A w dzisiejszym odcinku naszej serii Gdzie oni są:Tomek Wilczyński!
Niewidziany od wieków, czyli gdzie on jest i czy ktoś znalazł jego ciało.
Nie no, co ty, na pewno żyje. Sprzedaje się ostatnio na Dedykacja.pl.
Za parę stówek można od niego dostać życzenia.
Ale nie tylko.
Prezenter kontrowersyjnego i popularnego kiedyśŚwiata według Wilka
podobno pracuje nad nowym show.
Czy będzie to triumfalny powrót Wilka do telewizji?
No to ja zapytam inaczej: ktoś na to w ogóle czeka?
Swoją drogą, gdzie on się ukrywał przez ostatnie lata?
Wilk? Może gdzieś w lesie.
Ale trzeba przyznać, Marcel ma gust.
Najbardziej tego nowego projektu jestem ciekaw.
No ale to nie jest jedyny projekt, nad którym będziesz musiał popracować.
Mmm.
Idealnie.
Słuchaj, a nie moglibyśmy tego tak raz po prostu zrobić…?
- Jak? - No, tak dla przyjemności.
Nie.
Okej.
Majeczka! Sto lat od Wilka! Ha!
Nic się nie martw, pięćdziesiątka to piękny wiek.
W końcu się przestaną oglądać za tobą ci obleśni faceci.
No, spełnienia snów. Oprócz tego z tym gołym księdzem, nie?
Buźka!
Kolejna zadowolona klientka?
- Mam nadzieję, że nie ostatnia dziś. - To jest jakaś e-prostytucja.
Może ja naprawdę dam się zamknąć
i obić mordę w tej klatce?
No, rzeczywiście.
Co za wyzysk. Pięć stów za kilka minut pracy.
Nie no, ty się śmiejesz. Ja naprawdę się czuję jak towar.
Dobrze, kochanie, przepraszam, ale otworzyło mi się okienko płodności.
Więc mamy dość napięty grafik i żeby się udało… A!
Nie mogliśmy portiera poprosić o pomoc?
Nie będę płacił pięć euro jakiemuś ćwokowi za to,
że mi 30 sekund potarga walizki.
Kręgosłup mi zaraz pęknie po tym locie.
Dasz radę, dzieci rodziłaś.
No?
I gdzie dalej, Magellanie?
Chodź, chodź.
Tu, zobacz.
Voilà!
Właź, matka!
- Tira, rira. - Tira, rira.
- Ty… - Weź to z drugiej strony.
Ale co z drugiej strony?
- No i już zepsułeś. - Co, ja zepsułem? Ty zepsułaś.
Poczekaj, zacięło się.
Tomek, wolniej.
Ania. A co ty tu robisz?
- No widać. - A ty?
- Hej. - Cześć, Tomuś.
Szampana?
- To jest przecież numer sześć. - Dziewięć.
Dobra, nieważne.
Nie powiedzieliście, że przylatujecie. Marcel nic nie mówił. Mówił coś?
No bo innymi liniami żeśmy lecieli. Maszty 5G omijamy.
- Co? - Rozpylają COVID znowu. Nie wiesz?
To myśmy dziesięć godzin lecieli, żeby te twoje 5G ominąć?
Ho, ho!
O. Marcel.
No cześć. Nareszcie.
- My sobie jeszcze pogadamy. - Gdzie cię znajdziemy?
Marcel!
- Ależ ty wyglądasz, człowieku! - Ach!
Jak ja się cieszę, że was widzę!
Hej! Mmm…
Ach. Wiem, że wszyscy się teraz zastanawiacie,
dlaczego was tutaj sprowadziłem.
- Właśnie. - Ale zanim…
Zanim to wszystko wyjaśnię, pozwólcie, że kogoś wam przedstawię.
Miguel.
Kalimera.
Co za przyjemność w końcu was poznać. Marcel mi tyle o was opowiadał.
Bogdan… Ola.
Ola.
Ania.
- Tomek. - Siema.
I Bogdan.
No i siedzimy tak sobie w jednej z najlepszych restauracji na Malcie,
kiedy dociera do mnie, że…
jeśli ja nie znajdę dla tego słodkiego pieska domu,
to nikt tego nie zrobi.
Więc nici z romantycznej kolacji na plaży.
Przez kolejne cztery godziny łaziliśmy po całej wyspie
i szukaliśmy schroniska.
Bałem się, że… Marcel mi tego nigdy nie wybaczy.
Mmm, a ja właśnie wtedy zrozumiałem, że znalazłem kogoś naprawdę wyjątkowego.
Bo kto inny zrezygnowałby z dwugwiazdkowej restauracji?
Miguel!
To jest jakieś staropolskie, gnieźnieńsko-poznańskie imię chyba.
Właściwie to Michał.
Ale tak na przestrzeni lat się jakoś utarło.
Podoba mi się.
Marcel, Zosia kazała cię pozdrowić. Niestety nie mogła przyjechać.
Wiem, ale co u małej?
Zdjęcia mam nowe. Chcesz zobaczyć?
O. No.
Uhm.
Miguel, a ty planujesz z naszym Marcelem po tych wszystkich podróżach zamieszkać…
in Warsaw?
A co ty, nie powiedziałeś?
Co nie powiedział?
O nie.
Zepsułem niespodziankę?
- Nie, spokojnie. - Niespodzianka jaka?
Ja uwielbiam niespodzianki.
Ja i Miguel zostajemy na wyspie.
Co?
Ale że…
Kupiliśmy ten hotel.
Kalós írthate,kochani.
Za co?
Czekaj… sprzedałeś wszystkie nieruchomości w Warszawie?
Tak, musiałem mieć na wkład własny. Taka okazja zdarza się raz w życiu.
- Kalimera, Mr. Marcel. - Kalimera.
Guantanamera.
Marcel, jak mówiłeś, że pracujesz nad nowym projektem,
to ja byłem pewien, że to będzie jakiś super telewizyjny show.
A nie, że kupujesz hotel na greckim zadupiu.
To i to. Znaczy dwie rzeczy w jednym.
Realizujemy nowe reality show. Ludzie poznają się online,
a potem spotykają w realu na romantycznej wyspie.
Ty prowadzisz show, show spłaca kredyt, wszyscy są zadowoleni.
- Muszę tylko przekonać inwestora. - Marcel!
To nie jest do ciebie podobne.
Ty zawsze miałeś wszystko poukładane. A teraz ty się zachowujesz irracjonalnie!
Dlaczego irracjonalnie?
Znikasz na końcu świata z jakimś, za przeproszeniem, randomowym gościem,
którego poznałeś ile? Parę miesięcy temu raptem.
Marcel, czy ciebie pogięło kompletnie?
Kupować hotel, na który cię nie stać,
żeby zrobić show, którego nie jesteś w stanie wyprodukować? Marcel!
Poza tym, sorry, ale jaki kretyn zainwestuje w coś takiego?
Halo?
Cześć.
Super.
Tak, do jutra.
Cześć.
Ha!
No kto to był?
Ten kretyn, który chce zainwestować w nasze show.Planeta singli: Wyspa.
- Nie. - Wyspa!
Ale oczywiście według zakłamanych mediów
pewnie macie uwierzyć, że to zwykły urlop milionera.
No ludzie!
Nawet słowem nie wspomną,
że gościu od miesięcy jeździ i skupuje tereny od Krety do Madery.
Po co on to robi? Będzie stawiał nowe wieże do sterowania pogodą.
No właśnie. Dlatego pogoda taka w Polsce. Że wytrzymać nie można.
- Weź! - Wieże do zmiany pogody?
No weź!
Sygnały 5G. Jaki jeszcze spisek wymyślisz, co?
- Może UFO? - Ale nie mówi się UFO. No przestań żeż.
Mówi się UAP, rozumiesz? Unnormal Aerial Paranoic.
Rozumiesz? Zresztą ja ci powiem tak:
rząd Stanów Zjednoczonych przyznał oficjalnie,
że od 50 lat czerpią technologie od obcych.
Bodziu, no.
Ty pamiętasz jeszcze, że jesteś dyrektorem szkoły?
Pff. Ja cię zabieram na wyjazd w takie piękne miejsce, a ty co?
Ale ty nie widzisz, w czym ty żyjesz. Ty żyjesz w świecie iluzorycznym.
- W Matriksie. Czas się przebudzić. - Jakim iluzorycznym?
Tak, bo jak się nie przebudzisz, to padniesz, to zginiesz.
Zamiast poczytać, poszperać w internecie, to byś wiedziała.
A ty tylko: „To mi kup, tamto mi kup”.
Daj mi…
- Weź, nie będziesz… - Chcesz poszperać?
To proszę bardzo. Se w dupę wsadzę ten telefon.
Może wtedy mnie zauważysz. Dziadu wstrętny z takim brzuchem siedzi.
- Hej. - Mhm?
