου αεροσκάφους.
Του Ράιτ Φλάιερ.
Η πτήση διήρκησε 12 δευτερόλεπτα και κάλυψε απόσταση 37 μέτρων.
Κάπως πρέπει να γίνει η αρχή.
Και έτσι, οι αδερφοί Ράιτ εγκαινίασαν την εποχή των πτήσεων.
Όμως, υπήρχε και τρίτος αδερφός Ράιτ,
ο οποίος δεν γράφτηκε στα βιβλία της Ιστορίας, και δικαίως μάλιστα.
Να πιάσεις όλο το αεροπλάνο. Και μετά εμάς.
-Τρία, δύο, ένα. -Και μια αστεία.
Ωραία.
Και άλλη μια πιο σοβαρή, κάπως έτσι.
-Όρβιλ! Γουίλμπερ! -Ακριβώς. Ναι!
-Να πάρει! Πήγαινε! -Φύγε.
-Πάμε! Ξεκίνα το. -Καλά.
Τι συμβαίνει; Τι κάνετε εκεί;
-Σε περιμέναμε. -Εμείς... Εσένα.
-Δεν φάνηκε. -Όχι, όχι.
Πρέπει να δοκιμάσουμε τον εξοπλισμό, να σιγουρευτούμε ότι λειτουργεί
και ότι είναι έτοιμο για απογείωση.
Και εσύ είσαι το τελευταίο κομμάτι της εξίσωσης.
-Αλήθεια; -Ναι.
Ήσαστε έτοιμοι να απογειωθείτε.
-Δεν έχει αρκετό άνεμο. -Καθόλου.
-Ποτέ χωρίς εσένα. -Όχι.
Είμαστε οι αδερφοί Ράιτ.
-Ναι, έλα. -Έλα, έλα.
-Κάθισε εδώ. -Εδώ;
-Ναι. -Κάθισε κάτω.
-Στη μέση; -Ναι.
Ακριβώς στη μέση.
-Τι; -Ναι.
Είναι απαίσια.
-Θα 'ναι τέλεια. -Είναι άβολα.
Μπορείς να γείρεις λίγο πίσω.
-Δεν θέλω τη μεσαία θέση, μα την ακριανή. -Πρέπει να χειριστώ τα συστήματα.
Πρέπει να χειριστώ τη μηχανή. Εσύ κάτσε στη μέση.
Δεν μπορώ. Παθαίνω κλειστοφοβία.
Είναι η μόνη διαθέσιμη.
Γιατί υπάρχει μεσαία θέση; Γιατί η μία να 'ναι χειρότερη;
Καταστρέφετε μια σπουδαία εφεύρεση.
Πρέπει να το βάλεις κάτω απ' το κάθισμά σου.
-Γιατί; -Για ασφάλεια.
Ποια ασφάλεια; Κάθομαι σ' ένα καφάσι για ροδάκινα.
Κάθε χειραποσκευή μπαίνει κάτω απ' το κάθισμα.
-Εκεί είναι η θέση της. -Αν την έχω στα πόδια μου;
-Είναι πολύ επικίνδυνο. -Όχι.
Το σχεδιάσαμε ώστε η τσάντα να χωρά εκεί κάτω.
-Καλά. -Όχι στα πόδια σου.
-Κατάλαβες; -Καλά.
-Ευχαριστημένοι; -Ναι, μια χαρά.
-Είμαστε έτοιμοι; -Νιώθω τόσο ασφαλής!
Πάλι καλά που η χειραποσκευή είναι κάτω απ' το κάθισμα.
-Έχεις ελεύθερα χέρια αν κάτι πάει στραβά. -Μπορείς να κρατηθείς.
Μπορείς να κάνεις αυτό.
-Σωστά; Ή αυτό. -Ή αυτό.
-Ίσως κι αυτό. -Κάτι τέτοιο. Δες τα χέρια σου.
Εντάξει. Το 'πιασα. Έπιασα το νόημα.
-Ωραία. -Εντάξει;
-Έτοιμοι για απογείωση. -Το 'πιασα.
-Έτοιμοι να ξεκινήσουμε; -Θέλω να πω κάτι.
Δεν είμαι ηλίθιος.
Θέλατε να απογειωθείτε χωρίς εμένα.
-Και ξέρεις, Γουίλμπερ... -Ναι.
Σου έσωσα τη ζωή.
Το λιγότερο που μπορείς να κάνεις είναι να με περιμένεις.
