1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:15,307 --> 00:00:18,435
เชิญพบกับการแสดงตลก
โดยสติลเลอร์และเมียร่า

4
00:00:24,399 --> 00:00:25,526
ขอบคุณค่ะ

5
00:00:25,609 --> 00:00:29,321
คุณผู้ชมทุกท่านคะ
เราใช้ชีวิตในยุคสมัยที่คาดเดาไม่ได้

6
00:00:29,404 --> 00:00:31,031
อะไรก็เกิดขึ้นได้

7
00:00:31,114 --> 00:00:34,034
ฉันกับเจอร์รีเลยอยากแสดง
ให้เห็นว่าจะเป็นยังไง

8
00:00:34,117 --> 00:00:37,996
หากมนุษย์สองคนสุดท้ายบนโลก
ได้เจอกันเป็นครั้งแรก

9
00:00:38,080 --> 00:00:39,623
- สวัสดีครับ
- สวัสดีค่ะ

10
00:00:39,706 --> 00:00:42,751
- ดีใจจังเลยที่ได้เจอคุณ
- ฉันก็ดีใจที่ได้เจอคุณ

11
00:00:42,835 --> 00:00:44,086
อัศจรรย์นะว่ามั้ย

12
00:00:44,169 --> 00:00:46,463
ใช่ ฉันมองไปทั่วแต่ไม่เจอใครเลย

13
00:00:46,547 --> 00:00:48,757
- คิดว่าเหลือผมอยู่แค่คนเดียว
- ฉันก็คิดอย่างนั้น

14
00:00:48,841 --> 00:00:51,134
- โชคดีจัง
- จริง

15
00:00:51,218 --> 00:00:53,345
- ไม่คิดไม่ฝันเลย
- ใช่

16
00:00:53,428 --> 00:00:56,265
ดวงฉันบอกว่า "อย่าวางแผนอะไร"

17
00:00:57,349 --> 00:00:58,976
ได้เห็นถนนซิกซ์อเวนิวมั้ย

18
00:00:59,059 --> 00:01:01,520
เห็นค่ะ เขาเพิ่งทำพื้นถนนเสร็จ

19
00:01:03,856 --> 00:01:05,607
คงขึ้นอยู่กับเราสองคนแล้วสินะ

20
00:01:05,691 --> 00:01:06,733
อะไรคะ

21
00:01:08,777 --> 00:01:11,405
ผมบอกว่า
มันคงขึ้นอยู่กับเราสองคนแล้วสินะ

22
00:01:11,488 --> 00:01:13,031
หมายความว่ายังไง

23
00:01:14,032 --> 00:01:16,577
ภาระหนักคงตกอยู่ที่เราแล้ว

24
00:01:17,661 --> 00:01:19,705
แบบว่าต้องเริ่มต้นอะไร ๆ ใหม่

25
00:01:19,788 --> 00:01:21,999
อ๋อ ใช่เลย เรามีงานต้องทำเยอะเลย

26
00:01:22,082 --> 00:01:26,044
ทั้งซ่อมแซม ทำความสะอาด ปลูกผัก

27
00:01:27,171 --> 00:01:28,547
นั่นก็ส่วนหนึ่ง

28
00:01:29,506 --> 00:01:31,800
ผมหมายถึงคุณในฐานะผู้หญิงคนสุดท้าย

29
00:01:31,884 --> 00:01:32,926
ส่วนผมก็ผู้ชายคนสุดท้าย

30
00:01:33,010 --> 00:01:35,762
เรามีอะไรสำคัญที่ต้องทำกัน…

31
00:01:35,846 --> 00:01:37,139
มากกว่านั้น

32
00:01:37,222 --> 00:01:38,807
เราต้องสร้างอะไร ๆ

33
00:01:39,850 --> 00:01:41,435
แบบว่าจิ๋ว ๆ

34
00:01:41,518 --> 00:01:45,314
- งานประดิษฐ์อะไรพวกนี้เหรอ
- ไม่ ๆ ๆ ผมหมายถึง…

35
00:01:45,397 --> 00:01:47,900
มนุษย์ตัวจิ๋ว
เราต้องสร้างมนุษย์ตัวจิ๋วกัน

36
00:01:47,983 --> 00:01:51,028
การโตมาในครอบครัว
อุตสาหกรรมบันเทิงมันเป็นยังไง

37
00:01:51,111 --> 00:01:53,280
พ่อกับแม่ของคุณเป็นคนแบบไหน

38
00:01:53,363 --> 00:01:56,783
เราทุกคนในรายการรักพ่อแม่ของคุณมาก

39
00:01:56,867 --> 00:01:59,244
- สุดยอดคู่รัก
- สติลเลอร์และเมียร่า

40
00:01:59,328 --> 00:02:00,913
พ่อและแม่ของหนุ่มน้อยคนนี้

41
00:02:02,164 --> 00:02:05,459
แอนน์และเจอร์รี สติลเลอร์และเมียร่า
คุณคือลูกชายของพวกเขานี่เอง

42
00:02:05,542 --> 00:02:07,920
พ่อของคุณ
คือคนที่ตลกที่สุดในรายการไซน์เฟลด์

43
00:02:08,002 --> 00:02:10,214
- อย่างไม่ต้องสงสัย
- เห็นด้วยครับ

44
00:02:10,297 --> 00:02:12,966
ตีหัวเขาทีนึงก็ได้เสียงร้องแล้ว

45
00:02:13,050 --> 00:02:14,927
จะพาคุณพ่อคุณแม่มาปรากฏตัวด้วยมั้ย

46
00:02:15,010 --> 00:02:17,554
- ปรากฏตัวในไหน…
- ในไหนก็ตาม

47
00:02:17,638 --> 00:02:20,891
พ่อแม่คุณส่งต่ออะไรให้คุณ
ในฐานะนักแสดง

48
00:02:20,974 --> 00:02:23,101
- สวัสดีจ้ะ เป็นไง
- สวัสดีค่ะ

49
00:02:23,185 --> 00:02:25,354
- สวัสดี
- นี่คุณ… คุณกำลัง…

50
00:02:25,437 --> 00:02:28,273
- ว่าแล้วเชียว
- ก็ถึงได้ติดไมค์ให้ไง

51
00:02:28,357 --> 00:02:30,067
- นี่สารคดีตามติดชีวิตเหรอ
- ใช่แล้ว

52
00:02:30,150 --> 00:02:31,235
เอมี่และเบนจี้

53
00:02:32,444 --> 00:02:34,696
- ผมเกือบจะได้…
- สวัสดีจ้ะ

54
00:02:35,906 --> 00:02:37,533
น่ารักน่าเอ็นดู

55
00:02:37,616 --> 00:02:40,494
ได้ผมหยิกแบบพ่อมาเลย

56
00:02:40,577 --> 00:02:42,496
ใช่ ผมเธอหยิกธรรมชาติ

57
00:02:42,579 --> 00:02:44,790
- เคยขำพ่อกับแม่มั้ย
- เคย

58
00:02:44,873 --> 00:02:46,416
คิดว่าพวกเขาตลกมั้ย

59
00:02:46,500 --> 00:02:49,461
ภาพนี้ให้ความรู้สึกแอนน์และเจอร์รี
ฉันชอบภาพนี้

60
00:02:49,545 --> 00:02:50,838
พวกเขาซ้อมที่บ้านมั้ย

61
00:02:50,921 --> 00:02:52,297
มีภาพดี ๆ เยอะเลย

62
00:02:52,381 --> 00:02:53,966
ลองเล่นให้ลูก ๆ ดูมั้ย

63
00:02:54,049 --> 00:02:57,803
กล้าดียังไงมาหลอกถามลูกฉัน
คุณแค่อยากรู้เรื่องส่วนตัวฉัน

64
00:02:57,886 --> 00:03:00,389
ไม่ ผมแค่อยากรู้ว่าคุณเคยซ้อม…

65
00:03:00,764 --> 00:03:03,308
อยากเข้าวงการบ้างมั้ย

66
00:03:03,392 --> 00:03:04,518
มีใครเป็นนักดนตรีมั้ย

67
00:03:04,601 --> 00:03:07,396
หรือชอบเล่นตลกแบบพ่อกับแม่

68
00:03:08,272 --> 00:03:09,314
เอมี่

69
00:03:13,694 --> 00:03:17,489
ตอนเปิดก็แค่เดินเข้าอพาร์ตเมนต์…

70
00:03:18,615 --> 00:03:20,450
- อืม
- แต่มันไม่มีเรื่องราว

71
00:03:20,534 --> 00:03:23,287
ฉันแค่พยายามคิด
หนังจะเปิดด้วยอะไรได้บ้าง…

72
00:03:25,038 --> 00:03:28,125
เรากำลังจะขายอพาร์ตเมนต์นี้พอดี
อาจจะทำเป็นไล่ดูข้าวของต่าง ๆ

73
00:03:28,208 --> 00:03:29,209
หรือว่า…

74
00:03:29,877 --> 00:03:32,171
อาจจะเน้นที่คำถามนี้ อาจจะเปิดมา

75
00:03:32,254 --> 00:03:35,299
แล้วเป็นพวกเราสองคนแล้วก็…

76
00:03:36,133 --> 00:03:38,594
เข้าคำถามว่า "ทำหนังเรื่องนี้ทำไม"

77
00:03:38,677 --> 00:03:41,180
- อืม
- แบบว่าอะไร…

78
00:03:41,263 --> 00:03:42,264
- ให้ฉันถามเธอเหรอ
- ใช่

79
00:03:42,347 --> 00:03:43,307
โอเค

80
00:03:43,390 --> 00:03:45,184
- อืม
- อืม

81
00:03:45,601 --> 00:03:48,437
ไหน ๆ กล้องก็ถ่ายเราอยู่
มาลองเลยมั้ย

82
00:03:48,520 --> 00:03:49,646
เอาสิ

83
00:03:49,730 --> 00:03:50,731
บลา บลา บลา…

84
00:03:51,940 --> 00:03:52,774
เบน…

85
00:03:56,987 --> 00:03:58,155
เก็บเสียงครับ

86
00:03:59,698 --> 00:04:03,744
ห้า สี่ สาม สอง…

87
00:04:06,288 --> 00:04:08,373
ถ้าเป็นเรื่องของเราสองคน

88
00:04:09,208 --> 00:04:10,792
สติลเลอร์และเมียร่า

89
00:04:10,876 --> 00:04:12,961
คนสองคนที่…

90
00:04:13,629 --> 00:04:15,214
ไม่ใช่แค่ทำงานด้วยกัน

91
00:04:15,297 --> 00:04:18,509
แต่เราอยากแสดงให้เห็นว่า
เกิดอะไรขึ้นบ้างระหว่างนั้น

92
00:04:18,591 --> 00:04:20,052
พวกเขาทะเลาะกัน

93
00:04:20,135 --> 00:04:22,304
- ออกไปเลย ออกไป
- ออกไปเหรอ

94
00:04:22,387 --> 00:04:23,722
- ออกไปเหรอ
- ใช่

95
00:04:23,805 --> 00:04:26,517
นั่นสินะ ทำไมแค่นี้คิดเองไม่ได้
คุณอยากให้ผมออกไป…

96
00:04:26,600 --> 00:04:29,603
จุดนั้นมันเป็นไปได้หมด
ไม่ว่าจะเป็น…

97
00:04:29,686 --> 00:04:32,814
ฉันว่าเราต้องใช้ชื่อเดิม
แอนน์และเจอร์รี เจอร์รีและแอนน์

98
00:04:32,898 --> 00:04:34,733
พวกเขาไม่ใช่ซูเปอร์สตาร์

99
00:04:34,816 --> 00:04:38,237
เป็นแค่นักแสดง
ที่เป็นที่รู้จักทางทีวี

100
00:04:38,320 --> 00:04:40,948
เป็นคู่แต่งงานที่มีลูก ๆ ด้วยกัน

101
00:04:41,031 --> 00:04:44,826
แล้วก็แค่พยายาม
ทำหน้าที่ทั้งสองด้านให้ดีที่สุด

102
00:04:50,457 --> 00:04:53,252
ตอนพ่อผมเสียในปี 2020

103
00:04:54,586 --> 00:04:56,547
แม่ผมหายไปเลยประมาณห้าปี

104
00:04:58,340 --> 00:05:01,760
หน้าที่การงานของผม
ยังดำเนินต่อไปได้ดี

105
00:05:01,844 --> 00:05:05,806
แต่ชีวิตส่วนตัวของผมไม่ดีเลย

106
00:05:09,601 --> 00:05:15,357
ผมรู้สึกขาดสมดุล ไม่มีความสุข
รู้สึกถูกตัดขาด…

107
00:05:18,485 --> 00:05:20,237
จากครอบครัว

108
00:05:22,114 --> 00:05:26,577
จากลูก ๆ ผมรู้สึกหลงทาง

109
00:05:29,413 --> 00:05:31,081
ว้าว ดูดีนะ

110
00:05:32,291 --> 00:05:33,292
อย่าถ่ายผมสิ

111
00:05:33,375 --> 00:05:38,046
ผมเลยเริ่มคิดถึงพ่อกับแม่และ…

112
00:05:38,964 --> 00:05:42,384
ความตึงเครียด
ที่ผมเคยสังเกตเห็นได้ตอนเด็ก ๆ

113
00:05:42,467 --> 00:05:45,470
และความกดดัน
ตอนที่พวกเขาทำงานด้วยกัน

114
00:05:46,513 --> 00:05:49,892
และการที่พวกเขาผ่านมันมาได้ด้วยกัน

115
00:05:51,518 --> 00:05:53,061
เราจะอยู่ด้วยกัน

116
00:05:53,145 --> 00:05:54,897
- ผมว่าคุณ…
- ตอนนี้ฉันมั่นใจแล้ว

117
00:05:54,980 --> 00:05:58,150
เคยมีช่วงเวลาที่ฉันไม่แน่ใจ
แต่ว่าตอนนี้ฉันมั่นใจแล้ว

118
00:05:58,609 --> 00:06:03,405
ผมอยากเข้าใจว่าพวกเขาทำได้ยังไง

119
00:06:05,866 --> 00:06:06,783
ว้าว

120
00:06:07,868 --> 00:06:10,078
- มีแต่เทป
- ใช่

121
00:06:10,162 --> 00:06:12,706
- อย่างที่รู้กัน เจอร์รีอัดไว้หมด
- ว้าว

122
00:06:12,789 --> 00:06:15,000
นี่คือความเป็นจริงของชีวิตเรา

123
00:06:15,083 --> 00:06:16,043
สุดยอดไปเลย

124
00:06:16,126 --> 00:06:18,212
ถ้าคุณรู้ก่อนที่เราจะแต่งงานกัน

125
00:06:18,295 --> 00:06:20,547
ว่าผมจะมีพฤติกรรม
อย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้

126
00:06:20,631 --> 00:06:23,258
- คุณยังจะแต่งงานกับผมมั้ย
- อย่างที่ผ่านมาน่ะเหรอ

127
00:06:23,342 --> 00:06:25,385
ฉันคงไม่แต่งงานกับคุณหรอก

128
00:06:25,469 --> 00:06:29,556
บ้าไปแล้ว "เอมี่และเบนจี้พูด"
"เบนจี้และเอมี่พูด"

129
00:06:29,640 --> 00:06:33,352
พ่อถามอะไรหน่อยเบนจี้
ชอบทำอะไรกับเอมี่มากที่สุด

130
00:06:33,435 --> 00:06:35,312
ไม่อยากเชื่อว่าเขาอัดเสียงไว้หมดเลย

131
00:06:35,395 --> 00:06:37,481
เล่นแฮปปี้เฟซ

132
00:06:37,564 --> 00:06:40,526
- แฮปปี้เฟซคืออะไร
- เป็นเกม

133
00:06:40,609 --> 00:06:43,695
เขาอัดเสียงตลอดเวลา
ไม่ว่าจะเรื่องส่วนตัว…

134
00:06:43,779 --> 00:06:46,281
ทำเอาผมแทบบ้า

135
00:06:46,657 --> 00:06:48,325
แอนน์ก็จะบ้าเอาเหมือนกัน

136
00:06:48,408 --> 00:06:51,036
"เจอร์รี คุณอัดเสียงพวกนี้ไป
ทั้ง ๆ ที่ไม่มีใครฟัง

137
00:06:51,119 --> 00:06:54,665
สุดท้ายก็กลายเป็นกองเทป
ตอนคุณตายไป" เธอว่างั้น

138
00:06:55,832 --> 00:06:58,502
ก็พูดถูกอยู่นะ

139
00:07:08,303 --> 00:07:10,180
คุณอยู่แถวไหนในนิวยอร์ก

140
00:07:10,264 --> 00:07:12,432
เราอยู่แถวริเวอร์ไซด์ไดรฟ์

141
00:07:12,808 --> 00:07:13,892
- แล้วก็…
- ใช่

142
00:07:13,976 --> 00:07:15,853
เรามีวิดีโอครอบครัว
ที่ถ่ายเองยาวสามนาที

143
00:07:15,936 --> 00:07:17,229
คุณทำเป็นใช่มั้ยที่รัก

144
00:07:17,312 --> 00:07:20,023
เดี๋ยวผมตั้งค่าตรงนี้
ช่วยหรี่ไฟลงได้มั้ยครับ

145
00:07:20,107 --> 00:07:22,317
- หรือจะฉาย…
- ไม่ต้องกังวลเรื่องไฟ

146
00:07:22,401 --> 00:07:25,320
ผมรู้ว่าเราจะต้องขายบ้าน
ที่พวกเราโตมาด้วยกัน

147
00:07:25,404 --> 00:07:28,866
อย่างแรกที่คิดได้เลย
คือต้องถ่ายวิดีโอเก็บไว้

148
00:07:29,449 --> 00:07:31,368
ไม่รู้ว่าแปลกมั้ย

149
00:07:32,077 --> 00:07:34,037
แต่พ่อชอบทำแบบนี้

150
00:07:34,413 --> 00:07:38,834
ผมเรียนรู้
เรื่องภาพยนตร์อยู่ว่าต้องทำยังไง

151
00:07:38,917 --> 00:07:41,753
รวมไปถึงการตัดต่อ การถ่ายทำ

152
00:07:41,837 --> 00:07:44,381
การประกอบเข้าด้วยกัน…

153
00:07:44,464 --> 00:07:46,341
นั่นนกพิราบบนโต๊ะ

154
00:07:46,425 --> 00:07:47,885
วิดีโอครอบครัวของแท้

155
00:07:47,968 --> 00:07:50,971
เราอยากให้เห็นทุกสิ่ง
ที่คุณเห็นได้ที่บ้านของคุณเอง

156
00:07:51,054 --> 00:07:52,764
พังแล้ว พังอีกแล้ว แป๊ปนึง

157
00:07:52,848 --> 00:07:57,853
ฉันมักรู้สึกมาตลอดว่า
ครอบครัวเขาไม่เหมือนครอบครัวอื่น

158
00:07:57,936 --> 00:08:01,064
เพราะทุกอย่างถูกบันทึกเก็บไว้หมด

159
00:08:01,732 --> 00:08:03,609
บอกว่าไม่ถ่าย ห้ามถ่าย

160
00:08:03,692 --> 00:08:04,651
ไม่ถ่าย

161
00:08:04,735 --> 00:08:07,487
เขาเป็นคนประเภทที่
ไม่ยอมปล่อยอะไรง่าย ๆ

162
00:08:08,113 --> 00:08:10,115
ฉันว่าเจอร์รีต้องการ

163
00:08:10,199 --> 00:08:13,952
ให้ตัวเองเป็นที่จดจำ
ไม่รู้ว่าอะไรดลใจแต่เขาคิดว่า

164
00:08:14,036 --> 00:08:16,788
พอเราทั้งคู่ตายไป

165
00:08:16,872 --> 00:08:20,334
สถาบันสมิธโซเนียน
จะอยากเก็บรักษาเรื่องราวเหล่านี้ไว้

166
00:08:20,417 --> 00:08:22,878
พอพวกคุณเลือกได้แล้วว่า
อยากเก็บอะไรไว้บ้าง

167
00:08:22,961 --> 00:08:24,796
- รูปภาพ เสื้อผ้า…
- ครับ

168
00:08:24,880 --> 00:08:26,548
…เราจะได้รู้ว่าเอาอะไรให้

169
00:08:26,632 --> 00:08:29,676
ศูนย์ตลกแห่งชาติจัดแสดงได้บ้าง

170
00:08:29,760 --> 00:08:32,136
ทุกอย่างที่เขาเก็บไว้มันบ้ามาก

171
00:08:32,221 --> 00:08:38,059
ใบสมัครสมาชิกครอบครัว
ของสมาคมวายเอ็มซีเอสาขาถนนสาย 63

172
00:08:38,644 --> 00:08:41,270
แว่นตาดำน้ำ

173
00:08:41,355 --> 00:08:42,648
ไม่อยากจะเชื่อ…

174
00:08:48,654 --> 00:08:51,573
ให้ตายเถอะ

175
00:08:51,657 --> 00:08:55,118
เขาเก็บบทความว่าทำไม
หนังฤดูร้อนที่น่าจะฮิตแน่ ๆ ถึงเจ๊ง

176
00:08:55,202 --> 00:08:57,704
"นักวิจารณ์มองว่า
หนังไม่ตลกจนเจื่อน"

177
00:08:58,705 --> 00:08:59,665
แรง

178
00:08:59,748 --> 00:09:01,583
(ทายาทสายตลก)

179
00:09:02,417 --> 00:09:04,419
อันนี้น่าสนใจ…

180
00:09:05,546 --> 00:09:07,923
จากโรงแรมวินเดอร์เมียร์
ในบิงแฮมตัน นิวยอร์ก

181
00:09:08,006 --> 00:09:09,925
ถึงคุณแอนน์ เมียร่า

182
00:09:10,342 --> 00:09:11,885
เลขที่ 11 ถนนคอร์นีเลีย

183
00:09:11,969 --> 00:09:13,887
"วันอังคาร แอนน์ซี่ที่รัก

184
00:09:13,971 --> 00:09:15,889
ไม่รู้จะเริ่มจดหมายนี้ยังไงดี

185
00:09:15,973 --> 00:09:20,727
ผมนั่งอยู่ระเบียงหน้าบ้าน
มองไปยังเกาะชาร์ลส์

186
00:09:20,811 --> 00:09:23,313
หมอกคลุมและผมคิดถึงคุณมากที่รัก

187
00:09:24,565 --> 00:09:26,567
นั่นไง ได้พูดแล้ว"

188
00:09:28,902 --> 00:09:33,073
เรารู้จักกันในปี 1953
และแต่งงานกันเดือนกันยายน 1953

189
00:09:35,117 --> 00:09:38,495
ฉันบอกว่า "ห้ามมาค้างบ้านฉันแล้ว
ไม่งั้นต้องแต่งงานกัน"

190
00:09:39,329 --> 00:09:42,749
เขาก็เลยแต่งเลย
สงสัยคงอยากมาค้างจัด

191
00:09:45,627 --> 00:09:49,173
"ถึงเมียร่าที่รัก
ผมคิดถึงคุณ คิดถึง ๆ ๆ

192
00:09:49,256 --> 00:09:51,133
ผมรักคุณจัง"

193
00:09:51,216 --> 00:09:52,926
"ที่รัก ผมขอโทษที่ไม่ได้โทรหา

194
00:09:53,010 --> 00:09:55,053
คุณคงรอเป็นชั่วโมง

195
00:09:55,137 --> 00:09:58,348
ผมอยากสัมผัสคุณใจจะขาดแล้วที่รัก"

196
00:09:58,432 --> 00:10:00,517
"แอนน์
ผมอ่านที่ผมเขียนมาจนถึงตรงนี้

197
00:10:00,601 --> 00:10:03,812
ดูเหมือนว่าต่อให้คุณอ่านทั้งหมดก็คง
ไม่เข้าใจที่ผมต้องการจะสื่ออยู่ดี

198
00:10:03,896 --> 00:10:07,524
งั้นผมจะบอกให้คุณฟังชัด ๆ ที่รัก
ว่าต้องอ่านจดหมายนี้ยังไงตั้งแต่ต้น

199
00:10:07,608 --> 00:10:10,235
หลังจากโทรศัพท์ตอนเช้า
วันอังคาร ล้อเล่น"

200
00:10:10,319 --> 00:10:13,030
"ถึงเมียร่าที่รัก
ผมคิดถึงจนแทบจะกลืนกินคุณ

201
00:10:13,113 --> 00:10:16,074
ที่รัก ผมคิดถึงคุณ คิดถึงคุณ
ขีดเส้นใต้เน้น ๆ

202
00:10:16,158 --> 00:10:19,369
คิดถึงคุณ" เต็มไปหมดเลย

203
00:10:19,453 --> 00:10:20,621
บ้าไปแล้ว

204
00:10:20,996 --> 00:10:22,915
อัศจรรย์ดีนะ ฉันไม่เคยรู้มาก่อน…

205
00:10:22,998 --> 00:10:25,459
ใช่ ฉันชอบที่บอก "หวานใจ หวานใจ"

206
00:10:25,542 --> 00:10:28,670
เราก็แค่คนสองคน
ที่อยากประสบความสำเร็จในการแสดง

207
00:10:28,754 --> 00:10:31,215
แล้วจู่ ๆ ก็โคจรเข้ามา
อยู่ในชีวิตของกันและกัน

208
00:10:31,298 --> 00:10:34,092
เพราะไม่มีใครเชื่อในตัวของพวกเรา

209
00:10:34,718 --> 00:10:36,386
"เจอร์รี ตาบ้า

210
00:10:36,470 --> 00:10:39,389
คุณไม่ต้องอธิบาย
ตอนต้นของจดหมายให้ฉันฟัง

211
00:10:39,473 --> 00:10:40,849
เชื่อสิว่าฉันเข้าใจ

212
00:10:40,933 --> 00:10:43,143
แต่ที่รัก
ฉันดีใจที่คุณอุตส่าห์อธิบาย

213
00:10:43,227 --> 00:10:45,646
เป็นบทกำกับเวทีที่เยี่ยม"

214
00:10:45,729 --> 00:10:48,148
"เจอร์รี
คุณบอกว่าอยากสัมผัสฉันใจจะขาด

215
00:10:48,232 --> 00:10:49,399
อยากรู้สึกถึงฉัน

216
00:10:49,483 --> 00:10:54,154
ที่รัก ฉันก็อยากถูกสัมผัสเหมือนกัน

217
00:10:54,238 --> 00:10:56,990
อยากถูก… จุด จุด จุด โดยคุณ"

218
00:10:59,159 --> 00:11:00,077
อันนี้ดี

219
00:11:00,160 --> 00:11:01,620
ขอดูหน่อย ๆ

220
00:11:03,497 --> 00:11:04,498
โอ้

221
00:11:07,584 --> 00:11:10,254
ชีวิตแต่งงานเราขาด ๆ หาย ๆ
เพราะไม่ค่อยได้เจอกัน

222
00:11:10,337 --> 00:11:12,589
เราไม่รู้ตัวตนของเราเอง
เราใช้เงินไปกับการคุยโทรศัพท์

223
00:11:12,673 --> 00:11:15,050
"ผมรักคุณมากที่รัก เจอร์รี"

224
00:11:15,133 --> 00:11:16,844
"ฉันคิดถึงคุณมาก แอนน์"

225
00:11:16,927 --> 00:11:18,136
ว้าว

226
00:11:18,220 --> 00:11:23,559
เลยเป็นการบังคับ
ให้เราสองคนหาอะไรทำร่วมกัน

227
00:11:23,976 --> 00:11:25,435
เยี่ยมเลย

228
00:11:29,147 --> 00:11:31,149
เจอร์รีอยากแสดงตลกมาโดยตลอด

229
00:11:32,025 --> 00:11:34,945
แต่ฉันหยิ่งเกินกว่าจะทำมัน

230
00:11:35,612 --> 00:11:37,489
ฉันดูแคลนการแสดงตลก

231
00:11:37,865 --> 00:11:42,786
สมัยนั้นฉันเป็น
นักเรียนการแสดงสุดเคร่ง

232
00:11:42,870 --> 00:11:46,164
มือหนึ่งถือหนังสือ
ชีวประวัตินักแสดงผู้ยิ่งใหญ่

