1
00:00:26,526 --> 00:00:31,656
(บากิ จอมระห่ำ: ซามูไรไร้เทียมทาน)

2
00:01:46,731 --> 00:01:48,149
เอ๋

3
00:01:48,233 --> 00:01:49,651
เมื่อกี้มันอะไรน่ะ

4
00:01:52,237 --> 00:01:55,490
ฟันจากระยะที่แทบจะเป็นศูนย์

5
00:01:55,573 --> 00:01:58,785
แต่ถึงอย่างนั้น
เขาฟันจากระยะนั้นได้จริงๆ เหรอ

6
00:01:59,369 --> 00:02:01,121
เด็กหนุ่มรู้สึกได้

7
00:02:01,621 --> 00:02:03,039
ฉันโดนฟันแล้ว

8
00:02:03,123 --> 00:02:04,791
ร่างเขาไม่ได้โดนฟันจริงๆ

9
00:02:05,875 --> 00:02:08,795
เขาไม่ได้ถูกดาบฟันจริงๆ

10
00:02:09,671 --> 00:02:10,797
แต่ดูนี่สิ

11
00:02:11,422 --> 00:02:12,507
นั่น…

12
00:02:12,590 --> 00:02:14,801
โดนจังๆ เลย

13
00:02:15,510 --> 00:02:20,181
เขาไม่อาจต้านทานความรู้สึกที่ถูกฟันได้
แม้จะพยายามแล้วก็ตาม

14
00:02:20,265 --> 00:02:24,561
ต่อให้พยายามปฏิเสธ แต่ร่างกายก็รับรู้

15
00:02:24,644 --> 00:02:27,438
ข้าก็ชอบต่อสู้ด้วยมือเปล่าเหมือนกันนะ

16
00:02:35,405 --> 00:02:36,823
เขาเรียนรู้แล้ว

17
00:02:59,804 --> 00:03:01,222
กระแทกเหรอ

18
00:03:01,306 --> 00:03:02,974
กลายเป็นทะเลาะวิวาทไปแล้ว

19
00:03:03,057 --> 00:03:04,601
เข้าใจละ

20
00:03:05,185 --> 00:03:08,188
เป็นท่าที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

21
00:03:08,271 --> 00:03:12,358
มิยาโมโตะ มูซาชิ
ที่ถูกส่งมาจากสนามรบในอดีต

22
00:03:13,109 --> 00:03:15,361
เขาจะไม่ใช้แค่ดาบหรอก

23
00:03:15,445 --> 00:03:20,867
มือฟัน ต่อย จิ้มตา บีบคอ ทุ่ม

24
00:03:21,451 --> 00:03:23,912
"มูซาชิสู้ด้วยมือเปล่าไม่เก่ง"

25
00:03:23,995 --> 00:03:26,122
เราจะคาดหวังกับข่าวลือแบบนั้นไม่ได้

26
00:03:38,259 --> 00:03:42,138
สมองจะส่งสัญญาณออกไปก่อนรู้ตัวครึ่งวินาที

27
00:03:43,348 --> 00:03:46,392
บากิจับสัญญาณได้
ก่อนที่มูซาชิจะรู้ตัวครึ่งวินาที

28
00:03:48,228 --> 00:03:51,648
การต่อสู้ของยอดฝีมือ
ที่จับการเคลื่อนไหวได้ตั้งแต่ต้น

29
00:04:11,834 --> 00:04:13,169
บากิหลงกลเข้าแล้ว

30
00:04:18,091 --> 00:04:21,552
เพื่อนในห้องคนหนึ่งแกล้งดึงเก้าอี้ของเขา

31
00:04:21,636 --> 00:04:23,388
เขาดึงสุดแรง

32
00:04:23,471 --> 00:04:24,305
เอ๊ะ

33
00:04:26,849 --> 00:04:29,310
ใช่ครับ ตอนนั้นผมรู้เลย

34
00:04:32,105 --> 00:04:34,315
หมอนั่นต้องฝึกมาแน่ๆ

35
00:04:35,108 --> 00:04:36,067
(คุโบอิ เพื่อนร่วมชั้น)

36
00:04:36,150 --> 00:04:40,822
เปล่าครับ ผมไม่ได้พูดออกมา
แต่ผมมั่นใจว่าเป็นแบบนั้น

