CHICAGO DAILY TRIBUNE DEWEY, TRUMAN'I YENDİ
GİZLİ - FBI KANIT 1 - WATERGATE
17 Haziran 1972 gecesi hırsızlar,
Washington'daki Watergate iş merkezindeki
Demokratik Ulusal Komite'nin ofislerine girdiler.
Bu skandal "Watergate" olarak anıldı
ve sonunda Nixon'ın başkanlıktan istifasına yol açtı.
ÖNCELİĞİ "ULUSUN ÇIKARI"
Washington Post muhabirleri Carl Woodward ve Bob Bernstein,
inatçı soruşturmalarıyla haberi ortaya çıkardı.
Yine de bunu
"Derin Gırtlak" dedikleri kaynak olmadan yapamazlardı.
Onlara Washington'daki bir garajda
isimsiz olarak bilgi sızdırdı.
Bu, Başkanın Bütün Adamları filmiyle tarihe geçti.
Harika filmdir.
Ayrıca Derin Gırtlak'ın Woodward ve Bernstein'ın anlattıklarından
çok daha fazlasını söylediğini öğrendik.
-Neredesin? -Sıkıştım.
Haber tıkanıp kaldı.
Yardım edeceğimi mi düşündün?
Senden asla alıntı yapmam.
İsimsiz kaynak olarak bile senden alıntı yapmam.
Kimliğin tamamen gizli kalır. Bana güvenebilirsin.
Devam et.
Watergate hakkında bildiklerini anlatabilir misin?
Birkaç şey duydum.
Dinliyorum.
Ferguson Yatırım'ı biliyor musun?
Beşinci kattalar. İflas etmek üzereler.
Baba ile oğul, şirket yüzünden birbirine girmiş.
İşler gittikçe çirkinleşiyor.
Peki bunun hırsızlıkla ne ilgisi var?
Binadan bahsettin.
Watergate binasını kastettiğini sandım.
Hayır, bina umurumda değil. Watergate skandalından bahsediyorum.
Nixon'ın yeniden seçim kampanyası ve Watergate binasındaki
-Demokratik Ulusal Komite'nin dinlenmesi. -Anladım.
İşin içinde G. Gordon Liddy de. varmış. Bana Liddy'den bahset.
Duyduğuma göre kızının diş telleri gelecek hafta çıkacakmış.
Bir de ona yeni bisiklet alacaklarmış.
Diş tellerini taktı,
bisikleti kaptı.
Yani?
Şimdi de bisiklet istemiyormuş.
Midilli istiyormuş.
Çok pahalıdır.
-Evet, pahalıdır. -Bence almayacaklar.
Kolay manipüle edilen biri olduğunu mu anlatmaya çalışıyorsun?
Hayır, midilli almak istemediğini anlatmaya çalışıyorum.
Bunun Watergate ile ne ilgisi var? Liddy'nin kızından bana ne.
İşe yarayacak bir şey vermelisin.
Duyduğuma göre Haldeman'ların durumu kötüymüş.
Nasıl yani?
Karısı Joanne'in sırt problemi vardı ya.
-Evet. -Bir masaj terapisti tutmuş
ve anlaşılan çok daha iyiymiş.
Anlarsın ya.
-Kadını beceriyor. -Yani?
Adamı gördüm. Boyu en fazla 1,63.
-Tam bir cüce. -Yani?
Joanne ondan en az 10 santimetre uzun. Büyük yaş farkından bile beter.
Erkek büyükse kimse umursamaz ama kadın büyük olunca iş değişiyor.
Bunun Watergate ile hiçbir ilgisi yok.
Bu bilgiler umurumda değil. Ben senin...
-Bilgi var demiştin. -Az önce bilgi verdim ya.
Sence ilginç değil mi?
Watergate'te ne olduğunu
ve bunun Başkan Nixon'la bağlantısını ortaya çıkaracak bir şey lazım.
G. Gordon Liddy hakkında bir şey daha söyleyeyim.
Tamam.
Beyaz Saray,
G harfinin açılımının bilinmesini istemiyor.
-Açılımı ne? -Gordon.
Beyaz Saray, adının Gordon Gordon Liddy olduğunun bilinmesini istemiyor mu?
Evet, saçma geldi. Belki de Gus'tır.
Soruyor musun, söylüyor musun?
-George, Gary... -Kafadan mı atıyorsun?
G ile Gerry...
Boş ver. Bu tam bir zaman kaybı.
-Ben gidiyorum. -Bekle.
-Baksana Woodward. -Ne var?
-Bana otopark parası borçlusun. -Değilim.
Sana bir sürü bilgi verdim.
İşe yaramaz bilgiler.
Tamam, bilmen gereken birkaç şey daha var.
Dinliyorum.