233
00:11:46,248 --> 00:11:49,001
อีกมือถือหนังสือทฤษฎีการแสดง

234
00:11:49,459 --> 00:11:51,086
กระทั่งหลายปีให้หลังพอแม่แก่ตัวลง

235
00:11:51,170 --> 00:11:53,505
แม่ก็ยังอยากให้ผม
เลือกเล่นบทที่จริงจังกว่านี้

236
00:11:53,589 --> 00:11:56,341
ผมเล่น "พิพิธภัณฑ์มันส์ทะลุโลก"
หรือ "ดอจบอล" อะไรพวกนี้

237
00:11:56,425 --> 00:11:59,469
ฉันไม่เคยเห็น
ประวัติการทำงานอย่างของคุณเลย

238
00:11:59,553 --> 00:12:00,596
ใช่เลยครับ

239
00:12:02,639 --> 00:12:04,391
นั่นไม่ใช่คำชมนะ

240
00:12:04,474 --> 00:12:07,936
แต่แม่บอก "ชอบ 'เพอร์มาเนนท์
มิดไนท์' กับ 'กรีนเบิร์ก' มากกว่า"

241
00:12:08,020 --> 00:12:10,898
- แม่ชอบ "กรีนเบิร์ก" มาก
- เพราะไม่ขายวิญญาณเหรอ

242
00:12:10,981 --> 00:12:13,025
- น่าจะ ผมคิดว่างั้น
- อืม

243
00:12:13,400 --> 00:12:17,446
ที่ตลกคือแม่คุณเล่นตลกได้ดีมาก

244
00:12:17,529 --> 00:12:18,906
ใช่ เล่นนอกบทเก่งด้วย

245
00:12:18,989 --> 00:12:22,409
เธอแสดงสดได้ดีอย่างเป็นธรรมชาติ

246
00:12:22,492 --> 00:12:23,327
จริง

247
00:12:23,410 --> 00:12:25,412
ในขณะที่พ่อต้องพยายามอย่างมาก

248
00:12:26,538 --> 00:12:28,415
เราอยากแสดงตลก

249
00:12:28,498 --> 00:12:32,002
ฉันชอบการแสดงจริงจัง
แต่เขามองว่าฉันเป็นคนตลก

250
00:12:32,085 --> 00:12:34,296
ผมมักคิดว่าแอนน์คือคนที่…

251
00:12:34,796 --> 00:12:37,257
เอาเป็นว่า
เธอคือจุดแข็งของการแสดงแล้วกัน

252
00:12:37,716 --> 00:12:39,760
เธอฉลาด เธอเรียกเสียงหัวเราะได้

253
00:12:39,843 --> 00:12:43,472
เธอรู้ว่าต้องทำยังไงถึงจะตลก
ในขณะที่ผมต้องพยายามสุดฤทธิ์

254
00:12:43,555 --> 00:12:46,517
พ่อโตมาพร้อมกับรายการวาไรตี้

255
00:12:46,600 --> 00:12:49,019
เอ็ดดี้ แคนเตอร์ หรือแจ็ก เบนนี

256
00:12:49,102 --> 00:12:52,397
ถึงเขาจะอยากเป็นดาวตลกสักแค่ไหน

257
00:12:52,481 --> 00:12:55,651
แต่เขาก็เห็นพรสวรรค์ของแอนน์

258
00:12:56,276 --> 00:12:58,654
และชื่นชมเธอในฐานะนักแสดงอย่างมาก

259
00:12:59,363 --> 00:13:01,698
เขาต้องการเธอ

260
00:13:03,617 --> 00:13:06,203
- เขาเลยดึงเธอเข้าสู่การแสดงตลก
- ใช่

261
00:13:07,287 --> 00:13:09,289
ตอนนั้นเราเลยได้ไอเดีย

262
00:13:09,373 --> 00:13:13,252
ว่าเราสามารถสร้างอะไรขึ้นมา
เพื่อสร้างชื่อเสียงและรายได้

263
00:13:13,335 --> 00:13:17,256
เราเลยคิดการแสดงขึ้นมา
พยายามอย่างหนัก

264
00:13:17,840 --> 00:13:20,467
เราด้นสดใส่เครื่องอัดเสียง

265
00:13:21,468 --> 00:13:23,595
มาลองกันว่าเป็นไง

266
00:13:24,221 --> 00:13:25,305
คุณต้องการอะไร

267
00:13:25,389 --> 00:13:29,560
เราอยากพูดคุย
กับผู้ชนะการประกวดมิสทีนเนจ

268
00:13:29,643 --> 00:13:31,520
- อยากคุยกับโรสแมรี่เหรอ
- ใช่แล้ว

269
00:13:31,603 --> 00:13:33,605
มีผู้ชายอยากคุยกับเธอ

270
00:13:34,147 --> 00:13:37,776
โรสแมรี่ แม่จะฟาดหน้าสวย ๆ ให้

271
00:13:37,860 --> 00:13:40,112
- เอ่อ คุณครับ
- มิสทีนเนจเจอร์

272
00:13:40,195 --> 00:13:42,072
คุณอิจฉาลูกสาวเหรอครับ

273
00:13:42,155 --> 00:13:44,241
อิจฉาลูกฉันเนี่ยนะ
นี่ล้อเล่นใช่มั้ย

274
00:13:44,324 --> 00:13:47,494
ทำไมฉันจะต้องอิจฉาเธอ
เธอเป็นมิสทีนเนจเจอร์

275
00:13:47,578 --> 00:13:50,539
เธอโด่งดังที่สุด เธอสวยที่สุด

276
00:13:50,622 --> 00:13:53,834
เธออ่อนเยาว์และ…
ทำไมฉันจะต้องอิจฉาเธอ

277
00:13:53,917 --> 00:13:56,253
แม่อย่าร้องไห้

278
00:13:56,336 --> 00:13:58,130
- แม่ล้อเล่นเหรอ
- ล้อเล่นจ้ะ

279
00:14:00,132 --> 00:14:03,343
เอมี่ นี่คือเครื่องอัดเสียง

280
00:14:03,427 --> 00:14:07,389
ถ้าลูกอยากร้องเพลง
เราก็สามารถอัดมันลงเทปได้

281
00:14:07,472 --> 00:14:09,892
- อยากร้องเพลงมั้ย
- อยาก

282
00:14:09,975 --> 00:14:13,020
ดูนี่สิ "ฉันไปโรงพยาบาลตอนบ่ายสาม

283
00:14:13,103 --> 00:14:16,899
และคลอดลูกสาวตอนทุ่ม 48 นาที

284
00:14:16,982 --> 00:14:20,819
เอมี่ เบลล์ ซอว์เยอร์ สติลเลอร์
ถือกำเนิดขึ้นในวันนี้"

285
00:14:20,903 --> 00:14:21,820
ว้าว

286
00:14:21,904 --> 00:14:24,114
บ้าไปแล้ว
แม่เขียนในวันที่คลอดเธอเหรอ

287
00:14:24,990 --> 00:14:26,658
ร้อง "ทู รา ลู รา ลู รัล"

288
00:14:26,742 --> 00:14:32,247
ทู รา ลู รา ลู รัล

289
00:14:32,331 --> 00:14:34,917
"เธองดงามมาก
เจอร์รีนั่งรถไฟมาเจอ

290
00:14:35,584 --> 00:14:38,045
เขามาถึงตอนสิบโมงเช้า
เขามีความสุขมาก

291
00:14:38,754 --> 00:14:43,342
เขาต้องรีบกลับไปตอนบ่ายโมง
เพื่อให้ทันแสดงรอบห้าโมงครึ่ง"

292
00:14:46,970 --> 00:14:49,056
พอเรามีลูก

293
00:14:49,139 --> 00:14:53,936
เรายิ่งต้องการ
ประสบความสำเร็จในชีวิต

294
00:14:54,269 --> 00:14:57,940
ผมกลัวมากว่า
จะหาเงินได้ไม่พอเลี้ยงครอบครัว

295
00:14:59,525 --> 00:15:01,652
ผมว่าความสำเร็จที่พ่อต้องการ

296
00:15:01,735 --> 00:15:06,698
มันทั้งในแง่ความสร้างสรรค์
และความมั่นคงสำหรับครอบครัว

297
00:15:08,075 --> 00:15:10,118
พ่อชอบมอบความรัก

298
00:15:11,745 --> 00:15:14,289
และเขา… ก็ต้องการความรักเช่นกัน

299
00:15:15,415 --> 00:15:18,585
ผมมองว่าพ่อไม่ได้รับ
การเลี้ยงดูมาแบบนั้นในวัยเด็ก

300
00:15:18,919 --> 00:15:21,255
ตอนผมบอกพ่อว่า
อยากเป็นนักแสดง พ่อบอกว่า

301
00:15:21,338 --> 00:15:23,298
"ลองเป็นคนจัดเวทีไม่ดีกว่าเหรอ

302
00:15:23,382 --> 00:15:25,592
ได้อะไรจากการพยายามเป็น
เอ็ดดี้ แคนเตอร์

303
00:15:25,676 --> 00:15:30,138
หรือแจ็ก เบนนี หรือจอร์จ เบิร์นส์
เอาอะไรมาคิดว่าจะทำได้"

304
00:15:30,722 --> 00:15:34,768
ผมเห็นพ่อแม่กระเสือกกระสนหาทางรอด
ในภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่

305
00:15:34,852 --> 00:15:38,063
พ่อผมเริ่มจากขับแท็กซี่
แล้วก็เปลี่ยนไปขับรถประจำทาง

306
00:15:43,777 --> 00:15:45,362
บริษัทชื่ออะไรนะ

307
00:15:45,445 --> 00:15:46,613
- จำชื่อบริษัทได้มั้ย
- เอ่อ…

308
00:15:48,115 --> 00:15:51,118
- นิวยอร์ก ซิตี้ ออมนิบัส
- ใช่แล้ว

309
00:15:51,201 --> 00:15:52,911
- พ่อทำงานให้เมือง
- ใช่

310
00:15:53,453 --> 00:15:57,291
พ่อเรียนไม่จบไม่งั้น
คงได้เป็นนักแสดงเป็นอะไรต่อมิอะไร

311
00:15:57,374 --> 00:15:59,710
พ่ออยากเป็นนักแสดง

312
00:16:00,127 --> 00:16:02,379
แล้วพ่อทำไง เคยขึ้นเวทีมั้ย

313
00:16:02,462 --> 00:16:03,463
ได้ลองมั้ย

314
00:16:03,547 --> 00:16:06,675
เคยครั้งนึง ไม่ก็สองครั้ง จำไม่ได้

315
00:16:07,217 --> 00:16:10,679
พ่อก็มีของนะ ตอนนี้ก็ยังมี

316
00:16:10,762 --> 00:16:12,431
แล้วเกิดอะไรขึ้น ทำไมเลิก

317
00:16:12,514 --> 00:16:15,225
ไม่รู้เหมือนกัน
รู้สึกว่าตัวเองคงทำไม่ได้

318
00:16:15,309 --> 00:16:18,187
- แต่ก็อยู่มาได้เหมือนกัน
- พ่อหาเลี้ยงตัวเองได้

319
00:16:18,270 --> 00:16:21,023
ใช่ มีอะไรเข้ามาก็ทำหมด
ก็แค่นั้นแหละ

320
00:16:21,106 --> 00:16:22,983
ไม่รู้จะต้องมานั่งบ่นทำไม

321
00:16:31,533 --> 00:16:34,578
พ่อกับแม่ทะเลาะกันรุนแรง

322
00:16:36,246 --> 00:16:37,372
ทุกครั้งคือเพราะเรื่องเงิน

323
00:16:37,456 --> 00:16:38,582
(ดอรีน สติลเลอร์ น้องสาวของเจอร์รี)

324
00:16:38,665 --> 00:16:40,167
เรื่องเงินทุกครั้ง

325
00:16:42,127 --> 00:16:45,172
หลายครั้งฉันไปแอบอยู่ใต้เตียง

326
00:16:45,672 --> 00:16:49,426
เพราะฉันกลัว
และเจอร์รีก็จะคอยมาช่วยพาฉันออกไป

327
00:16:50,177 --> 00:16:52,179
เจอร์รีดีกับฉันมาก

328
00:16:53,597 --> 00:16:56,350
เขาเป็นเหมือนพ่อของพวกเราทั้งสามคน

329
00:16:57,768 --> 00:17:01,230
เจอร์รีคอยปกป้องฉันกับอาร์โนล์ด

330
00:17:01,313 --> 00:17:02,356
พ่อชอบปกป้อง

331
00:17:02,439 --> 00:17:03,941
- ใช่ ตลอดเวลา
- ครับ

332
00:17:07,319 --> 00:17:09,320
- เจอร์รีอยากออกไปจากตรงนี้
- ครับ

333
00:17:09,404 --> 00:17:12,491
หนทางเดียวในตอนนั้น
คือเข้ารับราชการทหาร

334
00:17:13,282 --> 00:17:15,743
เสื้อแจ็กเกตของพ่อตอนเป็นทหาร

335
00:17:17,996 --> 00:17:18,829
ตัวไหนนะ

336
00:17:18,914 --> 00:17:22,416
พอกลับมา
เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยซีราคิวส์

337
00:17:23,001 --> 00:17:25,587
เขาเริ่มสนใจการแสดงตั้งแต่ตอนนั้น

338
00:17:27,130 --> 00:17:30,968
ผมมองว่านักแสดงตลก
ที่เขาชื่นชอบในตอนเด็ก

339
00:17:31,051 --> 00:17:34,763
เป็นหนทางหลบหนีสำหรับเขาและน้อง ๆ

340
00:17:34,847 --> 00:17:37,766
เขาเลยได้พบบ้านของเขาในโรงละคร

341
00:17:39,977 --> 00:17:44,481
ก่อนย่าเสียพ่อพาย่าไปดูป้ายละครเวที
เรื่อง "เดอะ โกลเด้น แอปเปิล"

342
00:17:44,565 --> 00:17:46,733
เป็นละครบรอดเวย์ที่พ่อเล่น

343
00:17:46,817 --> 00:17:48,652
เธอไม่พูดอะไร

344
00:17:50,070 --> 00:17:51,613
แต่เธอเคยบอกพ่อว่า "ไม่ได้เรื่อง"

345
00:17:51,697 --> 00:17:54,825
น่าจะตอนที่เธอเห็นพ่อ
เล่นละครที่โรงเรียน

346
00:17:55,617 --> 00:17:57,452
แย่มาก ๆ เลย

347
00:18:00,289 --> 00:18:01,373
"ผมบอกแอนน์

348
00:18:01,456 --> 00:18:04,334
'ถ้ามีคนถามผมว่า
พ่อแม่เคยสนับสนุนผมมั้ย'

349
00:18:04,418 --> 00:18:06,461
ผมจะบอก 'ไม่มีอะไรให้ต้องสนับสนุน

350
00:18:06,545 --> 00:18:09,673
เพราะความจริงคือ
พ่อไม่เคยพูดสนับสนุนผมเลย

351
00:18:09,756 --> 00:18:11,008
ผมทำทุกอย่างด้วยตัวของผมเอง'"

352
00:18:11,091 --> 00:18:12,384
ถูกต้อง

353
00:18:12,467 --> 00:18:14,052
"เธอบอกว่า 'บางทีพวกเขาอาจจะแค่กลัว

354
00:18:14,136 --> 00:18:15,637
พวกเขาไม่อยากเห็นคุณเจ็บ'

355
00:18:15,721 --> 00:18:17,723
ทันใดนั้นผมรู้สึกได้ถึงความจริง
แอนน์พูดถูก

356
00:18:17,806 --> 00:18:20,809
พวกเขาไม่อยากเห็นผมต้องเจ็บ
ต้องอับอาย"

357
00:18:22,978 --> 00:18:25,439
คุณพระ…
คุณสนุกมั้ยคืนนี้ ผมหมายถึง…

358
00:18:25,522 --> 00:18:27,858
คุณสนุกมั้ย แบบว่า…

359
00:18:27,941 --> 00:18:32,613
โจเอล ฉันสนุกมั้ยเหรอ
ฉันสนุกจนไม่รู้จะสนุกยังไง

360
00:18:32,696 --> 00:18:37,492
เราไม่เจอกันนานมาก
เมื่อวานตอนคุณโทรมา

361
00:18:37,576 --> 00:18:39,369
ฉันยังบอก "โจเอลไหน" นึกออกมั้ย

362
00:18:39,453 --> 00:18:42,456
เราเริ่มแสดง
ในย่านบาร์และร้านกาแฟในนิวยอร์ก

363
00:18:42,539 --> 00:18:43,624
อะไรทำนองนี้

364
00:18:43,707 --> 00:18:45,501
คงพอนึกออกนะว่าฉันรู้สึกยังไง

365
00:18:45,584 --> 00:18:48,212
ที่จู่ ๆ คุณก็พาฉัน
ไปทานมื้อเย็นแล้วก็ไปดูโชว์

366
00:18:48,295 --> 00:18:50,005
- ครับ
- ฉันเลยคิด "นี่มันยังไงนะ"…

367
00:18:50,088 --> 00:18:52,424
พวกเขาคิดมุกกันในห้องนั่งเล่น

368
00:18:52,508 --> 00:18:54,927
ห่างจากถนนบรอดเวย์ไป 20 บล็อก
ทางทิศเหนือ

369
00:18:55,010 --> 00:18:57,638
ที่พวกเขาจะต้องมาแสดง

370
00:18:57,721 --> 00:19:00,057
แล้วถูกฉายไปทั่วโลก

371
00:19:00,390 --> 00:19:02,893
เจ้าหน้าที่ประสานงาน
ของเมืองมาดูการแสดงของเรา

372
00:19:02,976 --> 00:19:06,563
แล้วชอบก็เลยจ้างเรา

373
00:19:07,231 --> 00:19:08,398
ไปออกรายการเอ็ด ซัลลิแวน

374
00:19:08,482 --> 00:19:11,902
ดูเต็นท์ทางเข้านั่น
แล้วลองจินตนาการดูสิ

375
00:19:11,985 --> 00:19:15,697
ข้อความ "โรงละครเอ็ด ซัลลิแวน
สติลเลอร์และเมียร่า โรลลิงสโตนส์"

376
00:19:15,781 --> 00:19:19,952
มาแล้วครับทุกท่าน
สดจากนิวยอร์ก เอ็ด ซัลลิแวน

377
00:19:20,035 --> 00:19:22,079
แค่คิดก็กลืนน้ำลายไม่ลงแล้ว

378
00:19:22,788 --> 00:19:24,998
เวลาที่รายการเอ็ด ซัลลิแวนออกอากาศ

379
00:19:25,082 --> 00:19:28,335
จะมีคนตั้งแต่รุ่นปู่ย่าตายาย
ไปจนถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน

380
00:19:28,418 --> 00:19:29,837
นั่งดูรายการเดียวกัน

381
00:19:29,920 --> 00:19:31,505
รายการเอ็ด ซัลลิแวนมีคนดู

382
00:19:31,588 --> 00:19:34,007
น่าจะราว 20 - 30 ล้านต่อสัปดาห์

383
00:19:34,091 --> 00:19:36,009
ให้ความรู้สึก
เป็นธรรมชาติและผ่อนคลายมั้ย

384
00:19:36,093 --> 00:19:38,846
ดีใช่มั้ย ใช่ตามที่เราวางแผนไว้มั้ย

385
00:19:38,929 --> 00:19:41,139
- สวัสดี ดีใจที่ได้เจอ
- เป็นไงบ้าง

386
00:19:41,223 --> 00:19:42,975
เป็นรายการสดจากนิวยอร์ก

387
00:19:43,058 --> 00:19:44,393
ก่อนรายการแซเทอร์เดย์ไนต์

388
00:19:45,227 --> 00:19:47,896
พวกเขาบอกว่า "อยากย้าย
เข้ามาโรงละครเอ็ด ซัลลิแวนมั้ย"

389
00:19:47,980 --> 00:19:51,316
ผมบอกว่า "ถ้าเข้ามาแล้ว
จะรู้สึกกลัวมั้ย"

390
00:19:51,400 --> 00:19:53,527
เชิญท่านสุภาพบุรุษ
และสุภาพสตรีพบกับ เดอะซูพรีมส์

391
00:19:53,610 --> 00:19:55,487
ใช่แล้ว เอลวิส เพรสลีย์

392
00:19:55,571 --> 00:19:56,405
เดอะบีเทิลส์

393
00:19:56,488 --> 00:19:58,866
มันคือจุดสูงสุดของวงการ

394
00:19:58,949 --> 00:19:59,825
ครับ

395
00:19:59,908 --> 00:20:01,994
แม่เคยเล่าว่าตื่นเต้นแค่ไหน

396
00:20:02,077 --> 00:20:03,996
ตอนเดินออกจากห้องแต่งตัวชั้นบน

397
00:20:04,538 --> 00:20:06,123
ไปยังลิฟต์

398
00:20:06,665 --> 00:20:09,376
ที่พาลงไปยังเวที
เธอบอกว่ารู้สึกคลื่นไส้จะอาเจียน

399
00:20:09,459 --> 00:20:11,545
ทุกคนมัวแต่อาเจียน

400
00:20:11,628 --> 00:20:14,214
ถ้าเราฉลาดพอ เราควรจะเล่นยาเสีย
ขอบอกเลย

401
00:20:15,841 --> 00:20:17,718
กดดันมาก ๆ

402
00:20:17,801 --> 00:20:20,637
ผมสงสัยว่าคุณ…
เคยคิดถึงมันบ้างมั้ย เพราะ…

403
00:20:20,721 --> 00:20:24,349
ผมคิดเสมอว่า "มีโอกาสเล่นมุก
พวกนี้แค่ครั้งเดียว ห้ามทำพัง"

404
00:20:24,433 --> 00:20:25,601
- โอเค
- ผมหมายถึง

405
00:20:25,684 --> 00:20:28,645
ผมตบหน้าตัวเองแรง ๆ สองที

406
00:20:28,729 --> 00:20:29,563
ถามจริง

407
00:20:29,646 --> 00:20:31,106
- แบบนี้ พร้อมยัง
- โอเค

408
00:20:31,190 --> 00:20:33,150
- แค่นั้นเองเหรอ
- แค่นี้แหละ

409
00:20:33,233 --> 00:20:35,402
โอเค

410
00:20:35,485 --> 00:20:36,862
ถึงเวลาแล้วสำหรับพวกเขา

411
00:20:36,945 --> 00:20:39,781
ถ้าทำได้ดี
ก็จะได้รับเชิญให้กลับมาสัปดาห์หน้า

412
00:20:40,365 --> 00:20:41,366
ขอบคุณค่ะ

413
00:20:43,619 --> 00:20:46,538
กลุ่มนักแสดงที่เรากำลังจะได้ชม
ถือว่าหน้าใหม่สุด ๆ

414
00:20:46,622 --> 00:20:48,248
พวกเขามีวิธีการเล่นตลกที่แปลกใหม่

415
00:20:48,332 --> 00:20:50,834
เขากำกับและอำนวย
การสร้างซีรีส์ "เซเวแรนซ์" ซีซั่น 2

416
00:20:50,918 --> 00:20:52,878
เขากลับมาพบเราอีกครั้ง
ในรายการเดอะ เลท โชว์

417
00:20:52,961 --> 00:20:54,713
หนุ่มน้อยเจอร์รี สติลเลอร์

418
00:20:54,796 --> 00:20:58,258
และแม่สาวแอนน์ เมียร่า
ขอเสียงปรบมือต้อนรับพวกเขาด้วยครับ

419
00:20:58,342 --> 00:21:00,719
เจอร์รี สติลเลอร์…

420
00:21:03,180 --> 00:21:04,640
เรากำลังเป็นพยาน

421
00:21:04,723 --> 00:21:07,976
เรื่องราวอันน่าสนใจของมนุษย์
เรื่องหนึ่งในประวัติศาสตร์

422
00:21:08,060 --> 00:21:11,980
ชายคนนี้ถูกฝังทั้งเป็นมา 24 ชั่วโมง

423
00:21:12,064 --> 00:21:14,983
ในช่องท้องของวาฬยักษ์

424
00:21:15,067 --> 00:21:16,401
คุณชื่ออะไรคะ

425
00:21:17,027 --> 00:21:17,986
โจนาห์

426
00:21:19,821 --> 00:21:24,117
แปลกแต่จริง
ชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าเราตอนนี้

427
00:21:24,201 --> 00:21:28,705
มีชื่อเดียวกับชายคนหนึ่งที่เผชิญ
ชะตากรรมเดียวกันเมื่อนานมาแล้ว

428
00:21:28,789 --> 00:21:30,624
เชิญค่ะคุณโจนาห์

429
00:21:30,707 --> 00:21:32,793
มีคนเคยโดนแบบนี้มาก่อนหน้าผมเหรอ

430
00:21:33,544 --> 00:21:35,170
นานมากแล้วค่ะ

431
00:21:35,671 --> 00:21:37,381
แคลิฟอร์เนียนี่ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ

432
00:21:38,382 --> 00:21:40,384
มันผ่านมานานมากแล้วค่ะคุณโจนาห์

433
00:21:40,467 --> 00:21:42,261
ถ้ามันเคยเกิดขึ้นแล้ว
มันก็จะเกิดขึ้นอีก

434
00:21:42,344 --> 00:21:45,222
- ดูท่าคุณจะไม่เข้าใจ
- เขาควรจะตีเส้นกั้นไว้สิ

435
00:21:46,265 --> 00:21:49,226
- ฉันก็คิดอย่างนั้นค่ะ
- คุณไม่ควรเปิดที่แบบนี้ทิ้งไว้

436
00:21:49,309 --> 00:21:51,770
พวกเขาเริ่มแสดงใน
รายการเอ็ด ซัลลิแวนในปี 1963

437
00:21:51,854 --> 00:21:55,941
แล้วพวกเขาก็ถูกเชิญกลับมาเรื่อย ๆ

438
00:21:56,024 --> 00:21:59,444
ผมเพิ่งเกิด พวกเขาเพิ่งย้ายเข้า
อพาร์ตเมนต์ใหม่ที่ริเวอร์ไซด์ไดรฟ์

439
00:21:59,528 --> 00:22:01,405
ราคาน่าจะ 11,000 ดอลลาร์

440
00:22:01,488 --> 00:22:03,866
รายการของซัลลิแวน
ทำเอาเราผ่อนคลายไม่ลง

441
00:22:03,949 --> 00:22:07,286
เราต้องคิดการแสดงยาวหกนาที
และมันต้องตลก

442
00:22:07,369 --> 00:22:09,788
- คุณเขียนเองหมดเลยเหรอ
- แน่นอน

443
00:22:10,289 --> 00:22:11,874
จู่ ๆ เราก็มีอะไรที่มั่นคง

444
00:22:11,957 --> 00:22:15,669
แต่ขณะเดียวกัน
ก็ต้องคอยคิดโชว์ใหม่ทุกครั้ง

445
00:22:15,752 --> 00:22:19,256
เพราะพอเรารู้ว่าต้องไปแสดง
ในรายการเอ็ด ซัลลิแวนเมื่อไหร่

446
00:22:19,339 --> 00:22:21,800
เราก็มีเวลาเตรียมตัวและ
คิดการแสดงแค่สองอาทิตย์

447
00:22:21,884 --> 00:22:25,012
- โลกบ้าไปแล้ว บ้าไปแล้ว
- คุณนายคลอส ๆ…

448
00:22:25,095 --> 00:22:26,096
พรือโฉ้

449
00:22:26,180 --> 00:22:28,056
คุณนายคลอส
ผมดีใจที่คุณพูดคำนั้น

450
00:22:28,140 --> 00:22:31,852
- เพราะนั่นยืนยันอะไรได้อย่างนึง
- เป็นภาษาเหนือที่เรียนตอนมาที่นี่

451
00:22:31,935 --> 00:22:33,729
เยี่ยมไปเลย

452
00:22:33,812 --> 00:22:35,272
อันนี้ดี

453
00:22:36,064 --> 00:22:37,858
เราไม่รู้จะเล่นอะไรแล้ว

454
00:22:37,941 --> 00:22:41,570
มีทั้งชายเตี้ยกับสาวโย่ง
มีเจ้านายกับภรรยา

455
00:22:41,653 --> 00:22:43,906
มีแอนน์ที่รับบทเป็นภรรยาซานต้าคลอส

456
00:22:43,989 --> 00:22:46,658
- เอล์ฟตัวนั้นปากสกปรก
- โอเค

457
00:22:46,742 --> 00:22:49,036
- พรือโฉ้
- ว่าไงนะครับคุณนายคลอส

458
00:22:49,119 --> 00:22:51,079
เป็นภาษาเหนือน่ะค่ะ
ฉันเรียนมาจากเพื่อนบ้าน

459
00:22:51,163 --> 00:22:51,997
อ๋อครับ

460
00:22:52,414 --> 00:22:56,335
พวกนี้เป็นการแสดงสร้างชื่อของพวกเขา

461
00:22:56,418 --> 00:22:58,837
- เช่น การเดทผ่านคอมพิวเตอร์
- ว้าว

462
00:22:58,921 --> 00:23:02,925
ไอเดียการเล่นเป็นตัวเอง
โดยเอาชาติพันธุ์ตัวเองมาเล่น

