(ไลฟ์, แลร์รี่, แอนด์ เดอะ เพอร์ซู ออฟ อันแฮปปิเนส)
(กวานีน อะดีนีน ไทมีน ไซโตซีน)
(เอกสารลับ - เอฟบีไอ พยานที่หนึ่ง - วอเตอร์เกต)
"คืนวันที่ 17 มิถุนายน 1972 มีกลุ่มโจรงัดเข้าไปในสำนักงาน"
"คณะกรรมการแห่งชาติ พรรคเดโมแครต"
"ที่อาคารสำนักงานวอเตอร์เกต ในวอชิงตัน ดี.ซี."
"เหตุอื้อฉาวนี้เป็นที่รู้จัก ในนาม 'คดีวอเตอร์เกต'"
"และนำไปสู่การลาออกจากตำแหน่ง ของประธานาธิบดีนิกสัน"
"นักข่าววอชิงตันโพสต์ บ็อบ วู้ดเวิร์ด กับคาร์ล เบิร์นสตีน"
"ตามสืบเรื่องนี้อย่างไม่ลดละ"
"แต่พวกเขาคงทำไม่สำเร็จ"
"ถ้าไม่ได้แหล่งข่าว ที่ชื่อว่า 'ดีปโทรต'"
"ผู้ให้ข้อมูลแก่พวกเขา โดยไม่เปิดเผยตัวตน"
"ที่ลานจอดรถแห่งหนึ่งในดี.ซี."
"ดังที่ได้รับการจารึกไว้ในหนังเรื่อง 'สองผู้เกรียงไกร'"
"หนังดีมากนะ"
"เรายังสืบทราบมาอีกว่าดีปโทรต มีข้อมูลที่อยากบอก"
"มากกว่าที่วู้ดเวิร์ด กับเบิร์นสตีนเปิดเผย"
- ไปถึงไหนแล้ว - นิ่งสนิท
ไม่มีอะไรคืบหน้า
แล้วคิดว่าฉันจะช่วยหรือไง
ผมจะไม่อ้างคำพูดคุณ
ในฐานะแหล่งข่าวนิรนามด้วย
เราจะปิดบังตัวตนคุณอย่างถึงที่สุด ไว้ใจผมได้เลย
ว่ามา
คุณรู้อะไรเกี่ยวกับวอเตอร์เกตบ้าง
ก็พอได้ยินมาบ้าง
ผมรอฟังอยู่
รู้จักบริษัทเฟอร์กูสัน อินเวสต์เมนต์สไหม
อยู่ชั้นห้า ใกล้ล้มละลายเต็มที
พ่อกับลูกทะเลาะกันเรื่องบริษัท
เรื่องชักจะบานปลายแล้ว
แล้วมันเกี่ยวกับเรื่อง งัดสำนักงานพรรคยังไง
ก็นายพูดชื่อตึกนั้น
นึกว่านายถามความเป็นไป ในตึกวอเตอร์เกต
เปล่า ผมไม่ได้สนเรื่องตึก ผมพูดถึงเรื่องคดีวอเตอร์เกต
นิกสันหาเสียงเลือกตั้งใหม่ ติดเครื่องดักฟังในสำนักงานคู่แข่ง
ที่ตึกวอเตอร์เกต
นั่นสินะ
ได้ยินว่าจี. กอร์ดอน ลิดดี้มีเอี่ยว เล่าเรื่องลิดดี้ให้ฟังหน่อย
ที่รู้คือลูกสาวเขา จะถอดเหล็กดัดฟันสัปดาห์หน้า
เห็นว่าจะซื้อจักรยานใหม่ให้เธอ
เพราะยอมดัดฟัน
เลยจะได้จักรยาน
แล้วไง
เห็นว่าตอนนี้ เธอไม่อยากได้จักรยานแล้ว
เธออยากได้ลูกม้า
แพงอยู่นะ
- ใช่ ก็แพงอยู่ ใช่ - เธอคงไม่ได้ตามที่หวัง
จะบอกว่าเขาถูกจูงจมูก ได้ง่ายงั้นเหรอ
เปล่า แค่จะบอกว่า เขาไม่อยากซื้อลูกม้าให้ลูกสาว
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับวอเตอร์เกต ผมไม่สนเรื่องลูกสาวลิดดี้กับลูกม้า
ผมแค่... คุณต้องบอกข้อมูล ที่เป็นประโยชน์
ได้ข่าวว่าครอบครัว ฮัลเดอแมนกำลังลำบากมาก
ยังไง
รู้เรื่องที่โจแอนน์ เมียเขา ปวดหลังหรือเปล่า
- รู้ - เธอไปนวดบำบัด...
เอาเป็นว่าอาการเธอดีขึ้นเยอะเลย
ถ้าเข้าใจที่ฉันพูดน่ะนะ
- หมอเอากับเธอ - แล้วไง
ฉันเคยเห็นหมอนั่น สูงสักห้าฟุตสี่
- ผอมกะหร่อง - แล้วไง
โจแอนน์สูงกว่าตั้งสี่นิ้ว นี่มันแย่ยิ่งกว่าอายุห่างกันอีก
จริงอยู่ว่าผู้ชายแก่กว่าน่ะเรื่องเล็ก แต่ถ้าผู้หญิงแก่กว่าสิเรื่องใหญ่
ไม่เห็นเกี่ยวอะไร กับคดีวอเตอร์เกตเลย
ผมไม่สนเรื่องพวกนี้ ผมนึกว่าคุณ...
- ไหนคุณบอกว่ามีข้อมูล - ก็เพิ่งให้ข้อมูลไปไง
ไม่รู้สึกว่าน่าสนใจเหรอ
ผมต้องการเบาะแส ที่จะช่วยเปิดเผยข้อมูล
เรื่องเหตุที่เกิดในวอเตอร์เกต และความเกี่ยวข้องต่อปธน.นิกสัน
เอาเป็นเรื่องจี. กอร์ดอน ลิดดี้ อีกเรื่องแล้วกัน
โอเค
ทำเนียบขาว...
ไม่อยากให้คนรู้ว่า จี.ย่อมาจากอะไร
- แล้วย่อมาจากอะไร - กอร์ดอน
ทำเนียบขาวไม่อยากให้คนรู้ว่า เขาชื่อกอร์ดอน กอร์ดอน ลิดดี้เหรอ
นั่นสิ ฟังดูไม่น่าใช่ หรืออาจจะย่อมาจากกัส
นี่ประโยคคำถามหรือบอกเล่า
- จอร์จ แกรี่... - สรุปว่าแค่พูดไปเรื่อย
เจอร์รี่ สะกดด้วยตัวจี...
