DEWEY, TRUMAN'I YENDİ
18 Nisan 1775 akşamı,
Paul Revere, Boston'da konuşlu İngiliz askerlerinin
kasabanın kuzeybatısındaki kırsala ilerlemek üzere olduğu haberini
Massachusetts'teki Lexington'a ulaştırmakla görevlendirildi.
Revere atına atladı
ve Charleston dışında yakalanmaktan kıl payı kurtulduktan sonra
güzergâhını değiştirip Medford üzerinden ilerleyerek
sömürge halkını yaklaşan saldırı konusunda uyardı.
Hani şu "İngilizler geliyor! İngilizler geliyor!" sözü var ya.
Revere'in cesur yolculuğu pek çok hayat kurtardı
ama farkında olmadan birkaçını da mahvetti.
- İngilizler geliyor! - Kaçmalıyız!
İngilizler geliyor! İngilizler geliyor!
- Tanrım, bize yardım et. - İngilizler geliyor!
- Acele etmeliyiz. - Kaçın! Kaçın!
Canınızı kurtarın!
Lanet olsun. İngilizler. İngilizler geliyor!
Baksana! İngilizler geliyor!
Aman tanrım. Elsbeth!
- Neler oluyor? - İngilizler geliyor.
- Ne?
- Toparlanıp gitmemiz lazım. - Nereye gideceğiz?
- Bilmiyorum. - Ipswich'teki kız kardeşime gidebiliriz.
- Kardeşine mi? - Evet.
Hayır, o tam bir Püriten. Oraya gidemeyiz.
Her yemekten önce kırk beş dakika dua ediyor.
Neye şükrettiğini anlamıyorum. Çocuklarının yarısı ölmüş.
- Hâlâ beş sağlam çocuğu var. - Tamam, o zaman kız kardeşine gidelim.
- Tamam. - Toparlan.
- Eşyalarını topla. - Havuçları da alayım mı?
- Havuç olur. Güzel atıştırmalık. - Ya yumurtalar?
At sırtında yumurta mı taşınır? Çıldırdın mı?
Tüy koleksiyonunu da mı alıyorsun?
Bunlar tüy koleksiyonu değil.
Bunlar kalem tüyü. Çocukluğumdan beri saklıyorum.
Bu, John Winthrop zatürreden öldüğü gün elindeymiş.
- Anneme yer aç. - Onu götürmüyorsun.
Bu, evlendiği günkü portresi. O zaman 25 yaşındaydı.
- O kadın tam bir canavar. - Sandığını ortak kullanacağız.
- Dur... Bırak... - Dur da annemi alayım.
- Lütfen! O öldü! Öldü! - Çıkar şu lanet kadını...
Burada kalsın. Arabada ona yer yok.
Seninle ilgili en sinir bozucu şey ne biliyor musun?
Sakın yine tereyağı yayıklamam deme.
- Gerçekten mi? - Aynen öyle.
Sen dünyanın en berbat tereyağı yayıklayıcısısın.
Ölsen bile tereyağı yayıklamayı beceremezsin.
Bu ne cüret!
Benden iyi tereyağı yayıklayan yok. En iyisi benim.
Önce saat yönünde çeviriyorum, sonra pompalıyorum, pompalıyorum.
Daha hızlı, daha hızlı! Yayıkla, yayıkla!
Annem "Onunla istersen evlen ama tereyağı acı" demişti.
- Acı değil. Tereyağının iyisi bu. - Acı olanın iyisi olmaz.
- Acı tereyağı daha iyidir. - Senin tereyağını seven yok!
Senin de güvercinin saman gibi.
Güvercinim mi? Herkes güvercinime bayılır.
Güvercinini kimse sevmiyor. Dahası da var.
İnsanlar bu yüzden bize gelmiyor.
Buna katlanamıyorlar.
Yüzlerini görmelisin.
Suratlarını ekşitiyorlar. Mideleri bulanıyor, hasta oluyorlar.
Neden gelmediklerini biliyor musun? Çünkü sıkıcısın.
Michael Finney'nin çay partisine bu yüzden davet edilmedin.
"Hep işinden bahsedip duruyor" dedi.
Çünkü işim çok ilginç de ondan.
- Fıçı yapıyorsun. - Evet.
- Fıçılar ilginçtir. - Kimse fıçıları ilginç bulmuyor.
Fıçıları ilginç bulmuyorsun çünkü fıçılardan anlamıyorsun.
Fıçılar senin için fazla karmaşık.
- Fıçı yapmak kolay değil. - Öyle mi?
Tahtaları yuvarlak yapmak zor mu yani?
Tahtayı yuvarlak yapmak kolay mı sanıyorsun?
- Ne kadar anlamadığın ortada. - Alt tarafı tahtayı yuvarlak yapıyorsun.
Sonuçta ağaçtan yapılıyor!
Ki o da yuvarlak!
Hem de fıçı boyutunda!
Tamam. Tartışacak vaktim yok. Konuyu kapatalım.
- Toplanmayı bitirmeliyiz. - Tamam.
- Birkaç tane daha kemik oyması alacağım. - Evet, kemik oyması. İyi fikir.
- O ne? Elindeki ne? - Yok, bir şey değil.