37
00:04:40,905 --> 00:04:42,532
ผมสังเกตมาก่อน

38
00:04:42,615 --> 00:04:46,327
ว่าบากิแข็งแกร่งกว่านักกีฬาในชมรม

39
00:04:46,411 --> 00:04:48,454
แข็งแกร่งแน่ๆ

40
00:04:50,540 --> 00:04:52,166
โคตรจะแข็งแกร่งเลย

41
00:04:52,250 --> 00:04:53,543
อย่างนี้สู้ไม่ไหวอะดิ

42
00:04:53,626 --> 00:04:55,128
ฝีมือคนละชั้นเลย

43
00:04:55,211 --> 00:04:58,756
ไม่ใช่ว่าฝีมือด้อยกว่า แต่เป็นเพราะเขาหลงกล

44
00:04:58,840 --> 00:05:02,260
สัญญาณสมองที่ปล่อยออกมาก่อนการรับรู้

45
00:05:02,343 --> 00:05:05,388
เขารับรู้ถึงสัญญาณนั้น
ก่อนที่มูซาชิจะรู้ตัวเสียอีก

46
00:05:05,471 --> 00:05:09,726
พอมูซาชิตัดสินใจลงมือ บากิก็ขยับตัวก่อนแล้ว

47
00:05:09,809 --> 00:05:13,771
บากิออกตัวตั้งแต่เริ่มแรกของเริ่มแรก

48
00:05:13,855 --> 00:05:18,067
ฉันพอจะตามทันถึงแค่จุดนั้นแหละ

49
00:05:18,151 --> 00:05:20,278
แต่สิ่งที่มูซาชิแสดงออกมาเหนือชั้นกว่านั้น

50
00:05:20,361 --> 00:05:23,531
เขาใช้สัญญาณสมองเป็นเหยื่อล่อ

51
00:05:23,614 --> 00:05:26,200
พอปะทะกันก็รู้ผลทันที

52
00:05:26,284 --> 00:05:29,037
ความพ่ายแพ้หมายถึงความตายในยุคนั้น

53
00:05:29,662 --> 00:05:31,664
เป็นการเผชิญหน้าระหว่างยอดฝีมือ

54
00:05:31,748 --> 00:05:36,044
การอ่านใจกันในระดับนั้น
คงไม่ใช่เรื่องพิเศษอะไร

55
00:05:38,379 --> 00:05:40,548
ถ้าแบบนี้ก็คงเอาชนะไม่ได้สินะ

56
00:05:41,674 --> 00:05:43,009
คิดอย่างนั้นรึ

57
00:05:43,551 --> 00:05:44,552
ว่าไงนะครับ

58
00:05:44,635 --> 00:05:49,057
เทพแห่งการต่อสู้ที่เหล่านักสู้ยุคนี้ต่างยกย่อง

59
00:05:49,140 --> 00:05:51,684
บัดนี้ต้องมาเผชิญหน้ากับ
"มิยาโมโตะ มูซาชิ" ตัวจริง

60
00:05:52,352 --> 00:05:54,896
สุดยอดผลงานชิ้นเอก
ของศิลปะการต่อสู้ในยุคปัจจุบัน

61
00:05:54,979 --> 00:05:56,689
จะสิ้นท่าตรงนี้หรือ

62
00:05:59,442 --> 00:06:04,238
ในวันที่โมโตเบะ อิโซเผชิญหน้ากับมูซาชิ
ในตอนเช้าที่บ้านของโมโตเบะ

63
00:06:04,781 --> 00:06:08,451
เมื่อพูดถึงการฝึกฝนในแต่ละวัน

64
00:06:08,534 --> 00:06:11,704
ไอ้เวรโมโตเบะได้พ่นประโยคที่น่าทึ่งออกมา

65
00:06:12,455 --> 00:06:15,958
จิตใจของผมหลงไปจากวิถีการต่อสู้
วันละหลายครั้ง

66
00:06:16,042 --> 00:06:18,127
ไม่ว่าจะเดิน ยืน นั่ง หรือนอน

67
00:06:18,211 --> 00:06:20,713
ใจฉันคิดถึงแต่ศิลปะการต่อสู้ทั้งวัน

68
00:06:20,797 --> 00:06:25,343
ชิบุคาวะ โกคิคนนี้
รักศิลปะการต่อสู้มากขนาดนั้นเลยรึ