463
00:23:03,008 --> 00:23:04,593
ยังไม่เคยมีคนทำกัน

464
00:23:04,676 --> 00:23:07,387
พวกเขาแสดงเรื่อง
การเดทผ่านคอมพิวเตอร์

465
00:23:07,471 --> 00:23:10,390
ที่เพิ่งเริ่มมีในยุคนั้น
การแสดงที่ว่าคือ

466
00:23:10,474 --> 00:23:13,393
หนุ่มชาวยิวและสาวไอริชคาทอลิก
ถูกจับคู่กัน

467
00:23:13,477 --> 00:23:15,103
มุกนี้เจอร์รีเป็นคนคิด

468
00:23:15,187 --> 00:23:20,150
เราสร้างตัวละครเฮอร์ชีย์
โฮโรวิทซ์ และแมรี่ อลิซาเบธ ดอยล์

469
00:23:20,234 --> 00:23:21,818
นี่เป็นคู่หูที่สุดยอด

470
00:23:21,902 --> 00:23:25,364
พวกเขามีอะไรบางอย่างมาแสดงให้เราชม

471
00:23:25,447 --> 00:23:29,701
ผมมั่นใจว่า
มันจะขึ้นหิ้งแน่นอนนับจากนี้

472
00:23:29,785 --> 00:23:34,873
พวกเขาคือสติลเลอร์และเมียร่า
ที่จะมาแสดงให้เราชมกันครับ

473
00:23:39,086 --> 00:23:41,046
- สวัสดีครับ
- สวัสดีค่ะ

474
00:23:41,463 --> 00:23:43,006
ผมเฮอร์ชีย์ โฮโรวิทซ์ครับ

475
00:23:44,341 --> 00:23:46,260
ฉันแมรี่ อลิซาเบธ ดอยล์ค่ะ

476
00:23:48,262 --> 00:23:49,471
"ดอยล์" เหรอครับ

477
00:23:49,555 --> 00:23:51,098
"โฮโรวิทซ์" งั้นเหรอ

478
00:23:51,557 --> 00:23:52,391
โฮโรวิทซ์

479
00:23:52,474 --> 00:23:55,519
เอช โอ อาร์ โอ ดับเบิลยู ไอ ที แซด

480
00:23:55,602 --> 00:23:57,020
- อ๋อ
- เฮอร์ชีย์

481
00:23:57,104 --> 00:24:00,232
คนที่เราเล่ามุกนี้ให้ฟัง
หรือเห็นเราซ้อมมักบอกว่า

482
00:24:00,315 --> 00:24:03,360
"มุกนี้ไม่น่าจะไปได้ไกล
เพราะคนอื่นในประเทศเข้าไม่ถึง"

483
00:24:03,443 --> 00:24:05,821
และไม่มีใครเคยเล่นอะไรแบบนี้

484
00:24:05,904 --> 00:24:07,281
คุณมีพี่น้องมั้ยคะ

485
00:24:07,364 --> 00:24:08,782
- มีน้องชายสามคน
- โอ้

486
00:24:08,866 --> 00:24:10,534
บัค บุชี และซัล

487
00:24:11,785 --> 00:24:13,078
- บั๊ก
- บัค

488
00:24:13,161 --> 00:24:14,413
- บั๊กเขอะ
- ไม่ครับ บัค

489
00:24:14,496 --> 00:24:15,706
บัค โทษทีค่ะ

490
00:24:15,789 --> 00:24:17,833
ฉันว่าอันนี้แหละเข้าถึงคนดู

491
00:24:17,916 --> 00:24:21,211
อย่างน้อย ๆ ก็เอ็ด ซัลลิแวนเอง
เพราะเขาเป็นไอริช

492
00:24:21,295 --> 00:24:23,422
และภรรยาเขาซิลเวียเป็นชาวยิว

493
00:24:25,632 --> 00:24:28,093
พอเราเล่นเสร็จ เขายืนอยู่ตรงนั้น

494
00:24:28,552 --> 00:24:32,014
ตาสีฟ้าของเขามีน้ำตาไหล

495
00:24:32,097 --> 00:24:33,348
เขาน้ำหูน้ำตาไหล

496
00:24:33,432 --> 00:24:36,643
การแสดงนี้เลยกลายเป็น
การแสดงยอดฮิตของทั้งคู่

497
00:24:36,727 --> 00:24:39,062
เราไปถึง…

498
00:24:39,146 --> 00:24:39,980
จุดสุดยอด

499
00:24:40,772 --> 00:24:42,232
ดีค่ะ

500
00:24:45,319 --> 00:24:47,237
พอได้ออกรายการเอ็ด ซัลลิแวน

501
00:24:47,321 --> 00:24:50,073
ทำให้เราหางานตามคลับ

502
00:24:50,157 --> 00:24:51,909
และเรียกเงินได้มากขึ้น

503
00:24:52,409 --> 00:24:55,662
การแสดงตลกในแบบของพวกเขา
เจอร์รี สติลเลอร์ และแอนน์ เมียร่า

504
00:24:55,746 --> 00:24:56,580
ไปพบกับพวกเขากันครับ

505
00:24:57,497 --> 00:25:00,042
มีคนจ้างเราไปเล่น
ที่คลีฟแลนด์ ดีทรอยต์

506
00:25:00,125 --> 00:25:01,168
มิลวอกี ชิคาโก

507
00:25:01,251 --> 00:25:04,505
การแสดงตลกโดย
แอนน์ เมียร่า และเจอร์รี สติลเลอร์

508
00:25:05,005 --> 00:25:06,840
นั่นเป็นการแสดงตลกที่ดีที่สุด

509
00:25:06,924 --> 00:25:08,467
ที่ผมเคยได้ดูมาเลย

510
00:25:08,550 --> 00:25:12,179
พวกเขาเป็นคู่แต่งงานในชีวิตจริง
เขาเป็นยิว ส่วนเธอเป็นไอริช

511
00:25:12,262 --> 00:25:13,096
อันนี้เรื่องจริง

512
00:25:13,180 --> 00:25:15,390
ขอบคุณค่ะท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน

513
00:25:15,474 --> 00:25:19,645
ยินดีต้อนรับดาวดังทั้งสอง

514
00:25:19,728 --> 00:25:22,064
ที่เป็นที่รักของพวกคุณทุกคน

515
00:25:22,814 --> 00:25:24,024
สติลเลอร์และเมียร่า

516
00:25:25,192 --> 00:25:28,028
ขอบคุณค่ะ
โล่งอกไปทีที่มีคนมาดูเต็มเลย

517
00:25:29,238 --> 00:25:32,032
พอผมมองแอนนี่ที่อยู่บนเวที

518
00:25:32,115 --> 00:25:34,409
ผมไม่ได้มองเห็นแค่คู่หูการแสดง

519
00:25:34,493 --> 00:25:36,203
แต่เธอคือแม่ของลูก ๆ ทั้งสองคนด้วย

520
00:25:36,286 --> 00:25:38,580
ส่วนเขาคือพ่อของหนึ่งในนั้นค่ะ

521
00:25:40,749 --> 00:25:42,835
พวกเขาเริ่มมีงานเยอะขึ้น

522
00:25:42,918 --> 00:25:44,920
คนเริ่มรู้จัก พวกเขามีชื่อเสียง

523
00:25:45,003 --> 00:25:46,338
เจอร์รีชอบมาก

524
00:25:46,672 --> 00:25:48,632
เขาชอบเวลามีคนจำเขาได้

525
00:25:48,715 --> 00:25:50,634
ชอบแจกลายเซ็น

526
00:25:50,717 --> 00:25:53,637
ชอบเป็นที่ชื่นชม

527
00:25:53,971 --> 00:25:55,806
อะไรน่าหงุดหงิดกว่ากัน

528
00:25:55,889 --> 00:25:58,767
เวลามีคนวิพากษ์วิจารณ์การแสดง
ที่คุณคิดว่ามันดีแล้ว

529
00:25:58,851 --> 00:26:00,561
หรือเวลามีคนชื่นชมการแสดงของคุณ

530
00:26:00,644 --> 00:26:04,356
- ที่คุณมองว่ามันห่วยแตก
- เวลามีคนวิจารณ์ผม…

531
00:26:04,439 --> 00:26:06,233
เรียบร้อย ใช่เลย ทุกคนตอบถูก

532
00:26:06,316 --> 00:26:09,736
ความสำเร็จนี้สำคัญต่อเขามาก

533
00:26:12,239 --> 00:26:16,827
แม่ผมให้ความสำคัญกับงาน
แต่นั่นไม่ใช่ทุกอย่างสำหรับเธอ

534
00:26:16,910 --> 00:26:19,288
แล้วตอนที่ไม่ได้อยู่บนเวทีล่ะ

535
00:26:19,371 --> 00:26:20,539
เอ่อ…

536
00:26:20,622 --> 00:26:23,500
- ผมแค่สงสัย
- ไม่นะ ฉันคิดว่า…

537
00:26:23,584 --> 00:26:25,085
ฉันไม่ได้ต้องการ

538
00:26:25,169 --> 00:26:26,545
เขาเสนอตัวตลอด

539
00:26:26,628 --> 00:26:28,672
บางครั้งมันทำให้แม่อารมณ์เสีย

540
00:26:28,755 --> 00:26:30,716
เขาชอบเข้าหาแฟน ๆ เนอะ

541
00:26:30,799 --> 00:26:33,093
สมมติทั้งสองคนกำลังคุยกันอยู่
แล้วมีคนเข้ามาหา

542
00:26:33,177 --> 00:26:34,011
"เจอร์รี ฉันรักคุณ"

543
00:26:34,094 --> 00:26:36,638
แม่จะบอกว่า "เรากำลังคุยกันอยู่"

544
00:26:36,722 --> 00:26:39,141
แต่พ่อจะบอกว่า
"เล่าเรื่องลูก ๆ ของคุณให้ฟังหน่อย"

545
00:26:39,224 --> 00:26:40,559
ใช่เลย

546
00:26:40,642 --> 00:26:43,478
พ่อจำได้ว่าครั้งหนึ่ง
เราเดินอยู่บนถนน

547
00:26:43,562 --> 00:26:45,314
พ่อกำลังคุยกับปู่

548
00:26:45,397 --> 00:26:48,567
ว่าปู่ไม่สนใจพวกเราเท่าที่ควร

549
00:26:48,650 --> 00:26:50,569
ขณะที่พูดอยู่ก็มีคนเดินมา

550
00:26:50,652 --> 00:26:52,362
แล้วเข้ามาบอกว่า
"เจอร์รี ผมรักงานของคุณ"

551
00:26:52,446 --> 00:26:54,198
แล้วปู่ก็หันไปคุยกับคนนั้นเฉยเลย

552
00:26:54,281 --> 00:26:57,367
อันนี้ฮานะ
เพราะว่าไม่กี่สัปดาห์ก่อนหน้านี้

553
00:26:57,451 --> 00:27:01,747
เราออกไปกินข้าวในร้านอาหาร
ผมกำลังเครียดเรื่องมหาวิทยาลัย

554
00:27:01,830 --> 00:27:04,625
แล้วมีคนในร้าน
อยากเข้ามาถ่ายรูปกับพ่อ

555
00:27:04,708 --> 00:27:06,251
ผมจำได้ว่าหงุดหงิดมาก

556
00:27:06,335 --> 00:27:08,670
แบบว่าโลกต้องหยุดหมุน
เพื่อให้เขาถ่ายรูป

557
00:27:08,754 --> 00:27:11,298
- นึกออกมั้ย
- พ่อคงได้จากปู่มาเยอะ

558
00:27:11,381 --> 00:27:13,258
- มากกว่าย่า
- ใช่ มากกว่าย่า ถูกเผง

559
00:27:13,342 --> 00:27:14,968
- ขออะไรอย่างได้มั้ยคะ
- ครับ

560
00:27:15,052 --> 00:27:17,513
- ขอบอกราตรีสวัสดิ์เอมี่กับเบนจี้
- ได้เลย

561
00:27:17,596 --> 00:27:19,223
ราตรีสวัสดิ์เอมี่และเบนจี้

562
00:27:22,643 --> 00:27:24,895
ตอนที่พ่อกับแม่ไปแอลเอ

563
00:27:24,978 --> 00:27:28,023
เพื่อแสดงโชว์หรืออะไรสักอย่าง

564
00:27:28,732 --> 00:27:30,776
แน่นอนว่าเราคิดถึงพวกเขา

565
00:27:30,859 --> 00:27:32,819
แต่จำได้ว่ามันสนุกสุด ๆ ไปเลย

566
00:27:32,903 --> 00:27:34,988
- เพราะเราได้เข้านอนดึก…
- ใช่

567
00:27:35,072 --> 00:27:37,824
…เรามีรหัสลับไว้เคาะกำแพงกัน

568
00:27:37,908 --> 00:27:39,076
ใช่

569
00:27:40,869 --> 00:27:42,287
เอาเลย

570
00:27:42,371 --> 00:27:43,747
ราตรีสวัสดิ์

571
00:27:43,830 --> 00:27:45,958
ราตรีสวัสดิ์ในที่สุด

572
00:27:46,041 --> 00:27:47,709
- บือ บือ บือ
- บะ บะ บะ บะ…

573
00:27:47,793 --> 00:27:49,503
แล้วฉันก็บอกว่า "แบม"

574
00:27:50,587 --> 00:27:52,464
- เหมือนเรามีโลกเล็ก ๆ ของพวกเรา
- ใช่

575
00:27:59,972 --> 00:28:04,268
ตึกของเรามันครบวงจร
เป็นอาคารขนาดใหญ่

576
00:28:04,852 --> 00:28:07,229
เป็นการไปมาหาสู่

577
00:28:07,312 --> 00:28:09,022
ระหว่างอพาร์ตเมนต์แต่ละห้อง

578
00:28:09,106 --> 00:28:12,317
ขึ้น ๆ ลง ๆ ด้วยลิฟต์และบันได

579
00:28:13,777 --> 00:28:15,362
ในสมัยยุค 70

580
00:28:15,445 --> 00:28:18,532
ยังเสื่อมโทรม ไม่ปลอดภัยนัก

581
00:28:20,158 --> 00:28:22,536
แต่รู้สึกได้ถึงความเป็นชุมชน

582
00:28:23,912 --> 00:28:25,497
เพื่อน ๆ เราอยู่ในตึกเดียวกัน

583
00:28:25,581 --> 00:28:28,667
อดัม แม็กซ์ที่พ่อของเขา
ปีเตอร์ แม็กซ์เป็นศิลปิน

584
00:28:31,879 --> 00:28:33,505
เวลาขึ้นไปห้องเขาก็จะเจอ

585
00:28:33,589 --> 00:28:36,008
แขกที่น่าสนใจของปีเตอร์

586
00:28:36,091 --> 00:28:37,968
อย่างเช่นสวามี สัจจิดานันทา

587
00:28:38,051 --> 00:28:41,305
แล้วก็พวกคนเจ๋ง ๆ เท่ ๆ ในยุค 70

588
00:28:45,726 --> 00:28:49,188
ทั้งตึกมันให้ความรู้สึกถึง
ศิลปะและการสร้างสรรค์

589
00:28:49,271 --> 00:28:52,900
ผมเลยเริ่มหยิบกล้องขึ้นมา
ตามรอยพ่อของผม

590
00:28:56,361 --> 00:28:58,238
ถ่ายหนังของผมเอง

591
00:29:02,618 --> 00:29:06,121
สวัสดียามเย็นกับรายการ
"เดอะ เบนจามิน สติลเลอร์ อาวร์"

592
00:29:06,205 --> 00:29:08,373
พักค่ะ

593
00:29:08,457 --> 00:29:11,251
พ่อซื้อกล้องซูเปอร์ 8 ให้ผม

594
00:29:11,335 --> 00:29:12,711
หาอุปกรณ์ตัดต่อให้ผม

595
00:29:15,464 --> 00:29:19,426
สำหรับผมมันเป็นเหมือนหลุมหลบภัย

596
00:29:22,429 --> 00:29:24,640
เวลาพ่อกับแม่ไม่อยู่
หรือว่าทะเลาะกัน…

597
00:29:25,682 --> 00:29:28,977
…หรือละเลยพวกเราเพราะมัวแต่ทำงาน

598
00:29:30,687 --> 00:29:33,065
นี่เป็นสิ่งที่ผมใช้เวลาไปกับมัน

599
00:29:43,575 --> 00:29:47,287
ยากที่จะจินตนาการว่า
อพาร์ตเมนต์แห่งนี้จะไม่อยู่แล้ว

600
00:29:51,708 --> 00:29:55,712
เมื่อไหร่ที่เราตัดสินใจว่า
"โอเค เราเอาของที่ต้องการออกมาแล้ว"

601
00:29:55,796 --> 00:29:57,714
นายหน้าก็จะบอกว่า

602
00:29:57,798 --> 00:30:01,468
"โอเค เอาของออกแล้วจัดห้อง"

603
00:30:02,636 --> 00:30:05,556
ฉันยังรู้สึกว่ามันไม่จริงอยู่เลย

604
00:30:05,639 --> 00:30:07,349
- ใช่ และสำหรับฉัน…
- ถ้าให้พูดตามตรง

605
00:30:07,432 --> 00:30:10,978
…สิ่งที่จะทำให้เรา
รู้สึกจริงขึ้นมาได้

606
00:30:11,061 --> 00:30:13,689
- ถูกต้อง
- คือเมื่อบ้านนี้ถูกขายไปแล้ว

607
00:30:36,253 --> 00:30:38,547
พ่อจะอัดเสียงหนู…

608
00:30:38,630 --> 00:30:40,924
- เราจะซ้อมการแสดง โอเคนะ
- ฟังนะ

609
00:30:41,008 --> 00:30:42,843
ระบายสีไปก่อนระหว่างที่เราซ้อม

610
00:30:42,926 --> 00:30:46,388
มีไม่กี่คนที่จะโชคดีในการค้นหา

611
00:30:46,471 --> 00:30:48,640
ความฝันวัยเด็กร่วมกัน

612
00:30:49,266 --> 00:30:51,351
พูดตรง ๆ ผมว่าเราโชคดีมากเลย

613
00:30:51,435 --> 00:30:54,062
ที่ได้พบทั้งความรักและความสุข
จากงานที่พวกเราทำ

614
00:30:54,146 --> 00:30:56,648
แถมยังได้เงินดีอีกด้วย

615
00:30:58,692 --> 00:31:01,695
จำได้ว่ามีประตูพับสีขาวบานหนึ่ง

616
00:31:01,778 --> 00:31:03,614
ฉันต้องเป็นให้ได้ทุกอย่าง

617
00:31:03,697 --> 00:31:07,284
ภรรยา แฟน คนรัก เพื่อน แม่ครัว
คุณค่อยบอกว่า "งั้นผมทำอาหารเอง"

618
00:31:07,367 --> 00:31:09,661
ถ้าประตูบานนั้นปิดอยู่
แปลว่าพวกเขากำลังทำงาน

619
00:31:09,745 --> 00:31:12,915
ฉันเคยแสดง
ฉันเป็นนักแสดงที่ดีก่อนมาเจอคุณ

620
00:31:12,998 --> 00:31:15,709
และห้ามรบกวน

621
00:31:15,792 --> 00:31:16,710
คุณก็ค่อยพูดว่า

622
00:31:16,793 --> 00:31:18,295
"คงงั้นแหละ
หาเงินได้อาทิตย์ละ 50 ดอลลาร์"

623
00:31:18,378 --> 00:31:20,339
อาทิตย์ละ 50 ดอลลาร์ ใครก็ทำได้

624
00:31:20,422 --> 00:31:23,091
บางครั้งก็ได้ยินเสียงหัวเราะ
บางครั้งก็ได้ยินเสียงตะโกน

625
00:31:23,175 --> 00:31:25,177
- ผมทำอาหารเอง โอเคมั้ย
- โอเค คุณทำอาหาร

626
00:31:25,260 --> 00:31:27,638
แล้วใครต้องเก็บล้าง ก็ฉันอีกแหละ
คุณชอบทำเลอะเทอะ

627
00:31:27,721 --> 00:31:32,601
โดยไม่รู้ว่า
เป็นเรื่องจริงหรือเป็นการซ้อม

628
00:31:32,684 --> 00:31:35,604
เธอคือคนที่ตลกที่สุด
ทั้งบนเวทีและนอกเวที

629
00:31:35,687 --> 00:31:38,857
ทีนี้เวลาเธอทำอะไรตลก ๆ ผมก็…

630
00:31:38,941 --> 00:31:40,859
ผมเป็นนักฉวยโอกาส

631
00:31:40,943 --> 00:31:43,654
ก็เลยหยิบเอาดินสอขึ้นมาจดเก็บไว้
ณ วินาทีที่ผมทำแบบนั้น…

632
00:31:43,737 --> 00:31:46,365
เขาบอกว่า "เดี๋ยวเอาไว้ใช้ตอนแสดง"
แต่ฉันโมโหแล้ว

633
00:31:46,448 --> 00:31:49,618
ฉันจะบอกว่า
เมื่อไหร่จะเลิกคุยเรื่องการแสดง

634
00:31:50,035 --> 00:31:51,453
ผมเกลียดคุณ

635
00:31:51,954 --> 00:31:54,289
เกลียดฉันเหรอ ฉันก็เกลียดคุณ

636
00:31:54,998 --> 00:31:57,668
คุณไม่รู้หรอกว่าผมเกลียดคุณแบบไหน

637
00:31:58,877 --> 00:32:01,338
ฉันเกลียดคุณแบบเกลียด…

638
00:32:02,506 --> 00:32:04,174
…เกลียดเข้าไส้

639
00:32:05,217 --> 00:32:08,679
ฉันเกลียดคุณแบบเข้าไส้เข้ากระดูกดำ

640
00:32:09,680 --> 00:32:11,181
เรามีการแสดง
ที่เราเรียกว่า "ความเกลียด"

641
00:32:11,265 --> 00:32:12,349
ความเกลียดชังของคุณนั้น…

642
00:32:12,432 --> 00:32:16,436
ผมบอกแอนน์ "ผมเกลียดคุณ"
เธอตอบกลับ "ฉันก็เกลียดคุณ"

643
00:32:16,520 --> 00:32:18,772
มีวันนึงเอมี่ที่อายุแค่หกขวบ
เดินเข้ามาในห้อง

644
00:32:18,856 --> 00:32:22,067
แล้วได้ยินที่เราพูดใส่กัน
เราเลยมองหน้าเธอ

645
00:32:22,150 --> 00:32:24,027
แล้วพูดอะไรไม่ถูกเลยบอกไปว่า

646
00:32:24,111 --> 00:32:28,240
"เอมี่ พ่อกับแม่ซ้อมกัน
พ่อกับแม่ซ้อมกัน"

647
00:32:28,323 --> 00:32:30,993
เอมี่มองมาที่เราแล้วก็ยิ้มออกมา

648
00:32:31,076 --> 00:32:34,329
สองสัปดาห์ให้หลัง
เรากำลังทะเลาะกันจริง ๆ

649
00:32:35,038 --> 00:32:36,456
เอมี่เดินเข้ามาแล้วบอกว่า…

650
00:32:36,540 --> 00:32:38,959
"พ่อกับแม่ซ้อมกันเหรอ"
"ไม่ใช่ พ่อกับแม่ทะเลาะกัน"

651
00:32:39,042 --> 00:32:42,129
- "ออกไปก่อน"
- เลยเริ่มจะยุ่งยากละ

652
00:32:42,212 --> 00:32:45,257
- ฉันเกลียดตั้งแต่ยังไม่เคยเจอหน้า
- ผมเกลียดตั้งแต่คุณยังไม่เกิด

653
00:32:45,340 --> 00:32:47,676
นั่นเป็นสิ่งที่ฉันคิดถึง

654
00:32:47,759 --> 00:32:50,554
ว่ามันกลายมาเป็น

655
00:32:50,637 --> 00:32:52,973
"มีเสียงหัวเราะ โอเคถือว่าเป็นมุก"

656
00:32:53,056 --> 00:32:55,350
แต่เมื่อไหร่มันถึงเป็นเรื่องจริงล่ะ

657
00:32:57,144 --> 00:32:58,145
เราไม่รู้ไงเบน

658
00:32:58,228 --> 00:33:00,689
เราถึงพังกันแบบนี้ไง…

659
00:33:00,772 --> 00:33:02,357
เราถึงมานั่งถ่ายสารคดีกันใช่มั้ย

660
00:33:02,441 --> 00:33:05,152
เราจะมาหาคำตอบกัน
โดยการไล่ดูข้าวของพวกนี้

661
00:33:05,235 --> 00:33:08,322
แอนน์และเจอร์รีอาศัยใน
อพาร์ตเมนต์ขนาดใหญ่ทางฝั่งตะวันตก

662
00:33:08,405 --> 00:33:10,991
กับลูกสาวชื่อเอมี่ และลูกชายชื่อเบน

663
00:33:11,074 --> 00:33:14,244
มุกตลกของพวกเขาส่วนใหญ่มาจากในบ้าน

664
00:33:14,328 --> 00:33:18,373
ชัดเลยว่าเป็นชีวิตแต่งงาน
ที่ไร้ซึ่งปัญหาในการสื่อสาร

665
00:33:18,457 --> 00:33:20,250
- ผม…
- เขาไม่ยอมเก็บกางเกงใน

666
00:33:20,334 --> 00:33:21,835
ขึ้นจากพื้นด้วยซ้ำ

667
00:33:21,919 --> 00:33:23,003
คุณจะพูดอย่างนี้

668
00:33:23,086 --> 00:33:24,922
ต่อหน้าคนพวกนี้ในนิวยอร์กเหรอ

669
00:33:25,005 --> 00:33:26,423
ฉันไม่รู้คุณโตขึ้นมายังไง…

670
00:33:26,507 --> 00:33:28,717
คนที่เป็นศิลปิน
เขาไม่มีเวลามาสนใจกางเกงในหรอก

671
00:33:28,800 --> 00:33:32,429
- คุณไม่มีเวลาสนใจอะไรพวกนี้…
- แล้วฉันเป็นอะไร ตอไม้เหรอ

672
00:33:32,513 --> 00:33:35,057
แต่สิ่งที่สำคัญคือแอนน์และเจอร์รี

673
00:33:35,140 --> 00:33:37,476
ให้ความสำคัญกับครอบครัวอันดับหนึ่ง
รองลงมาคือเรื่องงาน

674
00:33:37,559 --> 00:33:42,022
ปีนี้เป็นปี 1976
ผมกำลังถ่ายเบนจี้ไถลลงมาจากเนิน

675
00:33:42,105 --> 00:33:45,567
แรงทะลุโลกด้วยความเร็ว
เกือบห้ากิโลเมตรต่อชั่วโมง