นี่มันเสียเวลาเปล่าชัดๆ
- พอกันที - เดี๋ยวก่อน
- นี่ วู้ดเวิร์ด - อะไร
- จ่ายค่าที่จอดรถฉันมาด้วย - ทำไมต้องจ่าย
ฉันให้ข้อมูลนายไปตั้งเยอะ
ข้อมูลไร้ประโยชน์
เอาล่ะ มีสองสามเรื่อง ที่นายต้องรู้ไว้
ผมฟังอยู่
เมืองนี้มีชายคนหนึ่ง ที่เรียกตัวเองว่า "หมอสนามหญ้า"
- แต่เขาไม่ใช่หมอ - แหงสิ เขาเป็นคนสวน
คนคิดว่าเขาเป็นหมอจริงๆ แต่ไม่ใช่เลย
คุณคิดว่าเขาเป็นหมอจริงๆ
พอรู้ว่าไม่ใช่ก็เลยโกรธงั้นสิ
เขาคิดเงินครั้งละตั้ง 400 ดอลลาร์
- สนามหญ้าคุณใหญ่แค่ไหน - เรื่องนั้นฉันบอกไม่ได้
ตกลงเรียกผมมาทำไม
- ไหนบอกว่าคุณมีข้อมูล - ลองปะติดปะต่อเรื่องดูสิ วู้ดเวิร์ด
คุณรู้เหรอว่ามันเชื่อมโยงกันยังไง
ตามเงินไป
"ตามเงินไป" เหรอ
เงินอะไร ผมไม่เข้าใจว่านี่มันเรื่องอะไรกัน
เบิร์นสตีนอยู่ไหน
หมอนั่นดูหัวไวกว่านาย พูดกันตรงๆ น่ะนะ
ไร้สาระบ้าบอ ขอข้อมูลเนื้อๆ บ้างเถอะ
อะไรก็ได้ที่เกี่ยวข้องกับทำเนียบขาว
ก็ได้ แต่เรื่องนี้ห้ามเขียนลงข่าว
แน่นอน
มีข่าวลือว่าแพต นิกสัน ถูกจับได้ว่าขโมยของ
ที่ห้างสรรพสินค้าเบนเดล
พวกนั้นเจอรองเท้าในกระเป๋าเธอ
รองเท้าข้างเดียว คิดดูแล้วกัน
ก็กำลังคิดอยู่เนี่ย รองเท้าข้างเดียว
เธอทำหายข้างหนึ่งเหรอ
เธอขโมยมาข้างเดียว
ทำไมขโมยข้างเดียว ข้างเดียวใช้อะไรได้ที่ไหน
ก็นั่นน่ะสิ พร้อมฟังต่อหรือยัง
คิดว่าไม่น่านะ
เจอรัลด์ ฟอร์ดพาหลานๆ ออกไปเคาะบ้านวันฮาโลวีน
พอเจ้าของบ้านจำเขาไม่ได้ เขาก็ให้หลานๆ คืนขนมไป
อะไรนะ
- หลานๆ ไม่ยอมพูดกับเขาเลย - พูดเรื่องบ้าอะไรของคุณ
ผมไม่สน ไม่สนเรื่องวันฮาโลวีน
ไม่สนเรื่องลูกม้า เรื่องเหล็กดัดฟัน เรื่องชู้สาว
ไม่สนเลยสักนิด นี่มันเสียเวลาเปล่าชัดๆ
ขอข้อมูลที่ใช้งานได้จริงบ้างเถอะ
ชาลส์ โคลสันใส่รองเท้าแตะ ไปประชุมที่ทำเนียบขาว
นิกสันไม่สนใจ แต่ฮัลเดอแมนโวยวายใหญ่โต
โอเค พอแค่นี้แหละ
ฉันก็ต้องไปแล้วเหมือนกัน
เพราะฉันอบผ้าในตู้หยอดเหรียญไว้
และฉันกลัวว่าจะมีใคร โกยผ้าฉันออกจากเครื่อง
- โอเค โชคดีแล้วกันนะ - แล้ว...
ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง ผมซาบซึ้งใจ
พอจะมีเหรียญ 25 เซนต์ไหม เผื่อว่าผ้ายังไม่แห้ง
คุณดูท่าทางไม่ค่อยดีนะ
กลับไหวแน่นะ มีรถกลับหรือเปล่า
ฉันนั่งรถเมล์มา
คุณนั่งรถเมล์มา แต่เมื่อกี้ยังขอเงินค่าที่จอดรถ
คิดจะหลอกไถเงินผมหรือไง
- เรื่องนั้นลองปะติดปะต่อเอง - บรรลัยเอ๊ย
เฮงซวย อย่าโทรมาอีกล่ะ พอกันที
- ให้เบิร์นสตีนโทรหาฉันด้วย - อย่าโทรหาเบิร์นสตีนเชียว
อย่ามายุ่งกับผม
ให้ตายสิวะ
พิลึกคน
"วันที่ 15 กรกฎาคม 1903"
"เฮนรี่ ฟอร์ดได้รับคำสั่งซื้อแรก เป็นรถยนต์รุ่นโมเดล เอ"
"ที่ผลิตโดย บริษัทฟอร์ดมอเตอร์ของเขาเอง"
"ในเมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน"
"พอถึงปลายปี โรงงานแห่งนี้ ก็ผลิตรถไป 1,000 คัน"
"และการปฏิวัติรถยนต์ก็เริ่มต้นขึ้น"
"ฟอร์ดไม่ใช่แค่นักประดิษฐ์ และนักอุตสาหกรรม"
"เขายังเป็นพวกต่อต้านยิวสุดโต่ง"
"เขามีหนังสือพิมพ์ 'เดอะเดียร์บอร์นอินดีเพนเดนต์'"
"ที่ใช้ตีพิมพ์บทความต่างๆ อย่างชุด 'ยิวสากล'"
"เหลือเกินจริงๆ"
"อีกไม่นานถนนทุกสายในอเมริกา จะคลาคล่ำด้วยรถยนต์"
"ฟอร์ดอยู่จุดสูงสุดของโลกใบนี้"
"แต่อย่างที่โบราณว่าไว้"
"โชคชะตามักเล่นตลก หาทางเตะก้นเราหน้าคะมำเสมอ"
(ดีทรอยต์ ปี 1903)
ครับ
คุณฟอร์ด ผู้นำชุมชน เมืองดีทรอยต์มาขอพบ
- ให้เข้ามาเลย คลิฟตัน - ครับผม
ท่านสุภาพบุรุษ เชิญร่วมเดินทาง ไปกับรถยนต์ของคุณฟอร์ดครับ
ธุรกิจและเขา...
ท่านสุภาพบุรุษ...
- ผบ.มาโฮนีย์ - ยินดีที่ได้พบ
- คุณฮัดสัน - เฮนรี่
คุณเป็นใคร
ฉันคือแรบไบ ชมูเอล เบน-แยนโคลวิตซ์
เพิ่งได้รับเลือก เข้าสภาเทศบาลเมือง
ยินดีด้วย
นับเป็นเกียรติจริงๆ ที่ได้เป็น ส่วนหนึ่งในวาระประวัติศาสตร์
ขนลุกซู่เลย ขนลุกซู่ เจ้านี่เรียกว่าอะไรนะ
เราเรียกมันว่า "รถยนต์"
- "รถยนต์" เลิศเลอ - ไม่ธรรมดาเลย
- นี่รุ่นโมเดล เอ - ขอดูหน่อยได้ไหม
ได้สิ ขอแค่ดูแต่ตา มืออย่าต้อง
งดงามจริงๆ
โอ้โฮ คุณฟอร์ด คุณฟอร์ด คุณนี่นะ...