69
00:06:25,426 --> 00:06:27,845
แล้วอาจารย์มิโคชิบะของฉันล่ะ

70
00:06:27,929 --> 00:06:30,848
แล้วผู้ก่อตั้งไอคิ ทาเคดะ โซคาคุล่ะ

71
00:06:31,474 --> 00:06:32,600
โมโตเบะ

72
00:06:32,683 --> 00:06:35,728
สิ่งนั้นน่ะ ไปเรียนมาจากใคร

73
00:06:37,730 --> 00:06:40,942
ต่อให้เดินอยู่ก็มีวิถีการต่อสู้อยู่ในใจ

74
00:06:41,025 --> 00:06:44,487
ผมคิดว่าผมใช้ชีวิตโดยยึดถือหลักการนั้น แต่…

75
00:06:45,154 --> 00:06:45,988
แต่…

76
00:06:46,572 --> 00:06:50,243
มีคนทำให้ผมเปลี่ยนความคิด

77
00:06:50,326 --> 00:06:53,538
เป็นคนที่ท่านรู้จักดีทีเดียว

78
00:06:55,665 --> 00:06:57,375
ฮันมะ บากิครับ

79
00:06:58,960 --> 00:07:01,879
ไม่ว่าจะเดิน ยืน นั่ง หรือนอน

80
00:07:02,463 --> 00:07:07,260
ไม่ว่าจะเป็นการฝึกฝนหรือความอดทน
ทุกอย่างในชีวิตประจำวันของเขาคือการเล่น

81
00:07:07,343 --> 00:07:12,265
เขาใช้เวลาทั้งวันเล่นกับศิลปะการต่อสู้

82
00:07:13,015 --> 00:07:15,017
ผมทำแบบนั้นไม่ได้

83
00:07:15,893 --> 00:07:20,022
ไม่มีทางที่คนขยัน
จะเอาชนะอีกฝ่ายที่สนุกกับการต่อสู้ได้

84
00:07:21,858 --> 00:07:22,692
เจ้าหนู

85
00:07:23,192 --> 00:07:26,529
เจ้าคิดจะทำอะไร ถึงได้ยื่นดาบให้มูซาชิคนนี้

86
00:07:30,616 --> 00:07:32,285
เลียนแบบนายไง

87
00:07:32,869 --> 00:07:34,412
เลียนแบบข้าทำไม

88
00:07:34,996 --> 00:07:36,914
เพราะมันคือทางของนายไงล่ะ

89
00:07:38,499 --> 00:07:41,919
เจ้าโดนฟันไปหลายครั้งทั้งที่ข้าไม่ใช้ดาบ

90
00:07:42,003 --> 00:07:46,174
ถ้าฉันกำจัดนายก่อนที่นายจะชักดาบออกมา
มันก็ออกจะโหดร้ายไปหน่อย

91
00:07:46,257 --> 00:07:48,676
กำจัดเหรอ

92
00:07:48,759 --> 00:07:53,181
กำจัดรึ เสียสติไปแล้วรึไง เจ้าหนู

93
00:07:53,264 --> 00:07:55,433
ใครจะกำจัดใครกันแน่

94
00:07:55,516 --> 00:07:59,187
ฉันมาเพื่อบอกลานายตลอดกาล

95
00:07:59,270 --> 00:08:03,191
แน่นอน แต่คนที่ยังมีชีวิตอยู่จะไม่ใช่เจ้าหรอกนะ

96
00:08:04,275 --> 00:08:07,028
ข้าจะรอดและใช้ดาบ
ไต่เต้าขึ้นไปบนสุดของประเทศนี้

97
00:08:07,111 --> 00:08:11,949
ฟันแล้วก็ฟันอีกจนถึงจุดสูงสุด
จากนั้นก็จะมองประเทศนี้จากข้างบน!

98
00:08:12,575 --> 00:08:13,701
โกหก

99
00:08:14,577 --> 00:08:16,454
ยุคนี้ไม่มีทางใช้ดาบขึ้นไปยังจุดสูงสุดได้

100
00:08:17,622 --> 00:08:20,458
นายเองก็รู้ตัวตั้งนานแล้ว

101
00:08:21,167 --> 00:08:24,462
มูซาชิซัง นายไม่ควรอยู่ที่นี่

102
00:08:26,047 --> 00:08:27,882
ท่าจับดาบนั่น

103
00:08:27,965 --> 00:08:29,717
นั่นคือท่าจับดาบของมูซาชิ

104
00:08:34,305 --> 00:08:35,306
เขาขว้างมันเหรอ

105
00:08:35,389 --> 00:08:37,099
- ใกล้มาก!
- ใกล้เกินไป!

106
00:08:39,060 --> 00:08:40,686
เขาจับไว้ได้ด้วยมือเปล่า!

107
00:08:40,770 --> 00:08:41,729
ไม่จริงน่า!