Πότε μου έσωσες τη ζωή;
-Πνιγόσουν, σου έδωσα κουπί. Σε έσωσα. -Θα τα κατάφερνα και μόνος.
-Αλλά ευχαριστώ. -Δεν θα τα κατάφερνες.
-Έκλαιγες, ούρλιαζες. -Δεν έκλαιγα.
Το νερό της λίμνης ήταν. Δεν ούρλιαζα.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνο το ουρλιαχτό. Αλήθεια. Τι ντροπή!
Δεν θα ξεχάσεις ποτέ όσα σκαρφίζεσαι.
Χαίρομαι που είμαστε όλοι εδώ, έτοιμοι για απογείωση. Θα 'ναι καλή πτήση.
-Ναι. -Έχουμε σνακ;
Δεν έχεις φάει;
-Δώσ' του. -Σε κοτζάμ αεροσκάφος ανεβαίνω.
Και δεν έχει σνακ;
-Για να το βουλώσει. -Έχω φιστίκια.
-Φιστίκια; -Φάε.
-Δεν είναι φαγητό αυτό. -Δοκίμασέ τα.
Πρέπει να απογειωθούμε πριν ξεφύγει άλλο η κατάσταση.
-Έτοιμοι, κύριοι. Φορέστε τα γυαλιά. -Εντάξει.
-Έτοιμοι. -Φύγαμε.
-Επαφή. -Επαφή.
Επαφή.
Πάμε.
Ωραία. Δουλεύει ρολόι. Υπέροχα.
Δεν είναι καλό αυτό.
-Ναι, ναι. -Ναι. Το κάνει πάλι.
-Τη σβήνω. -Τι συνέβη;
Πού είναι ο Κόλμπι;
-Γεια σας. -Να τος.
Νομίζω είναι η μπιέλα. Χτυπήσαμε μπιέλα.
-Βολευτείτε. -Θα πάρει ώρα.
-Το ανέλαβε ο Κόλμπι. -Εντάξει.
-Το ανέλαβε. Κρατά γαλλικό κλειδί. -Πρέπει να περιμένουμε εδώ.
-Γιατί;
-Δεν θα αποβιβαστούμε. -Να αποβιβαστούμε;
Είναι το αντίθετο του επιβιβάζομαι.
Πρέπει να περιμένουμε εδώ μέχρι να φτιάξουν το μηχανικό πρόβλημα.
-Να αποβιβαστούμε; -Η ασφάλεια πάνω απ' όλα.
Στο έδαφος είμαστε. Δεν τίθεται θέμα ασφάλειας.
Πρέπει να περιμένω μες στο αεροπλάνο όσο κι αν πάρει;
-Ναι. -Κι αν πάρει πέντε ώρες;
Θα περιμένουμε.
Πρέπει να κάθομαι στη μεσαία θέση με άθλια σνακ άπραγος;
-Ναι. -Για πέντε ώρες; Τρελαθήκατε;
Έτσι είναι τα αεροπλάνα.
Δεν είναι καλή εμπειρία. Είναι κάκιστη! Ο πιο χαζός κανόνας που έχω ακούσει ποτέ.
Είναι για την ασφάλειά σου.
Απλώς βολευτείτε.
Αποσύρω το όνομά μου απ' την εφεύρεση.
Όρβιλ και Γουίλμπερ, όλη δική σας. Δεν θέλω καμία σχέση
-μ' αυτή τη μηχανή. -Θα το μετανιώσεις.
-Αμφιβάλλω. -Θα το μετανιώσεις.
-Και έχω να σου τα πω ένα χεράκι. -Είμαι σίγουρος. Τι πάλι;
Έλειπα για μια βδομάδα. Ζήτησα να ποτίζεις τα φυτά.
-Φυσικά. -Επιστρέφω σπίτι...
Τα φυτά μια χαρά.
...και ανακαλύπτω πως έκανες σεξ στο σπίτι μου.
Πώς κατάλαβες ότι έκανε σεξ στο σπίτι σου;
Υπήρχαν αποδεικτικά στοιχεία δίπλα στις αφρικανικές βιολέτες. Να πώς.
Δεν το αρνούμαι. Δεν μπορώ να κάνω σεξ στο σπίτι μου. Είναι η γυναίκα μου εκεί.
-Ας κάνει κάποιος κι εκεί. -Αφού αυτός δεν κάνει.
-Ξέρεις κάτι, Γουίλμπερ; Άντε γαμήσου. -Εσύ γαμήσου!
