ซอนฮันกยอลใช่ไหม
(ตอนที่ 8)
คุณ… เป็นใครครับ
ฉันเหรอ
คือฉัน…
เอ่อ ฉัน…
ฉันแค่…
อย่าไปบอกอาเธอนะ โอเคไหม
อะไรนะครับ ไม่ได้…
เธอเคยพูดนี่ว่าเห็นฉันออกกำลังกายสนุกกว่าดูทีวีอีก
ให้ตายสิ ยัยผู้หญิงบ้านั่น
ต้องทำยังไงเธอถึงจะตาสว่างกันนะ
บ้าบอสิ้นดี
แล้วนี่อะไรอีก
ไม่ว่าจะไปไหนก็มีแต่คน…
หา
นั่น…
ตายจริง
ให้ตายสิ อะไรกันเนี่ย
ทรายบ้านี่
สรุปคือครูบม กับคุณซอนพวกคุณ…
ใช่ไหม
ครูจองผู้เมตตาและเอื้ออารี
ถ้าคุณจะช่วยทำเป็นไม่เห็นเรื่องเมื่อกี้
เราจะติดค้างคุณไปจนวันตาย
ไม่สิ ไปถึงชาติหน้าเลย
ไม่เอาน่า
ไม่ต้องห่วง
ผมจัดการเอง
อะไร คุณจะทำอะไร
คุณจะทำอะไรน่ะ
หัวใจแทบวาย
ขอให้คุณมีสุขภาพแข็งแรง ครอบครัวร่มเย็น
ตลอดปีตลอดไป
ถึงยังไงเราก็เป็นคนฝึกศิลปะ การป้องกันตัวทั้งคู่ ถ้าคุณทำเป็นไม่เห็น
ไม่ว่าคุณต้องการอะไร คุณจอง
ผมก็จะทำให้ ดีไหมครับ
- อะไรก็ได้เหรอ - ใช่ อะไรก็ได้ที่คุณต้องการ
ก็นะ ในเมื่อคุณขอร้องซะขนาดนี้
ผมคงดูแย่น่าดูถ้าไม่ทำตามที่คุณขอ
- อย่างแรกครูบม - คะครูจอง
คุณสนิทกับทนายที่เป็นพี่ของเซจินใช่ไหม
ผมอยากได้ข้อมูลของผู้ช่วยทนายหน่อย
ผู้ช่วยทนายเหรอคะ
- แค่นั้นเหรอคะ - ใช่
ส่วนคุณ
ครับผม
ให้ตายสิ หนักจริงๆ
เดี๋ยวผมช่วยถือให้ครับ
มานี่มา
- มากับฉันหน่อย - ครับ
กล้ามไหล่แน่นจริงๆ
อย่าไปบอกอาเธอนะ โอเคไหม
- อาครับผม… - แต่ถึงงั้น
เขามาขอให้ฉันทำแบบนั้นได้ไง บ้าไปแล้ว
ให้ตายสิ
สวัสดีค่ะ
ครูบม
ช่วงสุดสัปดาห์คุณได้เจอฉันไหมนะ
เจอคุณเหรอคะ ที่ไหน พูดเรื่องอะไรน่ะ
ทำไมฉันถึงรู้สึกเหมือนเจอคุณนะ
ที่สวนสนุก ฉันนึกว่าเจอคุณไปกับใครอีกคน
อะไรเนี่ย
ผมเอง
หมายความว่ายังไง
มีสาวใหญ่คนนึง มัวแต่จะรีบไปเล่นสนุกจนลืมกระเป๋าไว้
แล้วผมก็บังเอิญเจอครูบม เราเลยเดินไปมาด้วยกัน
มีปัญหาหรือเปล่า
งั้นคุณจะบอกว่าครูบมไปสวนสนุกคนเดียวเหรอ
สมัยนี้คนเขาไปกินข้าว ไปเที่ยวคนเดียวเป็นปกติ
ทำไมจะไปสวนสนุกคนเดียวไม่ได้
เห็นด้วยทุกประการค่ะ
ฟังนะ เลิกสงสัยเธอไปเรื่อยได้แล้ว
เช็กของในกระเป๋าคุณดีๆ ก็พอ
ครูบม
นี่คำถามนะ รีบตอบผมมาด้วยล่ะ
จะว่าไป คุณขอให้คุณซอนทำอะไรเหรอคะ
คุณคงไม่ได้ขอให้เขาไปฆ่าใครใช่ไหมคะ
(ศูนย์กีฬา)
