WYBUCHOWY POCAŁUNEK
Poradzisz sobie?
Nie musisz tam być.
Nie żartuj.
To spotkanie z twoimi teściami.
Oczywiście, że muszę przy tobie być.
Jakby co, to daj znać.
Zabiorę cię stamtąd.
Wiem, że nie byłam
najlepszą matką.
Co ty wygadujesz?
Syn się żeni, więc ogarnia cię nostalgia?
Chyba zbyt długo
skupiałam się na sobie.
A potrzebowałeś mamy, która byłaby oparciem.
Wybacz.
Czemu nagle mówisz takie rzeczy?
Wiesz co?
Cieszę się, że będziesz przy mnie
w takim dniu.
A kiedy zacząłeś się spotykać z Ha-yeong?
Nic nie wiedziałam.
Co?
Nie ma konkretnej daty.
Od dziecka jesteśmy ze sobą blisko. Wiesz o tym.
Ale nie sądziłam, że w grę wchodzi małżeństwo.
Dobrze się znamy.
Nie będzie kłótni.
Ułoży nam się.
Na zdrowie.
Doszły mnie słuchy, że kampania prowadzona przez Ji-hyeoka
to sukces.
I to wielki.
Dokończyłem to,
co zaczęła mama.
Naprawdę?
Dobrze wychowałaś syna.
- Dziękuję. - Miło, że tak mówisz.
Tae-yeong podobno osiąga świetne wyniki na całym świecie.
Tak, teraz dużo lepsze. Dzięki panu.
Dzięki mnie?
Zatrudnił pan Ji-hyeoka.
Zniknął mój rywal, więc biznes nabrał rozmachu.
Dziękuję.
Ji-hyeok.
Dzięki.
A czy Ji-hyeok cały czas będzie kierował zespołem stażystek?
Ależ nie.
To tymczasowa posada, dopóki się nie wprawi.
Wkrótce będzie tam, gdzie powinien.
Muszę myśleć o reputacji synowej.
Prawda, Ha-yeong?
- Cóż… - Świetnie.
Skoro wszyscy tu jesteśmy,
porozmawiajmy o ich przyszłości.
Przepraszam, że przerywam, ale chcę coś powiedzieć…
Ja to zrobię.
Ha-yeong i ja
chcemy się pobrać jak najszybciej.
Ji-hyeok.
Co ty wygadujesz?
Chcę się ożenić.
Darujmy sobie zaręczyny
i się pobierzmy.
Trzeba trzymać się zwyczajów.
Pośpiech wywoła bezpodstawne plotki.
Chłopak jest zakochany po uszy.
Rozumiem, ale ta decyzja nie zależy od was.
I tak się pobierzemy.
Po co czekać?
Może w takim razie przyśpieszmy ceremonię zaręczyn?
- Dobrze. - Nie, ja tego nie chcę.
Też wolałabyś darować sobie zaręczyny?
- Nie o to chodzi. - Dobrze.
Zorganizujmy zaręczyny.
W przyszłym tygodniu.
Zwariowałeś?
Co w ciebie wstąpiło?
Co chciałaś im powiedzieć?
To przez Go Da-rim?
Mam rację, prawda? Raczej nagle się we mnie nie zakochałeś.
Robisz to, bo nie chcesz, żeby cierpiała.
Wolę unikać
nieprzyjemnych sytuacji w zespole.
Zaszkodziłoby to mojej reputacji w firmie.
„Reputacji”?
Od kiedy ta firma cię obchodzi?
Zawarłem umowę z ojcem.
Jeśli zbuduję pozycję w firmie i się z tobą ożenię,
da mi to, czego chcę.
Tak bardzo go krytykowałeś, a wcale nie jesteś lepszy.
Wybacz, ale za ciebie nie wyjdę.
To chcę im powiedzieć.
Nie powstrzymuj mnie.
Śmiało.
To ułatwi sprawę.
Zamkną cię w domu…
aż do ceremonii zaręczyn.
Nie mogłaś być bardziej uprzejma?
Trzeba było więcej zagadywać do swatowej.
Wyglądałaś, jakbyś była tam za karę.
Nie przyjechałam dla ciebie.
- Wytrzymałam to dla Ji-hyeoka. - No właśnie.
Syn się dla ciebie poświęca, a ty zdobyłaś się tylko na tyle?
Co masz na myśli?
Jak to się dla mnie poświęca?
Do czego ty go zmusiłeś?
Sam tego chciał.
On się wżeni w rodzinę Yu, a ja się z tobą rozwiodę.
Pasuje mi ten układ, więc się zgodziłem.
Dlatego
zachowuj się, jak należy.
Żwawiej.
Szybciej.
Super.
Jesteś wolny.
To dlatego że już byłem żonaty?
Czemu akurat oni?
My bylibyśmy lepsi.
- Nie będę tego słuchać. Idę. - Żartowałem.
Prawdę mówiąc,
nie wyglądają na zakochanych.
Czy do ślubu potrzebna jest miłość? To przecież tylko praca.
Właśnie.
Oto słowa córki prezesa.
Dlatego nie mogę o tobie zapomnieć.
Zabierz rękę.
Nie patrz tak.
Zadzwoniłem, bo chcę ci pomóc.
A jak niby mógłbyś to zrobić?
Pragniesz zapobiec
temu ślubowi.
Dobra, pomogę ci.
Chcesz do końca życia być służącą ojca?
Będziesz patrzeć, jak Ji-hyeok przejmuje Natural BeBe?
Wspaniałomyślna bądź w schronisku dla psów.
Nie podawaj mu firmy na tacy.
Mylisz się.
Ji-hyeok nie chce tej firmy.
Żeby dobrze ocenić człowieka,
nie można ufać jego słowom, tylko czynom.
Naprawdę sądzisz,
że włożyłby tyle wysiłku w tę kampanię,
gdyby nie chciał tej firmy?
Poza tym prezes Gong raczej nie przekaże korporacji
nieślubnej córce, skoro ma prawowitego syna.
To tradycjonalista.
Ta twoja niewyparzona gęba.
Uważaj, co mówisz.
Tym razem ci daruję ze względu na dawne czasy.
Z drogi.
Czy twój mąż
wie, że tu jesteś?
To mieszkanie samotnego mężczyzny.
Co by ludzie powiedzieli?
Nie przekraczaj granic.
GONG JI-HYEOK I YU HA-YEONG ZARĘCZENI
Kierownik i pani Yu się pobierają?
- Ale numer. - Szok.
Szkoda, że dowiadujemy się z prasy.
- Pan wiedział, tak? - Przepraszam.
To była tajemnica.
Dzień dobry.
- Co było tajemnicą? - Zobacz.
ŚLUB DWÓCH KORPORACJI?
GONG JI-HYEOK I YU HA-YEONG ZARĘCZENI
Gdzie jest biuro pana Gonga?
Kierownik ma teraz spotkanie.
Jest pani umówiona?
Spokojnie.
Nie muszę się umawiać.
- Nie wierzę. - Nie wiedziałaś, prawda?
Szok, co? Nas też zatkało.
- Przyszedł. - Dzień dobry.
KIEROWNIK GONG
Czyli są zaręczeni.
Dlatego był taki zły,
że do niego przyszłam.
Co robić?
Jaka szkoda.
Gdyby kierownik Gong Ji-hyeok trafił do nas,
poderwałabym go.
To by nic nie zmieniło.
Wiadomo, że to ustawiony ślub z Taeyu C&T.
Czyli już postanowiono, że to on przejmie Natural BeBe?
Pewnie tak.
Dyrektorka Gong Ji-hye zostanie z niczym.
Co za ludzie.
Dowiem się, w jakim są zespole.
- I dam im nauczkę! - Mniejsza z tym!
- Ma pan to? - Tak.
Co to ma być?
To wszystko? Nic tu nie ma.
Wśród tylu ludzi
nie mogłem uchwycić nic odpowiedniego.
W takim razie
trzeba ich sprowokować.
Ale jak mam to zrobić?
Jak tylko się da!
Za wszelką cenę chcę dostać dowód!
Dobrze.
Nie ma nad czym myśleć.
To praca, a nie zabawa.
Mam pracować w jego zespole. I to wszystko. Nic więcej.
Czemu? Bo jestem profesjonalistką!
Więc będę zachowywać się profesjonalnie.
Tak, jak profesjonalistka!
Kierowniku Gong.
Po pierwsze, gratulacje z okazji zaręczyn.
Jeszcze raz przepraszam, że do ciebie przyszłam.