Ηρέμησε, φίλε.
Μου δώσατε τη χάλια θέση, όπως έκανες και στον γάμο σου.
Το ίδιο. Δίπλα στην κουζίνα.
Οι σερβιτόροι έπεφταν πάνω μου και με σκούνταγαν βγαίνοντας.
Σε έβαλα στο τραπέζι των ελεύθερων.
Ήθελες να γνωρίσεις κάποια. Σε έβαλα δίπλα στην πιο εμφανίσιμη.
-Είχε μόνο ένα μάτι. -Συμβαίνουν αυτά.
Δεν φορούσε καν κάλυμμα ματιού. Ήταν λες και καθόμουν δίπλα στον Κύκλωπα.
Καθόμουν απ' τη μεριά που δεν έβλεπε κι έχυσε την τοματόσουπά της πάνω μου.
-Πώς έφταιγε; -Δεν έφταιγε.
Ας φορούσε έστω κάλυμμα. Ας σκεφτόταν λίγο τους άλλους.
-Ας της ζητούσες να βγείτε. -Ραντεβού;
Όλο για σένα μιλάει.
-Μιλά για μένα; -Ναι.
Όταν την ξαναδείς, πες της να φορέσει κάλυμμα.
Ξέρεις τι θα μπορούσες να κάνεις;
Φτιάξ' της εσύ ένα και πες "Σου έφερα αυτό".
-Προσβλητικό μου ακούγεται. -Να της δώσεις ένα δώρο;
Ξέρει τι είναι το κάλυμμα ματιού. Αλλά επιλέγει να μην το φορά.
Ήταν επίσημη εκδήλωση. Δεν είχε καλό κάλυμμα. Αυτό έφταιγε.
Φτιάξ' της ένα με στρασάκια. Ίσως να το φορούσε.
-Κάτι ωραίο. -Δεν είν' άσχημη.
Αυτό λέω κι εγώ.
Θα της το στείλω ταχυδρομικώς ανώνυμα.
-Και θα το σχολιάσεις την άλλη φορά. -Ναι.
Το σημείωμα θα λέει "Η ομορφιά είναι υποκειμενική".
-Υπέροχο! Δεν είναι κακό. -Ξέρετε κάτι;
-Κάτι λέει. -Καλό είναι.
-Ας απογειωθούμε. -Έτοιμοι;
-Κόλμπι, πώς πάει; -Έκανε σήμα πως όλα είναι εντάξει!
Πήραμε το πράσινο φως.
-Φορέστε τα γυαλιά. -Φύγαμε.
-Έτοιμοι. -Γύρνα το, Κόλμπι.
-Επαφή. -Καλή τύχη!
-Ξεκινάμε. Ωραία! -Κοιτάξτε!
Θα είναι υπέροχο.
Σταθεροποίησέ το!
Λειτουργεί!
Όχι, όχι. Άλλαξα γνώμη. Δεν θέλω να έρθω!
Ανακατεύομαι. Θα ξεράσω.
Ορίστε. Χρησιμοποίησε αυτό.
Τι υπέροχη θέα!
Θα πεθάνω! Όχι, όχι! Δεν θέλω να έρθω!
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!
Τη δεκαετία του '50, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ,
υπήρχε διάχυτος φόβος για τον κομμουνισμό.
Η Ερυθρά Τρομοκρατία χτύπησε κόκκινο
όταν ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Τζο Μακάρθι από το Ουισκόνσιν
ξεκίνησε μια σειρά από ακροάσεις
για τη δήθεν κομμουνιστική διείσδυση σε όλα τα επίπεδα της κυβέρνησης.
Κανείς δεν θα τα έβαζε με τον Μακάρθι από φόβο μήπως χαρακτηριστεί κομμουνιστής.
Ως και ο Αμερικανικός Στρατός τέθηκε υπό έρευνα,
γεγονός που οδήγησε στις περίφημες Ακροάσεις Στρατού-Μακάρθι.
Ο Τζόζεφ Γουέλτς ήταν ο γενικός νομικός σύμβουλος του Στρατού
και η αντιπαράθεσή του με τον Μακάρθι, όπου ρώτησε την περίφημη φράση
"Δεν έχετε ίχνος τσίπας, κύριε;", θεωρήθηκε σημείο καμπής
σ' αυτό το θλιβερό κεφάλαιο της ιστορίας μας.
Αλλά σύμφωνα με τον Μακάρθι, δεν ήταν ο μόνος χωρίς ίχνος τσίπας.