- นี่ถือเป็นความสำเร็จอันงดงาม - น่าประทับใจ
- สวยงาม - เร่งจากศูนย์ถึงเจ็ดได้ในหนึ่งนาที
มีขุมกำลังมหาศาล เทียบเท่าม้าสองตัว
- วิเศษมาก - เป็นความสำเร็จ...
ที่งดงามจริงๆ คุณฟอร์ด
- ขอบคุณมากครับ - สมัยอยู่กรากุฟ
มีคนชื่อไฮมี่ ฟอร์ดเบิร์กด้วย
เกี่ยวข้องกันหรือเปล่า หรือแอบย่อให้เหลือแค่ฟอร์ด
- ตัดให้สั้นลง - ผมไม่ได้ย่อนามสกุล
- ฉันว่าย่อนะ - ไม่มีฟอร์ดเบิร์ก
- ได้ย่อชื่อหรือเปล่า - เปล่าครับ
งั้นก็ไปลองกันเลย
แน่นอน
ครับๆ แต่ว่า
น่าเสียดายที่รถจุได้แค่สองคน เพิ่มจากผม เพราะงั้น...
แต่มีที่นั่งสี่ที่นี่นา
พอดีมีจำกัดน้ำหนักน่ะสิครับ
จำกัดน้ำหนัก
- จำกัดน้ำหนัก ใช่แล้ว - น่าสนใจ
เราจะทำอะไรได้ล่ะ
- จำกัดน้ำหนักนี่นะ - จะทำอะไรได้ล่ะ
แปลว่าต้องมีหนึ่งคนอดขึ้นรถ
ใช่แล้ว เราต้องเลือกใครสักคน...
แล้วเราจะเลือกสองคนขึ้นรถยังไง
ผมจะบอกให้เอง
เราจะตัดสินด้วยวิถีอเมริกัน ที่ซื่อสัตย์ ยุติธรรม
ผมจะนึกถึงเลขตัวหนึ่ง ระหว่างศูนย์ถึงสิบ
ใครทายใกล้ได้ขึ้นรถ ใครทายห่างก็ชวดไป
- ก็ยุติธรรมดี - ยุติธรรมมาก
- ยุติธรรมสุดๆ - ผมชอบนะ
คุณฮัดสัน เริ่มจากคุณแล้วกัน
- ห้า - ยอดเยี่ยม ผบ.ล่ะครับ
ผมมีลูกสามคน สามคือเลขนำโชค
ยอดเยี่ยม แล้วคุณล่ะ แรบไบ
ฉันเคยถูกซ้อมเพราะเป็นยิว ตั้งเจ็ดครั้ง
เพราะงั้นขอเลือกเลขเจ็ด
ให้ตายสิ เสียใจด้วย ที่ผมนึกไว้คือเลขสี่
ถ้าโดนซ้อมสี่ครั้งก็ได้ขึ้นรถไปแล้ว
แทนที่ต้องมาชวดแบบนี้
- เสียใจด้วยๆ - พลาดไปได้ยังไงกัน
ขอบคุณนะครับที่อุตส่าห์มา
- ได้อยู่แล้ว แน่นอน - ครับ
ฉันนี่พลาดไปจริงๆ สินะ
- ใช่ - ผบ.มาโฮนีย์
ทุกท่านครับ ขอโทษด้วย ทางตำรวจมีเหตุฉุกเฉิน
- ไม่นะ ไม่ - ขอบคุณที่สละเวลาครับ
- ไม่ๆ... เดี๋ยว กลับมาก่อน - ขอโทษด้วย
ดูเหมือนฝั่งเราเหลือแค่ สองคนแล้วนะ คุณฟอร์ด
คุณฟอร์ดเอ๋ย
เอาล่ะ ขึ้นรถเลย
(บริษัทฟอร์ดมอเตอร์)
อะไรกันเนี่ย
(ภาษาต่างประเทศ)
ดูนี่สิ
ช่วยสงบๆ หน่อยเถอะครับ
สวัสดีๆ
- (ภาษาต่างประเทศ) - อย่าชวนคุย พวกเขาก็มีธุระ
- ไม่ธรรมดาจริงๆ - ขอบคุณครับ ขอบคุณ
ไม่ธรรมดาจริงๆ เพิ่งจะเคยเจอ คนไม่ใช่ยิวที่ฉลาดขนาดนี้
ฉลาดล้ำ ฉลาดขนาดนี้ได้ยังไงกัน
- กรรมพันธุ์ดีล่ะมั้ง - แล้วนี่อะไร นี่น่ะ...
- นั่นช่องเก็บของหน้ารถ - ช่องเก็บของหน้ารถ
มีช่องเล็กๆ ไว้เก็บถุงมือ ลูกอมมินต์
และอาจจะตราสวัสติกะหรือเปล่านะ
สวัสติกะเป็นสัญลักษณ์โบราณ สื่อถึงความเข้มแข็ง ก็แค่นั้น
งั้นนายคงมีตราสวัสติกะ
- ผมไม่มีสวัสติกะ - เขามีตราสวัสติกะ
ไฮมี่
- ชมูเอล - มอยเช ไฟเวล
- หยุดรถ หยุดก่อน - ไม่หยุดให้พวกนั้นหรอก
- มาเร็ว - อย่าเข้ามา
- อย่าเข้ามาๆ - มานี่ มาใกล้ๆ
ใครก็ได้ช่วยคุณฟอร์ดที
เครื่องจักรเขาชนข้างทาง
- ไม่นะ - เฮนรี่ ฟอร์ดบาดเจ็บ
คุณฟอร์ด
เรานึกว่าคุณจะไม่รอดเสียแล้ว
เกิดอะไรขึ้น
รถลากไร้ม้าคันใหม่ของคุณ ไปชนต้นไม้เข้า
ตัวคุณกระเด็นทะลุหน้าต่าง โดนกระจกบาดเป็นแผลเหวอะหวะ
คุณเสียเลือดไปมาก
เราเองก็กังวลว่าคุณจะไม่รอด
โชคดีที่แถวนั้นมีผู้ยอมบริจาคเลือด
ที่มีเลือดหมู่เดียวกับคุณ
เลือดของเขาไหลเวียน อยู่ในตัวคุณตอนนี้
ชายผู้แสนดีคนนี้เป็นใครกัน
(ภาษาต่างประเทศ)
ถือว่าทำดีได้กุศล
ไม่
พี่น้องร่วมสายเลือด
ไม่ มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง
แล้วทำไมในนี้ลมโกรกจัง
คนยิวเรียกกันลมเยือก
- ลมมันเยือกๆ นะ - ลมมันเยือกๆ นะ
และผมก็ต้องการอาหาร
ขอมื้อยิบย่อย ไม่งั้นคงได้เจอท่านยม
- ท่านยมมาแน่ มาแน่ - ใช่ ท่านยมมาแน่
พยาบาล ขอขนมปังกรอบ...
ขนมปังกรอบเหรอ ขอเบเกิลกับครีมชีสเยิ้มๆ หย่อยๆ
หรือปลาแฮร์ริ่งดองทั้งยวง
ปลาดองทั้งยวงก็ดี แต่อย่าให้เค็มเกินไป...
ทำไมฉันพูดจาแบบนี้เนี่ย
(ชิงตำแหน่งประธานาธิบดี เจมส์ บิวแคนัน แห่งเพนซิลเวเนีย)
"ในปี 1857 เจมส์ บิวแคนัน ได้ขึ้นเป็นประธานาธิบดีคนที่ 15"
"จนถึงวันนี้ เขาเป็นประธานาธิบดี คนเดียวที่ไม่เคยแต่งงาน"
"ตอนที่เข้ารับตำแหน่ง"
"เขาต้องเผชิญวิกฤติ ที่ตึงเครียดขึ้นทุกวัน"
"ระหว่างรัฐทางเหนือ และรัฐทางใต้"
"แน่นอนว่าต้นตอคือระบบทาส"
"บิวแคนันปฏิเสธที่จะแสดงจุดยืน"
"ในข้อพิพาทครั้งนี้"
"ซึ่งเหล่านักประวัติศาสตร์ ก็โทษความเฉื่อยชาของเขา"
"ว่าเป็นปัจจัยหลัก ที่นำไปสู่สงครามกลางเมือง"
"แต่ใช่ว่าเขาโลเลไม่เด็ดขาด"
"แต่เป็นเพราะเขา เอาเป็นว่าสนใจเรื่องอื่นอยู่"
"แม้ชะตาของฝ่ายสหภาพ จะแขวนอยู่บนเส้นด้าย"
"เขาก็มัวแต่สนใจภาพฝัน ว่าจะได้มีคู่ครอง"
อยู่นั่นไง
ไม่ธรรมดาเลยนะ
ไม่ธรรมดาเลย ดูนี่สิ
ยอดเยี่ยม แอปเปิลตัน วิเศษจริงๆ
เหลือเชื่อที่ผู้หญิงยกโขยงกันมา
เหลือเชื่อจริงๆ
- ขอบคุณครับ - พระเจ้าช่วยกล้วยทอด
ผมมีแค่คำถามเดียวครับ มื้อค่ำเริ่มกี่โมง
ไม่ๆ... ไม่มีมื้อค่ำ
- มีแค่ของว่างเดินเสิร์ฟ - ของว่างเดินเสิร์ฟ
ใช่ ได้ไอเดียมาจากเฮนรี่ เคลย์
เขาไม่ชอบที่ต้องนั่งโต๊ะติดกับใคร
เลยคิดเรื่องของว่างเดินเสิร์ฟขึ้นมา
ให้เด็กเสิร์ฟถือถาดเดินไปเดินมา ส่วนเราก็ยืนกิน
ท่านประธานาธิบดี นี่มันเวลามื้อค่ำ
ถ้าไม่มีมื้อค่ำ คนจะไม่พอใจเอาได้
ไม่หรอก คนต้องชอบแน่ เพราะไม่ต้องมาคอยนั่งโต๊ะ
ติดแหง็กอยู่กับคน ที่เราไม่อยากคุยด้วย
ท่านประธานาธิบดี ผมมีเรื่องสำคัญเรื่องหนึ่ง...
เดี๋ยวก่อนนะ
อย่าเพิ่งพูดอะไร แอปเปิลตัน
เธอคนนั้นคงอยากคุย กับประธานาธิบดีคนที่ 15
ท่านประธานาธิบดี ขอโทษนะ...
ไม่เห็นเข้าใจเลย มื้อค่ำเริ่มเมื่อไหร่เนี่ย
สวัสดีครับ ท่านประธานาธิบดี
- ท่านประธานาธิบดี - สวัสดีครับ สวัสดี
- สวัสดี - สวัสดีครับ ท่านประธานาธิบดี
เธอหายไปไหนแล้ว เกิดอะไรขึ้น
อย่างที่เราคุยกันไว้ คืนนี้ เจฟเฟอร์สัน เดวิสจะมาร่วมงาน
ใช่ เดวิส ใช่
กระแสแยกประเทศรุนแรงขึ้นทุกที
ถ้าหาเวลาไปคุยกับเขาได้ก็จะดีมาก
- รู้แล้วๆ - อย่าลืมเชียวนะครับ
นี่เรื่องสำคัญ
อย่าลืมนะครับว่าต้องไปคุย กับเจฟเฟอร์สัน เดวิส
- สวัสดีครับ - ท่านประธานาธิบดี
รู้ไหมว่าผมชอบสายเอี๊ยมตรงไหน ชอบตอนที่ใส่มันน่ะสิ
เพราะตอนแรกมันห้อยต่องแต่ง ลงไปถึงข้างล่างนี่
จากนั้นก็ดึงขึ้นมาแบบนี้
สอดแขนเข้าไป สอดแขนอีกข้าง ได้ขยับ ได้ยักไหล่
- โอเค ค่ะ - สนุกมากเลย
แถมยังได้เดินท่านี้ทั้งวี่ทั้งวัน
- สง่างาม ใช่ - เป็นยังไงกันบ้าง
- สบายดีไหม - ท่านประธานาธิบดี
- สวัสดี - สวัสดีค่ะ
เห็นไหม นี่แหละสายเอี๊ยม
- ชุดสีเขียวสวยมาก - ขอบคุณค่ะ
- ครับ - ขอบคุณค่ะ
มีอะไรอีกที่สีเขียว
หญ้า หญ้าสีเขียว เงิน
จะไล่รายชื่อของสีเขียวเหรอ
แตงกวาดองก็เขียว
จริงด้วย โอเค
ต้องมีอีกสิ ต้องมีสิ
ต้องมีอีกแหละค่ะ แต่พอแล้ว
เคยกินลูกพลับไหม
- ไม่เคย - ผลไม้นี้น่าสนใจ
ชื่ออย่างกับตั้งตามใครสักคน
อย่างน้องพลับ คุณรู้จักหรือเปล่า
- หมดแก้วแล้ว ขอไปเติมก่อนนะคะ - น้องพลับ คุณครูครับ
หรือจะเป็นน้องพลับ น้องพลับ ใครใครก็ไม่รักผม
แหม หญิงสาวแสนสวยอย่างคุณนี่นะ
มาทำอะไรในงานเลี้ยงแบบนี้ โดยที่ไม่มีคู่ควง
- มาทำงานค่ะ - ขอบคุณ
ผมเจมส์ บิวแคนัน
ประธานาธิบดีสหรัฐ
คานาเป้ไหมคะ
คุณมีเม็ดที่ชอบไหม
- เม็ดเหรอ - เม็ดผลไม้
- ผมชอบเม็ดเชอร์รี่ - วิเศษมาก
ตอนพ่นออกมาสนุกดี เวลาเคี้ยวเชอร์รี่
แล้วเรื่องเมล็ดล่ะ คุณคิดเห็นยังไงเรื่องเมล็ด
ไม่คิดอะไรทั้งนั้นแหละค่ะ
อย่างเมล็ดแตงโม เล็กจิ๋ว ลื่นๆ หยิบยาก
ผมมีเคล็ดลับวิธีหยิบเมล็ดแตงโมนะ
ใช้มือบี้ลงไปเลย เหมือนบี้แมลงวัน
มันจะติดขึ้นมาที่ฝ่ามือ จากนั้นก็กินได้เลย
ฉันว่าเราไม่ควร กลืนเมล็ดลงไปนะคะ
นั่นมันเรื่องหลอกเด็ก
ไหนๆ ก็พูดถึงเรื่องหลอกเด็ก
ผมไม่รังเกียจนะ ถ้าคุณจะมามีเด็กด้วยกันกับผม
- อะไรนะคะ - ไม่ดีเหรอ
ฉันต้องไปทำงานต่อแล้ว
จริงเหรอ อ้อ งั้นเหรอ
คือผมยังไม่มีสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่ง
แต่คุณเป็นสุภาพสตรีหนึ่งเดียว ที่ผมได้เจอในคืนนี้
เราเจอกันแล้ว
อ้าว ใช่
จริงด้วย สีเขียวไง สีเขียว เขียวเลย
- ค่ะ - โอเค กีวี
- สีน้ำตาลกับสีเขียว - หมดเรื่องคุย
สองสี ได้หมดถ้าสดชื่น คือ...
สวัสดีครับ
ถ้าเป็นรหัสมอร์สจะเป็นยังไงรู้ไหม
จุด จุด จุด จุด... จุด
ขีด ขีด... ขีด ขีด ขีด ขีด
- จุด จุด จุด... - เจอกันแล้ว
ขีด ขีด... ขีด ขีด ขีด ขีด
- สวัสดีครับ สวัสดี - สวัสดีค่ะ ท่านประธานาธิบดี
คุณเคยกินมะม่วงหรือเปล่า
อร่อยมากเลยนะ
เนื้อชุ่มฉ่ำ จะกินทีไร ต้องเตรียมผ้าไว้รอซับ
- เลอะเปรอะเต็มหน้า - น่าทึ่งจริงๆ
แถมเม็ดใหญ่ด้วยนะ ชอบไหมล่ะเม็ดใหญ่
เธอไม่ชอบคุณนะคะ
ผมดันไปเหยียบเท้าเธอเข้าน่ะสิ
อุบัติเหตุล้วนๆ แถมส่วนใหญ่เธอเป็นฝ่ายผิดด้วย
แต่ผมว่าเธอเป็นโรคสันนิบาต
อะไรนะ
เธอเป็นอะไรนะ
สันนิบาต เธอเป็นโรคสันนิบาต
ควบคุมกล้ามเนื้อตัวเองไม่ได้เลย ไม่รู้เธอเดินได้ยังไง
จริงเหรอคะ เธอก็ดูปกติดีนะ
ว่าแต่ชุดคุณนี่สีอะไร
- สีน้ำตาลรัสเซต - น้ำตาลรัสเซตเหรอ
นึกไม่ออกเลยว่าอะไรที่สีแบบนี้
โอเคค่ะ ฉันจะไปหาอะไร รองท้องสักหน่อย
มันฝรั่งรัสเซต
ไม่เข้าใจ ไม่เห็นเข้าใจเลย
ชวดทุกรายเลย ทั้งที่ชวนคุยเรื่องผลไม้
ชวนคุยเรื่องผลไม้ก็แล้ว ทั้งมะม่วง มะละกอ
ทั้งเรื่องเม็ด เรื่องเมล็ด...
- คุยเรื่องเม็ดเนี่ยนะ - เม็ด ใช่สิ
เม็ด เม็ดใหญ่ เม็ดเล็ก เม็ดลูกพีช เม็ดลูกพลัม
ฉันว่าน่าสนใจออกจะตาย แต่คนอื่นไม่คิดงั้น
- ไม่สนใจเรื่องเม็ด - ไม่ได้สนกันเลย
ฉันจะบ้าตาย
ก็ลองชวนคุยเรื่องที่ ไม่เกี่ยวกับผลไม้ดูสิครับ
อันนั้นก็ลองแล้ว ฉันถามไปว่า คุณทำฟันกับหมอที่ไหน
คือฟันเธอน่าเกลียดเป็นบ้า
เป็นคำถามโง่ๆ ทำเธอเสียหน้า
ไม่น่าถามเลย แต่ฉันก็ต้องหาหมอฟันไง
ท่านครับ ว่าแต่สะดวกคุย กับเจฟเฟอร์สัน เดวิสหรือยัง
ที่ฉันมาลงเล่นการเมือง ก็เพื่อการนี้นะ
เพื่อพบปะสาวๆ
ท่านครับ เราต้องให้ท่าน รักษาฝ่ายสหภาพไว้นะครับ
การพูดคุยกับฝ่ายใต้ถือว่าสำคัญที่สุด
สำคัญที่สุดเหรอ
- จริงด้วย นั่นแหละๆ - ขอบคุณครับ
เยี่ยมไปเลย นึกอะไรออกแล้ว เห็นผู้หญิงชุดแดงคนนั้นไหม
เล่นเอาใจฉันละลายเลย
แผนพิชิตใจคือแบบนี้นะ
ฉันจะเข้าไปคุยกับเธอก่อน แล้วนายค่อยตามมาบอกว่า
"ท่านครับ มีเอกสารสำคัญต้องเซ็น"
"ชะตาของฝ่ายสหภาพ แขวนอยู่บนเส้นด้าย"
- ก็เรื่องจริงนะครับ - ไหนพูดซิ
ชะตาของฝ่ายสหภาพ แขวนอยู่บนเส้นด้าย
- เป๊ะเลย - แต่ท่านครับ...
- ท่านประธานาธิบดี - สวัสดี
สวัสดีค่ะ
ไอ้ผมน่ะ มีสัมผัสที่หกนะ
พอจะอ่านใจได้นิดหน่อย
ผมเดาชื่อคนได้ โดยไม่ต้องรู้อะไรเกี่ยวกับเจ้าตัว
- จริงเหรอ - นึกถึงชื่อตัวเองไว้
นึกไว้ นึกดังๆ ในหัว
- นึกดังๆ หรือยัง - นึกดังสุดๆ เลย
โอเค ได้แล้วล่ะ
ลืมตาขึ้น...
เจเน็ต
- ไม่ ไม่ใช่เจเน็ต - เกอร์ทรูดเหรอ
ไม่ ไม่ได้ใกล้เคียงเลย จริงๆ นะ
- โครินน์ - ดีขึ้น
แต่ฉัน...
- คลาริสซา - ไม่ใช่
- คุณไม่น่าจะมีพรสวรรค์ด้านนี้ - ท่านประธานาธิบดีๆ
ผมมีเอกสารสำคัญให้ท่านเซ็น
ชะตาของฝ่ายสหภาพ แขวนอยู่บนเส้นด้าย
ตอนนี้เนี่ยนะ แอปเปิลตัน ฉันคุยกับคุณไทรแมนคนสวยอยู่
- ฉันไม่ได้ชื่อไทรแมน - ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณไทรแมน
ไม่ใช่ชื่อฉันค่ะ ไม่ใช่ชื่อคนด้วยซ้ำ อันที่จริง...
เอกสารอะไรคะ
คือเราน่ะ จะทำสงครามกับอิตาลี
ทำไมเราต้อง ทำสงครามกับอิตาลีด้วย
ปัญหาเรื่องมะเขือเทศ
พวกนั้นกักตุนมะเขือเทศ
- ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก คุณไทรแมน - ย้ำนะ ฉันไม่ได้ชื่อไทรแมน
นายไม่เข้าใจสถานการณ์ เลยสักนิด แอปเปิลตัน
จะทำสงคราม เพราะมะเขือเทศเนี่ยนะ
และพริกหวาน
- เรื่องพริกหวานนี่มันยังไง - พวกนั้นกักตุนพริกหวานด้วยน่ะสิ
- เราต้องการขนาดนั้นเลย - ใช่เลย ก็ใช่น่ะสิ
แล้วก็นะ มะเขือเทศไม่ใช่ผัก
- แต่เป็นผลไม้ - ก็ใช่
มะเขือเทศสีแดง อะไรอีกที่สีแดง
ขอล่ะ อย่าถึงขั้นต้องทำสงคราม เพราะเรื่องมะเขือเทศเลย
- ไม่ใช่เรื่องใหญ่ครับ คุณไทรแมน - ไม่ได้ชื่อไทรแมน
โอเค เมื่อกี้ทำได้ดี
แต่รายต่อไป
ต้องสืบรู้ชื่อสาวเจ้าให้ได้ก่อน แล้วฉันค่อยเข้าไปทาย
คราวนี้จะเอาให้อึ้งไปเลย
ท่านครับ ผมขอยืนกราน ให้ท่านไปคุยกับเจฟเฟอร์สัน เดวิส
ก็ได้ รู้แล้วน่า คุยก็คุย ไปกันเลย
พวกเขาเอาแต่เดินถือถาดไปมา
- ไม่เข้าใจเลย - ของว่างเดินเสิร์ฟ
ทุกท่าน ขอเราคุยส่วนตัวหน่อย
- ท่านประธานาธิบดี - วุฒิสมาชิกเดวิส
ผมพอจะมีไอเดียเรื่องแคนซัส
ที่น่าจะทำให้ทุกฝ่ายพอใจได้
ทุกคนเอาแต่เดินเสิร์ฟ ออร์เดิร์ฟกันอยู่นั่น
- เมื่อไหร่จะถึงเวลามื้อค่ำ - ไม่มีมื้อค่ำหรอก
ไม่มีมื้อค่ำเหรอ ว่าไงนะ
นี่พูดจริงเหรอ
ใช่แล้ว แบบนี้เรียกว่า "ของว่างเดินเสิร์ฟ"
แบบนี้ไง
ก็นั่นไงล่ะ มีแต่ถาดของว่างบ้าบอ
ผมดันไปเหยียบเท้าเธอ แต่เธอก็ไม่ปกติอยู่แล้วนะ
ผมไม่สนไอ้เรื่องเหยียบเท้าอะไรนั่น
ตอนนี้ผมหิวจะตายอยู่แล้ว
ได้กินแค่แซนด์วิช ชิ้นกะเปี๊ยกเท่าอาหารเด็ก
ได้แค่แครกเกอร์ โปะหน้าด้วยของห่วยๆ
ไหนจะของที่เหมือน ไอ้จ้อนหมูพันเบคอนนั่นอีก
นี่เป็นอะไรใหม่ๆ โอเคนะ
เรียกว่า "ออร์เดิร์ฟเดินเสิร์ฟ"
เดินเสิร์ฟกัน ให้แขกในงานยืนกิน
ไม่ ออร์เดิร์ฟไม่ใช่มื้อค่ำ
เป็นแค่ของว่างก่อนมื้อค่ำ ไม่ใช่ให้มากินแทนมื้อค่ำ
ถ้ากินมากพอก็แทนได้น่า
- ถ้าผมกินมากพอ... - แทนได้แน่นอน
ผมชอบให้มื้อค่ำมีสลัดด้วย
- มีให้ไหมล่ะ สลัดน่ะ - อันนั้นไม่ได้
ต้องใช้ส้อมจิ้ม ยืนกินไม่สะดวก
อย่างน้อยมีขนมปังกับเนย ให้บ้างก็ยังดี
ผมชอบขนมปังกับเนยนะ
ชอบพอๆ กับทุกคน ยิ่งถ้าอุ่นขนมปังให้ด้วยนะ
- แน่นอน ถ้าขนมปังอุ่น ใช่ - ให้เนยได้ละลาย
ปาดเนยลงไป ให้ละลายเคลือบขนมปัง
- คุณพระ กินแล้วฟินตายเลย - แล้วไหนล่ะขนมปังกับเนย
- ไม่เหมาะจะยืนกิน - ไม่เหมาะเลย
อาจจะแทนมื้ออาหาร ไม่ได้เสียทีเดียว
เรื่องนั้นยอมรับ แต่แบบนี้ก็มีข้อดี
ถ้าเลี้ยงมื้อค่ำ คนก็ต้องนั่งแช่อยู่ที่โต๊ะ
อ้อยอิ่งไม่ได้ไปไหน ไม่มีใครชอบแบบนั้นหรอก
ฝ่ายเหนืออาจจะไม่ชอบ
แต่ฝ่ายใต้เราชอบนั่งแช่ ชอบอ้อยอิ่งไม่รีบร้อนหลังมื้ออาหาร
มันเป็นธรรมเนียม
ก็ฝ่ายเหนือเราไม่นั่งแช่ ไม่ชอบอ้อยอิ่งหลังกินเสร็จ
เราอยากกินอิ่มแล้วแยกย้าย
เปลี่ยนไปใส่ชุดนอน อ่านหนังสือ ผ่อนคลาย
ไม่อยากอ้อยอิ่งที่โต๊ะมื้อค่ำ คุยเรื่องไร้สาระ...
คนในครอบครัวทั้งนั้น
ก็นั่นแหละพวกท้ายๆ ที่ผมอยากคุยด้วย
แต่เป็นคนที่ผมอยากใช้เวลาด้วย บรรดาพี่น้องและญาติสนิทมิตรสหาย
ผมไม่อยากสนิทสนมกับใคร
ผมอยากกินของหวาน แล้วรีบกลับ
งั้นจะบอกอะไรให้เอาบุญ
ผมนึกภาพไม่ออกเลย ที่ต้องอยู่ในประเทศ
ที่ประชากรครึ่งหนึ่ง ไม่อ้อยอิ่งอยู่ต่อหลังมื้ออาหาร
ผมก็นึกภาพไอ้ประเทศ ที่คนอยู่ต่อไม่ออกเหมือนกัน
อีกสามวันรัฐทางใต้จะเปิดประชุม
- ลาล่ะ - เชิญเลย
เชิญ ตามสบายเลย แยกประเทศไปเลย
ผมไปแน่ จะแยกตัวด้วย
- แยกไปเลย... - เราแยกตัวแน่
- กลัวตายล่ะ - ก็ควรกลัว
ไสหัวไปให้พ้น
เออ นี่แหละ นี่คือมื้ออาหาร มื้อค่ำ
อย่าบังอาจเรียกสิ่งนั้นว่ามื้อค่ำ เห็นๆ กันอยู่ว่าไม่ใช่
นี่แหละมื้อค่ำ
เหลวไหลทั้งเพ
หยาบคายจริงๆ
(สามวันต่อมา รัฐทางใต้ 11 รัฐ แยกตัวออกจากฝ่ายสหภาพ)
"ช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ถึงต้นศตวรรษที่ 20"
"โปลิโอเป็นโรคที่น่ากลัว อันดับต้นๆ ของโลก"
"การระบาดคร่าชีวิตคนนับพัน และทำคนพิการอีกมากมาย"
"รวมถึงประธานาธิบดี แฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์"
"แต่ในช่วงต้นยุค 1950"
"แพทย์ชาวสหรัฐ ชื่อโจนาส ซอล์ก ได้คิดค้นวัคซีนโปลิโอจนสำเร็จ"
"ถือเป็นจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญ"
"หลายปีต่อมา ดร.อัลเบิร์ต เซบิน ได้คิดค้นวัคซีนชนิดกิน"
"ที่ต้นทุนการผลิตถูกกว่า และแจกจ่ายได้ง่ายกว่า"
"และภายในปี 1979 โรคโปลิโอ ก็หมดไปจากสหรัฐ"
"จากการให้วัคซีนทั่วถึง แพร่หลาย"
"ขอย้ำอีกครั้ง"
"จากการให้วัคซีนทั่วถึง แพร่หลาย"
"ด้วยรากฐานงานบุกเบิกนี้เอง"
"โจนาส ซอล์กได้ช่วยชีวิต คนบนโลกนี้ไว้นับไม่ถ้วน"
"และทำให้แม่ของเขาภาคภูมิใจ"
"ภาคภูมิใจมากๆ"
(ปี 1955 ควีนส์ นิวยอร์ก)
สวัสดี เอเวอลิน
สวัสดี ดอร่า เป็นยังไงบ้าง
ก็ดีนะ ดีเลยล่ะ
เอเวอลิน ไม่รู้ว่าฉันเคยบอกหรือยัง...
- เอาแล้วไง - ว่าลูกชายฉัน โจนาส
สัปดาห์หน้าจะได้ไป แถลงต่อสภาคองเกรส
ใช่ เคยบอกแล้วล่ะ หลายครั้งแล้ว
แล้วรู้ไหมว่าทำไม เขาถึงได้ไปแถลงต่อหน้าสภา
รู้
เพราะเขาค้นพบวิธีรักษาโปลิโอ
นั่นแหละ ดอร่า
โจนาสของฉัน ค้นพบวิธีรักษาโปลิโอ
- ใช่เลย - เขาฉลาดมาก
- สุดยอดเลย - โจนาส โจนาส
ลงมาบอกเอเวอลินสิว่าทำอีท่าไหน ถึงเจอวิธีรักษาโปลิโอ
ตอนนี้ไม่สะดวกครับแม่ ผมยุ่งๆ อยู่
- มีเรื่องต้องจัดการเยอะเลย - แหงล่ะ
สวัสดี เอเวอลิน สบายดีไหมครับ
- ดีใจที่ได้เจอนะโจนาส - ดีใจที่ได้เจอเช่นกันครับ
- คุณดูดีเลยนะ - ขอบคุณจ้ะ โจนาส
ผมมีเรื่องให้ต้องจัดการเยอะน่ะ
- เข้าใจจ้ะ - อย่าถือสาเลยนะ ขอบคุณ
ตั้งใจทำงานนะ
โจนาส หาทางรักษามะเร็งต่อ โรคนั้นทำคนตาย
เขาทำแน่ เขาทำได้แน่ เขารักษามะเร็งได้แน่
- เป็นไปได้ - อาจรักษามะเร็งได้
- จะบอกให้นะ - อะไร
ฉันรู้ตั้งแต่เขายังเด็กแล้วล่ะ
- จริงเหรอ - ว่าฟ้าลิขิตมาให้เขายิ่งใหญ่
เราให้ชุดทดลองเคมีกับเขา
แล้วเขาทำอะไร ทำไฟไหม้น่ะสิ
แดเนียลบ่นไม่จบไม่สิ้น
- เขาโกรธสุดๆ - ตลกดีนะ
เขาบอกว่า "ไม่รู้จะทำยังไง กับเจ้าเด็กคนนี้ดี"
- อ๋อเหรอ - ฉันบอกว่า "แดเนียล รอดูเถอะ"
"เพราะต่อไปเด็กคนนี้ จะทำให้คุณภาคภูมิใจ"
คนเป็นแม่รู้ดี
ถ้าปีนี้เขาไม่ได้รางวัลโนเบลนะ
ฉันจะไปไล่บีบคอ คณะกรรมการถึงสวีเดน
- เอาจริงเหรอ - บีบคอให้ตายคามือ
ฉันจะไล่บีบคอเรียงตัว
เอาล่ะ ดอร่า พูดจริงๆ นะ อย่าขนาดนั้น
รู้ไหมว่าโจนาสทำเงิน จากวัคซีนนี้ไม่ได้สักแดงเดียว
เขาไม่ยอมจดสิทธิบัตร อยากทำประโยชน์ให้เพื่อนมนุษย์
เขาเป็นเด็กดีมากนะ
ฉันนึกสงสัยอยู่ว่า ทำไมเขาถึงไม่ย้ายออกไป
แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว
เรามีลูกๆ ที่น่ารัก
- เป็นพรจากพระเจ้า - ใช่
- ใช่ ฉันรู้ - เป็นพรจากพระเจ้า
- ทิโมธีเป็นยังไงบ้าง - ขอบคุณที่ถามนะ ดอร่า
- ไม่เป็นไร - ฉันรู้ว่ามันไม่ง่ายเลย
คือ เขาก็ดีนะ เขา...
- ได้เป็นใหญ่เป็นโตแล้วเหรอ - อยู่ร้านสูทโรเบิร์ต ฮอลล์
เขาเพิ่งได้เลื่อนขั้น
เป็นผู้จัดการที่อายุน้อยที่สุด ในประวัติศาสตร์ของบริษัท
- เป็นอะไรนะ - ผู้จัดการที่อายุน้อยที่สุด
ในประวัติศาสตร์ของบริษัท
- นี่ โจนาส โจนาส - ครับแม่
ทิโมธี เขาเป็นผู้จัดการ ร้านโรเบิร์ต ฮอลล์
- ให้เขาหาสูทใหม่ให้แกใส่ไปสภาสิ - ความคิดเลิศที่สุด
ใช่ไหมล่ะ
เขาเป็นผู้จัดการที่อายุน้อยที่สุด ในประวัติศาสตร์บริษัทด้วย โจนาส
- อะไรนะ - ผู้จัดการที่อายุน้อยที่สุด
ในประวัติศาสตร์ของบริษัท
วิเศษไปเลย เยี่ยมมาก
ให้เขาหาสูทใหม่ ให้แกใส่ไปสภาสิ โจนาส
ผมมีสูทแล้ว แม่ สูทมีเยอะแยะ
โจนาส แกจะได้ไปแถลง ต่อสภาสักกี่ครั้งเชียว
ผมไม่ต้องใช้สูทหรอก แต่ยังไงก็ขอบคุณนะครับ แม่
- สูทโรเบิร์ต ฮอลล์เลยนะ - มีบริการวัดตัวโดยช่างประจำร้าน
จะลองคิดดูแล้วกัน ขอคิดดูก่อนนะ
ก็พูดไปเรื่อย แกไม่เก็บไปคิดหรอก
- ผมเก็บไปคิดแน่แม่ - ไม่หรอก แม่รู้จักแกดี
- ให้ตายสิ - แกจะไม่...
