Sun Han-gyul?
EPISODE 8
Sino… po kayo?
Sino ako?
A… E…
A, ako…
Ako ang…
Wag mong sabihin sa tito mo, okay?
Ano? Di ko puwedeng…
Di ba sinabi niyang mas masaya akong panooring mag-work out kaysa mga drama?
Hay, 'tong tangang babaeng 'to.
Ano ba'ng dapat kong gawin para matauhan siya?
Kalokohan 'to.
Ano ba 'to?
Kahit sa'n ako magpunta, ang mga tao…
Ano?
Teka…
Diyos ko!
Hay, ano ba 'to?
Lintik na buhangin.
So, Ms. Bom at Mr. Sun, kayong dalawa…
Di ba?
Mapagbigay at mahabaging Mr. Jeong,
kung magagawa mong magpikit-mata sa nakita mo ngayon lang,
magkakautang na loob kami sa 'yo hanggang sa mamatay kami…
Hindi, kahit pagkatapos naming mamatay.
Hindi.
Wag ka nang makialam.
Ako na'ng bahala dito.
Ano? Ano'ng gagawin mo?
Ano ba'ng ginagawa mo?
Natakot naman ako sa 'yo.
Sana mabuhay ka nang matagal at maging mapayapa ang pamilya mo.
Lagi.
Pareho tayong nagma-martial arts. Kung magpipikit-mata ka,
kahit ano'ng gusto mo, Mr. Jeong,
gagawin ko 'yon para sa 'yo. Please?
- Kahit ano? - Oo, kahit ano'ng gusto mo.
Well, dahil desperado kang nagmamakaawa,
ang sama ko naman kung di kita gagawan ng pabor.
- Una, Ms. Bom. - Ano 'yon, Mr. Jeong?
Close ka do'n sa abogado, na kuya ni Se-jin, di ba?
Gusto kong kumuha ka ng impormasyon sa paralegal niya.
'Yong paralegal?
- 'Yon lang ba talaga ang gusto mo? - Oo.
At, ikaw.
Opo, Sir.
Hay, mabigat 'to.
Ay, akin na 'yan.
Halika dito.
- Sumama ka sa 'kin. - Okay.
Malakas ang trap muscles mo.
Wag mong sabihin sa tito mo, okay?
- Tito, a… - Pero kahit na,
pa'no naman niya nagawang hingin sa 'kin 'yon? Kalokohan 'to.
Hay naku.
Hello.
Ms. Bom.
Nakita mo ba 'ko no'ng weekend?
Nakita kayo? Kailan po? Ano po'ng ibig n'yong sabihin?
Bakit parang pakiramdam ko nakita kita?
Sa tingin ko, nakita kitang may kasama sa amusement park.
Hala!
Ako 'yon.
Ano'ng ibig mong sabihin?
May katamtamang edad na babaeng tumakbo para magsaya at iniwan niya ang bag niya.
Tapos, nakasalubong ko si Ms. Bom. So magkasama kaming umikot.
Problema ba 'yon?
E di, sinasabi mo bang mag-isang nagpunta si Ms. Bom sa amusement park?
Mag-isa nang lumalabas para kumain o uminom ang mga tao,
so ba't di pumunta sa amusement park?
Agree talaga ako d'yan.
Makinig ka, wag mo na siyang pagsuspetsahan nang walang dahilan
at i-check mo na lang ang bag mo.
Ms. Bom.
Ito ang mga tanong. Balikan mo 'ko sa lalong madaling panahon.
Siya nga pala, ano'ng ipinagawa mo kay Mr. Sun?
Di mo naman hiningi sa kanyang pumatay siya ng tao para sa 'yo, di ba?
SPORTS CENTER
Di dapat ako nagpa-member nang anim na buwan.
Di ako sigurado kung bibigyan nila ako ng refund.
Mr. Jeong?
'Yong tito ni Han-gyul…
napatumba?
Sa buong buhay mo, natalo ka na ba?
Parang itinatanong mo kung namatay na ba ako noon.
Di pa 'yan nangyayari at hinding-hindi 'yan mangyayari…
Sa Lunes,
matatalo ang malakas na si Sun Jae-gyu laban sa akin, si Jeong Jin-hyeok.
Tumatanda na siguro ang mga mata ko. Guni-guni ko lang siguro 'yon.
Hindi talaga si Mr. Jeong ang lalaki sa sahig,
kundi ang tito ni Han-gyul?
O, nandito ka pala, Ms. Seo.