Λαμβάνοντας υπόψη το αίτημα του κου Γουέλτς, πρέπει να του πούμε
ότι στη δικηγορική του εταιρεία έχει έναν νεαρό ονόματι Φίσερ,
ο οποίος για πολλά χρόνια ήταν μέλος μιας οργάνωσης,
εδώ και πάρα πολλά χρόνια,
η οποία αποτελεί το νομικό προπύργιο του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Ας μη σπιλώσουμε άλλο τη φήμη αυτού του νεαρού.
Δεν έχετε ίχνος τσίπας, κύριε;
Επιτέλους, δεν σας έχει απομείνει ίχνος τσίπας;
Εγώ δεν έχω ίχνος τσίπας; Κι εσείς, κύριε Γουέλτς;
Σας βλέπω να πίνετε ένα ποτήρι νερό χωρίς σουβέρ,
αφήνοντας σημάδι στο όμορφο τραπέζι.
Ποιος δεν έχει ίχνος τσίπας λοιπόν;
Προς υπεράσπισή μου, γερουσιαστά,
είπαν πως το τραπέζι έχει υποστεί επεξεργασία με εποξική ρητίνη.
Επίσης, αν δεν απατώμαι, το τραπέζι είναι παλιό.
Κύριε Γουέλτς, θα έλεγα πως νοιάζεστε γι' αυτό το τραπέζι
τόσο λίγο όσο για την ιερότητα της δημοκρατίας μας.
Διαφορετικά, θα είχατε ένα σουβέρ σαν αυτό που έφερα κι εγώ απ' το σπίτι.
Ήρθατε σήμερα εδώ φέρνοντας το δικό σας σουβέρ;
Ακριβώς, επειδή σέβομαι το ξύλο.
Το θέμα είναι πως αφήσατε σημάδι. Και συνεχίζετε να το κάνετε.
Και θα σας πω ποιοι άλλοι αφήνουν τέτοια σημάδια. Οι κομμουνιστές!
-Ελάτε τώρα. -Δεν νοιάζονται για τα τραπέζια.
-Οι κομμουνιστές δεν σέβονται το ξύλο. -Θέλουμε αποδείξεις.
Θα σας πω ποιος άλλος στερείται στοιχειώδους ευπρέπειας.
-Γερουσιαστά Σάιμινγκτον; -Ναι;
Ήρθατε στο σπίτι μου πριν λίγες βδομάδες και δεν σκουπίσατε τα πόδια στο χαλάκι.
-Φέρατε μέσα λάσπες. Είναι σωστό αυτό; -Πώς το ξέρετε αυτό;
Δεν με ακούγατε. Ήσαστε στο γραφείο σας στην άλλη άκρη του σπιτιού.
Η ακοή μου είναι τόσο εξοικειωμένη με το σκούπισμα των ποδιών
όσο και με τη διείσδυση των κομμουνιστών στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Θα σας πω ποιοι άλλοι δεν σκουπίζουν τα πόδια τους.
-Μην το πεις. -Οι κομμουνιστές δεν το κάνουν.
-Δεν έχω δει ποτέ κομμουνιστή να το κάνει. -Άντε πάλι.
Δεν υπάρχουν χαλάκια στη Σοβιετική Ένωση. Ο Καρλ Μαρξ έφερνε πάντα λάσπες.
Ο Ένγκελς έγραψε γι' αυτό. Η οικονόμος μου είναι από τη Ρουμανία.
Αυτή μου το 'πε. Δεν υπάρχουν χαλάκια στα κράτη-δορυφόρους.
-Γι' αυτό μετανάστευσε; -Και με το δίκιο της.
Μιας και μιλάμε για έλλειψη ευπρέπειας,
ο γερουσιαστής Μπερντ είπε πως δεν θα ερχόταν στο μπάρμπεκιού μου
επειδή είχε γενέθλια η κόρη του.
Αλλά η κόρη του είναι 28 ετών.
Δεν μπορεί να περάσει ένας πατέρας μια ιδιαίτερη μέρα με την κόρη του;
Όχι στην ηλικία των 28 ετών. Τι θα κάνουν, γερουσιαστά Μαντ; Θα πάνε στον ζωολογικό;
Θα βάψουν τα πρόσωπά τους; Θα πάνε βόλτα με πόνυ; Θα φάνε παγωτό;
Σας λέω, κύριοι, αυτό στερείται κάθε ευπρέπειας.