เขายุ่งอยู่น่ะ ไม่อยากให้แม่เซ้าซี้กันหรอก
เขาไม่สนใจเรื่องเสื้อผ้า สนแต่มวลมนุษยชาติ
- ใช่ - เยียวยาคนทั้งโลกเลย ลูกแม่
โจนาสของแม่ โจนาส
ครับแม่
- แกเยียวยาคนทั้งโลกอยู่นะ - ผมพยายามอยู่น่า แม่
แกเกิดมาจากตรงนี้ เกิดจากแม่
- แม่คลอดแกมา - โอเค
แกทำได้ดีมาก วิเศษเลิศเลอ
เขาเป็นเด็กที่น่ารักจริงๆ ดอร่า
ทิโมธีก็เหมือนกัน
ทำไมคู่นี้ถึงไม่ได้เป็นเพื่อนกันนะ
- ก็ทิโมธีชอบเล่นกีฬา - ชอบกีฬาเหรอ
เขาเกือบจะได้เป็นพิตเชอร์ ให้ทีมแยงกี้ส์แล้ว
แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจ เลือกชีวิตเรียบง่าย
- อยากทำงานที่โรเบิร์ต ฮอลล์ - ใช่
นี่เขายังคบกับสาวอวบคนนั้นอยู่ไหม
แม่สาวหน้าตาดูไม่ได้ที่ฉันเห็น อยู่หน้าบ้านไม่กี่สัปดาห์ก่อน
เธอน่ารักนะ ดอร่า
- เธอนิสัยน่ารัก - ก็ดีนี่
จริงสิ ฉันอ่านเจอว่าอัลเบิร์ต เซบิน จะทำวัคซีนโปลิโอชนิดกิน
ฉันล่ะอยากถุยน้ำลายใส่ อย่าพูดชื่อเซบินให้ฉันได้ยินอีกนะ
วัคซีนชนิดกิน
เด็กคนนั้นต้องทำงานงกๆ อยู่ในห้องแล็บ
จนถึงตีสองทุกวัน เจ็ดวันต่อสัปดาห์
ไอ้เซบินนั่นมันปลอม
- สิบแปดมงกุฎชัดๆ - โอเค
ถ้าพูดชื่อนั้นให้ฉันได้ยินอีก ฉันไม่เอาเธอไว้แน่
ไม่เอาไว้แน่ เอเวอลิน
คนอื่นอาจเจอวิธีรักษาด้วยก็ได้
ไม่จริง ต้องมีแค่เขา แค่เขาคนเดียว
คนนี้เท่านั้น
วัคซีนนั่นจะทำคนตาย
ฉีดแล้วได้หัวใจวายตาย
ไปตายซะ บ๊อบบี้ จะไปตายอนาถที่ไหนก็ไป
ฉันได้ข่าวว่าฉีดแล้วไข่หดด้วย
ขอทีเถอะนะ
นายไม่รู้เรื่องวิทยาศาสตร์เลยแท้ๆ
- ฉันรู้มากกว่าเธอแล้วกัน - นายไม่ใช่หมอ
ถ้าอำนาจอยู่ที่ฉัน ฉันไม่ยอมให้เด็กได้ฉีดวัคซีนหรอก
วัคซีนโรคหัดก็ด้วย
- ถ้าอำนาจอยู่ที่นายน่ะนะ - ก็เออสิ
ให้พระเจ้าช่วยสงเคราะห์เราเถอะ ถ้ามีไอ้งั่งที่ไหนให้อำนาจนาย
อนาคตมนุษยชาติคงมืดมน ฉันบอกได้เลย
แม่ครับ แม่ๆ... ใจเย็นๆ ไม่ต้องไปคุยกับเขาหรอก
เขาไม่รู้... คุณไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร
พวกแกมันเพี้ยนกันหมด เรื่องวัคซีนนั่น
คุณพูดถูก เราบ้าเอง บ๊อบบี้
- สติหลุดไปแล้ว - เพี้ยนหลุดโลก
เพราะแก คนเลยจะแห่กันไปฉีดวัคซีน
- ทำแบบนี้มันนาซีชัดๆ ไอ้อดอล์ฟ - อดอล์ฟเหรอ
- ว่าไงนะ - กล้าดียังไงมาเรียกลูกฉันแบบนั้น
- อดอล์ฟ - นาซีเนี่ยนะ
กล้าดียังไงถึงเอาลูกชายฉัน ไปเทียบกับไอ้ปีศาจนั่น
- โจนาสกำลังช่วยชีวิตคน - สวัสดีครับ
แทนที่จะมัวเสียเวลาเรื่องวัคซีน...
ขอโทษนะครับ ใช่บ้านเลขที่ 473 บี ถนนสาย 69 หรือเปล่า
ที่นี่ 439 ที่คุณถามหาคือหลังถัดไป
ฟลูออไรด์ทำให้สับสนทางเพศ
แต่ฉันฉลาดพอ ทุกวันเลยดื่มนมไม่พาสเจอไรซ์
ดื่มนมสดจากวัว ดื่มสดๆ จากเต้า
- ใครๆ ก็รู้ - ใครๆ ก็รู้เหรอ
แล้วก็นะ ไข้หวัดใหญ่สเปน เป็นอาวุธชีวภาพ
แต่แค่สร้างมาให้ไม่ทำอะไร ชาวยิวอัชเกนัซกับคนจีน
ซึ่งรัฐบาลไม่อยากให้คนรู้
- ใช่ คนนั้นแหละ - ฉันน่ะเคยตัดหัววาฬ
ด้วยเลื่อยยนต์
เอาหัวไปประดับฝาบ้าน ก็ถือว่าได้ใช้ประโยชน์แล้วนะ
- ทำอะไรน่ะ - มาเถอะครับ
- เอาไปขังไว้เลย - จะทำอะไร
หมอนั่นเพี้ยนพยาธิขึ้นสมอง
แถมยังมีศพหมีอยู่ท้ายรถด้วย
หมีนั่นฉันเก็บไว้กิน
- เขามันจิตป่วย - หมีนั่นฉันเก็บไว้กิน
- ไปเดินเล่นกัน - อะไร
ไว้เสร็จธุระกับเขาแล้ว ก็มาจับแม่ผมไปด้วยสิ
โจนาส มุกร้ายกาจจริงๆ
ตลกยิ่งกว่าพวกดาวตลกในทีวี
- อะไรนะ - เฮนนี่ ยังแมน กับมิลตัน เบิร์ล
เขาจะเป็นดาวตลกก็ได้ แต่เขาเลือกวิทยาศาสตร์
เขาเลือกวิทยาศาสตร์ เพราะเขาเป็นอัจฉริยะ
เขาเป็นอัจฉริยะ
อัจฉริยะของแม่