Şehirde kendine "Çim Doktoru" diyen bir adam var.
-Ama doktor değil. -Evet, bahçıvan.
İnsanlar onu gerçek doktor sanıyor ama değil.
Sen de onu doktor sanıp
öyle olmadığını öğrenince kızdın mı?
Her ziyaret için 400 dolar alıyor.
-Çimin ne kadar büyük? -Bunu söyleyemem.
Beni neden buraya çağırdın?
-Sende bilgi olduğunu duydum. -Parçaları birleştir.
Aralarındaki bağlantıyı görebiliyor musun?
Paranın izini sür.
"Paranın izini sür" mü?
Hangi para? Hiçbir şey anlamıyorum.
Bernstein nerede?
Alınma ama senden biraz daha akıllı.
Bu saçmalık. Bana işe yarar bir şey ver.
Beyaz Saray'la ilgili herhangi bir şey.
Tamam ama bu kesinlikle kayıt dışı.
Tabii ki.
Pat Nixon'ın Bendel'de hırsızlık yaparken yakalandığına dair
bir söylenti var.
Çantasında bir ayakkabı bulmuşlar.
Tek ayakkabı. Bir düşün.
Düşünüyorum. Tek ayakkabı.
Ayakkabısını mı kaybetmiş?
Ayakkabıyı çalmış.
Neden tek ayakkabı çalsın? Tek ayakkabıyı giyemez.
Aynen öyle. Buna hazır mısın?
Hayır, sanmıyorum.
Gerald Ford torunlarıyla şeker toplamaya çıkmış.
Kimse onu tanımayınca çocuklara şekerleri geri verin demiş.
Neden...
-Torunları onunla konuşmuyormuş. -Ne saçmalıyorsun sen?
Umurumda değil. Şeker toplama umurumda değil.
Midilliler, diş telleri, yasak aşklar umurumda değil.
Hiçbiri umurumda değil. Vaktimi boşa harcıyorum.
İşe yarar bir şeyin var mı?
Charles Colson, Beyaz Saray'daki toplantıda terlik giymiş.
Nixon umursamamış ama Haldeman bunu büyük mesele yapmış.
Tamam, işimiz bitti.
Benim de gitmem lazım
çünkü çamaşırlarımı ortak kurutma makinesine attım
ve birinin çıkarıp almış olmasından korkuyorum.
-Tamam. Kolay gelsin. -Peki...
Her şey için teşekkürler. Minnettarım.
Yanında bozukluk var mı? Tekrar çalıştırmam gerekirse diye.
Pek iyi görünmüyorsun.
Eve dönebilecek misin? Araban var mı?
Otobüsle geldim.
Otobüsle mi geldin? Az önce otopark parası istedin.
Para koparmaya mı çalışıyordun?
-Onu da sen çöz. -Siktir et.
Boş versene. Beni bir daha arama. Gidiyorum.
-Beni Bernstein arasın. -Bernstein'i de arama.
Beni rahat bırak.
Tanrım!
Tuhaf biri.
15 Temmuz 1903'te
Henry Ford, Detroit, Michigan'da
Ford Motor Company'nin ürettiği Model A otomobili için
ilk siparişini aldı.
Yıl sonuna kadar fabrikada 1.000 araç üretildi
ve otomotiv devrimi başlamış oldu.
Ford sadece bir mucit ve sanayici değildi,
aynı zamanda koyu bir Yahudi düşmanıydı.
The Dearborn Independent'in sahibiydi.
Bunu "Uluslararası Yahudi" gibi yazıları yayınlamak için kullanıyordu.
DÜNYANIN EN BÜYÜK SORUNU
Ne adam ama.
Yakında Amerika'nın her yolunda otomobiller olacaktı.
Ford dünyanın zirvesindeydi
ama köyde dedikleri gibi,
kader bazen insanı tam kıçından tekmelemeyi iyi bilir.
Evet?
Bay Ford, Detroit'in ileri gelenleri geldiler.
-Onları içeri al genç Clifton. -Tamam.
Saygıdeğer beyefendiler, Bay Ford sizi küçük bir gezintiye çıkarmak istiyor.
...işler ve...
Beyler, bu...
-Başkomiser Mahoney. -Memnun oldum.
-Bay Hudson. -Henry.
Siz kimsiniz?
Ben Haham Shmuel Ben-Yanklovitz.
Belediye meclisine yeni seçildim.
Tebrikler.
Böylesine tarihi bir ana tanıklık etmek büyük bir onur.
Heyecandan titriyorum. Buna ne diyorsunuz?
Buna "otomobil" diyoruz.
-"Otomobil." Evet. -Olağanüstü.
-Bu Model A. -Bakabilir miyiz?
Elbette. Sadece dokunmayın. Yine de akabilirsiniz.