A zauważyłaś…
- Mmm? - …że ten Miguel jest trochę… dziwny?
Mmm?
- Totalnie… - Hm.
…czarujący.
Przystojny. I z poczuciem humoru.
No, z tym poczuciem humoru to bym nie przesadzał.
Zazdrościmy?
Nie, się martwię o kumpla po prostu. Co my w ogóle wiemy o tym gościu?
Po prostu zamknij się i całuj mnie.
- Myślisz, że on jest z Warszawy? - Kto?
Tomek.
Ja mam okienko. Dobra.
Jeżeli tak bardzo chcesz się dowiedzieć czegoś o tym Miguelu,
to po prostu idź go zapytaj. A teraz całuj mnie.
Genialne.
- Ale nie teraz. - Jak nie teraz? Dokładnie teraz.
- Nie. - Bo się teraz nie spodziewa.
Rozumiesz? Ja i on w cztery oczy. Genialne. Kocham cię.
Miguel.
Ty i ja pogadamy? Miguel.
Hej. Jak faceci. Chodź.
Cześć, kochany. Marcel właśnie pojechał po dostawę.
Jesteś wolny? Zostaje to między nami.
- Hej! - Hej.
- Cześć. - Co ty tu robisz?
Olka mi wypieprzyła telefon, ale już mam. A ty co tutaj kukasz? Co interesującego?
- Gdzie? - Tam.
Co? Nie, ja wyszedłem, wiesz… oddech złapać trochę.
Okej.
- Już? - No. Widzimy się.
Ale gdzie się widzimy? Dawaj na jakiegoś dziudzia małego do baru.
Chętnie, ale dzisiaj to nie, bo już tak przysmaliło słońce dzisiaj.
Proszę cię, przecież mamy urlop. Wypijemy coś,seafoodemzakąsimy sobie.
No chodź, no.
Tu masz biegun północny, tu masz mur lodowy.
I kopuła, która tworzy się z atmosfery i gazów pomiędzy nimi,
bo działa jak soczewka,
powoduje wrażenie kulistości płaskiej de facto ziemi.
Słuchaj, a ty nie zauważyłeś, że on jest trochę dziwny ostatnio?
Marcel? Marcel sypia z facetami, to to już jest dziwne.
Nie, zobacz, sprzedał wszystko, co miał.
Zaszył się tutaj na końcu świata z jakimś gościem, którego zna ile?
- Pół roku? - A wiesz, jak się poznali?
Przez apkę do randkowania.
To mi przypomina, stary,
taką sytuację z filmu dokumentalnegoPlanet Bandit.
- Nie wiem, czy kojarzysz. - Nie.
Stary, to jest na Netfliksie, musisz to zobaczyć,
przecież to jest cała afera.
O facecie, który poznaje kobiety przez aplikację,
otumania je, kradnie, wszystko bierze, rozumiesz,
łącznie z oszczędnościami, wszystko po prostu.
Jest nieuchwytny, nie złapali go do tej pory.
Musisz to zobaczyć.
Oszust z Planety.
No właśnie.
Powiedział, że to wyjątkowa okazja.
Był niesamowicie przystojny i czarujący.
Dlatego dałam się przekonać, by zastawić jeden z domów w Malibu.
Oszust z Planety działa w międzynarodowej skali,
rozkochując w sobie bogate, samotne kobiety
od Malty do Macedonii.
Z czasem wszystkie jednak odkrywają, że zamiast miłosnych uniesień
i braterstwa dusz,
zostaje im złamane serce i opróżnione konto w banku.
Niezłe jaja.
Słucham?
Chciałam się poopalać, a teraz chce mi się kupować śpioszki.
Dziwne, nie?
Wiem, o czym mówisz.
Masz dzieci?
Niestety nie są mi pisane.
- Przepraszam, że zapytałam. - Dawne dzieje.
Najlepsze dzieci to te cudze.
Maksimum przyjemności, minimum odpowiedzialności.
W ogóle to Ania jestem.
Maria.
Bajka.
Wszystko jasne. Żmija jedna.
Stara przyjaciółka już nieważna, bo jest jakaś nowa.
Kalimera.
Ile osób?
- Jedna. - One?Zapraszam.
Nie. Stare ludzie tam.
Jakie? Szare?
Spokojnie, Zeusie, ja się jeszcze opalę.
Dzień dobry. Magda.
O, dzień dobry.
Ola.
Hej, kochany.
Przepraszam, że czekałeś. Przepraszam bardzo.
- Cześć. - Gotowy?
Tak, chodź.
Chodź.
Raz, raz!
Tomek?
A ty co tu…?
Cholera, wyłącz muzę.
Marcel, kochanie.
Co ty, Tarzana udajesz? No co…
W hotelu? Oczywiście, że pamiętam. Za chwilę będę. Aha.
Musimy odłożyć to na później.
- Śledziłem Miguela. - No?
Się spotkał z jakimś kolesiem, a teraz zapłacił innemu, by się rozebrał.
Widzisz, pewnie szuka nowych ofiar. Ten Planet Bandit oszukiwał wiele osób.
- To taka piramida finansowa. - Co ty za kocopoły…
Ale ćśś…
- Stary. - Co?
Oszust z Planety oszukiwał kobiety. Tak?
- No tak. - A Marcel jest…?
Gejem! Mam ci wykres narysować?
Skąd wiesz? Może to biseks, może demiseks, może triseks, rozumiesz?
Jest 68 tożsamości seksualnych, mówi Facebook.
Skąd masz ten numer?
W jakim sensie jesteś na wyspie?
Od kiedy?
O nie!
Marcela w to nie mieszaj. Pogadamy w cztery oczy.
Jest 68 tożsamości seksualnych.
On może mieć każdą.
Jacht miliardera samotnika Aleksandra Ostrowskiego,
właściciela Planety Singli, był widziany dzisiaj u wybrzeży Krety.
Przypomnijmy: kilka lat temu jego ówczesna partnerka, Anna Kwiatkowska,
odrzuciła oświadczyny, by krótko później wyjść za mąż
za showmana Tomka Wilczyńskiego,
a Ostrowski wycofał się z życia publicznego.
Witamy serdecznie.
Jak pierwsze wrażenia?
No, trochę może mało miejsca. Ale potencjał jest.
Proszę.
A nie czekamy na pańskie przyjaciółki?
Nie, to kandydatki na casting.
Kilka punktów już zdobyły.
Casting? Tak szybko?
Czas to pieniądz. Większość już i tak jest w hotelu.
Nie widziałeś, ile ludzi przyleciało w tym tygodniu?
Myślałem, że to są turyści.
Będę z wami szczery.
Tutaj nie ma dramy.
Miłość, uczucia, komunikacja, no super.
Ale kogo to obchodzi? Po co to oglądać?
Wyobraźcie to sobie.
Seksowne pary, osamotnione na bezludnej wyspie,
walczą o to, jak odbić sobie nawzajem partnerów i partnerki.
To jest show.
Tak, ale to wygląda tak, jakbyśmy mieli nagradzać ludzi
za nieuczciwość, za niewierność.
No właśnie.
„Żyli długo i szczęśliwie” to jest mit.
Nuda. Nikt nie chce oglądać szczęśliwie zakochanych.
Mam na to dane z algorytmu.
A my chcemy prowokować zmiany. Chcemy inspirować widzów.
Marcel, nie komplikuj. Hm? Wszystko już załatwione.
Za kilka dni ruszamy z akcją promocyjną.
O? Będzie duża impreza.
- Impreza? - Mhm.
Akcja promocyjna?
A myślisz, że po co ściągam tutaj ludzi na casting?
No, dziennikarze, czerwony dywan, no. Będziehot!Organizator dzwoni.
Halo. No jak sytuacja?
Organizator? To kim my jesteśmy?
Myślę, że powinniśmy to jeszcze przemyśleć.
Ja go przekonam.
Fuck.
Czyli jest tak:
dwóch przystojnych facetów z jednej strony,
a z drugiej strony jakiegoś nieznajomego na linii telefonicznej, tak?
Brzmi jak scenariusz gejowskiego pornola.
Tylko dobra… Wszystko rozumiem, tylko nie wiem, co w tym robi Aleksander.
Bo to, że steruje pogodą, to ja rozumiem, ale wiesz…
- Co? Steruje… - Demaria…
Nieważne. No, dematabilizuje… Nieważne.
Stary.
W tym wszystkim chodzi tylko o to, że…
Miguel na bank zdradza Marcela. A ja muszę zdobyć na to dowody. Rozumiesz?
Nie ty, tylko my. Musimy być partnerami.
Bo ty sam nie dasz rady, wiesz.
No, będziemy jak Linda i Pazura. Rozumiesz? To ja mogę być Linda.
Ola!
No jesteś wreszcie. Wszędzie cię szukałam.
Słońce.