Nagbunga na ang lahat ng pagsisikap ko.
Nga pala, bakit nakadapa pa rin siya sa sahig?
Baka napilayan siya?
Mr. Sun, tapos na. Puwede ka nang bumangon.
Ganito muna ako. Puwede ka nang umalis.
Wala kang laban sa 'kin. Hatawin kita…
Grabe, bilib na bilib ako.
Ang laki ng iginaling mo.
Dahil bumalik ka na pagkatapos ng matagal na pahinga,
mukhang magsisimula ka nang mag-train ulit.
A, hindi sa gano'n.
Sobrang busy ko ngayon, so nagpunta ako para magpa-refund…
Sige, magbihis ka na.
Magpapakabait ako ngayon at tuturuan kita ng skills ko para matalo si Sun Jae-gyu.
Ibig mong sabihin, matatalo ko rin siya nang ganyan?
Nakikita mo 'yan?
Ni hindi pa rin siya makabangon. Di mo ba nakikita?
Bilisan mo nang magbihis.
Okay, magbibihis na 'ko.
Grabe, sobrang nakakabilib 'yon, a.
Ano kaya ang ginagawa niya ngayon?
Eto.
Kung balang araw, biglang
ma-miss mo ako nang sobra, buksan mo 'yan.
Sa tingin ko, medyo nami-miss ko siya.
Ga'no ko ba dapat siya ka-miss para buksan 'to?
Hindi. Hindi pa gano'n katagal.
Hindi tama 'to.
Ano kaya 'yong nasa kahon?
Pabango?
Sulat niya?
O… baka singsing?
- Sorry! - Hala!
Bom-sik, okay ka lang ba? Okay ka lang ba?
Sorry.
Siya 'yong babae.
'Yong bag ko.
Ay, oo nga pala.
Holly bag yata 'to, a.
Alam mo 'to?
Well, 'yong malalaking bag lang ng brand na 'yan ang ginagamit ko
so di ko alam na gumagawa pala sila ng maliliit.
Pero 'yang gamit mo ngayon…
Nasa bahay ko 'yong mga 'yon. Malalaki.
Okay, nasa bahay. E di, sige.
Meron talaga ako no'ng mga 'yon sa bahay.
Binili ko 'yong mga 'yon sa department store.
- Walang discount. - Ano ba 'yong amoy na 'yon?
Diyos ko!
Hala. Bakit ka tumatahol sa 'kin?
Bom-sik, di ka dapat tumahol.
Tahulan mo siya!
Ayos.
Hindi, wag ka nang tumahol.
Naku. Hindi naman siya basta tumatahol sa kahit na sino.
Baka alam niyang hindi ka welcome dito.
Ano'ng sinabi mo?
Kung na-offend ka, masaya ako…
Sorry.
Pero sa insurance, puwede mo 'yang irekomenda sa mga nangangailangan niyan,
pero di tamang ipilit 'yan sa mga tao nang paulit-ulit…
'Yon ang sinabi ni Jae-gyu? Sinabi niyang nagpunta 'ko para magbenta ng insurance?
"Jae-gyu"?
Nakakabilib naman 'yon.
Kaya niya nang magsinungaling sa mga babae.
E di, hindi ka nandito dahil sa insurance?
Tungkol sa relasyon naming dalawa,
dapat kay Jae-gyu mo mismo marinig ang tungkol do'n.
Sige.
Ano… Teka.
E, ano?
Hindi siya ahente ng insurance?
Uy…
"Regalo para kay crush"?
May nagugustuhan ka ba?
- Wala. - Sa'n ka pupunta?
- Halika dito. - Ay, Diyos ko naman.
Han-gyul.
Kapag inamin mo ang feelings mo,
- di ang regalo ang mahalaga. - Tama 'yon.
No'ng nasa middle school ako,
ninakaw ko ang credit card ng mama ko at bumili ako ng bouquet ng Korean beef.
Tapos, nilinis ko ang mesa habang nagla-lunch at sabi ko sa kanya,
"Tayo na kung kukunin mo 'to."
Nagwala ang lahat ng nasa cafeteria, na para bang nasa concert sila.
So ano'ng nangyari? Gumana ba 'yon?
Nag-transfer siya.
Hiyang-hiya siya kaya iyak siya nang iyak
nang buong apat na araw.
Pagkatapos no'n, di na siya nakita ulit sa Shinsu.
- Siraulo ka… - Totoo naman 'yon, e.
Tahimik.
Magsisimula na ang finals bukas.