- Madem bir şey değil, göstersene. - Bir şey olsaydı gösterirdim.
Bir şey yok. Niye görmek istiyorsun?
Bir şey olsa da olmasa da bakmak istiyorum. Şimdi...
Neden sende üstsüz Kızılderili kadın resimleri var?
Tamam, bunun çok basit bir açıklaması var.
Tereyağı işine girmeyi planlıyorum.
Onun fotoğrafını da kavanoza koyacaktım.
Çıplak olduğunu bilmiyordum.
Tereyağı kavanozunda çıplak Mashpee yerlilerinin ne işi var?
Mashpee mi? Onlar Iroquois, haberin olsun. Ben barbar değilim.
Bunların tereyağıyla ne alakası var?
- Benim hatam. Kusura bakmayın çocuklar. - O ne?
Üzgünüm.
İngilizler gelmiyor.
- Gelmiyorlar. - Ne?
- Benim hatam. Üzgünüm. - Neden bahsediyorsun?
Buraya gelmiyorlar.
- Concord'a gidiyorlarmış. - Az önceki bütün o tantana neydi?
"Geliyorlar, geliyorlar!" diye bağırarak
tepeden aşağı koştun.
- Bana böyle söylendi. - İngilizlerin geldiğini sana kim söyledi?
- Birkaç adam. - Kim onlar?
Birkaç havalı tip. "İngilizler geliyormuş.
Evet, herkese söylemeliyiz" dediler.
Ben de "Haber verme işini bana bırakın. Yardım etmek isterim" dedim.
Onlar da "Tamam, bu iş sende" dediler.
Birkaç tip "İngilizler geliyor" dedi diye
herkese söylemeye gönüllü mü oldun?
- Böyle mi oldu yani? - Evet. Bayağı havalı tiplerdi.
Belki de tepeden bağırarak inerken "İngilizler geliyor olabilir!" demeliydin.
Geliyorlar.
Sadece buraya değil.
- Onlara yanıldıklarını söyleyecek misin? - Hayır.
- Neden? - Çünkü bayağı havalı tipler.
Gidip de "Yanıldınız. İngilizler oraya gelmiyormuş" demeyeceğim.
Bir daha benimle takılmazlar.
- Revere. - Ne?
Bana ne yaptığının farkında mısın?
Hayatımı mahvettin. Sağ ol.
- Aferin sana Revere. - Özür dilerim
ama hayatınızdan ben sorumlu değilim efendim.
Yani İngilizler gelmiyor.
Bunun için üzgünüm millet. Benim hatamdı.
İngilizler gelmiyor.
Çok komik.
Şu...
Şu Revere denen adam var ya, tam bir kaçık.
O adam kafayı yemiş.
Meğer İngilizler gelmiyormuş.
İnanabiliyor musun?
Gelmiyorlar.
Evet, evet. Tüm bunlar...
Yani bilirsin...
Yani, eşyalarımızı geri koyup
buradaki harika hayatımıza kaldığımız yerden devam edebiliriz ve...
Neyse, akşam yemeğinde ne var? Umarım güvercindir.
TEKSAS
Teksas Devrimi, Amerikalı yerleşimcilerin Meksika hükûmetine karşı başlattığı
bir ayaklanmaydı.
23 Şubat 1836'da Davy Crockett, James Bowie
ve yaklaşık 200 Teksaslı gönüllüden oluşan küçük bir birlik,
Alamo Muharebesi olarak bilinen olayda
General Santa Anna komutasındaki
iki, üç bin kişilik Meksika ordusu tarafından kuşatıldı.
Tüm savunmacılar öldürüldü
ve sayıca on kat üstün bir kuvvetle
karşı karşıya olduklarından kazanmaları neredeyse imkânsızdı.
Ama tüm bunların dışında,
Alamo'nun kaybedilmesinin bambaşka bir nedeni olabilir.
İlk işimiz bu doğu duvarını güçlendirmek.
Evet, doğu duvarı. Güçlendirilmesi gerekiyor.
Kesinlikle. Albay Travis, tüm cephaneyi alıp
ana meydana koymamızı söyledi.
- Travis... - Farkındayım.
- Kendini büyük patron sanıyor. - Bütün işi biz yapıyoruz.
Bütün gün odalarında oturup emir yağdırıyorlar.
Bir halt yaptıkları yok.
- Ne yaptıklarını bilmiyorum. - Bütün işi sen yapıyorsun.
- Şu hâlime bak. - Sana bir şey soracağım.
Burada tuvalet yok. İyi bir yer biliyor musun?
Bir yer buldum ama bayıldığım söylenemez.
Ceviz ağaçlarının orası.
Kaktüslerin arasından geçiyorum.
- Genelde şu ağaç. - Evet, oraya bakmıştım.
- Sen buldun mu? - Gayet iyi bir yerim var.
- Nerede? - Bilirsin...
Bari kabaca nerede olduğunu söyle.
Tek diyeceğim, bana başka bir şey sorma.
Kuzey tarafında, dışarıda bir yerde...
- Yerini bulamazsın. - Kaktüs Çoraklığı'nın kuzeyinde mi?
Bitti. Konu kapandı. Sadece şunu söyleyeceğim.
Daha iyi bir yer bulamazsın.
- Gerçekten mi? - Muhteşem bir yer.