Może byś mnie zauważyła,
gdybyś nie była tak zaintrygowana nowymi znajomymi po drugiej stronie.
Nie wierzę. Widziałaś mnie i nie podeszłaś?
Słuchaj, Maria jest bardzo miła. Polubiłabyś ją.
Wisi mi twoja Maria. Zresztą sama też mam nową koleżankę.
Może Magdalena dla odmiany będzie odbierać ode mnie telefony.
Będzie dla mnie miła i chociaż czasem trochę się postara.
- Słuchaj, to nie tak. - Nie tak, a jak?
- To nie tak. - Dziewczyny.
Jesteście na pięknej wyspie, świeci słońce. Dookoła jest…
tylu fantastycznych facetów, na których aż miło zawiesić oko.
Więc po co się kłócić?
A poza tym…
za jakiś czas wasi mężowie poumierają. Będziecie skazane na siebie nawzajem.
Życie jest takie krótkie.
No dobra.
To robimy tak.
Ja mówię „przepraszam”.
Proszę.
I wychodzimy gdzieś dzisiaj wieczorem. Tylko we dwie.
- Bez dziadów? - Bez dziadów.
Ladies night jak za starych dobrych czasów?
Czekaj, jak jest „słodkie” po grecku?Taglita?
Nie wiem.
Jezu, jak tu jest pięknie!
I co, widać coś?
Wiesz co? Nie, bo za daleko jest.
Przez to spróbuj.
No?
To sukinkot, no, menda jedna. Już te nowe ofiary łowi.
To dupcyngiel jeden.
- Pokaż to. - Co?
A po cholerę ci tyle lornetek?
Do obserwacji ptaków.
- Kanapkę wziąłeś też? - Na czatach jesteśmy, nie?
Cześć, dziewczyny. Jak się macie?
Cześć.
Jestem Marko.
Olga i Anna.
- Andrew. - Miło poznać.
Was też. Bardzo miło.
Nie za młodzi?
- Luzuj poślady. - Poleczki?
- Poleczki. - Poleczki!
Uwaga, idzie! Kryć się!
Okej.
Co robimy?
- Okno otwarte. - Co?
Musimy się dowiedzieć, co ma w laptopie.
- Nie będę się włamywał do pokoju. - Podsadzę cię.
Chcesz się dowiedzieć, czy jest Oszustem z Planety czy nie?
- Chcę. - Idziemy.
Dobra.
Jak będziesz w środku, otworzysz mi tylne drzwi.
- Dobra. - Dawaj.
Cztery rakije.
Za Poleczki.
- Yiamas! - Yiamas!
Och!
Kurde, hasło ma.
Podpowiedź: Uro… Wiem, wiem.
- A ty! - Bingo!
Dobre.
Ty, gość kupuje więcej na Etsy niż moja ciotka.
Dobra, jest jakaś apka do czatu.
Oż ty gadzie obślizgły, ty!
Menda skończona.
Mam go.
„Spotkamy się jutro w winiarni”…
- Jezu! - Uciekamy!
Szafa.
Co ty w ogóle opowiadasz?
O nie. Ja cię wcale nie unikam.
Po prostu prosiłem cię: nie dzwoń więcej na ten numer.
Ale czego ty nie rozumiesz? To koniec. Musisz to zaakceptować.
Słuchaj, no. Oczywiście, że zawsze będę cię kochał.
Po prostu zmieniły się zasady gry.
Ty mi teraz będziesz grozić?
Wiesz, naprawdę myślałem, że będziesz ponad to.
Muszę kończyć. Na razie.
Marcel. Pyszczku, hej.
Tak, wszystko w porządku. Po prostu mam strasznie zalatany dzień.
Och ty świntuszku.
Tak? Tak byś chciał?
I jak byś chciał jeszcze?
Aha. Opowiedz mi o tym.
Mmm…
No, i od tamtej pory jestem wege.
- Kocham zwierzęta. - Uhm.
- Znaczy, ryby jem, nie? - A.
Kurczaka też czasami.
Steka raz na jakiś czas, ale to dla białka tylko.
Poza tym totalnie wege.
Szlachetnie.
Ona mówi, że ty to jesteś bardzo żywiołowa dziewczyna.
- Tak? - Mhm.
- Ale jakoś, nie wiem, zagubiona. - Mhm.
Ej, będziesz to piła?
- Zajebiście. - Proszę.
Minutę.
Pą! Pą!
Oo! Sorry na chwilę.
Eee, no przecież wróżył mi przyszłość.
Ola, a możemy ich po prostu olać? Usiąść gdzieś i, wiesz, pogadać?
Chcemy potańczyć, a ty wydziwiasz. Twój ci się nie podoba?
Możemy ci innego poszukać.
Ola, to kretyni są. Muszę słuchać, że kurczak to nie mięso.
No już nie wybrzydzaj. Fajni są.
Patrz!
Wiem, że lubisz, jak dominuję, ale może dzisiaj zamienimy role?
A jak chcesz, możesz nawet do mnie mówić „Tomku”.
Żartowałem.
Oo… No dobra, ogierku. Teraz naprawdę muszę wziąć zimny prysznic.
Widzimy się na kolacji, a potem zrobimy jakiś…
specjalny deserek.
Pa.
Jezus Maria, co Marcel w nim widzi?
Stary, poczekaj!
Trzeba sprawdzić, czy nie ma apki Planety Singli w telefonie.
Poczekaj.
Nie ma, cholera. Może ma drugi telefon.
Czekaj, pokaż to. „Ostatnio wybierane” gdzie? Tu.
Uhm…
- Dajesz mój telefon. - No, to stara sztuczka.
Ktoś będzie myślał, że konwersuje z Miguelem,
a będzie pisał do nas.
- Yeah. - Czekaj.
I teraz się dowiemy, kim jest tajemniczy Don Pedro.
- Spa. - Dwudziesta druga.
Dobrze, bez ubrań, to bez ukrytej broni.
- Cho! - Dobra. Zostaw!
Ej! Nie skasowałem tej ostatniej wiadomości. Kasuj to!
Poczekaj.
Ja ci ułożę plan żywieniowy, jak będziesz chciała.
- Mogę ci ułożyć, wiesz? - Super.
Mogę ci uło…
Okej, to może później.
- Tańcz sobie, dobra? - Łuu!
Dobra.
- Ja zaraz wracam. - Andrew! Łu!
Maria!
Ach. Zaczekaj. Pamiętasz mnie?
- Pewnie. - Ania.
O! Widzę, że impreza nieźle się rozkręca.
Cała Ola.
Zaczyna się niewinnie, a zanim się zorientujesz,
otwierają się bramy piekieł.
Ania?
Ania!
Aua!
Ty nie czaisz, co się dzieje? Na wyspie jest jakiś były Miguela.
I zaraz udowodnimy, że zdradza.
A skąd wiesz, że tylko były? Planet Bandit nie mógł działać sam.
Żeby tylu ludzi oszukać, to musiał mieć wspólników.
Więc ten… może być i to, i to.
Może przestań tak mózg nadwyrężać. Daj mi to.
Co ty żeś zrobił? Baterię żeś wytyrpał całą.
To twój pomysł był, żeby z mojej komórki korzystać.
Cicho bądź. Coś tam wymyślę. Za mną.
O, Ania!
Dobrze się bawisz?
Ola, co ci się stało?
A byś wiedziała, gdybyś mnie znowu nie olała!
Ola, ja cię nie olałam, ja po prostu rozmawiam.
- Znasz Marię? - Cześć, sporo o tobie słyszałam.
Wiesz co? To miała być nasza noc.
Jak za starych, dobrych czasów.
Przez pół roku nie zadzwonisz, nie napiszesz, nic!
Powiedz mi, tak się zachowuje najlepsza przyjaciółka moja?
- Pół roku, można się wkurzyć. - Po czyjej ty jesteś stronie?
- Wiesz co, nie wtrącaj się! - Dziewczyny! Po co te nerwy?
Chodźmy na jakiś romantyczny, dłuższy spacerek…
- I wylatujesz z programu, już! - O, to, to.
Ja cię całe życie do ludzi wyciągałam! Na imprezy cię wyciągałam,
żeby cię z twojej tej skorupy wyciągnąć, żebyś sama nie siedziała!
- Chcesz się zabawić? - A proszę bardzo!
To się zabawimy. Bo może jak się upiję…
to będę bardziej taka jak ty. Bo widzisz, ja to nawet bym chciała być…
bardziej jak ty.
Oo!
Bo może wtedy zostałabym mamą.
Bo jak jestem sobą, to chyba nie mam na to szans.
Ale…
Jezus, nie!
Raj!
Skupmy się.
Dobra.
To jaki plan, Sherlocku?
Przede wszystkim musimy obczaić wszystkich, którzy są tu z telefonami.
Okej.
O, uważaj.
Rozdzielamy się.
Gdzie ty jesteś? Czekam już 15 minut. Oddzwoń!