Dapat maglaban kayo sa mga resulta ng exam.
Sir.
Si Dae-hun naman po ang magiging kulelat sa finals ngayon.
Ano? Kung bibilangin natin 'yong mock exam, ikaw naman ngayon.
Tahimik.
Nagtataka lang ang lahat kung sino'ng mangungulelat sa school na 'to.
Pero, hindi nagbabago ang top one na estudyante.
Sir naman. Kay Han-gyul lang po kayo may pakialam.
Tahimik.
Alam ko na.
Ano'ng alam mo na?
Ang regalo.
Ang regalong magpapasaya sa kanya.
Sa tingin ko, alam ko na.
KASUNDUAN SA PAGHAHATI NG MINANANG ARI-ARIAN
Pagkatapos ko siyang balaan nang sobrang wag nang pupunta dito…
Ano 'yon?
Parang si Bom-sik 'yon, a.
Bom… Hindi. Ms. Bom.
Hindi ngayon ang araw na makikita ko si Bom-sik. Bakit ka nandito?
Dapat tuparin mo ang pangako mo.
Kung miss na miss mo na ako kaagad, paano ka maghihintay nang dalawang taon?
Diyos ko naman.
Hindi siya ahente ng insurance.
Nakasalubong ko siya kanina lang.
Sabihin mo ang totoo.
Kung magsisinungaling ka ulit, kalimutan mo na 'yong dalawang taon. Tapos na tayo.
KAPWA TAGAPAGMANA: SUN HEE-YEON
Sun Hee-yeon!
Tama na, Papa!
Nababaliw ka na ba?
Ni hindi nga namin alam kung sino'ng tatay.
Ang kapal ng mukha mong iuwi 'yang bata!
Tama po kayo! Baliw ako kasi bumalik ako dito.
Alam kong bubugbugin n'yo ako nang ganito. Pero apo n'yo pa rin siya,
so naisip kong dapat makita n'yo siya.
Naglayas ka kasi galit ka sa 'kin, tapos ngayon, sasabihin mong apo ko siya?
Papatayin kita ngayon, maldita ka.
Hee-yeon.
- Jae-gyu! - Alis na!
Kunin mo 'yang bata at umalis ka na!
Jae-gyu. Okay ka lang ba?
Nababaliw ka na ba?
Bakit mo naman naisip na dalhin dito 'yong bata?
Pa'no naman ako magiging matino?
Sa tuwing umuuwi siya pagkatapos mangisda, umiinom at binabasag niya ang lahat.
Jae-gyu, naniniwala ka pa rin bang namatay sa aksidente sa kotse si Mama?
Ako, hindi.
Naniniwala akong sinusubukan ni Mama na tumakas sa kanya…
Tama na 'yan!
Umalis ka pagkatapos ka niyang bugbugin nang bugbugin. Dapat alam mo na.
Pa'no mo palalakihin ang bata nang mag-isa?
May pera ka ba para pakainin siya?
Tungkol pala d'yan,
kung palalakihin ko siya, dapat pumunta ako sa Seoul at kumita ako ng pera.
Sun Han-gyul.
'Yon ang pangalan niya.
Nakita mo rin 'yon, di ba?
Masama siyang tao, pero di niya sasaktan ang baby.
Habang inaalagaan mo si Han-gyul,
kikita ako ng pera para mabuhay ka, ako, at si Han-gyul
nang matiwasay, kahit ano'ng mangyari.
Pagkatapos no'n, mamumuhay tayong tatlo nang malayo sa kanya.
Sa lugar na hindi niya na tayo mahahanap ulit.
Babalikan kita.
Babalikan ko kayong dalawa.
Magmula no'ng naglaho siya nang gano'n, di ko na siya nakausap kahit isang beses.
Sorry kung nagsinungaling ako sa 'yo,
pero ni hindi ko pa sinasabi kay Han-gyul, kaya di ko masabi sa 'yo.
Ibig sabihin ba no'n,
hindi alam ni Han-gyul na buhay pa ang mama niya?
Patay na sa 'kin… 'yong babaeng 'yon.
Ang iniisip ni Han-gyul, namatay ang mga magulang niya sa sunog,
so wag kang magsasabi ng kahit ano sa kanya tungkol dito.
Naiintindihan ko ang nararamdaman mo.
Pero sa tingin ko, dapat sabihin mo pa rin sa kanyang buhay ang mama niya…
Di siya karapat-dapat na maging mama ni Han-gyul.
Siguro nga hindi, pero nami-miss ng anak ang mama niya.