Nehrin ayrıldığı yerde mi?
- Oradaki çimler daha yumuşak. - Daha fazla konuşmayacağım.
Sıçma yerini benimle paylaşmayacak mısın?
- Davy, benim için çok önemlisin. - Biliyorum.
Ama o yeri sana asla söylemeyeceğim.
Bana yerini söylemeyecek misin?
Sıçma yerimi sana söylemeyeceğim.
- Asla öğrenemeyeceksin. - Larry, hadi ama dostum.
Ben burada
resmen Dante'nin Cehennemi'nin altıncı katı gibi bir yerde sıçıyorum.
Ve ben...
- Ne? - Bir şey sorabilir miyim?
Tabii ki.
Şimdi düşündüm de, seni o şapka olmadan hiç görmedim.
- Bu şapka mı? Şapkasız hiç görmedin mi? - Evet.
- Hiç. - Şapkamı seviyorum. Bana yakışıyor.
Seni dokuz aydır tanıyorum, değil mi?
- Evet. - Bir kere bile çıkarmadın.
- Ara sıra çıkarıyorum. - Öyle mi?
Sana denk gelmedi. Geceleri çıkarıyorum.
Bence seni kimse şapkasız görmedi. Millete sordum.
- Ne o, rakun mu? - Evet, rakun.
İğrenç bir leş yiyici.
- Bunu kafana nasıl takıyorsun? - Sana göre iğrenç, bana göre becerikli.
- Çöple besleniyorlar. - Bak, bu şapkanın olayı şu.
Kıyafeti gerçekten tamamlıyor.
Yüzmeye gittiğimiz gün bile şapka kafandaydı.
- Çok fazla güneşte kalmayı sevmiyorum. - Demek istediğim...
- Bir şey saklıyormuşsun gibi duruyor. - Hiçbir şey saklamıyorum.
- Gerçekten mi? - Saklamıyorum.
Sana bir şey anlatayım mı? Bir gün bir kadınla tanıştım.
Şapka kafamdaydı, iyi bir etki bıraktım. Ertesi gün yine karşılaştık.
Şapkamı takmamıştım.
Bunu gördü
ve bayağı hayal kırıklığına uğradı.
Yani demek istediğim şu,
şapkayı takarak onu bir şekilde kandırdığımı düşündü.
Bu imandan hoşlanmadım. Benim gizlim saklım yok.
- O şapkanın altında ne var Davy? - Bir kafa.
- Kafanın üstünde ne var? - Saç.
- Görmek istiyorum. - Benim tarzım bu.
- Olay bu işte. Püsküller falan. - Anlıyorum.
Üç yaşındayken bir ayı öldürdüm. Bu da bunun bir parçası.
Üç yaşındayken ayı öldürdüm saçmalığını kes artık.
- Saçmalık değil. - Ayı falan öldürmedin.
- Öldürdüm... - Hadi canım sen de.
- Bunu yemiyorum. - Üç buçuk yaşındaydım. Üç dedim.
- Evet, tabii. - Bir ayı öldürdüm.
Bahse girerim zaten ölüydü.
Ölü falan değildi.
Ölüyordu.
Can çekişen bir ayıydı demedim.
Sadece ayı öldürdüm dedim.
"Ayı öldürdün" ve kel değilsin.
Bu şapkanın altında saç var.
Aç da görelim.
- Altında ne var görmek mi istiyorsun? - Evet.
Gösterdim bile. Hızımla ünlüyümdür. Ne?
- Sakin ol Davy. - Seni parçalayıp
bir sonraki şapkam yaparım.
Sakin ol Davy.
Kel değilsin.
Değilsin.
- Bunu çözdüğümüze sevindim. - Efendim, Meksika ordusu geliyor.
- Kaç kişiler? - En az 2.000. Belki daha fazla.
İki bin.
Biz burada 200 Teksaslıyız, onlar ise bizim on katımız.
Albay Travis'e söyle, son adamımıza kadar savaşacağız.
- Emredersiniz efendim. - Herkes surlara.
Ne? O neydi?
Son adamımıza kadar savaşacağız dedim.
Ben de öyle duydum. Sence bu mantıklı mı?
Alamo'yu savunmak için buradayız
ama sonunda hepimiz öleceksek
bunun ne anlamı var?
Beyaz bayrağı çekip
evimize gitsek ya?
- O zaman bizi korkak sanırlar. - Kimin umurunda ki?
Burada onurumuzla ölmeliyiz!
Gidip askerleri cesaretlendireceğim.
Hadi, coştur onları.
Çok üzgünüm.
Aslında kelmiş.
Bildiğin parlak kafa.
Cidden, bakın. Hiç saçı yok.
Bu da ne?
Aman tanrım. Crockett kelmiş.
Crockett kelmiş. Crockett kelmiş!
Demek bu yüzden şapkasını hiç çıkarmıyordu.
Gerçekten kelmiş.
Saldıramam.
Davy Crockett çıngıraklı yılan gibi dövüşüyor.
On bin askerimiz bile olsa kazanamayız.
Ne yapacağımı bilmiyorum.
General! Her şeyi durdurun!
Efendim! Bekleyin!
Durun General!
General Santa Anna. Efendim! Bekleyin!