676
00:33:45,651 --> 00:33:48,237
คุณเคยมีความคิดอยากแสดงละครหรือ…

677
00:33:48,320 --> 00:33:51,490
ไอ้สิ่งนี้คืออะไร

678
00:33:51,990 --> 00:33:54,660
ผมเบน สติลเลอร์
รับบทบรรยายตลอดทั้งรายการ

679
00:33:54,743 --> 00:33:56,787
เกิดอะไรขึ้นกับอลิซผู้แสนอ่อนหวาน

680
00:33:56,870 --> 00:33:58,497
ในดินแดนมหัศจรรย์ที่เราเคยรู้จัก

681
00:33:58,580 --> 00:34:02,084
เช้ามาก ๆ เลย ตอนนี้หกโมงครึ่ง

682
00:34:02,167 --> 00:34:03,502
ผมจะกลับไปนอนแล้ว สวัสดีครับ

683
00:34:03,585 --> 00:34:07,130
คุณโตมากับเหล่านักแสดงสุดพิเศษ

684
00:34:07,214 --> 00:34:08,047
ใช่

685
00:34:08,130 --> 00:34:11,510
อยู่ ๆ ก็ด้นสดอะไรแปลก ๆ กันขึ้นมา

686
00:34:11,592 --> 00:34:15,138
เอบีซีสปอร์ตส์
เราอยู่กับนักดำน้ำชาวอิตาเลียน

687
00:34:15,222 --> 00:34:18,600
ผมจะชนะแน่ ๆ เพราะใส่เสื้อตัวเก่งมา

688
00:34:18,684 --> 00:34:21,687
- งั้นมาลองดูกัน
- ล้อกันเล่นเหรอ

689
00:34:21,770 --> 00:34:24,773
- ตัดเข้าโฆษณาเดี๋ยวนี้เลย
- คัท คัท

690
00:34:25,315 --> 00:34:27,317
ตอนเราเด็ก ๆ
เขาชอบเล่นคาแรกเตอร์แปลก ๆ

691
00:34:27,400 --> 00:34:29,235
ตัวเองก็ทำ

692
00:34:29,319 --> 00:34:32,406
- หนูชอบนะ
- พ่อก็ชอบ นี่ล่ะความเป็นตัวเรา

693
00:34:32,489 --> 00:34:34,199
ผมขอตัว

694
00:34:34,283 --> 00:34:37,661
โอ้ เรารักคุณ คุณแอปเปิล

695
00:34:37,744 --> 00:34:42,748
เดี๋ยวนะ ชื่อผมคือคุณอนารากรีนาโปโป

696
00:34:43,292 --> 00:34:46,295
พ่อเล่นอีกทีได้มั้ย ขอดังกว่านี้

697
00:34:46,378 --> 00:34:47,880
อนารากรีนาโปโป

698
00:34:47,963 --> 00:34:49,547
เบนจี้ แม่ของหนูบอกว่า

699
00:34:49,630 --> 00:34:52,259
เขาอยากให้หนู
โตไปเป็นโปรดิวเซอร์ชื่อดัง

700
00:34:52,342 --> 00:34:55,137
จะได้จ้างพ่อกับแม่เล่นบทนำ

701
00:34:55,219 --> 00:34:56,513
หนูจะจ้างพวกเขามั้ย

702
00:34:56,597 --> 00:34:59,600
- ไม่ครับ
- ไม่เหรอ เบนจี้

703
00:34:59,683 --> 00:35:01,351
- ทำไมล่ะ
- นั่นสิ ทำไม

704
00:35:01,435 --> 00:35:03,061
ยังไม่ทันโตเลยลืมหมดแล้ว

705
00:35:03,145 --> 00:35:05,063
ผมจะจ้างคนอื่น

706
00:35:05,147 --> 00:35:06,106
- ทำไม
- ทำไม

707
00:35:06,190 --> 00:35:08,066
ทำงานกับพ่อแม่คงจะไม่ง่าย

708
00:35:09,568 --> 00:35:14,156
เบนจี้ หนูจะจ้างพ่อกับแม่
ให้เล่นหนังของหนูมั้ย

709
00:35:14,239 --> 00:35:15,365
ไม่เอา

710
00:35:16,658 --> 00:35:19,578
- ทำไมล่ะ
- ผมไม่อยากจ้างพวกเขา

711
00:35:20,746 --> 00:35:23,290
ผมว่าทำงานกับพ่อแม่คงจะไม่ง่าย

712
00:35:24,333 --> 00:35:26,502
ผมจะจ้างคนอื่น

713
00:35:28,837 --> 00:35:30,088
เสียงพ่อไม่ใช่แบบนั้นนะ

714
00:35:30,172 --> 00:35:34,801
พ่อกับแม่
ไม่เหมาะกับหนังที่ผมอยากจะทำ

715
00:35:34,885 --> 00:35:36,220
มันไม่…

716
00:35:36,303 --> 00:35:38,305
ไปทำงานในกระทรวงต่างประเทศแทนดีมั้ย

717
00:35:38,388 --> 00:35:41,058
ทำไมล่ะ อยากทำหนังแบบไหน

718
00:35:41,141 --> 00:35:47,272
ผมอยากทำหนังผจญภัย หนังฆาตกรรม
อะไรแบบนั้น แต่ไม่เอาหนังตลก

719
00:35:47,356 --> 00:35:49,733
ผมไม่ชอบหนังตลก ไม่เอา

720
00:35:51,735 --> 00:35:53,070
โอ๊ย

721
00:35:53,153 --> 00:35:55,656
ผมชื่อเบน ผมชื่อเบน
นี่คือโชว์ของผม โย่

722
00:35:55,739 --> 00:35:57,950
"รายการใหม่วันอาทิตย์
ของฟ็อกซ์ 'เดอะ เบน สติลเลอร์ โชว์'

723
00:35:58,033 --> 00:36:00,661
คืนพรุ่งนี้เสนอเป็นตอนแรก
เวลาทุ่มครึ่งที่ช่องห้า

724
00:36:00,744 --> 00:36:03,789
เป็น… การแสดงตลกปัญญาอ่อน

725
00:36:03,872 --> 00:36:07,584
โดยนักแสดงตลก
ที่เห็นได้ชัดว่ายังอ่อนประสบการณ์"

726
00:36:08,043 --> 00:36:10,838
"คุณก็สามารถมี
รายการตลกอย่างเบน สติลเลอร์ได้

727
00:36:10,921 --> 00:36:12,631
ถ้ามาจากครอบครัวที่อยู่ในวงการ

728
00:36:12,714 --> 00:36:15,759
พ่อแม่ของเขาคือนักแสดงตลกชื่อดัง
แอนน์ เมียร่า และเจอร์รี สติลเลอร์"

729
00:36:15,843 --> 00:36:17,886
"ทายาทสายตลก"

730
00:36:17,970 --> 00:36:20,681
การก้าวออกมาพยายาม
เริ่มต้นอาชีพของตัวเองสำหรับผม

731
00:36:20,764 --> 00:36:23,600
บ่อยครั้งที่ถูกโยงไปยังพ่อแม่

732
00:36:23,684 --> 00:36:26,812
พวกเขาสร้างชื่อเสียงไว้ใหญ่โต

733
00:36:26,895 --> 00:36:31,024
ทั้งในฐานะนักแสดง ตลก
หรือในฐานะคนคนหนึ่ง

734
00:36:31,108 --> 00:36:35,612
เป็นเวลานานมากที่พ่อรู้สึกว่า
มันยิ่งใหญ่เกินกว่าจะเดินตามรอยได้

735
00:36:35,696 --> 00:36:37,155
จนใจหนึ่งพ่อก็อยากจะ

736
00:36:37,239 --> 00:36:39,575
- พยายามไม่ยุ่งเกี่ยวกับพวกเขา
- อืม

737
00:36:40,284 --> 00:36:42,286
โอ้ คุณมันสเตอร์

738
00:36:42,369 --> 00:36:45,372
ฉันหัวเราะที่ได้ยินคุณพูดแบบนั้น

739
00:36:45,455 --> 00:36:48,542
เพราะคุณย้อนแย้งในตัวเอง

740
00:36:48,625 --> 00:36:53,255
เพราะหนึ่งในพวกเขา
มักจะอยู่ในงานของคุณตลอด

741
00:36:53,338 --> 00:36:55,215
ผมไม่ได้โง่นะ
ก็พวกเขาเล่นตลกเก่งนี่นา

742
00:36:55,299 --> 00:36:57,801
แม้กระทั่งเทปออดิชั่นที่ผมส่งไป
แซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์…

743
00:36:57,885 --> 00:36:59,678
แม่ครับ ผมมีเรื่องขอร้อง

744
00:36:59,761 --> 00:37:01,263
นักเขียนผมหมดมุกแล้ว

745
00:37:01,346 --> 00:37:03,849
ผมต้องการมุกจำนวนมาก

746
00:37:03,932 --> 00:37:05,559
- แม่พูดเร็วไป
- ไหนพูดใหม่

747
00:37:05,642 --> 00:37:07,186
- นี่อะไร
- นั่นมันของเก่า

748
00:37:07,269 --> 00:37:09,313
- พ่อกับแม่เล่นมันเมื่อนานแล้ว
- สติลเลอร์และเมียร่าเหรอ

749
00:37:09,396 --> 00:37:11,440
- ใช่ ในรายการซัลลิแวน
- เยี่ยมเลย

750
00:37:11,523 --> 00:37:12,733
- ไม่ได้นะ
- เดี๋ยวก่อน

751
00:37:12,816 --> 00:37:14,109
นั่นมัน 30 ปีมาแล้ว คนไม่อินแล้ว

752
00:37:14,193 --> 00:37:16,528
ผมใช้พวกเขาจริง ๆ แหละ

753
00:37:16,612 --> 00:37:18,697
ใครที่เพิ่งเปิดมาดู
วันนี้ผมพามาดูชีวิตของผมในหนึ่งวัน

754
00:37:18,780 --> 00:37:20,699
หนึ่งในมุกที่เราเล่น

755
00:37:20,782 --> 00:37:22,534
คือพวกเราทั้งบ้านไปหาจิตแพทย์กัน

756
00:37:22,618 --> 00:37:24,077
ผมมาจากครอบครัวอุตสาหกรรมบันเทิง…

757
00:37:24,161 --> 00:37:26,330
พวกเราไปกันจริง ๆ

758
00:37:26,413 --> 00:37:27,873
นี่คือชีวิตของผม

759
00:37:27,956 --> 00:37:29,875
โอเค ผมอยากพูดเรื่องที่ว่า

760
00:37:29,958 --> 00:37:33,128
ทุกคนในครอบครัวรู้สึกหวาดหวั่น
ต่อความสำเร็จของผม

761
00:37:34,671 --> 00:37:35,631
เจอร์รีคะ

762
00:37:35,714 --> 00:37:37,633
ผมว่ามันชัดเจนออก

763
00:37:37,716 --> 00:37:40,052
ทุกคนรับไม่ได้
ที่ผมประสบความสำเร็จมากกว่า

764
00:37:40,135 --> 00:37:41,303
เขาพูดบ้าอะไรของเขา

765
00:37:41,386 --> 00:37:43,680
ฉันเบื่อที่เบนชอบแย่งคนอื่นพูด

766
00:37:43,764 --> 00:37:45,807
- เป็นอย่างนี้ทุกครั้ง
- โอเค

767
00:37:45,891 --> 00:37:48,685
- นี่คือเอมี่ พี่สาวของผม
- ฉันพูดจริง ๆ เธอเข้ามา

768
00:37:48,769 --> 00:37:50,395
แล้วทำตัวเป็นเด็กโข่งขี้บ่น

769
00:37:50,479 --> 00:37:53,440
เธอเอาพวกเรามาเป็นวัตถุดิบ
ในรายการต๊อกต๋อยของเธอ น่ารังเกียจ

770
00:37:53,524 --> 00:37:55,317
- รายการต๊อกต๋อยเหรอ
- ใช่ ต๊อกต๋อย

771
00:37:55,400 --> 00:37:56,985
ทำไมไม่เล่าให้ทุกคนฟัง

772
00:37:57,069 --> 00:37:58,904
ถึงตอนที่เธอฉี่ราดบนเตียง
ตอนอยู่กับแฟนล่ะ

773
00:37:58,987 --> 00:38:00,822
- หุบปากซะ เอมี่
- ก็เรื่องจริงนี่

774
00:38:00,906 --> 00:38:03,033
- พอได้แล้ว
- หุบปาก ฉันเกลียดเธอ

775
00:38:03,116 --> 00:38:06,912
ซึ่งตลกมาก
เพราะตอนนั้นไม่มีใครรู้จักผมด้วยซ้ำ

776
00:38:06,995 --> 00:38:09,289
ขอให้ฉิบหายทั้งมึงและหมา

777
00:38:09,373 --> 00:38:10,832
ระวัง เธอมีไข่ โอ๊ย

778
00:38:11,291 --> 00:38:13,669
แต่ครอบครัวเรา
ไม่มีเส้นแบ่งที่ชัดเจน

779
00:38:13,752 --> 00:38:16,046
เราโตมาพร้อม ๆ
กับการที่พวกเขาทำงานด้วยกัน

780
00:38:16,129 --> 00:38:18,674
คอยด้นสดคิดมุกกันตลอด

781
00:38:18,757 --> 00:38:22,803
พวกเราตอนเด็ก ๆ ก็เลยทำแบบนั้นบ้าง
เพราะพ่อกับแม่ทำแล้วได้ผล

782
00:38:22,886 --> 00:38:24,471
แม่จะแหกปากลูกให้

783
00:38:24,555 --> 00:38:27,140
- หญิงคนนี้ดูเหมือนจะเป็น…
- นี่แม่กำลังคุยกับลูกอยู่จ้ะ

784
00:38:27,224 --> 00:38:30,060
มันได้ผลดีจนกลายเป็นตัวตนของพวกเขา

785
00:38:30,143 --> 00:38:31,812
เป็นชีวิตของพวกเขา

786
00:38:31,895 --> 00:38:35,232
ฉันมักจะตลกโดยไม่ได้ตั้งใจ
เจอร์รีเลยดึงฉันมาเล่นตลก

787
00:38:35,315 --> 00:38:38,193
แต่เวลาตลกโดยไม่ได้ตั้งใจ
มันง่ายกว่าเวลาตั้งใจให้ตลก…

788
00:38:38,277 --> 00:38:40,863
- และผมเป็น…
- …ถึงสองรอบต่อคืนในคลับ

789
00:38:40,946 --> 00:38:43,532
เขามักจะทั้งชงทั้งตบให้เธอ

790
00:38:43,615 --> 00:38:45,367
เพราะเขาชื่นชมเธอมาก ๆ

791
00:38:45,450 --> 00:38:49,162
แต่มันสร้างทั้งความเครียด…
และความกดดันให้เธอ

792
00:38:49,246 --> 00:38:51,748
คุณคิดว่ามุกพวกนี้ต้องฮาแน่ ๆ

793
00:38:51,832 --> 00:38:53,584
แต่พอเล่นไปแล้วดันไม่ขำ

794
00:38:53,667 --> 00:38:57,421
- แต่พอฉันเล่น คนดันขำ
- ใช่ ใช่

795
00:38:57,504 --> 00:39:01,633
หลังจากต้องเล่นภายใต้ความกดดัน

796
00:39:01,717 --> 00:39:03,719
เธอก็อยากปลดปล่อย…

797
00:39:07,139 --> 00:39:10,309
เธอมักจะไปร้านอาหารอิตาเลียน
ไปนั่งดื่มวอดก้า

798
00:39:12,978 --> 00:39:14,479
มันไม่ง่ายเลย

799
00:39:16,231 --> 00:39:17,816
ช่วงหน้าร้อนฉันกระสับกระส่ายมาก

800
00:39:17,900 --> 00:39:21,195
เราอยู่ในรถที่พักแล้วเบนจี้เข้ามา
ฉันถามว่า "มีอะไร"

801
00:39:21,278 --> 00:39:24,698
เอมี่ก็เข้ามาหาเบนจี้แล้วบอกว่า
"ปล่อยให้แม่พัก

802
00:39:24,781 --> 00:39:27,451
ไม่เห็นเหรอว่าแม่เครียด"

803
00:39:27,534 --> 00:39:29,036
คืออย่างนี้ เธอจะขึ้นเสียงใส่พวกเขา

804
00:39:29,119 --> 00:39:31,330
แล้วพวกเขาก็จะหันมามองผมแบบแปลก ๆ

805
00:39:31,413 --> 00:39:32,456
"แม่หมายความว่าอะไร"

806
00:39:32,539 --> 00:39:35,250
ผมก็จะบอก
"คืนพรุ่งนี้แม่ต้องขึ้นแสดง

807
00:39:35,334 --> 00:39:37,794
แม่เครียดกับสิ่งที่ต้องแสดง
อย่าถือสาเลย"

808
00:39:37,878 --> 00:39:40,589
กระซิบทำไม กำลังเล่าเรื่องฉาวเหรอ

809
00:39:40,672 --> 00:39:43,217
อะไรเนี่ย พูดให้เครื่องอัดได้ยินสิ

810
00:39:43,300 --> 00:39:45,052
- ทักทายหน่อยเบน
- สวัสดีครับ

811
00:39:46,053 --> 00:39:48,889
ผมไม่รู้ว่าทำอะไรกันอยู่
แม่บ้าไปแล้ว

812
00:39:49,348 --> 00:39:51,183
เด็กคนนี้…

813
00:39:51,266 --> 00:39:53,519
เราเช่ามาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ

814
00:39:53,602 --> 00:39:55,479
- สวัสดี
- ชื่ออะไร

815
00:39:55,562 --> 00:39:57,940
- บอกแล้วว่าชื่อเบนจี้
- ชื่ออะไร

816
00:39:58,023 --> 00:40:00,067
- เด็กสาวคนนี้เราก็เช่ามา
- เอมี่

817
00:40:00,150 --> 00:40:01,401
ให้ตายสิ

818
00:40:01,485 --> 00:40:03,028
เอมี่กำลังรอผู้ปกครอง…

819
00:40:03,111 --> 00:40:03,946
เรามี…

820
00:40:04,029 --> 00:40:06,365
ไม่คิดเหรอว่า
เรามีวัยเด็กที่สนุกสนานนะ

821
00:40:06,448 --> 00:40:09,701
ใช่ แต่ฉันเห็นแม่แบบนั้น…

822
00:40:10,702 --> 00:40:12,871
ฉันว่า… โอเคมันสนุกสนานแหละ

823
00:40:12,955 --> 00:40:16,834
แต่ฉันว่าแม่เมาแน่ ๆ

824
00:40:16,917 --> 00:40:19,336
เธอว่าแม่เมาเหรอ ฉันว่าไม่นะ

825
00:40:19,711 --> 00:40:20,963
ถามจริง

826
00:40:22,172 --> 00:40:25,425
ฉันว่านั่นคือสาเหตุ
ที่ฉันแสดงออกไปแบบนั้น

827
00:40:25,509 --> 00:40:26,385
- ดูออกเลย…
- อืม

828
00:40:26,468 --> 00:40:29,179
"แม่บ้าไปแล้ว"

829
00:40:29,263 --> 00:40:31,515
ฉันไม่รู้ว่าแม่เมาจริง

830
00:40:31,598 --> 00:40:35,644
หรือว่าแค่เล่นกันเฉย ๆ
พ่อก็ดูไม่ค่อยปกตินะเอาจริง

831
00:40:35,727 --> 00:40:38,313
พ่อดูมีความสุข ฉันว่าแน่ ๆ…

832
00:40:38,397 --> 00:40:40,899
- เป็นอะไร
- ไม่แน่ใจว่าพ่อเมามั้ยแต่…

833
00:40:40,983 --> 00:40:42,860
- เด็กสาวคนนี้เราก็เช่ามา
- เอมี่ เอมี่

834
00:40:42,943 --> 00:40:46,280
เอ่อ… คุณเดินออกมา
ผมไม่รู้ว่าคุณดื่มไปเท่าไหร่

835
00:40:47,114 --> 00:40:48,699
ผมหลุดเลย ผมหลุด

836
00:40:48,782 --> 00:40:50,993
ไม่รู้จะพูดอะไร
ไม่รู้จะทำอะไร ซึ่ง…

837
00:40:51,076 --> 00:40:52,411
จบแล้ว เกิดขึ้นแล้ว

838
00:40:52,494 --> 00:40:53,996
คุณเล่นเยอะเกิน

839
00:40:54,079 --> 00:40:57,499
ใช่ ฉันดื่มเยอะ ฉันดื่มมา

840
00:40:57,583 --> 00:40:59,585
แล้วไงไม่ใช่ว่าโลกจะแตกเสียหน่อย

841
00:41:00,002 --> 00:41:03,964
ถ้าคุณดื่มแก้วที่สอง
เจอร์รีจะบอกว่า "พอได้แล้ว

842
00:41:04,047 --> 00:41:05,215
คุณไม่มีสติแล้ว"

843
00:41:05,299 --> 00:41:07,092
เธอเมาหลังจากดื่มไม่กี่แก้วเหรอ

844
00:41:07,176 --> 00:41:10,345
เขาบอกว่า "อย่าทำแบบนั้น
ทุกอย่างที่คุณทำมันสะท้อนถึงผมด้วย"

845
00:41:10,429 --> 00:41:12,890
แอนน์หลับไปบนกองเสื้อคลุม
เวลาที่ดื่ม

846
00:41:12,973 --> 00:41:15,559
จริงค่ะ
ฉันมักจะหาห้องที่มีเสื้อคลุม

847
00:41:15,642 --> 00:41:17,686
แล้วก็นอนน้ำลายไหล
ใส่เสื้อขนสัตว์ของใครไม่รู้

848
00:41:17,769 --> 00:41:20,856
- ไม่ได้เป็นอันตรายอะไร
- ฉันไม่มีเสื้อคลุมขนสัตว์จ้ะ

849
00:41:20,939 --> 00:41:22,149
- ไม่ใช่ของฉัน
- วันนี้…

850
00:41:22,232 --> 00:41:28,030
ตอนที่แม่ดื่ม
เขาไม่รู้ว่าจะต้องรับมือยังไง

851
00:41:28,113 --> 00:41:30,991
เขากลัว
ที่ต้องคุยกับเธอเรื่องนี้หรือเปล่า

852
00:41:31,074 --> 00:41:33,160
พ่อว่าเขารักเธอมาก

853
00:41:33,243 --> 00:41:36,205
- แต่ก็พึ่งเธอมากเช่นกัน
- อืม

854
00:41:36,288 --> 00:41:38,290
แล้วการแสดงที่พวกเขาต้องเล่นด้วยกัน

855
00:41:38,373 --> 00:41:40,667
- มันจำเป็นต้องเข้าขากัน…
- อืม ใช่

856
00:41:40,751 --> 00:41:44,421
…เขาเลยต้องหาวิธี
จัดการมันให้ได้ด้วยตัวของเขาเอง

857
00:41:44,505 --> 00:41:48,717
แต่พ่อก็แอบเสียใจ
ที่เขาไม่เคยอธิบายให้เราฟัง

858
00:41:48,800 --> 00:41:51,220
เขารักพวกเรามากแต่พ่อว่าเขาคงพยายาม

859
00:41:51,303 --> 00:41:53,055
- หาทางจัดการกับมัน
- อืม

860
00:41:53,847 --> 00:41:56,725
พ่อโกรธที่เขา
ไม่อยู่เคียงข้างเราในตอนนั้น

861
00:41:56,808 --> 00:41:58,727
แต่คิดว่าตัวพ่อเองก็คงไม่เข้าใจ

862
00:41:59,770 --> 00:42:01,146
- อืม
- อยู่พักใหญ่

863
00:42:01,230 --> 00:42:02,189
ผมไม่ได้โทษคุณ

864
00:42:02,272 --> 00:42:05,526
ผมต้องโทษ…
เป็นความรับผิดชอบของผมเอง

865
00:42:05,609 --> 00:42:08,612
ในสิ่งที่ผมตอบและแสดงออกไป

866
00:42:09,154 --> 00:42:11,615
- ฉันเสียใจ
- โอเค

867
00:42:13,575 --> 00:42:17,704
- ฉันชงกาแฟมาให้คุณ
- ขอบคุณ เดี๋ยวผมดื่ม

868
00:42:19,248 --> 00:42:21,834
เอมี่ สติลเลอร์ยืนอยู่ข้างหลังผม

869
00:42:21,917 --> 00:42:24,294
นี่เป็นการมาไอร์แลนด์ครั้งแรกของเธอ

870
00:42:24,378 --> 00:42:25,629
อยากพูดอะไรพูดได้เลยนะ

871
00:42:25,712 --> 00:42:28,590
เราอยู่ที่ไอร์แลนด์
การเที่ยวพักผ่อนครั้งแรกของพวกเรา

872
00:42:28,674 --> 00:42:31,760
ทุกครั้งที่เราไปเที่ยวกัน
ไม่เคยเป็นการไปพักผ่อนที่แท้จริงเลย

873
00:42:31,844 --> 00:42:34,429
เพราะพ่อกับแม่ทำงานตลอดเวลา

874
00:42:34,513 --> 00:42:36,098
ลูกพูดอะไรน่ะ

875
00:42:36,181 --> 00:42:37,391
ปกติเวลาที่แม่กับพ่อทำงาน…

876
00:42:37,474 --> 00:42:39,518
เป็นการไปเที่ยวที่ไม่ยุติธรรมเลย

877
00:42:39,601 --> 00:42:42,062
เพราะทุกครั้งที่เราไปไหนกันสักแห่ง

878
00:42:42,145 --> 00:42:43,188
พ่อกับแม่ไปที่นั่น

879
00:42:43,272 --> 00:42:46,733
เพราะว่าต้องไปแสดงในคลับ

880
00:42:46,817 --> 00:42:49,152
ฉันจะประสาทตายเพราะความรู้สึกผิด

881
00:42:49,236 --> 00:42:51,154
ฉันเป็นภรรยาและแม่ที่แย่ที่สุดในโลก

882
00:42:51,238 --> 00:42:52,781
ฉันต่อว่าตัวเอง

883
00:42:52,865 --> 00:42:56,326
เพราะหวังว่า
จะทำให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น

884
00:42:56,410 --> 00:42:57,286
สำหรับทุกคนเลยเหรอ

885
00:42:57,369 --> 00:42:59,329
ลูก ๆ จะบอกว่า "ไม่จริงหรอกแม่จ๋า"

886
00:42:59,413 --> 00:43:02,749
ทุก ๆ อย่างเลย
เพราะฉันไม่ได้อยู่บ้านมากพอ

887
00:43:03,375 --> 00:43:07,004
ต่อให้เอาตัวรอดไปได้
แต่ก็รู้สึกแย่อยู่ดี

888
00:43:09,590 --> 00:43:16,221
ฉันว่าแม่ของคุณ
มักจะยอมรับในข้อบกพร่องของเธอ

889
00:43:16,305 --> 00:43:19,183
จริง แม่พูดเรื่องนี้อย่างเปิดเผย

890
00:43:19,266 --> 00:43:21,226
เปิดเผยมาก ๆ

891
00:43:21,602 --> 00:43:26,940
และชอบเล่าถึงสิ่งที่เธอบกพร่อง

892
00:43:27,024 --> 00:43:28,442
ในฐานะผู้ปกครองและแม่

893
00:43:28,525 --> 00:43:32,529
และสาเหตุของความบกพร่อง
"เราทำงาน เราพลาดสิ่งนี้ไป"

894
00:43:34,072 --> 00:43:36,700
เธอมองฉันในฐานะคุณแม่มือใหม่

895
00:43:37,451 --> 00:43:39,077
และในช่วงเวลาเหล่านั้น

896
00:43:39,161 --> 00:43:42,873
ที่บ้าคลั่งและวุ่นวาย
แม่ของคุณจะคอยบอกฉัน

897
00:43:42,956 --> 00:43:44,499
ว่าฉันทำได้ดีแล้ว

898
00:43:44,583 --> 00:43:48,378
เป็นวิธีทำให้ฉัน
รู้สึกดีต่อสิ่งที่กำลังทำอยู่

899
00:43:49,630 --> 00:43:53,759
และยอมรับสิ่งที่เธอพลาดไป

900
00:43:55,219 --> 00:43:58,764
"ณ ตอนนั้นที่หัวใจของเขา
ไม่อึดอัดอีกต่อไป…"

901
00:44:00,849 --> 00:44:02,768
ผมว่าหลาย ๆ สิ่ง

902
00:44:02,851 --> 00:44:07,064
เป็นเพราะหน้าที่ความเป็นแม่
ที่จู่ ๆ ก็โหมเข้ามา

903
00:44:07,147 --> 00:44:11,235
เพราะเธอรู้สึกไม่พร้อมที่จะเป็นแม่

904
00:44:11,318 --> 00:44:12,319
ใช่

905
00:44:12,402 --> 00:44:14,696
มันบอบช้ำแค่ไหน

906
00:44:14,780 --> 00:44:16,698
ที่ต้องสูญเสียแม่ไปตั้งแต่ยังเด็ก

907
00:44:16,782 --> 00:44:21,495
แล้วจู่ ๆ ก็มีเอมี่และผม

908
00:44:21,578 --> 00:44:25,415
แถมยังมีความกดดัน
จากการแสดงในรายการเอ็ด ซัลลิแวนอีก

909
00:44:25,499 --> 00:44:28,836
แล้วต้องคอยไปออกรายการ
มันไม่ง่ายเลย

910
00:44:29,253 --> 00:44:32,047
แล้วครอบครัวคุณล่ะครับ
คุณเป็นน้องเล็กคนสุดท้องหรือเปล่า