ไม่น่าสมัครไว้หกเดือนเลย
คงขอคืนเงินไม่ได้ด้วยใช่ไหมเนี่ย
คุณจองเหรอ
อาของฮันกยอล…
โดนทุ่มเหรอ
คุณเคยแพ้มาก่อนในชีวิตไหม
เหมือนถามว่าผมเคยตายมาก่อนไหมเลยนะ
มันไม่เคยเกิดขึ้น และจะไม่มีวันเกิดขึ้น
วันจันทร์นี้
ซอนแจกยูผู้ยิ่งใหญ่ จะต้องแพ้ให้ผมจองจินฮยอก
ตาฉันไม่ดีจนมองผิดแน่ๆ
คนที่นอนอยู่ที่พื้นไม่ใช่คุณจอง
แต่เป็นอาของฮันกยอลหรอกเหรอ
อ้าว คุณมาด้วยเหรอครูซอ
ดูเหมือนที่ผมฝึกมาจะได้ผลดีน่ะ
แล้วทำไมเขายังนอนอยู่ที่พื้นล่ะ
หรือเขาจะบาดเจ็บรึเปล่า
คุณซอน เสร็จแล้วครับ ลุกได้แล้ว
ผมจะนอนแบบนี้สักพัก คุณไปก่อนเถอะ
คุณสู้ผมไม่ได้หรอก น่าจะ…
น่าประทับใจจริงๆ
คุณเก่งขึ้นเยอะเลยนะ
คุณไม่ได้มานานเลยนะเนี่ย
ตัดสินใจจะกลับมาฝึกต่อแล้วเหรอ
อ๋อ ไม่ใช่หรอก
ช่วงนี้ฉันยุ่งมากเลยว่าจะมาขอเงินคืน
ไปเปลี่ยนชุดเถอะ
วันนี้เป็นวันดีที่ผมจะได้ สอนทักษะลับในการใช้ล้มซอนแจกยูของผม
หมายถึงฉันก็ชนะเขาแบบคุณได้เหรอ
เห็นนี่ไหม
ขนาดตอนนี้เขายังลุกไม่ขึ้นเลย เห็นไหมล่ะ
รีบไปเปลี่ยนชุดเร็วเข้า
โอเค ได้เลย
ตายจริง ไม่น่าเชื่อเลย
ตอนนี้เขาทำอะไรอยู่นะ
นี่ครับ
เปิดมันได้เลย ถ้าวันหนึ่ง
อยู่ดีๆ คุณเกิดรู้สึกคิดถึงผมขึ้นมา
ฉันก็คิดถึงเขานิดหน่อยนะ
ต้องคิดถึงแค่ไหนถึงจะเปิดได้ล่ะเนี่ย
ไม่ได้สิ ผ่านไปไม่นานเอง
เปิดตอนนี้ไม่ได้
ว่าแต่ในกล่องนี่มีอะไรนะ
น้ำหอมรึเปล่านะ
หรือจดหมายเขียนมือ
หรือว่า… แหวน
- ขอโทษครับ - ตายจริง
บมชิกเป็นอะไรไหมลูก โอเคไหม
ขอโทษนะคะ
ผู้หญิงคนนั้นนี่
ผู้หญิงคนนั้น
กระเป๋าฉันค่ะ
อ๋อค่ะ
แบรนด์ฮอลลี่เหรอคะ
รู้จักด้วยเหรอคะ
ปกติฉันใช้ใบใหญ่ๆ จากแบรนด์นี้น่ะค่ะ
เลยไม่รู้ว่าพวกเขาทำขนาดเล็กแบบนี้ด้วย
แต่ที่คุณถือมัน…
หมายถึงฉันมีอยู่ที่บ้านน่ะค่ะ ใหญ่เบิ้ม
อ๋อ ที่บ้าน เข้าใจแล้ว
ฉันมีจริงๆ นะ
ฉันซื้อมาจากห้าง
- แบบไม่ลดราคาด้วย - เอาเถอะค่ะ ว่าแต่นั่นกลิ่นอะไรคะ
ตายจริง
ตายจริง มาเห่าใส่ฉันทำไมเนี่ย
บมชิกไม่เห่าสิลูก
เห่าเลย
ดีมาก
ไม่ได้นะ ไม่เห่าสิ
ตายจริง ปกติน้องไม่เคยเห่าใครเลยนะคะ
หรือว่าน้องจะรู้ว่าที่นี่ไม่ต้อนรับคุณ
เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะคะ
ถ้าคุณไม่พอใจก็ดีแล้ว…