Galit siya sa mama niya, pero miss niya pa rin 'yon.
Alam mo ba kung ano'ng pakiramdam ng mabuhay nang gano'n?
Kung ako si Han-gyul,
gugustuhin kong malaman kung saan ako nanggaling at sino'ng mga magulang ko.
Gugustuhin kong malaman 'yon buong buhay ko.
May karapatan siyang malaman kung sino'ng mga magulang niya.
Bom-sik.
Uy.
Malamang pagod ka na.
Araw na po ba natin para makasama si Bom-sik?
Oo.
- Ay, eto pala. - Okay.
Alagaan mo nang mabuti si Bom-sik hanggang sa araw na sunduin ko siya.
At 'yong sinabi ko bilang teacher ni Han-gyul…
Sana pag-isipan mo 'yon.
Bye na.
Tara na. Halika.
- Pasok na tayo. - Okay.
Bom-sik, halika.
Bumalik sa pamilya niya kamakailan ang batang nawala 31 taon na'ng nakalipas.
Noong 1995, nawala siya
habang nagbabakasyon sa Seoul, at ilang taong di malinaw ang kinasapitan niya.
Pero nakumpirma na'ng pagkakakilanlan niya dahil sa mga pagsulong sa DNA analysis.
Han-gyul, okay lang ba ang lahat?
Opo.
Kung may kailangan ka, sabihin mo sa 'kin.
Alam mo,
kung gusto mo, handa akong ibigay sa 'yo ang atay o apdo ko.
Maski na ang kidney.
Hanggang sa kidney lang po kayo?
Ako, kung kailangan n'yo po, handa akong ibigay sa inyo ang puso ko.
Kayo po ang mama at papa ko, ang nag-iisang pamilya ko.
Ano naman kung di ako makahinga? Ano naman kung di makadaloy ang dugo ko?
Bakit bigla n'yo pong sinabi 'yon?
May problema po ba?
Siyempre wala.
May finals ka bukas. Matulog ka nang maaga.
Napakabilis na gumagalaw ang Bagyong Wangsse,
na tumama sa Okinawa, nang pahilaga-hilagang-kanluran.
Magmula bukas ng gabi, inaasahang makakaranas ang silangan
at timog-silangang baybayin ng malakas na pag-ulang may kasamang malakas na hangin.
Hinihimok ang mga residente sa mga lugar na itong magdoble ingat.
MATH
Patay na sa 'kin… 'yong babaeng 'yon.
Han-gyul, tapos ka na ba kaagad?
Sampung minuto pa lang nagte-test.
Opo.
Iba talaga si Sun Han-gyul.
Kaya siya ang top one, e.
Tahimik.
Nag-exam po ako kanina ng math, ethics, at bioscience.
Bukas po ang English, Literature, at world history.
At gusto po kayong kausapin ni Dong-pyo tungkol sa 70th birthday ng lola niya.
KASUNDUAN SA PAGHAHATI NG MINANANG ARI-ARIAN
KAPWA TAGAPAGMANA: SUN HEE-YEON
SUN JAE-GYU
Pag-isipan mo 'to nang mabuti, Jae-gyu.
Si Papa…
Ano ba'ng ginawa ni Papa para sa 'tin?
Ang iniwan niya lang sa 'tin, 'yong lupang hindi maibenta.
Kung magtatayo ng resort do'n…
Umasa akong nagpunta ka para makita si Han-gyul.
Kinarga ko sa likod ang umiiyak na bata,
at naghintay akong bumalik ka araw-araw.
"Han-gyul, babalikan tayo…
ng mama mo kahit ano'ng mangyari."
"Maghintay tayo, isang araw pa."
"Maghintay tayo nang dalawang araw pa."
Maglalaho ako tulad ng gusto mo.
Di ako pupunta para makita ka…
Di ko na makakasalubong ulit si Han-gyul.
Kung pipirma ka dito…
Uy, Dong-pyo.
Ano?
Okay. Susunduin ko na kayo, so wag kang mag-alala. Bantayan mo ang lola mo.
Okay.
Ano po 'yon? Ano'ng problema?
Nag-brown out sa barangay natin.
ALERTO SA EMERGENCY
Oo nga.
Mukhang okay lang ang bahay natin dahil sa solar panels.
Kailangan ng kuryente ng lola ni Dong-pyo, kaya susunduin ko siya.
Sabihin mo sa ibang kapitbahay na pumunta dito kung kailangan din nila ng kuryente.