911
00:44:32,130 --> 00:44:35,634
ฉัน… ฉันว่าเราเหมือนกัน
คุณเป็นลูกคนเดียวใช่มั้ย

912
00:44:35,717 --> 00:44:37,386
ไม่ใช่ แต่ผมทำตัวแบบนั้น

913
00:44:40,097 --> 00:44:42,933
รู้ใช่มั้ยว่าหมายความว่าไง
ผมว่าผมแอบเอาแต่ใจ

914
00:44:43,016 --> 00:44:46,061
ฉันเป็นที่สุดของที่สุด
ฉันเป็นลูกคนเดียว

915
00:44:46,144 --> 00:44:49,314
เป็นลูกคนเดียวเหรอครับ
สนิทกับพ่อหรือแม่มากกว่า

916
00:44:49,773 --> 00:44:53,193
ฉัน… แม่ฉันเสียตั้งแต่ฉันยังเด็ก

917
00:44:53,277 --> 00:44:55,070
ฉันสนิทกับพ่อ

918
00:44:59,533 --> 00:45:01,994
ฉันเป็นเจ้าหญิงไอริชจากลองไอส์แลนด์

919
00:45:03,495 --> 00:45:05,747
แม่ฉันชอบภาพยนตร์

920
00:45:08,250 --> 00:45:10,586
ฉันก็เลยชอบตามแม่

921
00:45:12,212 --> 00:45:15,841
ฉันอยากเป็นแบบนั้นบ้าง
อยากอยู่บนจอภาพยนตร์

922
00:45:18,802 --> 00:45:19,803
(ถึงแม่ของฉัน)

923
00:45:19,887 --> 00:45:22,055
เธอเขียนถึงแม่ของเธอ

924
00:45:22,431 --> 00:45:27,311
"ถึงแม่ ถ้าเป็นเรื่องแต่งกลอน
หนูไม่เอาไหน

925
00:45:27,394 --> 00:45:31,064
แต่หนูบอกได้เลยว่า
'แม่สุดยอดกว่าใคร'

926
00:45:31,940 --> 00:45:34,943
- ด้วยรักจากแอนน์"
- ลายมือเหมือนฉันเลย

927
00:45:36,320 --> 00:45:37,154
ว้าว

928
00:45:37,863 --> 00:45:41,491
"ของขวัญชิ้นเล็ก ๆ ให้แม่มีความสุข
ในวันแม่ ด้วยรักจากแอนน์"

929
00:45:42,492 --> 00:45:43,619
คุณพระ

930
00:45:45,412 --> 00:45:47,664
มีแค่ฉันกับพ่อ…

931
00:45:47,748 --> 00:45:50,334
ฉันควบคุมจัดการพ่อ

932
00:45:50,417 --> 00:45:55,005
เพราะพ่อไม่มีสติ
และวิตกกังวลตั้งแต่แม่เสียไป

933
00:45:58,175 --> 00:45:59,968
ฉันไม่ชอบช่วงเวลานั้นเลย

934
00:46:03,597 --> 00:46:05,933
"วันที่ 15 ตุลาคม 1940

935
00:46:06,016 --> 00:46:09,603
ฉันนั่งอยู่บนลังนม
ใกล้ ๆ บ้านที่เราเช่า

936
00:46:09,686 --> 00:46:12,022
ไกลจากบ้านเก่าของเรา
บนถนนเบเกอร์ฮิลล์

937
00:46:12,940 --> 00:46:14,733
แม่ไม่มีความสุข

938
00:46:16,610 --> 00:46:18,820
เพื่อนบ้านหลายคน
เดินไปมาในสวนหน้าบ้าน

939
00:46:18,904 --> 00:46:20,697
รถพยาบาลเพิ่งจอดเทียบเข้ามา

940
00:46:21,448 --> 00:46:25,285
พ่ออยู่ในบ้านกับหน่วยแพทย์ฉุกเฉิน
ที่พยายามปั๊มหัวใจให้แม่

941
00:46:25,369 --> 00:46:29,039
เพราะแม่สูดเอาแก๊สเข้าไป
อย่างเป็นนิรันดร์"

942
00:46:32,084 --> 00:46:35,045
เธอเล่าเรื่องที่
แม่เธอฆ่าตัวตายให้ฟัง

943
00:46:35,128 --> 00:46:36,255
ผมอึ้งไปเลย

944
00:46:36,338 --> 00:46:38,757
เห็นได้ชัดว่า
แม่ของเธอเป็นโรคซึมเศร้า

945
00:46:38,841 --> 00:46:40,551
แต่พวกเขาบอกว่าเธอก็แค่เศร้า

946
00:46:40,634 --> 00:46:43,136
- ไม่เคยบอกว่าเธอเป็นโรคซึมเศร้า
- บอกว่าแค่เศร้า

947
00:46:43,220 --> 00:46:44,555
- บอกว่าเธอเศร้า
- ใช่

948
00:46:44,638 --> 00:46:45,848
(จอห์น แกวร์ นักเขียนบทละคร)

949
00:46:45,931 --> 00:46:48,725
ผมว่านั่นคือที่มาของ
จังหวะตลกสุดอัจฉริยะของแอนน์

950
00:46:48,809 --> 00:46:51,687
เพราะเธอพยายามให้กำลังใจเมย์

951
00:46:54,439 --> 00:46:58,986
ผมว่าเมย์แม่ของเธอ
อยู่ด้านหลังคนดูตลอด

952
00:46:59,069 --> 00:47:02,239
เธอเลยยังยืนอยู่ตรงนั้น
เพราะจะได้เห็นแม่ของเธอ

953
00:47:03,073 --> 00:47:07,744
ทั้งแอนน์และเจอร์รี
มาจากอดีตที่มืดมน

954
00:47:07,828 --> 00:47:10,873
ชีวิตของพวกเขา
พยายามขวนขวายหาแสงสว่าง

955
00:47:14,918 --> 00:47:16,503
ผมชอบทำงานกับแอนน์

956
00:47:16,587 --> 00:47:20,132
มีความรู้สึกบางอย่างที่ผมมี
เฉพาะเมื่อร่วมงานกับแอนน์

957
00:47:20,215 --> 00:47:22,551
เกิดขึ้นจากอะไรผมก็อธิบายไม่ได้

958
00:47:22,634 --> 00:47:24,928
อาจจะเป็นแค่ความจำเป็น

959
00:47:25,012 --> 00:47:27,514
ที่คนหนึ่งมีต่ออีกคนหนึ่ง
ซึ่งผมรู้สึกมันอย่างแรงกล้า

960
00:47:27,598 --> 00:47:30,184
ผมโตมากับการเห็นพวกเขาทำงานร่วมกัน

961
00:47:30,267 --> 00:47:33,103
การแสดงคือสิ่งที่ผลักดัน
ให้พวกเขาเดินหน้าต่อไป

962
00:47:34,229 --> 00:47:37,191
แต่ก็มีความตึงเครียด
ในชีวิตการแต่งงาน

963
00:47:37,274 --> 00:47:40,402
ที่มาจากความต้องการ
ของทั้งคู่ที่แตกต่างกัน

964
00:47:40,485 --> 00:47:42,988
แต่ว่าต้องอยู่ทำงานคู่กัน

965
00:47:43,071 --> 00:47:46,533
- เราทำยังไงเมื่อทะเลาะกัน
- เราร้องห่มร้องไห้ ตบตีกัน

966
00:47:46,617 --> 00:47:48,035
คนอื่นทำยังไงล่ะ

967
00:47:48,118 --> 00:47:52,039
แอนน์และผมมีวิธีจัดการ
ข้อโต้แย้งของสามีภรรยา

968
00:47:52,122 --> 00:47:53,916
สิ่งที่แย่ที่สุด
ที่จะเกิดขึ้นกับทุกคนได้คือ

969
00:47:53,999 --> 00:47:56,043
การเมินเฉย มันคือการขาดหาย…

970
00:47:56,126 --> 00:47:59,546
ฉันไม่เคยเมินคุณเลย เจอร์รี
ฉันมองเห็นคุณและให้ความสำคัญ

971
00:47:59,630 --> 00:48:02,841
ฉันไม่เคยเมินคุณ…

972
00:48:02,925 --> 00:48:04,718
- บอกมาว่าคุณรู้สึกยังไง
- คุณไม่เคย…

973
00:48:04,801 --> 00:48:07,012
ผมมักรู้สึกว่า
เวลาคุณมีบางอย่างที่อยากจะพูด…

974
00:48:07,095 --> 00:48:08,847
บอกความรู้สึกข้างในที่คุณมีจริง ๆ

975
00:48:08,931 --> 00:48:11,767
ความจริงที่แท้คือ
เมื่อคุณแต่งงานกับใครสักคน…

976
00:48:11,850 --> 00:48:13,810
เพราะทุกคนอยากรู้ความรู้สึกของคุณ

977
00:48:14,394 --> 00:48:17,606
บทบาทของพวกเขาเวลาแสดงคือ

978
00:48:17,689 --> 00:48:19,608
"เจอร์รีหุบปาก มันไม่น่าสนใจ"

979
00:48:19,691 --> 00:48:21,235
ฉันไม่รู้ว่า
มันหมายความว่าอะไร เจอร์รี

980
00:48:21,318 --> 00:48:22,903
ถึงเวลาที่ฉันขอให้คุณ "หุบปาก"

981
00:48:22,986 --> 00:48:25,239
คุณไม่เคยได้พูดยาว ๆ

982
00:48:25,322 --> 00:48:26,782
โดยที่ไม่ถูกฉันขัดเลย

983
00:48:27,574 --> 00:48:29,034
ทำไมฉันถึงยอมนะ

984
00:48:29,117 --> 00:48:31,703
พอคุณพูดถึงการมีส่วนร่วม
ซึ่งหมายรวมถึงเราทั้งสอง

985
00:48:31,787 --> 00:48:32,955
ฉันไม่อยากให้คนคิดว่า

986
00:48:33,038 --> 00:48:35,374
ฉันไปห้ามความคิดใดใด
ที่ผุดขึ้นมาในสมองคุณ

987
00:48:35,457 --> 00:48:37,709
พูดได้เลยครับเจอร์รี ถ้าต้องการ

988
00:48:37,793 --> 00:48:40,462
ในชีวิตจริงก็เป็นเช่นนั้น

989
00:48:40,546 --> 00:48:43,173
พวกเขารู้ว่ามันได้ผลในการแสดง

990
00:48:43,257 --> 00:48:45,592
ฉันว่าคนดูผู้หญิงทุกคนน่าจะเข้าใจ

991
00:48:45,676 --> 00:48:50,472
ถ้าต้องอยู่ด้วยกันตลอด 24 ชั่วโมง
บอกเลยนะว่าคุณประสาทกินแน่

992
00:48:50,556 --> 00:48:54,101
- จริง ๆ นะ เพราะเขาไร้ระเบียบ…
- ฉันไม่ค่อยได้เจอเขา

993
00:48:54,184 --> 00:48:56,395
- แค่ครั้งสองครั้งตอนสุดสัปดาห์
- นั่นแหละ…

994
00:48:56,478 --> 00:48:57,980
ฉันอยากคุยกับคุณเรื่องนี้

995
00:48:58,063 --> 00:48:59,439
บางทีก็สงสัยเหมือนกัน

996
00:48:59,523 --> 00:49:01,859
ว่ามันกระทบต่อความสัมพันธ์
ในชีวิตจริงของพวกเขามั้ย

997
00:49:01,942 --> 00:49:05,028
เดเร็ก ทุกอย่างโอเคมั้ย
ฉันพยายามติดต่อคุณทั้งอาทิตย์เลย

998
00:49:05,112 --> 00:49:06,113
ทั้งอาทิตย์เลยเหรอ

999
00:49:06,196 --> 00:49:10,909
ผมว่าในความสัมพันธ์ของเรา
คุณน่าจะรู้สึกแบบนั้นกับผม

1000
00:49:10,993 --> 00:49:14,204
ตอนที่เราคบกันและเริ่มทำงานด้วยกัน

1001
00:49:14,288 --> 00:49:15,747
ในช่วงแรก ๆ

1002
00:49:15,831 --> 00:49:18,959
ผมมีความเกลียดชังโดยธรรมชาติ…

1003
00:49:19,585 --> 00:49:21,837
- ใช่
- รู้สึกมั้ย

1004
00:49:21,920 --> 00:49:24,214
ฉันรู้สึกว่าคุณมีอดีตบางอย่าง

1005
00:49:25,591 --> 00:49:28,969
ที่น่าจะมาจากประสบการณ์

1006
00:49:29,052 --> 00:49:32,973
ว่าสุดท้ายแล้วมันส่งผลอะไร
ต่อความสัมพันธ์

1007
00:49:33,056 --> 00:49:34,850
ซึ่งสร้างความตึงเครียด

1008
00:49:34,933 --> 00:49:38,395
เวลาที่คุณกิน นอน หายใจร่วมกับอีกคน

1009
00:49:38,478 --> 00:49:40,689
เข้าใจด้วยว่า
โลกนี้ไม่ได้หมุนรอบตัวคุณ…

1010
00:49:40,772 --> 00:49:41,607
ดี

1011
00:49:41,690 --> 00:49:46,028
ฉันรู้สึกว่ามันมี
ความกลัวของทั้งฉันและคุณ

1012
00:49:46,111 --> 00:49:49,865
ว่าคนนอกจะมองยังไง

1013
00:49:49,948 --> 00:49:51,825
- หนักเอาเรื่องนะ
- ใช่

1014
00:49:52,951 --> 00:49:58,165
ผมรู้สึกว่า "เดี๋ยวนะ
ผมไม่อยากเป็นอย่างพ่อกับแม่"

1015
00:50:16,934 --> 00:50:18,685
นี่คือห้องของพ่อผม

1016
00:50:20,687 --> 00:50:22,147
ห้องของแม่อยู่ข้าง ๆ

1017
00:50:22,231 --> 00:50:26,527
ผมไม่รู้ว่าพวกเขาเดินทางมาถึงจุดที่

1018
00:50:26,610 --> 00:50:29,279
แยกห้องนอนกันตอนไหน
แต่มันก็เกิดขึ้น

1019
00:50:29,363 --> 00:50:33,075
ห้องเชื่อมต่อกัน
พวกเขาต้องการแบบนั้น

1020
00:50:33,158 --> 00:50:35,118
พวกเขาแต่งงานกันมา 62 ปี

1021
00:50:35,577 --> 00:50:36,870
ความสัมพันธ์ของพวกเขาเป็นยังไง

1022
00:50:36,954 --> 00:50:40,457
พวกเขามีข้อตกลงอะไรกันถึงสามารถ

1023
00:50:40,541 --> 00:50:42,251
อยู่กันมาได้นานขนาดนี้

1024
00:50:42,334 --> 00:50:44,586
ผมไม่ได้มองในแง่ความใกล้ชิดสนิทสนม

1025
00:50:44,670 --> 00:50:46,672
เพราะผมว่าพวกเขาสนิทกัน

1026
00:50:47,881 --> 00:50:50,050
แต่ว่าก็แตกต่างกันมากจริง ๆ

1027
00:50:50,133 --> 00:50:51,969
มาร์กาเร็ต แมรี่อายุ 15 ปี

1028
00:50:52,052 --> 00:50:53,720
- เธอไม่ใช่ไอน์สไตน์
- ครับ

1029
00:50:53,804 --> 00:50:56,306
เธอแยกอุโมงค์รถใต้ดินกับท่อรังไข่
ยังไม่ออกเลย

1030
00:50:56,390 --> 00:50:58,392
เข้าใจแล้ว คุณมัลคาฮี…

1031
00:50:58,475 --> 00:51:01,436
ถ้าต้องนั่งรถลอดอุโมงค์
ก็ไม่รู้จะไปรอดมั้ย

1032
00:51:01,687 --> 00:51:03,564
คุณมัลคาฮี…

1033
00:51:03,647 --> 00:51:04,606
คุณรู้สึกว่า…

1034
00:51:04,690 --> 00:51:09,486
เวลาดูพวกเขาแสดง
เห็นเลยว่าพ่อพยายามอย่างมาก

1035
00:51:09,570 --> 00:51:13,115
เขาซ้อมแล้วซ้อมอีก ไม่อยากพลาด

1036
00:51:13,198 --> 00:51:16,076
แต่แม่ปล่อยไหล

1037
00:51:16,785 --> 00:51:18,120
จำได้ว่าฉันเคยได้ยินแม่บอก

1038
00:51:18,203 --> 00:51:21,206
"พ่อนอนตอนตีห้าเพราะมัวแต่ท่องบท"

1039
00:51:21,290 --> 00:51:25,127
เป็นความบ้าความสมบูรณ์แบบ
ที่เราทั้งสองคนได้รับมาเหมือนกัน

1040
00:51:25,210 --> 00:51:27,004
บางอย่างก็ดี…

1041
00:51:27,087 --> 00:51:28,338
แต่บางอย่างก็…

1042
00:51:28,922 --> 00:51:30,674
- บางอย่างก็ดี
- แต่บางอย่างก็…

1043
00:51:30,757 --> 00:51:33,135
พรากความรู้สึกสนุกที่ได้ทำไป

1044
00:51:33,218 --> 00:51:34,511
จริงที่สุด

1045
00:51:40,434 --> 00:51:46,398
เจอร์รีจริงจังมาก
เขาซ้อมทั้งเช้า กลางวัน เย็น

1046
00:51:46,982 --> 00:51:48,483
ได้แล้ว โอเค

1047
00:51:49,026 --> 00:51:50,360
โอเค เจอร์รี

1048
00:51:50,444 --> 00:51:53,280
เขาพยายามกับทุกคำ ทุกประโยค

1049
00:51:53,363 --> 00:51:54,573
จริง

1050
00:52:01,163 --> 00:52:05,125
ถ้าให้ทำอย่างที่ผมต้องการ
ผมต้องเตรียมพร้อม ผมต้องซ้อม

1051
00:52:05,209 --> 00:52:06,627
แต่คุณไม่อยากซ้อม

1052
00:52:06,710 --> 00:52:08,086
กล้าพูดอย่างนี้ได้ยังไง

1053
00:52:08,170 --> 00:52:10,339
ที่รัก อย่ามาบอกว่าผมกล้า คุณไม่…

1054
00:52:10,422 --> 00:52:13,800
กล้าบอกว่าฉันไม่ซ้อมได้ไง
ฉันก็ซ้อมนะ

1055
00:52:14,968 --> 00:52:18,013
คำว่าซ้อมของคุณกับฉัน
มันไม่เหมือนกัน

1056
00:52:18,096 --> 00:52:19,056
ผมเห็นด้วย

1057
00:52:19,515 --> 00:52:22,809
- เจอร์รี ฉันขอบอกอะไรคุณอย่าง
- อะไร แอนน์

1058
00:52:24,603 --> 00:52:26,772
- พวกเรากดดันกันมาก
- ผมรู้

1059
00:52:26,855 --> 00:52:29,107
คุณรู้มั้ยว่า คุณกดดันฉันแค่ไหน

1060
00:52:29,191 --> 00:52:33,445
แค่ฉันมีปัญญาทำได้ดีสักครึ่งหนึ่ง
ก็มหัศจรรย์มากแล้ว

1061
00:52:34,947 --> 00:52:37,991
เขามีจรรยาบรรณในการทำงาน
ที่ผมว่ามันทำให้เขา…

1062
00:52:38,075 --> 00:52:39,535
มันทำให้เขามาถึงจุดนี้ได้

1063
00:52:39,618 --> 00:52:43,205
แต่เขาปล่อยวางไม่ได้เลย

1064
00:52:43,288 --> 00:52:48,043
ฉันไม่สามารถอยู่ภายใต้
ความกดดันแบบคุณได้

1065
00:52:48,126 --> 00:52:49,878
โอเค นั่นความกดดันของผมเอง

1066
00:52:49,962 --> 00:52:53,590
แต่มัน… มันแผ่กระจายออกมาไง

1067
00:52:53,674 --> 00:52:58,095
แล้วควบแน่นจนบรรยากาศ
มันหนักอึ้งแบบต้องเอามีดมาหั่น

1068
00:52:58,178 --> 00:53:03,016
ผมไม่สามารถอธิบายหรือปฏิเสธ

1069
00:53:03,100 --> 00:53:06,061
หรือพิสูจน์ให้เห็น
ถึงสิ่งที่ผมต้องเผชิญ…

1070
00:53:06,144 --> 00:53:08,230
พอเสร็จงานตอนค่ำ

1071
00:53:08,313 --> 00:53:11,608
ฉันรู้สึก "ขอบคุณพระเจ้า
เสร็จสิ้นเสียที"

1072
00:53:11,692 --> 00:53:13,986
- ใช่
- "ฉันทนผ่านมันมาเพื่อเขา"

1073
00:53:16,196 --> 00:53:18,490
คุณได้ทนผ่านมันมาเพื่อตัวเองมั้ย

1074
00:53:18,574 --> 00:53:20,409
ฉันไม่สน

1075
00:53:20,492 --> 00:53:22,578
คุณทำอะไรแปลก ๆ หลายอย่างเลยที่รัก

1076
00:53:22,661 --> 00:53:23,537
จริง

1077
00:53:24,204 --> 00:53:25,038
จริงที่สุดเลยแหละ

1078
00:53:25,122 --> 00:53:28,208
- คุณก็ทำอะไรแปลก ๆ เหมือนกัน
- ไม่เห็นต้องเอาคืน

1079
00:53:28,292 --> 00:53:31,545
ทำไมต้องลงแป้งบนคอเสื้อ
ที่บอกว่า "ไม่ต้องลงแป้ง"

1080
00:53:31,628 --> 00:53:33,463
จะได้พยุงคางคุณให้เชิดไง

1081
00:53:34,089 --> 00:53:36,466
- คุณมันคางสั้น
- คางผมสั้นเหรอ

1082
00:53:36,550 --> 00:53:37,843
เหมือนแม่คุณ

1083
00:53:39,219 --> 00:53:42,347
ถ้าไม่มีพ่อ แม่จะเป็นยังไง

1084
00:53:42,431 --> 00:53:45,309
ฉันมองว่า "ถ้าไม่มีแม่
พ่อจะเป็นยังไง" มากกว่า

1085
00:53:45,392 --> 00:53:49,229
ฉันไม่รู้ว่าพ่อจะประสบความสำเร็จ
ด้านการแสดงตลกมั้ยถ้าไม่มีแม่

1086
00:53:50,314 --> 00:53:54,193
พ่อมุ่งมั่นในตัวเธอมาก พ่อจำเป็น…

1087
00:53:55,068 --> 00:53:57,779
ที่จะต้องทำงานกับแม่
ฉันว่าพ่อรักแม่มาก ๆ

1088
00:53:59,156 --> 00:54:02,743
พ่อไม่ต้องการเสี่ยงที่จะเสียแม่ไป

1089
00:54:02,826 --> 00:54:08,498
หรือเสี่ยงไม่มีเธอในการแสดง

1090
00:54:11,043 --> 00:54:12,628
การแสดงออกมาดีมั้ย

1091
00:54:13,128 --> 00:54:16,173
- รู้มั้ยว่าทำไมถึง…
- เพราะคุณอยู่ด้วยไง

1092
00:54:16,256 --> 00:54:20,552
ผมรู้งานของเรา
รู้ว่าคนดูตอบสนองต่อคุณยังไง

1093
00:54:20,636 --> 00:54:24,765
รู้ว่าคุณแสดงได้ดีแค่ไหน
ภายใต้เงื่อนไขที่มี

1094
00:54:24,848 --> 00:54:27,392
จะด้วยอะไรก็ตาม คุณอยู่ตรงนั้นเสมอ

1095
00:54:27,476 --> 00:54:28,936
ผมรู้ดี

1096
00:54:29,895 --> 00:54:30,896
ผมตระหนักดี

1097
00:54:30,979 --> 00:54:35,400
ท้ายที่สุด
พอทุกอย่างออกมาดีแค่ครึ่งเดียว

1098
00:54:37,277 --> 00:54:39,363
มันน่าอายที่คุณรู้สึกโล่งใจ

1099
00:54:39,446 --> 00:54:43,825
ราวกับว่าคุณคิดว่า
"พระเจ้าช่วย ออกมาดีมากเลย…"

1100
00:54:44,159 --> 00:54:48,163
มันออกมาเป็นยังไงนะ
คนมองว่าคุณเป็นคนดีมั้ย

1101
00:54:48,247 --> 00:54:50,332
ผมอยากให้คนมองว่าผมเป็นคนดี ใช่

1102
00:54:50,415 --> 00:54:53,460
- มันเกะกะขวางทางความคิดของคุณ
- มันไม่ขวางทางความคิดผม

1103
00:54:53,544 --> 00:54:56,630
แอนน์ คนมองและชื่นชมพวกเรา

1104
00:54:56,713 --> 00:54:58,590
- ไม่มีใครมอง…
- ขออย่างนึง

1105
00:54:58,674 --> 00:54:59,550
อะไร

1106
00:55:00,008 --> 00:55:02,678
ก่อนที่เราสักคนจะตายจากโลกนี้ไป

1107
00:55:02,761 --> 00:55:07,057
ต้องมีวิธีที่คุณรู้สึกถึง
ตัวตนที่แท้จริงของคุณ

1108
00:55:07,140 --> 00:55:09,643
โดยไม่ต้องกลัวว่าคนอื่นจะมองยังไง

1109
00:55:10,185 --> 00:55:13,397
เพราะมันไร้ความสุขสิ้นดี

1110
00:55:13,772 --> 00:55:15,983
ไร้ซึ่งความสุข

1111
00:55:20,487 --> 00:55:23,282
ผมมักคิดถึงแม่ผม

1112
00:55:23,365 --> 00:55:26,368
และการที่เธอเข้ากับคริสทีนได้ดี

1113
00:55:27,744 --> 00:55:29,955
แทบจะได้ยินเสียงแม่ในหัวเลย

1114
00:55:30,038 --> 00:55:33,417
เวลาที่ผมหมกมุ่นกับงานมากเกินไป

1115
00:55:34,376 --> 00:55:35,919
จำได้ว่าแม่บอกผมว่า

1116
00:55:36,003 --> 00:55:38,255
"ลูกต้องให้เวลากับครอบครัว"

1117
00:55:38,338 --> 00:55:41,675
สามกิโลหกขีดค่ะ เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว

1118
00:55:41,758 --> 00:55:44,303
ฉันรู้สึกว่ามีช่วงที่

1119
00:55:44,386 --> 00:55:46,972
งานเป็นความสำคัญอันดับหนึ่ง

1120
00:55:47,055 --> 00:55:53,395
พอได้มาคุยกันแบบนี้ฉันเลยได้เห็นว่า
มันเหมือนกับที่พ่อของคุณเป็น

1121
00:55:53,478 --> 00:55:55,898
ต่อให้คุณทำงานที่ดีออกมา

1122
00:55:55,981 --> 00:56:00,110
คุณก็ยังจะมองเห็น
ข้อบกพร่องแค่ข้อเดียวในนั้นอยู่ดี

1123
00:56:00,194 --> 00:56:03,530
- จริง
- รู้สึกพ่ายแพ้โดยราบคาบ

1124
00:56:04,489 --> 00:56:11,496
พวกเราที่อยู่ข้างหลัง
พยายามจะหาทางหนีทีไล่รอบ ๆ ตัวคุณ

1125
00:56:11,580 --> 00:56:16,919
ทั้งครอบครัวกลายเป็นช่วยกันคิด
"สมมติว่า" อะไรแบบนี้

1126
00:56:17,002 --> 00:56:19,546
เช่น "สมมติว่ามันออกมาไม่ดี…

1127
00:56:19,630 --> 00:56:21,423
- แล้วสมมติว่ามันออกมาดี…" แบบนี้
- อืม

1128
00:56:21,507 --> 00:56:23,550
ฉันคิดว่า…

1129
00:56:23,634 --> 00:56:25,761
- ฉันว่ามัน…
- แย่เนอะ

1130
00:56:25,844 --> 00:56:27,387
ใช่ แล้วมันก็

1131
00:56:27,471 --> 00:56:31,767
แบบว่า "ไม่ต้องพยายามทำทีว่า
มันไม่ส่งผลกระทบต่อคุณ

1132
00:56:31,850 --> 00:56:34,144
- พูดมันออกมาเลย"
- อืม

1133
00:56:34,770 --> 00:56:36,396
จะดีหรือไม่ก็ตาม

1134
00:56:39,149 --> 00:56:42,486
ฉันจำได้ว่า
แอนน์มักจะดึงฉันออกมาแล้วบอกว่า

1135
00:56:42,569 --> 00:56:43,946
"คิดถึงแค่ตัวเองก็พอ"