ขอโทษนะคะ
แต่เรื่องประกัน ถ้าขายให้คนที่ต้องใช้เถอะค่ะ
มาคอยเซ้าซี้คนอื่นแบบนี้มันไม่ถูกนะ…
แจกยูพูดอย่างนั้นเหรอ ว่าฉันมาขายประกัน
"แจกยู" เหรอ
น่าสนใจนะ
เขาหัดโกหกผู้หญิงเป็นแล้ว
แปลว่า คุณไม่ได้มาขายประกันเหรอคะ
เรื่องความสัมพันธ์ของฉันกับเขา
คุณลองไปฟังจากแจกยูเองดีกว่านะคะ
ขอตัวค่ะ
อ๊ะ… เดี๋ยว
อะไรเนี่ย
เธอไม่ใช่ตัวแทนประกันเหรอ
นี่…
"ของขวัญให้คนที่แอบชอบ" เหรอ
นายแอบชอบใครอยู่เหรอ
- เปล่า - จะไปไหนน่ะ
- มานี่ก่อนสิ - ให้ตายสิ
ฮันกยอล
เวลาสารภาพน่ะ
- ของขวัญไม่ใช่ประเด็นสำคัญนะ - ใช่แล้ว
ตอนฉันอยู่มัธยมต้น
ฉันเคยขโมยบัตรเครดิตของแม่ เพื่อเอาไปซื้อเนื้อเกาหลีมาทำช่อดอกไม้
แล้วฉันก็กวาดของลงจากโต๊ะ ตอนมื้อเที่ยง แล้วบอกเธอว่า
"ถ้ารับไปถือว่าเราเดทกัน"
ทุกคนในโรงอาหาร กรี๊ดกร๊าดกันเหมือนไปดูคอนเสิร์ต
แล้วไงต่อ เธอตกลงไหม
เธอย้ายโรงเรียนหนี
เธออายจนหยุดร้องไห้ไม่ได้
ไปตั้งสี่วัน
หลังจากนั้น เธอก็ออกจากชินซูไปเลย
- ไอ้หมอนี่… - เรื่องจริงนี่
พอแล้ว
พอๆ
พรุ่งนี้เริ่มสอบปลายภาคแล้วนะ
ไปสู้กันด้วยผลสอบไป
ครูครับ
คราวนี้ตาแดฮันได้ที่โหล่นะครับ
อะไร ถ้านับตอนทดลองสอบมันต้องตานายสิ
พอเลย
สนใจแต่จะหาคนสอบได้ที่โหล่หรือไง
แต่ก็นะ ที่หนึ่งไม่เคยเปลี่ยนมืออยู่แล้วนี่
โธ่ อาจารย์ก็เอาแต่โอ๋ฮันกยอลคนเดียว
เงียบเลย
คิดออกแล้ว
คิดอะไรออก
ของขวัญ
ของขวัญที่จะทำให้เธอมีความสุข
ฉันคิดออกแล้ว
(สัญญาตกลงแบ่งทรัพย์สินมรดก)
อุตส่าห์เตือนแล้วว่าอย่ากลับมา
เสียงอะไร
เสียงเหมือนบมชิกเลย
บม… ไม่สิ ครูบม
ยังไม่ถึงวันดูแลบมชิกของผมนี่ คุณมาทำอะไรครับ
คุณต้องรักษาสัญญาสิ
ถ้าคุณคิดถึงผมมากขนาดนี้คุณจะรอสองปีได้ยังไง
โธ่เอ๊ย
เธอไม่ใช่ตัวแทนประกัน
ฉันบังเอิญเจอผู้หญิงคนนั้น
เพราะงั้นพูดความจริงมา
ถ้าคุณโกหกฉันอีก ไม่ต้องสนเรื่องรอสองปีแล้ว เราจบกันแค่นี้
(ผู้รับมรดกร่วม ซอนฮียอน)
ซอนฮียอน
หยุดนะพ่อ
เสียสติไปแล้วเหรอ
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อมันเป็นใคร
กล้าดียังไงเอาเด็กนี่กลับมาบ้าน
ใช่ หนูเสียสติไปแล้วที่คิดจะกลับมาที่นี่อีก
หนูรู้อยู่แล้วว่าพ่อต้องตีหนูอีก แต่ยังไงนั่นก็หลานพ่อนะ