Gerçekten muhteşem.
Bay Ford, siz gerçekten...
-Bu inanılmaz bir başarı. -Çok etkileyici.
-Harika. -0'dan 7'ye bir dakikada çıkıyor
ve iki atın gücünde enerji üretebiliyor.
Muazzam bir başarı Bay Ford.
Çok teşekkür ederim.
Kraków'da
Hymie Fordberg diye biri var.
Akrabanız mı? Fordberg'den Ford'a mı geçtiniz?
-Kısalttınız mı? -Adımı kısaltmadım.
-Bence kısaltmışsınız. -Fordberg diye biri yok.
-Kısalttınız mı? -Hayır bayım.
Hadi gidelim.
Kesinlikle.
Evet.
Ne yazık ki araba yalnızca iki yolcu ve beni alabiliyor, o yüzden...
Ama ben dört koltuk görüyorum.
Ağırlık sınırı var.
Ağırlık sınırı.
-Ağırlık sınırı, evet. -İlginç.
Ne yapabilirsiniz ki?
-Ağırlık sınırı var, evet. -Ne yapacaksınız?
Anlaşılan birisi dışarıda kalacak.
Evet. Birini seçmemiz gerekecek.
Peki hangimizin bineceğine nasıl karar vereceğiz?
Ben söyleyeyim.
Bunu adil, dürüst ve Amerikan usulü yapacağız.
Sıfırla 10 arasında bir sayı tuttum.
En yakın tahmin edenler biner. Diğeri binmez.
-Bana adil geldi. -Oldukça adil.
-Çok adil. -Beğendim.
Bay Hudson, siz başlayın.
-Beş. -Harika. Başkomiser?
Üç çocuğum var. Benim uğurlu sayım üç.
Harika. Peki siz Haham?
Yahudi olduğum için yedi kez dayak yedim.
O yüzden yedi diyorum.
Üzgünüm ama sayı dörttü.
Dört kez dayak yemiş olsaydınız şimdi gitmek yerine
arabada olurdunuz.
-Çok üzgünüm. -Bunu nasıl bilemedim?
Geldiğiniz için teşekkür ederim.
-Evet, elbette. -Evet.
Çok yazık, değil mi?
-Evet. -Başkomiser Mahoney.
Beyler, üzgünüm. Acil bir polis işi çıktı.
-Hayır. -Vaktiniz için teşekkürler.
-Hayır, geri gelin. -Üzgünüm.
Görünüşe göre sadece ikimiz kaldık Bay Ford.
Bay Ford.
Pekâlâ, binin.
Bu da ne?
Şuna bakın!
Sakin olun lütfen.
Merhaba.
Onlarla konuşmayın. Gidiyorlar.
-Bu inanılmaz. -Teşekkür ederim.
Gerçekten inanılmaz. Yahudi olmayıp böyle zeki olan birini ilk kez görüyorum.
Nasıl bu kadar zeki oldunuz?
-Sanırım iyi genler. -Burada ne var? Bu...
-Torpido gözü. -Torpido gözü.
Eldivenler, naneli şekerler ve belki gamalı haç için
küçük bir göz.
Gamalı haç, eski bir Hint güç sembolünden fazlası değildir.
Bence sizde gamalı haç var.
-Gamalı haçım yok. -Gamalı haçı var!
Hymie!
-Shmuel! -Moishe! Feivel!
-Arabayı durdurun. -Onlar için durmam.
-Gelin. -Uzak durun.
-Gelin. Binin.
Bay Ford'a yardım edin.
Makinesiyle kaza yaptı.
-Olamaz. -Henry Ford yaralandı.
Bay Ford?
Bir an için sizi kaybettik sandık.
Ne oldu?
Yeni atsız arabanız ağaca çarptı.
Bir pencereye savruldunuz ve vücudunuzda çok sayıda kesik oluştu.
Çok kan kaybettiniz.
Sizi kaybedeceğimizden korktuk.
Neyse ki yakında, sizinle aynı kan grubundan
bir donör bulduk.
Şu an damarlarınızda onun kanı dolaşıyor.
Peki kim bu aziz ruhlu adam?
Bir mitsvaydı.
Hayır!
Kan kardeşim!
Hayır! Bu nasıl olur?
Burası neden bu kadar esiyor?
Biraz serin.
-Biraz serin. -Biraz serin.
Bir de bir şeyler yemem lazım.
Bir şeyler atıştırmazsam bayılacağım.
-Bayılacağız. -Evet, bayılacağız.
Hemşire, buraya kızarmış ekmek...
Kızarmış ekmek mi? Schmear sürülmüş bagel istiyorum.
Schmaltz ringa balığı da olur.
Evet, schmaltz ringa balığı ama çok tuzlu olmasın.
Neden böyle konuşuyorum?