108
00:08:42,313 --> 00:08:44,357
มูซาชิซัง ฉันเชื่อในตัวนาย

109
00:08:45,107 --> 00:08:46,609
ฉันรู้ว่านายจะหยุดดาบเอาไว้ได้

110
00:08:46,692 --> 00:08:47,610
ดังนั้น

111
00:08:49,278 --> 00:08:51,113
มันทำให้นายไม่มีมือ

112
00:08:59,705 --> 00:09:00,748
ยินดีต้อนรับกลับมา

113
00:09:02,500 --> 00:09:04,001
เอาละ

114
00:09:08,422 --> 00:09:10,591
เด็กหนุ่มกำลังเปรียบเทียบ

115
00:09:11,926 --> 00:09:16,514
การต่อสู้ด้วยมือเปล่าในยุคปัจจุบัน
สามารถทำซ้ำได้หลายครั้ง

116
00:09:17,139 --> 00:09:21,477
ในทางตรงกันข้าม
การต่อสู้ในยุคซามูไรคือความเป็นความตาย

117
00:09:22,353 --> 00:09:24,438
ไม่มีช่องว่างให้ลังเล

118
00:09:25,356 --> 00:09:28,568
ความรุนแรงของการต่อสู้
เทียบกันไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

119
00:09:29,443 --> 00:09:31,445
ไม่มีอะไรเทียบได้กับการต่อสู้จนตัวตาย

120
00:09:33,155 --> 00:09:34,156
แต่…

121
00:09:34,949 --> 00:09:36,158
แล้วไงล่ะ

122
00:09:38,244 --> 00:09:41,539
โดนน็อกเอาต์ไปสิบวินาที

123
00:09:41,622 --> 00:09:44,542
ตบเบาะยอมแพ้จากการโดนล็อกข้อ

124
00:09:45,334 --> 00:09:47,545
ถูกรัดคอจนหมดสติ

125
00:09:48,379 --> 00:09:49,547
เข้าใจหรือยังล่ะ

126
00:09:50,381 --> 00:09:54,760
ไม่ว่าจะเป็นผลลัพธ์แบบไหน
ผู้ชนะก็ถือครองอำนาจแห่งความเป็นความตาย

127
00:09:55,970 --> 00:09:57,430
เข้าใจหรือยังล่ะ

128
00:09:58,139 --> 00:09:59,974
มันไม่ใช่การต่อสู้เพื่อเอาชีวิต

129
00:10:00,057 --> 00:10:00,933
แต่

130
00:10:01,017 --> 00:10:04,687
การต่อสู้ด้วยมือเปล่าในยุคนี้
สามารถฆ่าคนได้ถ้าต้องการ

131
00:10:05,521 --> 00:10:06,939
เอาละ

132
00:10:08,774 --> 00:10:10,943
จิ้มจึ๊ก!

133
00:10:17,325 --> 00:10:18,200
มูซาชิซัง

134
00:10:19,160 --> 00:10:20,453
มาจบเรื่องนี้กันเถอะ

135
00:10:28,628 --> 00:10:29,962
ดาบหล่น

136
00:10:30,755 --> 00:10:32,465
จากมือทั้งสองข้างของข้างั้นรึ

137
00:10:35,676 --> 00:10:39,096
ไม่ว่าจะถืออะไรอยู่ในมือ
มันก็หลุดมือได้อยู่แล้วใช่ไหมล่ะ

138
00:10:39,680 --> 00:10:42,350
ถ้านายยังถือมันอยู่ ฉันคงโดนฟันเป็นชิ้นๆ

139
00:10:43,267 --> 00:10:45,561
ก็ยังถ่อมตัวอยู่ได้เนอะ

140
00:10:46,896 --> 00:10:48,356
ที่สำคัญกว่านั้น มูซาชิซัง

141
00:10:49,899 --> 00:10:51,484
ฉันต้องฝังนาย

142
00:10:52,276 --> 00:10:53,235
เดี๋ยวนี้เลย

143
00:10:53,819 --> 00:10:58,240
ฝังข้าเนี่ยนะ ด้วยดาบนั่นรึ

144
00:10:58,908 --> 00:11:00,242
อย่าดีกว่า

145
00:11:04,205 --> 00:11:06,499
คิดว่าฉันใช้ดาบไม่เป็นเหรอ

146
00:11:24,100 --> 00:11:29,021
เจ้าเป็นมือสมัครเล่น
แต่ก็เข้าใจตรรกะของดาบได้ดีทีเดียว

147
00:11:29,605 --> 00:11:31,524
แม้แต่มือสมัครเล่นก็ฟันได้นะ

148
00:11:31,607 --> 00:11:33,275
ถ้ามีดาบที่คมขนาดนี้

149
00:11:33,359 --> 00:11:34,777
มันฆ่าได้

150
00:11:34,860 --> 00:11:36,779
จะฟันเขาเหรอ

151
00:11:39,365 --> 00:11:40,991
จะทำจริงเหรอ

152
00:11:43,369 --> 00:11:44,787
เจ้าเห็นมาหลายครั้งแล้วนี่

153
00:11:46,038 --> 00:11:47,540
ดาบหลุดมือได้

154
00:11:48,249 --> 00:11:49,667
"กระบองในกำมือยักษ์"