Teka. E di…
Puwede pong pumunta si Se-jin at kuya niya?
Bakit ko papapuntahin dito si I-jun?
Kailangan ding mag-aral ni Se-jin para bukas. Malamang inis na inis na siya.
Ang lakas ng ulan. Di ko siya puwedeng papuntahin mag-isa.
Kung 'yan ang gusto mo.
Umihi ka ba?
- Ibalik mo na 'yan! - Ayoko.
Ms. Seo. Sasabihin ko sa 'yo ang pamamaraan ng totoong guro.
Nangyari 'to no'ng 26 anyos ako.
No'ng nagsimula ako bilang teacher…
Lahat sila kinagat ang alok at nagpunta.
Wag na kayong tumakbo!
Hoy!
Bottom of the ninth. Dalawang out,
dalawang strike, dalawang bola. Importanteng sandali 'to.
Tumitindi na ang tensiyon. Eto na ang pitch!
Pinalo na ng batter!
- Malakas 'yon. - Lumalagpas na.
- Lumalagpas na!
- Lumalagpas. - Home run!
Home run sa bottom of the ninth. Di ako makapaniwala!
Hoy! Sino'ng tumakas pagkatapos barahin 'yong inidoro?
Tumae nang malaki si Min-guk.
Kailangan kong pagaanin ang tiyan ko kanina.
Ano ka ba, makina ng ebak?
Di ako makapaniwala.
Birthday party nila at…
Out! Out 'yon! Mag-e-extra innings na sila.
Tito!
Naku po.
Bakit naman lahat nandito?
- Eto. - Okay.
Hoy! Wag kayong maingay, mga pasaway!
Itigil n'yo 'yan at manahimik kayo.
Tumahimik kayong lahat!
Pinakaimportante ang kaayusan kapag nasa grupo kayo.
Mukhang kailangan n'yong lahat na matulog dito,
kaya magmula ngayon, kailangan n'yong sundin ang sasabihin ko.
Naiintindihan n'yo ba?
- Opo, Master! - Opo!
Una, Ms. Seo at Mr. Jeong.
Please maghanap kayo ng mga sangkap sa ref at magluto kayo.
E, sige.
Mr. Wi.
Kung may pupunta pa, sunduin n'yo sila ni Phillip.
- Opo, Sir. - Han-gyul.
I-assign mo'ng mga kuwarto, ihanda mo ang mga kama.
- Dong-pyo. - Po?
Isalansan ang mga sapatos.
Tito, pa'no po kami?
Oo nga pala. Kayong dalawa…
Wala kayong gagawin. Mas makakatulong pa 'yon.
Kung tapos ka nang mag-assign ng mga trabaho,
- babalikan na namin ang laro. - Mr. Hong.
Kailangan mong gawin ang pinakaimportanteng trabaho.
Well, dahil ako ang head teacher sa school,
magbabantay ako.
Pakiayos 'yong baradong inidoro.
Inidoro?
Barado 'yon.
Karaniwang dalawang tao lang ang gumagamit sa inidoro,
pero ngayon, may sampung tao. Malamang nahirapan 'yon.
Okay? okay.
Okay. Kung ayaw n'yo sa trabahong in-assign ko sa inyo,
puwede na kayong umalis.
Para sa kaalaman n'yo, sa barangay na 'to,
sa bahay na 'to lang kayo makakapanood ng TV habang brownout
at may bagyo.
Ngayon, pumuwesto na kayo!
Pumuwesto na!
Kumilos na tayo!
Tito.
Di ko po matawagan si Ms. Bom.
Si Ms. Bom?
Di niya po sinasagot ang mga tawag ko.
Kasama ni Ms. Bom ang kuya ni Se-jin.
Nakausap ko isang oras ang nakaraan.
Kasama mo ba si Ms. Bom kanina?
Nabalitaan mo ba? Well,
gusto niya akong pasalamatan para sa espesyal na lecture,
so nagpunta siya sa opisina ko.
Di na importante 'yan. Nasa'n siya ngayon?
Habang nag-uusap kami, tinawagan siya ni Mr. Jeong at nagmadali siyang umalis.
Bakit mo naitanong?
Wala siya dito?
Binaha daw 'yong mga mas mababang lugar.
Han-gyul, alagaan mo sila nang mabuti.
Ms. Bom!
Diyos ko. Napakapasaway.
Bumubuntot siya sa kung sinong singer.
Hindi ako naniniwala sa 'yo.
Nag-alala ka ba sa 'kin, Seong-tae?
Si Ms. Bom?