BAŞKAN ADAYI PENNSYLVANIA'DAN JAMES BUCHANAN
1857'de James Buchanan, Amerika'nın 15. başkanı oldu.
O, evlenmemiş tek başkandı ve hâlâ da öyle.
Göreve geldiğinde
Kuzey ve Güney eyaletleri arasındaki
giderek büyüyen krizin tam ortasına düştü.
Sorun elbette kölelikti.
Buchanan, tartışmanın iki tarafında da kesin bir tavır almayı reddetti.
Tarihçiler, onun bu pasifliğini
İç Savaş'a giden yoldaki önemli etkenlerden biri olarak görür.
Ama mesele kararsız olması değildi.
Onun yerine dikkati dağınıktı diyelim.
Birliğin kaderi tehlikedeyken bile
onun aklında başka birliktelikler vardı.
İşte geldiler.
Çok iyi.
Çok iyi. Şuna bakın.
Harika iş çıkarmışsın Appleton. Muhteşem.
Bunca kadının geldiğine inanamıyorum.
İnanılmaz.
-Teşekkür ederim efendim. -Vay canına.
Tek bir sorum var. Akşam yemeği saat kaçta?
Hayır, hayır. Akşam yemeği yok.
-Sadece dolaşan ikramlar var. -Dolaşan ikramlar mı?
Evet. Bu fikri Henry Clay'den aldım.
İstemediği birinin yanına oturmaktan haz etmezmiş.
Bu yüzden dolaşan ikram fikrini bulmuş.
Garson tepsiyle dolaşırken ayakta atıştıracağız.
Sayın Başkan, yemek vakti.
Yemek yoksa insanların canı sıkılabilir.
Hayır, bayılacaklar çünkü masada
konuşmak istemediğin birinin yanında oturup kalmayacaksın.
Sayın Başkan, önemli bir konu vardı...
Bir saniye.
Acele etme Appleton.
Belki 15. başkanla konuşmak istiyordur.
Sayın Başkan, özür dilerim...
Anlamadım. Akşam yemeği ne zaman?
Merhabalar Sayın Başkan.
-Sayın Başkan. -İyi akşamlar.
-İyi akşamlar Sayın Başkan.
Nerede? Ona ne oldu?
Konuştuğumuz gibi Jefferson Davis de bu akşam burada.
Evet, evet.
Ayrılık konuşmaları hararetleniyor.
Onunla konuşmaya zaman ayırabilirseniz çok iyi olur.
-Evet. -Lütfen unutmayın.
Bu önemli.
Jefferson Davis ile konuşmayı unutmazsınız, değil mi?
-İyi akşamlar. -Sayın Başkan.
Pantolon askısının en sevdiğim yönü, onu takmaktır.
İlk başta sallanır. Buradadır.
Sonra şöyle yaparsın.
Bir kol, diğer kol. Sonra omuz hareketi var.
-Tamam. -Çok eğlenceli.
Sonra bütün gün şöyle dolaşıyorsun.
-Heybetli, evet. -Nasılsınız?
-Sayın Başkan.
-Merhaba. -Merhaba.
Gördünüz mü? Evet. Askı işte.
-Yeşil elbiseniz çok güzel. -Teşekkür ederim.
-Evet. -Teşekkürler.
Başka ne yeşildir?
Çimen. Çimen yeşildir. Para da.
Yeşil şeyleri mi sayıyoruz?
Turşu yeşildir.
Sayıyorsunuz. Tamam.
Daha fazlası vardır kesin.
Vardır ama bu kadarı yeterli.
Hiç cennet elması yediniz mi?
-Hayır. -İlginç bir meyvedir.
Sanki birinin adından geliyormuş gibi.
Sanki Cennet isimli biri varmış gibi.
-Bitti. Bara gidiyorum. -Jack Cennet mesela. Değil mi?
Belki de Edgar Cennet diye biridir.
Steven Cennet.
Sizin gibi güzel bir genç kadın
neden böyle bir davete yalnız geldi?
-Çalışıyorum. -Teşekkürler.
Ben James Buchanan.
Amerika Birleşik Devletleri Başkanı.
Kanepe?
En sevdiğiniz çekirdek hangisi?
-Çekirdek mi? -Meyve çekirdeği.
-Benimki kiraz. -Harika.
Tükürmesi çok eğlenceli. Kirazı çiğniyorsun.
Peki ya tohumlar? Tohumlar hakkında ne düşünüyorsun?
Tohumlar hakkında bir fikrim yok.
Karpuz tohumu. Kaygan, küçük şeyler.
Onları toplamanın bir yöntemini buldum.
Sinek ezer gibi elimle üstlerine bastırıyorum.
Avucuma yapışıyorlar. Sonra da yiyorum.
Bence küçük tohumları yutmamalısınız.