155
00:11:50,501 --> 00:11:52,420
เป็นความคิดที่ทำให้อุ่นใจ

156
00:11:53,254 --> 00:11:56,424
อย่างแรกเลย ปีศาจกับกระบอง
เป็นสองสิ่งที่แยกจากกัน

157
00:11:57,007 --> 00:11:58,759
มันไปด้วยกันไม่ได้

158
00:12:01,011 --> 00:12:02,805
ดาบที่ติดมือ

159
00:12:03,973 --> 00:12:06,058
ข้าต้องการดาบที่ติดมือ

160
00:12:07,643 --> 00:12:12,064
ข้าทนความเหงาได้
แต่การพรากจากดาบนั้นเป็นเรื่องน่าเศร้า

161
00:12:16,026 --> 00:12:17,403
นี่คือไร้ดาบ

162
00:12:19,905 --> 00:12:21,073
นักสู้มือเปล่า

163
00:12:21,657 --> 00:12:24,869
มันคือสิ่งที่พวกเจ้ามีอยู่แล้ว

164
00:12:26,370 --> 00:12:28,956
นักสู้มือเปล่าที่เปลี่ยนร่างกายเป็นอาวุธ

165
00:12:31,792 --> 00:12:33,711
ร่างกายไม่อาจแยกจากมือ

166
00:12:35,004 --> 00:12:38,215
วิถีแห่งดาบ แท้จริงคือวิถีสู่การไร้ดาบ

167
00:12:39,008 --> 00:12:40,342
จนในท้ายที่สุด

168
00:12:41,385 --> 00:12:44,346
ก็จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่า
มันคือเครื่องมือชนิดไหน

169
00:12:48,476 --> 00:12:50,728
ข้าจะเดินบนเส้นทางนี้

170
00:12:51,437 --> 00:12:52,521
คือแบบว่า…

171
00:12:54,148 --> 00:12:55,441
ลำบากใจแฮะ

172
00:12:56,442 --> 00:12:58,110
ขอโทษจริงๆ ที่มาขัดจังหวะเอาตอนนี้

173
00:12:58,194 --> 00:13:03,491
แต่ไอ้ที่ว่ามาน่ะ
ไปทำต่อที่โลกโน้นจะได้ไหม

174
00:13:04,366 --> 00:13:05,493
โลกโน้นรึ

175
00:13:05,576 --> 00:13:10,998
ก็เมื่อก่อนไง ที่ที่มูซาชิซังเคยอยู่
หรือจะเรียกว่าล่องลอยอยู่ดีล่ะ

176
00:13:11,582 --> 00:13:14,001
ไม่ใช่โลกนี้ แต่เป็นโลกโน้น

177
00:13:16,170 --> 00:13:17,254
ถ้างั้น…

178
00:13:19,548 --> 00:13:20,382
ขอบุกเลยนะ

179
00:13:33,229 --> 00:13:36,899
อย่างนี้ก็หวานหมูเลยสิ
เล่นรับทุกอย่างที่ส่งไปแบบนี้

180
00:14:03,092 --> 00:14:04,510
ฮาระ กยาเต

181
00:14:04,593 --> 00:14:06,345
- ฮาระโซ กยาเต
- ใครน่ะ

182
00:14:06,428 --> 00:14:07,263
ใครกัน

183
00:14:07,346 --> 00:14:10,015
ขอนอบน้อมกราบไหว้ด้วยความเคารพยิ่ง

184
00:14:10,099 --> 00:14:12,017
ขอกล่าวด้วยความยำเกรงอย่างสูงสุด

185
00:14:12,101 --> 00:14:14,520
ขออัญเชิญดวงวิญญาณของมิยาโมโตะ มูซาชิ

186
00:14:14,603 --> 00:14:15,437
ยายแก่เหรอ

187
00:14:15,521 --> 00:14:22,278
ขอท่านโปรดรับฟังคำอ้อนวอนของข้า
และนำเขากลับคืนสู่สวรรค์

188
00:14:22,361 --> 00:14:27,324
ความปรารถนาอันแรงกล้าที่สถิตอยู่ภายในใจ
โปรดดลบันดาลให้สัมฤทธิ์ผลด้วยเทอญ

189
00:14:27,408 --> 00:14:32,037
ขอกราบทูลด้วยความเคารพ
และยำเกรงอย่างสูงสุด

190
00:14:45,885 --> 00:14:47,136
เอ๊ะ

191
00:14:47,219 --> 00:14:49,054
อะไรน่ะ

192
00:14:54,518 --> 00:14:55,561
ตายแล้วเหรอ

193
00:14:55,644 --> 00:14:57,313
(ตำรวจนครบาล
ฮิโนะ โทโยคาซึ)