1136
00:56:44,446 --> 00:56:45,906
- เธอเข้าข้างฉัน
- ใช่

1137
00:56:45,989 --> 00:56:47,908
ทั้ง ๆ ที่คุณคือลูกชายเธอ

1138
00:56:50,661 --> 00:56:52,204
ทำไมเธอดูเศร้า

1139
00:56:53,747 --> 00:56:57,668
แค่รู้สึกว่า…
เบนพูดจาห้วนมากเลยตอนโทรคุยกัน

1140
00:56:58,293 --> 00:57:00,420
- ลูกพูดไม่ดีเหรอ
- ไม่ ก็แค่…

1141
00:57:00,504 --> 00:57:02,422
- รีบไปทำอย่างอื่นต่อเหรอ
- ใช่

1142
00:57:03,090 --> 00:57:05,592
- แค่นั้นแหละ
- ลูกแค่งานเยอะ

1143
00:57:05,676 --> 00:57:06,677
ผมคิดว่าอย่างนั้น

1144
00:57:08,262 --> 00:57:09,972
ลูกอยากมาเจอกันมั้ย

1145
00:57:10,055 --> 00:57:12,057
ฉันคิดว่าไม่

1146
00:57:14,810 --> 00:57:19,731
ประโยคนี้ผุดขึ้นมาในหัวตลอด
"นายเป็นลูกชายของพ่อแม่นาย"

1147
00:57:19,815 --> 00:57:21,567
แล้วพอกลายเป็นพ่อคนเสียเอง

1148
00:57:21,650 --> 00:57:25,112
ก็คิดว่าจะไม่ทำพลาด
แบบที่พ่อแม่เคยทำกับตัวเอง

1149
00:57:25,195 --> 00:57:27,489
- แต่สุดท้ายแล้ว…
- พ่อก็กลายเป็นอย่างพวกเขา

1150
00:57:27,573 --> 00:57:31,076
…ก็ทำผิดพลาดในเรื่องอื่น
หรือบางทีก็เรื่องเดียวกัน

1151
00:57:33,745 --> 00:57:35,831
เอลล่าบอกเมื่อไม่นานมานี้

1152
00:57:35,914 --> 00:57:39,376
"หนูจำแทบไม่ได้จริง ๆ
ว่าพ่ออยู่ด้วยมั้ยตอนเด็ก ๆ"

1153
00:57:39,459 --> 00:57:40,502
จริงนะ

1154
00:57:41,128 --> 00:57:44,965
มาคุยกันว่าพ่อไปทำอะไรมา
ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา

1155
00:57:45,048 --> 00:57:48,427
พ่อก็แค่ทำงานเยอะ
ครอบครัวเราอยู่ที่แอลเอ

1156
00:57:48,510 --> 00:57:50,679
พ่อก็เลยทำงานเต็มเวลาเลย

1157
00:57:50,762 --> 00:57:53,265
อาทิตย์นี้มีวันหยุดแค่วันเดียวเอง…

1158
00:57:53,348 --> 00:57:56,185
- นั่นแหละ…
- โถ่…

1159
00:57:56,268 --> 00:58:00,772
แต่ความผิดพลาดทั้งหมด
ที่พ่อทำในฐานะพ่อ… ก็มีบ้างแหละเนอะ

1160
00:58:00,856 --> 00:58:02,357
อึ้งเลยล่ะสิ

1161
00:58:02,441 --> 00:58:06,403
ก็… ใช่แหละ แล้วก็ตอนตัดหนูทิ้ง

1162
00:58:07,529 --> 00:58:10,365
พ่อตัดตอนที่ลูกแสดงออกจาก
"ชีวิตพิศวงของ วอลเตอร์ มิตตี้"

1163
00:58:10,449 --> 00:58:12,701
เป็นการตัดสินใจ
ที่แย่ที่สุดในชีวิตเลย

1164
00:58:13,577 --> 00:58:16,413
- อะไร
- คุณใส่ชุดนี้แล้วดูน่ารักดี

1165
00:58:16,914 --> 00:58:18,081
นี่มันชุด… ผมก็ทำงานนะ

1166
00:58:18,165 --> 00:58:21,210
- ทุกอย่างไม่ได้หมุนรอบตัวคุณ
- อะไรนะ

1167
00:58:21,293 --> 00:58:23,128
- ลูกน่ารักมากเลย
- หนูกลัวมาก ๆ

1168
00:58:23,212 --> 00:58:27,799
จำได้ว่ากลัวสุด ๆ
มันไม่ค่อยเข้ากับหนังเท่าไหร่

1169
00:58:27,883 --> 00:58:34,056
ไม่ ไม่… มันเกี่ยวกับพ่อเอง
ปัญหาความหมกมุ่นในงาน

1170
00:58:34,139 --> 00:58:36,850
- หรือบ้าความสมบูรณ์แบบ
- อืม

1171
00:58:37,809 --> 00:58:39,478
ลูกรู้สึกมั้ย

1172
00:58:39,561 --> 00:58:41,855
- น่าจะ ผมคิดว่ารู้สึกนะ
- กับพ่อน่ะเหรอ

1173
00:58:41,939 --> 00:58:45,150
ผมว่ามีบางที
หลังวันที่ทำงานมาเยอะ ๆ

1174
00:58:45,234 --> 00:58:47,110
หรือเวลามีอะไรผิดพลาด

1175
00:58:47,194 --> 00:58:50,989
พ่อจะจมดิ่งอยู่ในความคิดของตัวเอง
นึกออกมั้ย

1176
00:58:51,073 --> 00:58:54,826
พอพ่อเข้าไปอยู่ตรงนั้นแล้ว…

1177
00:58:54,910 --> 00:58:56,161
ก็ยากที่จะดึงพ่อกลับออกมา

1178
00:58:56,245 --> 00:59:00,582
ทำให้อะไร ๆ เจื่อนไปเลย

1179
00:59:00,666 --> 00:59:02,668
เช่นเวลาไปเที่ยวกันอะไรอย่างนี้

1180
00:59:02,751 --> 00:59:05,462
พ่อมีหลายบทบาท
ที่พยายามรักษาสมดุลไว้

1181
00:59:05,546 --> 00:59:08,757
ทั้งผู้กำกับ นักแสดง
โปรดิวเซอร์ นักเขียน

1182
00:59:08,841 --> 00:59:11,051
แล้วยังเป็นพ่ออีก

1183
00:59:11,552 --> 00:59:18,141
บางทีผมรู้สึกว่าบทบาทพ่อ
อยู่ลำดับท้ายสุด

1184
00:59:22,521 --> 00:59:23,897
ครั้งหนึ่ง

1185
00:59:23,981 --> 00:59:26,525
ผมนั่งอยู่ในครัวกับควิน
ตอนเขายังเด็ก ๆ

1186
00:59:26,608 --> 00:59:29,278
แล้วบอกเขาว่าจะทำ
"พิพิธภัณฑ์มันส์ทะลุโลก ภาคสาม"

1187
00:59:29,361 --> 00:59:31,738
และต้องไปแคนาดาหลายเดือน

1188
00:59:32,573 --> 00:59:35,367
หน้าเขาเศร้าลงทันทีแล้วพูดว่า

1189
00:59:35,951 --> 00:59:37,953
"อยากให้พ่ออยู่บ้านจัง"

1190
00:59:38,787 --> 00:59:41,123
จำได้ว่าผมพยายามพูด
อย่างหน้าไม่อายว่า

1191
00:59:41,206 --> 00:59:44,918
"แต่ลูกชอบ 'พิพิธภัณฑ์มันส์ทะลุโลก'
นี่นา" ไม่ได้ผลใดใด

1192
00:59:47,629 --> 00:59:50,841
ที่ตลกคือผมคิดว่า
ผมทำได้ดีกว่าพ่อแม่ของผมมาก

1193
00:59:51,884 --> 00:59:55,345
ผมคิดว่าผมทำได้
ผมบินกลับบ้านตอนสุดสัปดาห์

1194
00:59:55,429 --> 00:59:59,516
จัดที่ไว้ให้ลูก ๆ เล่น
ตอนพวกเขามาเยี่ยมกองถ่าย

1195
00:59:59,600 --> 01:00:03,729
แต่ในความเป็นจริงพอได้ยินที่พวกพูด

1196
01:00:03,812 --> 01:00:08,859
พวกเขารู้สึก
เหมือนที่ผมเคยรู้สึกตอนเด็ก ๆ

1197
01:00:08,942 --> 01:00:11,945
แต่ผมไม่เคยรู้เลย

1198
01:00:15,782 --> 01:00:17,951
- ตอนที่เราแยกกันอยู่…
- ใช่

1199
01:00:18,035 --> 01:00:22,456
ผมรู้สึกว่า "นี่ผมล้มเหลวเหรอ"
แบบว่า "ดูพ่อกับแม่ผมสิ"

1200
01:00:23,207 --> 01:00:26,793
พวกเขาแต่งงานกันมากว่า 50 ปี

1201
01:00:26,877 --> 01:00:30,464
- ใช่
- แต่ผมเจริญรอยตามพวกเขาไม่ได้

1202
01:00:33,842 --> 01:00:36,929
การแต่งงานมาอยู่กับคุณ
มันไม่ได้ง่ายนะ เข้าใจมั้ย

1203
01:00:37,012 --> 01:00:38,722
- คุณรักผมมั้ย
- อะไรนะ

1204
01:00:38,805 --> 01:00:39,723
คุณรักผมมั้ย

1205
01:00:41,850 --> 01:00:44,353
คุณรักผมมั้ย

1206
01:00:45,312 --> 01:00:46,688
ฉันทำไมนะ

1207
01:00:47,648 --> 01:00:50,359
คุณรักผมมั้ย

1208
01:00:50,943 --> 01:00:53,820
ฉันรักคุณมั้ย

1209
01:00:53,904 --> 01:00:59,576
เมื่อลูกเราโตขึ้น
แล้วแม่คุณย้ายกลับเข้ามาในเมือง

1210
01:00:59,660 --> 01:01:05,290
คุณอารมณ์เสีย คุณอยากเลิก
เข้าบ้านไปนอน…

1211
01:01:05,374 --> 01:01:07,918
การแสดงในคลับทำฉันประสาทเสีย

1212
01:01:08,001 --> 01:01:09,920
การที่ต้องออกไปแสดง

1213
01:01:10,003 --> 01:01:12,756
ทำตัวตลกตลอดเวลาถึงคืนละสองครั้ง

1214
01:01:12,840 --> 01:01:15,592
ต่อหน้าคนเยอะแยะ
ที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเป็นใคร

1215
01:01:15,676 --> 01:01:16,802
นึกออกมั้ย

1216
01:01:16,885 --> 01:01:21,515
ฉันบอกเจอร์รี "ฉันไม่รู้ว่าตรงไหน
คือการแสดง ตรงไหนคือชีวิตจริง"

1217
01:01:21,598 --> 01:01:23,267
ผมกำลังถามคุณ…

1218
01:01:23,350 --> 01:01:28,564
ความเป็นสติลเลอร์และเมียร่า
กดขี่พวกเขา

1219
01:01:29,565 --> 01:01:31,316
ผมว่าพวกเขารู้สึกไปไหนไม่ได้

1220
01:01:34,820 --> 01:01:37,322
ภรรยาของผม แอนนี่
นอกจากจะเล่นตลกแล้ว

1221
01:01:37,406 --> 01:01:39,241
เธอยังเป็นนักแสดงฝีมือดีอีกด้วย

1222
01:01:39,324 --> 01:01:41,910
แต่ไม่มีใครรู้ตอนที่เราแสดงตลก

1223
01:01:41,994 --> 01:01:43,996
นี่เป็นสิ่งที่เธออยากทำมานาน

1224
01:01:44,079 --> 01:01:48,083
ในฐานะนักแสดงตลกคุณไม่สามารถ
มีสองภาพลักษณ์พร้อม ๆ กันได้

1225
01:01:48,166 --> 01:01:50,043
อยู่มาวันหนึ่งเธอบอกว่า
"ฉันอยากทำอะไรแบบนี้

1226
01:01:50,127 --> 01:01:52,796
อยากให้มันเป็นแบบนี้"
ผมเลยบอก "ผมให้คุณทำตามใจเลย"

1227
01:01:52,880 --> 01:01:56,008
หลังผ่านมาหลายปี

1228
01:01:59,011 --> 01:02:04,725
ดีใจที่ได้รู้

1229
01:02:07,978 --> 01:02:09,354
ฉันรักคุณ

1230
01:02:09,688 --> 01:02:11,690
เราหยุดการแสดงนั้น

1231
01:02:12,399 --> 01:02:16,653
ซึ่งค่อนข้างเสี่ยงนะ
เพราะมันเพิ่งจะเริ่มติดลมบน

1232
01:02:19,406 --> 01:02:21,200
ฉันเหนื่อยกับเรื่องงี่เง่า

1233
01:02:21,825 --> 01:02:24,328
ความทะนงตัวและเรื่องฉาวโฉ่
ทั้งหมดเลย

1234
01:02:25,204 --> 01:02:29,249
ให้ตายสิ
หลายปีที่เสียไปกับสิ่งไร้ค่า

1235
01:02:32,628 --> 01:02:35,380
(โรงละครทรัค + แวร์เฮาส์)

1236
01:02:36,507 --> 01:02:39,259
ผมเขียนบทละครเรื่อง
"เดอะ เฮาส์ ออก บลู ลีฟส์"

1237
01:02:39,760 --> 01:02:43,472
มีตัวละครหนึ่งชื่อบันนี่
เป็นแฟนสาวของตัวเอก

1238
01:02:43,555 --> 01:02:47,100
เราดูนักแสดงมาหลายคน
เพื่อมารับบทนั้น

1239
01:02:47,184 --> 01:02:49,895
วันหนึ่งโปรดิวเซอร์โทรหาผม
แล้วบอกว่า

1240
01:02:49,978 --> 01:02:53,357
"ผมมากินข้าวที่ร้านรัสเซียนทีรูม
และเจอกับบันนี่

1241
01:02:53,440 --> 01:02:55,609
เธอนั่งโต๊ะถัดไปและผมนั่งฟังเธออยู่

1242
01:02:55,692 --> 01:02:57,110
เธอคือแอนน์ เมียร่า"

1243
01:02:58,153 --> 01:03:00,948
ผมบอกว่า "เธอไม่ได้ต้องแสดง
สติลเลอร์และเมียร่าเหรอ

1244
01:03:01,031 --> 01:03:04,284
เธอรับงานเดี่ยวด้วยเหรอ"
เขาบอก "มีทางเดียวที่จะรู้"

1245
01:03:07,079 --> 01:03:09,790
ตอนที่ผมเจอแอนน์
ผมดีใจมากที่รู้ว่าให้ตายสิ

1246
01:03:09,873 --> 01:03:12,334
เธอเคยเล่นเรื่อง "ยูลิสซีส อิน
ไนต์ทาวน์" เวอร์ชั่นต้นฉบับ

1247
01:03:12,417 --> 01:03:14,628
และเธอเป็นนักแสดงจริงจัง

1248
01:03:16,380 --> 01:03:19,341
ตัวแทนของเธอไม่อยากให้เธอ
ลงมาเล่นละครโรงเล็ก

1249
01:03:19,716 --> 01:03:22,302
ยุคนั้นละครโรงเล็ก
ไม่ได้รับการยอมรับมากนัก

1250
01:03:22,386 --> 01:03:24,805
เป็นเหมือนละครทางเลือกมากกว่า

1251
01:03:26,056 --> 01:03:29,726
ตัวแทนของเธอมองว่า
มันจะส่งผลเสียต่ออาชีพการงานของเธอ

1252
01:03:31,562 --> 01:03:34,857
แต่เธอไม่สนใจ เธอตกลงร่วมงาน

1253
01:03:39,152 --> 01:03:41,572
มีภาพหนึ่งที่ผมหวังว่าคุณจะหาได้

1254
01:03:41,655 --> 01:03:44,324
คือตอนแอนน์พาลูกชายตัวน้อย

1255
01:03:44,408 --> 01:03:45,367
เบน

1256
01:03:48,704 --> 01:03:50,706
เรายืนกันอยู่
หน้าโรงละครทรัคและแวร์เฮาส์

1257
01:03:50,789 --> 01:03:53,834
นายยืนถือสคริปต์ที่ฉันเขียน
แล้วเปิดอ่าน

1258
01:03:53,917 --> 01:03:56,420
เขียนแก้นู่นนี่ ฉีดหน้านั้นออก…

1259
01:03:56,503 --> 01:03:59,882
ผมโค้งแล้วโค้งอีก ยืนตัวเล็กตัวน้อย
"ขอบคุณครับคุณสติลเลอร์ ขอบคุณ"

1260
01:03:59,965 --> 01:04:01,049
นั่นแหละ

1261
01:04:03,844 --> 01:04:08,265
สิ่งที่ผมมองว่าน่าอัศจรรย์
คือหลังจากเล่นตลกมาหลายปี

1262
01:04:08,348 --> 01:04:11,310
แม่สามารถ
ก้าวเข้าสู่บทบาทที่จริงจังขึ้น

1263
01:04:11,393 --> 01:04:13,145
เล่นละครของยูจีน โอนีลล์

1264
01:04:13,228 --> 01:04:17,482
และริชาร์ด กรีนเบิร์ก
และนักเขียนบทละครชื่อดังอีกมากมาย

1265
01:04:18,358 --> 01:04:20,152
การที่แอนนี่กำลังทำสิ่งที่ทำอยู่

1266
01:04:20,235 --> 01:04:24,573
ทำให้ผมรู้สึกเป็นส่วนสำคัญและเป็น
ส่วนหนึ่งของฝันที่เป็นจริงของเธอ

1267
01:04:28,994 --> 01:04:33,081
คุณรักษาชีวิตแต่งงาน
ผ่านการแข่งขันกันในครอบครัวยังไง

1268
01:04:33,165 --> 01:04:34,541
พวกคุณเป็นนักแสดง

1269
01:04:34,625 --> 01:04:36,502
ผมว่าต้องมีการแข่งขัน
เกิดขึ้นโดยธรรมชาติอยู่แล้ว

1270
01:04:36,585 --> 01:04:37,628
ระหว่างสามีและภรรยา

1271
01:04:37,711 --> 01:04:40,464
ในกรณีของเรา
แอนนี่คือคนที่ทำงานส่วนมาก

1272
01:04:40,547 --> 01:04:42,799
ในแง่ของการปรากฏตัวออกสื่อ

1273
01:04:42,883 --> 01:04:44,843
เธอกำลังเล่นละครเรื่อง
"เดอะ เฮาส์ ออฟ บลู ลีฟส์"

1274
01:04:44,927 --> 01:04:47,721
ซึ่งทำให้เธอยุ่งอยู่ตลอด…

1275
01:04:47,804 --> 01:04:49,848
ผมว่าการออกมาทำงานเดี่ยว

1276
01:04:49,932 --> 01:04:51,266
เป็นสิ่งที่พ่อก็ต้องการ

1277
01:04:51,350 --> 01:04:54,102
แต่ก็เป็นสิ่งที่ท้าทาย
หลังจากประสบความสำเร็จมาแล้ว

1278
01:04:54,186 --> 01:04:57,940
เพราะทำให้คิดว่า
เขาจะสามารถทำงานคนเดียวได้มั้ย

1279
01:05:03,403 --> 01:05:08,242
คนไม่ค่อยรู้ว่า
พ่อผมเป็นสายจิตวิญญาณ

1280
01:05:09,034 --> 01:05:11,161
เขามีพลังงานบางอย่าง

1281
01:05:11,245 --> 01:05:13,580
สมมติคุณเจ็บข้อศอกมา

1282
01:05:13,664 --> 01:05:17,751
เขาจะใช้พลังงานของเขา
ช่วยรักษาอะไรแบบนี้

1283
01:05:19,378 --> 01:05:21,505
เขาเป็นคนที่ลุ่มลึกมาก

1284
01:05:23,715 --> 01:05:26,009
เขามีความเชื่อในตัวเอง

1285
01:05:29,054 --> 01:05:33,100
ครั้งหนึ่งเราไปเที่ยวสเปนกัน…

1286
01:05:34,518 --> 01:05:37,479
มีคนชวนเราไปดู
การสู้วัวกระทิงแบบไม่ฆ่าวัว

1287
01:05:39,147 --> 01:05:41,400
พ่อลงไปในสนาม
เพื่อเผชิญหน้าวัวกระทิง

1288
01:05:44,570 --> 01:05:46,238
เฉยเลย

1289
01:05:49,116 --> 01:05:50,200
เขามีอะไรบางอย่างในตัว

1290
01:05:50,284 --> 01:05:53,287
ที่ทำให้เขากล้าโดดลงสนามและเข้าร่วม

1291
01:05:55,163 --> 01:06:00,836
ผมรู้สึกว่าตัวเองพยายามใช้ชีวิต
โดยเจริญรอยตามพ่อ

1292
01:06:01,170 --> 01:06:04,131
พ่อนายเป็นเหมือนนักบุญ

1293
01:06:04,214 --> 01:06:07,426
อะไรบางอย่างในตัวเขา
ให้ความรู้สึกเหมือนเด็กอายุเก้าขวบ

1294
01:06:07,509 --> 01:06:09,428
(คริสโตเฟอร์ วอลเคน)

1295
01:06:09,511 --> 01:06:10,721
- ครับ
- ประมาณนี้

1296
01:06:11,305 --> 01:06:13,140
- อยู่ในตัวเขา
- ครับ

1297
01:06:13,223 --> 01:06:16,476
- นี่เป็นโน้ตจากพ่อของนาย
- ว้าว

1298
01:06:16,560 --> 01:06:19,563
"ถึงคริส โน้ตหน้ากระจกของนาย
อยู่บนหน้ากระจกฉัน

1299
01:06:19,646 --> 01:06:20,772
ตดต่อไปเรื่อย ๆ

1300
01:06:20,856 --> 01:06:23,650
ผ่านกางเกงผ้าไหมขาสั้นตัวหรูของนาย"

1301
01:06:23,734 --> 01:06:24,568
นั่นแหละ

1302
01:06:25,861 --> 01:06:28,363
ทุกอย่างวิเศษสุด ๆ ไปเลย

1303
01:06:28,780 --> 01:06:30,324
"เฮอร์ลีเบอร์ลี"

1304
01:06:30,407 --> 01:06:32,534
ผมจำเรื่องนี้ได้ดี

1305
01:06:32,618 --> 01:06:36,413
พวกคุณแสดง ไมค์ นิโคลส์กำกับ

1306
01:06:36,496 --> 01:06:39,666
นั่นคือตอนที่คุณ
เริ่มสนิทกันหรือเปล่านะ

1307
01:06:39,750 --> 01:06:42,836
ไม่ ฉันรู้จักเขา
มานานก่อนหน้านี้แล้ว

1308
01:06:42,920 --> 01:06:44,254
- 60 ปีมาแล้ว
- อ๋อ

1309
01:06:44,338 --> 01:06:47,424
โจ แพ็ป เริ่มสร้างโรงละครเดลาคอร์ต

1310
01:06:47,508 --> 01:06:51,803
- เชกสเปียร์ในสวน
- เจอร์รีแสดงโชว์ให้เขา

1311
01:06:51,887 --> 01:06:53,597
- ใช่
- อาจจะมีแอนน์ด้วย

1312
01:06:53,680 --> 01:06:56,642
- ช่วงแรก ๆ ใช่
- นั่นคือตอนที่ผมได้เจอเขา

1313
01:06:57,226 --> 01:06:59,603
แม่นายทำฉันแอบกลัว

1314
01:06:59,686 --> 01:07:00,729
ครับ

1315
01:07:00,812 --> 01:07:02,356
แม่นายมักจะมองฉัน

1316
01:07:02,439 --> 01:07:05,609
ฉันรู้เลย คือเธอมีเบอร์โทรฉัน

1317
01:07:09,029 --> 01:07:10,072
- ถูกมั้ย
- ใช่

1318
01:07:10,155 --> 01:07:13,784
เธอมองฉันแล้วฉันรู้เลยว่า
"เธอรู้ว่าฉันจะทำอะไรไม่ดีแน่ ๆ"

1319
01:07:13,867 --> 01:07:14,701
ครับ

1320
01:07:14,785 --> 01:07:16,620
คือฉันทำงานกับเจอร์รีไง

1321
01:07:16,703 --> 01:07:20,415
คนเราเวลาทำงานด้วยกัน
ก็ต้องใกล้ชิดสนิทสนม

1322
01:07:20,499 --> 01:07:21,333
ใช่

1323
01:07:21,416 --> 01:07:24,711
ฉันมองว่ามันเหมือนเวลาเล่นกายกรรม

1324
01:07:24,795 --> 01:07:27,047
เวลานายหมุนตีลังกา

1325
01:07:27,130 --> 01:07:30,008
ต้องแน่ใจว่า
มือของอีกฝ่ายยื่นออกมารับ

1326
01:07:30,092 --> 01:07:32,386
ให้นายได้เอื้อมจับ

1327
01:07:32,469 --> 01:07:35,848
เจอร์รีเป็นอย่างนั้นเลย เขามั่นคง

1328
01:07:36,473 --> 01:07:37,391
ว่าไงซี

1329
01:07:38,267 --> 01:07:41,144
- นายต้องไม่เชื่อแน่
- นายก็รู้ฉันเชื่อทุกอย่าง

1330
01:07:41,228 --> 01:07:42,604
มีรถไฟถูกจี้

1331
01:07:44,731 --> 01:07:45,566
ไม่เชื่อ

1332
01:07:46,066 --> 01:07:47,401
ผมเล่นหนัง

1333
01:07:47,484 --> 01:07:50,612
ผมได้ไปเล่นหนัง
"ปล้นนรก รถด่วนขบวน 123"

1334
01:07:50,696 --> 01:07:52,155
หนังสุดยอด

1335
01:07:52,239 --> 01:07:54,408
นี่คือเพลแฮม การ์เบอร์หายไปไหน

1336
01:07:55,284 --> 01:07:56,660
ต่อให้เป็นยอดมนุษย์ก็ต้องฉี่

1337
01:07:57,661 --> 01:08:00,038
ผมชอบเพราะดูแล้วใจเต้นดี

1338
01:08:00,122 --> 01:08:02,624
ดูก็รู้ว่าพ่อก็ตื่นเต้น

1339
01:08:02,708 --> 01:08:05,002
- เพราะพ่อได้…
- ใช่ พ่อได้…

1340
01:08:05,085 --> 01:08:07,045
…โผล่ในหนัง
โดยนั่งอยู่บนเบาะหลังในฉากหนึ่ง

1341
01:08:07,129 --> 01:08:08,630
เจ้าหน้าที่ขนส่ง

1342
01:08:09,423 --> 01:08:10,465
ก็ต้องจ่าย

1343
01:08:10,549 --> 01:08:11,967
ตอนที่เขาถ่ายฉากนี้

1344
01:08:12,050 --> 01:08:14,761
ผมนั่งอยู่เบาะหลังตลอดเวลา

1345
01:08:14,845 --> 01:08:17,264
เป็นกองถ่ายหนังกองแรกที่ผมได้ไป

1346
01:08:17,346 --> 01:08:20,392
คุณพอจำได้มั้ยว่าวันนี้ไปไหนมาบ้าง
คุณลาติมาร์

1347
01:08:20,475 --> 01:08:23,103
จำตอนถ่ายได้มั้ย
คิดว่า "นี่มันเจ๋งสุด ๆ

1348
01:08:23,187 --> 01:08:25,189
พ่อฉันเล่นเป็น
วอลเตอร์ แมทธอว์" แบบนี้มั้ย

1349
01:08:25,272 --> 01:08:28,108
รู้สึกอะไรบางอย่างในตัวบอกว่า
นี่คือสิ่งที่อยากทำ

1350
01:08:28,192 --> 01:08:30,903
- แน่ใจนะ
- แน่สิ ถามใครก็ได้

1351
01:08:30,986 --> 01:08:33,363
เป็นตอนจบแบบคลาสสิก

1352
01:08:33,447 --> 01:08:36,617
ขอโทษที่รบกวนคุณลองแมน
ไปกันเถอะริโก้

1353
01:08:36,700 --> 01:08:39,243
เขาจาม
แล้วกล้องตัดไปที่ประตูที่เปิดออก

1354
01:08:39,328 --> 01:08:41,997
แล้ววอลเตอร์ แมทธอว์
ยื่นหัวเข้ามาแบบนี้

1355
01:08:43,582 --> 01:08:46,335
แล้วเพลงก็ขึ้น…

1356
01:08:55,844 --> 01:08:57,386
ถ้าจำเป็นจริง ๆ

1357
01:08:58,055 --> 01:09:01,183
เรากลับไปแสดงในคลับกัน
พรุ่งนี้เลยก็ได้ถ้าจำเป็น