Kocakarı hurafesi.
Kocakarı hurafesi demişken
sizi kocakarım yapmak isterim.
-Affedersiniz? -Olmaz mı?
Ben işime döneyim.
Gerçekten mi?
Görüyorsunuz, yanımda bir hanımefendi yok.
ama bu akşam gördüğüm ilk hanımefendi sizsiniz.
Tanışmıştık.
Evet.
Evet, evet. Yeşil. Yeşil olan.
-Evet. -Tamam. Kivi.
-Kahverengi ve yeşil. -Yeter.
İki yönlü. İki yönlü bir meyve.
Merhaba.
Mors alfabesiyle söylemeyi biliyor musunuz?
Nokta, nokta, nokta, nokta. Nokta.
Tire, tire. Tire, tire, tire, tire.
-Nokta, nokta, nokta... -Yine ben.
Nokta, nokta. Nokta, nokta, nokta, nokta.
-Merhaba. -Merhaba Sayın Başkan.
Hiç mango yediniz mi?
Nefistir.
Çok suludur. Yerken havlu gerekir.
-Suyu yüzünüzden akar. -Çok ilginç.
Kocaman çekirdeği vardır. Büyük çekirdek sever misiniz?
Sizden hoşlanmamış.
Az önce ayağına bastım.
Tamamen kazaydı. Gerçi daha çok onun suçuydu.
Ama bence felçli.
Ne?
Neyli?
Felçli. Felçli dedim.
Motor becerilerini kontrol edemiyor. Yürümesi bile mucize.
Ciddi misiniz? İyi görünüyor.
Neyse. Elbisenizin rengi ne?
-Kızıl. -Kızıl mı?
Aklıma kızıl bir şey gelmedi.
Tamam, güzel. Ben gidip yiyecek bir şey bulayım.
Kızıl patates!
Yani gerçekten anlamıyorum.
Sürekli reddedildim. Meyvelerden bahsettim.
Meyveler, mangolar, papayalar.
Çekirdekler ve tohumlar...
-Çekirdekler mi? -Çekirdekler, evet.
Büyük çekirdekler, küçük çekirdekler. Şeftali çekirdeği, erik çekirdeği.
Bence çok ilginç ama anlaşılan onlara göre değilmiş.
-Çekirdek meraklısı değiller. -Çekirdek meraklısı değiller.
Bu beni çıldırtıyor.
Belki meyve dışında bir konu açabilirsiniz.
Onu da yaptım. Birine dişçisinin kim olduğunu sordum.
Dişleri berbattı.
Aptal bir soruydu. Kadın utandı.
Hiç sormamalıydım. Gerçi benim de dişçiye ihtiyacım var.
Efendim, Jefferson Davis ile şimdi görüşseniz uygun olur mu?
Siyasete bu yüzden girdim ben.
Kadınlarla tanışmak için.
Efendim, Birliği korumanız gerekiyor.
Güney'le konuşmanız hayati önem taşıyor.
Hayati önem mi?
-Evet, aynen öyle. -Teşekkür ederim.
Harika. Aklıma bir fikir geldi. Şu kırmızılı kadını görüyor musun?
Aklımı başımdan aldı.
Onu şöyle etkileyeceğim.
Gidip onunla konuşacağım. Sen de yanıma gelip
"Efendim, imzalamanız gereken bir belge var.
Birlik'in kaderi buna bağlı" diyeceksin.
-Ama gerçekten bağlı. -Bir daha söyle.
Birlik'in kaderi buna bağlı.
-Mükemmel. -Ama hayır...
-Sayın Başkan. -Merhaba.
Merhaba.
Altıncı hissim kuvvetlidir.
Biraz zihin okurum.
Hiç tanımadığım birinin adını tahmin edebilirim.
-Gerçekten mi? -Adınızı düşünün.
Düşünün. Kafanızın içinde bağırın.
-Bağırıyor musunuz? -Bağırıyorum.
Tamam. Geliyor...
Gözlerinizi açın.
Janet.
-Hayır, Janet değil. -Gertrude?
Hayır. Yakından bile geçmedi.
-Corinne? -Yaklaştınız.
Ben...
-Clarissa. -Hayır.
-Bence bu konuda yeteneğiniz yok. -Sayın Başkan.
İmzalamanız gereken çok önemli bir belge var.
Birlik'in kaderi buna bağlı.
Şimdi mi Appleton? Bu güzel hanımefendi Treiman ile konuşuyorum.
-Adım Treiman değil. -Memnun oldum Bayan Treiman.
Adım o değil. Hatta o isim bile değil. Aslında...
Konu ne?
İtalya'yla savaşa giriyoruz.
İtalya'yla neden savaşa giriyoruz?
Domates meselesi.
Domates stokluyorlar.
-Büyük bir mesele değil Bayan Treiman. -Tekrar ediyorum, adım Treiman değil.
Appleton, işin aslını bilmiyorsun.
Domates yüzünden savaşa mı giriyoruz?
Bir de dolmalık biber.
-Biberlere ne olmuş? -Onları da stokluyorlar.
-Bu kadar mı ihtiyacımız var? -Evet, var.
Bu arada, domates aslında sebze değildir.
-Meyvedir. -Evet, tabii.
Ve kırmızıdır. Başka ne kırmızıdır?
Lütfen domates yüzünden savaşa girmeyelim.
-Büyük mesele değil Bayan Treiman. -Treiman değil.
Tamam, harikaydı.
Bir sonrakinde,
adını önceden öğrenelim sonra da ben tahmin etmiş gibi yaparım.
Aklını başından alırım.
Efendim, ısrar ediyorum. Jefferson Davis'le konuşmalısınız.
Tamam, konuşalım. Hadi bakalım.
Sürekli tepsilerle dolaşıyorlar.
-Anlamıyorum. -Dolaşan ikramlar.
İzninizle beyler.
Sayın Başkan.
Senatör Davis, Kansas konusunda
herkesi memnun edecek bazı fikirlerim var.
Bütün gece sadece ordövr dağıttılar.
-Akşam yemeği ne zaman? -Akşam yemeği yok.
Yok mu? Ne?
Ciddi misiniz?
Evet. Buna "Dolaşan ikram" deniyor.
Tıpkı...
Ben de onu diyorum. Sadece saçma tepsiler dolaşıyor.
Demin kadının ayağına bastım. Bence onda bir sorun var.
Ayağına basmış olmanız umurumda değil.
Şu an açlıktan ölüyorum.
Bebek porsiyonu kadar küçük bir sandviç yedim.
Üstünde uyduruk şeyler konmuş krakerler yedim.
Pastırmaya sarılmış domuz siki de yediğimden eminim.
Bu yeni bir şey, tamam mı?
Adı "dolaşan ordövrler."
Etrafta dolaşıyorlar, sen de ayakta yiyorsun.
Hayır. Ordövr akşam yemeği değildir.
Akşam yemeği öncesidir. Akşam yemeğinin yerine geçmez.
Yeterince yersen geçer.
-Yeterince yersem... -Geçer.
Ben akşam yemeğinde salata severim.
-Salata olacak mı? -Bu sistemde olmaz.
Çatalla yiyorsun. Ayakta salata yenmez.
En azından ekmek ve tereyağı olacak mı?
Ekmek ve tereyağını
herkes gibi ben de severim. Özellikle ekmek sıcaksa.
-Elbette sıcak olacak. -Bir de tereyağı erirse.
Tereyağını üstüne sürersin, ekmeğin içine işler.
-Tanrım, orgazm gibi. -Ekmek ve tereyağı nerede?
-Bu sistemde olmaz. -Olmaz demek.
Belki tam anlamıyla bir yemek olmayabilir.
Kabul ediyorum ama avantajları da var.
Yemek olunca insanlar masada oyalanıyor.
Fazla uzun oturuyorlar. Biz oyalanmayı sevmeyiz.
Kuzey'de sevilmiyor olabilir.
Biz Güney'de bayılırız. Yemeğin yavaşça bitmesini severiz.
Sürecin parçasıdır.
Biz Kuzey'de yemeğin yavaşça bitmesini sevmeyiz.
Yeriz ve eve gideriz.
Pijamalarımızı giyip bir kitap alıp dinleniriz.
Masada oturup boş konuşmayı istemeyiz.
Sanki aile gibi.
Onlar konuşmak isteyeceğim son kişiler.
Bense yanımda onlar olsun isterim. Kuzenler ve uzaktan akrabalar.
Kimseyle bağ kurmak istemiyorum.
Tatlıyı bitirip eve gitmek istiyorum.
Bir şey daha söyleyeyim.
Nüfusun yarısının yemekten sonra oyalanmadığı
bir ülkede yaşamayı hayal bile edemiyorum.
Ben de oyalanılan bir ülkede yaşamayı hayal edemiyorum.
Güney eyaletleri üç gün sonra toplanacak.
-İyi akşamlar. -Evet.
Gidin ayrılın hadi.
Ayrılacağım.
-Ayrılın bakalım. Sizi... -Ayrılabiliriz.
-Çok korktuk. -Korkmalısınız.
Uzak dur benden!
Evet. İşte bu yemek. Akşam yemeği!
Bunun akşam yemeği olduğunu sakın söylemeyin. Asla değil.
Bu akşam yemeği.
Hadi oradan!
Ne kaba adam.