Choć nie miałam ukrytych intencji,
rozumiem, że pani Yu mogłaby źle to zrozumieć.
Popełniłam błąd.
Dobrze, że wiesz.
Po to przyszłaś?
Oto opinie uczestników
kampanii sadzenia drzew.
Zespół PR potrzebuje trzech do artykułu,
więc wybrałam kilka najlepszych.
Nie widzę zdjęć.
Znajdują się one
na ostatniej stronie.
Rozumiem.
Dobra robota.
Ależ nie.
Wywiązałam się tylko z obowiązków,
bo jestem profesjonalistką.
Masz jakieś pytania albo zadania dla mnie?
Nie.
Jesteś wolna.
W takim razie już pójdę.
Kierowniku Gong.
Chcesz zrobić ksero?
Pozwól, że ci pomogę.
Ilu kopii potrzebujesz?
Dziękuję, ale sobie poradzę.
Dobrze, rozumiem.
W takim razie pozwolę sobie odejść.
Ja tylko…
Nie chcę żadnych nieporozumień.
Zrobiłam to tylko dlatego,
że w tym tygodniu mam tu dyżur.
Tak. To tyle.
O nie, gorące!
Dziękuję.
Czemu mi to robisz?
Słucham?
Wiecznie nawalasz, ranisz się i chorujesz.
Mogłabyś się ogarnąć?
Jesteś prawdziwym utrapieniem.
Przepraszam.
Nie potrzebuję zabiegu. Nie chcę nic takiego.
Ceremonia zaręczyn tuż za rogiem.
Dzięki pielęgnacji makijaż będzie ładniejszy.
To niepotrzebne.
Bo…
się nie zaręczę.
Co z tobą?
Szalałaś za Ji-hyeokiem. Nawet lunch mu pakowałaś.
Nie był dla niego.
Prawdę mówiąc…
zakochałam się w kimś innym.
Co?
Wybacz.
Powinnam była ci powiedzieć,
ale nie mogłam.
Dlaczego?
Kto to jest?
Powiem ci później.
Jeśli teraz nie możesz, to nigdy mi nie mów.
Udam, że tego nie słyszałam.
- Możemy zaczynać? - Śmiało.
Dla niej pakiet ślubny, a dla mnie to, co zawsze.
ŚLUB DWÓCH KORPORACJI?
GONG JI-HYEOK I YU HA-YEONG ZARĘCZENI
Zaręczeni?
Kierowniku Gong, ma pan chwilę?
Na wyspie Geobuk urodziły się czworaczki. Oto artykuł z dzisiaj.
Od dawna wysyłamy prezenty
rodzicom trojaczków i czworaczków.
Tym razem jednak
chcielibyśmy napisać o tym, że odwiedziliśmy ich
i pomogliśmy w opiece nad dziećmi, aby mieli wolny dzień.
Ile osób z mojego zespołu potrzeba?
Zespół ds. marketingu wysyła dwie,
więc od pana wystarczy jedna.
Zapytam ich i dam znać.
Z tym że
góra ostatnio podkreśla,
że kierownicy nie są od dyrygowania, tylko muszą dawać dobry przykład.
Tym razem to pan musi tam pojechać.
Ja też będę.
Dobrze.
Okej. Więc tak zrobimy.
O, nasza reklama.
NAJWIĘKSZYM SZCZĘŚCIEM JEST PATRZENIE, JAK SZUKASZ CZTEROLISTNEJ KONICZYNY
Mój autobus…
Wiecznie nawalasz, ranisz się i chorujesz.
Mogłabyś się ogarnąć?
Jesteś prawdziwym utrapieniem.
Jakie piękne morze!
Kierowniku Gong!
Dzień dobry, kierowniku.
Co tu robi Go Da-rim?
Cóż, po prostu
jedna osoba z mojego zespołu
nagle się rozchorowała.
Pani Go ją zastępuje.
Dopiero teraz mi pan mówi?
Bez obaw.
Postaram się nic nie zepsuć…
Rany, ale widok.
Spójrzcie tylko.
A niech mnie, bomba.
Piękny widok.
OBJĘCIA ANIOŁA
Nie trzeba.
To moje zadanie.
Możesz iść.
Super. Zaczynamy.
Pięknie.
Jeszcze jedno.
Raz, dwa, trzy!
Ładnie wyszło.
Raz, dwa, trzy.
Super.
Mogą państwo zostawić nam maleństwa
i udać się na relaksującą randkę.
Na pewno?
To jednak czworo niemowląt.
Proszę się nie martwić.
Ta pani to wprawiona weteranka z naszej firmy.
Tak, bez obaw.
Zostawiamy je w pani rękach.
Oczywiście.
Powodzenia.
Chodźmy.
- Kierowniku Ma. - Co?
Dokąd się pan wybiera?
Muszę zrobić im zdjęcia.
Bez żartów.
Ja mogę się tym zająć.
Chwileczkę. Co w pana wstąpiło?
Zdjęcia to jedno, ale jeszcze wywiad.
Mam pełno roboty jako kierownik zespołu ds. marketingu.
Więc…
Powodzenia.
- Chwileczkę. - Nie, ja to zrobię.
- Moment. - Szybko!
O nie. Co się stało? Już dobrze.
Nie płacz.
- Już dobrze. - Co mam robić?
Pycha, co?
Głodomorek.
Dziękuję.
Chwileczkę.
Gotowe.
Teraz odbijanie.
- O, udało się. - Tak.
Ojej.
- Dobra robota. - Pięknie.
Słodziak.
NATURAL BEBE GRATULUJE CZWORACZKÓW
Dziękujemy, Natural BeBe.
Dzisiejszy dzień był jak sen.
Natural BeBe, dziękujemy.
Okej!
To było super! Spisali się państwo.
- Dziękuję. - Pan też.
O rety.
Bardzo dziękujemy. Świetnie się bawiliśmy.
Może wstąpimy jeszcze do kawiarni na zewnątrz
i napijemy się kawusi dla relaksu?
Nie możemy.
Pana współpracownicy pewnie są zmęczeni.
Powinniśmy wracać.
Proszę się o nich nie martwić.
Koleżanka jest specem od dzieci.
Wkrótce odpływa ostatnia łódź. Jak się spóźnią, utkną tu na noc.
No właśnie.
Odpłynęła.
Halo?
Kierowniku Ma, gdzie pan jest?
Na łodzi.
Nie wsiedliście?
To dziś ostatnia.
Więc trzeba było odesłać tych rodziców wcześniej.
Było pilnować czasu!
Najmocniej przepraszam.
Sam nie chciałem się spóźnić.
Nie zwróciłem uwagi, że tak późno wrócą.
Zawróćcie.
Zapłacę, ile trzeba, więc niech szybko wracają!
Halo? Kierowniku Gong?
To dlatego, że jestem na morzu? Słabo pana słyszę.
Do jutra.
Ładne ujęcie.
To ja.
Niedługo się pojawią.
Proszę zrobić to, o co prosiłem.
O nie.
Został nam tylko jeden pokój.
Jeden? Nie ma więcej?
Nie ma. Mamy tylko dwa na wynajem, a drugi już ktoś zajmuje.
Można tu znaleźć jakiś inny nocleg?
Nie. To jedyne miejsce na wyspie.
Naprawdę?
Ale my nie możemy spać w jednym pokoju.
Nie chcę być niegrzeczna,
ale czy mogłabym spać z panią?
A co z moim mężem?
To absolutnie nie wchodzi w grę.
Więc może pożyczy nam pani namiot albo śpiwór?
Dajcie już spokój z tym udawaniem i idźcie do pokoju.
Kogo wy chcecie oszukać? Zajmuję się tym nie od dzisiaj.
Jedliście coś?
Jedzenie nie jest teraz ważne.
Dajcie mi chwilę. Przyniosę wam kolację.
Idźcie do środka.
Zrobię wam coś dobrego.
Co robimy
w tej sytuacji?
Cóż, nie mamy wyboru.
Powiedz mężowi…
Nie martw się. Wytłumaczę mu to.
A twoja narzeczona?
Wolałbym unikać niedomówień.
Rozumiem.
Właśnie.
Przyniosłam kolację.
- Okej. - Już.
To niezbyt wiele,
ale zjedzcie.
W kuchni jest więcej ryżu,
więc w razie czego sobie weźcie, dobrze?
- Wszystko ma zniknąć. - Dobrze.
Bo będzie kara.
- Dziękujemy pani. - Dziękuję.
Rety, pierwszy raz widzę takie cuda.
Trza spróbować.
Wygląda super. To miejsce słynie z owoców morza.
Jakie soczyste.
Jedz powoli.
Użyj tego.
Dzięki.
Co się stało?
- Tam. - O co chodzi?
- Pająk. - Co?
Pająk.
- Co? Pająk? Gdzie? - Pająk.
Tam.
Patrz. Tam.
Zostań tu.
Zaczekaj.
Trochę niżej.
- Niżej? - Tak, troszeczkę.
- Tutaj? - Tak, właśnie tu.
- Dobrze. - Szybciej. Zrób to.
Już.
- Nie mogę dłużej czekać! - Już prawie!
Nie pośpieszaj mnie, bo nic z tego!
O rany.
Co za bezwstydnicy.
- Daj mi to. - Już.
- Właśnie tak! - Wolniej.
O nie!
Jest pod spodem.
Szybko.
Kierowniku?
Wcale się nie bałem,
ale pająki bywają jadowite.
Z tym że nie takie małe.
Nigdy nie wiadomo.
Nie zabijesz go?
Nie wolno.
Bo będzie ci się śnić.
Wypuściłam go. Możemy zamknąć okno.
To był długi dzień,
ale bobasy były urocze, prawda?
Tak.
Zajmowałeś się nimi lepiej, niż się spodziewałam.
To wszystko dzięki tobie.
Śpij już.
Rano złapiemy pierwszą łódź.
Dobrze.
Dobranoc.
DOM GOŚCINNY GEOBUK
SZPITAL UNIWERSYTECKI KANGKUK
Skąd o tym wiesz?
To bez znaczenia.
Odwołaj
zaręczyny.
- Mamo. - Czemu przeze mnie masz znosić piekło?
Sama o siebie zadbam.
A ty
żyj swoim życiem.
To żadne piekło.
Nie przeszkadza mi to.
Nie martw się.
Kochasz Ha-yeong?
Kochasz ją?
Mam przymiarkę.
Muszę iść.
Przemyśl to.
Chcę,
żebyś ożenił się z kimś, kogo naprawdę kochasz.
To suknia z nowej kolekcji Hery Wang, tak?
Oczywiście.
Przygotowaliśmy też buty i akcesoria do kompletu.
Wspaniale.
Ponoć Ha-yeong nagadała ci głupot.
Powiedziała to, bo zaczyna się stresować.
Kobiety już takie są.
Ja chciałam uciec z asystentem,
gdy ustalono datę ślubu.
Jak w dramie.
Nie musi się pani martwić.
Świetnie. Całe szczęście.
Pomóż jej iść właściwą ścieżką.
Bywa niedojrzała, ale ma wszystko, czego można pragnąć.
Ładna buzia, piękne ciało i miła osobowość.
Zdaje się,
że wiele odziedziczyła po mnie.
Oto panna młoda.
Ji-hyeok.
Ji-hyeok!
Kompletnie zwaliła cię z nóg.
Stań obok niej. Zobaczmy was razem.
Nie trzeba. Wezmę ją od razu.
Czemu ty…?
Momencik.
Całą przymiarkę marudziłaś i chodziłaś nadąsana.
Ze wstydu nie mogłam spojrzeć Ji-hyeokowi w oczy.
Mówiłam, że nie chcę tego robić.
Nie będę tego słuchać.
Dostarczymy suknię
w dniu ceremonii zaręczyn.
Może tak być?
Hej, Ji-hyeok.
Dobrze.
Mamo, Ji-hyeok zaprasza mnie na kolację.
Zobacz, jak on się stara.
- Idź. - Dzięki.
Momencik.
Tylko nie mów nic głupiego.
O rany.
Halo?
Cześć, Ji-hyeok.
Jesteś z Ha-yeong, prawda?
Daj mi ją.
Ale… poszła do toalety.
Naprawdę?
W porządku.
Udanej randki
i smacznej kolacji.
Dziękuję.
FOTOGRAFIA DZIECIĘCA JUN
Pani Yu?
Weź odpowiedzialność za to, co zrobiłeś!
Za to, że mnie pocałowałeś!
- Przecież to pani… - Mniejsza z tym!
Czy to ważne, kto zaczął? To teraz bez znaczenia.
Ji-hyeok nas widział.
- Co? - Widział, jak się całujemy.
Nazwał mnie kochanką, która rozbija rodzinę.
Nie chce, by Go Da-rim cierpiała,
więc naciska, by przyśpieszyć ceremonię zaręczyn i ślub.
Dotrzymałam danego słowa.
I co?
Przez tę głupią obietnicę
wychodzę na jakąś ladacznicę.
Nie mogłam mu powiedzieć, że Go Da-rim to kłamczucha!
No serio! Co zamierzasz z tym zrobić?
Weź odpowiedzialność!
To twoja wina!
Pociesz mnie. Pogłaskaj.
Aż tak bardzo nie chcesz
za niego wyjść?
Przecież odnosi sukcesy i wygląda na porządnego gościa.
Jesteście przyjaciółmi.
Nie wychodzi się za przyjaciela.
Tylko za ukochanego.
Ty mi się podobasz. Ile razy mam to powtarzać?
Miałem na myśli,
że może powinnaś na spokojnie to przemyśleć.
Już to zrobiłam.
Zastanawiałam się, czego chcę
i co mnie uszczęśliwi.
Dlatego tu przyszłam.
Nie możesz dać mi szansy?
Yu Ha-yeong.
Ji-hyeok.
Co z tobą? Zwariowałeś?
To ty straciłaś rozum.
Spadaj.
Nic nie rozumiesz. To nieporozumienie.
Czyżby?
Wiec mnie uświadom. Czego nie wiem?
Prawda jest taka, że on i Go Da-rim…
Pani Yu!
Chcę z nim porozmawiać sam na sam.
Mogę?
Przepraszam.
To moja wina.
Upiłem się i popełniłem błąd.
To było wtedy.
A dzisiaj?
Co to było?
Próbowałem ją przekonać.
Ty skończony tchórzu.
Jesteś niewinny,
bo ona do ciebie uderza?
- Nie to miałem na myśli. - Zależy ci na Da-rim?
Nieświadoma tego, co wyprawia jej mąż,
opiekuje się dzieckiem i pracuje.
Myślisz w ogóle o żonie, która codziennie haruje?
Bez narzekania
pracuje nawet w weekendy
i podejmuje się trudnych zadań.
Jeśli trzeba,
siedzi po nocach, żeby je ukończyć.
- Robi to dla rodziny. - Panie Gong.
Wiem lepiej niż ktokolwiek inny,
jak bardzo Da-rim kocha rodzinę
i jaka jest odpowiedzialna.
Poza tym…
kocham ją.
Będę ją chronił, jak mogę.
To się nie powtórzy.
A jeśli?
Nie ma opcji.
Nigdy.
Jeśli to się powtórzy,
zabiję cię…
własnymi rękami.
Mam pytanie.
Czy na pewno robi pan to
tylko ze względu na narzeczoną?
Nie ma innego powodu?
Późno wracasz.
No.
Jun śpi u mnie.
Chwila.
Ej, co jest?
Co ci się stało?
Piecze.
Nie ruszaj się.
Musisz wytrzymać.
Okej.
Widziałem artykuł o zaręczynach.
Przepraszam, że was podejrzewałem.
Przesadziłem.
Mówiłam ci, że nic nas nie łączy.
To…
już koniec.
O czym mówisz?
Koniec nakładania maści.
No tak. Dzięki.
Naprawdę wszedłeś w słup?
Nie biłeś się z nikim?
Posłuchaj.
- Da-rim. - No?
Wiesz co?
Chcę
ci coś powiedzieć.
Spoko. Mów.
Cóż…
Naprawdę dużo o tym myślałem.
Myślę, że…
że…
- Po prostu… - Sorki, ale możesz się pośpieszyć?
Muszę do toalety.
Idź. To nic ważnego.
- Na pewno? To później mi powiesz. - Okej.
Zabierz ze sobą Juna.
Okej. Odpocznij.
Jasne.
Nie ma nic lepszego?
Za zamkniętymi drzwiami dopuszczali się
wszelkich nieprzyzwoitości,
a na zewnątrz nawet nie chwycili się za ręce.
Wiedzą, jak się ukrywać w miejscach publicznych.
„Nieprzyzwoitości”?
Jest pan pewien?
Tak!
Byli w pokoju i tam…
Rany, aż się rumienię.
Oni tam…
Mniejsza z tym. To wszystko.
Tak jest.
Jaki ojciec, taki syn, co?
KIEROWNIK GONG JI-HYEOK
RODZINA Z CZWORACZKAMI: DZIĘKI NATURAL BEBE JESTEŚMY SPOKOJNI
Zerknij na to.
Idź do domu, jak nie masz tu nic pilnego.
Jutro zaręczyny.
Wszystko gra.
Nie ściemniaj. Wyglądasz jak styrany życiem.
Idź odpocząć.
Dobra.
Czy na pewno robi pan to
tylko ze względu na narzeczoną?
Nie ma innego powodu?
Przemyśl to.
Chcę,
żebyś ożenił się z kimś, kogo naprawdę kochasz.
Da-rim.
Hej, Seon-u.
Jun!
Skąd wracacie?
- Kupiłeś coś? - Co?
Garnitur dla Juna.
Jutro są pierwsze urodziny syna Jae-donga.
Jun, będziesz tak elegancko wyglądał.
Cieszysz się, co? Ty słodziaku.
To dla ciebie.
- Co to? - Buty.
Z jakiej paki?
Twoje są już zniszczone.
Ty tak serio? Dzięki.
Załóż je jutro. Przyjęcie jest w wypasionym hotelu.
- Chodźmy. - Ale szok.
Daj rączkę.
Jun, musimy podziękować tacie.
Dziękujemy.
Jeszcze raz.
Dziękujemy.
Dziękuję.
Raz, dwa, trzy.
- Fajnie? Jeszcze raz? - Powtórka?
- Tak. - Dobra.
Raz, dwa, trzy.
Padam z nóg.
Raz, dwa, trzy.
Ja też chcę drinka.
Ej…
- Skąd wiedziałeś, że tu jestem? - A jak myślisz?
Chodzisz w te same miejsca.
Wieczór kawalerski w pojedynkę?
Imprezujmy razem.
Ty głupku.
Trzymasz się?
O co ci chodzi?
To ślub w interesach.
Nie wiem, czy ci gratulować.
Z drugiej strony
obserwując siostry,
zrozumiałem, że ślubu nie warto świętować.
Jedna była z gościem dziesięć lat, a rozwiedli się rok po ślubie.
Druga ma trójkę dzieci,
ale mąż ją zdradził, więc non stop się kłócą.
Może i lepiej na tym wyjdziesz.
Niczego od siebie nie oczekujecie.
Nie będzie rozczarowania.
To prawda.
Właśnie.
- Okej! - Dobra!
Wolniej. Czekaj.
- Idziemy pić dalej! - Jesteś ciężki.
- Runda druga! - Moja szyja.
Karaoke!
Idziemy pośpiewać!
Do góry!
Ja już nie jestem taki sam
Łzy nie spływają, gdy cię widzę
Przestań zerkać na mnie tak
Twoja brutalność napełnia mnie żalem
Czadu!
A teraz to już koniec
To ci pomogło wymazać mnie z pamięci
I wielką ulgę byś poczuła, wiedząc
Że tak musiało być
Dobra, dajesz!
Słońce zaszło, stopy mnie powiodły gdzieś
Gdy otworzyłem oczy
Byłem tam
W zapomnianym miejscu
Być może ciągle czuję
Jakiś żal, nie wybaczyłem ci
Lecz już
Chciałbym wolny być
Kiedyś czas wymaże każdą z trosk
Wierzyłem w to
Może byłem durniem, myśląc tak
Teraz
Chcę zapomnieć wszystko to…
Jun, będziesz tak elegancko wyglądał. Cieszysz się, co?
Raz, dwa, trzy.
Zaczynamy za pięć minut. Zapraszamy na salę.
Ładnie tu.
Ciociu! Ciociu Da-rim!
Jun, jesteś!
Ciociu!
„Ciociu”?
Ciociu Da-rim!
- O rety. - Cześć, Jun!
- Ciociu! - Co?
Oberwało nam się przez ciebie!
Jun, pójdziemy tam później?
WYBUCHOWY POCAŁUNEK
Mamo!
Skup się na sobie i idź za głosem serca.
Ji-hyeok już wie,
że nie jesteście małżeństwem.
Co z Da-rim? Wie, że on wie? Trzyma się?
Jestem skończona.
Kim ty jesteś?
Naprawdę jesteś żoną Kim Seon-u?
Teraz ja będę opiekował się Da-rim.
Kierowniku, jestem przed twoim blokiem.
Mógłbyś mnie wysłuchać?
Napisy: Joanna Kuboń