194
00:14:57,396 --> 00:15:00,816
ไม่ได้แพ้ แต่ตายเหรอ

195
00:15:00,900 --> 00:15:03,569
เป็นรายงานจากสายลับที่แฝงตัวเข้าไปครับ

196
00:15:04,153 --> 00:15:09,325
ดูเหมือนจะเกิดอะไรขึ้นหลายอย่าง
แล้วจู่ๆ ดวงวิญญาณก็ออกจากร่างมูซาชิไปครับ

197
00:15:10,826 --> 00:15:12,453
ดวงวิญญาณงั้นเรอะ

198
00:15:13,120 --> 00:15:14,330
นี่แก…

199
00:15:14,413 --> 00:15:18,500
แล้วจะให้ฉันทำยังไงกับพวกนี้ ตำรวจหนึ่งพันนาย

200
00:15:18,584 --> 00:15:20,336
นั่นสินะครับ

201
00:15:32,681 --> 00:15:33,682
ซาบุโกะซัง

202
00:15:35,225 --> 00:15:36,852
ขอโทษที่รบกวนนะครับ

203
00:15:36,936 --> 00:15:40,105
พูดตอนนี้ก็คงสายไปแล้ว แต่ฉันคิดน้อยไปเอง

204
00:15:40,981 --> 00:15:43,359
ฉันเรียกดวงวิญญาณของมิยาโมโตะ มูซาชิมา

205
00:15:43,442 --> 00:15:46,403
เมื่อเรื่องนี้กลายเป็นความจริง

206
00:15:46,487 --> 00:15:48,238
สิ่งที่ต้องเกิดขึ้น

207
00:15:48,322 --> 00:15:50,783
สิ่งที่จะไม่มีวันเกิดขึ้น

208
00:15:50,866 --> 00:15:54,161
พวกเราย่อมจินตนาการถึงมันได้อยู่แล้ว

209
00:15:54,244 --> 00:15:56,872
แต่กลับไม่คิดที่จะยับยั้งชั่งใจ

210
00:15:56,956 --> 00:16:01,877
การปล่อยอสูรที่ดุร้ายออกมาสู่เมืองเช่นนี้

211
00:16:01,961 --> 00:16:06,382
ถึงพอจะรู้อยู่ แต่ก็อดอยากรู้อยากเห็นไม่ได้

212
00:16:08,467 --> 00:16:12,262
ทั้งตัวฉัน และเจ้าคนไม่เอาไหนนี่

213
00:16:13,055 --> 00:16:16,266
ทำเรื่องที่สมควรตายเป็นหมื่นๆ ครั้งจริงๆ

214
00:16:16,350 --> 00:16:20,771
ความจริงคือทุกคนต่างหวาดกลัว
แต่ในขณะเดียวกันก็เฝ้ารอคอย

215
00:16:21,730 --> 00:16:23,607
ทุกคนอยากลองของ

216
00:16:24,191 --> 00:16:26,777
และสุดท้ายก็อดไม่ได้ที่จะต้องพิสูจน์

217
00:16:28,070 --> 00:16:29,029
ทั้งอานุภาพของดาบนั่น

218
00:16:29,905 --> 00:16:31,281
ความคม

219
00:16:31,365 --> 00:16:33,283
นั่นรวมถึง

220
00:16:34,118 --> 00:16:36,078
ความโหดเหี้ยมอำมหิตนั่นด้วย

221
00:16:37,371 --> 00:16:39,289
พวกเรามีความผิดเท่าๆ กัน

222
00:16:40,040 --> 00:16:42,501
ประเทศนี้ก็แค่ปฏิบัติตามวิถีของมัน

223
00:16:43,002 --> 00:16:46,046
และมูซาชิซังเองก็ไม่มีทางเลือกอื่น
นอกจากเป็นตัวของตัวเอง

224
00:16:53,804 --> 00:16:55,431
ทุกคน

225
00:16:55,514 --> 00:16:57,850
นี่ไม่ใช่ขบวนแห่ศพ

226
00:16:57,933 --> 00:17:01,937
แต่เป็นการอำลาของนักดาบที่แข็งแกร่งที่สุด
บรรพบุรุษในตำนาน