Umalis 'yong tito ni Han-gyul para hanapin siya.
Wag kang mag-alala.
Kumusta ang Seoul? Malakas ba ang ulan d'yan?
Okay. So, may mga anak ba siya?
Mga anak?
Di pa siya ikinakasal. Anong mga anak?
Hindi, divorced siya.
Ang sabi niya, nag-file siya ng divorce sa family court no'ng 2017.
Duda ako d'yan.
Nagpunta dito si Mr. Choi kasama si Mr. Oh
kasi ikinasal na ang lahat ng kasamahan nila maliban kay Mr. Oh.
Ano?
Narinig kita.
Tatawagan kita bago ako matulog.
Bye, Seong-tae.
Ang sweet niya.
Ay.
- Puwede ba tayong mag-usap sandali? - Bakit?
Mag-usap tayo.
- Ano ba 'yon? - Sumunod ka na lang sa 'kin.
Halika na.
Ano'ng problema niya?
Ano? Ano ba kasi 'yon?
'Yong lalaking si Seong-tae o kung sino man 'yon,
ga'no karami ang alam mo tungkol sa kanya?
May sarili siyang apartment sa Suro-dong, Seoul.
At no'ng 2017…
Bakit ko ba kailangang sabihin sa 'yo 'to?
Humingi ba siya sa 'yo ng pera?
Ano ba'ng pinupunto mo?
Mga love scam.
Ano?
Mga mandurugas silang umaarteng interesado at nagkukunwari silang mahal ka nila
para lang mahuthutan ka nila ng pera.
Sinasabi mo bang nilapitan ako ni Seong-tae para sa pera?
Siguro mukha akong mayaman. Salamat kasi 'yan ang tingin mo sa 'kin.
Makinig ka. Wag kang magugulat.
Okay? Makinig ka sa 'kin nang mabuti.
Hindi pa…
ikinakasal 'yong lalaking 'yon.
- Hindi pa ikinakasal? - Oo.
Tulad mo?
Sabi niya, divorced siya!
Bakit magkukunwaring diborsiyado ang binata?
Tama na. Wag ka nang magsabi ng kung ano-ano at maghapunan ka na.
Kung hindi ka makapaniwala, siya mismo ang tanungin mo.
'Yon ang sinabi ng kuya ni Se-jin!
Hay naku, imposible talaga siyang kausapin.
Di talaga siya nakikinig.
Diyos ko, pa'no mo nagawa 'to?
Ang lakas na nga ng ulan, brownout pa.
Siguradong dito banda napunta 'yon.
Nasa'n na ba 'yon?
Ms. Bom!
- Ms. Bom! - Ha?
May mga naririnig na ako.
Please sana nandito ka. Please. Lintik naman.
Ayon.
PAMPUBLIKONG PALIGUAN NG SHINSU
Nahanap ko na!
Lintik.
Nagpunta ako para manood ng baseball. Bakit ko ba ginagawa 'to?
Kinuha pa ng lola ni Dong-pyo ang remote control.
Nga pala, bilib din ako sa tito ni Han-gyul.
Nawalan ng kuryente, tapos, dinala niya tayong lahat dito sa bahay niya,
pinakain niya tayo, at papatulugin tayo dito.
Hindi madaling gawin 'yon.
Tumahimik ka nga.
Sir Inidoro, di pa po ba tapos 'yan?
Kailangan ko na po talagang tumae.
- Gamitin mo 'yong isa! - Okay po.
Sir, barado na rin po 'yong inidoro sa master bedroom.
Pakiayos din po 'yon.
Tumigil na nga kayo sa pagtae! Pinapahirapan n'yo 'ko!
Please wag po kayong sumigaw. Teka lang.
Malilintikan…
Hoy, ano ba'ng ginagawa no'ng iba?
Aatakihin na kita. Aatake na 'ko.
Sige lang.
Talon na! At isa, dalawa, tatlo!
Demonyong Han-gyul.
Dapat nag-aaral siya para bukas.
Naglalaro siya?
Tatapusin na kita. Isa, dalawa, tatlo.
- Eto sa 'yo! - Ano'ng ginagawa mo?
Nadurog kita!
Tinalo ni Oh Dong-pyo ang top one na estudyante sa Shinsu High.
Pumili ka ng ibang laro. Maglalaba na 'ko.
Sa anong laro kaya kita dudurugin?
Hala.
Hindi. Makakapagpaliwanag ako…
Ano'ng ginagawa mo dito?
Ano sa tingin mo?
Nagbabantay ako.
- Nagbabantay? - Oo.
Mas honest ako kaysa sa itsura ko, so didiretsuhin na kita.
Nagpunta ako dito para alamin ang isang bagay.
Pa'no mo na-solve ang lahat ng tanong nang sampung minuto
at pa'nong lagi kang nangunguna sa exams.
Bakit dito mo hinahanap ang sagot do'n?
E, saan ba dapat?
Sumunod ka sa 'kin.
Ito 'yong on-off switch.
I-adjust mo ang ilaw gamit 'to.
At para sa online lectures, gamitin mo 'to.
Sisiguraduhin kong wala nang papasok dito magmula ngayon,
so mag-aral ka hangga't gusto mo.
Pinalitan ko ang punda ng unan at comforter.
Kung matutulog ako dito, pa'no ka?
May mahal na sofa kami.
Nabasa ko na 'to.
Pati 'to.
Ito 'yong notes na ipinahiram niya sa 'kin.
Lintik.
Wala namang espesyal dito.
So ito pala ang kuwarto ni Han-gyul.
Ms. Bom, naririnig mo ba 'ko?
Mr. Choi?
Okay ka lang ba? Nasaktan ka ba?
Ano'ng nangyari?
Umuuga 'yong karatula dahil sa hangin.
Sa tingin ko, natakot at hinimatay ka.
Kanina ka pa umalis sa opisina.
Ano ba'ng ginagawa mo mula kanina?
May kinailangan akong gawin.
Salamat.
Mag-usap tayo sa loob. Kaya mo bang maglakad?
Pasok ka.
Dito lang tayo makakagamit ng kuryente ngayon.
AKTRES JEONG NAN-HEE
Dapat maligo ka muna para di ka sipunin.
- Sasagutin ko 'tong tawag. - Okay.
Hello?
Nakauwi ka na.
Well, ang sabi ni Mr. Choi,
dito lang may kuryente.
Ano ba'ng ginagawa mo sa labas sa ganitong panahon?
A, may hinahanap kasi ako kanina.
Nasa'n ba ang sentido komun mo?
Sino'ng lumalabas para gawin 'yon sa ganitong ulan?
Makinig ka.
Di mo ba iniisip na malamang may mga dahilan ako para gawin 'yon?
Siguro meron, pero nakakaabala ka.
"Nasaktan ka ba? Okay ka lang ba?" Di ba gano'n muna dapat ang itinanong mo?
'Yong mga gano'ng klase ng tanong…
para lang 'yon sa mga taong may sentido komun.
Nagpunta ako para maligo nang may ilaw,
pero dapat sa bahay na lang ako maligo.
Kasi mamahaling shower gels lang galing sa department stores ang ginagamit ko.
Sentido komun? Abala?
Kailan ba ako naging abala sa kanya?
Bakit mo 'ko sinundan palabas?
Pare-pareho lang ang showers gels galing sa supermarkets o department stores.
Bakit ba sobrang importante no'n
at uuwi ka pa sa bahay mong walang kuryente?
Halatang di mo alam kung ano'ng ipinaparating ko.
Akala mo ba talaga dahil 'to sa shower gel?
Basang-basa ako, tapos, bigla kang nagdadadakdak tungkol sentido komun.
Dahil sa apartment ka pa lang tumitira sa Seoul,
baka romantiko para sa 'yong panoorin 'to mula sa mataas na kuwarto mo.
Pero iba dito.
Dito, kapag may dumating na bagyo,
sentido komung iwan ang bahay o bangka mo para makaligtas ka.
Ano ba'ng mas importante pa sa buhay mo at lumabas ka habang bumabagyo?
Masaya ka na?
Alam mo, sobrang importante sa 'kin ng buhay ko.
Tingnan mo. Ang ganda ng katawan ko. Bakit di ko mamahalin ang buhay ko?
Pero 'yan…
ang unang regalo mo sa 'kin.
So,
di ka makauwi sa ganitong panahon dahil sa estupidong bagay na 'to?
Baka mamahalin 'yan.
Tulad ng alahas o ginto.
Kung gano'n pala 'yan, sobrang sayang naman.
At kung…
Kung…
engagement ring 'yan,
mababalewala ko sana ang tunay na feelings mo.
Dapat itinago ko 'to sa bahay.
Bakit ba binitbit ko 'to sa bag ko? Nawala tuloy.
Ms. Bom, puwede ko namang bilhin 'yan para sa 'yo nang ilang libong beses,
so wag mo na ulit ilalagay sa panganib ang sarili mo para sa ganyang bagay.