To jest wysoce nieprofesjonalne. Czekam w pokoju masażu.
Tomek!
Tomek?
Aleksander?
Spóźniłeś się.
Wiesz, kto mnie przysłał.
Na imię mam…
Bernardo.
To jakieś nieporozumienie. Nie jesteś w moim typie.
Ty też nie jesteś w moim typie.
Ale wiesz, po co żeśmy się tutaj spotkali.
Zawodowiec.
Podoba mi się.
To zanim przejdziemy do konkretów, może się trochę poznamy?
Z przyjemnością.
Możesz zacząć od ramion.
Na początku Marcel mnie trochę zaskoczył.
Ale w sumie ma to sens.
Twój show wynajmuje od niego cały kompleks hotelowy.
Marcel ma za darmo reklamę i pieniądze, a ty, w pakiecie z lokalizacją,
najlepszego reżysera w tej branży.
- I wszyscy są zadowoleni. - No.
Tylko powiedz mi, co z tego wszystkiego ma Miguel?
- Nie wiesz? - Nie.
No to powiesz, jak długo to trwa?
To nie jest mój pierwszy raz, jeżeli o to ci chodzi.
- Byli inni? - Wielu.
Gdzie?
Standardowo. Bangkok, Egipt.
Szczecin.
Au!
Marcel postawił mi tylko dwa warunki. Po pierwsze, że ty poprowadzisz ten show.
A po drugie, że on i Miguel będą równorzędnymi wspólnikami.
Co?
Próbowałem mu to wybić z głowy. Interesy i prywata. Słabe połączenie.
Jak wiesz, sam się o tym przekonałem.
Ciągle boli, co?
Nie. Nie mam o nic żalu.
Ja i Ania…
To by nie zagrało. Teraz to wiem.
Biedni faceci. Co oni ci zrobili?
Ale chodzi ci o szczegóły?
Chcę znać wszystko, rozumiesz?
Każde miejsce, każde nazwisko, każde świństwo i każdą kwotę.
No, to może trochę potrwać.
No dobrze.
Mamy czas.
Co się dzieje? Niczego nie spróbowałeś.
Wiesz, tak się zastanawiam, czy…
czy z tym show nie ma za dużo zamieszania.
My po prostu powinniśmy to wszystko rzucić i stąd wyjechać.
Chyba trochę późno na takie rozmowy. Kredyt sam się nie spłaci.
Ja wiem. Marcel, po prostu nie chcę, żebyś się zawiódł.
Nie chcę, żebyś się rozczarował.
Pamiętasz pierwsze miejsce, do którego… przyjechaliśmy tutaj?
Juchtas.
Tradycyjne miejsce zakochanych.
Nieszczęśliwi rzucają się tam w przepaść,
a szczęśliwie zakochani ślubują sobie miłość aż po grób.
O, jest i moja gwiazda.
Aleks, gdzie ty się chowasz?
- Ready? - Always.
Tomek, Danuta.
Ale ja cię kojarzę. Nie jesteś tym kolesiem z Dedykacja.pl?
Tomek był kiedyś gwiazdą w telewizji.
- Zanim wynaleźli internet? - No. Za czasów Chaplina.
Wow, grałeś z nim?
No dobrze.
Obowiązki wzywają. No!
Pozdrów Anię.
Ty wiesz, że jak ja cię zobaczyłem wtedy za tą barierką, to…
myślałem, że… zawału dostanę.
Mi wystarczyło jedno spojrzenie.
Jeden rzut oka na wyspę.
To jest miejsce, o którym całe życie marzyłem.
I osoba, z którą mogę to dzielić.
Ja nie mówiłem, że będzie łatwo.
Ale wiem, że na koniec okaże się, że było warto.
I kiedy nasze spocone ciała wiły się w ekstazie…
Salazar nachylił się do mojego ucha i szepnął z tym swoim…
uroczym, marokańskim akcentem:
„To jest właśnie mała śmierć, kochanie”.
W życiu nie miałam takiego orgazmu.
Bernardo! Ale to było wspaniałe. Spowiedź i masaż w jednym.
Będę cię polecać wszystkim moim przyjaciółkom.
Może nie, mam ostatni dzień tutaj.
O, to wielka szkoda.
Jestem, masaż dla pani… Magdy?
Dziękuję, już nie trzeba.
„Bernardo”?
Bogdan.
Sorry.
A!
Jedno pytanie, jeśli mogę.
Czemu taka wspaniała kobieta jak ty musi płacić za seks?
Seks jest prosty, miłość jest trudna.
Młody, atrakcyjny facet zjawia się znikąd,
rozmawia, adoruje, podziwia.
Szuka twojego towarzystwa.
I znowu czujesz się atrakcyjna.
Ten Oszust z Planety też to wiedział.
- Ty znasz Oszusta z Planety? - No jasne.
Wszystkie moje przyjaciółki go widziały i mogę ci powiedzieć,
że to jest taka nasza, wiesz… wspólna fantazja.
Ale przecież one traciły całe majątki, on je oskubywał ze wszystkiego.
No proszę cię, przesadzili dla lepszego efektu.
Połowa moich przyjaciółek potrafi więcej przepuścić w kasynie w jedną noc.
Hm!
Ale mnie ciekawi co innego.
Z żadną z nich się nie przespał.
Romantyczny. Nieosiągalny emocjonalnie.
Ideał?
Jej!
Że ja sam na to nie wpadłem!
- On jest gejem. - Przestań opowiadać takie rzeczy.
No przepraszam cię bardzo. Planet Bandit,
Oszust z Planety, oszukiwał kobiety na Malcie.
Jest gejem. Miguel z Marcelem poznali się na Malcie.
Wspólnik Miguela miał być w saunie i nagle Aleksander jest w saunie.
Ale co ty myślisz, że Aleksander jest partnerem Miguela?
Pomyśl o tym, kto oprócz Miguela i Marcela najbardziej zyska na tym show?
- No dobra, Aleksander. - Nie.
Ty.
Aleksander może sobie wyprodukować 300 takich, rozumiesz, showów
z innymi, młodszymi, lepszymi od ciebie prowadzącymi.
Ale jemu chodzi konkretnie o ciebie.
Co ty chcesz, żebym uwierzył, że jeden z najbogatszych facetów w Europie
wynajmuje Miguela, żeby poderwał Marcela w zemście za to,
że ja mu kiedyś odbiłem dziewczynę?
Wow. To jest nawet lepsze niż to, co ja sam miałem.
Ćśś.
Stary.
- Co ty robisz? - Cicho.
- Bogdan, co się dzieje? - Ćśś…
Podsłuchują nas, rozumiesz? Tu są wszędzie kamery.
A ty wiesz, że Aleksander skupuje ziemie od Peloponezu do kanału Sueskiego ciągiem
i że kupili firmę OVM?
Mają produkować nasz show.
A nie pomyślałeś nigdy, dlaczego w Polsce jest kiepska pogoda?
- Bo jest w Polsce? - Nie.
Bo do nich też należy kanał Weather Channel.
Bogdan.
Ty wierzysz, że ludzie sterują pogodą?
Że Miguel jest Oszustem z Planety, a Aleksander jego szefem?
Martwię się.
Tak ci szczerze powiem, że się martwię,
że ty jesteś w głębokim kryzysie zdrowia psychicznego, Bogdan.
Z szacunku do ciebie ci powiem, że ja tego nie dźwignę.
Przepraszam.
Dobra, a tu mi wytłumacz to.
Mmm… Tu! Za co on daje temu kolesiowi pieniądze w tej chwili?
Ty, nawet nie widać tego kogoś… nie wiem, może to jest hydraulik.
- Mieliśmy ostatnio problemy. - To są dowody, czarno na białym.
Jakie dowody? Tutaj nic nie widać, nic!
O co ci chodzi?
Martwię się po prostu o ciebie, żebyś się nie wpakował w jakieś kłopoty.
Jak zwykle.
Martwisz się o mnie czy o siebie?
Tomek, nie każ mi między wami wybierać.
Super, że w końcu gadacie.
Trochę nie miałyśmy wyboru,
jak cię tachałyśmy przez dwa kilometry do pokoju.
Przepraszam.
Luz, od tego są przyjaciółki.
No i pikantne szczegóły o Bogdanie. Było warto.
Chyba raczej mdłe.
Ale o tobie to nic nie wiemy. Co taka laska jak ty robi sama na wyspie?
Hm?
- Aa… Szukam nowej przygody. - Mmm! Jakieś wymagania?
Teraz, nie wiem…
chciałabym coś fajnego i prostego.
Na przykład?
Kogoś bogatego i bez zobowiązań.
Albo przynajmniej takiego,
który nie mieszka z mamą i ma dwie szare komórki.
Trzeba będzie Bogdana sklonować.
Będziemy robić technikę Szpon Orła.
Tu, o, mamy w oczach.
Potem możemy przejść do elementu drugiego, powalenia.
Wchodzimy biodrem tu.
Szpon Orła…
Nie no, to zwykłe judo jest. Przecież to w realu by nie wyszło w ogóle.
No i dupa.
Nie chciał mnie słuchać. Jestem najgorszym kumplem na świecie.
Niemożliwe.
Ten Miguel ma spotkanie w winiarni. Chodź, musimy go tam przyłapać.
Powodzenia.
- Ty nie idziesz? - Oczywiście, że nie.
Po wczoraj dziękuję bardzo.
Ale co? Powiedziałem coś nie tak?
Myślałem, że jesteśmy partnerami, a ty pokazałeś, co o mnie myślisz.
Słuchaj…
- Poniosło mnie trochę, okej? - Ja też mam swoje uczucia.
Mam ci do nóg padać? Przepraszać cię?
Pół nocy goły latałem przez twoje durne pomysły.
A to, do czego mnie zmusiłeś w pokoju Miguela,
to za to się idzie, człowieku, do więzienia.
Heloł! Kto kogo od tyłu wpuścił? Chyba ty mnie, prawda?
Tak, bo miało być szybko. Rach, ciach i po sprawie.
A wyszło jak zwykle do dupy.
Ty mi teraz scenę wstydu odgrywasz? Ja widziałem, jaki byłeś podjarany.
Że sobie coś możesz zrobić w życiu inaczej.
Słuchaj, przepraszam cię, no.
Przepraszam.
Ja widziałem, że się starasz.
- Doceniam to. - Wybaczam.
Wybaczam.
Ale chcę, żebyś wiedział, że to ma dla mnie ogromne znaczenie.
No. To piąteczka.
Przepraszam, że przeszkadzam, ale cudownie widzieć,
jak zakochani rozwiązują problemy rozmową. Jesteście megasłodcy.
- Czy my możemy iść już stąd? - Tak.
Och. Dziękuję.
Ciężka noc?
Słyszałam, że jesteś na wyspie.
Już się bałam, że mnie unikasz.
Ciebie – nigdy.
Nie wierzę. Naprawdę umawiasz się tylko…
przez apkę?
No.
To jest jak ciągłe badanie rynku.
Jest mało romantyczne.
A kto powiedział, że ma być romantycznie?
Jezus, wiesz, na ilu strasznych randkach w ciemno byłem?
A przez aplikację widać wszystko jak na dłoni, no.
- Relacje są proste, uczciwe. - Interesowne.
No i właśnie to jest uczciwe.
Rany, co się stało z tym chłopakiem, który wierzył w prawdziwą miłość?
Chciał wszystkim znaleźć bratnią duszę.
- Chyba oboje znamy odpowiedź. - Nie.
Wiemy, że ja byłam dla ciebie nieodpowiednia.
No dobrze.
Powiedzmy, że byłem naiwnym chłopakiem, który miał wielkie plany…
ale trochę nie rozumiał, jak działa świat.
A teraz rozumiem.
Hm.
Powiem ci, że trochę brakuje mi tego twojego wiecznego optymizmu.
- Mnie też. - Słucham?
Hm? Nieważne.
Wiesz co?
Ale nie rezygnuj z szukania prawdziwej miłości.
Ja wiem, czasy się zmieniły, ale…
ty – chyba mniej, niż sądzisz.
Przepraszam, że przeszkadzam,
ale dostałem właśnie twoje uwagi do naszego formatu.
No i?
Rozumiem, że seks i zdrady są teraz na topie.
Ale my mamy szansę odwrócić ten trend. Nie równajmy do najniższego mianownika.
Marcel, mówisz o Polakach.
Polacy uwielbiają oglądać rzeczy, po których czują się okropnie.
Ja mam na to dane.
Widziałeś zwiastun?
- Zwiastun? - No.
AI to potęga.
- Dlaczego oni wszyscy są teraz tacy łysi? - Czekaj, pokaż.
O, ten jest fajny.
- Ola, co ty, zwariowałaś? - Niech poćwiczy.
Ale pierwszego lepszego?
Dziewczyny, naprawdę umiem to obsługiwać.
- O, jaki szybki. - Mhm.
Skubaniutki.
Ale że tak na przywitanie? Czasy naprawdę się zmieniły.
- Ale to chyba nie powinno tak wyglądać. - To się leczy.
Weź mu napisz, żeby do lekarza poszedł.
Pas.
Sukces klasycznej Planety Singli polegał na tym, że jego podstawą była miłość.
Nadzieja, że można ją znaleźć, i wiara, że może trwać wiecznie.
Może kiedyś.
Przed algorytmami.
Biedactwo. Chyba zabłądziła.
Trzeba jej wskazać drogę.
O mój Boże, dziewczyny, mamy to!
Zaakceptował?
Co mu odpisać?
Uhm…
No przecież ty z nim miałaś 92% zgodności, no.
Czym się interesujesz?
Uhm… Chopin, Bergman. Zapytaj go, czy czytał ostatnią Tokarczuk.
Ania, to ma być flirt, a nie, kurwa, doktorat.
Dobra, chrzanić to.
Uhm…
No co napisał? Pokaż.
- Zabawny. - No.
Halo.
Napisz, że też lubisz.
Stresujesz się?
Co ty. Nie robię tego pierwszy raz.
Dobrze.
Czekamy?
Nie ma co czekać. Anka już tu idzie z Marcelem.
Za mną.
Zróbmy tak, że zły i dobry policjant.
- Ja chciałem zawsze być zły… - Cicho! Dobra, ale na mój znak.
Można?
Okej.
Wchodzimy.
Mamy drzwi.
Ćśś.
Mogę rozluźnić?
Kochanie, to powinno być ciaśniej.
Och! Au! Dla mnie za mocno.
Nie chcę tego rozerwać.
Au! Au!
Jezu, ja nie mogę tego słuchać.
Słuchaj. Idealnie. Wchodzimy.
Chodź.
No proszę! Dobrze się bawicie?
- A co wy tu robicie? - Nu, nu.
My tu zadajemy pytania.
A Marcel wie o tych waszych tajnych spotkaniach?
Marcel nie wie. I wolałbym, żeby nic się w tej sprawie nie zmieniło.
Ups, za późno.
Co tu się dzieje?
Marcel, pyszczku, ja ci za chwilę to wszystko wyjaśnię.
No, może zacznij od tego, że zapłaciłeś temu gościowi za kopulację.
- To nie jest prawda. - Tak?
To jest artysta muzyk.
Przymierzaliśmy strój.
Natomiast opłacone usługi to…
dekoracja, którą szykował od wczoraj rano.
Och!
Urocze!
Miguel.
Czy ty…
chciałeś mi się oświadczyć?
Wysoki Sądzie…
przyznaję się do winy.
Marcel, nie wierz mu, wiesz? On kłamie, jak najęty.
Marcel, poza tym w ogóle jest jeszcze drugi koleś! A?
Ach. Fotograf.
Jestem. Przepraszam za spóźnienie. Zapomniałem albumu.
Dobrze, że jesteś.
To jest nasza podróż od pierwszej randki… aż do dnia dzisiejszego.
Jest piękny.
Naprawdę ci się podoba?
Jest boski.
Przecież to jest oszust. Przecież to jest O…
To…
To jest ten Oszust z Planety Singli! Planet Bandit! Bogdan wam powie.
- Bogdan, teraz. - Nie.
- Słuchaj, koleś… - A ty cicho bądź! Marcel…
Nie widzisz, co się dzieje?
On to wszystko zaplanował od samego początku.
Od waszego pierwszego spotkania na Malcie. On cię w sobie rozkochał.
Namówił cię, byś sprzedał wszystko w Warszawie i kupił ten kompleks.
I ten cały ślub po co mu jest? Po co mu ten ślub?
- By zawładnąć połową twojego majątku! - Tomek…
Dosyć! Ja nie będę się przyglądał temu,
jak mój najbliższy przyjaciel pada ofiarą oszustwa!
Dość!
Przez całe życie…
pomagałem tobie realizować twoje pragnienia.
Twoje marzenia.
A moje zawsze stały z boku.
Czy kiedykolwiek zapytałeś mnie, czego tak naprawdę chcę?
Nie.
Nie miałem ci tego nigdy za złe. Nie żałowałem tego.
Do tej chwili.
Marcel, zaczekaj!
Marcel!
Wstyd.
Boże, jakim ja jestem idiotą!
Nie ty jeden.
A z ciebie to niezły partner.
Tak się odgrażałeś, że będziesz mnie kryć. A stałeś jak kołek.
Przepraszam bardzo. Takie konfrontacje mnie rozwalają.
To nie jest na moje nerwy. Ja jestem za wrażliwy.
Wszystko jedno. To i tak tylko kolejna z moich licznych porażek.
Przestań się nad sobą użalać. Ty jesteś celebrytą znanym.
- Ty w ogóle masz inne życie. - Celebrytą? W zaniku chyba.
Wiesz, jakie mam oszczędności? Jestem o krok od pójścia do pośredniaka.
Ten projekt to ostatnia deska ratunku. Jedyna rzecz, którą miałem na tapecie.
- Jak to się rypnie, to jest po ptokach. - No ale Ankę masz.
Ty wiesz, ile to jest zachodu?
Z tymi zastrzykami, z tymi lekarzami.
I zero. Zero, rozumiesz, jakiegokolwiek rezultatu.
A co, myślisz, że Ania się podda z tym?
Ty się poddałeś.
Wiesz co? Ale potem jak to dziecko się rodzi…
widzisz ten pierwszy uśmiech, słyszysz te słowa nieartykułowane.
To się zaczyna dziać jakaś magia. Zmieniasz się. Rozumiesz?
Stajesz się dla tego dzieciaka supermenem.
Potem sam wierzysz w to, że jesteś supermenem.
Najważniejsze to… przestać mieć oczekiwania.
Jak sobie pomyślę, czy bym to wszystko miał przejść jeszcze raz…
to bez wahania bym przeszedł.
Bo warto.
Rybę bym zjadł.
Chodź, idziemy na rybę.
Boże, jak ona wygląda.
Urocza jest.
Sama bym brała.
Dobra, to dla podsumowania.
Patrick Swayze nie mógłby nigdy nic w niczym wygrać z Bruce’em Lee.
- WidziałeśWejście smoka? - A tyWykidajłę?
On tam normalnie gołymi rękami facetowi krtań wyrywa,
że dziura zostaje z flakami, ze wszystkim, no. Człowieku.
Bo on powinien grać laryngologów, a nie ludzi walki.
Ale jaką trzeba mieć siłę w ręku, żeby takie coś wyrwać.
Ty. Ten gościu od Planety Singli.
No zobacz.
Mówiłem, że to wspólnicy.
Idzie tu? Tak?
Przepraszam, że musiałaś czekać.
- Cześć. - Tak?
Mogę, mogę.
Jezus Maria, jaki prostak z telefonem.
Czemu…? Co to?
Nie, dramat jakiś po prostu.
Przepraszam, tak…
Praca.
- A. - To co?
Powiedz mi coś o sobie.
Mam lepszy pomysł.
Niech każde z nas się do czegoś przyzna.
Coś, czego nigdy nikomu byśmy nie powiedzieli.
I musimy przyrzec, że zachowamy to w sekrecie.
Ten drugi leci, uważaj.
Nowość.
Hm?
Dobra.
Wchodzę w to.
Ale panie mają pierwszeństwo.
Ach!
To Miguel?
Dobry wieczór państwu. Jak się podoba miejsce?
Nie no, jest fenomenalne.
Wygląda pan znajomo. Czy my się gdzieś nie spotkaliśmy?
Nie. Na pewno bym pamiętał.
Maria.
Mano! Chodź!
Pozwoliłem sobie poprosić kuchnię o przygotowanie kilku lokalnych specjałów.
Zaczniemy od przystawek.
- Tak, mówiłaś coś? - Parę lat temu.
Mam 21 lat…
I flamouriana. Wyśmienita zupa ze świeżych pomidorów.
Naprawdę?
Przecież on to specjalnie zrobił.
- No gdzie, no? Co? - Przepraszam.
Jezus Maria.
Ale czemu ona się śmieje?
Wiesz co? Poczekaj, bo… nie no, z tym…
z tym kolorem to ci jakoś tak nie do twarzy.
Nie wierzę.
Chcesz coś jeszcze ugotować?
Ten zobacz, co tam robi.
To sabotaż.
To trzeba z czymś…
Nie można tak zostawić.
Ale spokojnie, przecież przyprawia tylko.
Jak przyprawia?
Masz 21 lat.
Tak, mam 21 lat…
- Jeszcze raz przepraszam. - No masz.
Teraz czas oddać swoje zmysły w ręce greckich bogów.
Spécialité de la maison.
Naprawdę?
Dziękuję.
Hm…
Masz 21 lat.
Mam 21 lat.
- Idę pierwszy raz do nowego ginekologa. - Mhm.
Gość mnie przyjmuje i mówi, żebym się przygotowała.
Ja zdejmuję bieliznę i stoję taka naga. On odwraca się…
Oczy w słup. Konsternacja. Nie wiem, o co chodzi.
On po chwili mówi, że ginekolog przyjmuje na końcu korytarza.
A że tutaj jest dentysta.
To prawdziwe?
Dentysta.
O matko.
Wszystko dobrze?
Jezu.
- Czekaj. - Jezu, on się dusi.
- Może trzeba pomóc jakoś. - Daj spokój.
Czekaj, ja cię klepnę może. Czekaj.
To kapota jest.
Matko! Wstań. Czekaj, jak to…?
Jeszcze…
Jezu, czekaj.
Mój Boże.
Och!
Nic mu nie jest?
Aleks… Aleks…
Ja zupę wezmę chyba.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Nie ma problemu. Dziękuję.
Bardzo przepraszam.
Dobrze?
O matko, ja… Tu, już.
No. Uhm…
- Słuchaj. - Hm?
Ten wieczór to dla mnie duże zaskoczenie.
Trochę szkoda, że już się kończy.
Kto powiedział, że się kończy?
Hm?
Ajajaj!
- Tak! - Jest!
Czuję się, jakbym znowu w liceum była.
- Ania. - Jezu!
- A wy tu czego? - No…
My mamy daleko idące podejrzenia, że Aleks jest w zmowie z Miguelem.
- Co? - No.
Widzieliśmy w kuchni, jak Miguel doprawiał przyprawami jedzenie Aleksa,
a przedtem Miguel zaczął na swój telefon dostawać pogróżki i ostrzeżenia.
- A skąd wiecie, że dostawał pogróżki? - Bo mamy jego telefon.
- Bośmy podmiankę zrobili, jak… - Co?
Przestań.
Ale…
- Nikogo nie okradliśmy przecież. - No.
Czyli z powodu debilnej teorii spiskowej od paru dni bawicie się w detektywa?
Włamaliśmy się do komputera tylko.
- Dosyć mam tego. - Przestań.
Nie wiesz, gdzie się podział mój mąż?
- No gdzie? No jestem tu. - Bogdan!
- Olka! - Bogdan!
Zawsze jak wypijesz, to świrujesz.
- Tomku… - Ania, no…
Okej. Rozumiem, że dałem trochę ciała ostatnio…
Delikatnie mówiąc.
Marcel był zdruzgotany.
Okej, ale ja go chronię przede wszystkim, tak?
A może po prostu przyznaj się, że boisz się, że go stracisz?
I że tak naprawdę robisz wszystko, by zostało tak, jak było.
Bo dobrze było.
A teraz jest do dupy i będzie jeszcze gorzej.
Wow.
- Aniu… - Dzięki.
Ania, przecież nie mówię o nas, nie?
Myślisz, że jest mi łatwo uśmiechać się i udawać, że wszystko jest okej?
Nie jest.
I zgoda…
jest ciężej, niż się spodziewaliśmy.
Ale liczyłam, że razem przez wszystko przejdziemy.
Proszę, nie pozwól, żebym się zawiodła.
- Kto? - Wilk!
A!
Noc na kanapie?
Tak. A ty?
- Plaża. - O, chu…
To wygrałeś. Idziemy.
Czego chcecie?
Twój mąż prawdopodobnie bardzo cię kocha, tylko nie potrafi tego okazać.
On mnie nawet nie zauważa.
Mój pierwszy mąż zawsze nosił marynarki i nigdy nie odwieszał ich na miejsce.
Rzucał, gdzie popadnie.
Na stole w kuchni, w łazience na podłogę…
w pokoju dziecka.
Doprowadzał mnie tym do szału.
W końcu powiedziałam „dosyć” i rozwiodłam się.
A dzisiaj, 30 lat i trzy rozwody później, myślę sobie, że…
to było bardzo głupie.
To był fajny facet.
Żałuję, że po prostu nie odwieszałam tych pieprzonych marynarek na miejsce.
Dziękuję.
No, prawda jest taka, że… po prostu zachowałem się jak gnojek.
Zazdrosny gnojek.
Zazdrosny. Zazdrosny gnojek, tak?
Powinienem zaufać Marcelowi, że on zaufał tobie i…
Tak że za te wszystkie jakby… szkody moralne…
- No, przepraszam po prostu. - My. Przepraszamy.
A ty se będziesz przepraszał po swojemu, dobrze?
To co? Luz?
Bardzo to doceniam.
Wiem, jak niełatwo jest…
…przyznać się do błędu.
- Tomek. - Poczekaj.
- Tomek! - Czekaj!
- Będziesz miał swoją kolej. - Ale przeczytaj to, no!
- Co? - No!
- Kochany… - Coś się stało?
Ktoś do ciebie pisze, że masz dwie godziny na opuszczenie wyspy
albo poinformuje policję o twojej tożsamości.
- Skąd wy to macie? - Mamy.
To ty jesteś oszustem z Planety Singli.
Wiedziałem od razu.
- Dzwoń do Marcela. - Nie, błagam, proszę.
Proszę, nie.
To prawda, z początku to miało być kolejne oszustwo, tylko jak go…
poznałem i szczerze pokochałem, to wszystko się zmieniło i…
naprawdę chciałem iść inną ścieżką, chciałem zacząć nowe życie,
tylko nie wszystko poszło zgodnie z moją myślą.
Wszystko zepsułem.
Wszystko.
Marcel zasługuje na prawdę.
Nie.
Prawda go zabije.
Zrobimy tak…
Wyjadę i…
nigdy nie wrócę.
Jak ostatni tchórz.
Powiedzcie mu, co chcecie, ale… nie prawdę.
Give me five!
Co?
Ale o co chodzi? Masz, co chciałeś, to co?
Gdzie ty idziesz?
Puk, puk.
Tomek, zapraszam.
Wiesz co? Ty masz jaja. Nie ma co.
- Słucham? - Ale przestań udawać.
Wiemy wszystko, czytaliśmy SMS-y.
Miguel dziś rano przyznał się do wszystkiego. I wyjechał.
- Przykro mi to słyszeć. - Tak?
Od początku wiedziałeś,
że Marcel nie zrealizuje takiego programu, jaki sobie wymarzył.
Oszukiwałeś go od samego początku i po co? Tylko po to, żeby się na mnie odegrać?
Masz ego.
Ty weź sobie ten swój show i wsadź go sobie bardzo głęboko w dupę!
Co to było?
Ostatni krzyk umierającej kariery.
Co to znaczy „zniknął”?
No chyba wyjechał zupełnie już, no.
- Przykro mi. - Co mu powiedzieliście?
Nic, bośmy przyszli go przeprosić, a jego już nie było.
Ale to nie ma sensu to, co ty mówisz!
Nie wiem, może on się przestraszył tego ślubu?
Jakiego ślubu, jak nawet nie zdążył się dobrze oświadczyć przez niego!
Wszystko przez ciebie.
Wszystko było dobrze, dopóki tu nie przyjechałeś.
Mogłem cię w ogóle tutaj nie zapraszać!
Przepraszam cię, okej? Naprawdę, przepraszam.
Możesz na mnie to wszystko zwalić. Proszę bardzo.
Może to ja zawaliłem?
Cały czas mówiłem tylko o tym cholernym show, a on…
on mówił, żeby nie, a ja naciskałem…
Marcel, ale przestań. W ogóle tym show to wiesz co?
To już możesz się chyba w ogóle przestać przejmować.
A co to znaczy?
No, miałem, można powiedzieć, taką konwersację z Aleksandrem.
O nie…
Co ty mu powiedziałeś? Co ty jeszcze spieprzyłeś?!
Słuchaj, zawsze możesz u nas w Warszawie spać na kanapie.
Jezu, nie! Poczekaj, Marcel! Nie! Ty się uspokój.
To wszystko wyglądało tak prawdziwie…
Próbowałeś mnie ostrzec, ale ja tego nie widziałem.
Ja… myślałem, że jesteś zazdrosny.
Bo byłem!
Przepraszam, że zmiażdżyłem ci wargę.
- Należało mi się. - No właśnie…
Tak, zasłużyłeś.
Jeżeli Miguel chce wszystko, co wypracowaliśmy, zniszczyć,
to niech tak będzie.
Ja też tak umiem.
Spędzasz z kimś tyle czasu. Pakujesz w to całe serce.
A potem okazuje się, że to jest zupełnie obca osoba.
To była nasza pierwsza randka.
Na Malcie.
Ubrudził sobie koszulę…
i ja mu oddałem swoją chustę.
Zawiązał ją sobie na szyi i powiedział, że nigdy mi jej nie odda.
- Ola! - Co?
Ale jak to?
- Mówisz, że to było na Malcie? - Tak.
No co?
Maria!
Co „Maria”?
Wow. Czyli w końcu zasłużyłam na audiencję?
Nie wyjechałbym bez pożegnania.
Nie… No to musisz się streszczać. Mamy plany z Aleksandrem.
I co, mam ci teraz pogratulować?
O! Właściwie to ja muszę ci podziękować. Akcja z zupą prima sort.
Najlepszyicebreaker, jaki w życiu widziałam.
- Wiesz, że nie musisz tego robić. - Muszę.
Właśnie że muszę.
Nie jestem na tyle głupia,
by zakochać się we frajerze, który miał być celem.
- Proszę cię, nie mów tak. - Zostawiłeś mnie.
Własną siostrę.
Całe życie byliśmy wspólnikami,
ale ty postanowiłeś rzucić mnie dla jakiegoś gównianego romansu!
To nie jest romans.
O!
Ja pierwszy raz w życiu poczułem, że…
kocham.
Cieszę się.
Całe życie powtarzaliśmy sobie: „Miłość to bzdura”.
A co, jeśli my jej potrzebujemy?
Ty też powinnaś dać sobie szansę.
Wypad.
- Wynoś się. - Proszę cię.
- Już wybrałeś. - Maryś!
- Wynoś się. - Maryś!
Czyli to Maria była po drugiej stronie telefonu.
Dokładnie, była jego cichym wspólnikiem, pisała SMS-y, bo oni razem są…
Planet Bandit!
Kocham cię!
Czekajcie, ale jeżeli to nie Marcel był prawdziwym celem…
tylko Aleksander?
Tak! Wykorzystała Marcela, żeby dostać się do Aleksandra.
A ja zaprowadziłam ją do niego jak po sznurku. Zdzira jedna!
Ania! Menda zwykła.
Ale to by znaczyło, że Aleksander nie ma z tym nic wspólnego.
Cholera!
Ale dlaczego Miguel próbował go otruć w czasie kolacji?
O co chodzi z tą rozlaną zupą? Tu się nic nie klei.
Ach! Bo on nie chciał go otruć.
On chciał tylko zepsuć mu kolację, rozumiecie?
Wiedział, że Maria chce oszukać Aleksandra.
On mnie chciał ochronić, bo mnie kocha.
Kocha mnie!
Czyli trzeba ratować Aleksandra.
Bez niego rozsypie się całe show.
Boże! Zniszczyłem wszystkie nasze rzeczy, spaliłem nasze bilety na ABBĘ.
Jak ja mam teraz zdobyć nowe bilety?
Marcel, musimy znaleźć Aleksandra. Hm?
- Udanego weekendu. - Dzięki.
- Hej, szefie. - Pani z trzynastki jest?
Uhm… Wymeldowała się.
Samochód Aleksandra zabrał ją jakieś 15 minut temu do Palladium.
- Menda! - Konferencja.
Szefie, Miguel zostawił to dla pana.
Co jest?
Marcel! O co chodzi?
Muszę iść.
Nie, musimy wbić teraz na tę prasówkę, żeby znaleźć Aleksa.
- Tak, to wy idźcie tam, ja idę tam. - Ale dokąd, do cholery, ty chcesz iść?
Za głosem serca.
Chodźmy komuś zepsuć zabawę.
Zaparkuję panu auto.
Zaraz wracam.
Juchtas. Musisz tam być.
I mamy Wilka i Anię, twarze Planety Singli Klasyka.
Wilku, jak to jest przekazywać pałeczkę młodszemu pokoleniu?
To jest jak jazda na rowerze bez siodełka.
Na początku tragedia, ale idzie się przyzwyczaić.
Zawsze byłem fanem.
- O, ho, ho. - Co?
Dajcie spokój, to gwiazda.
Wielka gwiazda.
Takie mamy rozkazy.
- Nie może wejść. - Serio? Co?
Powodzenia, przyjacielu.
- Ej, ej! - Co? Nie jestem gwiazdą,
tylko zwykłym gościem.
- Dokąd to? - Tam.
- Nie. - No dobra.
Nie.
Nie to nie.
Idziemy!
Zobaczymy się w środku.
Idziemy! No idziemy!
Mamy cię. Wieśniara jedna.
Dobra, to ja odciągam uwagę Aleksandra, a ty… Olka!
Dzień dobry.
Ania. Jednak wpadłaś.
A, pomyślałam, że miło będzie.
- Mario, to jest… - My się już znamy.
I to od bardzo dawna. Chodź.
Porozmawiamy o starych, dobrych czasach.
Stare przyjaciółki, wiecie, jak to jest, nie?
Opuść ręce, klaunie.
- To ten czas, partnerze. - Jaki czas?
No, jesteś złym gliną.
Jestem.
Ruszaj się!
Szpon Orła!
Ty, to działa!
Go!
