Животот, Лери и потрагата по несреќа нешто како историја на Америка
Дјуи го победи Труман
Вечерта на 18 април 1775 година,
Пол Ревир ја доби задачата да јава до Лексингтон, Масачусетс,
со веста дека британските војници стационирани во Бостон
беа на пат да маршираат на северозапад од градот.
Ревир тргна на коњ,
и откако за малку избегна заробување надвор од Чарлстон,
тој ја промени својата рута и отиде низ Медфорд,
со предупредување до колонистите за претстојниот напад.
Знаете, Британците доаѓаат! Британците доаѓаат!
Храброто јавање на Ревир спаси многу животи...
и ненамерно уништи неколку други.
Британците доаѓаат! - Мора да бегаме!
Британците доаѓаат! Британците доаѓаат!
Господе, помогни ни. - Британците доаѓаат!
Мора да побрзаме. - Бегај! Бегај!
Спасувај се кој може!
О, срање. Британците. Британците доаѓаат!
Еј! Британците доаѓаат!
Боже мој. Елсбет! Елсбет!
Да? Што се случува? - Британците доаѓаат.
Британците доаѓаат. - Што?
Мора да се спакуваме и да излеземе. - Каде ќе одиме?
Не знам. - Можеме да одиме кај сестра ми во Ипсвич.
Кај твојата сестра? - Да.
Не, таа е пуританка. Не можеме да одиме таму.
Пред секој оброк, таа се моли 45 минути.
Не знам за што е благодарна. Половина деца ѝ се мртви.
Таа сè уште има пет добри. - Добро, ќе одиме кај сестра ти.
Земи ги работите. Спакувај ги твоите работи. -Да ги земам морковите?
Моркови, добро. Добра ужина. - А што е со јајцата?
Јајца на патување, со коњ? Дали си луда?
Ја носиш твојата колекција од пердуви? - Ова не е колекција од пердуви.
Ова се перца. Го имам ова уште од дете.
Ова беше во рацете на Џон Винтроп денот кога почина од плеврит.
Прави место за мама. - Не го носиш тоа.
Ова е портрет од денот на свадбата. Имаше 25 години.
Таа жена е чудовиште. - Го делиме твојот багажник.
Дозволи ми да ја земам мама.
Те молам! Таа е мртва! - Извади ја оваа проклета жена од...
Остави го тоа тука. Не ни треба во колата.
Знаеш што е навистина иритирачко кај тебе?
Да не го спомнуваш моето мешање путер.
Навистина? - Точно така.
Ти си најлошиот мешач на путер во светот.
Не можеше да мешаш путер да си го спасиш животот.
Како се осмелуваш?
Никој не меша подобро од мене. Јас сум најдобриот што постои.
Одам во насока на стрелките, а потоа пумпам, пумпам.
Побрзо, побрзо, мешај, мешај.
Мајка ми рече, омажи се за него, но неговиот путер е горчлив.
Не е горчлив. Подобар путер е. - Горчливиот путер не е подобар.
Горчлив путер е подобар. - Никој не го сака твојот путер!
Патем, твојот гулаб е брашнест.
Мојот гулаб? Сите го сакаат мојот гулаб.
Никој не го сака твојот гулаб. И знаеш што?
Затоа луѓето не доаѓаат дома.
Тие не можат да го издржат.
Треба да им ги видиш лицата.
Тие се грчат. Имаат мачнина, им се гади.
Знаеш зошто не доаѓаат? Затоа што си здодевен.
Затоа не доби покана на чајанката со Мајкл Фини.
Тој рече: “Сè што прави е да зборува за работата.“
Бидејќи мојата работа е многу интересна, затоа.
Градиш буриња. - Да.
Бурињата се интересни. - Никој не ги смета бурињата интересни.
Не ти се интересни бурињата затоа што не ги разбираш бурињата.
Бурињата се премногу комплицирани за тебе.
Не е лесно да се изгради буре. - Навистина?
Ставањето дрво во круг е тешко?
Мислиш дека е лесно да се добие дрво во круг?
Толку си глупава. - Лесно е да се добие дрво во круг.
Доаѓа од дрво!
Што е тркалезно!
И тоа е со големина на буре!
Во ред, немам време за расправа. Да го заборавиме ова.
Да завршиме со пакувањето. - Добро.
Ќе донесам уште гравирана коска. - Да, добра идеја.
Што е тоа? Што имаш? - Не, не е ништо.
Ако не е ништо, зошто не можам да видам? - Ако беше нешто, ќе ти кажев.