227
00:17:02,021 --> 00:17:03,856
อย่าพนมมือ

228
00:17:03,939 --> 00:17:06,942
แต่จงยืดอกอำลานักรบเป็นครั้งสุดท้าย

229
00:17:08,193 --> 00:17:11,447
ขอให้ทุกคนยืนตรงส่งเขาอย่างหนักแน่น

230
00:17:19,747 --> 00:17:23,459
ชีพจร การหายใจ ความดันโลหิต
และอุณหภูมิร่างกาย

231
00:17:24,043 --> 00:17:25,711
ปกติทั้งหมด

232
00:17:26,295 --> 00:17:30,090
และอย่างที่เห็น
ไม่มีการทำงานของคลื่นสมอง

233
00:17:30,674 --> 00:17:32,843
เขากลับไปแล้ว

234
00:17:32,926 --> 00:17:34,553
ใช่ครับ

235
00:17:34,636 --> 00:17:36,096
ยุคสมัยนั้น…

236
00:17:36,680 --> 00:17:39,099
เขากลับไปยังยุคสมัยนั้นครับ

237
00:17:39,850 --> 00:17:42,102
เขาจะไม่เป็นไรใช่ไหม โนโนมูระ

238
00:17:42,686 --> 00:17:44,313
เชื่อมือผมได้เลยครับ

239
00:17:44,396 --> 00:17:47,024
ผมจะหยุดเวลาไว้ตรงนี้

240
00:17:56,075 --> 00:17:57,993
ของเหลวนี้คืออะไร

241
00:17:58,077 --> 00:17:59,745
ไนโตรเจนเหลวครับ

242
00:17:59,828 --> 00:18:03,248
อันที่อุณหภูมิติดลบหนึ่งร้อยกว่าองศานั่นเหรอ

243
00:18:03,332 --> 00:18:07,377
ไม่ครับ ตอนนี้ยังคงอยู่ที่ศูนย์องศา

244
00:18:07,461 --> 00:18:11,548
ค่อยๆ ลดอุณหภูมิลงทีละ 0.5 องศา
ทุกๆ หกชั่วโมง

245
00:18:11,632 --> 00:18:15,427
จะใช้เวลาหกสัปดาห์
กว่าจะถึงอุณหภูมิสุดท้ายที่ลบ 196 องศา

246
00:18:15,511 --> 00:18:18,388
เราใช้วิธีลดอุณหภูมิแบบช้ามากๆ

247
00:18:18,472 --> 00:18:22,017
พอเขาถูกแช่แข็ง เซลล์จะไม่ถูกทำลายเหรอ

248
00:18:22,101 --> 00:18:27,523
ปัญหานั้นทีมเราแก้ได้แล้วเมื่อสองปีก่อน

249
00:18:28,315 --> 00:18:30,484
ท่อที่สอดเข้าไปทางปาก

250
00:18:30,567 --> 00:18:32,736
เรายังไม่ได้ประกาศอย่างเป็นทางการ

251
00:18:32,820 --> 00:18:36,031
แต่เป็นยาตัวใหม่ที่ทีมของเราพัฒนาขึ้นมา

252
00:18:36,615 --> 00:18:39,868
ด้วยอัตรา 0.9 มิลลิกรัมต่อนาที

253
00:18:39,952 --> 00:18:42,538
ทีละนิด ทีละนิด

254
00:18:42,621 --> 00:18:43,872
ยาจะถูกกลืนลงไป

255
00:18:44,414 --> 00:18:47,626
ใน 15 วัน ผ่านกระบวนการย่อยอาหารตามปกติ

256
00:18:47,709 --> 00:18:50,796
ยา 20 ลิตร หรือ 20,000 มิลลิลิตรจะถูกย่อย

257
00:18:51,505 --> 00:18:56,051
เพราะงั้นมันจะแทรกซึมในระดับนาโน
ไปทุกซอกทุกมุมของเซลล์

258
00:18:56,135 --> 00:18:59,555
ของเหลวที่ไม่แข็งตัวจะซึมไปทั่วทั้งร่าง

259
00:18:59,638 --> 00:19:03,559
พูดอีกอย่างคือ
มันเป็นของเหลวที่ไม่ทำลายเซลล์

260
00:19:03,642 --> 00:19:07,563
วิทยาศาสตร์ของทีมเราจะไม่มีวันสมบูรณ์

261
00:19:07,646 --> 00:19:11,066
จะจัดการกับการแข็งตัวของเลือดยังไง

262
00:19:11,733 --> 00:19:16,530
ท่อที่สอดผ่านต้นขาเชื่อมต่อกับ
หลอดเลือดแดงใหญ่และหลอดเลือดดำใหญ่

263
00:19:16,613 --> 00:19:19,158
การไหลเวียนเป็นไปอย่างราบรื่น

264
00:19:19,658 --> 00:19:21,535
หลังผ่านไป 77 ชั่วโมง

265
00:19:21,618 --> 00:19:26,081
ต้นสัปดาห์หน้า
สารละลายจะเข้าไปอยู่ในหลอดเลือดทั้งหมด

266
00:19:28,292 --> 00:19:30,252
ขอบคุณนะ โนโนมูระคุง

267
00:19:30,335 --> 00:19:32,212
ขอบคุณนะ ทุกคน

268
00:19:34,798 --> 00:19:39,136
ยุคปัจจุบันจะตั้งข้อหามิยาโมโตะ มูซาชิได้ไหม

269
00:19:39,219 --> 00:19:40,971
ไม่ต้องถามเลย

270
00:19:41,054 --> 00:19:45,809
สิ่งมีค่าขนาดนี้ คุณก็ต้องเก็บไว้เองอยู่แล้วปะ!