Pa'no kung natamaan ka talaga ng karatula?
Pa'no mo nalaman?
Ha?
Pa'no mo nalamang muntik na 'kong matamaan ng karatula?
Ms. Bom!
E, si Ms. Bom? Okay lang ba siya?
Sa tingin ko, hinimatay siya dahil sa gulat.
E, ikaw?
Okay lang ako.
So bilisan mo at iuwi mo na siya.
Wag ka nang mag-alala, at ipagamot mo na 'yan!
Ginamot ko 'to at dali-dali akong nagbihis para hindi mo malaman.
Pero kahit na, sa tingin ko, masyadong masakit 'yong sinabi ko kanina.
Nagalit ako no'ng naisip kong
muntik ka nang tamaan no'ng karatula. Nakaramdam ako ng galit.
Umiiyak ka ba, Mr. Sun?
Talaga ba?
Hindi 'to ulan?
Hindi, umiiyak ka.
Ms. Bom. May sasabihin ako sa 'yo tungkol sa 'kin.
Sa tingin ko, di pa ako umiiyak maliban no'ng ipinanganak ako.
Tingnan mo. Mga luha 'to.
Ha?
Ano ba'ng nangyayari sa 'kin?
Ngayong alam mo nang okay ako, wag ka nang umiyak.
Tigil na.
Di ako makatigil.
Ano?
Ngayon lang ako umiyak so di ko alam kung pa'no tumigil.
E di, subukan mong i-recite 'yong multiplication table.
'Yong multiplication table?
Nabasa ko sa kung saang umiiyak ka kapag aktibo ang kanang parte ng utak mo.
So kung gagamitin mo ang kaliwang parte ng utak mo, baka mapatigil no'n ang kanan.
'Yong multiplication table?
One times two, two. Two times two, four.
Two times three, six. Two times four, eight.
Hindi gumagana.
E, kung ito kaya?
Wala akong kiliti.
Walang logical o pisikal na gumagana. Ano'ng gagawin ko?
E, pa'no kung romantiko, tulad nito?
Sa tingin ko, gumagana.
Hay, buti naman.
E di, tara na.
Well…
Sa tingin ko, para mapatigil talaga 'to, alam mo…
Dahil may kuryente na, dapat umuwi na 'ko…
Dito… ka na matulog ngayong agabi.
Di kita puwedeng hayaang mag-isa. Mag-aalala ako.
Mahilig si Han-gyul sa gaengsigi porridge,
so bumili ako ng bean sprouts. Sabay tayong kumain sa umaga.
Siya nga pala, hindi pa rin alam…
ni Han-gyul, di ba?
Ms. Bom.
Mas…
natatakot akong…
malaman ni Han-gyul na inabandona siya ng mama niya…
kaysa sa malaman niyang nagsinungaling ako sa kanya.
Mas ikinakatakot ko 'yon.
Bakit ka lumabas? Gusto mo rin ba ng tubig?
Hindi. Medyo nilamig ako.
'Yong mga comforter lang dito ang meron kami.
Maghintay ka dito. Sigurado akong may heating mat sa kuwarto ng tito ko.
KORTE NG KOREA
"Kasunduan sa Paghahati ng Minanang Ari-arian"?
"Sun Hee-yeon"?
Bakit naka-stamp dito ang selyo ng patay na tao?
Sun Han-gyul?
Sino… po kayo?
Sino ako?
Well… A…
Uy. Demonyong Han-gyul.
Di ko pa siya napapatawad.
Pero sabi mo, may karapatan si Han-gyul na malaman ang mga magulang niya.
Hindi ko makalimutan…
'yong sinabi mo.
Pag-iisipan ko pa kung ano'ng mas makakabuti kay Han-gyul.
Tito.
Bakit?
"Sun Hee-yeon."
Pangalan 'to ng mama ko, na sinabi mong namatay sa sunog.
Buhay pa ba siya?
Tito! Nagpunta po sa Seoul si Han-gyul.
Masaya akong nagpunta ka.
Kasi ayaw akong payagan ng tito mong makita ka.
Puwede ko po ba kayong tawaging Mama?
Dahil nasaktan ang puso ko.
Ngayon ka lang dumating sa buhay ni Han-gyul, kaya bumawi ka sa kanya.
Ngayong araw, maging confident tayo at magsaya tayo hangga't gusto natin.
Gawin natin 'yan.
Nagsalin ng Subtitle: April Jean Abendan