Тоа не е ништо, зошто да гледаш во ништо?
Без разлика дали е ништо или нешто слично, Сакам да видам. Сега...
Зошто имаш слики на гологради белкињи?
Во ред, многу, многу лесно е да се објасни.
Започнувам бизнис со путер
и ќе ставав нејзина слика на теглата.
Не знаев дека ќе биде гола.
Зошто би имал голи Мешпи Индијанки? на путер?
Мешпи? Случајно се Ирокези. Јас не сум дивјак.
Што имаат тие врска со путерот?!
Моја грешка. Извинете, луѓе. - Што е тоа?
Жал ми е.
Британците нема да дојдат.
Не доаѓаат. - Што?
Моја грешка. Жал ми е. - За што зборуваш?
Не се упатуваат тука.
Тие се упатуваат кон Конкорд. - Што беше сето тоа претходно?
Трчаше по ридот врескајќи,
доаѓаат, доаѓаат.
Тоа ми беше кажано. - Кој ти кажа дека Британците доаѓаат?
Некои момци. - Кои се тие?
Некои супер момци. Слушнав дека Британците доаѓаат.
Да. Треба да им соопштиме на луѓето.
Јас си реков, да им кажам на луѓето. Би сакал да се вклучам.
Тие рекоа, добро, можеш да го направиш ова.
Знаете велат дека Британците доаѓаат,
и се обврзуваш да им кажеш на сите?
Така ли помина ова? - Да, па, тие се прилично супер момци.
Може требаше да врескаш, Британците можеби доаѓаат.
Тие доаѓаат.
Тие не доаѓаат тука.
Ќе им кажеш дека направиле грешка? - Не.
Зошто не? - Ова се супер момци.
Нема да кажам, направи грешка. Британците не доаѓаа баш таму.
Тие не се... Тие нема да се дружат со мене.
Ревир. - Што?
Знаеш што направи за мене тука?
Ме заеба многу. Ти благодарам.
Одлична работа, Ревир. - Се извинувам.
Но, јас не сум задолжен за вашиот живот, господине.
Значи, Британците нема да дојдат.
Жал ми е за тоа, на сите. Тоа беше... Тоа е моја грешка.
Британците нема да дојдат.
Смешна приказна.
Ова...
Овој тип Ревир, каква глупост направил.
Овој човек е чукнат.
Како што се испостави... Британците нема да дојдат.
Може да веруваш?
Тие не доаѓаат.
Да, да, да. Сето ова е...
Знаеш... Да...
Значи, знаеш, можеме да се распакуваме
и да ги продолжиме нашите прекрасни животи тука и...
Како и да е, што има за вечера? Се надевам дека е гулаб.
ТЕКСАС
Тексашката револуција беше бунт од американски доселеници
против владата на Мексико.
На 23 февруари 1836 година, Дејви Крокет, Џејмс Боуви,
и мал гарнизон од околу 200 тексашки волонтери
биле во опсада од мексиканската армија од 2 до 3000 војници
под генерал Санта Ана
во она што стана познато како Битката кај Аламо.
Сите бранители беа убиени,
и беа помалубројни десет спрема еден,
имаа мали или никакви шанси за победа.
Но покрај тоа,
можеби имало многу поинаква причина зошто Аламо не успеа.
Нашата прва наредба за работа е да се зацврсти овој источен ѕид.
Да, источниот ѕид. Потребно е зацврстување.
Апсолутно. Полковник Тревис рече да ја земеме целата муниција
и да ја поставиме на главниот плоштад.
Тревис? - Знам.
Мисли дека е голем шеф. - Ние ја работиме целата работа.
Тие се во својата соба цел ден извикувајќи наредби.
Тие не прават глупости.
Не знам што прават. - Ти ја работиш работата.
Погледни ме. - Да те прашам нешто.
Тука нема надворешен дел. Имаш добро место?
Мислам, добив место, но не ми се допаѓа.
Надвор е покрај пекан дрвјата.
Одам низ полето со кактуси.
Обично ова дрво. - Да. Го разгледав тоа.
Имаш место? - Добив прилично добро место.
Каде? - Знаеш...
Па само кажи ми ја општата близина.
Ова е сè што ќе ти кажам. Не ме прашувај ништо друго.
Тоа е на северната страна, некаде надвор...
Нема да го најдеш. - Дали е северно од Кактусовите Пустини?
Заборави. Готово е. Ќе ти кажам ова.
Не можеше да најдеш подобро место.
Навистина? - Фантастично е.
До раскрсницата на реката?
Тревата таму е помека. - Завршив со тоа.
Нема да го споделиш местото на твоето олеснување?
Дејви, знаеш што чувствувам за тебе. - Да.
Но нема да дознаеш каде е тоа место.
Нема да ми го кажеш местото?
Нема да ти кажам за местото за олеснување.
Никогаш нема да дознаеш. - Лари, ајде, човече.
Јас се олеснувам овде
на она што може да биде шесто ниво од Дантеовиот Пекол.
И...
Што? - Може ли да поставам прашање?
Секако.
Само што сфатив дека никогаш не сум те видел без таа капа на себе.
О, оваа капа? Никогаш не си ме видел без капа?
Ни еднаш. - Ми се допаѓа капата. Ми одговара.
Те познавам девет месеци?
Да. - Никогаш не ја соблекуваш.
Па, ја соблеков. - Навистина?
Никогаш не си видел. Ја симнувам навечер.
Не мислам дека некој видел. Разговарав со луѓе за тоа.
Што е тоа, ракун? - Ракун, да.
Одвратен чистач.
Како може да го носиш тоа? -Ти велиш одвратно, јас велам снаодливо.
Тие јадат ѓубре. - Еве ја работата со шапката.
Таа едноставно навистина ја поврзува облеката.
Дури и тој ден на пливање, ја носеше капата на глава.
Не сакам премногу да бидам изложен на сонце. -Поентата е...
Изгледа како да криеш нешто. - Не кријам ништо.
Вистина? - Нема што да се крие.
Може да ти раскажам приказна? Еден ден ја запознав таа жена.
Имав шапка на глава. Оставив добар впечаток. Ја видов следниот ден.
Немав капа на себе.
Таа го виде ова.
И беше доста разочарана.
Претпоставувам она што го кажувам е
мислеше дека ја измамив на некој начин со носење капа.
Не ми се допаѓа тоа што инсинуираш. Јас сум отворена книга.
Што има под таа капа, Дејви? - Глава.
Што има на главата? - Коса.
Би сакал да видам. - Ова е мојот изглед.
Оваа работа, ресите. - Сфаќам.
Убив мечка кога имав 3 години. Тоа е дел од тоа.
Доста со таа глупост со мечката кога имаше 3 години.
Тоа не се глупости. - Не си убил мечка.
Убив... - Дај олабави.
Не паѓам на тоа. - Бев 3,5. Заокружив надолу.
Добро, да. - Убив мечка.
Веќе беше мртва, се обложувам.
Не беше мртва.
Умираше.
Не реков дека не е убиство од милост.
Само реков дека убив мечка.
Ја “уби мечката“, и не си ќелав.
Под оваа шапка има коса.
Ајде да ја видиме косата.
Сакаш да видиш што има под капата? - Да.
Направив. Познат сум по мојата брзина. Што?
Полека, Дејви. - Ќе те растурам
и ќе те носам како моја следна шапка.
Полека, Дејви.
Не си ќелав.
Драго ми е што се разбравме. - Господине. Мексиканската војска е на пат.
Колку? - Најмалку 2000. Можеби и повеќе.
Две илјади.
Еве нè, 200 Тексашани, помалубројни десет спрема еден.
Кажи му на полковникот Тревис дека ќе се бориме до последен човек.
Да, господине.
Што? Што беше тоа?
Реков, ќе се бориме до последниот човек.
Мислев дека тоа го кажа. Дали е тоа мудро?
Тука сме. Мораме да го браниме Аламо.
Ако сите ќе умреме,
која е поентата?
Зошто едноставно не го закачиме белото знаме и да си одиме дома?
Тогаш ќе нè сметаат за кукавици. - Кој ги врти?
Треба да умреме тука со чест!
Ќе одам таму и ќе ги инспирирам мажите.
Ајде, запали ги.
Жал ми е.
Тој е ќелав под тоа.
Сјајна глава.
Не се шегувам, погледни го. Воопшто нема коса.
Што е тоа?
Боже мој. Крокет е ќелав.
Крокет е ќелав. Крокет е ќелав!
Затоа никогаш не ја симнуваше шапката.
Навистина ќелав.
Не можам да напаѓам.
Дејви Крокет се бори како ѕвечарка.
Дури ни со 10.000 луѓе не можеме да победиме.
Не знам што да правам.
Еј, генерале! Задржи сè!
Господине! Почекајте!
Еј, генерале!
Генерале Санта Ана. Господине! Почекајте!
Смири се, војнику, што е?
Генерал Санта Ана... тој нема коса.
Кој нема коса? - Крокет.
Тој секогаш носи капа од ракунска кожа.
Затоа што е ќелав!
Ќелав? - Да.
Крокет е ќелав? - Крокет е ќелав!
Ниеден човек со коса не следи ќелав човек.
Никогаш. Тој нема коса... тој нема ништо.
Тој нема ништо. Тој не е маж!
Ќелав човек е смешен!
Ќелав човек е кловн!
Да, кловн!
Ќелав човек е неуспех. Значи...
Го напаѓаме Аламо!
Можете ли да верувате дека тоа не беше сè до 1920 година
жените во Соединетите Американски Држави кога добија право на глас?
Усвојувањето на 19-от амандман беше кулминација на децении борба
од суфражетки како Сузан Б. Ентони.
Во 1869 година, заедно со Елизабет Кејди Стентон,
таа основа Здружение за право на глас на жените,
борејќи се за правото на глас на жените,
да имаат имот и да имаат еднаков пристап до образование.
Сузан Б. Ентони се соочувала со постојано исмејување и мизогинија,
но никогаш не се поколеба во својата посветеност за каузата на еднакви права.
Пријател или непријател, Сузан Б. Ентони се залагаше сите да имаат место на масата.
1884 -РОЧЕСТЕР, ЊУЈОРК ДОМ НА СУЗАН Б. АНТОНИ
Но имаше некои што посака да не седат до неа.
Колку е убаво што сте сите тука на нашата трпеза.
Ви благодарам што дојдовте. Тоа ми значи сè на светот.
Сузан, ти благодарам. - Ви благодариме што нѐ поканивте.
О, Алфред. - Изгледа прекрасно.
Фала што нè поканивте. - Фала, Херберт.
Ви благодарам, тетка Сузан. - Секако.
Апсолутно. - Многу љубезно.
Што? - Реков благодарам што дојдовте.
Треба да возвратиш. - Интересна е поентата што ја покренувате.
Тоа е непотребен реципроцитет ако размислиш за тоа,
затоа што ти не беше таа која ме покани.
Твојата прекрасна сестра Едит ме покани. На која ѝ се додворувам.
Дали тоа е вистинскиот збор? - Да.
На која се додворувам. Таа ме покани.
Ќе ти кажам што ќе правам, Сузи. - Сузан.
Ќе ти кажам што ќе правам. Колку и да ме покани,
ќе ѝ дадам 90% од благодарноста.
Внимавај на моите 90%.
Благодарам многу што ме покани.
Нема за што. - А тебе ќе ти дадам 10%.
Ви благодарам. - Да, тоа беше одлично.
Рамноправно е. - Добро прилагодување.
Па, ајде да уживаме во нашиот оброк. - Ви благодарам.
Аспарагусот во салатата беше одгледан во градината на Едит.
Твојата сестра? - О, боже мој.
Ти благодарам, Едит.
Колку вкусно. - Таа умее со зеленчукот.
Сакам да помагам работите да растат. - О, ќе кажам дека сигурно го правиш тоа.
Се чини дека не јадеш.
Нешто не е во ред? - Да...
Не бев многу гладен. Ручав доцна.
Да? Во колку часот? - Четири.
Четири? Зошто јадеш во 4 кога ќе дојдеш на вечера?
Бев премногу гладен, а и многу сум слаб.
Да, беше прегладнет.
Можеше да јадеш нешто за ужина, крекер или нешто слично.
Да, Сузи, тоа беше идејата. - Сузан.
Да, Сузан, тоа беше идејата. Во куќата немаше крекери.
Секој има крекер во куќата. - Имаш крекери?
Секако. - Обично имам крекер.
Немав крекер. Крекерот е од најголема важност за ужината.
И така направив сендвич. - Сендвич?
Одгоре имаше печен кромид...
Тој обожава печен кромид. - Го исеков на четири дела.
Ќе изедам една четвртина. Една четвртина стана две четвртини
и три четвртини...
Сум бил таму. - Да. Извини.
Се чини дека си маж со малку самоконтрола.
Да ти кажам нешто.
Секоја минута што сум околу оваа жена без да ја допрам,
покажувам одлична самоконтрола.
Нема да јадеш ништо?
Не изгледа така. - Зошто воопшто дојде?
Па, најпрво, нема да зажалиш за моето присуство овде.
Дали сум додаток овде? - Целосно дополнување.
Ќе видиш. Нема да наидеш на ваква личност секој ден.
Тоа е сигурно. - Имам многу да понудам освен јадење.
Каков е оброкот на сите други? - Вкусно е.
О, да. - Ви благодарам.
Навистина. - Погледни ја оваа мала виљушка.
Која е идејата зад ова? - Тоа е виљушка за салата.
Зошто оваа виљушка мора да е помала од онаа со која го јадете главното јадење?
Зошто да јадеш со чинии? Зошто да имаш ножеви?
Зошто да носиш очила? Така се прави тоа.
Некои работи се таму само по навика и немаат смисла.
Точно мојата поента за правото на глас. Понекогаш работите мора да се променат.
Да. - Апсолутно.
Знаеш што? Како е ова за теорија?
Треба да ја јадеме салатата со големата виљушка
па ќе се храниме поздраво и ќе јадеме повеќе салати.
Малата виљушка треба да биде за главното јадење за да јадеме помалку.
Ја гледаш промената што ја направив? - Иновација.
Ти си толку паметен.
Брилијантно. - Што?
Тој навистина има поента.
Ако ги погледнете ножевите, тие се со иста големина.
Идентично.
Да, идентично. Кој друг ќе предложи менување на виљушка? Никој.
Како да вечераш со научник. - Јас сум дополнување.
Каде на друго место ќе чуете вакви коментари?
Не од овие двајца вкочанети.
Никогаш не би помислил на тоа.
Овие господа се почитувани граѓани.
Алфред е најголемиот сопственик на мелница во западен Њујорк.
Вработуваме над 120 деца.
Можеме ли да наздравиме?
Здравица, Едит? - Да, да.
Каде е виното?
Ќе наздравиме со вода. - Ова е вода?
Јас сум човек што не пие алкохол. - Да имавме вино, луѓето ќе се опуштеа.
Ние практикуваме умереност. - Да.
Сметаме дека во движењето за умереност... - Умереност...
Алкохолот е зло што треба да се искорени.
Ние живееме живот со цел.
Изгледаш како да се забавуваш.
Прекрасно се забавувам. О, да, се забавувам. Се забавувам одлично.
Гледаш колку е ова неправедно.
Само затоа што не сакаш да пливаш, никој друг не може да влезе во вода?
Моја куќа, мои правила. - Но, ќе има порто по вечерата?
Нема порто, Херберт. - Нема ни шери?
Умереност. Чувствуваме, во ова домаќинство,
дека тоа е зло.
Мора да видите кај воденицата. - Тоа е проблем.
Децата пијат во воденицата. - И многу плачат.
Дали сте за тоа децата да пијат во воденицата?
Не ги сакам децата, навистина не ме загрижува што прават.
Сузан. - Да, драга?
Не сме дале забелешки за новиот изум
штотуку го инсталиравте, електрична енергија.
Овие фенери и лустери, колку се убави.
Не знам.
Има нешто во сјајот на свеќата што сè уште го ценам.
Јас сум повеќе од оние што користат лој и восок.
Верувам во напредок. - Точно и побезбедно е.
Побезбедно од восок и пламен? - И тоа како.
Како се викаш? - Херберт.
Херберт, во ред.
Сакав да се сетам
по некоја случајност ако повторно се сретнеме.
Бидејќи тоа нема да биде планиран состанок.
Што сакате да кажете, господине?
Морам да кажам, оваа електрична енергија е најголемото нешто досега.
Морам да купам едно. Кој е твојот електричар?
Не се сеќавам. - Навистина? Не се сеќаваш?
Навистина? Навистина, не се сеќаваш?
Едит, треба да разговарам со тебе за сосовите.
Те молам, дојди во кујната. - Извинете.
Погледнете ја оваа жена. - О, престани.
Дали некогаш сте виделе ваква убавина? - Таа е прекрасна.
Тешко е да се поверува дека овие двајца дојдоа од истата утроба.
Еден од нив мора да е посвоен. - Ми треба пијалак.
Зар? - Најдефинитивно.
О, мангупе. - О, Лоренс.
Што ти е што го доведе овој идиот?
Многу ми се допаѓа. Толку си строга кон него.
Не сум. Нешто не е во ред со него.
Паметен е. Работата со виљушката беше генијална.
Те молам. Тој е полош од тој циркуски изведувач.
Ти реков да не го изговориш името на Карл Голтачот на мечеви
со твојата уста. - Отидов предалеку.
Лоренс имаше право.
Јас го поканив. Требаше мене да ми се заблагодари, не тебе.
Во ред. Ќе се обидам да бидам прифатена.
Ќе се обидам да бидам толерантна затоа што те сакам.
Ти благодарам, Сузан. - Што ќе правам со тебе?
За мојот нов омилен гостин на вечера. - Што по ѓаволите, мислиш дека правиш?
Дали е тоа алкохол? - Не, тоа е шалитра.
Шалитра жими газов.
Ми помага да ги ограничам сексуалните апетити.
Инаку, се плашам за кутрата жена.
Едит. - Извини, Сузан.
Ти си лошо влијание.
Не сме сите совршени како тебе.
Истото е и за жена. Можете да ја замислите привлечноста овде.
Во ред. Ајде да продолжиме.
Не ми треба оваа слика.
Сузан, дали си спремна за вашата средба со Конгресот?
Многу сум возбудена.
Ние подготвивме амандман, ќе го презентираме пред Конгресот
за жените да имаат право на глас.
Така е. Да. - Да.
Да. Да.
Ја слушнавте?
Дали го слушате ова? - Да.
Тоа е добра работа. - Тоа е смешно.
И што е толку смешно? - Не можеш да бидеш сериозна.
Јас сум многу сериозна.
Цел свој живот го поминав работејќи на ова. -Ова е тажен ден.
Апсурдно е на прв поглед. - Жените не можат да гласаат.
Зошто жените не треба да имаат право на глас?
Ви правиме услуга што не ви дозволуваме да гласате.
Мажите и жените се создадени еднакви пред бога.
Да. - Треба да имаме еднакви права.
Да. - Ајде, Сузи.
Сузан. - Ајде, Сузан.
Зошто жените не треба да имаат право на глас?
Точно, Лоренс, зошто?
Мислам дека имам идеја. Добив идеја.
Претпоставувам за ова за правото на глас на жената.
Мислам дека ако жената е привлечна и способна да улови маж,
таа не треба да може да гласа.
Прекрасна жена како Едит треба да биде дома,
да готви, да се грижи за децата.
Но другите,
кои немаат никаква привлечност за спротивниот пол,
борбени жени, кавгаџики, вештерки, немажени жени
тие жени треба да можат да гласаат.
Ова е добар компромис. - Тоа изгледа разумно.
Кој ја донесува оваа одлука? - Со задоволство го правам тоа.
А зошто ти? - Секој маж би можел да го направи тоа.
Секој човек со визија. - На пример Едит.
Ужасно ми е жал, но, драга моја, не можеш да гласаш.
Ви благодарам. - Елеонор, ни ти не можеш да гласаш.
Марта, нема глас за тебе. - Премногу убава.
Клара, многу ми е жал.
А ти, Сузан.
Ти...
Можеш да гласаш. - Што? Затоа што што?
Знаеш, затоа што... Да. Знаеш.
Благодарам за вашата дозвола, но не ми е потребна.
Елизабет Кејди Стентон и јас го составивме амандманот,
и се надевам повеќето мажи во Конгресот не се чувствуваат така, Лоренс.
Забележувам дека поминуваш многу време со оваа Елизабет Кеди Стентон.
Многу сме блиски. Со години работиме заедно.
Да, многу сте блиски. -Да, таа помогна за пишувањето на амандманот.
Може да се каже многу, многу блиски.
Почнувам да чувствувам дека можеби е време да си заминеш, Лоренс.
Мислам треба да гласаме. - Ајде да гласаме.
Кој мисли дека е време Лоренс да си замине?
Секако, само мажите можат да гласаат.
Едит, прости ми,
ама мислам дека треба да си одиш од мојава куќа, Лоренс.
Јадеше пред да дојдеш, не ти се допаѓаат виљушките,
не ти се допаѓа храната, пиеш, и не сакаш да гласаме.
Во оваа куќа, жените имаат право на глас.
Губи се по ѓаволите. - Ме бркаш?
Губи се по ѓаволите.
Добро. Си одам, Сузи.
Ајде, Едит. Ајде да одиме.
Жал ми е, Лоренс. Таа ми е сестра.
А сега губи се по ѓаволите.
Па... - Добро.
Можеби сега можеме да имаме убава вечера.
Значи... О, еве го доаѓа.
И уште нешто, Сузан Б. Ентони.
Не мора да ми кажеш што претставува буквата Б.
И мала виљушка.
Мала виљушка!
Надвор!
На 20 јули 1969 година,
Нил Армстронг и Едвин Баз Олдрин беа првите луѓе што стапнаа на Месечината.
Армстронг отиде прв,
изговарајќи ги познатите зборови “Тоа е еден мал чекор за човекот,
но џиновски скок за човештвото“.
Тоа беше крунско достигнување во човечкото истражување,
стана уште позабележително кога ќе размислите
тие брзаа низ вселената четири дена во мала метална капсула
контролирана од компјутер на НАСА
милион пати помалку моќен отколку вашиот паметен телефон.
Низ целото патување, Нил и Баз беа во постојана комуникација
со контролата на мисијата во Хјустон, и неодамна беа објавени нови касети
што го прикажуваат нивното патување во поинакво светло.
Надморска височина сега 21.000 стапки. Сè уште изгледа многу добро.
Хјустон, дај ни читање на алармот во 12:02.
Во ред, изгледа добро, Нил. Надморска височина сега 21.000 стапки.
Добро ни изгледаш, Игл. - Примено.
Еј, што купи за подарок за тие од лансирањето?
Што? Подарок на момците за лансирањето?
За што зборуваш? - Им купив патери за голф.
Купи подарок за момците за лансирање? Се шегуваш?
Зошто го направи тоа? - Па, нè праќаат на Месечината.
Јас не им купив ништо. - Добро е.
Не. Тие мора да мислат дека сум некаков скржавец
или неблагодарен или слично.
Сигурен сум дека не мислат така. - Па, ми се чини чудно
дека ти им купи нешто, а јас не.
Ќе зборуваат за тоа.
Кога одиш кај некого на вечера, се појавуваш со празни раце?
Да.
Па, тоа е лошо. - Зошто е лошо?
Ако треба да купам нешто кога одам на вечера,
не сакам ни да одам.
Не поканувај ме. - Не мислев ништо со тоа.
Тоа беше убав гест.
Да. Таква е работата. Никогаш не помислувам на тоа.
Ми треба некој да ми каже за нивниот гест
за да го повторам нивниот гест.
Никогаш не помислувам на гестови. - Беше само нешто мало.
Им купив подарок на момците од лансирањето.
Надморска височина 4200.
Одлично слетувате, крај.
Примено. Слетување 4000 стапки.
Немаше да те убие да ми кажеше. Не разбирам како можеше да не ми кажеш.
Па, дај им подарок за враќање. - Подарок за враќање?
Земи им нешто од Месечината. Врати камен.
Камен? - Да.
Дали си луд? Ги чувам камењата.
Ќе го чуваш секој камен од Месечината?
Да. Ќе земам многу камења.
Многу.
Ќе ги проголташ камењата? - Донесов торба за перење алишта.
Донесе торба за камења? Тоа не е многу научно.
Ќе ги ставам камењата во торбата. Ова се месечеви камења, тапчо.
Тие не се тестирани.
Може да заработиме милиони од овие камења. Биди паметен.
Може да заработиш милиони со говорни ангажмани.
Нема потреба да враќаш камења и да ги даваш или да ги продаваш.
Добро, поарно да не кажеш ништо лошо. - Се извинувам.
Немав намера да те вознемирам. - Па, ме збеснува.
Мислам, жал ми е. - Да заборавиме.
Може да почекаме секунда?
Ќе слетаме на Месечината. Ајде.
Слетуваме на Месечината! - Слетуваме на Месечината!
Слетуваме на Месечината.
Примено, разбравме дека ќе слетувате, 3000 стапки.
Примено. Се спуштаме 3000 стапки, прием. - Добри радарски податоци.
Сега сме во фаза на пристапување. Сè изгледа добро.
Еј, патем, Мислам дека смислив добра реченица
за кога ќе стапнам на Месечината за првпат. Во ред?
Што? Што мислиш?
Ќе бидам првиот човек што стапна на Месечината.
Морам да кажам нешто длабоко, со гравитација.
Се сетив на нешто. - Кој рече дека го правиш првиот чекор?
Тие рекоа. - Кои се тие?
НАСА. Момците од лансирањето.
Ти прв ќе стапнеш на Месечината?
Никој не ми кажа за ова. - Мене ми кажаа.
Не ти кажаа тебе? - Не.
Па, што мислиш за ова?
Тоа е еден мал чекор за човекот,
и еден џиновски скок за човештвото.
Тапа.
Тапа е. За нигде е.
Што... - Тоа е толку банално.
Можев да смислам подобар текст
од она здодевно, “еден мал чекор за човекот“.
Можеш подобро? Што имаш?
Можам подобро додека спијам. - Дај ми реченица, ако таа не е добра.
“Летај ме на Месечината и дозволи ми да си играм меѓу ѕвездите.“
Како песната. - Која песна?
Песна наречена “Летај ме на Месечината“. -“Летај ме на Месечината“?
Синатра. - Не сум чул за тоа.
Не си ја слушнал песната, ама совршено го цитираше текстот?
Зошто едноставно не почнеш да пееш “Летен ветер“?
“Летај ме на Месечината, дозволи ми да си играм...
“Да видам каква е пролетта“ на Јупитер и Марс“.
О, да, тоа... Ти си... Срање, во право си. Тоа е песна.
Кога ќе слеташ на Месечината, речи им:
“Ако можам да стигнам дотука, ќе успеам каде било“.
Добро, што велиш за ова? Ќе земам камен, во ред?
Се преправам дека го јадам. Си велам:
Гауда. - Гауда?
Да, Гауда. Сирењето.
Да, не, сфатив. - Смешно е. Немаш чувство за хум...
Тоа е твојата работа. Немаш смисла за хумор.
Можев да раскажувам шеги, ништо да не сфатиш.
- Што? -Требаше мене да ми речат да ја смислам реченицата.
Зашто сум креативен. -Толку си креативен што правиш плагијат од Синатра.
Имав многу претстави во средно училиште. -Добро.
Јас го играв Роберт Браунинг во Баретс на улицата Вимпол.
Бев фантастичен.
Само зашто го направи Баретс од улицата Вимпол
не значи дека си креативен.
Пишуваа за мене следниот ден во училишниот весник.
“Баз Олдрин е Роберт Браунинг.“ Напишаа со голема буква “Е“.
Се сеќаваш на некои реченици? Можеш да кажеш една на Месечината.
Игл, Хјустон вели тргнете со спуштање со погон.
Примено, подготви се за слетување.
Одиме, во исто време, одиме.
Дркаџија.
Сега знам зошто им даде подарок.
Сакаше прв да стапнеш на Месечината...
Што? -Со мито успеа да стигнеш на Месечината.
Им дадов подарок, зашто тоа го правиш.
Кој доби подароци од тимот? Сигурно никој не им дал подарок.
Никој досега не бил пратен на Месечината.
Боже мој, толку си очаен. Толку си лажен.
Јас сум лажен? - Да.
Едвин. Се нарекуваш себеси “Баз“.
Зошто? Затоа што звучи јако? Ти си Едвин Олдрин.
И јас би го сменил оти и двете имиња звучат чудно.
Многу ми е жал. - Си даваш име
за 10-годишно момче. Баз. - Да.
Дозволи ми да ти кажам нешто, шапшал. Кога имав 5 години,
наместо да ѕвонам на ѕвончињата на моите пријатели, јас велев,
“Баз, баз, баз“, и тоа име остана.
На сите мајки им се допадна. Баз е тука.
Не мислам дека е вистина. - О, мислиш дека измислувам?
Мислам дека само лажеш. - Јас лажам?
Ми кажа четири пати си имал секс со ќерката на Роки Марсијано.
Го направив тоа и беше фантастично.
Нема шанси Роки да дозволи некој по име Баз во близина на неговата ќерка.
Роки Марсијано ме запозна. Навистина му се допаднав.
Затоа не ми вели дека Роки не ми дозволуваше да имам секс со Луси.
Затоа што ми дозволи, а и Луси.
Ти “дозволил“ да имаш секс со неговата ќерка? Тоа звучи...
Каков морничав аранжман си имал со Роки Марсијано?
Игл, добро сте таму горе?
Само се спуштам... 700 стапки. - Орел, оди на слетување, прием.
Ќе ти кажам нешто, Нил.
Не верувам дека НАСА ти рече да бидеш прв на Месечината.
Да, ми рекоа. Јас не сум лажливец. - Не, не го направија тоа.
Ти си лажго. Ти си лажго. - Ти си лажго. Ти си лажго.
Ти си лажго. - Ти си лажго.
Те слушаме, Игл.
База на спокојство тука. Игл слета.
- Игл слета.
Игл слета. - Игл...
Игл слета. - Слетавме.
Да, слетуваме...
Добро, моторот запре. Изгледа добро, прием.
Ќе пробаме.
ЕВА напредува прекрасно.
Престани. Го уништуваш слетувањето на Месечината. На телевизија сме.
Лажлив кучкин...
Врати се внатре.
Тоа е еден мал чекор за човекот,
и еден џиновски скок за човештвото.
Врати се тука! Кучкин сине!
Уништуваш, Едвин. - Баз сум.
Дркаџија! - Премногу си скржав.
Му даде подарок на тимот за лансирање. -Те мразат.
Затоа не сакаа да одиш прв.
Подлизурко!
Тргни се од мене.
Моите очила! - Те мразам!
Превод: Милка Ристовска