271
00:19:47,769 --> 00:19:50,314
มูซาชิจะยังคงอยู่ต่อไป!

272
00:19:58,780 --> 00:20:02,242
เราใช้วิธีการเก็บรักษาด้วยไนโตรเจนเหลว

273
00:20:02,326 --> 00:20:04,286
การเก็บรักษาเริ่มขึ้นเมื่อห้าวันก่อน

274
00:20:04,369 --> 00:20:07,956
อุณหภูมิจะลดลงสององศาทุก 24 ชั่วโมง

275
00:20:08,540 --> 00:20:11,960
วันที่ห้า อุณหภูมิของของเหลวอยู่ที่ลบสิบองศา

276
00:20:12,044 --> 00:20:17,716
จะถึงอุณหภูมิสุดท้ายที่ลบ 196 องศา
ในอีกประมาณห้าสัปดาห์

277
00:20:25,432 --> 00:20:26,808
ก็อย่างที่เห็น

278
00:20:27,851 --> 00:20:29,728
มูซาชิจะอยู่ต่อไป

279
00:20:29,811 --> 00:20:31,313
การเก็บรักษานี้

280
00:20:32,314 --> 00:20:35,651
ตั้งใจจะคืนชีพให้เขาในสักวันหรือครับ

281
00:20:35,734 --> 00:20:36,610
หรือว่า…

282
00:20:37,194 --> 00:20:39,196
หรือว่าอะไร

283
00:20:39,780 --> 00:20:42,699
นี่คือมิยาโมโตะ มูซาชิ
ที่ถูกดองไว้ตลอดกาลงั้นเหรอ

284
00:20:43,617 --> 00:20:46,203
มีปัญหารึไง

285
00:20:46,286 --> 00:20:49,456
ฉันไม่ได้พูดเพื่อตัวเองหรอกนะ

286
00:20:51,291 --> 00:20:53,001
อย่าบอกนะ ตาแก่

287
00:20:53,543 --> 00:20:54,920
ว่าหลังจากนี้

288
00:20:55,003 --> 00:21:00,467
คิดจะปลุกเขาขึ้นมา
สลับกับเก็บใส่โหลดองตามใจชอบน่ะ

289
00:21:04,221 --> 00:21:05,555
ทุกคน

290
00:21:06,056 --> 00:21:09,434
มิยาโมโตะ มูซาชิที่อยู่ตรงนี้ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่

291
00:21:09,518 --> 00:21:11,520
แน่นอนว่าเขาไม่ได้มีชีวิตอยู่

292
00:21:11,603 --> 00:21:14,231
แล้วเขาตายหรือเปล่า ก็ไม่ใช่อีกเช่นกัน

293
00:21:14,856 --> 00:21:16,858
เราได้หยุดเวลาไว้

294
00:21:16,942 --> 00:21:20,862
ร่างที่สมบูรณ์แบบของมิยาโมโตะ มูซาชิอยู่ที่นี่

295
00:21:20,946 --> 00:21:25,117
คิดว่าการเผาศพหรือทำพิธีฝังอย่างดี
จะเป็นการทำเพื่อผู้ตายอย่างนั้นเหรอ

296
00:21:27,703 --> 00:21:29,871
ฉันไม่วันยอมรับเด็ดขาด

297
00:21:30,455 --> 00:21:34,126
มูซาชิที่ออกเดินทางไปสามารถกลับมาได้เสมอ

298
00:21:34,209 --> 00:21:37,629
เราจะรักษา "บ้าน" แห่งเนื้อหนังนี้
ให้คงอยู่ชั่วนิรันดร์!

299
00:21:40,215 --> 00:21:43,677
นี่คือความจริงใจต่อผู้ที่จากไป

300
00:21:43,760 --> 00:21:48,515
ถึงเขาจะไม่มีวันกลับมาเหยียบที่นี่อีก
แต่การมีบ้านเกิดรออยู่

301
00:21:49,683 --> 00:21:53,520
คือการไว้อาลัยที่แท้จริงมิใช่หรือ

302
00:22:16,168 --> 00:22:21,131
(อวสาน)

303
00:23:48,093 --> 00:23:51,304
คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี