1 00:00:41,917 --> 00:00:45,963 (ศัตรูหัวใจ นางร้ายวังหลวง) 2 00:01:07,818 --> 00:01:09,528 - นั่นคนหรือเปล่า - คิดว่าใช่นะ 3 00:01:09,611 --> 00:01:11,488 - อะไร… - คุณคะ! 4 00:01:11,572 --> 00:01:12,864 คุณครับ! 5 00:01:13,407 --> 00:01:15,534 - เลือดไหลด้วย ตายแล้ว - สวัสดีครับ ขอรถพยาบาลครับ 6 00:01:15,617 --> 00:01:17,953 มีคนหมดสติอยู่ที่พื้นตรงนี้ครับ 7 00:01:18,036 --> 00:01:19,830 แผลถูกแทงที่ท้อง เลือดไหลไม่หยุดครับ 8 00:01:19,913 --> 00:01:21,498 เตรียมถ่ายเลือด แล้วก็ตามทีมอุบัติเหตุฉุกเฉิน 9 00:01:21,582 --> 00:01:22,791 ชาเซกเย! 10 00:01:22,874 --> 00:01:24,084 อย่าตายนะ ชาเซกเย 11 00:01:27,212 --> 00:01:28,130 อย่าร้องไห้ 12 00:01:32,884 --> 00:01:34,261 ฉันต้องลุกขึ้น 13 00:01:39,474 --> 00:01:41,059 ฉันทิ้งเธอไปไม่ได้… 14 00:01:41,768 --> 00:01:44,396 ตั้งสติไว้นะคะ คนไข้! 15 00:01:44,479 --> 00:01:46,982 - ความดันยังตกไม่หยุด - ไม่ใช่แบบนี้… 16 00:01:47,065 --> 00:01:48,859 อัตราการเต้นของหัวใจ 120 ฉันจะเริ่มให้น้ำเกลือ 17 00:01:48,942 --> 00:01:50,152 เริ่มซีพีอาร์ 18 00:02:18,013 --> 00:02:20,599 ทุกคนคงเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางไกล 19 00:02:22,017 --> 00:02:23,935 พระราชหัตถเลขาจากฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ 20 00:02:24,603 --> 00:02:27,356 พระพันปีพระราชทาน น้ำแกงบำรุงกำลังมาด้วยพ่ะย่ะค่ะ 21 00:02:27,439 --> 00:02:29,232 ข้าคิดว่าจะได้รับพระบรมราชโองการ 22 00:02:29,900 --> 00:02:32,069 ไม่คิดว่าจะได้รับพระราชหัตถเลขากับน้ำแกง 23 00:02:32,152 --> 00:02:34,237 ข้าคงยังไม่ถึงฆาตสินะ 24 00:02:50,420 --> 00:02:51,922 ดื่มเสีย 25 00:02:52,005 --> 00:02:53,382 ตายในฐานะคนบาป 26 00:02:54,049 --> 00:02:55,926 และนางผู้นั้นก็จะมีชีวิตรอด 27 00:02:59,554 --> 00:03:02,808 ข้าต้องวางใจท่านกับคำสัญญาที่เชื่อถือมิได้ 28 00:03:36,883 --> 00:03:40,053 แม้ว่านี่จะเป็นจุดจบ ข้าก็มิอาจเอ่ยว่าข้ามีชีวิตที่ยากลำบาก 29 00:03:40,721 --> 00:03:43,390 เชื้อพระวงศ์ผู้มิอาจขึ้นครองบัลลังก์ 30 00:03:43,473 --> 00:03:45,851 โชคชะตาข้ามิได้เกิดมา เพื่อใช้ชีวิตสมบูรณ์ยาวนาน 31 00:03:46,560 --> 00:03:49,563 แต่อย่างไรเสีย การจากโลกนี้ไป เพื่อให้ผู้ที่ข้าหวงแหนที่สุดปลอดภัย… 32 00:03:49,646 --> 00:03:51,940 เช่นนั้นก็เป็นจุดจบ ที่คู่ควรกับชายชาตรีแล้วใช่หรือไม่ 33 00:04:13,837 --> 00:04:15,088 ทำเช่นนี้หมายความว่ากระไร 34 00:04:15,172 --> 00:04:16,757 อย่างไรพระองค์ก็ต้องจบชีวิตอยู่แล้ว 35 00:04:16,840 --> 00:04:19,134 ฝ่าบาทมีพระประสงค์ให้จบชีวิตพระองค์เช่นนี้ 36 00:04:19,217 --> 00:04:21,303 องค์ชายอาภัพที่ถูกเนรเทศ ตกอยู่ในเงื้อมมือของกองโจร 37 00:04:21,386 --> 00:04:23,263 และหายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย 38 00:04:23,346 --> 00:04:25,348 ประวัติศาสตร์จะจดจำพระองค์เช่นนั้น 39 00:04:25,432 --> 00:04:26,558 เจ้าคนชั่ว! 40 00:04:53,627 --> 00:04:54,628 ครั้งนี้ 41 00:04:55,378 --> 00:04:56,588 ฉันจะช่วยคุณให้ได้ 42 00:04:58,006 --> 00:05:04,971 (ตอนที่ 14 ศัตรูหัวใจ นางร้ายวังหลวง) 43 00:05:31,081 --> 00:05:33,291 นี่ ดันซิม 44 00:05:34,042 --> 00:05:35,126 คังดันซิม 45 00:05:57,732 --> 00:05:58,692 นี่มัน 46 00:05:59,693 --> 00:06:00,694 วังหลวงนี่ 47 00:06:00,777 --> 00:06:02,362 นี่ เจ้าเป็นอะไรหรือไม่ 48 00:06:04,155 --> 00:06:05,365 ฉันกลับมาแล้ว 49 00:06:06,074 --> 00:06:07,325 กลับมาโชซอน 50 00:06:07,993 --> 00:06:09,536 พระสนมเอกช่วยเขาได้ 51 00:06:10,078 --> 00:06:12,873 หากพระสนมเอกตัดขาดโซ่ตรวนแห่งชะตากรรม 52 00:06:12,956 --> 00:06:14,165 โซ่ตรวนแห่งชะตากรรมเหรอ 53 00:06:14,249 --> 00:06:16,710 คนที่พระสนมเอกรักถูกลิขิตให้ตาย 54 00:06:16,793 --> 00:06:19,129 ไม่ว่าจะในโชซอนหรือที่นี่ 55 00:06:19,212 --> 00:06:22,173 ดังนั้นพระสนมเอกต้องกลับไปช่วยองค์ชายใหญ่ 56 00:06:23,216 --> 00:06:25,719 ชะตากรรมนี้จึงจะไม่เกิดซ้ำอีก 57 00:06:25,802 --> 00:06:29,389 แต่พระสนมเอกจะต้องแลกด้วยสิ่งเล็กน้อย 58 00:06:36,229 --> 00:06:39,482 นี่ เหตุใดวันนี้เจ้าจึงเหม่อลอยนัก 59 00:06:41,735 --> 00:06:42,694 เจ้า… 60 00:06:43,278 --> 00:06:44,321 นังแพศยา 61 00:06:44,863 --> 00:06:45,989 เจ้ามาทำอะไรที่นี่ 62 00:06:51,369 --> 00:06:52,370 เสื้อผ้าเจ้า… 63 00:06:53,371 --> 00:06:55,040 เจ้าก็ผูกพันกับข้ามาแต่ชาติปางก่อนงั้นหรือ 64 00:06:55,123 --> 00:06:57,459 เดี๋ยวนะ เจ้าผล็อยหลับหรือไร 65 00:06:59,669 --> 00:07:01,922 ฉันไม่เคยรู้จักเธอในยุคโชซอน 66 00:07:02,631 --> 00:07:04,049 มีบางสิ่งเปลี่ยนแปลงไปงั้นเหรอ 67 00:07:05,926 --> 00:07:07,886 ฉันอยู่ในวังหลวงแน่ๆ 68 00:07:08,553 --> 00:07:09,638 เราอยู่ที่ไหน 69 00:07:11,056 --> 00:07:13,642 จะที่ไหนกันเล่า ตำหนักพระพันปีอย่างไรเล่า 70 00:07:14,225 --> 00:07:15,185 (ตำหนักจากยองจอน) 71 00:07:15,268 --> 00:07:17,729 เจ้านี่ช่างกล้า 72 00:07:18,313 --> 00:07:20,273 ข้าราชบริพารผล็อยหลับได้อย่างไร 73 00:07:20,357 --> 00:07:21,691 ตำหนักพระพันปี 74 00:07:21,775 --> 00:07:22,943 ข้าราชบริพาร 75 00:07:24,486 --> 00:07:25,862 อดีตเปลี่ยนไปแล้ว 76 00:07:26,404 --> 00:07:27,364 ถ้าอย่างนั้น… 77 00:07:28,698 --> 00:07:30,533 ฉันก็เปลี่ยนเรื่องอื่นได้เช่นกัน 78 00:07:33,161 --> 00:07:36,039 ฝ่าบาทเสด็จ! 79 00:07:44,047 --> 00:07:45,006 เขานั่นเอง 80 00:07:55,475 --> 00:07:56,893 อย่ามัวแต่ยืนเฉย 81 00:07:56,977 --> 00:07:58,395 เปิดประตูบัดเดี๋ยวนี้ 82 00:08:00,397 --> 00:08:01,648 เจ้าค่ะ 83 00:08:04,025 --> 00:08:05,694 เจ้าก็เข้าไปด้วย 84 00:08:20,583 --> 00:08:22,585 ระหว่างนี้เขากลายเป็นกษัตริย์ไปแล้ว 85 00:08:23,753 --> 00:08:25,672 พระพันปียังทรงมีพระชนม์ชีพอยู่ 86 00:08:26,548 --> 00:08:28,675 เขาขึ้นครองราชย์ได้ไม่ถึงปี 87 00:08:30,510 --> 00:08:32,762 พระพันปีทรงพระประชวร หลังได้ข่าวการสวรรคตขององค์ชายใหญ่ 88 00:08:32,846 --> 00:08:34,264 และสิ้นพระชนม์หลังจากนั้นไม่กี่วัน 89 00:08:35,056 --> 00:08:36,599 หากพระพันปียังทรงมีพระชนม์ชีพอยู่… 90 00:08:37,267 --> 00:08:38,476 เขาก็คงยัง… 91 00:08:38,560 --> 00:08:41,271 ช่วงประมาณนี้ของปี องค์ชายใหญ่ 92 00:08:41,354 --> 00:08:43,189 มักจะประชวรหนักเสมอ 93 00:08:45,316 --> 00:08:49,320 เพียงคิดว่าเขาจะต้องทนลำบากเพียงใด ในที่ทุรกันดารเช่นนั้น… 94 00:08:52,615 --> 00:08:54,826 ข้าซาบซึ้งใจยิ่งนักที่ฝ่าบาท 95 00:08:55,452 --> 00:08:57,037 ทรงเห็นอกเห็นใจหัวอกคนเป็นแม่ 96 00:08:57,120 --> 00:08:58,955 ลูกก็หนักใจเช่นกัน 97 00:08:59,039 --> 00:09:02,083 ลูกตั้งใจจะส่งจดหมายไปหาเขา ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า 98 00:09:02,167 --> 00:09:05,754 ลูกจะให้พวกเขาส่งน้ำแกงบำรุงกำลัง ที่เสด็จแม่เตรียมไว้ให้เขาด้วย 99 00:09:09,674 --> 00:09:12,469 นางจะนำไปส่งอย่างดี 100 00:09:15,180 --> 00:09:16,222 ฝ่าบาท 101 00:09:18,016 --> 00:09:20,185 จะทรงส่งหม่อมฉันไปหาองค์ชายใหญ่หรือเพคะ 102 00:09:21,061 --> 00:09:24,147 ใช่ ข้าได้ยินว่า เจ้าเคยประจำอยู่ที่ตำหนักซองฮยอน 103 00:09:24,230 --> 00:09:25,774 นำไปส่งให้ดีนะ 104 00:09:25,857 --> 00:09:29,110 ข้ามั่นใจว่าการได้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคย จะทำให้เขาสบายใจ 105 00:09:29,194 --> 00:09:33,198 อย่าลืมเฝ้าดูพระพลานามัยขององค์ชายใหญ่ อย่างใกล้ชิดด้วย 106 00:09:34,157 --> 00:09:35,366 เขายังมีชีวิตอยู่ 107 00:09:36,826 --> 00:09:37,952 ฉันช่วยเขาได้ 108 00:09:41,164 --> 00:09:44,042 เขาถูกแทงที่ท้อง จนไตได้รับความเสียหายครับ 109 00:09:44,125 --> 00:09:47,712 เราผ่าตัดฉุกเฉินไปแล้ว แต่เขาอยู่ในภาวะช็อกจากการเสียเลือด 110 00:09:47,796 --> 00:09:51,257 ตอนนี้เขาแค่ต้องผ่านคืนนี้ไปให้ได้ครับ 111 00:10:04,312 --> 00:10:05,480 เจ้ามาถึงแล้ว 112 00:10:26,376 --> 00:10:28,503 ทุกคนคงเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางไกล 113 00:10:29,587 --> 00:10:30,547 เขายังมีชีวิตอยู่ 114 00:10:32,048 --> 00:10:33,716 พระราชหัตถเลขาจากฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ 115 00:10:34,551 --> 00:10:37,303 พระพันปีพระราชทาน น้ำแกงบำรุงกำลังมาด้วยพ่ะย่ะค่ะ 116 00:10:37,387 --> 00:10:39,180 ข้าคิดว่าจะได้รับพระบรมราชโองการ 117 00:10:39,889 --> 00:10:41,808 ไม่คิดว่าจะได้รับพระราชหัตถเลขากับน้ำแกง 118 00:10:43,852 --> 00:10:46,396 ข้าคงยังไม่ถึงฆาตสินะ 119 00:10:49,983 --> 00:10:51,985 หม่อมฉันจะรีบตั้งโต๊ะเสวยเพคะ 120 00:11:12,922 --> 00:11:14,799 เหตุใดเจ้าจึงสงบปากสงบคำนักเล่า 121 00:11:15,717 --> 00:11:18,428 ข้าเฝ้าคำนึงถึงฝีปากเจื้อยแจ้วของเจ้า 122 00:11:26,978 --> 00:11:28,104 ใต้ฝ่าพระบาท 123 00:11:29,606 --> 00:11:31,691 ทรงไม่เปลี่ยนไปเลยเพคะ 124 00:11:35,361 --> 00:11:36,988 ราวกับเวลาได้หยุดเดิน 125 00:11:46,289 --> 00:11:47,707 แต่เจ้า… 126 00:11:50,335 --> 00:11:51,502 ดูจะเปลี่ยนไปนิดหน่อยนะ 127 00:11:53,922 --> 00:11:56,591 สายตาและจิตวิญญาณของเจ้าแข็งแกร่งขึ้น 128 00:12:00,178 --> 00:12:01,429 แต่เหตุใดเจ้าจึงมาที่นี่ 129 00:12:02,055 --> 00:12:03,014 ข้าประหลาดใจ 130 00:12:03,097 --> 00:12:06,059 ตอนที่ได้ข่าวว่าเสด็จแม่จะส่งเจ้ามา จากบรรดาข้าราชบริพารทั้งหลาย 131 00:12:09,145 --> 00:12:11,981 นางจะนำไปส่งอย่างดี 132 00:12:13,024 --> 00:12:15,652 อันจงต้องมีเหตุผลที่ส่งฉันมา 133 00:12:17,946 --> 00:12:21,282 พระราชหัตถเลขาว่าอย่างไรบ้างเพคะ ทรงไต่ถามสารทุกข์สุกดิบหรือเพคะ 134 00:12:21,366 --> 00:12:22,825 เรื่องนั้นไม่เกี่ยวอันใดกับเจ้า 135 00:12:22,909 --> 00:12:25,328 แม้ข้าจะเป็นคนบาป 136 00:12:25,411 --> 00:12:28,373 ข้าก็ไม่มีวันเปิดพระราชหัตถเลขาจากฝ่าบาท ให้นางในต่ำต้อยดูหรอก 137 00:12:28,998 --> 00:12:30,083 ฉันเป็นเหยื่อล่อ 138 00:12:30,166 --> 00:12:32,210 เขาส่งฉันมาเพื่อใช้เป็นเหยื่อล่อ 139 00:12:35,129 --> 00:12:36,464 ถ้าอย่างนั้น 140 00:12:37,090 --> 00:12:38,216 นั่นคงเป็น… 141 00:12:40,718 --> 00:12:43,137 อย่าเสวยนะเพคะ นั่นยาพิษเพคะ! 142 00:12:48,268 --> 00:12:49,352 ยาพิษงั้นหรือ 143 00:12:50,603 --> 00:12:52,647 เจ้ากล้าใส่ร้ายพระพันปีงั้นหรือ 144 00:12:52,730 --> 00:12:54,232 ไม่ทรงเห็นหรือเพคะ 145 00:12:54,315 --> 00:12:55,942 หม่อมฉันถูกใช้เป็นเหยื่อล่อ 146 00:12:56,442 --> 00:12:58,319 เพื่อให้พระองค์เสวยยาพิษ และสิ้นพระชนม์อย่างเงียบๆ 147 00:12:58,403 --> 00:12:59,362 เฮอะ 148 00:12:59,862 --> 00:13:01,072 เหยื่อล่องั้นหรือ 149 00:13:02,198 --> 00:13:03,408 เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร 150 00:13:04,242 --> 00:13:06,244 เพียงเพราะเราต่อปากต่อคำกันบ้าง ในฐานะ "สหาย" 151 00:13:06,327 --> 00:13:08,621 เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าเจ้ามีความหมายอันใดต่อข้า 152 00:13:11,249 --> 00:13:12,583 หม่อมฉันดีใจเพคะ 153 00:13:12,667 --> 00:13:14,294 หม่อมฉันเป็นเพียงนางใน 154 00:13:14,377 --> 00:13:17,088 ที่ไม่มีใครให้เผยความในใจด้วย นอกจากสุนัขจรจัด 155 00:13:17,171 --> 00:13:19,257 หม่อมฉันดีใจตอนที่พระองค์เสนอตัวมาเป็นสหาย 156 00:13:20,425 --> 00:13:22,343 ทรงเป็นคนแรก 157 00:13:23,803 --> 00:13:25,972 ที่เข้ามารับรู้สิ่งที่อยู่ในใจ ของนางในต่ำต้อยนางนี้ 158 00:13:29,892 --> 00:13:31,185 ตั้งสติหน่อยเถิด 159 00:13:31,811 --> 00:13:33,521 ข้าไม่เคยใส่ใจอันใดเจ้าเลย 160 00:13:33,604 --> 00:13:35,481 ข้าไม่ต้องการความรักความใส่ใจ จากนางในชั้นต่ำ 161 00:13:37,567 --> 00:13:38,776 ลืมไปได้เลย 162 00:13:40,403 --> 00:13:41,529 ทั้งข้า 163 00:13:43,865 --> 00:13:45,241 และความทรงจำของเจ้า 164 00:13:45,325 --> 00:13:46,284 ทรงทราบหรือไม่เพคะ 165 00:13:48,077 --> 00:13:50,371 ตอนนี้หม่อมฉันชอบสายฝนแล้วเพคะ 166 00:13:50,455 --> 00:13:52,665 หม่อมฉันเริ่มชอบความเย็นที่ช่วยชำระล้างของฝน 167 00:13:54,959 --> 00:13:56,627 มันเตือนสติหม่อมฉันว่ายังมีชีวิตอยู่เพคะ 168 00:13:57,211 --> 00:13:59,130 ทีนี้ลองสัมผัสดูเองเถิด 169 00:13:59,213 --> 00:14:00,423 สายน้ำเย็นที่ช่วยชำระล้างนี้ 170 00:14:03,634 --> 00:14:04,886 ข้ายังไม่ตาย 171 00:14:04,969 --> 00:14:06,137 ข้ายังมีชีวิตอยู่ 172 00:14:09,098 --> 00:14:12,268 แม้แต่ตอนที่หม่อมฉันคิดว่าอยากตาย จริงๆ แล้วหม่อมฉันอยากมีชีวิตอยู่เพคะ 173 00:14:13,102 --> 00:14:15,438 หม่อมฉันไม่อยากใช้ชีวิตอย่างที่แล้วมา 174 00:14:15,521 --> 00:14:17,357 แต่หม่อมฉันไม่อยากตายเพคะ 175 00:14:17,940 --> 00:14:18,900 นั่นคือ 176 00:14:19,984 --> 00:14:21,652 สิ่งที่พระองค์ทำให้หม่อมฉันรู้สึกเพคะ 177 00:14:22,570 --> 00:14:24,155 - ความต้องการที่จะมีชีวิตอยู่ - เจ้า… 178 00:14:24,238 --> 00:14:27,116 แม้ชีวิตนี้จะหนักหนาสาหัสจนทนไม่ไหว แต่ก็มีหนทางอื่นให้ใช้ชีวิตเพคะ 179 00:14:27,200 --> 00:14:28,576 พระองค์ต้องทรงตามหาโลกใหม่เพคะ 180 00:14:28,659 --> 00:14:30,912 ไม่ว่าจะเป็นชิงหรือดินแดนอื่น ที่ใดก็ได้ที่ไม่ใช่ที่นี่เพคะ 181 00:14:30,995 --> 00:14:32,622 พระองค์ต้องหนีไปจากที่นี่ 182 00:14:44,008 --> 00:14:46,135 ข้านึกว่าจะสงบปากสงบคำลงบ้างแล้ว 183 00:14:46,219 --> 00:14:47,387 แต่กลับปากเบายิ่งกว่าเดิม 184 00:14:51,224 --> 00:14:53,684 เจ้าพล่ามออกมาโดยไม่ยั้งคิดได้อย่างไร 185 00:14:59,524 --> 00:15:01,234 แต่เจ้าก็เป็นของเจ้าเช่นนั้น 186 00:15:06,114 --> 00:15:07,573 ไม่เคยเปลี่ยนแปลง 187 00:15:41,816 --> 00:15:43,401 เสด็จพี่ส่งเจ้ามางั้นหรือ 188 00:15:43,484 --> 00:15:45,736 มีรับสั่งให้เจ้าเอาหัวน้องชายไปถวายงั้นหรือ 189 00:15:45,820 --> 00:15:49,115 คิดเสียว่าพวกเราเป็นกองโจรที่จากไปมือเปล่า หลังจากโง่เขลาเฝ้าตาม 190 00:15:49,198 --> 00:15:51,534 กองทหารและข้าราชบริพารขึ้นเขามา 191 00:15:51,617 --> 00:15:54,203 เช่นนั้นพระองค์จะไม่สบายพระทัยกว่าหรือ 192 00:15:57,457 --> 00:15:58,416 ไม่นะ 193 00:16:18,478 --> 00:16:20,271 ตอนนี้เป็นโอกาสให้เจ้าหนีไปแล้ว 194 00:16:20,354 --> 00:16:21,939 ไม่ เราต้องไปด้วยกันเพคะ 195 00:16:22,023 --> 00:16:23,274 ไม่มีเวลาแล้ว เจ้าต้องไปซ่อนตัว 196 00:16:23,357 --> 00:16:26,110 หม่อมฉันบอกแล้วไม่ใช่หรือเพคะ หม่อมฉันกำลังพยายามช่วยพระองค์อยู่ 197 00:16:26,194 --> 00:16:28,237 ใต้ฝ่าพระบาทต้องมีชีวิตรอด เขาถึงจะมีชีวิตอยู่ได้ 198 00:16:32,074 --> 00:16:33,493 - "เขา" งั้นหรือ - เพคะ 199 00:16:34,202 --> 00:16:35,077 เขา 200 00:16:35,661 --> 00:16:37,371 มีค่ายิ่งกว่าชีวิตสำหรับหม่อมฉันเพคะ 201 00:16:37,914 --> 00:16:39,248 หม่อมฉันยิ้มได้ก็เพราะเขา 202 00:16:39,332 --> 00:16:41,250 ในที่สุดหม่อมฉันก็หายใจหายคอออกเพคะ 203 00:16:41,334 --> 00:16:44,462 เช่นเดียวกับที่พระองค์เคยช่วยหม่อมฉันไว้ หม่อมฉันก็อยากช่วยเขาเพคะ 204 00:16:45,880 --> 00:16:47,381 หม่อมฉันยอมแพ้ตอนนี้ไม่ได้เพคะ 205 00:16:50,384 --> 00:16:52,386 เจ้าเจอคนเช่นนั้นแล้วหรือ 206 00:16:52,470 --> 00:16:54,180 ทีนี้ข้าก็เข้าใจแล้ว 207 00:16:54,263 --> 00:16:57,016 ว่าเหตุใดดวงตาของเจ้า จึงเปี่ยมไปด้วยความกล้าหาญ 208 00:17:06,359 --> 00:17:07,944 ไม่ต้องห่วง 209 00:17:11,322 --> 00:17:12,698 ข้าจะมีชีวิตต่อไป 210 00:17:14,784 --> 00:17:16,744 ข้าเป็นที่รังเกียจเดียดฉันท์ของคนมากมาย… 211 00:17:18,412 --> 00:17:19,539 ข้าไม่ตายง่ายๆ หรอก 212 00:18:01,122 --> 00:18:02,665 สุดท้าย… 213 00:18:26,397 --> 00:18:27,481 ไม่นะ… 214 00:18:28,107 --> 00:18:29,066 ชินซอรี 215 00:18:29,150 --> 00:18:30,901 คุณเซกเย รู้สึกตัวแล้วเหรอคะ 216 00:18:31,444 --> 00:18:32,695 ท่านประธานครับ 217 00:18:32,778 --> 00:18:34,655 ผมจะไปตามหมอนะครับ 218 00:18:36,699 --> 00:18:38,576 คุณเซกเย เป็นอะไรหรือเปล่าคะ 219 00:18:40,870 --> 00:18:43,164 เกิดอะไรขึ้นครับ ชินซอรี… 220 00:18:43,789 --> 00:18:46,125 อย่าเพิ่งขยับตัวค่ะ แผลจะปริเอานะคะ 221 00:18:47,543 --> 00:18:49,754 คุณเพิ่งถูกย้ายตัวมาจากห้องไอซียู 222 00:18:49,837 --> 00:18:51,255 คุณหมอสั่งห้ามไม่ให้คุณขยับตัวค่ะ 223 00:18:52,590 --> 00:18:54,300 เขาเพิ่งรู้สึกตัวครับ 224 00:18:54,383 --> 00:18:56,344 รู้สึกยังไงบ้างครับ คนไข้ 225 00:18:56,927 --> 00:18:58,679 - คุณซน - ท่านประธาน 226 00:18:59,430 --> 00:19:00,514 ชินซอรีอยู่ไหน 227 00:19:01,766 --> 00:19:02,683 ชินซอรี 228 00:19:03,517 --> 00:19:05,936 พวกแกสองคนมาทำอะไรที่นี่ 229 00:19:06,020 --> 00:19:08,105 อย่ามาเสียเวลากับฉันเลย ไปเยี่ยมเซกเยเถอะ 230 00:19:08,189 --> 00:19:10,274 ไปคุยกับหมอของเขาที 231 00:19:10,358 --> 00:19:12,693 ถ้าเซกเยฟื้น แทฮีบอกว่าจะโทรมาบอกค่ะ 232 00:19:12,777 --> 00:19:15,237 เธอเป็นคนในครอบครัวหรือไง พวกแกต่างหากล่ะ! 233 00:19:15,321 --> 00:19:16,947 พ่อแม่เขาก็ไม่มี 234 00:19:17,031 --> 00:19:20,660 เขาเป็นหลานชายคนเดียวของพวกแก แล้วยังดูแลเขาไม่ได้อีกเหรอ 235 00:19:20,743 --> 00:19:22,578 เราก็โตมาแบบไม่มีพ่อเหมือนกัน 236 00:19:22,662 --> 00:19:25,498 คุณพ่อสนใจแต่พี่จินอู ไม่เคยเหลียวแลเราเลย 237 00:19:25,581 --> 00:19:28,250 เราจะไปแสดงความรักกับเขาได้ยังไง ในเมื่อเราเองก็ไม่เคยได้รับมัน 238 00:19:28,334 --> 00:19:30,795 ทำไมพี่ต้องพูดขึ้นมาตอนนี้ด้วย 239 00:19:30,878 --> 00:19:32,421 คุณพ่อจะเสียใจนะ 240 00:19:32,505 --> 00:19:34,090 อะไรก็หลานชายๆ! 241 00:19:34,173 --> 00:19:36,717 คุณพ่อ พวกเราก็ลูกคุณพ่อนะคะ 242 00:19:36,801 --> 00:19:38,302 เลิกจมอยู่กับอดีตได้แล้ว 243 00:19:38,386 --> 00:19:40,137 ลองมองไปข้างหน้า หรืออย่างน้อยก็มองรอบๆ ตัวบ้าง 244 00:19:40,221 --> 00:19:41,555 ช่วงนี้ก็ลองดูบ้างสิคะ! 245 00:19:43,057 --> 00:19:44,684 ไอ้ลูกคนนี้… 246 00:19:55,361 --> 00:19:57,655 เขาจะออกจากโรงพยาบาลได้เมื่อไรคะ 247 00:19:57,738 --> 00:19:59,031 คุณนี่ใจร้อนจัง 248 00:19:59,115 --> 00:20:00,908 เขาเพิ่งฟื้น เราต้องเฝ้าดูอาการเขาก่อนค่ะ 249 00:20:02,284 --> 00:20:03,244 คนไข้คะ 250 00:20:11,335 --> 00:20:12,628 ผมหาคุณชินซอรีไม่เจอครับ 251 00:20:12,712 --> 00:20:14,422 เธอไม่อยู่ทั้งที่ร้านอาหารและที่บ้าน 252 00:20:14,964 --> 00:20:16,090 ติดต่อไม่ได้เลยครับ 253 00:20:16,173 --> 00:20:18,551 ตำรวจก็ไม่มีหลักฐานอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลยครับ 254 00:20:18,634 --> 00:20:20,511 มีแต่ความสงสัยและหลักฐานแวดล้อม 255 00:20:21,887 --> 00:20:24,640 ไปเอาเทปจากห้องสอบปากคำมา และเตรียมการตอบกลับ 256 00:20:24,724 --> 00:20:27,351 จัดฉากให้เป็นการสืบสวนที่ไม่เป็นธรรม และตำรวจขาดความสามารถ 257 00:20:27,435 --> 00:20:29,311 - เขามานั่นแล้ว - มาแล้ว! 258 00:20:29,395 --> 00:20:30,813 ท่านประธานใหญ่ชเว เรื่องพยาบาล… 259 00:20:30,896 --> 00:20:33,441 - คุณยอมรับข้อกล่าวหาไหมครับ - มีอะไรจะพูดไหมคะ 260 00:20:33,524 --> 00:20:34,442 มีความเห็นอะไรไหมคะ 261 00:20:34,525 --> 00:20:36,485 ประธานชาเซกเยถูกทำร้ายเมื่อคืน… 262 00:20:39,113 --> 00:20:41,240 ชินซอรีอยู่ไหน นายทำอะไรลงไป 263 00:20:42,199 --> 00:20:44,410 เซกเย นายฟื้นแล้วสินะ 264 00:20:44,493 --> 00:20:46,287 โล่งอกไปที 265 00:20:46,912 --> 00:20:48,247 บอกมาว่าเธออยู่ไหน 266 00:20:51,542 --> 00:20:53,669 นี่ มาถามหาเธอกับฉันทำไม 267 00:20:54,962 --> 00:20:56,297 นายน่าจะปกป้องเธอให้ได้สิ 268 00:20:56,380 --> 00:20:57,840 อะไร นายหาเธอไม่เจอเหรอ 269 00:20:57,923 --> 00:20:58,966 เธอหนีไปหรือไง 270 00:21:01,802 --> 00:21:02,678 แต่ก็นะ 271 00:21:02,762 --> 00:21:05,806 คนที่ยืนเคียงข้างนาย คงเหมือนมีมีดจ่อคออยู่ตลอด 272 00:21:05,890 --> 00:21:07,725 คนที่มีสติสตังหน่อย 273 00:21:08,225 --> 00:21:09,435 ก็คงหนีแหละ 274 00:21:09,518 --> 00:21:10,603 ไอ้ลูก… 275 00:21:11,520 --> 00:21:13,105 เซกเย เป็นอะไรหรือเปล่า 276 00:21:16,066 --> 00:21:18,277 ฉันไม่ได้ทำอะไรเธอเลยจริงๆ นะ 277 00:21:19,069 --> 00:21:19,987 รีบหาเธอให้เจอล่ะ 278 00:21:21,113 --> 00:21:22,615 อย่าให้ฉันเจอก่อน 279 00:21:23,616 --> 00:21:25,493 - เป็นอะไรไหม - ไอ้สารเลว… 280 00:21:25,576 --> 00:21:26,702 คุณชาเซกเย! 281 00:21:27,203 --> 00:21:28,621 เป็นอะไรหรือเปล่าครับ 282 00:21:28,704 --> 00:21:30,122 - ไอ้เวร… - พอได้แล้ว! 283 00:21:30,206 --> 00:21:31,165 ท่านประธานใหญ่ 284 00:21:35,586 --> 00:21:37,963 แจ้งความคนหายไว้ได้ครับ 285 00:21:38,047 --> 00:21:40,090 แต่ถ้าไม่มีอะไรน่าสงสัย เราก็สืบสวนไม่ได้ครับ 286 00:21:40,174 --> 00:21:43,385 เราดำเนินการได้ทันที ถ้าญาติสนิทของเธอแจ้งความ… 287 00:21:43,469 --> 00:21:44,720 เธอไม่มีญาติ 288 00:21:44,804 --> 00:21:46,680 คุณย่าของเธอเพิ่งเสียได้ไม่นาน 289 00:21:51,477 --> 00:21:53,020 ช่วยทำอะไรสักอย่างหน่อยสิ 290 00:21:59,151 --> 00:22:00,152 คุณชาเซกเย 291 00:22:01,779 --> 00:22:03,614 อาการคุณดูไม่ค่อยดีเลย 292 00:22:04,323 --> 00:22:05,449 ไม่เป็นไรแน่นะครับ 293 00:22:07,701 --> 00:22:11,372 คนที่ยืนเคียงข้างนาย คงเหมือนมีมีดจ่อคออยู่ตลอด 294 00:22:11,455 --> 00:22:13,415 คนที่มีสติสตังหน่อย 295 00:22:14,250 --> 00:22:15,334 ก็คงหนีแหละ 296 00:22:20,089 --> 00:22:22,216 ท่านประธาน! เป็นอะไรไหมครับ 297 00:22:22,299 --> 00:22:24,176 มาทำอะไรที่นี่ครับ 298 00:22:26,846 --> 00:22:27,972 ผมหาเธอไม่เจอ 299 00:22:30,182 --> 00:22:32,309 เธอหนีไปจริงๆ เหรอ 300 00:22:33,853 --> 00:22:35,896 ถ้าเธอแค่หนีไปเฉยๆ ก็คงจะดี 301 00:22:35,980 --> 00:22:38,023 ตราบใดที่เธอปลอดภัย 302 00:22:39,650 --> 00:22:40,734 ท่านประธาน ก่อนอื่นไป… 303 00:22:43,571 --> 00:22:46,031 ผมว่าคุณไม่ควรมาเป็นห่วงคุณชินซอรีตอนนี้นะครับ 304 00:22:46,115 --> 00:22:47,408 กลับไปโรงพยาบาลกันก่อนเถอะ 305 00:22:47,491 --> 00:22:49,159 ค่อยๆ ระวังนะครับ 306 00:22:53,163 --> 00:22:55,332 ทำไมตำรวจสืบสวนไปไม่ถึงไหนเลย 307 00:22:55,416 --> 00:22:57,001 ฉันกังวลจนจะไม่ไหวแล้วนะ 308 00:22:57,084 --> 00:22:59,712 ตำรวจกำลังสืบสวนอยู่ ใจเย็นๆ ไว้ก่อนเถอะ 309 00:23:02,631 --> 00:23:05,217 อ้าว แกไม่เป็นไรแล้วเหรอ 310 00:23:07,636 --> 00:23:10,055 ออกมาเดินแบบนี้จะดีเหรอ 311 00:23:11,724 --> 00:23:13,350 ผมหาชินซอรีไม่เจอครับ 312 00:23:13,976 --> 00:23:16,645 ผมว่าน่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ 313 00:23:18,772 --> 00:23:19,940 แต่ผมหาเธอไม่เจอครับ 314 00:23:27,364 --> 00:23:29,199 ช่วยผมหน่อยนะครับ คุณปู่ 315 00:23:45,549 --> 00:23:47,051 เราเจอตัวคุณชินซอรีแล้วครับ 316 00:23:47,718 --> 00:23:49,011 เราเจอเธอแล้ว 317 00:23:49,887 --> 00:23:50,846 แต่ตอนนี้เธอ… 318 00:23:50,930 --> 00:23:52,640 - ขอโทษครับ - ขอโทษด้วยนะคะ 319 00:24:16,580 --> 00:24:17,915 พวกเขาบอกว่าเธอหมดสติครับ 320 00:24:27,841 --> 00:24:29,510 คุณเป็นผู้ดูแลของเธอเหรอคะ 321 00:24:32,054 --> 00:24:33,138 เกิดอะไรขึ้นกับเธอครับ 322 00:24:33,222 --> 00:24:34,431 เราคิดว่าน่าจะแค่ชั่วคราว 323 00:24:34,515 --> 00:24:36,517 แต่เธอไม่มีการตอบสนองเลยค่ะ 324 00:24:36,600 --> 00:24:38,102 ใช้เวลาสักพักเลยกว่าจะระบุตัวเธอได้ 325 00:24:38,185 --> 00:24:41,355 คุณควรย้ายเธอไปโรงพยาบาลที่ใหญ่กว่านี้ เพื่อตรวจให้ละเอียดนะคะ 326 00:24:42,147 --> 00:24:43,607 ชินซอรี ทำไม… 327 00:25:12,553 --> 00:25:14,555 หม่อมฉันขอแสดงความยินดีจากใจเพคะ 328 00:25:18,726 --> 00:25:20,728 โทษทัณฑ์ของพระสนมเอกจบลงแล้วเพคะ 329 00:25:21,979 --> 00:25:23,856 จากนี้ทรงเป็นอิสระจากความเจ็บปวดแล้วเพคะ 330 00:25:24,898 --> 00:25:25,983 ความเจ็บปวด… 331 00:25:26,608 --> 00:25:28,819 ตัดเส้นใยแห่งความสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิงให้ขาดสะบั้น 332 00:25:28,902 --> 00:25:31,405 ไม่ว่าจะเส้นใยอับโชคหรือชะตาลิขิต 333 00:25:32,156 --> 00:25:35,200 และพระสนมเอกก็จะไม่สูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก 334 00:25:35,284 --> 00:25:37,745 หรือต้องเสียน้ำตาเพื่อพวกเขาอีกเพคะ 335 00:25:37,828 --> 00:25:40,873 ทรงทนทุกข์ทรมานมามากแล้ว 336 00:25:43,000 --> 00:25:44,043 ใช่ 337 00:25:46,170 --> 00:25:47,087 ข้าทุกข์นัก 338 00:25:47,171 --> 00:25:49,256 ทรมานแสนสาหัสจนข้าแทบทนไม่ไหว 339 00:25:49,339 --> 00:25:51,842 ไม่จำเป็นต้องทนทุกข์อีกต่อไปแล้วเพคะ 340 00:25:52,593 --> 00:25:54,428 จนกว่าจะพร้อมที่จะไปสู่ภพหน้า 341 00:25:54,511 --> 00:25:57,848 พระสนมเอกสามารถอยู่ที่นี่ และตามหาความสงบสุขได้เพคะ 342 00:25:57,931 --> 00:26:01,060 นี่คือรางวัลที่สวรรค์ประทานให้พระสนมเอกเพคะ 343 00:26:07,608 --> 00:26:08,734 สงบดียิ่งนัก 344 00:26:11,779 --> 00:26:13,238 ไม่ได้ยินแม้เสียงลม 345 00:26:16,450 --> 00:26:17,785 เงียบยิ่งนัก 346 00:26:17,868 --> 00:26:19,745 ด้วยเหตุนั้นนางจิ้งจอกจึงเลือกที่จะอยู่ 347 00:26:19,828 --> 00:26:21,121 ในที่ที่ไม่ใช่ทั้งอดีตและปัจจุบัน 348 00:26:21,205 --> 00:26:23,999 ไม่ใช่ทั้งโลกของคนตายและโลกของคนเป็น 349 00:26:24,083 --> 00:26:25,584 เพราะความเจ็บปวดที่เจาะลึกไปถึงวิญญาณ 350 00:26:25,667 --> 00:26:29,713 ขับไล่ความทรงจำที่เจ็บปวด รวมถึงความทรงจำดีๆ ของนางไปด้วย 351 00:26:29,797 --> 00:26:32,841 ว่ากันว่าสมองมนุษย์จะปิดตาย ถ้าความเจ็บปวดมันเกินจะรับไหว 352 00:26:32,925 --> 00:26:34,134 คงจะเป็นอย่างนั้นสินะคะ 353 00:26:34,218 --> 00:26:36,804 นางอดทนจนถึงจุดแตกหัก 354 00:26:37,888 --> 00:26:40,808 แต่ถึงอย่างไร นางก็ไม่ควรสูญเสียความเป็นตัวเอง 355 00:26:42,101 --> 00:26:46,396 นางต้องรู้สึกตัวว่าความสงบสุขที่ว่างเปล่า ก็ไม่ต่างอะไรจากคุก 356 00:26:46,480 --> 00:26:48,524 เรื่องราวลึกซึ้งกินใจมากค่ะ 357 00:26:49,024 --> 00:26:52,611 แต่แม่หมอคะ ฉันจะได้เป็นนางเอกเมื่อไหร่คะ 358 00:26:52,694 --> 00:26:54,988 ทุกสิ่งทุกอย่างมีเวลาของมันเอง 359 00:26:55,072 --> 00:26:56,782 เมื่อเวลานั้นมาถึง 360 00:26:56,865 --> 00:26:59,409 จะก้าวต่อไปข้างหน้าหรือติดอยู่ที่เดิม… 361 00:27:01,120 --> 00:27:02,663 คำตอบจะเปิดเผยออกมาเอง 362 00:27:20,764 --> 00:27:22,141 ทำไมเธอยังไม่รู้สึกตัวล่ะครับ 363 00:27:22,224 --> 00:27:23,600 เธอไม่ได้รับบาดเจ็บเลยด้วยซ้ำ 364 00:27:23,684 --> 00:27:25,894 เรื่องนี้เกิดขึ้นได้ แม้จะไม่มีแผลภายนอกครับ 365 00:27:25,978 --> 00:27:27,813 เวลาสมองกระเทือนอย่างรุนแรงจนรับไม่ได้ 366 00:27:27,896 --> 00:27:30,023 มันจะปิดการทำงานของจิตสำนึก เพื่อปกป้องตัวเอง 367 00:27:30,107 --> 00:27:31,984 เรียกได้ว่าเป็นกลไกการหลบหนีประเภทหนึ่ง 368 00:27:32,067 --> 00:27:33,277 ถ้าอย่างนั้นผมต้องทำยังไงครับ 369 00:27:34,653 --> 00:27:36,280 ผมยินดีที่จะทำทุกอย่างครับ 370 00:27:36,363 --> 00:27:38,240 แค่คอยอยู่ข้างๆ และพูดคุยกับเธอก็พอครับ 371 00:27:38,866 --> 00:27:41,577 มีโอกาสที่เธอจะได้ยินเสียงคุณครับ 372 00:27:51,461 --> 00:27:54,298 ช่วงนี้ประธานชาเซกเย ไม่ได้ติดต่อกับสมาชิกในครอบครัวเลยครับ 373 00:27:54,381 --> 00:27:57,676 เขาไปๆ มาๆ แค่ออฟฟิศกับโรงพยาบาล 374 00:27:57,759 --> 00:27:59,803 โรงพยาบาลเหรอ หมายถึงผู้หญิงคนนั้นเหรอ 375 00:27:59,887 --> 00:28:02,598 ครับ เธอนอนโคม่าอยู่ครับ 376 00:28:04,558 --> 00:28:08,228 คอยจับตาดูชาเซกเยเอาไว้ จนกว่าจะถึงงานแถลงข่าว 377 00:28:09,938 --> 00:28:12,316 รายงานพฤติกรรมผิดปกติทันที 378 00:28:15,068 --> 00:28:18,405 ชีวิตเธอนี่เจอแต่มรสุมรุมเร้าจริงๆ นะ 379 00:28:18,488 --> 00:28:20,782 ชีวิตเธอมันเป็นคอร์สวิ่งข้ามสิ่งกีดขวางหรือไง 380 00:28:26,622 --> 00:28:27,998 ค่ะ ท่านประธาน 381 00:28:28,081 --> 00:28:30,125 ฉันเหรอคะ จะอยู่ไหนได้ล่ะคะ 382 00:28:31,376 --> 00:28:32,544 ฉันก็อยู่บ้านน่ะสิ 383 00:28:32,628 --> 00:28:34,713 เรื่องฟ้องพวกเกรียนคีย์บอร์ดไปถึงไหนแล้วคะ 384 00:28:36,632 --> 00:28:38,175 ฉันไม่ยอมความแน่นอนค่ะ 385 00:28:38,759 --> 00:28:39,843 ค่ะ 386 00:28:51,313 --> 00:28:52,314 สวัสดีครับ 387 00:28:52,814 --> 00:28:54,024 ค่ะ สวัสดี 388 00:28:55,567 --> 00:28:56,693 คุณลาออกหรือยังคะ 389 00:28:56,777 --> 00:28:58,570 ยังครับ แต่ผมออกแน่ครับ 390 00:28:58,654 --> 00:29:02,241 แต่ยังไงตามมารยาท ผมก็ควรไปบอกลาประธานฮงด้วยตัวเอง 391 00:29:03,325 --> 00:29:04,368 มารยาทเหรอ แหงละ 392 00:29:04,451 --> 00:29:06,745 ยังไงคุณก็ตัดสินใจถูกแล้วละค่ะ 393 00:29:06,828 --> 00:29:09,748 ไม่ว่าฉันจะมองยังไงนะ คุณแบคกวังนัม 394 00:29:09,831 --> 00:29:11,416 คุณก็ไม่เหมาะกับการเป็นผู้จัดการเลย 395 00:29:11,500 --> 00:29:12,960 ไปหาทางที่ใช่สำหรับตัวเองเถอะ 396 00:29:19,633 --> 00:29:21,009 ฉันต้องตาบอดแน่นอนเลย 397 00:29:21,593 --> 00:29:23,428 ไปเห็นอะไรดีในตัวนางกันนะ 398 00:29:25,973 --> 00:29:27,808 (ชินซอรี) 399 00:29:39,319 --> 00:29:41,905 ท่านประธาน มีแขกมาขอพบครับ 400 00:29:42,739 --> 00:29:45,450 เธอบอกว่ามีอะไรจะบอกเกี่ยวกับคุณชินซอรี 401 00:29:48,620 --> 00:29:49,579 อ้อ 402 00:30:04,261 --> 00:30:06,430 บอกตามตรง 403 00:30:07,055 --> 00:30:09,141 พักหลังฉันกลายเป็นร่างทรงของวิญญาณดวงนึงค่ะ 404 00:30:09,224 --> 00:30:11,018 พอได้สติ ฉันก็สมองเบลอนิดหน่อย 405 00:30:11,101 --> 00:30:13,145 จนไม่รู้ว่าอะไรจริง อะไรไม่จริง 406 00:30:13,228 --> 00:30:14,730 ฉันไปบ้านเธอมา 407 00:30:14,813 --> 00:30:17,190 แล้วพวกเขาก็บอกว่าเธอยังไม่รู้สึกตัวเลย 408 00:30:17,274 --> 00:30:21,153 แต่ฉันก็ยังรู้สึกว่าต้องมา และอย่างน้อยก็พูดอะไรกับคุณสักหน่อย 409 00:30:21,236 --> 00:30:24,114 ผมไม่รู้หรอกนะว่าคุณจะมาต้มตุ๋นใครเรื่องอะไร 410 00:30:25,032 --> 00:30:26,992 แต่คุณควรไสหัวไป ตอนที่ผมยังพูดดีด้วยอยู่ 411 00:30:27,075 --> 00:30:28,160 ก่อนที่ผมจะเรียกตำรวจ 412 00:30:28,243 --> 00:30:30,287 อย่าเพิ่งโกรธ ฟังฉันก่อนเถอะนะคะ 413 00:30:30,370 --> 00:30:33,123 ถึงคนอื่นจะไม่รู้ แต่คุณก็ควรรู้ไว้ 414 00:30:33,206 --> 00:30:35,292 ซอรีไปเพื่อช่วยคุณ 415 00:30:35,375 --> 00:30:37,502 เพื่อช่วยชีวิตคุณ 416 00:30:37,586 --> 00:30:39,880 เธอยอมทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างและกลับไป 417 00:30:39,963 --> 00:30:40,964 ออกไปครับ 418 00:30:41,798 --> 00:30:42,799 ออกไป 419 00:30:43,592 --> 00:30:44,718 เดี๋ยวนี้เลย 420 00:30:47,637 --> 00:30:49,765 โธ่… 421 00:31:04,613 --> 00:31:07,699 ถึงคนอื่นจะไม่รู้ แต่คุณก็ควรรู้ไว้ 422 00:31:07,783 --> 00:31:10,077 ซอรีไปเพื่อช่วยคุณ 423 00:31:10,911 --> 00:31:11,912 ไร้สาระ 424 00:31:12,579 --> 00:31:14,414 เพื่อช่วยชีวิตคุณ 425 00:31:14,498 --> 00:31:17,501 เธอยอมทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างและกลับไป 426 00:31:44,778 --> 00:31:46,571 ฟังนะ ชาเซกเย 427 00:31:47,322 --> 00:31:49,324 เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึง 428 00:31:49,408 --> 00:31:51,201 เราไปชมดอกซันซูยูกันเถอะ 429 00:31:51,701 --> 00:31:54,037 เอากลีบดอกสีเหลืองมาทำจอนดอกไม้ 430 00:31:54,121 --> 00:31:56,665 พอฤดูร้อน เราก็จะเพลิดเพลินกับดอกมธุรดาที่บานเต็มสวน 431 00:31:56,748 --> 00:31:58,750 ระหว่างที่กินลูกพีช 432 00:31:58,834 --> 00:32:01,962 หรือกลับไปทะเลเพื่อชมกุหลาบทะเล 433 00:32:02,546 --> 00:32:05,757 พอถึงฤดูใบไม้ร่วง ทำมงกุฎดอกเบญจมาศให้ฉันด้วยนะ 434 00:32:06,341 --> 00:32:08,718 เราเดินจับมือกันไปชมใบไม้เปลี่ยนสีด้วยก็ได้ 435 00:32:09,678 --> 00:32:12,681 ขอให้เราได้ใช้เวลาทั้งสี่ฤดูด้วยกันแบบนั้น 436 00:32:22,732 --> 00:32:23,817 ชินซอรี 437 00:33:16,912 --> 00:33:17,871 สิ่งนี้ 438 00:33:18,497 --> 00:33:20,373 มาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อใด 439 00:33:29,174 --> 00:33:32,344 ไลน์เครื่องสำอางใหม่ของโมชังกรุ๊ป ทำยอดขายได้เป็นอันดับหนึ่ง 440 00:33:32,427 --> 00:33:35,096 ในยุโรปตะวันออก คุณเซกเยคะ 441 00:33:36,932 --> 00:33:37,974 คุณเซกเยคะ 442 00:33:39,893 --> 00:33:40,894 คุณเซกเยคะ 443 00:33:44,397 --> 00:33:47,901 ขอโทษครับ เมื่อคืนผมนอนไม่ค่อยหลับ 444 00:33:49,152 --> 00:33:50,487 เชิญพูดต่อเลยครับ 445 00:33:51,738 --> 00:33:53,949 อาการของคุณชินซอรียังเหมือนเดิมเหรอคะ 446 00:33:57,118 --> 00:33:59,704 รอไปเรื่อยๆ ไม่เหนื่อยเหรอคะ 447 00:33:59,788 --> 00:34:01,414 โดยไม่รู้เลยว่าเธอจะฟื้นไหม 448 00:34:01,957 --> 00:34:04,793 หรือเธอจะอาการดีขึ้นไหม 449 00:34:08,672 --> 00:34:10,173 อย่าเข้าใจผิดนะคะ 450 00:34:11,424 --> 00:34:13,134 ฉันแค่พูดเพราะเป็นห่วง 451 00:34:16,346 --> 00:34:18,014 การเฝ้ารอโดยไม่เห็นจุดจบ 452 00:34:19,516 --> 00:34:21,184 ทำให้ชีวิตเราแห้งเหือดค่ะ 453 00:34:21,685 --> 00:34:25,105 และการรอก็ไม่ได้รับประกันคำตอบที่เราหวังด้วย 454 00:34:37,450 --> 00:34:38,702 คุณเซกเยคะ 455 00:34:39,494 --> 00:34:41,830 คุณเคยไปพิพิธภัณฑ์ฝั่งตรงข้ามไหมคะ 456 00:34:43,582 --> 00:34:45,625 ที่นั่นมีภาพวาดน่าสนใจอยู่นะ 457 00:34:47,043 --> 00:34:49,462 ผู้ซื้อที่แวะไปเมื่อไม่นานมานี้ สนใจภาพนั้นมากเลยค่ะ 458 00:34:49,546 --> 00:34:51,840 เธอบอกว่าภาพนั้นเหมือนมีเรื่องราวเบื้องหลัง 459 00:34:52,882 --> 00:34:55,135 มันถูกไฟไหม้ไปครึ่งนึง แต่เป็นภาพวาดของนางใน 460 00:34:56,553 --> 00:34:59,180 เธอหน้าเหมือนใครบางคนที่ฉันรู้จักเลยค่ะ 461 00:35:00,890 --> 00:35:03,893 เธอหน้าตาเหมือนคุณชินซอรีมากเลยค่ะ 462 00:35:04,853 --> 00:35:06,313 นางในในภาพวาดนั้น 463 00:35:08,982 --> 00:35:10,817 นี่คือหินน้ำเกลือหรือไม่นะ 464 00:35:15,739 --> 00:35:17,907 แต่ข้าไม่เคยไปทะเลนะ 465 00:35:23,830 --> 00:35:25,624 มันดูเหมือนภาพวาดธรรมดาๆ 466 00:35:25,707 --> 00:35:28,710 แต่ภาพวาดนี้มีความลับสองเรื่องค่ะ 467 00:35:28,793 --> 00:35:29,878 ในยุคสมัยโชซอน 468 00:35:29,961 --> 00:35:33,340 ใบหน้าของสตรีแทบจะไม่เคยถูกวาดภาพเก็บไว้ 469 00:35:33,423 --> 00:35:37,135 ตามความเชื่อของลัทธิขงจื๊อ ที่แยกผู้ชายและผู้หญิงออกจากกัน 470 00:35:37,218 --> 00:35:38,887 ดังนั้นภาพวาดนี้ 471 00:35:39,512 --> 00:35:41,556 น่าจะถูกวาดขึ้นมาลับๆ ค่ะ 472 00:35:43,308 --> 00:35:46,436 ค่อนข้างเหลือเชื่อเลย เรียกว่าแฝดคนละฝาได้เลยค่ะ 473 00:35:47,145 --> 00:35:49,481 เห็นหนังสือที่อยู่ข้างล่างไหมคะ 474 00:35:49,564 --> 00:35:52,901 มันมีชื่อว่าบันทึกตำหนักซองฮยอน และครั้งหนึ่งเคยเป็นของ 475 00:35:52,984 --> 00:35:55,487 องค์ชายใหญ่ชองฮอน พระอนุชาของพระเจ้าอันจงค่ะ 476 00:35:55,570 --> 00:36:00,158 องค์ชายโชคร้ายที่หายสาบสูญระหว่างถูกเนรเทศ หลังจากเกิดเรื่องอื้อฉาวขึ้น 477 00:36:00,241 --> 00:36:02,160 ตอนที่มันกลับมาถึงเกาหลีเมื่อหนึ่งปีก่อนนี่เอง 478 00:36:02,243 --> 00:36:04,663 ไม่มีใครคาดคิดว่ามันจะโด่งดังขึ้นมา 479 00:36:04,746 --> 00:36:07,749 เพราะยังไงประวัติศาสตร์ ก็เขียนโดยผู้ชนะเท่านั้น 480 00:36:07,832 --> 00:36:09,626 หน้าที่เปิดค้างไว้ 481 00:36:09,709 --> 00:36:13,588 คือบันทึกสุดท้ายที่องค์ชายใหญ่ชองฮอนทิ้งไว้ ก่อนที่จะหายสาบสูญไปค่ะ 482 00:36:13,672 --> 00:36:16,549 มันเขียนถึงข้อเท็จจริง ไม่ใช่ประวัติศาสตร์ตามพระราชพงศาวดาร 483 00:36:16,633 --> 00:36:19,594 "บันทึกในวันจองชุก เดือนสิบ ปีบยองโอ" 484 00:36:19,678 --> 00:36:22,847 "ห่าฝนที่กระทบลงบนหลังคาตลอดทั้งคืน ซาลงแล้ว" 485 00:36:23,640 --> 00:36:26,351 ข้าใช้น้ำฝนที่รองไว้ 486 00:36:27,102 --> 00:36:29,813 มาล้างเนื้อล้างตัวแต่เช้าตรู่ 487 00:36:30,980 --> 00:36:32,649 วันนี้ต่างจากเมื่อวาน 488 00:36:33,775 --> 00:36:35,985 นางกำลังจะมาที่นี่ 489 00:36:51,251 --> 00:36:52,836 เจ้ากำลังเดินทางมาใช่หรือไม่ 490 00:36:53,962 --> 00:36:55,004 มาหาข้างั้นหรือ 491 00:36:58,466 --> 00:37:00,969 ข้าพยายามไม่คิดคำนึงถึงเจ้า 492 00:37:01,720 --> 00:37:03,888 เหตุใดเจ้าจึงมาหาข้าในครานี้ 493 00:37:04,514 --> 00:37:06,641 แทนที่จะเจ็บปวดด้วยความโหยหา 494 00:37:06,725 --> 00:37:09,728 เกลียดชังข้าเสียคงจะดีกว่าสำหรับเจ้า 495 00:37:11,396 --> 00:37:13,314 ข้าต้องขับไล่ไสส่งเจ้าด้วยถ้อยคำบาดหู 496 00:37:14,274 --> 00:37:16,234 แม้มันจะทำให้ใจของเจ้าแหลกสลาย 497 00:37:17,485 --> 00:37:19,529 นั่นคือหนทางที่จะช่วยให้เจ้ารอด 498 00:37:19,612 --> 00:37:20,488 เหยื่อล่องั้นหรือ 499 00:37:20,572 --> 00:37:22,198 เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร 500 00:37:22,824 --> 00:37:24,868 เพียงเพราะเราต่อปากต่อคำกันบ้าง ในฐานะ "สหาย" 501 00:37:24,951 --> 00:37:26,870 เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าเจ้ามีความหมายอันใดต่อข้า 502 00:37:27,954 --> 00:37:29,205 หม่อมฉันดีใจเพคะ 503 00:37:29,706 --> 00:37:31,040 หม่อมฉันเป็นเพียงนางใน 504 00:37:31,750 --> 00:37:34,169 ที่ไม่มีใครให้เผยความในใจด้วย นอกจากสุนัขจรจัด 505 00:37:34,252 --> 00:37:37,005 หม่อมฉันดีใจตอนที่พระองค์เสนอตัวมาเป็นสหาย 506 00:37:42,051 --> 00:37:43,094 ชินซอรี 507 00:37:44,012 --> 00:37:47,182 แม้ว่านี่จะเป็นจุดจบ ข้าก็มิอาจเอ่ยว่าข้ามีชีวิตที่ยากลำบาก 508 00:37:47,265 --> 00:37:50,351 เชื้อพระวงศ์ผู้มิอาจขึ้นครองบัลลังก์ 509 00:37:51,269 --> 00:37:53,897 โชคชะตาข้ามิได้เกิดมา เพื่อใช้ชีวิตสมบูรณ์ยาวนาน 510 00:37:53,980 --> 00:37:57,233 แต่อย่างไรเสีย การจากโลกนี้ไป เพื่อให้ผู้ที่ข้าหวงแหนที่สุดปลอดภัย… 511 00:37:57,317 --> 00:37:59,569 เช่นนั้นก็เป็นจุดจบ ที่คู่ควรกับชายชาตรีแล้วใช่หรือไม่ 512 00:38:01,821 --> 00:38:03,990 อย่าเสวยนะเพคะ นั่นยาพิษเพคะ! 513 00:38:05,366 --> 00:38:07,577 เพื่อช่วยชีวิตคุณ 514 00:38:07,660 --> 00:38:10,330 เธอยอมทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างและกลับไป 515 00:38:10,413 --> 00:38:13,333 หม่อมฉันบอกแล้วไม่ใช่หรือเพคะ หม่อมฉันกำลังพยายามช่วยพระองค์อยู่ 516 00:38:13,416 --> 00:38:15,752 ใต้ฝ่าพระบาทต้องมีชีวิตรอด เขาถึงจะมีชีวิตอยู่ได้ 517 00:38:18,338 --> 00:38:21,174 เขามีค่ายิ่งกว่าชีวิตสำหรับหม่อมฉันเพคะ 518 00:38:42,153 --> 00:38:43,196 เราหยุด 519 00:38:44,322 --> 00:38:45,657 เรื่องทั้งหมดนี้ตอนนี้ไม่ได้เหรอ 520 00:38:54,666 --> 00:38:56,251 โห หิมะตก! 521 00:38:56,334 --> 00:38:58,378 แม่คะ ดูสิ! หิมะแหละ 522 00:38:58,461 --> 00:39:00,213 หิมะกลางฤดูร้อนเหรอ 523 00:39:01,089 --> 00:39:02,799 ใครเศร้าโศกหนักจนเกิดอาเพศแบบนี้นะ 524 00:39:02,882 --> 00:39:04,384 ก็แค่อากาศแปรปรวนน่า 525 00:39:04,467 --> 00:39:06,094 แต่ก็ยังสวยอยู่ดีนะ 526 00:39:07,637 --> 00:39:10,807 (หวนคืนสู่อ้อมกอดของโชซอนอีกครั้ง) 527 00:39:24,153 --> 00:39:26,447 เลิกปล่อยให้ผมเฝ้ารอทีได้ไหม 528 00:39:29,951 --> 00:39:30,952 ผม… 529 00:39:32,662 --> 00:39:34,789 ไม่มีแรงจะหายใจแล้ว ชินซอรี 530 00:39:37,917 --> 00:39:39,168 กลับมาเถอะ 531 00:39:39,919 --> 00:39:40,962 ขอร้องละ… 532 00:40:03,151 --> 00:40:04,485 เขายังมีชีวิตอยู่ 533 00:40:07,947 --> 00:40:09,324 ชินซอรี มองผมสิ 534 00:40:09,407 --> 00:40:10,742 ผมอยู่ตรงนี้ 535 00:40:10,825 --> 00:40:12,076 ชาเซกเย 536 00:40:15,204 --> 00:40:17,123 ไม่ว่าค่ำคืนจะมืดแค่ไหน 537 00:40:17,206 --> 00:40:18,708 หากมีใครยืนอยู่เคียงข้างเรา 538 00:40:18,791 --> 00:40:21,127 มันก็พอทนได้ และน่ากลัวน้อยลง 539 00:40:21,711 --> 00:40:23,171 ไม่สำคัญว่าเจ้าจะอยู่ที่ไหน 540 00:40:23,254 --> 00:40:25,840 แต่เจ้าอยู่กับใครต่างหาก 541 00:40:29,552 --> 00:40:30,887 ผมมีใจให้คุณ 542 00:40:31,554 --> 00:40:32,764 ผมแค่ต้องการคุณคนเดียว 543 00:40:32,847 --> 00:40:34,807 คุณคือคนเดียว ชินซอรี 544 00:40:34,891 --> 00:40:36,351 ให้ผมเป็นคนเดียวของคุณบ้าง 545 00:40:38,686 --> 00:40:39,812 ชาเซกเย 546 00:40:40,355 --> 00:40:42,982 ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเราในอนาคต 547 00:40:43,066 --> 00:40:46,277 จงจำไว้เพียงว่า ข้ามีเจ้าอยู่ในหัวใจอย่างแท้จริง 548 00:40:46,361 --> 00:40:48,029 ข้าจะนำมันไปกับข้าในทุกหนแห่ง 549 00:40:48,112 --> 00:40:51,282 และด้วยความทรงจำเพียงหนึ่งเดียว ข้าจะเติบโตและเบ่งบาน ไม่มีวันเหี่ยวเฉา 550 00:40:51,366 --> 00:40:52,700 สัญญานะ 551 00:40:54,077 --> 00:40:56,454 ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าต้องอยู่เพียงลำพัง 552 00:40:56,996 --> 00:40:58,122 เชื่อใจข้าได้เลย 553 00:40:58,706 --> 00:41:00,208 อย่าลืมสัญญานะ ชินซอรี 554 00:41:06,547 --> 00:41:10,259 ปกป้องเจ้า ข้าให้สัญญากับเจ้าแล้ว 555 00:41:13,346 --> 00:41:14,931 โทษทัณฑ์ของพระสนมเอกจบลงแล้วเพคะ 556 00:41:15,014 --> 00:41:17,100 จากนี้ทรงเป็นอิสระจากความเจ็บปวดแล้วเพคะ 557 00:41:18,017 --> 00:41:19,018 ไม่ 558 00:41:19,102 --> 00:41:22,939 ตัดเส้นใยแห่งความสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิงให้ขาดสะบั้น ไม่ว่าจะเส้นใยอับโชคหรือชะตาลิขิต 559 00:41:23,022 --> 00:41:25,316 และพระสนมเอกก็จะไม่สูญเสียบุคคลอันเป็นที่รัก 560 00:41:25,400 --> 00:41:27,860 หรือต้องเสียน้ำตาเพื่อพวกเขาอีกเพคะ 561 00:41:27,944 --> 00:41:28,945 ไม่ 562 00:41:29,028 --> 00:41:31,948 นี่คือรางวัลที่สวรรค์ประทานให้พระสนมเอกเพคะ 563 00:41:32,615 --> 00:41:33,616 สิ่งนี้หาใช่รางวัลไม่ 564 00:41:33,700 --> 00:41:35,868 หากไม่มีความเจ็บปวด ก็ไร้ซึ่งความสุข 565 00:41:37,453 --> 00:41:40,039 หากไม่มีความเศร้า ก็มิอาจสัมผัสได้ถึงความปิติ 566 00:41:40,748 --> 00:41:42,667 ข้าไม่ต้องการรางวัลเช่นนี้ 567 00:41:46,421 --> 00:41:50,049 เช่นนั้นหม่อมฉันจะเปิดโอกาส ให้ทรงเลือกเป็นครั้งสุดท้าย 568 00:41:50,133 --> 00:41:52,176 พระสนมเอกสามารถไปได้ทุกแห่งเพคะ 569 00:41:52,260 --> 00:41:54,721 ไม่ว่าจะเป็นอดีตหรือปัจจุบัน 570 00:41:55,221 --> 00:41:57,974 แม้แต่อนาคตหรืออีกโลกหนึ่ง 571 00:42:00,351 --> 00:42:04,022 ทรงไปได้แม้กระทั่งโลก ที่พระสนมเอกไม่มีร่องรอยความเป็นนางจิ้งจอก 572 00:42:06,024 --> 00:42:08,192 ทรงอยากไปที่แห่งใดเพคะ 573 00:42:08,943 --> 00:42:11,029 ข้าตัดสินใจเอาไว้แล้ว 574 00:42:11,821 --> 00:42:12,989 ข้าเลือก… 575 00:42:47,190 --> 00:42:48,066 ชาเซกเย 576 00:43:24,393 --> 00:43:25,853 หิมะตกอยู่นะ 577 00:43:27,313 --> 00:43:29,524 ทำไมออกมาตากหิมะล่ะ 578 00:43:38,241 --> 00:43:39,450 คุณ… 579 00:43:47,375 --> 00:43:48,876 ฉันคิดถึงคุณ 580 00:43:50,586 --> 00:43:51,838 มากเหลือเกิน 581 00:44:22,118 --> 00:44:23,953 ฉันดีใจมากที่คุณมีชีวิตอยู่ 582 00:44:25,454 --> 00:44:27,290 ขอบคุณที่ยังมีชีวิตอยู่ 583 00:44:30,543 --> 00:44:31,502 คุณ 584 00:44:33,713 --> 00:44:35,047 คุณทำแบบนั้นได้ยังไง 585 00:44:38,259 --> 00:44:40,136 ทิ้งผมไว้ได้ยังไง 586 00:44:41,012 --> 00:44:43,306 ผมจะอยู่ยังไงถ้าไม่มีคุณ 587 00:44:43,389 --> 00:44:45,474 แต่ฉันก็อยู่ตรงนี้แล้วไง 588 00:44:46,267 --> 00:44:47,727 เราอยู่ที่นี่กันทั้งคู่ 589 00:44:48,853 --> 00:44:50,688 ยังมีชีวิตอยู่ดีทั้งคู่ 590 00:44:52,773 --> 00:44:55,067 ผมคิดจริงๆ นะว่าคุณจะตาย 591 00:44:56,485 --> 00:44:58,362 ผมได้แต่รอคุณจนเกือบจะตายไปแล้ว 592 00:45:00,031 --> 00:45:01,908 ผมยังไม่ได้บอกความรู้สึกที่มีต่อคุณเลย 593 00:45:02,909 --> 00:45:04,952 ยังไม่มีโอกาสได้บอกรักคุณเลย 594 00:45:05,036 --> 00:45:06,412 อยู่ดีๆ คุณก็ไปแบบนั้นได้ยังไง 595 00:45:12,543 --> 00:45:13,836 บอกตอนนี้ก็ได้ 596 00:45:14,795 --> 00:45:16,214 บอกได้ทุกวันเลย 597 00:45:18,341 --> 00:45:20,718 ฉันรักคุณนะ ชาเซกเย 598 00:45:29,477 --> 00:45:30,937 แย่งพูดก่อนอีกแล้วเนี่ย 599 00:45:32,897 --> 00:45:34,315 คุณนี่จริงๆ เลย… 600 00:45:35,566 --> 00:45:37,068 เรามีเราไปอีกร้อยปีเลยนะ 601 00:45:37,151 --> 00:45:38,361 ร้อยปีอะไรล่ะ 602 00:45:39,445 --> 00:45:40,738 ผมจะเอาพันปี หมื่นปีเลย 603 00:45:41,239 --> 00:45:42,740 ห้ามคุณไปไหนทั้งนั้นแล้ว 604 00:45:44,533 --> 00:45:45,660 ก็ได้ 605 00:45:45,743 --> 00:45:46,953 ตกลงรับข้อเสนอ 606 00:46:27,076 --> 00:46:28,577 ชินซอรี ตบผมหน่อย 607 00:46:28,661 --> 00:46:29,829 ตบคุณเหรอ 608 00:46:30,997 --> 00:46:32,957 เรากลับมาเจอกัน และนั่นคือสิ่งที่คุณต้องการงั้นเหรอ 609 00:46:33,040 --> 00:46:34,292 มันรู้สึกไม่เหมือนจริงเท่าไร 610 00:46:34,375 --> 00:46:35,876 ผมคิดว่าผมอาจจะฝันไป 611 00:46:35,960 --> 00:46:37,795 เพราะงั้นตบแรงๆ เลยนะ 612 00:46:45,094 --> 00:46:47,305 นี่ไม่ใช่ความฝัน ความจริงต่างหาก 613 00:46:48,097 --> 00:46:49,682 เป็นยังไงบ้าง อุ่นดีไหม 614 00:46:50,308 --> 00:46:51,267 ก็จริงแฮะ 615 00:46:53,561 --> 00:46:54,812 อุ่นดี 616 00:46:54,895 --> 00:46:56,439 ชินซอรีที่ผมรู้จักจริงๆ ด้วย 617 00:46:57,440 --> 00:46:58,441 เชอะ 618 00:46:59,692 --> 00:47:01,944 ทำไมกลับมาช้าจัง อยากให้คนทรมานเล่นเหรอ 619 00:47:04,155 --> 00:47:06,073 ฉันนึกว่าคุณตายไปแล้ว 620 00:47:08,075 --> 00:47:11,162 "สุดท้าย ฉันก็ช่วยไม่ได้สักคน ฉันรอดตายอยู่คนเดียวสินะ" 621 00:47:11,245 --> 00:47:12,496 "และตอนนี้ 622 00:47:13,497 --> 00:47:15,458 ฉันก็ไม่เหลือใครแล้วจริงๆ" 623 00:47:18,169 --> 00:47:20,087 แต่แล้วฉันก็ได้ยินเสียงคุณ 624 00:47:22,715 --> 00:47:24,633 ในที่ที่ไม่มีทั้งกลางวันและกลางคืน 625 00:47:25,551 --> 00:47:27,178 เสียงคุณชัดเจนราวกับดวงอาทิตย์ 626 00:47:29,472 --> 00:47:32,391 คุณช่วยฉันเอาไว้นะ ชาเซกเย 627 00:47:32,933 --> 00:47:34,435 คุณดึงฉันออกมาจากที่นั่น 628 00:47:35,728 --> 00:47:37,146 เปล่าเลย คุณช่วยผมไว้ 629 00:47:37,772 --> 00:47:39,774 ช่วยเราทั้งคู่ไว้ 630 00:47:42,610 --> 00:47:43,611 แล้วก็เขาด้วย 631 00:47:45,654 --> 00:47:48,449 ความจริงที่ว่าผมอยู่ต่อหน้าคุณตอนนี้คือหลักฐาน 632 00:47:50,117 --> 00:47:51,327 ว่าพวกเรามีชีวิตรอด 633 00:47:59,251 --> 00:48:01,420 พวกเขาต้องหาหนทาง ในเส้นทางของพวกเขาเอง 634 00:48:03,839 --> 00:48:05,591 ในรูปลักษณ์ที่ต่างออกไป 635 00:48:09,804 --> 00:48:11,555 ท่านไม่ใช่พี่ชาย แต่เป็นพี่สาวนี่ 636 00:48:15,476 --> 00:48:17,061 เก็บเป็นความลับนะ หนูน้อย 637 00:48:17,144 --> 00:48:18,062 เอ้านี่ 638 00:48:20,523 --> 00:48:22,108 ท่านพี่ชื่ออะไรเจ้าคะ 639 00:48:22,191 --> 00:48:24,652 ข้าชื่อดันซิม 640 00:48:25,569 --> 00:48:26,445 คังดันซิม 641 00:48:30,449 --> 00:48:31,742 หยุด 642 00:48:34,161 --> 00:48:35,162 ภาพสเก็ตช์ใบหน้า! 643 00:48:36,914 --> 00:48:38,207 ภาพสะ… อะไรนะ 644 00:48:46,382 --> 00:48:49,385 นี่ เจ้าพัค เจ้าต้องไปแบกของของเราสิ 645 00:48:49,468 --> 00:48:51,804 เรือไปชิงอยู่ทางนั้น 646 00:48:57,101 --> 00:48:59,019 เจ้าขี้หลงขี้ลืม ข้าควรใส่ใจเจ้ามากกว่านี้ 647 00:49:00,104 --> 00:49:01,063 ไม่เป็นไรหรอกค่ะ 648 00:49:01,605 --> 00:49:03,399 สลัดตำรวจพวกนั้นให้หลุด แล้ววิ่งกัน 649 00:49:04,066 --> 00:49:04,984 เจ้านี่นะ 650 00:49:06,318 --> 00:49:07,194 เหมือนเป็นอีกคนหนึ่งเลย 651 00:49:07,278 --> 00:49:08,779 ทั้งคำพูดคำจาและสายตา 652 00:49:08,863 --> 00:49:11,323 ฉันบอกแล้วไงคะ ฉันกลับมาเข้าร่างของตัวเอง 653 00:49:11,407 --> 00:49:13,576 รีบชิ่งกันดีกว่า ไปทางนั้น 654 00:49:15,619 --> 00:49:16,662 ก็ได้ 655 00:49:17,788 --> 00:49:19,206 ชิ่งก็ชิ่ง อย่างไว 656 00:49:19,832 --> 00:49:21,083 ลาก่อน! 657 00:49:23,252 --> 00:49:25,087 พวกเขาคงจะมีชีวิตดีๆ 658 00:49:25,880 --> 00:49:27,298 อยู่ที่ไหนสักแห่งที่เราไม่มีทางรู้ 659 00:49:27,923 --> 00:49:29,216 ผมมั่นใจ 660 00:49:30,176 --> 00:49:31,719 ฉันก็อยากเชื่อแบบนั้น 661 00:49:31,802 --> 00:49:34,430 อะไรไม่เคยเป็นไปตามที่ฉันเชื่อ 662 00:49:34,930 --> 00:49:36,098 แต่ฉันอยากเชื่อเรื่องนั้น 663 00:49:36,182 --> 00:49:37,641 ก็บอกอยู่ว่าผมพูดถูก 664 00:49:38,809 --> 00:49:40,019 ผมรับประกันได้เลย 665 00:49:40,519 --> 00:49:42,438 อือ ฉันจะเชื่อ 666 00:49:43,230 --> 00:49:45,441 จนถึงตอนนี้ ฉันมัวแต่ยุ่งกับการดิ้นรนเอาตัวรอด 667 00:49:45,524 --> 00:49:47,735 ตอนนี้ฉันอยากใช้ชีวิตอย่างที่ฉันเชื่อบ้าง 668 00:49:47,818 --> 00:49:48,819 ดีเลย 669 00:49:49,570 --> 00:49:51,197 มาเป็นคนใหม่กัน 670 00:49:51,280 --> 00:49:54,283 เลิกสาดกระสุนใส่ใครได้แล้ว มาเป็นคนดีมีน้ำใจกัน 671 00:49:54,366 --> 00:49:56,035 ไม่ เราทำแบบนั้นไม่ได้ 672 00:49:57,161 --> 00:49:59,914 จะเป็นคนดีไปทำไม ในเมื่อโลกนี้มันโหดร้าย คุณอยากให้คนมาเหยียบย่ำงั้นเหรอ 673 00:49:59,997 --> 00:50:01,999 หากมีใครหักหลัง เราก็ต้องไล่ล่ามัน 674 00:50:02,082 --> 00:50:03,834 หากมีใครมาปากเสียใส่ ก็ต้องตอบโต้ให้เป็นสองเท่า 675 00:50:03,918 --> 00:50:05,252 เราต้องไม่มีความปรานี 676 00:50:05,878 --> 00:50:07,171 เดี๋ยวนะ ทำไม 677 00:50:07,254 --> 00:50:09,590 ทำไมหัวร้อนจัง อาการหนักกว่าแต่ก่อนไปอีก 678 00:50:09,673 --> 00:50:12,384 หากเปลี่ยนแปลงตัวเองเร็วเกินไป อาจถึงตายได้ 679 00:50:12,468 --> 00:50:14,178 ฉันต้องทำอะไรมากมายกว่าจะกลับมามีชีวิตได้ 680 00:50:14,261 --> 00:50:16,180 ฉันต้องอายุยืนกว่าพวกเขาสิ 681 00:50:16,722 --> 00:50:17,932 เมื่อคิดได้แบบนั้นแล้ว… 682 00:50:19,850 --> 00:50:23,145 เราจะยอมให้ทุกอย่างจบดีแบบนี้ไม่ได้ 683 00:50:26,982 --> 00:50:29,193 มาแนวไหนก่อน น่ากลัวอะ 684 00:50:30,486 --> 00:50:32,404 นักข่าวมาถึงแล้วครับ 685 00:50:32,488 --> 00:50:34,532 ผมจะออกเดินทางไปสาขาอเมริกาทันที หลังแถลงข่าว 686 00:50:34,615 --> 00:50:36,033 เพราะฉะนั้นไปรับซอจุนมาได้เลย 687 00:50:36,992 --> 00:50:39,703 จนถึงตอนนี้ ชาอิลสมควรถูกวิพากษ์วิจารณ์ 688 00:50:39,787 --> 00:50:42,456 สำหรับความไร้สมรรถภาพ ความโลภ และเรื่องอื้อฉาวที่ตามมาครับ 689 00:50:42,540 --> 00:50:43,624 ช่วงเวลาเช่นนี้ 690 00:50:43,707 --> 00:50:47,253 ทำให้เราจำเป็นต้องลงมือขั้นเด็ดขาด เพื่อตัดเนื้อร้ายทิ้ง 691 00:50:47,336 --> 00:50:50,839 ผมขอแถลงให้ทุกท่านทราบโดยชัดเจน 692 00:50:51,340 --> 00:50:53,092 หากตำรวจจำเป็นต้องทำการสืบสวนเพิ่มเติม 693 00:50:53,175 --> 00:50:55,553 เราจะยังคงให้ความร่วมมืออย่างขยันขันแข็ง 694 00:50:55,636 --> 00:50:57,805 และดำเนินการด้วยความโปร่งใสอย่างเต็มที่ 695 00:50:57,888 --> 00:50:59,765 จนกว่าความจริงทั้งหมดจะถูกเปิดเผยครับ 696 00:50:59,848 --> 00:51:02,977 หมายความว่าคุณไม่เกี่ยวข้อง กับเรื่องพวกนี้เลยเหรอครับ 697 00:51:03,060 --> 00:51:05,729 ในทางกฎหมาย ผมอาจจะไม่เกี่ยวข้อง 698 00:51:07,147 --> 00:51:08,899 แต่ในฐานะครอบครัว ผมรู้สึกว่าผมต้องรับผิดชอบ 699 00:51:08,983 --> 00:51:12,194 คุณหลีกเลี่ยงข้อกล่าวหาต่อคุณโดยตรง อย่างชาญฉลาดทีเดียว 700 00:51:12,278 --> 00:51:14,113 นั่นคือเป้าหมายของงานแถลงข่าววันนี้เหรอคะ 701 00:51:14,196 --> 00:51:15,447 คุณมาจากสำนักข่าวไหนครับ 702 00:51:15,531 --> 00:51:16,782 รบกวนแจ้งต้นสังกัดด้วย 703 00:51:19,451 --> 00:51:20,369 ต้นสังกัดเหรอ 704 00:51:27,501 --> 00:51:29,086 ฉันก็อยู่สังกัดชาเซกเยไง 705 00:51:30,754 --> 00:51:32,965 บังอาจมายุ่งกับผู้ชายของฉันงั้นเหรอ 706 00:51:34,758 --> 00:51:36,719 วันนี้แกตายแน่ 707 00:51:36,802 --> 00:51:37,886 เอาตัวเธอออกไปครับ 708 00:51:43,350 --> 00:51:44,810 ถอยไปนะ เจ้าพวกคนชั่ว! 709 00:51:44,893 --> 00:51:46,812 ก่อนที่ฉันจะหักข้อมือพวกแกเป็นสองท่อน 710 00:51:56,864 --> 00:51:59,116 ตอนที่เธอบอกให้ถอยไป ก็น่าจะถอยดีๆ 711 00:51:59,199 --> 00:52:00,993 ข้อมือเลยหักซะงั้น 712 00:52:01,076 --> 00:52:02,995 ทำไมมาช้านัก น่าจะรีบวิ่งมาสิ 713 00:52:03,078 --> 00:52:04,371 ก็รถมันติด จะให้ทำยังไงล่ะ 714 00:52:04,455 --> 00:52:06,415 การจราจรในโซลนี่ปัญหาใหญ่เลยนะ 715 00:52:06,498 --> 00:52:08,334 คิดว่าทำอะไรอยู่ไม่ทราบ 716 00:52:08,876 --> 00:52:09,918 นี่มันงานแถลงข่าวนะ 717 00:52:10,544 --> 00:52:11,545 เออ 718 00:52:11,629 --> 00:52:13,505 ก็แค่อยากมาสนุกกับพวกนักข่าวบ้าง 719 00:52:13,589 --> 00:52:14,757 คุณซน 720 00:52:16,216 --> 00:52:17,426 (ตอบกลับ: ชเวมุนโดทิ้งศพ) 721 00:52:18,093 --> 00:52:20,831 รบกวนคุณนักข่าวเช็กโทรศัพท์กันด้วยครับ 722 00:52:23,390 --> 00:52:24,475 - อะไรเนี่ย - เดี๋ยวนะ 723 00:52:52,544 --> 00:52:53,671 ชาเซกเย 724 00:52:55,172 --> 00:52:56,131 นี่มันอะไรกัน 725 00:52:57,132 --> 00:52:58,050 อ๋อ 726 00:52:58,634 --> 00:53:01,553 ฉันซื้อบริษัท ตั้งแต่วันที่นายปล่อยคลิปบ้าอำนาจนั่นแล้ว 727 00:53:04,223 --> 00:53:05,641 โห 728 00:53:05,724 --> 00:53:08,310 ผลงานดีปเฟกของพวกเขา พัฒนาขึ้นกว่าตอนนั้นอีกนะ 729 00:53:08,394 --> 00:53:09,812 สมจริงมากเลยเนอะ 730 00:53:09,895 --> 00:53:10,938 สมจริงมากๆ 731 00:53:11,939 --> 00:53:13,440 โลกนี้ช่างน่ากลัวจริงๆ 732 00:53:13,524 --> 00:53:16,151 แบบนี้เรียกว่ามองการณ์ไกลได้ไหมนะ 733 00:53:22,574 --> 00:53:23,450 (30 นาทีก่อนหน้านี้) 734 00:53:23,534 --> 00:53:25,452 หน้าที่ของเราคือรักษาผลประโยชน์ของบริษัท 735 00:53:25,536 --> 00:53:28,330 ไม่ว่ามันจะส่งผลดีหรือผลเสียต่อบริษัท 736 00:53:28,414 --> 00:53:31,583 ขอให้ยึดหลักการนั้น ขณะที่ทำการลงคะแนนเสียง 737 00:53:31,667 --> 00:53:33,585 มีผลบังคับใช้ทันที คุณชเวมุนโดไม่นับว่าเป็น 738 00:53:33,669 --> 00:53:36,380 รักษาการประธานใหญ่ของชาอิลกรุ๊ปอีกต่อไป ตอนนี้เขาเป็นแค่ชาวบ้านคนหนึ่ง 739 00:53:36,463 --> 00:53:38,257 คณะกรรมการบริษัทขอแจ้งให้นายทราบว่า 740 00:53:38,340 --> 00:53:40,384 นายถูกปลดจากตำแหน่งรักษาการประธานใหญ่ 741 00:53:41,009 --> 00:53:44,054 แน่นอนว่าทีมกฎหมายของชาอิล จะไม่เข้าไปดูแลการพิจารณาคดีของนาย 742 00:53:44,138 --> 00:53:45,848 ใครบอกว่าจะมีการพิจารณาคดี 743 00:53:45,931 --> 00:53:47,433 ถ้าไม่มีหลักฐานก็จับกุมไม่ได้ 744 00:53:47,516 --> 00:53:48,934 หลักฐานน่ะมี 745 00:53:52,730 --> 00:53:53,856 คุณชเวมุนโด 746 00:53:55,023 --> 00:53:56,942 รบกวนมากับเราด้วยครับ คุณถูกจับกุมตัวแล้วครับ 747 00:53:57,025 --> 00:53:59,862 นี่คงเป็นเพราะคลิปผิดกฎหมาย แต่มันเป็นคลิปดีปเฟกครับ 748 00:53:59,945 --> 00:54:02,656 ถ้าเป็นคลิปปลอม ตำรวจคงไม่เคลื่อนไหวเร็วขนาดนี้หรอก 749 00:54:02,740 --> 00:54:04,158 ใช่ไหมครับ สารวัตรอี 750 00:54:04,241 --> 00:54:06,618 ครับ ผู้ช่วยของคุณเข้ามอบตัวแล้วครับ 751 00:54:06,702 --> 00:54:08,454 เห็นว่าเขาบันทึก 752 00:54:08,537 --> 00:54:10,956 และทำเอกสารรวบรวมทุกงาน ที่คุณมอบหมายให้เขาทำไว้ครับ 753 00:54:11,039 --> 00:54:12,958 แค่คำให้การของเขาก็เต็มรถบรรทุกแล้วครับ 754 00:54:13,041 --> 00:54:14,168 ชีวิตนี่ก็นะ 755 00:54:14,251 --> 00:54:16,295 น่าจะจ้างลูกน้องที่ดีกว่านี้สิ 756 00:54:16,837 --> 00:54:18,881 ไม่สิ หากน้ำจากต้นน้ำสกปรก 757 00:54:18,964 --> 00:54:20,591 น้ำที่ปลายน้ำก็คงใสไปไม่ได้หรอก 758 00:54:34,271 --> 00:54:35,564 คิดอะไรหนักขนาดนั้น 759 00:54:36,064 --> 00:54:37,733 นี่แหละปัญหาของศตวรรษที่ 21 760 00:54:37,816 --> 00:54:40,611 ยามที่ไม่ได้ทวงความยุติธรรมด้วยตนเอง มันก็ไม่น่าพึงพอใจนัก 761 00:54:40,694 --> 00:54:43,071 ขืนมีศาลเตี้ย ก็คงไม่ใช่ศตวรรษที่ 21 แล้วละ 762 00:54:43,155 --> 00:54:45,908 สังคมยุคหินประเภทไหน ที่ทำให้คุณต้องมือเปื้อนเลือด 763 00:54:46,825 --> 00:54:47,993 ไม่ได้การแล้ว 764 00:54:48,076 --> 00:54:50,078 กรรมใดที่ฉันสนองคืนเองได้ 765 00:54:50,579 --> 00:54:51,955 ฉันจะสนองให้ร้อยเท่าพันเท่า 766 00:54:53,081 --> 00:54:53,999 แม่ร่วง! 767 00:54:54,082 --> 00:54:56,335 ใครมันเอามาทิ้งไว้ตรงนี้วะ 768 00:54:57,294 --> 00:54:58,337 แม่งเอ๊ย 769 00:55:01,590 --> 00:55:02,466 อะไร… 770 00:55:03,550 --> 00:55:04,593 สะท้อนกลับ 771 00:55:06,303 --> 00:55:07,596 ชินซอรี อีบ้า… 772 00:55:09,264 --> 00:55:11,266 โว้ย 773 00:55:11,350 --> 00:55:12,726 กรรมตามสนองนะเธอ 774 00:55:12,810 --> 00:55:14,978 พระสนมเอกคัง นางร้ายที่โดนกรอกยาพิษหลายถ้วยน่ะเหรอ 775 00:55:15,062 --> 00:55:15,979 มาฟังเรื่องจริงกัน 776 00:55:16,063 --> 00:55:20,192 การเมืองในราชสำนักเหรอ อันจงก็แค่คนปั่นข่าว เหล่าสนมกับพระมเหสีตกเป็นเหยื่อ 777 00:55:20,275 --> 00:55:23,695 ใช้ผู้หญิงเป็นโล่เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวเนี่ยนะ สมควรขุดศพขึ้นมาตัดหัว 778 00:55:25,989 --> 00:55:27,699 แบบนั้นจะดูเป็นพิธีรีตองไปไหมนะ 779 00:55:32,037 --> 00:55:33,893 สมควรถูกกำจัดให้สิ้นซาก 780 00:55:37,334 --> 00:55:38,418 สมบูรณ์แบบ 781 00:55:40,212 --> 00:55:41,296 - เฮ้ย! - มีอะไรข้องใจไหม 782 00:55:41,380 --> 00:55:42,881 ฉันไปเอาคืนให้นายได้นะ 783 00:55:42,965 --> 00:55:45,551 พอได้แล้ว ไม่รู้จักเดินสายกลางบ้างเลย 784 00:55:47,594 --> 00:55:48,637 ท่านประธานครับ 785 00:55:48,720 --> 00:55:49,680 นี่ 786 00:55:49,763 --> 00:55:52,975 อินเทิร์นที่ไหน เขายื่นจดหมายลาออกแบบออฟไลน์กัน 787 00:55:53,058 --> 00:55:54,685 แค่โทรแจ้งก็พอแล้ว 788 00:55:55,686 --> 00:55:56,728 อ๋อ 789 00:55:57,938 --> 00:55:58,939 เอิ่ม 790 00:56:00,148 --> 00:56:01,441 หาผู้จัดการใหม่ได้หรือยังครับ 791 00:56:01,525 --> 00:56:02,860 ฉันก็ต้องหาแหละ 792 00:56:03,527 --> 00:56:04,444 แต่เรามีปัญหาแล้วละ 793 00:56:04,528 --> 00:56:07,656 ข่าวเรื่องความหัวร้อนของจีฮโย กระจายไปทั่ววงการแล้ว 794 00:56:07,739 --> 00:56:10,742 เห็นว่าเธอเป็นเบอร์หนึ่ง บนแบล็กลิสต์ของวงการผู้จัดการเลย 795 00:56:12,202 --> 00:56:15,414 ฉันมั่นใจว่าเกรียนคีย์บอร์ดที่ก่อเรื่อง ก็เป็นคนวงในเหมือนกัน 796 00:56:15,497 --> 00:56:18,208 อะไรครับ ตอนนี้ผมเป็นผู้ต้องสงสัยแล้วเหรอครับ 797 00:56:18,292 --> 00:56:22,212 เปล่า ฉันแค่สงสัยว่า นายพอจะรู้ว่าใครอาจเป็นผู้ต้องสงสัยบ้างไหม 798 00:56:23,171 --> 00:56:25,549 - ไม่ใช่ผมนะครับ - อือ ก็ไม่น่าจะใช่แหละ 799 00:56:28,635 --> 00:56:30,888 ปากแจ๋วแบบนั้น 800 00:56:30,971 --> 00:56:33,473 ยังไงสักวันมันก็ต้องย้อนมาเล่นงานแหละ 801 00:56:33,557 --> 00:56:35,642 ทำไมคดีฟ้องร้องไอ้เกรียนนี่ยังไม่ถึงไหนอีกนะ 802 00:56:35,726 --> 00:56:36,768 นี่! 803 00:56:37,644 --> 00:56:38,854 เธอบล็อกเบอร์ฉันเหรอ 804 00:56:38,937 --> 00:56:40,272 อะไร… กงแทอู 805 00:56:40,772 --> 00:56:42,649 นายมาทำอะไรที่นี่ 806 00:56:44,067 --> 00:56:45,193 - เอามา - แม่งเอ๊ย 807 00:56:45,277 --> 00:56:47,863 เอาคืนมา! โธ่เว้ย 808 00:56:47,946 --> 00:56:50,115 หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้… 809 00:56:50,198 --> 00:56:51,366 บล็อกจริงๆ ด้วยแฮะ 810 00:56:51,992 --> 00:56:54,244 อันบล็อก แล้วถอนฟ้องด้วยเลยนะ 811 00:56:55,370 --> 00:56:59,207 เราเลิกกันแล้ว จะมาสนทำไมว่าฉันบล็อกนายหรือเปล่า 812 00:57:01,501 --> 00:57:03,503 เดี๋ยวนะ นายเมนต์ด่าฉันเหรอ 813 00:57:03,587 --> 00:57:05,422 ไอ้คนใจแคบ 814 00:57:05,505 --> 00:57:08,342 ถึงว่าสิ แอบมีเรื่องจริงปนมาจางๆ ทุกโพสต์เลย 815 00:57:08,425 --> 00:57:09,593 เจอกันที่สถานีตำรวจแล้วกัน 816 00:57:09,676 --> 00:57:12,220 เตรียมตัวขายขี้หน้าขั้นสุดไว้ได้เลย 817 00:57:12,763 --> 00:57:13,931 นี่ ยุนจีฮโย! 818 00:57:14,014 --> 00:57:15,182 แม่งเอ๊ย ปล่อยนะ! 819 00:57:15,265 --> 00:57:17,434 - ปล่อยฉัน! - พอเลย! 820 00:57:19,394 --> 00:57:21,396 ฉันเข้าใจนะว่าเธอยังลืมฉันไม่ได้ 821 00:57:21,480 --> 00:57:24,107 แต่จะมาสาดขี้ใส่ชีวิตคนอื่นแบบนี้ไม่ได้สิ 822 00:57:24,191 --> 00:57:25,943 คนที่สาดขี้ใส่คนอื่นไม่ใช่เธอแน่นอน 823 00:57:27,986 --> 00:57:28,904 นั่นใครน่ะ 824 00:57:44,753 --> 00:57:45,796 ปล่อยเลยนะ 825 00:57:45,879 --> 00:57:47,798 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 260 วรรคแรก 826 00:57:47,881 --> 00:57:49,424 ผู้ใดที่ทำร้ายร่างกายผู้อื่น 827 00:57:49,508 --> 00:57:51,468 ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี 828 00:57:51,551 --> 00:57:53,136 หรือมีโทษปรับไม่เกินห้าล้านวอน 829 00:57:53,971 --> 00:57:55,180 อะไร นายเป็นทนายเหรอ 830 00:57:55,263 --> 00:57:56,932 ฉันเหรอ ฉันไม่ใช่ทนายหรอก 831 00:57:57,015 --> 00:57:58,141 คนเตรียมสอบข้าราชการ… 832 00:57:59,017 --> 00:58:00,560 ที่กลายมาเป็นผู้จัดการ แล้วมันทำไม 833 00:58:01,103 --> 00:58:03,021 ทั้งหมดนี่ฉันอัดเสียงไว้หมดแล้ว 834 00:58:03,105 --> 00:58:04,982 ให้ถ่ายคลิปไว้ด้วยไหม 835 00:58:05,065 --> 00:58:06,942 หรือไลฟ์ให้คนทั้งประเทศดูกันไปเลยดี 836 00:58:07,025 --> 00:58:08,860 - เฮ้ย อย่าถ่ายฉัน! อย่า - เอาไหม 837 00:58:08,944 --> 00:58:09,903 เฮ้ย 838 00:58:10,821 --> 00:58:12,698 รีบไปถอนฟ้องเลยนะ 839 00:58:12,781 --> 00:58:15,075 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 283 วรรคแรก 840 00:58:15,158 --> 00:58:16,410 บุคคลใดก็ตามที่ข่มขู่ผู้อื่น 841 00:58:16,493 --> 00:58:19,079 ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือมีโทษปรับไม่เกินห้าล้านวอน 842 00:58:19,162 --> 00:58:20,372 โว้ย 843 00:58:20,455 --> 00:58:22,124 ไอ้สารเลว 844 00:58:22,207 --> 00:58:23,583 ฉันไปทำอะไรให้เขา 845 00:58:24,126 --> 00:58:26,420 ถึงต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ 846 00:58:26,503 --> 00:58:27,713 ฉันไปทำ… 847 00:58:34,928 --> 00:58:36,263 ให้ตายสิ 848 00:58:38,223 --> 00:58:40,726 คุณก็ทำผิดอยู่ ทำผิดจริงๆ แหละ 849 00:58:40,809 --> 00:58:42,477 อะไรเล่า โธ่เอ๊ย 850 00:58:42,561 --> 00:58:45,188 มันผิดที่ขนาดร้องไห้อยู่ คุณยังสวยขนาดนี้ไง 851 00:58:46,857 --> 00:58:50,235 สมเพชเวทนาตัวเองเกินควร ก็ผิดเหมือนกัน 852 00:58:50,318 --> 00:58:54,322 เพราะงั้นลืมเรื่องคอมเมนต์เกลียดชัง กับเรื่องไร้สาระพวกนั้นไปเถอะ 853 00:58:54,406 --> 00:58:56,033 โฟกัสที่ตัวเองก็พอ 854 00:58:58,452 --> 00:59:00,787 คุณจีฮโย คุณน่ะเป็นคนดี 855 00:59:00,871 --> 00:59:02,289 กว่าที่ตัวเองคิดเยอะ 856 00:59:02,372 --> 00:59:04,124 เชื่อผมสิ ผมอ่านคนเก่งนะครับ 857 00:59:07,210 --> 00:59:08,295 เอาอีกไหมครับ 858 00:59:11,006 --> 00:59:12,007 เอ้านี่ 859 00:59:14,051 --> 00:59:16,053 เอ้า เช็ดน้ำตาซะนะครับ 860 00:59:37,074 --> 00:59:39,451 คุณมาคนเดียวโดยไม่มีเซกเยเลยเหรอครับ 861 00:59:40,952 --> 00:59:41,870 ก่อนการพิจารณาคดี 862 00:59:42,370 --> 00:59:43,455 ใช่ การพิจารณาคดีนั่น 863 00:59:44,623 --> 00:59:46,625 ผู้คนพากันต่อแถวอยากส่งนายลงหลุม 864 00:59:46,708 --> 00:59:49,377 ผู้ช่วยของนาย ผู้อำนวยการจาง 865 00:59:49,461 --> 00:59:50,837 หรือแม้แต่คนงานที่บ้านของนาย 866 00:59:50,921 --> 00:59:52,130 แถวยาวไปถึงหัวมุมถนน 867 00:59:53,840 --> 00:59:55,467 ขู่ผมไปก็ไม่ได้ผลหรอกครับ 868 00:59:56,218 --> 00:59:58,220 ผมอยู่ในนี้ไม่นานหรอก 869 00:59:58,804 --> 00:59:59,763 คุณต้องการอะไรครับ 870 00:59:59,846 --> 01:00:00,806 นาย… 871 01:00:02,015 --> 01:00:03,183 เชื่อในเรื่องโชคชะตาไหม 872 01:00:06,603 --> 01:00:07,479 โชคชะตาเหรอ 873 01:00:07,562 --> 01:00:10,482 ทุกสิ่งทุกอย่างถูกกำหนดไว้ล่วงหน้า และไม่มีวันเปลี่ยนแปลง 874 01:00:10,565 --> 01:00:13,401 ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง แม้ว่าเราจะพยายามหนักแค่ไหน 875 01:00:13,485 --> 01:00:16,530 ฉะนั้นแล้ว อย่าริอ่านลบหลู่ผู้ที่เหนือกว่า 876 01:00:17,948 --> 01:00:20,951 ลืมสถานะของตัวเอง หรือลุกขึ้นสู้กับพวกเขา 877 01:00:21,034 --> 01:00:22,702 ช่างเป็นแนวคิดที่เหลวไหล 878 01:00:23,286 --> 01:00:24,830 ซึ่งสร้างขึ้นโดยผู้มีอำนาจ 879 01:00:26,706 --> 01:00:28,583 ฉันไม่เชื่อเรื่องโชคชะตาอีกต่อไปแล้ว 880 01:00:29,126 --> 01:00:33,004 แต่ฉันหันมาเชื่อในเรื่องกรรมใดใครก่อ 881 01:00:33,088 --> 01:00:36,466 เพราะนายและฉันคือข้อพิสูจน์ที่มีชีวิตของเรื่องนั้น 882 01:00:38,385 --> 01:00:40,846 ผมก็อุตส่าห์สงสัยจนยอมมาพบคุณ… 883 01:00:42,722 --> 01:00:45,308 แต่เก็บปรัชญาตื้นเขินของคุณ ไว้ใช้กับเซกเยเถอะครับ 884 01:00:46,143 --> 01:00:48,812 ผมทนฟังไม่ได้แล้ว 885 01:00:51,898 --> 01:00:54,067 นายไม่รู้เรื่องรู้ราวเลยจริงๆ สินะ 886 01:00:55,152 --> 01:00:56,486 หากโง่เขลาแบบนั้น 887 01:00:56,570 --> 01:00:59,865 นายคงได้เน่าตายในคุกอันหนาวเหน็บนี้ 888 01:01:02,159 --> 01:01:06,121 หลังจากปล่อยให้โอกาสเดียว ที่จะแก้ไขความผิดพลาดของนายเสียเปล่าไป 889 01:01:11,042 --> 01:01:13,295 โอกาสเหรอ โอกาสอะไร 890 01:01:13,378 --> 01:01:16,590 โอกาสที่จะกอบกู้จิตใจอันแปดเปื้อนของนาย 891 01:01:17,215 --> 01:01:18,717 พ่อครับ! 892 01:01:19,509 --> 01:01:23,430 โอกาสที่จะชำระล้างความโลภ ที่เกาะกินจิตใจของนาย 893 01:01:23,513 --> 01:01:26,892 โอกาสเดียวที่นายจะกลายเป็นคนที่สมบูรณ์ 894 01:01:26,975 --> 01:01:28,768 นายเสียโอกาสนั้นไปแล้ว 895 01:01:29,394 --> 01:01:32,397 จากนี้นายจะได้ไตร่ตรอง ถึงโอกาสที่นายโยนทิ้งไป 896 01:01:33,064 --> 01:01:34,733 ในคุกอันหนาวเหน็บนี้ 897 01:01:36,276 --> 01:01:37,611 ไปตลอดชีวิตของนาย 898 01:01:38,153 --> 01:01:39,362 ให้มันกัดกินใจนาย 899 01:01:40,614 --> 01:01:41,823 ไปทีละเล็กละน้อย 900 01:02:03,428 --> 01:02:04,429 ย่าจ๋า 901 01:02:06,139 --> 01:02:07,474 บนนั้นเป็นยังไงบ้าง 902 01:02:07,557 --> 01:02:11,228 ได้พักผ่อนอย่างดี ในบ้านที่มีแสงแดดอบอุ่นใช่ไหม 903 01:02:12,187 --> 01:02:13,813 หนูก็สบายดีเหมือนกัน 904 01:02:13,897 --> 01:02:14,856 (ขอให้ไปสู่สุคติ นัมอ๊กซุน) 905 01:02:14,940 --> 01:02:16,524 หนูได้พบกับความสุขเล็กๆ น้อยๆ 906 01:02:17,234 --> 01:02:19,277 ไปพร้อมกับคนที่คอยอยู่เคียงข้างหนู 907 01:02:27,744 --> 01:02:29,037 คอยเฝ้าดูหนูด้วยนะ 908 01:02:30,121 --> 01:02:32,207 เฝ้าดูหนูใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ 909 01:02:32,874 --> 01:02:35,252 ชดเชยความสุขที่เคยหลงหายไป แบบทบต้นทบดอก 910 01:02:36,419 --> 01:02:38,088 โดยมีความอบอุ่นโอบล้อม 911 01:02:46,137 --> 01:02:48,848 โบยบินอย่างอิสระเสรีนะ ซอรี 912 01:02:54,604 --> 01:02:56,147 โอ๊ย ท่านโทรมาอีกแล้วเหรอ 913 01:02:57,774 --> 01:03:00,443 ทำไมปู่ถึงเอาแต่โทรหาคุณ แทนที่จะโทรหาผมล่ะ 914 01:03:01,319 --> 01:03:02,779 คุณก็น่าจะรับสายท่านบ้างสิ 915 01:03:02,862 --> 01:03:05,156 ท่านบอกว่าจะบล็อกเบอร์คุณแล้ว 916 01:03:05,240 --> 01:03:06,658 เพราะคุณไม่เคยรับสาย 917 01:03:06,741 --> 01:03:09,661 บล็อกผมเนี่ยนะ อย่างกับปู่จะฝืนสัญชาตญาณรักหลานได้งั้นแหละ 918 01:03:09,744 --> 01:03:11,788 ฟังดูเหมือนท่านกำลังจะลองฝืนดูแล้วนะ 919 01:03:12,539 --> 01:03:13,873 คุณได้เป็นหมาหัวเน่าแน่ 920 01:03:17,502 --> 01:03:18,628 ทำไมผมต้องเป็นหมาหัวเน่าด้วย 921 01:03:18,712 --> 01:03:19,838 คุณพ่อคะ 922 01:03:19,921 --> 01:03:21,172 หนูตัดสินใจแล้วค่ะ 923 01:03:21,256 --> 01:03:22,507 หนูจะหย่า 924 01:03:23,049 --> 01:03:24,426 หนูเพิ่งยื่นเอกสารไปค่ะ 925 01:03:24,509 --> 01:03:27,137 ใช่ สมัยนี้การหย่าไม่ใช่เรื่องน่าอายแล้ว 926 01:03:27,220 --> 01:03:28,888 คนที่หย่าสองรอบสามรอบก็มีเยอะแยะ 927 01:03:28,972 --> 01:03:30,223 แต่ก็ไม่ใช่เรื่องน่าอวดเหมือนกัน 928 01:03:30,890 --> 01:03:34,436 เฮ้อ ลูกฉันกลายเป็นแม่ม่ายทั้งคู่ได้ยังไงกัน 929 01:03:37,022 --> 01:03:37,981 คุณปู่! 930 01:03:38,064 --> 01:03:39,649 อ้าว ไอ้หนูของปู่ 931 01:03:40,734 --> 01:03:42,944 โถๆ กลับมาจากโรงเรียนแล้วเหรอ 932 01:03:43,028 --> 01:03:44,112 - ครับ - ดีๆ 933 01:03:44,195 --> 01:03:46,531 วันนี้วิชาพละเราเล่นคิกบอลกัน 934 01:03:46,614 --> 01:03:47,574 แล้วห้องผมก็ชนะครับ! 935 01:03:47,657 --> 01:03:50,243 เก่งมาก ยอดเยี่ยม 936 01:03:50,327 --> 01:03:53,121 โอ้โฮ ซอจุนของเราเล่นคิกบอลเก่งซะด้วย 937 01:03:53,204 --> 01:03:54,539 เล่นกีฬาเก่งทุกอย่างเลย 938 01:03:55,832 --> 01:03:56,875 ใช่ๆ 939 01:03:58,043 --> 01:04:00,211 คิกบอลเรียกได้ว่าเป็นกีฬาตอนไหนก่อน 940 01:04:00,295 --> 01:04:03,340 แค่เด็กๆ วิ่งไล่เตะลูกบอล มันพิเศษตรงไหน 941 01:04:03,423 --> 01:04:05,508 ถ้าพี่จะมาทำตัวแบบนี้ อย่ามาเลยดีกว่า 942 01:04:05,592 --> 01:04:07,469 มาทำให้คนเขาเสียอารมณ์ไปทำไม 943 01:04:07,552 --> 01:04:08,511 นี่ 944 01:04:08,595 --> 01:04:10,472 คนกำลังพยายามสานสัมพันธ์กับเขาอยู่ดีๆ 945 01:04:10,555 --> 01:04:11,473 ทำไมยะ 946 01:04:11,556 --> 01:04:13,016 ฉันก็โผล่มาแล้ว ยังจะเห่าอีก 947 01:04:14,809 --> 01:04:15,935 "เห่า" เหรอ 948 01:04:17,437 --> 01:04:18,605 เปล่าจ้ะ 949 01:04:18,688 --> 01:04:20,982 หมายถึง "หาว" น่ะ ป้าพูดผิดไป 950 01:04:21,066 --> 01:04:23,485 ความง่วงเหงาหาวนอนเนี่ยมันเป็นตัวการ 951 01:04:23,568 --> 01:04:25,362 ทำให้เราไปสายอะไรอย่างนี้ไง 952 01:04:25,445 --> 01:04:27,530 อ๋อ ทำให้ไปสายเหรอ 953 01:04:27,614 --> 01:04:28,865 คุณป้าเป็นคนขี้เซาเหรอ 954 01:04:28,948 --> 01:04:30,533 ใช่ ขี้เซาเอามากๆ เลย 955 01:04:31,951 --> 01:04:33,495 - คนขี้เซา - คนขี้เซา… 956 01:04:33,578 --> 01:04:34,829 ป้าเขาขี้เซาจริงๆ นั่นแหละ 957 01:04:41,086 --> 01:04:44,839 บางคนก็ใจอ่อนกับความไร้เดียงสาของเด็ก 958 01:04:44,923 --> 01:04:46,174 (บิโอเจ รับสมัครพนักงานปี 2027) 959 01:04:46,257 --> 01:04:47,133 สวัสดีครับ 960 01:04:48,009 --> 01:04:50,178 "ผู้ชายที่ขยันขันแข็งและมีความรับผิดชอบ" 961 01:04:50,261 --> 01:04:51,554 "ผมชื่อแบคกวังนัมครับ" 962 01:04:52,180 --> 01:04:54,849 ผู้ชายที่ขยันขันแข็งและมีความรับผิด… 963 01:04:58,103 --> 01:05:00,605 เคบิวตี้… หัวใจหลักของเคบิวตี้ 964 01:05:00,688 --> 01:05:03,316 ผมใฝ่ฝันอยากร่วมงานกับบิโอเจ เพื่อจะได้เข้าสู่แนวหน้าของเคบิวตี้… 965 01:05:03,400 --> 01:05:04,776 แบบนั้นไม่น่าจะรอด 966 01:05:05,318 --> 01:05:07,612 แนวหน้าเหรอ จะไปออกรบหรือไง 967 01:05:10,490 --> 01:05:12,784 เฮ้อ คนกำลังพยายามซ้อมอยู่… 968 01:05:13,368 --> 01:05:14,369 อ้าว 969 01:05:16,037 --> 01:05:17,122 คุณจีฮโยเหรอ 970 01:05:17,205 --> 01:05:18,623 เธอทำงานที่นี่เหรอ 971 01:05:19,749 --> 01:05:22,252 คุณแบคกวังนัม จะบอกว่านี่เป็นเป้าหมายชีวิตคุณจริงๆ เหรอคะ 972 01:05:22,877 --> 01:05:25,213 เดี๋ยวนะ คุณจีฮโยมาทำอะไรที่นี่ 973 01:05:26,047 --> 01:05:27,549 - มาหาผมเหรอ - เปล่าค่ะ 974 01:05:27,632 --> 01:05:28,633 นั่นสินะ 975 01:05:28,716 --> 01:05:31,344 ฉันมาคุยงาน บังเอิญจังนะคะ 976 01:05:31,970 --> 01:05:32,846 เหมือนพรหมลิขิตเลย 977 01:05:34,556 --> 01:05:37,684 ผู้สมัครหมายเลข 332 คุณแบคกวังนัม 978 01:05:39,602 --> 01:05:40,728 ครับ ผมอยู่นี่ครับ 979 01:05:40,812 --> 01:05:43,189 - คุณเป็นคนต่อไปนะคะ - ครับ 980 01:05:44,274 --> 01:05:45,733 คุณจีฮโย ขอตัวนะครับ 981 01:05:46,985 --> 01:05:48,403 อย่าไปค่ะ 982 01:05:52,282 --> 01:05:53,700 อุ๊ยตาย 983 01:05:55,952 --> 01:05:58,288 อย่าไป มาทำงานกับฉันแทนนะคะ 984 01:05:59,164 --> 01:06:00,915 - อะไรนะครับ - ฉันจะจ่ายให้สามเท่าเลยค่ะ 985 01:06:00,999 --> 01:06:02,083 สามเท่า แม่เจ้า 986 01:06:02,167 --> 01:06:03,209 ฉันต้องการ 987 01:06:03,293 --> 01:06:04,669 คนปากแจ๋วแบบคุณค่ะ 988 01:06:05,545 --> 01:06:07,088 ตายแล้ว แซ่บมากแม่ 989 01:06:07,797 --> 01:06:09,048 ตกลงไหม 990 01:06:16,514 --> 01:06:20,768 บางคนก็ค้นพบว่ามีความหมาย ในตอนที่ถูกเรียกชื่อ 991 01:06:20,852 --> 01:06:22,187 คุณเซกเย ยินดีด้วยนะคะ 992 01:06:22,687 --> 01:06:25,773 คุณทวงตำแหน่งเบอร์หนึ่ง ในตลาดเครื่องสำอางยุโรปตะวันออกคืนได้แล้ว 993 01:06:25,857 --> 01:06:27,066 คุณโมแทฮี เรื่องนั้นผมขอโทษนะ 994 01:06:27,150 --> 01:06:30,153 ช่วงที่ผมตกต่ำ คุณคงกระดี๊กระด๊ามาก 995 01:06:30,778 --> 01:06:32,906 หน้าตาดูไม่ได้เสียใจอะไรเลยนะคะ 996 01:06:33,531 --> 01:06:35,158 ออกจะดูมีความสุขด้วยซ้ำ 997 01:06:35,241 --> 01:06:36,493 เห็นแล้วหงุดหงิด 998 01:06:38,328 --> 01:06:39,496 ครับ ผมมีความสุขครับ 999 01:06:40,205 --> 01:06:43,082 มีความสุขจนเกือบจะรู้สึกผิดเลย 1000 01:06:43,166 --> 01:06:44,542 แล้วคุณโมแทฮีล่ะครับ 1001 01:06:44,626 --> 01:06:45,752 ฉันก็จะลองมีความสุขดูบ้างค่ะ 1002 01:06:46,377 --> 01:06:48,046 เพราะใครบางคน 1003 01:06:48,129 --> 01:06:49,923 ตอนนี้ฉันเชื่อแล้วว่าความสุขมีอยู่จริง 1004 01:06:52,675 --> 01:06:56,179 บางคนก็ตั้งความหวังที่จะเริ่มต้นใหม่ 1005 01:06:56,262 --> 01:06:57,388 ก็ได้! 1006 01:06:57,972 --> 01:07:00,391 ให้วันนี้เป็นวันตายของเราทั้งคู่ 1007 01:07:00,475 --> 01:07:03,436 (อาณาจักรสตรี 2) 1008 01:07:03,520 --> 01:07:05,939 เอาให้รู้ดำรู้แดงกันไปเลย! 1009 01:07:06,022 --> 01:07:07,065 ฮึ่ย 1010 01:07:07,148 --> 01:07:09,526 เกินไปแล้ว จะมาทั้งน่ารัก 1011 01:07:09,609 --> 01:07:11,694 สวย เซ็กซี่ ครบจบในคนเดียวไม่ได้สิ 1012 01:07:11,778 --> 01:07:13,530 คนอื่นเขาจะอยู่กันยังไง 1013 01:07:13,613 --> 01:07:16,491 เลิกดูละครเก่าของฉันได้แล้ว มาช่วยซ้อมบทหน่อย 1014 01:07:16,574 --> 01:07:17,659 นี่ 1015 01:07:21,496 --> 01:07:23,039 - บทเหรอ - อือ 1016 01:07:25,166 --> 01:07:27,377 ไหนดูสิ "จูบแรกครั้งที่ 99" 1017 01:07:27,460 --> 01:07:29,045 ว่าไงนะ เก้าสิบ… 1018 01:07:30,255 --> 01:07:32,465 จะบอกว่าคุณต้องจูบ 99 ครั้งเหรอ 1019 01:07:32,549 --> 01:07:33,758 จะบ้าเหรอ 1020 01:07:34,259 --> 01:07:35,760 ไม่ได้ ห้ามเด็ดขาด ยกเลิกซะ 1021 01:07:36,344 --> 01:07:38,137 ยกเลิกอะไร อีกสองวันก็เริ่มถ่ายแล้ว 1022 01:07:38,221 --> 01:07:39,138 แล้วไง ใครแคร์ 1023 01:07:39,222 --> 01:07:41,683 ผมจะเหมาซื้อโฆษณาให้หมดเลย ตัดฉากจูบออกให้หมด 1024 01:07:41,766 --> 01:07:43,518 "สบตาครั้งที่ 99" เข้าท่ากว่าเยอะ ดูได้ทุกเพศทุกวัย 1025 01:07:43,601 --> 01:07:45,520 ล้อกันเล่นเหรอ แบบนั้นใครเขาจะอยากดู 1026 01:07:45,603 --> 01:07:47,230 อยากทำให้ฉันหมดอนาคตงั้นเหรอ 1027 01:07:47,313 --> 01:07:48,189 อุ๊ย… 1028 01:07:48,273 --> 01:07:49,774 ถ้างั้นก็แค่ย้ายมาอยู่กับผม 1029 01:07:49,857 --> 01:07:51,568 ฉันไม่เคยตกปากรับคำด้วย ให้มันน้อยๆ หน่อย 1030 01:07:51,651 --> 01:07:52,986 ถึงเวลาถ่ายฉากจูบกับผมบ้างแล้ว 1031 01:07:53,069 --> 01:07:55,280 ทำอะไรน่ะ หยุดนะ! 1032 01:07:56,990 --> 01:07:58,491 - เจ็บนะ - เป็นอะไรหรือเปล่า 1033 01:08:07,667 --> 01:08:09,419 ขณะที่คนอื่น 1034 01:08:10,295 --> 01:08:13,840 รู้สึกขอบคุณที่ได้เห็นรอยยิ้มของคนที่รัก 1035 01:08:18,094 --> 01:08:20,722 ในท้องทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต ที่เราเรียกว่าชีวิต 1036 01:08:21,222 --> 01:08:24,309 เราเอาชีวิตรอดได้ ด้วยการไขว่คว้าทุกสิ่งที่ทำได้ 1037 01:08:25,310 --> 01:08:27,937 เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึง เราไปชมดอกซันซูยูกันเถอะ 1038 01:08:28,021 --> 01:08:29,939 เอาดอกไม้มาทำจอนดอกไม้ 1039 01:08:31,024 --> 01:08:33,276 - จอนดอกไม้เหรอ - ใช่ 1040 01:08:33,985 --> 01:08:36,779 และในฤดูร้อน เราก็มาทะเลเหมือนอย่างตอนนี้ 1041 01:08:36,863 --> 01:08:38,406 แล้วก็กินอีรมด้วย 1042 01:08:38,489 --> 01:08:41,075 เราควรปลูกดอกมธุรดาในสวนของคุณด้วย 1043 01:08:41,159 --> 01:08:43,036 แล้วก็กินลูกพีชให้หนำใจ 1044 01:08:43,995 --> 01:08:45,913 เราจะทำแค่ปลูกต้นไม้กับกินนู่นกินนี่เหรอ 1045 01:08:46,873 --> 01:08:49,334 ฤดูใบไม้ร่วงก็ต้องดอกเบญจมาศ เราควรหามาปลูกด้วย 1046 01:08:49,417 --> 01:08:51,753 แล้วก็ต้นพลับเอาไว้เก็บลูกพลับ! 1047 01:08:52,545 --> 01:08:53,504 เชอะ 1048 01:08:54,505 --> 01:08:56,299 สวนบ้านเราได้กลายเป็นสวนผลไม้แน่ 1049 01:08:56,382 --> 01:08:57,884 เปิดแผงขายผลไม้ได้เลย 1050 01:08:57,967 --> 01:08:59,844 ผลไม้ตามฤดูกาลดีต่อสุขภาพนะ 1051 01:09:00,720 --> 01:09:03,598 เวลากินของที่อยู่ในฤดูกาล เราจะได้พบความสุขเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิต 1052 01:09:04,223 --> 01:09:06,142 จริงเหรอ ใครบอก 1053 01:09:06,684 --> 01:09:08,061 คุณย่าของฉันไง 1054 01:09:08,144 --> 01:09:09,604 ย่าเคยพูดไว้แบบนั้น 1055 01:09:09,687 --> 01:09:12,398 เราต้องเพลิดเพลินกับทุกสิ่งตามเวลาของมัน เพื่อจะได้มีความสุข 1056 01:09:13,358 --> 01:09:14,776 ความสุขมันทบยอดไม่ได้หรอกนะ 1057 01:09:16,319 --> 01:09:17,236 จริงที่สุด 1058 01:09:18,363 --> 01:09:19,238 จริงเลย 1059 01:09:20,615 --> 01:09:23,660 ฉันคร่ำครวญกับโลกนี้มาพอแล้ว 1060 01:09:24,243 --> 01:09:26,037 ฉันจะใช้ชีวิตอย่างอิสระ 1061 01:09:26,120 --> 01:09:28,956 เหมือนดอกเกล็ดน้ำค้างขาวบริสุทธิ์กลางฤดูร้อน 1062 01:09:29,040 --> 01:09:30,416 อิสระเสรี 1063 01:09:33,419 --> 01:09:35,004 ได้เลย อิสระเสรีนะ 1064 01:09:37,340 --> 01:09:39,676 ผมรักคุณนะ ชินซอรี 1065 01:10:02,865 --> 01:10:06,077 ของที่ระลึกที่ว่างเปล่านั้นไร้ความหมาย ความอบอุ่นคือสิ่งที่เราต้องการจริงๆ 1066 01:10:06,577 --> 01:10:10,248 การมีความกล้าหาญในทุกย่างก้าว สุดท้ายก็ทำให้เราก้าวต่อไปได้ 1067 01:10:10,331 --> 01:10:12,041 หากเราเชื่อมั่น 1068 01:10:12,667 --> 01:10:15,586 เราจะได้มันมาอย่างแน่นอน 1069 01:10:27,765 --> 01:10:29,225 ชิงลงมือก่อนอีกแล้ว 1070 01:10:57,003 --> 01:10:58,421 หากเราเชื่อมั่น 1071 01:10:59,338 --> 01:11:02,258 โลกอันน่าอัศจรรย์ 1072 01:11:02,341 --> 01:11:04,802 จะมาปรากฏต่อหน้าเรา 1073 01:11:08,598 --> 01:11:11,267 ฉันรับประกัน เชื่อใจฉันได้เลย 1074 01:12:56,291 --> 01:12:58,291 คำบรรยายโดยสุปัญญา โสสุทธิ์