ÜÇ GÜN SONRA, ON BİR GÜNEY EYALETİ BİRLİK'TEN AYRILDI
yüzyıl sonları ve 20. yüzyıl başlarında,
dünyanın en korkulan hastalıklarından biri çocuk felciydi.
Salgınlarda sürekli binlerce insan ölüyor, çok daha fazlası sakat kalıyordu.
Bunların arasında Başkan Franklin D. Roosevelt de vardı.
Ancak 1950'lerin başında,
Jonas Salk adlı Amerikalı bir doktor ilk başarılı çocuk felci aşısını buldu.
Oyunun kurallarını değiştirdi.
Sonraki yıllarda, Doktor Albert Sabin, hem maliyeti düşük hem de kolay uygulanan
ağızdan alınan bir aşı geliştirdi.
Ve 1979'a gelindiğinde, yaygın aşılama sayesinde çocuk felci
Amerika Birleşik Devletleri'nde ortadan kalkmıştı.
Tekrar ediyorum.
Yaygın aşılama sayesinde.
Öncü çalışmaları sayesinde,
Jonas Salk dünya çapında sayısız hayat kurtardı
ve annesini çok gururlandırdı.
Hem de çok.
Merhaba Evelyn.
İyi günler Dora. Nasılsın?
Çok iyiyim.
Evelyn, daha önce bahsettim mi emin değilim...
-Başlıyoruz. -...ama oğlum Jonas
gelecek haftaki Kongre'de konuşacak.
Evet, bunu daha önce pek çok kez söyledin.
Peki neden Kongre'de konuşacağını biliyor musun?
Evet.
Çünkü çocuk felcinin tedavisini buldu.
Evet, buldu Dora.
Jonas'ım çocuk felcinin tedavisini buldu.
-Buldu. -Çok zeki.
-Çok güzel. -Jonas! Jonas!
Aşağı gel de çocuk felcinin tedavisini nasıl bulduğunu Evelyn'e anlat.
Şu an vaktim yok anne. Çok meşgulüm.
-Yapacak tonla işim var, tamam mı? -Tabii ki.
Merhaba Evelyn. Nasılsın?
-Seni görmek büyük mutluluk. -Seni de görmek çok güzel.
-Çok iyi görünüyorsun. -Teşekkür ederim.
Çok işim var da.
-Anlıyorum. -Beni bağışla. Teşekkürler.
İyi çalışmalar.
Jonas, kanser üzerinde çalış. İnsanları öldürüyor.
Halleder. Halleder. Kanserin çaresini bulur.
-Olabilir. -Kanser de olabilir.
-Dinle. -Evet?
Daha küçük bir çocukken bile...
-Öyle mi? -...büyük işler yapacağını...
Kimya seti almıştık.
Elbette yangın çıkardı.
Daniel'dan aylarca laf yedim.
-Çok sinirlenmişti. -Ne komik.
"Bu çocukla ne yapacağım bilmiyorum" dedi.
-Evet. -Ben de "Daniel, bekle gör.
Bir gün bu çocuk seni çok gururlandıracak" dedim.
Anneler bilir.
Bu yıl ona Nobel vermezlerse
İsveç'e gidip boğazlarına sarılırım.
-Öyle mi? -Ölene kadar da bırakmam.
Öldürürüm onları.
Tamam Dora. Cidden biraz sakin ol.
Jonas'ın bu aşıdan bir kuruş bile kazanmadığını biliyor musun?
Patentini almadı. Sadece insanlığa hizmet etmek istedi.
Çok iyi bir çocuk.
Neden hâlâ burada yaşadığını merak ediyordum.
Şimdi anladım.
Harika çocuklarımız var.
-Çok şanslıyız. -Şanslıyız.
-Aynen öyle. -Çok şanslıyız.
-Timothy nasıl? -Sorduğun için teşekkür ederim Dora.
-Elbette. -Senin için kolay olmadı.
Çok iyi. O...
-Takım elbiselilerin yanında mı? -Robert Hall'da.
Yeni terfi aldı.
Şirket tarihinin en genç müdürü oldu.
-Ne oldu? -Şirket tarihinin
en genç müdürü.
-Jonas! -Evet anne?
Timothy, Robert Hall'da müdür olmuş.
-Kongre için yeni bir takım ayarlayabilir. -Harika bir fikir.
Değil mi?
Jonas, şirket tarihinin en genç müdürü oldu.
-Ne oldu? -Şirket tarihinin
en genç müdürü.
Çok güzel. Harika.
Kongre için sana yeni takım ayarlasın.
Takım elbisem var anne. Bir sürü var.
İnsan Kongre'de kaç kez konuşur ki?
Takıma ihtiyacım yok. Yine de düşüncen çok hoş. Sağ ol anne.
-Robert Hall'dan. -Tesis içinde terzi de var.