หนูเลยคิดจะพาเขามาหาพ่อ
แกไปจากที่นี่เพราะเกลียดฉันนักหนา แต่ตอนนี้กลับจะมาบอกว่ามันเป็นหลานฉันเหรอ
วันนี้ฉันจะฆ่าแกซะนังตัวดี
พี่
- แจกยู - ไป
พาเด็กไปจากที่นี่
แจกยู ไม่เป็นไรใช่ไหม
พี่เสียสติไปแล้วเหรอ
พี่พาลูกมาที่นี่ทำไม
จะให้ฉันไม่เสียสติได้ยังไง
กลับมาจากไปหาปลาทีไร เขาก็เมาแอ๋แล้วพังข้าวของตลอด
แจกยู เธอยังคิดว่าแม่ตายเพราะรถชนอยู่อีกเหรอ
ฉันไม่เชื่อนะ
ฉันคิดว่าแม่พยายามหนีพ่อแล้ว…
พอแล้ว
พี่หนีไปเพราะทนให้เขาทุบตีไม่ได้ พี่ก็ควรไปมีชีวิตที่ดีๆ สิ
พี่จะเลี้ยงลูกด้วยตัวคนเดียวได้ยังไง
พี่มีเงินพอเลี้ยงเขาได้เหรอ
จะว่าไป
ถ้าฉันหวังจะเลี้ยงเขาได้จริงๆ ฉันควรไปหาเงินที่โซล
ซอนฮันกยอล
นั่นคือชื่อของเขา
เธอก็เห็นใช่ไหม
เขาเป็นคนที่แย่ แต่เขาไม่ได้ทำร้ายเด็ก
ระหว่างที่เธอดูแลฮันกยอล
ฉันจะไปหาเงินเลี้ยงตัวเอง เลี้ยงเธอ และฮันกยอล
ให้พวกเรามีชีวิตที่ดีให้ได้ไม่ว่าจะยังไง
หลังจากนั้นเราทั้งสามคน จะได้ไปใช้ชีวิตให้ห่างไกลจากเขากัน
ที่ที่เขาจะไม่มีวันหาเราเจออีก
ฉันจะมารับเธอ
ฉันจะมารับเธอทั้งสองคน
ตั้งแต่เธอหายไปทั้งแบบนั้น เธอก็ไม่ได้ติดต่อผมมาอีกเลย
ผมขอโทษที่โกหกคุณ
แต่ผมไม่ทันได้บอกฮันกยอลด้วยซ้ำ เพราะงั้นผมเลยไม่ได้บอกคุณ
งั้นหมายความว่า
ฮันกยอลไม่รู้ว่าแม่เขายังมีชีวิตอยู่เหรอคะ
ผู้หญิงคนนั้น… ตายไปแล้วสำหรับผม
ฮันกยอลเข้าใจว่าพ่อแม่เขาเสียไปแล้วในกองเพลิง
เพราะงั้นอย่าไปบอกอะไรเขาเรื่องนี้นะครับ
ฉันเข้าใจว่าคุณรู้สึกยังไง
แต่ฉันก็คิดว่าคุณควรบอกเขาว่าแม่เขายังมีชีวิตอยู่…
เธอไม่สมควรจะได้เป็นแม่ของเขา
อาจจะไม่ แต่เด็กย่อมต้องคิดถึงแม่ตัวเอง
ต่อให้เกลียดแม่ตัวเอง พวกเขาก็จะยังคิดถึงแม่
คุณรู้ไหมว่าการอยู่แบบนั้นมันรู้สึกยังไง
ถ้าฉันเป็นฮันกยอล
ฉันคงอยากรู้ว่าตัวเองมาจากไหน พ่อแม่เป็นใคร
ฉันคงอยากรู้เรื่องนั้นไปทั้งชีวิต
เขามีสิทธิที่จะรู้ว่าพ่อแม่ตัวเองคือใคร
บมชิก
อ้าว
กลับมาแล้วเหรอ
เธอคงเหนื่อยมากแล้ว
วันนี้บมชิกมาอยู่กับเราเหรอครับ
ใช่
- อื้อ เอ้านี่ - ครับ
ฝากดูบมชิกจนถึงวันที่ฉันมารับด้วยนะคะ
ส่วนเรื่องที่ฉันบอกคุณในฐานะครูของฮันกยอล…
ฉันหวังว่าคุณจะพิจารณาดูนะคะ
ไปก่อนนะคะ
ไปกัน มาเร็ว