Nie za włosy.
- Co ty wyprawiasz? - Nie widać?
- Romansuję z miliarderem. - Przestań pieprzyć, oszustką jesteś.
Jak my wszystkie, prawda?
Jedne lubią udawać, że są młodsze. Drugie, że mają idealne życie.
A w głębi duszy wszystkie wiemy, że to lipa, prawda?
Widzisz? Mówiłem ci, że to działa?
No, naprawdę, stary. Jestem pod wrażeniem.
Nie ruszać się!
- Co robić? - Słuchaj…
Uciekaj, Tomek. Uciekaj, dobra?
Nie!
Bogdan!
Człowieku, coś ty zrobił?
Zrobiłem to… jakby co, to chroniłem ci dupę.
Zrobiłeś to.
Nie pozwól, żeby to poszło na marne.
Muszę lecieć.
- Leć. - Trzymaj się.
Dzięki.
Rozwal ich.
Kto ci pozwolił strzelać do ludzi? No, dureń po prostu!
Co? Chcecie znaleźne? Ile procent? Dziesięć?
- Masz się wycofać. - Chyba śnisz.
Nie masz pojęcia, ile przeszłam, by być tu, gdzie jestem.
W takim razie powiemy Aleksowi, kim jesteś.
Jeśli się dowie o mnie, możecie się pożegnać z planami na show
i hotel, i wtedy Marcel będzie w dupie.
Zaryzykujemy.
Kotku. Blefować to trzeba umieć.
A skoro nie macie żadnych mocnych dowodów, to kto przekona Aleksa?
Zazdrosna, nieszczęśliwa, myszowata eks?
Czy laska, z którą właśnie spędził noc życia?
Yiamas!
No, dobra jest.
To przechodzimy do planu B.
Mamy jakiś plan B?
Czyli teraz moja kolej na zawał serca?
Marcel?
Proszę cię, odejdź.
Nie chcę, żebyś na to patrzył.
Dobrze wiesz, że nie mogę.
Odejdź!
Wykorzystałem cię. Nie kocham cię, Marcel.
Moja siostra miała rację. Jestem kłamcą.
Niszczę wszystko, czego dotknę!
Nie chcę żyć, wiedząc, że wszystko spieprzyłem.
Że cię zraniłem. Nie mogę!
To przeżyj resztę życia tak, by mi udowodnić, że jest inaczej.
Żeby mi to wynagrodzić. Powalcz o nas.
Co, nie jesteśmy tego warci?
To nie jest takie proste.
A kto powiedział, że ma być proste?
I co? I ty mi tak… wybaczysz?
Wybaczysz wszystko po tym, co ci zrobiłem?
Nie wiem.
Nie wiem, co będzie dalej.
Ale jeśli jesteś tym człowiekiem, którym wierzę, że jesteś…
to bardzo chcę spróbować.
Może usta-usta?
Ja się tym zajmę.
Od prawie dziesięciu lat Planeta Singli Klasyka
jest aplikacją randkową numer jeden w Europie.
Dzięki apce Planeta Singli Szybki Strzał
weszliśmy na rynek globalny i podbiliśmy cały świat.
Brawo!
A dzisiaj… niespodzianka.
Marka cały czas się rozwija.
I właśnie w jej ramach zobaczycie absolutną nowość.
Międzynarodowy reality show Planeta Singli: Wyspa.
A teraz przed wami wyjątkowy gość,
który pozwoli nam trochę rozerwać się na dzisiejszej imprezie.
Sprowadzony prosto z Ibizy…
Tomek Wilczyński!
Dzięki! Jak dobrze tu być z wami! Bardzo dziękuję! Hej!
Ale jesteście kochani! Tak się cieszę, że dałem się namówić.
Zabierz mu mikrofon, tylko dyskretnie.
Aleksander ma absolutną rację.
Desperacko potrzebujemy nowego miejsca dla wszystkich,
którzy szukają seksu i podniecenia!
Słuchajcie, ja nie twierdzę, że to jest zły pomysł, po prostu…
Ale to jest… to jest świetny pomysł.
Bo… po co nam miłość…
jeśli mamy nieskończoną możliwość wyboru?
Całe życie słyszymy mit o prawdziwej miłości.
A prawda jest taka…
że „żyli długo i szczęśliwie” to jestbullshit!
Tak jest!
Sama prawda!
Oryginalny pomysł na ten show,
pomysł Marcela, nie ma racji bytu.
Chodziło o to, że tu na wyspie mieli się spotkać ludzie,
a potem wspólnie pokonywać kolejne przeszkody
dzięki potędze miłości i empatii.
Przepraszam, zasypiam, jak to mówię. Czaicie to?
Co za dno!
Na szczęście, dzięki pomysłowi Aleksa, już wkrótce będziemy mogli oglądać pary,
które w ogóle nie mają tego typu problemów!
Tylko podjarka i seks! Hm?
Wszystko, co najlepsze! Zero harówki! A jak się im coś znudzi… Siu!
Zresztą wszyscy to robimy.
Nie doceniamy tego, co mamy.
Zamiast tego fiksujemy się na rzeczach, które moglibyśmy mieć.
I tak… z dnia na dzień nas to po prostu zjada.
A my się od siebie oddalamy.
I czujemy się coraz bardziej nieszczęśliwi.
A prawda jest taka, że wszystko, co wartościowe, wymaga pracy.
Miłość też.
O prawdziwą miłość trzeba walczyć.
E! U! Nie ruszaj mnie.
Fascynujące, naprawdę, no. Fascynujące! Nie wiem tylko, co chcieliście osiągnąć.
Stary, to, co się tutaj wydarzyło, to jest w ogóle twój najmniejszy problem.
Wiesz, że ona jest oszustką?
A do tego ma doczepy i wredny charakter!
Nie mam pojęcia, o co jej chodzi.
Maria…
to koniec.
Dosyć kłamstw.
O czym on mówi?
Co tu się dzieje?
Maria to zawodowa oszustka. Wykorzystuje cię i chce twoich pieniędzy.
Wszyscy chcą tylko moich pieniędzy.
Dziękuję za troskę, ale relacje są interesowne, no.
Coś dajesz, coś dostajesz.
Zajebiście!
Popeye, wyprowadź stąd pana Wilczyńskiego.
Nie no, co ty? Zwariowałeś?
Ania, to nie jestNotting Hill.
Nie możesz wbić do mnie na konferencję prasową,
wygłosić parę przemówień i liczyć na to,
że transakcja na parędziesiąt milionów nagle zmieni kurs.
Poza tym pomysł Marcela jest po prostu głupi.
A mnie się ten pomysł podoba.
Możesz się nie wtrącać? To nie jest twoja sprawa.
Nie, nie mogę.
Jestem dyrektorką finansową firmy
i bardzo mnie interesuje potencjał tego nowego show.
Mamo, proszę cię.
Jesteś jego mamą?
Nie wspominałam?
Css… No jakoś nie było okazji.
Pomysł Marcela stoi w kompletnej opozycji do tego, co robią inni.
Ale ten, kto się wyróżnia, ten wygrywa.
Więc jeżeli pozwolisz, zajmę się pracą nad nowym show,
a ty zajmij się…
swoją nową zabawką.
Chyba wszyscy mamy już dosyć opowieści o facetach,
których stać tylko na bzykanie i zdrady,
więc może dla odmiany trzeba opowiedzieć o miłości i empatii?
Marcel, mój drogi.
To teraz opowiedz mi wszystko. Ze szczegółami.
Oczywiście.
Matki.
W każdym wieku potrafią ci zjebać zabawę.
Masz jakieś plany? Jacht mi stygnie.
Byle jak najdalej stąd.
- Galapagos? - Galapagos? A po co?
- Kupuję tam takie wieże. - Jakie?
- Parę nieruchomości. - Tomek!
- Tomek, słyszałeś? Tomek! - Nie, Bodziu. Bodziu, nie brnij w to.
Tomek, gdzie ty idziesz?
Mamy trochę zaległości do nadrobienia.
Bodziu! W internecie znalazła się grupa,
która zobaczyła związek między wieżami do sterowania pogodą a…
Wróciłeś.
I’m back.
Za miesiąc zdjęcia.
No, nie mogę się doczekać, naprawdę.
- Powodzenia. - Nawzajem.
- To co? Widzimy się w Warszawie? - A nie! My jedziemy z wami!
- Z nami? - No tak!
- Oni jadą z nami? - No. A co?
A te maszty 5G?
Słuchaj, spływa to po mnie jak po kaczce.
I o to chodzi.
Hej.
Spadamy.
Hop!
Planeta Singli Forever!
To jest piękny tytuł!
To będzie hit!
Wiesz, tak sobie myślę, że wczoraj w nocy to mogło być to.
Tak. Też mam dobre przeczucia.
Jakkolwiek będzie, jesteśmy w tym razem.
Zawsze.