1358
01:09:01,265 --> 01:09:04,353
แต่ฉันสนุกกับตอนนี้มากกว่า
ฉันว่าคุณก็ด้วย…

1359
01:09:04,435 --> 01:09:05,645
บอกให้ฉันหุบปากก็ได้นะ

1360
01:09:05,729 --> 01:09:07,689
- หุบปากเลยแอนน์ เดี๋ยวผมเล่าเอง
- โอเค

1361
01:09:07,773 --> 01:09:09,608
- คุณเห็นด้วยมั้ย
- ชอบจังเวลาเขาวางท่า

1362
01:09:09,691 --> 01:09:11,026
"เดอะ ริตซ์"

1363
01:09:12,944 --> 01:09:15,822
"เดอะ ริตซ์"
เล่นที่โรงละครพาราเมาต์

1364
01:09:15,906 --> 01:09:19,158
นำแสดงโดยริต้า โมเรโน
และเจอร์รี สติลเลอร์

1365
01:09:19,243 --> 01:09:20,743
ชื่อเรื่องอะไรนะ "เดอะ ริตซ์" เหรอ

1366
01:09:20,827 --> 01:09:22,828
ใช่ ทุกคนคะ ถ้าได้แวะไปนิวยอร์ก

1367
01:09:22,912 --> 01:09:25,374
ไปดูสามีฉันด้วยล่ะ เขาสุดยอดมาก

1368
01:09:25,457 --> 01:09:28,502
แจ็ก เวสตัน และริต้า โมเรโน
ก็แสดงด้วย

1369
01:09:28,585 --> 01:09:29,419
ชื่อเรื่องว่า "เดอะ ริตซ์"

1370
01:09:29,502 --> 01:09:30,462
เรื่องเกี่ยวกับอะไร

1371
01:09:30,546 --> 01:09:33,298
เรื่องเกิดขึ้นในโรงอาบน้ำเกย์

1372
01:09:36,134 --> 01:09:37,636
แล้วก็ตลกด้วย

1373
01:09:39,136 --> 01:09:42,390
นั่นเป็นตอนที่
พวกเขามีชื่อเสียงขั้นสุด

1374
01:09:42,474 --> 01:09:45,769
ในแง่บทที่ได้รับ และงานที่รับเล่น

1375
01:09:45,853 --> 01:09:47,895
นั่นบทเรื่อง "แอร์พอร์ต 75"

1376
01:09:47,979 --> 01:09:50,482
แคลิฟอร์เนียฉันมาแล้ว

1377
01:09:50,566 --> 01:09:54,611
ผมทำหนัง "แอร์พอร์ต 76"
เป็นรีเมคของ "แอร์พอร์ต 75"

1378
01:09:54,695 --> 01:09:58,907
นำแสดงโดยเอมี่ ลีบรา แม็กซ์
และฮัลลี ไมเคิลส์ที่อยู่ชั้นล่าง

1379
01:09:58,991 --> 01:10:01,910
เอาล่ะ เริ่มสวดมนต์ได้เลยจ้า

1380
01:10:11,920 --> 01:10:15,340
เราเริ่มคิดเรื่องการแยกกัน

1381
01:10:15,424 --> 01:10:16,842
มีองค์ประกอบที่ดีบางอย่าง

1382
01:10:16,925 --> 01:10:20,721
ของการอยู่ห่างกันและการอยู่ด้วยกัน

1383
01:10:21,180 --> 01:10:23,473
ช่วงนี้ได้เจอกันบ้างมั้ยครับ

1384
01:10:23,557 --> 01:10:28,937
ไม่ค่อยได้เจอค่ะแต่ฉันสนุกกับงาน
และมีความสุขที่ได้เห็นเขาทำงาน

1385
01:10:29,021 --> 01:10:30,147
รู้สึกดีที่ได้กลับมาเจอกัน

1386
01:10:30,230 --> 01:10:32,566
เรามาถึงสนามบินแล้ว

1387
01:10:32,649 --> 01:10:36,612
แน่นอนว่าพอแฟน ๆ เห็นพ่อกับแม่
ก็มาถ่ายรูปกัน

1388
01:10:37,029 --> 01:10:38,405
เราย้ายมาแคลิฟอร์เนีย

1389
01:10:38,822 --> 01:10:41,700
เราอาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์ที่ชื่อว่า
เดอะ เวสต์วิว ทาวเวอร์

1390
01:10:42,409 --> 01:10:43,952
ทางใต้ของซันเซ็ตบูเลอร์วาร์ด

1391
01:10:44,912 --> 01:10:46,622
เราไปเที่ยวดิสนีย์แลนด์

1392
01:10:46,705 --> 01:10:50,292
ไปเที่ยวน็อตส์เบอร์รีฟาร์ม
และยูนิเวอร์แซลสตูดิโอ

1393
01:10:50,375 --> 01:10:52,920
ไปกองถ่าย ดูแม่ทำงาน

1394
01:10:53,003 --> 01:10:55,547
เราอยู่กับแอนนี่ เมียร่า

1395
01:10:55,631 --> 01:10:58,258
แอนน์แสดงในซีรีส์ของซีบีเอสเวิร์ล

1396
01:10:58,342 --> 01:10:59,968
เรื่อง "เคท แม็คเชน"

1397
01:11:00,052 --> 01:11:03,055
- ขอบคุณมากค่ะ
- และแอนน์จะรับบทที่ตึงเครียด

1398
01:11:03,138 --> 01:11:05,057
- ค่ะ
- เคท แม็คเชนเป็นคนเคร่งเครียด

1399
01:11:05,140 --> 01:11:08,018
- ใช่แล้ว เธอเป็นทนายความ
- ไม่มีการล้อเล่น

1400
01:11:08,101 --> 01:11:10,437
- แม่ดูเป็นไง
- ดูตื่นเต้น

1401
01:11:10,521 --> 01:11:12,189
ทะเล้นนักนะเรา

1402
01:11:12,272 --> 01:11:15,067
อย่าตีลูกสิ ไว้โกรธจริงค่อยตี

1403
01:11:15,150 --> 01:11:17,152
โทษทีจ้ะ

1404
01:11:17,236 --> 01:11:21,323
บทแรกที่พ่อเล่น
คือในซีรีส์ที่ย่าเล่น

1405
01:11:21,406 --> 01:11:25,118
พวกเขาให้พ่อเล่นเป็นลูกชาย
ของลูกความของเธอ

1406
01:11:25,202 --> 01:11:28,038
ถ่ายที่พาราเมาต์สตูดิโอ
และพ่อก็รอคิวถ่าย

1407
01:11:28,121 --> 01:11:31,124
มีไฟสีแดงที่เป็นไฟบอกคิว

1408
01:11:31,208 --> 01:11:33,293
พวกเขาบอกว่า
"พอไฟขึ้นก็เข้ามาได้เลย"

1409
01:11:33,377 --> 01:11:35,295
พ่อตื่นเต้นมาก

1410
01:11:35,379 --> 01:11:36,672
ผมรู้น่า

1411
01:11:36,755 --> 01:11:38,590
เธอกล้ากว่าฉันอีก

1412
01:11:38,674 --> 01:11:41,593
เธอเล่น "เลิฟเวอร์ส แอนด์ ออเธอร์
สแตรนเจอร์ส" ตั้งแต่ตอนแปดขวบ

1413
01:11:41,677 --> 01:11:43,887
ใช่ แต่ดูก็รู้ว่าฉันกลัวหัวหด

1414
01:11:43,971 --> 01:11:48,517
และตลกสุด ๆ ฉันร้องเพลงเพี้ยน
จนคลอริส ลีชแมนต้องช่วยร้อง

1415
01:11:48,600 --> 01:11:53,730
ฉันรักเธอมาก

1416
01:11:53,814 --> 01:11:57,025
รักสุด ๆ

1417
01:11:57,109 --> 01:12:00,445
- เธอร้องเพี้ยนและ…
- เธอร้องไม่เพี้ยน

1418
01:12:00,529 --> 01:12:01,989
เธอน่ารักสุด ๆ

1419
01:12:02,739 --> 01:12:04,992
ไม่เคยเห็นเด็กที่น่ารักเท่านี้…
เอมี่ สติลเลอร์

1420
01:12:05,075 --> 01:12:08,287
เบนจี้ก็เป็นเด็กที่ยอดเยี่ยมมาก ๆ
เผื่อเขาดูอยู่

1421
01:12:08,370 --> 01:12:09,496
เขาร้องเพลงมั้ย

1422
01:12:10,038 --> 01:12:12,416
ไม่ แต่เขาเคาะช้อนเป็นเพลงได้

1423
01:12:14,001 --> 01:12:16,170
นี่คือตอนที่เราต้องตัดต่อ

1424
01:12:16,253 --> 01:12:20,591
ตัดไปที่เดอะ ไมค์ ดักลาส โชว์
ในปี 1974

1425
01:12:20,674 --> 01:12:24,136
ไม่ต้องเกร็งนะ
อย่าลืมว่าคน 30 ล้านคนดูอยู่

1426
01:12:25,929 --> 01:12:27,931
จำได้ว่าไฟสว่างมาก

1427
01:12:28,015 --> 01:12:32,186
ไม่อยากทำพัง
แต่ก็ไม่รู้ว่าพวกเราเล่นแย่แค่ไหน

1428
01:12:32,269 --> 01:12:33,729
- คิดว่าไม่รู้
- ใช่

1429
01:13:01,548 --> 01:13:03,050
บราโว่ บราโว่

1430
01:13:05,719 --> 01:13:09,056
คุณเจอร์รี สติลเลอร์
และภรรยาของเขา แอนน์ เมียร่า

1431
01:13:09,139 --> 01:13:12,434
งานเป็นไงบ้างครับ
ผมรู้ว่าแอนน์กำลังถ่ายซีรีส์ใหม่

1432
01:13:12,518 --> 01:13:13,810
แต่เจอร์รีก็มีเรื่องใหม่เหมือนกัน

1433
01:13:13,894 --> 01:13:16,104
- โจ แอนด์ ซันส์
- เยี่ยมไปเลยนะครับ

1434
01:13:16,188 --> 01:13:18,732
- คุณทั้งคู่มีผลงานออกมาในปีนี้
- ครับ…

1435
01:13:20,025 --> 01:13:22,361
ซีบีเอสรักษาชีวิตแต่งงานของเราไว้

1436
01:13:22,945 --> 01:13:25,739
ถ้าทั้งสองเรื่องประสบความสำเร็จ

1437
01:13:25,822 --> 01:13:27,491
ชีวิตเราคงเปลี่ยนไปเยอะเลย

1438
01:13:27,574 --> 01:13:30,536
พวกเขาคงต้องย้ายไปแอลเอ
หรือใช้เวลาที่นั่นมากขึ้น

1439
01:13:30,619 --> 01:13:33,580
- เธอเป็นอะไรเนี่ย ต้นไม้เหรอ
- ฉันคือต้นโอ๊คยักษ์

1440
01:13:34,581 --> 01:13:36,083
- แอนน์ เมียร่า
- คะ

1441
01:13:36,166 --> 01:13:39,169
ช่วยสรุปความรู้สึกต่อปี 1975 หน่อย

1442
01:13:40,462 --> 01:13:42,631
เป็นปีที่ดีของฉันกับเจอร์รี

1443
01:13:42,714 --> 01:13:44,675
- ในแง่ความรู้สึกใช่มั้ย
- ทั้งที่ซีรีส์ของพวกคุณไม่ได้ไปต่อ

1444
01:13:44,758 --> 01:13:46,802
- ถือว่าดีเหรอ
- มีอะไรก็ต้องทำ

1445
01:13:46,885 --> 01:13:50,097
ใช่ค่ะ ซีรีส์ของพวกเราไม่ได้ไปต่อ

1446
01:13:50,180 --> 01:13:53,225
เอาจริงฉันไม่ชอบเล่นเป็นโพลีแอนนา

1447
01:13:53,308 --> 01:13:55,352
"ได้ทำก็ยังดีกว่าไม่ได้ทำ"

1448
01:13:55,435 --> 01:13:58,564
ปีนี้เราซื้อของขวัญคริสต์มาสดี ๆ

1449
01:13:58,647 --> 01:14:00,941
แต่ปีหน้าเราไม่สัญญาอะไรทั้งนั้น

1450
01:14:01,024 --> 01:14:03,610
- ดูหน้าพ่อสิ ดูสิ
- หน้าพ่อแบบว่า "จีน"

1451
01:14:03,694 --> 01:14:06,154
- พ่ออยากต่อยหน้าเขาแน่ ๆ
- แน่นอน

1452
01:14:07,239 --> 01:14:11,159
ย่าอยากมีความสุข
และเป็นอิสระในการแสดง

1453
01:14:11,243 --> 01:14:14,079
ส่วนปู่ก็ให้ความสำคัญ
ต่อการแสดงเช่นกัน

1454
01:14:14,162 --> 01:14:16,832
- มันคือความสุขอย่างหนึ่งของเขา
- ใช่

1455
01:14:16,915 --> 01:14:18,917
เลยเกิดความตึงเครียดระหว่างพวกเขา

1456
01:14:19,001 --> 01:14:21,003
แต่พวกเขาไม่บอกพ่อ

1457
01:14:21,086 --> 01:14:24,590
แต่ทำไมถึงต้องระบาย
ปัญหาเรื่องงานให้พวกเราฟังล่ะ

1458
01:14:24,673 --> 01:14:26,633
แต่พ่อก็อยู่ตรงนั้น

1459
01:14:26,717 --> 01:14:29,636
- และรู้สึกถึงมันด้วย
- กับความตึงเครียด

1460
01:14:29,720 --> 01:14:32,472
วงการเปลี่ยนแปลงไป

1461
01:14:32,556 --> 01:14:34,766
เป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากสำหรับพวกเขา

1462
01:14:34,850 --> 01:14:36,894
(เจอร์รี สติลเลอร์)

1463
01:14:36,977 --> 01:14:39,021
(แขกรับเชิญพิเศษ แอนน์ เมียร่า)

1464
01:14:39,104 --> 01:14:41,690
พวกเขาเล่นบทรับเชิญในรายการต่าง ๆ

1465
01:14:41,773 --> 01:14:43,192
(และแอนน์ เมียร่า)

1466
01:14:43,650 --> 01:14:47,529
พวกเขามีช่วงเวลาที่ประสบความสำเร็จ

1467
01:14:47,613 --> 01:14:48,864
โดยลำพัง

1468
01:14:49,448 --> 01:14:52,743
พวกเขาเริ่มเล่นหนังในบทต่าง ๆ

1469
01:14:52,826 --> 01:14:55,245
มันคือสุขเศร้าเคล้าน้ำตาทอมมี่

1470
01:14:55,329 --> 01:14:57,206
ทำให้ก้อนหินร้องไห้ก็พอแล้ว

1471
01:14:57,289 --> 01:14:58,999
แม่ถ่ายซิทคอม
"อาร์ชี บังเคอร์ส เพลซ"

1472
01:14:59,082 --> 01:15:01,835
เธอได้รับเสนอชื่อ
ชิงรางวัลสองครั้งจากเรื่องนี้

1473
01:15:01,919 --> 01:15:04,755
เด็กอย่างพวกแก
ไม่เคยคิดถึงใครนอกจากตัวเองเลยเหรอ

1474
01:15:04,838 --> 01:15:08,091
พวกเขาแค่พยายามหาทางของตัวเอง

1475
01:15:11,553 --> 01:15:16,183
ผมว่าช่วงเวลานี้ยากสำหรับพ่อมากกว่า
เพราะเขาต้องการเป็นที่ยอมรับ

1476
01:15:17,017 --> 01:15:19,353
และหมกมุ่นกับงานมาก

1477
01:15:19,770 --> 01:15:25,150
พออายุมากขึ้นแล้วทำผิดพลาดกับลูก ๆ
ในแบบเดียวกันผมเลยรู้สึกตัว

1478
01:15:26,401 --> 01:15:29,905
ว่า… มันยากจริง ๆ

1479
01:15:29,988 --> 01:15:31,990
มันยากจริง ๆ ที่ต้อง…

1480
01:15:32,616 --> 01:15:35,118
สร้างสมดุล ผมทำพลาดมามากจริง ๆ

1481
01:15:35,202 --> 01:15:38,080
ผมว่าผมทำพลาด
มากกว่าที่พ่อเคยทำเสียอีก

1482
01:15:38,163 --> 01:15:39,289
ค่อยได้เรื่องหน่อย

1483
01:15:40,374 --> 01:15:42,125
สูทสวยนะนั่น

1484
01:15:42,668 --> 01:15:45,963
- ของพ่อครับ
- พ่อคงเจ๋งน่าดู

1485
01:15:46,296 --> 01:15:47,673
พอผมลองมาคิดดู

1486
01:15:47,756 --> 01:15:50,133
พ่ออยู่กับเราเสมอในช่วงเวลาวิกฤต

1487
01:15:50,217 --> 01:15:53,971
ตอนที่ผมคิดถึงบ้านเวลาไปเข้าค่าย
พ่อก็ขึ้นมาเจอผม

1488
01:15:54,054 --> 01:15:56,557
หรือเวลาผมเล่นยา
ตอนอายุ 16 ปีแล้วสติแตก

1489
01:15:56,640 --> 01:16:00,102
เขาคือคนที่มา
สงบสติอารมณ์ไปกับผมและ…

1490
01:16:00,185 --> 01:16:03,355
คือแม่ผมจัดการไม่ได้แม่นิ่งไปเลย

1491
01:16:03,438 --> 01:16:07,401
แต่พ่ออยู่ด้วยตลอด
พ่ออ่อนโยนและเป็นพ่อจริง ๆ

1492
01:16:08,652 --> 01:16:12,865
ผมว่าเขาอยากปกป้องเรา
จากความเจ็บปวดที่เขาเคยรู้สึก

1493
01:16:12,948 --> 01:16:15,200
คุณสนับสนุนให้เบนเข้าวงการเหรอ

1494
01:16:15,284 --> 01:16:17,202
ไม่ ผมมองว่าวงการนี้ยาก

1495
01:16:17,286 --> 01:16:20,455
ผมเกลียดการถูกปฏิเสธ

1496
01:16:20,539 --> 01:16:23,083
ผมไม่อยากให้เบนกับเอมี่ต้องเจอ

1497
01:16:23,166 --> 01:16:29,298
เขาคือคนที่
ไม่รู้จะช่วยอะไรแต่ก็จะช่วย

1498
01:16:29,381 --> 01:16:32,259
แล้วไม่ยอมบอกด้วย
ซึ่งทำเอาเราประสาทกิน

1499
01:16:32,342 --> 01:16:35,721
สมมติว่ามีบทวิจารณ์แรง ๆ
ตอนที่เพิ่งเริ่มเข้าวงการ

1500
01:16:35,804 --> 01:16:38,140
เขาก็จะเขียนจดหมายไปหานักวิจารณ์

1501
01:16:39,183 --> 01:16:41,685
แล้วบอกว่าที่วิจารณ์
มันผิดยังไงบ้าง

1502
01:16:41,768 --> 01:16:46,523
พ่อชอบปกป้องมากเกินไป
จนบางครั้งทำให้ฉันรู้สึกอึดอัด

1503
01:16:46,607 --> 01:16:49,443
เขาจะทำบางอย่าง
เพราะไม่เชื่อว่าพวกเราสามารถ…

1504
01:16:49,526 --> 01:16:50,903
ทำด้วยตัวเองได้

1505
01:16:50,986 --> 01:16:53,739
คุณต้องทำผิดพลาด ต้องล้มบ้าง

1506
01:16:53,822 --> 01:16:56,116
แต่เขาไม่ต้องการแบบนั้น

1507
01:16:56,700 --> 01:16:59,328
ฉันรู้สึกขยับตัวอะไรไม่ได้เลย

1508
01:17:00,746 --> 01:17:04,208
ประเด็นคือเธอมีอะไรสักอย่างที่ชอบทำ

1509
01:17:04,291 --> 01:17:08,045
แต่ฉันจำไม่ได้ว่าฉันมี

1510
01:17:08,128 --> 01:17:11,924
ฉันรู้สึกกลัวเพราะว่าฉันเป็นพี่คนโต
แบกความคาดหวัง

1511
01:17:12,007 --> 01:17:14,593
- เดดแอร์ เดดแอร์
- ไม่ใช่เดดแอร์นะ

1512
01:17:16,094 --> 01:17:18,889
หนูแค่เบื่อแล้ว หนูเบื่อพ่อ
หนูเบื่อ…

1513
01:17:20,474 --> 01:17:22,267
ทุกอย่างเลย ออกไป…

1514
01:17:25,145 --> 01:17:27,231
ที่ถ่ายไว้พวกนี้ดูจะเป็นแง่ลบหมดเลย

1515
01:17:28,398 --> 01:17:30,651
การเป็นผู้หญิงในยุคนั้นไม่ง่ายเลย

1516
01:17:30,734 --> 01:17:32,819
เราพอเป็นที่รู้จักด้วย

1517
01:17:33,737 --> 01:17:36,657
ดังนั้นจะแอบล้มเหลวเงียบ ๆ ก็ไม่ได้

1518
01:17:36,740 --> 01:17:38,659
ไม่ได้เลย ฉันได้รับโอกาสมากมาย

1519
01:17:38,742 --> 01:17:41,119
แต่ไม่รู้จะทำอะไรกับมันดี

1520
01:17:42,538 --> 01:17:43,705
ฉันไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร

1521
01:17:43,789 --> 01:17:46,375
พอมองย้อนกลับไปแล้วรู้สึกเจ็บปวดมาก

1522
01:17:46,458 --> 01:17:48,293
- ฉันไม่ได้…
- เธอได้…

1523
01:17:48,377 --> 01:17:49,670
ตอนนั้นเธออยากทำอะไร

1524
01:17:49,753 --> 01:17:51,713
คืองี้… ฉันแค่อยาก…

1525
01:17:51,797 --> 01:17:54,049
ฉันจำตอนเล่นเรื่อง
"โรมิโอและจูเลียต" ได้

1526
01:17:54,132 --> 01:17:56,218
"ฉันแค่อยากสร้างเสียงหัวเราะให้คนดู
แค่อยากทำสิ่งนี้"

1527
01:17:56,301 --> 01:17:59,054
ตลอดปีที่ฉันทำงานร้านอาหาร
ส่วนเธอกำลังมีชื่อเสียง

1528
01:17:59,137 --> 01:18:01,473
รู้มั้ยว่ามันยากแค่ไหนสำหรับฉัน

1529
01:18:01,557 --> 01:18:04,852
โอเค มันคือการสร้าง
ตัวตนของฉันด้วย แต่ก็นะ…

1530
01:18:07,771 --> 01:18:11,900
ลูก ๆ ดารามีปัญหา…

1531
01:18:11,984 --> 01:18:13,652
- ถูก
- …ในชีวิตเสมอ

1532
01:18:14,027 --> 01:18:18,240
ถึงในกรณีนี้
พ่อจะเป็นดาราและผู้ปกครอง

1533
01:18:18,323 --> 01:18:22,786
แต่พ่อก็ยังเป็นคนที่เข้าใจหนู
ในฐานะที่มีพ่อแม่เป็นดารา

1534
01:18:22,870 --> 01:18:25,414
- ใช่
- แต่หนูไม่รู้สึกแบบนั้นกับแม่

1535
01:18:25,497 --> 01:18:27,791
- ใช่ เพราะเธอ…
- เธอเป็นดาราที่เป็นแม่

1536
01:18:27,875 --> 01:18:30,711
- เธอมีพ่อแม่ที่ปกติ
- เธอ… ปกติ

1537
01:18:31,211 --> 01:18:32,838
แย่มาก

1538
01:18:37,676 --> 01:18:39,636
พวกเขามีลูกสองคน

1539
01:18:39,720 --> 01:18:42,848
และมีชีวิตแต่งงาน
ที่ประสบความสำเร็จมากว่า 21 ปีแล้ว

1540
01:18:42,931 --> 01:18:45,017
เราบอกพวกเขาว่าอย่าเพิ่งเลิกกัน

1541
01:18:45,100 --> 01:18:47,769
จนกว่ารายการจะออกอากาศ
และฉายรีรันเรียบร้อยแล้ว

1542
01:18:47,853 --> 01:18:49,479
หลังจากรีรันแล้วจะทำอะไรก็ได้ค่ะ

1543
01:18:49,563 --> 01:18:51,940
- แล้วเราค่อยเลิกกัน
- แล้วคุณค่อยเลิกกัน

1544
01:18:52,024 --> 01:18:53,275
ตอนแรก

1545
01:18:53,358 --> 01:18:56,904
เราคิดว่าถ้าการแสดงประสบความสำเร็จ
ชีวิตแต่งงานก็จะดีไปด้วย

1546
01:18:56,987 --> 01:18:59,114
แต่ก็เกิดอะไรบางอย่างขึ้น

1547
01:18:59,198 --> 01:19:02,826
- คุณต้องประสบความสำเร็จในชีวิต
- ความกดดัน

1548
01:19:02,910 --> 01:19:04,995
และถ้าความสำเร็จนั้น…

1549
01:19:05,078 --> 01:19:07,956
เข้ามาเป็นอุปสรรคของชีวิตแต่งงาน

1550
01:19:08,040 --> 01:19:09,166
ที่คุณต้องการมีร่วมกัน

1551
01:19:09,249 --> 01:19:11,418
คุณก็ต้องยอมเสียอย่างใดอย่างหนึ่งไป

1552
01:19:11,502 --> 01:19:14,254
ตอนที่เริ่มต้น
คุณไม่รู้หรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้น

1553
01:19:14,338 --> 01:19:17,049
สมมติคุณแต่งงาน
จะรู้ได้ยังไงว่ามันจะยืนยาว

1554
01:19:17,132 --> 01:19:18,467
แรงจูงใจเราผิดไง

1555
01:19:18,550 --> 01:19:20,928
แล้วจู่ ๆ พอคุณโตขึ้น

1556
01:19:21,011 --> 01:19:23,680
แล้วทุกอย่างในหัวคุณก็ช่วย
เจรจาต่อรองการแต่งงาน

1557
01:19:23,764 --> 01:19:24,723
ให้ไปต่อได้

1558
01:19:27,226 --> 01:19:28,393
ชีวิตการแต่งงานของพวกเขา…

1559
01:19:29,436 --> 01:19:30,812
พวกเขาพยายามรักษามัน

1560
01:19:34,608 --> 01:19:36,735
พวกเขาเข้ารับคำปรึกษาแบบเดี่ยว

1561
01:19:37,402 --> 01:19:39,404
แล้วก็แบบคู่

1562
01:19:40,030 --> 01:19:43,033
อาทิตย์ละ 2 - 3 ครั้งถ้าจำไม่ผิด

1563
01:19:43,909 --> 01:19:48,288
เสร็จแล้วก็ไปกินกาแฟกันต่อ
พูดคุยกัน

1564
01:19:51,208 --> 01:19:54,586
สิ่งที่เราได้เรียนรู้
จากการเข้ารับคำปรึกษา

1565
01:19:54,670 --> 01:19:57,047
คือชีวิตส่วนตัวของเรา
สำคัญกว่าชีวิตการแสดง

1566
01:19:57,130 --> 01:20:01,885
ผมเลยลองใช้ชีวิตของเราแตกต่างออกไป

1567
01:20:02,469 --> 01:20:05,305
ผมว่าพวกเขาละทิ้ง
ความขุ่นเคืองที่มีไป

1568
01:20:06,098 --> 01:20:09,560
ผมเห็นพวกเขาใกล้ชิดกันมากขึ้น
ดูแลกันและกันมากขึ้น

1569
01:20:11,103 --> 01:20:14,314
รายการของเราโดนยกเลิก
แต่ชีวิตแต่งงานของเราได้ไปต่อ

1570
01:20:14,398 --> 01:20:15,399
ถูกต้อง

1571
01:20:15,482 --> 01:20:17,943
ซึ่งยากที่จะทำในธุรกิจแบบนี้

1572
01:20:18,026 --> 01:20:21,613
ผมไม่รู้เลยจริง ๆ ว่า
ถ้าพวกเราไปแคลิฟอร์เนีย

1573
01:20:21,697 --> 01:20:23,365
แอนน์กับผมจะยังอยู่ด้วยกันมั้ย

1574
01:20:23,448 --> 01:20:26,451
แยกย้ายกันทำงานแล้ว
กลับมาทำงานด้วยกัน สุดท้ายได้อะไร

1575
01:20:26,535 --> 01:20:30,122
ผมดีใจที่เราเลือกทางนี้
และมันไปต่อได้

1576
01:20:31,081 --> 01:20:33,458
- อันนี้เจ๋งดี ขออ่านได้มั้ย
- เอาสิ

1577
01:20:33,542 --> 01:20:35,544
พวกเขาออกอากาศตอนทดลองไปแล้ว

1578
01:20:36,253 --> 01:20:37,087
- และ…
- ใช่

1579
01:20:37,171 --> 01:20:40,299
ตรงนี้บอกว่า "ซีบีเอส
ประกาศรายชื่อนักแสดง…"

1580
01:20:40,382 --> 01:20:42,301
- ใครนะ นั่นพ่อเหรอ
- ใช่

1581
01:20:43,010 --> 01:20:46,555
เจอร์รี เราไม่มีเวลา

1582
01:20:47,723 --> 01:20:50,517
ไม่มีเวลาทำอะไร
แค่จะสุขสันต์วันครบรอบแต่งงาน

1583
01:20:51,560 --> 01:20:54,313
อ๋อ โอเค สุขสันต์วันครบรอบแต่งงาน

1584
01:20:54,396 --> 01:20:57,482
"ฉันควรต้องเลิก คิดตริตรองได้แล้ว

1585
01:20:57,566 --> 01:20:59,443
ว่าตอนทดลองจะได้ไปต่อมั้ย

1586
01:20:59,526 --> 01:21:05,741
แอนน์บอกว่า 'อย่าทำลายช่วงเวลา
ที่เราอยู่ด้วยกันโดยการพูดถึงมัน'

1587
01:21:05,824 --> 01:21:09,077
ฉันเลยคิดได้ว่า
นี่คือสาเหตุของช่องว่างระหว่างเรา

1588
01:21:09,161 --> 01:21:13,749
ความต้องการอันแรงกล้า
ที่จะยึดโยงการแสดงของพวกเรา

1589
01:21:13,832 --> 01:21:15,459
เข้ากับการใช้ชีวิตของพวกเรา

1590
01:21:15,542 --> 01:21:20,631
การไขว่คว้าหาความสำเร็จ
และอยากได้มันจนใจจะขาด

1591
01:21:20,714 --> 01:21:26,386
ฉันตระหนักรู้มากขึ้นถึงบางอย่าง
ในตัวที่บอกฉันว่าฉันโอเคแล้ว"

1592
01:21:30,557 --> 01:21:33,519
- เราใช้เวลาไปกับอะไร
- ฉันไม่รู้

1593
01:21:35,020 --> 01:21:36,605
ผม… ผมอยากมีเวลามากกว่านี้

1594
01:21:36,688 --> 01:21:40,025
ตอนนี้ผมเห็นโอกาสมากมาย

1595
01:21:42,486 --> 01:21:44,571
ผมน่าจะเป็น… ผมน่าจะเป็น…

1596
01:21:44,655 --> 01:21:47,407
มากกว่าแค่คู่แข่ง… ผมน่าจะเป็น…

1597
01:21:47,908 --> 01:21:50,744
คุณกวนฉันตลอดเลย

1598
01:21:50,827 --> 01:21:52,955
โอเค ผมแค่อยากให้คุณฟัง

1599
01:21:53,038 --> 01:21:55,249
- ที่ผมจะพูด
- เจอร์รี ฉันทำอย่างอื่นอยู่

1600
01:21:55,332 --> 01:21:58,335
ฉันอ่านหนังสืออยู่
คุณรอให้ฉันอ่านจบก่อน

1601
01:21:58,418 --> 01:21:59,503
- แต่ผม…
- พอได้แล้ว

1602
01:21:59,586 --> 01:22:03,257
- ผมพูดกับตัวเอง
- งั้นไปพูดกับตัวเองคนเดียว

1603
01:22:03,340 --> 01:22:06,343
ใครก็สั่งให้
แฟรงค์ คอสตานซาทำอะไรไม่ได้

1604
01:22:06,426 --> 01:22:09,304
ใช่ พวกบ้านี่มันเป็นใคร กล้าดียังไง

1605
01:22:11,014 --> 01:22:12,474
โอ๊ย พ่อ

1606
01:22:12,558 --> 01:22:15,894
ผมอายุ 65 แล้ว งานก็ไม่มี

1607
01:22:15,978 --> 01:22:18,021
เคว้งคว้างอยู่อย่างนั้น

1608
01:22:18,105 --> 01:22:20,524
แล้วแลร์รี เดวิดก็โทรมา

1609
01:22:20,607 --> 01:22:23,068
เขาบอกว่า "เราอยากได้คุณ
มาเล่นบทพ่อแทนในเรื่อง 'ไซน์เฟลด์'"

1610
01:22:23,151 --> 01:22:26,530
พ่อทำใจใช้มันไม่ลง

1611
01:22:26,613 --> 01:22:29,283
พ่อรู้สึก…

1612
01:22:29,366 --> 01:22:30,576
กลัว

1613
01:22:31,827 --> 01:22:35,080
ตลกเหรอ ถ้าอยากตลกนัก
เดี๋ยวฉันทำให้ดู เอามานี่

1614
01:22:35,163 --> 01:22:39,168
ฉันว่าพ่อมีอะไรบางอย่างในตัวเขา…

1615
01:22:39,251 --> 01:22:40,961
- มันระเบิดออกมา…
- มันระเบิดออกมาใน "ไซน์เฟลด์"

1616
01:22:41,044 --> 01:22:44,131
เวลาความดันขึ้น
เสียงในเทปจะบอกฉันว่า

1617
01:22:44,214 --> 01:22:45,674
"สงบเดี๋ยวนี้"

1618
01:22:45,757 --> 01:22:48,010
ผมได้สัมผัสกับสิ่งที่ผมเรียกว่า
"ความโกรธที่อัดแน่น"

1619
01:22:48,093 --> 01:22:49,469
เป็นอะไรที่…

1620
01:22:49,553 --> 01:22:51,054
ภรรยาของผม แอนน์ เมียร่าเคยพูดถึง

1621
01:22:51,138 --> 01:22:54,308
พวกเราไป… เจอร์รีคุณอยากเล่ามั้ย
ฉันไม่อยากขัดคอคุณ

1622
01:22:54,391 --> 01:22:57,352
ถ้าอยากพูดอะไรก็พูดออกมาเลย

1623
01:22:57,436 --> 01:22:59,396
เพราะเราเป็นแขก
รายการของไมค์ในสัปดาห์นี้

1624
01:22:59,479 --> 01:23:01,273
- ใช่แล้ว
- ฉันว่าในฐานะพิธีกรร่วม

1625
01:23:01,356 --> 01:23:03,275
เราควรจะช่วยทำอะไรสักอย่าง

1626
01:23:03,358 --> 01:23:05,944
การที่เขาได้ปลดปล่อยสิ่งที่อัดอั้น

1627
01:23:06,028 --> 01:23:09,656
ที่ถูกกดเอาไว้มาตลอดชีวิต

1628
01:23:10,699 --> 01:23:14,745
น่าจะเป็นส่วนหนึ่ง
ที่สร้างให้เกิดบทบาทนั้น

1629
01:23:16,038 --> 01:23:18,290
ทุกคนมาร้องไปด้วยกัน

1630
01:23:18,373 --> 01:23:21,168
พาฉันไปดูเบสบอล…

1631
01:23:21,251 --> 01:23:23,420
ไม่ว่าคุณจะรักการแสดงบนเวทีแค่ไหน

1632
01:23:23,504 --> 01:23:25,797
ไม่ว่าจะได้พลังจากคนดูมากแค่ไหน

1633
01:23:25,881 --> 01:23:28,884
แต่เวลาได้ออกทีวี
โลกทั้งโลกได้เห็นคุณ

1634
01:23:28,967 --> 01:23:32,179
ซึ่งผมชอบมาก ๆ
เพราะผมอยากให้ทุกคนรักผม

1635
01:23:33,180 --> 01:23:35,349
- สวัสดีครับ
- ผมดูรายการของคุณ ผมชอบครับ

1636
01:23:35,432 --> 01:23:39,061
- เจอร์รีใช่มั้ย เมียร่าล่ะครับ
- แอนน์ เมียร่าสบายดี

1637
01:23:40,646 --> 01:23:42,523
พอพ่อได้เล่น "ไซน์เฟลด์"

1638
01:23:42,606 --> 01:23:44,900
แม่ก็ดูผ่อนคลายขึ้น

1639
01:23:44,983 --> 01:23:47,778
เพราะเธอไม่ต้องคอยอยู่
เพื่อเป็นความสำเร็จให้เขาอีกแล้ว

1640
01:23:50,614 --> 01:23:52,533
แม่น่าจะโล่งใจ

1641
01:23:53,075 --> 01:23:55,244
ฉันน่าจะถึงวัยที่

1642
01:23:55,327 --> 01:23:58,413
ถ้ายังคิดไม่ได้…

1643
01:23:58,497 --> 01:24:02,209
ก็คงแย่มากแล้ว
บอกเลยว่าไม่มีอะไรสายเกินแก้ไข

1644
01:24:04,002 --> 01:24:07,422
แม่เลิกสูบบุหรี่และเลิกดื่มเหล้า

1645
01:24:07,506 --> 01:24:13,345
เธอยอมรับที่มาของปัญหาทั้งหมดด้วย

1646
01:24:13,428 --> 01:24:15,681
หลายคนรู้สึกว่ามันเจ็บปวดเกินไป

1647
01:24:15,764 --> 01:24:17,474
ที่จะคิดย้อนกลับไปถึงเรื่องบางอย่าง

1648
01:24:17,558 --> 01:24:23,230
แต่ฉันมองว่ามันมีประโยชน์
ที่จะคิดถึงบาดแผลในอดีต

1649
01:24:23,313 --> 01:24:26,024
ที่ไม่ได้รับการรักษา

1650
01:24:26,108 --> 01:24:28,485
เพราะอะไรก็ตาม
ที่ไม่ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที

1651
01:24:28,569 --> 01:24:32,990
มันจะส่งผลเสียในภายหลังบ่อยครั้ง

1652
01:24:33,699 --> 01:24:36,702
เป็นอะไรที่งดงาม แม่…

1653
01:24:38,620 --> 01:24:39,705
…เติบโตขึ้น

1654
01:24:39,788 --> 01:24:41,874
แต่พ่อไม่ยอมรับนะ

1655
01:24:41,957 --> 01:24:46,753
เวลาแม่ไปเข้ากลุ่มบำบัดผู้ติดสุรา
ไปประชุมทุกวัน

1656
01:24:46,837 --> 01:24:49,756
เธอบอกว่า
"เจอร์รี ฉันคือคนติดเหล้า"

1657
01:24:49,840 --> 01:24:52,092
พ่อจะบอกว่า
"อย่าใจร้ายกับตัวเองเกินไป

1658
01:24:52,176 --> 01:24:54,803
อย่ากดดันตัวเอง…"

1659
01:24:54,887 --> 01:24:59,850
พ่อไม่ต้องการวิพากษ์วิจารณ์แม่
ในเรื่องนี้ด้วยซ้ำ

1660
01:24:59,933 --> 01:25:02,728
พ่อรักแม่โดยปราศจากข้อแม้ใดใด

1661
01:25:04,688 --> 01:25:07,774
- ต้นฉบับ "อาฟเตอร์เพลย์" เหรอ
- เจอในกรุของแม่

1662
01:25:07,858 --> 01:25:09,568
สุดยอดไปเลย

1663
01:25:10,611 --> 01:25:13,447
แอนน์เป็นนักแสดง
และนักเขียนเรื่อง "อาฟเตอร์เพลย์"

1664
01:25:13,530 --> 01:25:16,617
ละครโรงเล็กที่แสดง
ที่โรงละครโฟร์ในนิวยอร์ก

1665
01:25:16,700 --> 01:25:18,869
งงไปหมดแล้ว ไมค์กี้

1666
01:25:18,952 --> 01:25:20,829
มันสุดยอดจะตาย

1667
01:25:20,913 --> 01:25:23,457
- ฉากถุงมือนั่น
- ถุงมืออะไร

1668
01:25:23,540 --> 01:25:26,502
เธอพูดถึงเด็กสาวสองคน
ที่น่าจะเป็นตัวแทนของเราสองคน

1669
01:25:26,585 --> 01:25:29,463
"ซูซี่และพอลลี่เหรอ ทำไมล่ะ
พวกเขาน่ารักจะตาย"

1670
01:25:29,546 --> 01:25:32,257
"พวกเขาโกรธมาก
ฉันไม่เคยอยู่เคียงข้างเขา

1671
01:25:32,341 --> 01:25:34,384
หรือต่อให้อยู่ก็เหมือนไม่อยู่"

1672
01:25:34,468 --> 01:25:37,846
"เลิกต่อว่าตัวเองได้แล้ว
เธอเป็นแม่ที่ดี"

1673
01:25:37,930 --> 01:25:39,848
"เรามีงานการที่ดี ให้ตายสิ"

1674
01:25:39,932 --> 01:25:42,518
"เราสาละวนอยู่กับการ
หาเงินและสร้างชื่อเสียง"

1675
01:25:42,601 --> 01:25:45,479
ผมรู้สึกเหมือนพูดกับตัวเองอยู่

1676
01:25:45,562 --> 01:25:48,398
อาจจะเพราะบทที่แอนน์เขียนขึ้นมา

1677
01:25:48,482 --> 01:25:52,194
คือสิ่งที่เราเคยพูดกัน
ไม่ตอนใดก็ตอนหนึ่งในชีวิต

1678
01:25:52,277 --> 01:25:55,948
"ดีจังที่ได้เจอพวกเธอ
ฉันดื่มอีกแก้วแล้วกัน

1679
01:25:56,031 --> 01:25:58,367
ราเซียลยื่นต่างหูให้เธอ

1680
01:25:58,450 --> 01:26:00,160
เหมือนคุณจะทำตกไว้"

1681
01:26:00,244 --> 01:26:02,496
"ต่างหูของฉัน
คิดว่าหายไปแล้วเสียอีก"

1682
01:26:03,330 --> 01:26:05,374
"ไม่มีอะไรหายหรอกครับ"

1683
01:26:08,794 --> 01:26:12,130
(แอนน์ - เอมี่ เบนจี้ - เจอร์รี)

1684
01:26:13,006 --> 01:26:16,134
อาจจะเพราะมีประสบการณ์
การแต่งงานของตัวเองแล้ว

1685
01:26:16,218 --> 01:26:20,722
ตอนนี้เลยรู้สึกเข้าใจพวกเขามากขึ้น

1686
01:26:20,806 --> 01:26:24,268
เพราะได้ผ่านอะไรมามากมายในชีวิต

1687
01:26:24,351 --> 01:26:27,521
และเข้าใจว่า
สิ่งที่พวกเขาผ่านมามันยากแค่ไหน

1688
01:26:27,604 --> 01:26:29,606
เขาชอบออกมาที่นี่

1689
01:26:29,690 --> 01:26:30,983
- ปู่เจอร์รี
- เหรอ

1690
01:26:31,066 --> 01:26:34,278
คริสทีนกับผมแยกกันอยู่หลายปี

1691
01:26:34,361 --> 01:26:36,280
จนเกิดโควิด

1692
01:26:36,363 --> 01:26:40,826
เราเลยตัดสินใจ
กลับมาอยู่บ้านกับลูก ๆ

1693
01:26:41,493 --> 01:26:43,704
- ต้นไม้ต้นนั้น…
- แล้วก็ต้นนั้น

1694
01:26:43,787 --> 01:26:45,831
เป็นต้นที่ปู่ชอบ ต้นสนยักษ์

1695
01:26:45,914 --> 01:26:48,125
จู่ ๆ เราก็กลับมาอยู่บ้านด้วยกัน

1696
01:26:48,208 --> 01:26:52,212
ผมเริ่มถ่ายหนังไปด้วย

1697
01:26:53,714 --> 01:26:55,883
อะไร ๆ ก็เลยเข้าร่องเข้ารอย

1698
01:26:56,550 --> 01:27:00,971
- ตอนเธอใช้คำว่า "ไร้ความสุข"
- อืม

1699
01:27:01,054 --> 01:27:04,641
เราคุยถึงปัญหาที่เราเผชิญ

1700
01:27:04,725 --> 01:27:08,187
และมองย้อนไปยัง
สิ่งที่พ่อแม่เราเผชิญ

1701
01:27:08,270 --> 01:27:10,397
ในมุมมองที่ต่างออกไป

1702
01:27:14,651 --> 01:27:17,237
ถ้ามีคนมาบอกว่าฉันในวัยนี้…

1703
01:27:18,780 --> 01:27:21,283
จะมีความสุขกว่าสมัยสาว ๆ

1704
01:27:21,366 --> 01:27:22,951
ฉันคงบอกว่า "จะเป็นไปได้ไง"

1705
01:27:23,035 --> 01:27:25,996
ไม่ดีเหรอที่ได้รู้ว่ามันเป็นไปได้

1706
01:27:26,830 --> 01:27:29,416
ขอบคุณครับ

1707
01:27:31,293 --> 01:27:35,255
ผม… อยากพูดอะไรสักนิด
เกี่ยวกับชีวิตของผม

1708
01:27:35,339 --> 01:27:38,175
ผมออกไปแสดงตอนเย็น

1709
01:27:38,258 --> 01:27:41,094
แสดงเป็นตัวของตัวเอง

1710
01:27:41,178 --> 01:27:43,555
ผมสนุกมากเลย

1711
01:27:43,639 --> 01:27:47,142
เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต…
ผมอยากทำมานานแล้ว

1712
01:27:47,226 --> 01:27:48,852
ผมอยากแสดงเดี่ยว

1713
01:27:51,563 --> 01:27:53,565
ผมรู้ ๆ ก็แค่…

1714
01:27:53,649 --> 01:27:54,942
ขอบคุณค่ะ…

1715
01:27:55,776 --> 01:27:58,070
อ๋อ อยู่นั่นเอง…

1716
01:27:58,153 --> 01:28:00,697
นั่นภรรยาผม แอนน์ เมียร่าคนสวย

1717
01:28:00,781 --> 01:28:02,241
นั่นเธอ

1718
01:28:03,992 --> 01:28:06,995
ตลกดีที่แอนน์จะนั่งอยู่ในหมู่คนดู

1719
01:28:07,079 --> 01:28:09,373
แล้วก็เริ่มขัดผม

1720
01:28:09,456 --> 01:28:11,416
คุณจริงจังไปแล้ว

1721
01:28:11,500 --> 01:28:12,918
น่าเศร้าไปหมด

1722
01:28:13,001 --> 01:28:15,462
อย่างกับคุณกำลัง
อ่านคัมภีร์ในงานบาร์มิทซ์วาห์

1723
01:28:17,130 --> 01:28:18,215
ทันใดนั้นเอง

1724
01:28:18,298 --> 01:28:20,259
สติลเลอร์และเมียร่ากลับมาอีกครั้ง

1725
01:28:20,968 --> 01:28:22,636
- สวัสดีครับ
- สวัสดีค่ะ

1726
01:28:22,719 --> 01:28:24,388
ผมเฮอร์ชีย์ โฮโรวิทซ์

1727
01:28:26,431 --> 01:28:28,308
ฉันแมรี่ อลิซาเบธ ดอยล์

1728
01:28:30,227 --> 01:28:31,603
- ใช่คุณจริง ๆ เหรอ
- ใช่คุณจริง ๆ เหรอ

1729
01:28:31,687 --> 01:28:32,729
- ผมเอง
- ฉันเองค่ะ

1730
01:28:32,813 --> 01:28:35,524
- แมรี่ อลิซาเบธ ดอยล์
- เฮอร์ชีย์ โฮโรวิทซ์

1731
01:28:35,607 --> 01:28:37,818
- ดีใจที่ได้เจอ…
- คุณดูเหมือนเดิมเลย

1732
01:28:37,901 --> 01:28:39,361
คุณก็พูดไป

1733
01:28:45,409 --> 01:28:48,245
อะไรคือความสำเร็จ
ในอาชีพที่คุณภูมิใจที่สุด

1734
01:28:49,997 --> 01:28:53,166
ความสำเร็จ
ในอาชีพที่ฉันภูมิใจที่สุด…

1735
01:28:53,250 --> 01:28:56,420
คือการได้รู้จัก
ตัวตนที่แท้จริงของสามีฉัน

1736
01:29:00,966 --> 01:29:04,219
ได้เคารพเขา
และเคารพสิ่งที่เราทำมาด้วยกัน

1737
01:29:24,323 --> 01:29:27,034
เอาครึ่งหนึ่งมั้ย

1738
01:29:28,410 --> 01:29:30,370
ฉันไม่ชอบเต้าหู้

1739
01:29:30,454 --> 01:29:33,957
เธอเขียนบทละคร
แล้วก็เขียนเกี่ยวกับชีวิตของเธอ

1740
01:29:34,041 --> 01:29:35,876
นี่เหมือนฝันเลย

1741
01:29:41,256 --> 01:29:44,760
"เจอร์รีนอนอยู่บนเตียง
กับฉันและเบนที่เกาะแนนทัคเก็ต

1742
01:29:44,843 --> 01:29:46,637
เจอร์รีและฉันจับมือกัน

1743
01:29:47,346 --> 01:29:49,556
ฉันรู้สึกถึงมือและผิวของเขา

1744
01:29:50,390 --> 01:29:54,394
แสงอาทิตย์ด้านหลัง
สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างข้างเตียง

1745
01:29:54,478 --> 01:29:58,524
เจอร์รีพูดขึ้นว่า
'เครื่องบินเลื่อน ผมเลยกลับมาบ้าน'"

1746
01:30:00,776 --> 01:30:02,152
เราเคยมีบ้านบนเกาะแนนทัคเก็ต

1747
01:30:03,195 --> 01:30:05,197
เป็นที่ที่เราชอบไป

1748
01:30:06,657 --> 01:30:09,743
นั่นเป็นที่เราฝังร่างของทั้งคู่

1749
01:30:14,581 --> 01:30:16,875
หลังแม่เป็น
โรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลัน

1750
01:30:16,959 --> 01:30:19,294
แม่ก็สื่อสารไม่ได้

1751
01:30:19,378 --> 01:30:22,297
แต่ถ้ามองในตา
จะเห็นว่าเธอยังอยู่ในนั้น

1752
01:30:24,341 --> 01:30:27,636
เธอเป็นอัมพาตโดยสิ้นเชิง

1753
01:30:27,719 --> 01:30:28,971
แต่เธอยัง…

1754
01:30:31,682 --> 01:30:36,645
เวลาเราพูดอะไรตลก ๆ
เธอยังหัวเราะได้

1755
01:30:39,356 --> 01:30:42,609
เราเลยใช้เวลากับเธอ
คอยทำให้เธอหัวเราะ

1756
01:30:43,318 --> 01:30:45,737
เอมี่เล่นเป็นตัวละคร
ผมก็เล่นเป็นตัวละคร

1757
01:30:50,492 --> 01:30:53,537
ถ้าผมพูดอะไรให้แม่ขำได้
ผมจะรู้สึกว่าทำได้ดี

1758
01:30:54,997 --> 01:30:57,040
เพราะเธอเส้นลึก

1759
01:31:03,714 --> 01:31:05,674
หลายปีแล้ว

1760
01:31:05,757 --> 01:31:07,593
อาจจะ 2 - 3 ปีหรือเท่าไหร่ก็ตาม

1761
01:31:08,468 --> 01:31:10,053
ตอนนั้นฉัน…

1762
01:31:10,137 --> 01:31:11,763
อยากเป็นนักแสดงและ…

1763
01:31:14,516 --> 01:31:17,227
เข้าเรียนที่
นิวยอร์กหรืออะไรนี่แหละ…

1764
01:31:18,645 --> 01:31:20,189
แล้วได้เจอแอนน์ เมียร่า

1765
01:31:21,398 --> 01:31:23,150
เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

1766
01:31:27,446 --> 01:31:31,825
เธอคือคนที่น่าเหลือเชื่อ
ที่สุดบนโลกใบนี้แอนน์ เมียร่า

1767
01:31:32,618 --> 01:31:34,870
ไม่เคยเจอใครแบบเธอมาก่อน

1768
01:31:37,289 --> 01:31:38,123
ฉัน…

1769
01:31:38,207 --> 01:31:41,335
เราตกหลุมรักกัน

1770
01:32:16,036 --> 01:32:18,163
รู้สึกเสียใจมั้ย

1771
01:32:18,830 --> 01:32:22,501
- ไม่ ไม่เลย
- โอเค

1772
01:32:22,584 --> 01:32:27,548
- ฉันรักคุณมาก
- ผมรู้ ผมก็รักคุณมากเหมือนกัน

1773
01:32:44,648 --> 01:32:46,817
- รักลูกนะ
- หนูก็รักพ่อ

1774
01:32:47,609 --> 01:32:50,153
- บอกอะไรผมสักอย่างสิพ่อ
- อะไร

1775
01:32:50,237 --> 01:32:52,656
แค่มีชีวิตอยู่
ก็ดีกว่าสิ่งใดใดแล้วเนอะ

1776
01:32:52,739 --> 01:32:55,617
ใช่ ชีวิตก็เท่านี้แหละ

1777
01:32:55,701 --> 01:32:59,246
เนอะ งั้นพอจะตายเราไปด้วยกันนะ

1778
01:32:59,329 --> 01:33:01,623
โอเค จับมือกันไปเลย

1779
01:33:01,707 --> 01:33:03,542
ใช่แล้ว จับมือกันไป

1780
01:33:03,959 --> 01:33:06,170
เราสนุกไปด้วยกันไม่ว่าจะไปที่ไหน

1781
01:33:06,253 --> 01:33:07,087
ใช่ ๆ

1782
01:33:07,171 --> 01:33:09,047
พาผมไปดูการแสดงได้มั้ย
พอขึ้นไปบนนั้นแล้ว

1783
01:33:09,131 --> 01:33:12,676
พ่อเคยพาไปแล้วนะ…
ก็ได้ ถ้าตายไปแล้วเดี๋ยวพาไปทุกที่

1784
01:33:12,759 --> 01:33:15,888
- อยากบอกอะไรเบนมั้ย
- ว่าไงเบน เป็นไงบ้าง

1785
01:33:15,971 --> 01:33:18,056
พ่ออยากทักทายเอมี่ใช่มั้ย

1786
01:33:18,140 --> 01:33:22,394
เธอก็อยู่ในวงการนะ
เป็นสาวน้อยมากความสามารถ

1787
01:33:22,477 --> 01:33:25,856
ราวกับปาฏิหาริย์ จากคนหนึ่ง…

1788
01:33:26,273 --> 01:33:28,317
ไปอีกคนหนึ่ง…

1789
01:33:29,151 --> 01:33:31,195
จะว่าปาฏิหาริย์ก็ได้
ถ้าอยากเรียกแบบนั้น

1790
01:33:31,278 --> 01:33:35,407
- เรียกงั้นแหละ
- บางทีพรสวรรค์ก็…

1791
01:33:35,490 --> 01:33:37,701
อยู่ในตัวพ่อแล้วถูกส่งต่อ

1792
01:33:37,784 --> 01:33:40,579
ใช่ ใช่

1793
01:33:45,626 --> 01:33:48,378
- นี่อะไร
- เครื่องอัดเสียง

1794
01:33:48,462 --> 01:33:50,464
- เครื่องอัดเสียงเหรอ
- ใช่

1795
01:33:51,632 --> 01:33:53,717
ทุกอย่างที่พูดถูกอัดเก็บไว้หมด

1796
01:33:53,800 --> 01:33:55,928
- เก็บไว้ฟังได้ตลอดไป
- ใช่

1797
01:33:56,428 --> 01:33:58,180
พ่อไม่มีวันหายไป

1798
01:35:23,515 --> 01:35:28,520
(ขอขอบคุณมาร์ค โรมาเนคเพื่อนของผม
ที่ช่วยสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้)

1799
01:38:05,761 --> 01:38:07,763
คำบรรยายไทยโดย แพงสุดา ปัญญาธรรม