Düşüneyim. Düşünebilir miyim?
Düşünecekmiş. Düşünmeyeceksin.
-Düşüneceğim. -Hayır, düşünmeyeceksin. Seni biliyorum.
-Tanrım. -Sen asla...
Meşgul. Annelerini dinlemek istemiyorlar.
Kıyafet umurunda değil. Onun tek derdi insanlık.
-Evet. -Oğlum dünyayı iyileştiriyor.
Jonas'ım. Jonas!
Evet anne?
-Dünyayı iyileştiriyorsun. -Elimden geleni yapıyorum anne.
Buradan çıktın. Benden.
-Ben yaptım. -Tamam.
Harika gidiyorsun. Harika.
Çok iyi bir çocuk Dora.
Senin Timothy de öyle.
Acaba neden hiç arkadaş olmadılar.
-Timothy sporcuydu. -Sporcu mu?
Yankees'te atıcı olacaktı
ama sonra sade bir hayat istediğine karar verdi.
-Robert Hall'da çalışmak istedi. -Evet.
Hâlâ şu tombul kızla mı çıkıyor?
Geçenlerde evin önünde gördüğüm, şu şişman kızla.
Çok tatlı bir kız Dora.
-Çok tatlı bir kız. -Güzel.
Bu arada, Albert Sabin'in ağızdan alınan çocuk felci aşısı çıkaracağını okudum.
Sabin'e tüküreyim. Bir daha adını ağzına alma.
Ağızdan alınanmış.
Şuradaki çocuk, haftanın yedi günü
sabahın ikisine kadar laboratuvarda çalıştı.
O Sabin tam bir sahtekâr.
-Şarlatanın teki. -Tamam.
Adını bir daha anarsan senin de işin biter.
İşin biter Evelyn.
Birden fazla kahraman olabilir.
Hayır, sadece bir tane var. O da benim oğlum!
Bir tek o!
O aşı insanları öldürecek.
Kalp krizinden gidecekler.
Geber Bobby. Köpek gibi öl.
Duyduğuma göre taşakları kurutuyormuş.
Hadi canım sen de.
Bilim hakkında hiçbir şey bilmiyorsun.
-Senden fazla biliyorum. -Doktor değilsin.
Baştaki ben olsam hiçbir çocuğun o aşıyı olmasına izin vermezdim.
Kızamık aşısı da dâhil.
-Baştaki sen olsan mı? -Evet.
Tanrı korusun da bir gün aptalın teki çıkıp seni başa getirmesin.
İnsanlık için kara bir gün olur.
Anne, anne. Sakin ol. Onunla konuşmana gerek yok.
O ne dediğini... Neden bahsettiğini bilmiyorsun.
Aşı konusunda kafayı yemişsiniz.
Haklısın. Biz deliyiz Bobby.
-Aklımızı kaçırmışız. -Deliyiz.
Sizin gibiler yüzünden herkes aşı olmak zorunda.
-Nazi Almanyası gibi Adolf. -Adolf mu?
-Pardon? -Oğluma nasıl Adolf dersin?
Adolf. -Nazi Almanyası mı?
Oğlumu o canavarla nasıl bir tutarsın?
-Jonas hayat kurtarıyor. -Merhaba?
Aşılarla uğraşacağınıza...
Affedersiniz. Burası 69 Sokak 437B mi?
Burası 439. Sanırım yan evi arıyorsunuz.
...florür cinsiyet karmaşasına yol açıyor.
Ben her gün pastörize edilmemiş süt içecek kadar akıllıyım.
Sütü doğrudan inekten içerim. Memesinden.
-Bunu herkes bilir. -Herkes mi bilir Bob?
Bu arada, İspanyol gribi biyolojik bir silahtı.
Aşkenaz Yahudilerine ve Çinlilere dokunmayacak şekilde tasarlandı.
Hükûmet bunu bilmemizi istemiyor.
-Tamam, bu o. -Bir balinanın kafasını kestim.
Motorlu testereyle.
Sonra da duvara astım. En azından değerlendirdim.
-Ne yapıyorsunuz? -Hadi.
-Onu içeri tıkın. -Ne yapıyorsunuz?
Beyni kurtlanmış.
Bagajında da ölü ayı var.
O ayıyı yiyeceğim!
-Hasta herif. -O ayıyı yiyeceğim!
-Biraz yürüyelim. -Ne?
Belki onunla işiniz bitirince bunun için gelirsiniz.
Jonas. Çok komik.
Bütün komedyenlerden daha komik.
-Ne ? -Henny Youngman ve Milton Berle.
Komedyen olabilirdi ama bilimi seçti.
Bilimi seçti çünkü o bir dâhi.
O bir dâhi.
Benim dâhim.
Tercüme: Özge Çakır Lafçı Iyuno