Sakin ol asker, ne oldu?
General Santa Anna... saçı yok.
- Kimin saçı yok? - Crockett.
Hep rakun kürkü şapka takıyor.
Kel olduğu içinmiş!
- Kel mi? - Evet.
- Crockett kel mi? - Crockett kel.
Saçı olan kimse kel birine lider diye bakmaz.
Asla. Saçı yoksa hiçbir şeyi yoktur.
Yoktur. Erkek bile sayılmaz!
Kel bir adam ciddiye alınmaz!
Kel bir adam soytarıdır!
Evet, soytarı!
Kel bir adam eziktir. Yani...
Alamo'ya saldırıyoruz!
Amerika Birleşik Devletleri'nde kadınlara oy kullanma hakkının
ancak 1920'de verildiğine inanabiliyor musunuz?
On dokuzuncu Anayasa Değişikliği, Susan B. Anthony gibi savunucuların
oy hakkı için yıllarca verdiği mücadelenin sonucuydu.
1869'da Elizabeth Cady Stanton ile beraber
Kadınlara Oy Hakkı Derneği'ni kurdu.
Kadınların oy kullanması, mülk sahibi olması
ve eğitimde eşit haklarının olması için mücadele etti.
Susan B. Anthony yıllarca alaylara ve kadın düşmanlığına maruz kaldı
fakat eşit haklar için verdiği mücadeleden asla vazgeçmedi.
Susan B. Anthony'e göre, kim olursa olsun herkesin masada söz hakkı olmalıydı.
1884, ROCHESTER, NEW YORK SUSAN B. ANTHONY'NİN EVİ
Yine de yanında oturmak istemediği kişiler de vardı.
Sizleri soframızda ağırlamak ne büyük mutluluk.
Geldiğiniz için teşekkür ederim. Benim için çok anlamlı.
- Susan, teşekkür ederiz. - Bizi davet ettiğin için teşekkürler.
- Alfred. - Harika görünüyor.
- Davetin için teşekkürler. - Teşekkürler Herbert.
- Teşekkürler Susan Teyze. - Ne demek.
- Elbette. - Çok naziksin.
- Ne? - Geldiğiniz için teşekkür ettim.
- Nezaketen karşılık vermeliydin. - İlginç bir noktaya değindin.
Aslında bakarsan, böyle bir karşılık vermeye gerek yok
çünkü beni sen davet etmedin.
Güzel kız kardeşin Edith davet etti. Kendisiyle flört ediyorum.
- Böyle mi deniyordu? - Evet.
Flört ettiğim kişi. Beni o davet etti.
- Şöyle yapalım Susie. - Susan.
Şöyle yapalım.
Beni o davet ettiğine göre
teşekkürün yüzde 90'ı onun hakkı.
İşte yüzde 90'lık kısım.
Beni davet ettiğin için çok teşekkürler.
- Rica ederim. - Sana da yüzde 10'luk kısmı veriyorum.
- Teşekkürler. - Evet, bu harikaydı.
- Adil oldu. - Güzel toparladın.
- Hepimize afiyet olsun. - Teşekkürler.
Salatadaki kuşkonmazları Edith kendi bahçesinde yetiştirdi.
- Kız kardeşin mi? - Aman tanrım.
Teşekkürler Edith.
- Çok lezzetli. - Sebze yetiştirmekte üstüne yoktur.
- Bir şeyleri büyütmeyi severim. - Orası kesin.
Pek yemiyor gibisin.
- Bir sorun mu var? - Evet...
Pek aç değilim. Öğlen geç yedim.
- Öyle mi? Kaçta? - Dörtte.
Dört mü? Yemeğe gelecekken neden saat dörtte yemek yiyorsun?
Nedenini söyleyeyim. Çok açtım ve hassas bir yapım var.
Evet, açlıktan ölüyordu.
Sadece bir kraker ya da öyle bir şey yiyebilirdin.
- Evet Susie, niyetim buydu. - Susan.
Evet Susan, niyetim buydu. Evde kraker yoktu.
- Her evde kraker vardır. - Sende kraker var mı?
- Tabii ki. - Normalde bende de kraker olur.
Ama kraker yoktu işte. Atıştırmalık için kraker şarttır.
- Ben de sandviç yaptım. - Sandviç mi?
Üzerinde közlenmiş soğan vardı...
- Közlenmiş soğana bayılır. - Dörde böldüm.
Sadece çeyreğini yiyecektim. Sonra bir çeyrek, iki çeyrek oldu.
Sonra da üç çeyrek...
- O hissi bilirim. - Evet. Üzgünüm.
İradesi zayıf birine benziyorsun.
Sana şöyle söyleyeyim.
Bu kadının yanında olup da ona dokunmadığım her dakika,
inanılmaz bir irade gösteriyorum.
Hiçbir şey yemeyecek misin?
- Sanmıyorum. - O zaman neden geldin?
Öncelikle, burada bulunmamdan pişman olmayacaksın.
- Buraya değer katıyor muyum? - Kesinlikle.
Göreceksin. Benim gibi bir karakterle her gün karşılaşılmaz.
- Orası kesin. - Yemekten başka katacak çok şeyim var.
- Peki diğerlerinin yemeği nasıl? - Nefis.
- Evet. - Teşekkürler.
- Gerçekten. - Şu küçük çatala bakın.
- Bunun olayı ne? - O salata çatalı.
Neden salata çatalı, ana yemek çatalından daha küçük olmak zorunda?
Neden tabak kullanıyoruz? Neden bıçaklarımız var?
Neden bardak kullanıyoruz? Çünkü usulü bu.
Bazı şeyler sadece alışkanlıktan yapılır, aslında pek mantıklı değildir.
Oy hakkıyla ilgili mücadelem de bu. Bazen bazı şeylerin değişmesi gerekir.
- Evet. - Kesinlikle.
Aslında şu teoriye ne dersin?
Salatayı büyük çatalla yiyelim ki
daha çok salata yiyip daha sağlıklı olalım.
Asıl küçük çatal ana yemek için olmalı. Böylece daha az yeriz.
- Nasıl değiştirdim ama, gördün mü? - İşte yenilik budur.
Çok zekisin.
- Dâhice. - Ne?
İyi bir noktaya değindi.
Bıçaklara bakarsanız hepsi aynı boyda.
Aynılar.
Evet, aynılar. Çatalları değiştirmeyi başka kim önerebilir ki? Hiç kimse.
- Bir mucitle yemek yiyoruz. - Ortama değer katıyorum.
Bu tarz düşünceler başka kimden çıkar?
Bu iki kasıntıdan değil.
Aklımın ucundan bile geçmezdi.
Bu beyler saygın insanlardır.
Alfred, Batı New York'taki en büyük fabrikanın sahibidir.
Yüz yirmiden fazla çocuk işçimiz var.
Kadeh kaldıralım mı?
- Kaldıralım mı Edith? - Evet, evet.
Şarap nerede?
- Suyla kadeh kaldırıyoruz. - Bu su mu?
- Ben ağzıma içki sürmem. - Şarap olsaydı herkes biraz açılırdı.
- Biz alkol karşıtlığını savunuyoruz. - Evet.
- Alkol karşıtı hareketteki görüşümüz... - Alkol karşıtı hareket!
Bizce alkol, yok edilmesi gereken bir kötülüktür.
Hayatımızı bir amaç uğruna yaşıyoruz.
Çok eğleniyor gibisin.
Çok eğleniyorum. Evet, gerçekten. Harika vakit geçiriyorum.
Bu hiç adil değil.
Sırf sen yüzmeyi sevmiyorsun diye başka kimse suya giremeyecek mi?
- Benim evim, benim kurallarım. - Peki yemekten sonra porto şarabı?
- Porto yok Herbert. - Şeri de mi yok?
Alkol karşıtlığı. Bu evdeki inancımız
bunun bir kötülük olduğu.
- Fabrikada bunu görüyorsundur. - Bu bir sorun.
- Çocuklar fabrikada içki içiyor. - Ve çok ağlıyorlar.
Fabrikadaki çocukların içki içmesini savunuyor musun?
Çocuklardan o kadar nefret ediyorum ki ne yaptıkları pek umurumda değil.
- Susan. - Evet hayatım?
Yeni taktırdığın şu icattan
hiç bahsetmedik. Elektrik.
Bu fenerler, avizeler çok güzel.
Bilmiyorum.
Mum ışığının hâlâ hoşuma giden bir yanı var.
Ben daha çok sığır yağı ve balmumu insanıyım.
- Ben ilerlemeye inanıyorum. - Evet ayrıca daha güvenli.
- Balmumu ve ateşten daha mı güvenli? - Kesinlikle.
- Adın neydi? - Herbert.
Herbert, tamam.
Aklımda kalsın.
Olur da bir gün karşılaşırsak diye.
Çünkü kesinlikle planlanmış bir karşılaşma olmayacak.
Ne demek istiyorsunuz?
Bu elektrik denen şey gelmiş geçmiş en harika şey diyorum.
Ben de almalıyım. Elektrikçin kim?
- Hatırlamıyorum. - Gerçekten mi? Hatırlamıyor musun?
Gerçekten mi? Cidden hatırlamıyor musun?
Edith, soslar hakkında seninle konuşmam gerek.
- Lütfen mutfakla konuşalım. - İzninizle.
- Şu kadına bakın. - Kes şunu.
- Hiç böyle bir güzellik gördün mü? - Muhteşem biri.
Bu ikisinin aynı rahimden çıktığına inanmak zor.
- Biri evlatlık olmalı. - İçkiye ihtiyacım var.
- Öyle mi? - Kesinlikle.
- Seni kurnaz. - Lawrence.
Senin derdin ne? Bu salağı neden getirdin?
Ondan çok hoşlanıyorum Susan. Ona karşı çok sertsin.
Değilim. O adamda bir tuhaflık var.
Çok zeki. Çatal olayı dâhiceydi.
Yapma lütfen. Sirk cambazından daha beter.
Sana Kılıç Yutan Carl'ın adını
- ağzına alma demiştim. - Çok ileri gittim.
Lawrence bir konuda haklıydı.
Onu ben davet ettim. Bana teşekkür etmeliydi, sana değil.
Tamam. Daha anlayışlı olmaya çalışacağım.
Hoşgörülü olmayı deneyeceğim çünkü seni seviyorum.
- Teşekkürler Susan. - Ben seninle ne yapacağım?
- Yeni favori konuğumun şerefine. - Ne halt ettiğini sanıyorsun?
- O alkol mü? - Hayır, nitrik asit.
Hadi oradan, nitrik asitmiş.
Cinsel arzularımı bastırmaya yardımcı oluyor.
Yoksa bu zavallı kadına yazık olacak.
- Edith. - Üzgünüm Susan.
Kötü örnek oluyorsun.
Hepimiz senin kadar kusursuz değiliz.
Kadınlarda da aynı etkiyi yapıyor. Aramızdaki çekimi sen düşün.
Tamam. Konuyu değiştirelim.
Bu görüntüye ihtiyacım yok.
Susan, Kongre toplantına hazır mısın?
Çok heyecanlıyım.
Bir yasa değişikliği tasarısı hazırladık.
Kongre'ye sunacağız.
Kadınların oy kullanma hakkı için.
- Katılıyorum. Evet. - Evet.
Evet.
Onu duydun mu?
- Dinliyor musun? - Evet.
- Bu iyiydi. - Komikti.
- Bunun neresi komik? - Ciddi olamazsın.
Çok ciddiyim.
- Tüm hayatımı bu mücadeleye adadım. - Bugün üzücü bir gün.
En başından saçmalık zaten.
Kadınlar oy kullanamaz.
Kadınların oy kullanma hakkı neden olmasın?
Oy kullanmanıza izin vermeyerek aslında size iyilik yapıyoruz.
Erkekler ve kadınlar Tanrı katında eşit yaratılmıştır.
- Evet. - Eşit haklara sahip olmalıyız.
- Evet. - Hadi ama Susie.
- Susan. - Hadi ama Susan.
Kadınların oy hakkı neden olmasın?
Aynen öyle Lawrence, neden?
Sanırım benim bir fikrim var.
Bir fikrim var.
Kadınların oy hakkıyla ilgili fikrim şu.
Bence bir kadın güzelse ve bir erkeği elde edebiliyorsa
oy kullanamamalı.
Edith gibi güzel bir kadın evde olmalı.
Yemek yapıp çocuklara bakmalı.
Ama diğerleri,
karşı cins için hiçbir cazibesi olmayanlar...
Mesela cadalozlar, şirretler, cadılar, evde kalmışlar.
İşte o kadınlar oy kullanabilmeli.
- Bence bu iyi bir uzlaşma. - Mantıklı görünüyor.
- Buna kim karar verecek? - Ben memnuniyetle veririm.
- Neden sen? - Herhangi bir erkek de verebilir.
- Yeterince öngörülü herhangi bir erkek. - Mesela Edith,
çok üzgünüm sevgilim ama sen oy kullanamazsın.
- Teşekkür ederim. - Eleanor, sen de oy kullanamazsın.
- Martha, sen de kullanamazsın. - Fazla güzelsin.
Clara, çok üzgünüm.
Ve sen Susan.
Sen...
- Sen oy kullanabilirsin. - Ne? Neden?
Yani, çünkü... Evet. Biliyorsun işte.
İznin için sağ ol Lawrence ama buna ihtiyacım yok.
Bu tasarıyı Elizabeth Cady Stanton ile hazırladık
ve umarım Kongre'deki çoğu erkek senin gibi düşünmüyordur Lawrence.
Bu Elizabeth Cady Stanton ile çok fazla zaman geçirdiğini fark ettim.
Çok yakınız. Yıllardır birlikte çalışıyoruz.
- Evet, çok yakınsınız. - Evet, tasarının yazılmasına yardım etti.
Hatta fazlasıyla yakınsınız denebilir.
Sanırım artık gitme vaktin geldi Lawrence.
- Bence oylama yapmalıyız. - Oylayalım.
Lawrence'ın gitme zamanının geldiğini düşünenler?
Elbette sadece erkekler oy kullanabilir.
Edith, beni affet
ama bence artık evimden defolup gitmelisin Lawrence.
Buraya gelmeden önce yemek yemişsin. Çatalları beğenmiyorsun.
Yemeği beğenmiyorsun, içki içiyorsun ve bizim oy kullanmamızı istemiyorsun.
Bu evde kadınların oy hakkı var.
- Defol git. - Beni kovuyor musun?
Defol git.
Peki. Gidiyorum Susie.
Hadi Edith. Gidelim.
Üzgünüm Lawrence.
O benim kardeşim.
Şimdi defol git.
- Pekâlâ... - Tamam.
Belki artık güzel bir akşam yemeği yiyebiliriz.
Pekâlâ... Olamaz, geri geliyor.
Bir şey daha var Susan B. Anthony.
B'nin ne anlama geldiğini söylemene gerek yok.
Bu küçük çatal sana girsin.
Küçük çatal sana girsin!
Defol!
20 Temmuz 1969'da,
Neil Armstrong ve Edwin "Buzz" Aldrin Ay'a ayak basan ilk insanlar oldular.
Önce Armstrong indi
ve o meşhur sözleri söyledi. "Benim için küçük,
insanlık için dev bir adım."
Bu, insanlığın keşif tarihinde zirve noktalarından biriydi.
Bunu daha da inanılmaz yapan şey ise
dört gün boyunca uzayda, küçücük metal bir kapsülün içindeydiler.
Üstelik onları yöneten NASA bilgisayarı
bugünkü akıllı telefonunuzdan milyon kat daha güçsüzdü.
Yolculuk boyunca Neil ve Buzz, Houston'daki Görev Kontrol Merkezi ile
sürekli iletişim hâlindeydi. Yakın zamanda ortaya çıkan yeni kayıtlar
bu yolculuğun farklı bir yüzünü de gösteriyor.
İrtifa şu an 21 bin fit. Hâlâ durum iyi görünüyor.
Houston, 12.02 alarmı için bilgi verin.
Tamam Neil, durum iyi görünüyor. İrtifa şu an 21 bin fit.
- Bize göre her şey yolunda Eagle. - Anlaşıldı.
Fırlatma ekibine hediye olarak ne aldın?
Ne? Fırlatma ekibine hediye mi?
- Neden bahsediyorsun? - Onlara golf sopası aldım.
Fırlatma ekibine hediye mi aldın? Şaka mı yapıyorsun?
- Bunu neden yaptın? - Sonuçta bizi Ay'a gönderiyorlar.
- Ben onlara hiçbir şey almadım. - Sorun değil.
Hayır. Şimdi beni cimri falan sanacaklar.
Ya da nankörün teki olduğumu.
- Eminim öyle düşünmüyorlardır. - Bana biraz tuhaf göründü.
Sen onlara bir şey almışken ben almadım.
Bunun lafını edecekler.
Birinin evine yemeğe gittiğinde eli boş mu gidersin?
Evet.
- Bu kötü işte. - Neden kötü olsun?
Yemeğe giderken bir şey almam gerekiyorsa zaten gitmek istemiyorum demektir.
- Beni davet etmeyin. - Öyle bir şey ima etmedim.
Sadece güzel bir jestti.
Evet. Bu da benim hiç aklıma gelmeyen şeylerden biri.
Bana biri kendi jestini anlatmalı ki
ben de aynısını yapayım.
- Benim aklıma hiç jest yapmak gelmez. - Küçük bir şeydi.
Fırlatma ekibine hediye almışsın.
İrtifa 4.200.
İniş için onay aldınız, tamam.
Anlaşıldı. İniş onayı alındı, 4.000 fit.
Bana söylesen ölmezdin. Nasıl söylemezsin, anlamıyorum.
- O zaman geri dönüş hediyesi al. - Geri dönüş hediyesi mi?
Ay'dan bir şey al onlara. Taş falan götür.
- Taş mı? - Evet.
Delirdin mi? Taşları ben saklayacağım.
Ay'daki bütün taşları saklayacak mısın?
Evet. Bir sürü taş alacağım.
Hem de çok.
- Taşları yutacak mısın? - Çamaşır torbası getirdim.
Taşlar için torba mı getirdin? Pek bilimsel bir yaklaşım değil.
Taşları torbaya koyacağım. Bunlar Ay taşı sersem.
Daha test bile edilmediler.
Bu taşlardan milyonlar kazanabiliriz. Aklını kullan biraz.
Konuşmalar yaparak da milyonlar kazanabilirsin.
Taş getirip dağıtmana ya da satmana gerek yok.
- Tamam, sakın ağzından tek kelime kaçırma. - Özür dilerim.
- Seni kızdırmak istemedim. - Ama sinirimi bozuyor.
- Yani üzgünüm. - Unutalım gitsin.
Ara verebilir miyiz?
Ay'a inmek üzereyiz. Hadi ama.
- Ay'a iniyoruz! - Ay'a iniyoruz!
Ay'a iniyoruz.
Anlaşıldı, iniş onayı alındı. Üç bin fit.
- Anlaşıldı. Üç bin fite iniyoruz, tamam. - Radar verileri iyi.
Şu anda yaklaşma aşamasındayız. Durum iyi görünüyor.
Bu arada Ay'a ilk adımımı attığımda
söylemek için güzel bir söz buldum galiba. Tamam mı?
Ne? Ne demek istiyorsun?
Ay'a ayak basan ilk insan olacağım.
Derin anlamı olan ağır, etkileyici bir şey söylemeliyim.
- Bir şey düşündüm. - İlk adımı senin atacağını kim söyledi?
- Onlar söyledi. - Onlar kim?
NASA. Fırlatma ekibi.
Yani şimdi Ay'a ilk sen mi basacaksın?
- Bundan kimse bana bahsetmedi. - Bana söylediler.
- Sana söylemediler mi? - Hayır.
Peki, buna ne diyorsun?
"Benim için küçük,
insanlık için dev bir adım."
Berbat.
Dostum, gerçekten berbat. Korkunç.
- Ne... - Çok basmakalıp.
O sıkıcı "benim için küçük" lafından
çok daha iyisini bulabilirdim.
Daha iyisini mi bulabilirdin? Söyle bakalım.
- Uykumda bile daha iyisini bulurum. - Madem benimki kötü bir tane sen söyle.
"Beni Ay'a götür, yıldızların arasında oynamama izin ver."
- Şarkıdaki gibi. - Ne şarkısı?
- "Fly Me to the Moon" diye bir şarkı. - "Fly Me to the Moon" mu?
- Sinatra. - Hiç duymadım.
Şarkıyı hiç duymadın ama sözlerini eksiksiz söyledin, öyle mi?
Hazır başlamışken "Summer Wind" de söyle bari.
"Beni Ay'a götür, bırak oynayayım..."
"Jüpiter ve Mars'ta baharın nasıl olduğunu göreyim..."
Evet, bu... Kahretsin, haklısın. Bu bir şarkı.
Ay'a inince şöyle söyle.
"Burada başarabilirsem her yerde başarırım."
Tamam, buna ne dersin? Bir taş alıyorum, tamam mı?
Yiyormuş gibi yapıyorum ve diyorum ki,
- "Gouda." - Gouda mı?
Evet, Gouda. Peynir olan.
- Evet, anladım. - Komik işte. Sende hiç mizah anlayışı yok.
Senin olayın bu. Hiç mizah anlayışın yok.
Arka arkaya espri yapsam hiçbirini anlamazsın.
- Ne? - O sözü ben söylemeliydim.
- Çünkü ben yaratıcıyım. - Sinatra'dan çalacak kadar yaratıcı.
- Lisede birçok oyunda oynadım. - Tamam.
The Barretts of Wimpole Street'te Robert Browning'i oynadım.
Harikaydım.
The Barretts of Wimpole Street'te oynadın diye
yaratıcı olmazsın.
Ertesi gün okul gazetesinde benim hakkımda yazdılar.
"Buzz Aldrin, Robert Browning'dir." "Dir" kısmını büyük harfle yazdılar.
Hiç replik hatırlıyor musun? Belki Ay'da birini söylersin.
Eagle, Houston. Motorlu alçalış için onay aldınız.
Anlaşıldı, inişe hazırlanıyoruz.
Devam ediyoruz. Her şey yolunda.
Seni pislik.
Şimdi o hediyeyi neden verdiğini anladım.
Ay'a ilk ayak basan kişi olmak istedin.
- Ne? - Ay'a çıkmak için rüşvet verdin.
Onlara hediye verdim çünkü âdet böyledir.
Kim fırlatma ekibine hediye alır? Bahse varım kimse almamıştır.
Daha önce kimse Ay'a gönderilmedi ki.
Aman tanrım, ne kadar çaresizsin. Tam bir sahtekârsın.
- Ben mi sahtekârım? - Evet.
Edwin. Kendine "Buzz" diyorsun.
Neden? Kulağa havalı geliyor diye mi? Sen Edwin Aldrin'sin.
Ben de değiştirirdim çünkü iki isminde de "in" sesi olması tuhaf.
- Çok üzgünüm. - Kendine koyduğun ada bak.
- On yaşındaki bir çocuğun adı. Buzz. - Evet.
Sana bir şey söyleyeyim sersem. Beş yaşındayken
arkadaşlarımın kapı zilini çalmak yerine
"Buzz, buzz" derdim ve o isim öyle kaldı.
Bütün anneler bayılırdı. "Buzz geldi."
- Bence uyduruyorsun. - Sence uyduruyor muyum?
- Bence her şeyin yalan. - Her şeyim yalan mı?
Rocky Marciano'nun kızıyla dört kez seviştim dedin.
Seviştim ve harikaydı.
Rocky Marciano, Buzz isminde birini kızının yanına bile yaklaştırmaz.
Rocky Marciano ile tanıştık. Benden gerçekten hoşlandı.
Yani Rocky Marciano, Lucy ile sevişmene izin vermez diyemezsin.
Çünkü verdi. Lucy de verdi.
Kızıyla sevişmene "izin" mi verdi? Bu biraz...
Rocky Marciano ile nasıl tuhaf bir anlaşmanız vardı?
Eagle, yukarıda her şey yolunda mı?
- Alçalıyoruz... 700 fit. - Eagle, iniş için onayınız var, tamam.
Bak ne diyeceğim Neil?
NASA'nın sana ilk adımı sen atacaksın dediğine inanmıyorum.
- Evet dediler. Ben yalancı değilim. - Hayır, demediler.
- Sen yalancısın. Sen yalancısın. - Sen yalancısın. Sen yalancısın.
- Yalancı. - Yalancı.
Mesajını aldık Eagle.
Sükûnet Üssü konuşuyor. Eagle iniş yaptı.
- Eagle iniş yaptı. - Eagle iniş yaptı.
- Eagle...
- İndik.
Evet, indik... Evet.
Tamam, motor durdu. Her şey iyi görünüyor, tamam.
Devam ediyoruz.
Araç dışı faaliyet kusursuz ilerliyor.
Kes şunu. Ay'a inişi mahvediyorsun. Canlı yayındayız.
Yalancı piç.
İçeri geri dön.
Benim için küçük,
insanlık için dev bir adım.
Buraya geri dön! Aşağılık herif!
Anı mahvediyorsun Edwin.
Adım Buzz.
- Şerefsiz! - Tam bir pintisin.
- Fırlatma ekibine hediye aldın. - Senden nefret ediyorlar.
Bu yüzden ilk senin çıkmanı istemediler.
Yalaka.
İn üstümden.
- Gözlüklerim! - Senden nefret ediyorum!
Tercüme: Özge Çakır Lafçı