Παρεμπιπτόντως, αν μου επιτρέπετε να συνεχίσω, οι επισκέψεις
στις τουαλέτες της Γερουσίας επιβεβαίωσαν πως ο γερουσιαστής Ντέρκσεν
δεν πλένει τα χέρια του με σαπούνι.
Θα σας πω και ποιοι άλλοι κάνουν το ίδιο.
-Για να μαντέψω... -Οι κομμουνιστές.
-Ακριβώς.
Η Ρουμάνα οικονόμος μου, η Λένκα, μου τα είπε όλα για τους κομμουνιστές
και πως κυκλοφορούν γυμνοί στο σπίτι.
Δεν έχουν ίχνος ντροπής και καμία σεμνότητα.
Πού και πού, κυκλοφορεί κι εκείνη γυμνή μέσα στο σπίτι.
-Εντάξει. -Πρέπει να της υπενθυμίζω
ότι βρίσκεται στην Αμερική και πως εδώ φοράμε ρούχα.
Θέλετε κι άλλη απρέπεια;
Η Επιτροπή Οικονομικών Πόρων πήγε στο Ολντ Έμπιτ για φαγητό τις προάλλες
και ο γερουσιαστής Πότερ πήρε την πρωτοβουλία να παραγγείλει για όλους,
λες και ήταν ο πρόεδρος.
Σας θυμίζει κάτι αυτή η λέξη; Μπορώ να σας πω για άλλον πρόεδρο.
Το όνομά του είναι Νικίτα Χρουστσόφ
και είναι πρόεδρος του Κομμουνιστικού Κόμματος
στη Σοβιετική Ένωση.
Δεν μπορούσαν να αποφασίσουν. Αν δεν είχα παραγγείλει, ακόμη θα τρώγαμε.
Δεν πήρα κάτι που να μ' αρέσει. Παρήγγειλε ψάρι.
Αηδιαστικό, απαίσιο, βρωμερό ιππόγλωσσο.
Ήταν το πιάτο ημέρας. Το πρότειναν.
Ναι, το πρότεινε ένας σερβιτόρος που φορούσε κατακόκκινο πουκάμισο.
-Τώρα δίνουμε και χρώμα στον κομμουνισμό; -Μάλιστα.
Τότε τι έχετε να πείτε για τον Άγιο Βασίλη;
Έχω τις αμφιβολίες μου για τον Άγιο Βασίλη που χαρίζει τόσα δώρα,
που πηγαίνει από σπίτι σε σπίτι συλλέγοντας πληροφορίες
και που τις χρησιμοποιεί εναντίον των έντιμων Αμερικανών.
Είναι τρελός.
Οτιδήποτε δεν σας αρέσει, το συγκρίνετε με τα δεινά του κομμουνισμού.
Δεν μ' αρέσει που ο γείτονάς μου επιτρέπει
στον σκύλο του να κάνει την ανάγκη του στην αυλή μου.
Αλλά δεν νομίζω πως ο σκύλος είναι κομμουνιστής.
Δεν είναι για γέλια. Κάνουμε σημαντική δουλειά εδώ.
Επιπλέον, είδα τον γερουσιαστή Πότερ να παίρνει μια χούφτα μέντες
από ένα μπολ στο ταμείο ενός εστιατορίου.
Υπάρχει κώδικας τιμής, γερουσιαστά.
Οι μέντες δεν ήταν μόνο για μένα. Τις μοιράζομαι με το προσωπικό.
Το να χώνεις το βρώμικο χέρι σου στις μέντες
δεν είναι κάτι που επιδοκιμάζει το εστιατόριο.
Γερουσιαστά Πότερ, ήταν τυλιγμένες οι μέντες;
Δεν είχαν περιτύλιγμα, μα είχα πλύνει τα χέρια. Σε αντίθεση με τον Ντέρκσεν.
Ρωτήσατε τον ταμία αν επιτρεπόταν να πάρετε μια χούφτα μέντες;
-Είναι αυτονόητο. -Δεν είναι.
Είναι μια μέντα ο καθένας.
Μία μέντα ο καθένας. Μία μέντα ο καθένας.
Μία μέντα ο καθένας.
-Κανείς δεν θα το φωνάξει ως σύνθημα. -Κανείς δεν το λέει.
Γερουσιαστά Πότερ.
Δεν χρειάζεται να σας το πω, αλλά αν ήσαστε στη Μόσχα,
θα ήσαστε στη φυλακή επειδή ξεπεράσατε το μερίδιο που σας αναλογούσε σε μέντες.
Θα σας έκοβαν τα χέρια και τα δάχτυλα των ποδιών.
Θα σας έκοβαν τα πόδια. Θα σας κολόβωναν.
Θα γινόσασταν θέαμα για το τσίρκο. Ας το κλείσουμε εκεί το θέμα.
Δυσκολεύεται κανείς άλλος να παρακολουθήσει τι λέει;
Όχι!
Σύστησα τον γερουσιαστή Κίλγκορ στον γερουσιαστή Σάλιβαν
και αμέσως μετά έμαθα πως θα πάνε σε αγώνα μπέιζμπολ χωρίς εμένα.
-Δεν είναι σωστό. -Και λοιπόν;
Δεν γνωρίζονται τόσο καλά μεταξύ τους ώστε να βγαίνουν μόνοι τους, χωρίς εμένα.
Εγώ είμαι ο καταλύτης. Η κόλλα που τους ενώνει.
Με απέκλεισαν εσκεμμένα, αλλά κανείς δεν ξεσκεπάζει τις δολοπλοκίες όπως εγώ.
Ίσως είχαν να συζητήσουν κάποια δουλειά που δεν σας αφορούσε;
Ναι. Πώς θα ανατρέψουν την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών.
Έλα τώρα, σε παρακαλώ.
Η ειρωνεία είναι πως το έκαναν σε αγώνα μπέιζμπολ,
την πιο αμερικανική δραστηριότητα, όπου έχεις το ελεύθερο να λες συνθήματα
όπως "Παίκτη, είσαι άμπαλος! Είσαι άχρηστος! Άντε στον διάολο! Ψόφα".
Δοκιμάστε να το πείτε αυτό στη Μόσχα να δούμε τι θα γίνει.
Κι εσείς λέτε, κύριε Γουέλτς, ότι εγώ δεν έχω ίχνος τσίπας.
Θα έλεγα επίσης να πιάσετε το υπονοούμενο.
Δεν το έπιασα.
Τυγχάνει να είμαι η ψυχή του πάρτι και να προσφέρω άφθονο γέλιο.
Θέλετε να μάθετε ποιος άλλος στερείται ευπρέπειας;
-Όχι ιδιαίτερα. -Όποτε ένας χοντρός τρώει
έστω και κάτι αμυδρά υγιεινό, το διατυμπανίζει.
Έφαγα σαλάτα για μεσημεριανό. Μ' ακούσατε να κοκορεύομαι;
-Τι χαζός. -Κουρεύτηκα τις προάλλες.
Κανείς δεν είπε κουβέντα. Το ευπρεπές είναι να σχολιάζεις ένα κούρεμα.
Και γερουσιαστά Γκολντγουότερ, το να πατάς το κουμπί του ασανσέρ,
δεν θα το κάνει να έρθει ταχύτερα.
Και προς όλους τους παντρεμένους εκεί έξω
που καυχιέστε συνεχώς ότι κάνετε σεξ με τις γυναίκες σας, σιγά το πράγμα!
Το συζητάτε λες και είναι κάνα σπουδαίο κατόρθωμα.
Και λοιπόν; Είναι αξιολύπητο.
-Κι εγώ κάνω σεξ με τη γυναίκα μου... -Τι κάνεις εκεί;
...σε πολλές διαφορετικές στάσεις, κάποιες εκ των οποίων αρκετά ταπεινωτικές.
Και κάνει ό,τι της ζητήσω. Φορά πολλές στολές.
Αλλά δεν το διατυμπανίζω από δω κι από κει.
Γερουσιαστά, γνωρίζετε πως οι ακροάσεις μεταδίδονται τηλεοπτικά
και πως η γυναίκα σας τις βλέπει;
Θεέ μου.
Όχι, όχι. Αστειεύομαι, αστειεύομαι!
Εντάξει, εγώ... Αγάπη μου! Τζίνι! Ξέρεις τι γνώμη έχω για σένα.
Δεν τα εννοούσα. Ένα αστείο ήταν. Για το θεαθήναι.
Αδιαφορώ για τον κομμουνισμό.
Αγάπη μου, μη μου θυμώνεις.
Δεν είχα σκοπό να πω τίποτα.
Απλώς παρασύρθηκα. Ξέρεις τι παθαίνω.
Τζίνι, συγγνώμη! Σου ζητώ ταπεινά συγγνώμη!
Απόδοση: Ανθή Καρακώστα