- เข้าบ้านกันเถอะ - ครับ
บมชิก มานี่เร็ว
เด็กที่หายตัวไปเมื่อ 31 ปีก่อน ได้กลับสู่อ้อมกอดของครอบครัวแล้วเมื่อไม่นานมานี้
ในปี 1995 ระหว่างทัศนศึกษากับทางโรงเรียน
น้องเอ หายตัวไปในโซล และไม่มีใครทราบชะตากรรมมาตลอดหลายปี
แต่ด้วยเทคโนโลยีวิเคราะห์ดีเอ็นเอ ในที่สุดเราก็สามารถระบุตัวตนบุคคลนี้ได้
ทุกอย่างโอเคไหมฮันกยอล
ครับ
ถ้าอยากได้อะไรก็บอกนะ
เธอรู้ใช่ไหม
ว่าถ้าเธอต้องการ ฉันพร้อมให้ตับ หรือถุงน้ำดีเธอได้เสมอ
ไตก็ให้ได้
ได้มากสุดแค่ไตเหรอครับ
สำหรับผม ถ้าอาต้องการ แม้แต่หัวใจผมก็ให้ได้ครับ
อาเป็นทั้งพ่อ ทั้งแม่ ครอบครัวคนเดียวที่ผมมี
ต่อให้ผมหายใจไม่ออก หรือเลือดไม่ไหลเวียนก็ไม่เป็นไร
ทำไมอยู่ดีๆ พูดอะไรแบบนี้ล่ะครับอา
มีอะไรรึเปล่าครับ
ไม่มีหรอก
พรุ่งนี้มีสอบปลายภาคแล้ว รีบเข้านอนล่ะ
พายุไต้ฝุ่นวังเซที่พัดเข้าสู่โอกินาวา
กำลังเคลื่อนตัวไปทางเหนือ และตะวันตกเฉียงเหนืออย่างรวดเร็ว
ตั้งแต่คืนพรุ่งนี้คาดว่า ทางชายฝั่งตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้
จะมีลมแรงและปริมาณฝนมากถึง 400 มิลลิเมตร
ผู้อยู่อาศัยในบริเวณโดยรอบควรระวังเป็นพิเศษ
(คณิตศาสตร์)
ผู้หญิงคนนั้น… ตายไปแล้วสำหรับผม
เสร็จแล้วเหรอฮันกยอล
ผ่านไปแค่สิบนาทีเองนะ
ครับ
สมเป็นซอนฮันกยอล
นั่นแหละอันดับหนึ่งของชั้น
เงียบๆ
วันนี้ผมสอบวิชาคณิต จริยธรรม และชีววิทยา
ส่วนพรุ่งนี้มีวิชาอังกฤษ วรรณคดี และประวัติศาสตร์โลก
แล้วก็ดงพโยอยากคุยกับอา เรื่องวันเกิดอายุครบ 70 ของยายเขาด้วย
(สัญญาตกลงแบ่งทรัพย์สินมรดก)
(ผู้รับมรดกร่วม ซอนฮียอน)
(ซอนแจกยู)
ลองคิดดูดีๆ นะแจกยู
พ่อน่ะ…
เขาเคยทำอะไรให้เราบ้าง
อย่างเดียวที่เขาทิ้งไว้ให้เรา คือที่ดินที่ขายไม่ออกผืนเดียวนั่น
ถ้าเอาที่ตรงนั้นมาทำรีสอร์ท…
ฉันอุตส่าห์หวังว่าพี่จะมาหาฮันกยอล
ฉันต้องกระเตงเด็กที่ร้องไห้จ้าไว้บนหลัง
รอวันที่พี่กลับมาทุกวัน
"ฮันกยอลไม่ว่ายังไง…
แม่เธอก็จะกลับมาหาเรา"
"รออีกสักวันเถอะนะ"
"อีกสักสองวันแล้วกัน"
ฉันจะหายไปตามที่นายต้องการ
ฉันจะไม่มาหานาย…
หรือฮันกยอลอีกเลย
ถ้านายเซ็นตรงนี้
ว่าไงดงพโย
อะไรนะ
เข้าใจแล้ว เดี๋ยวฉันไปรับ ดูยายเธอดีๆ ไปก่อน
โอเค
มีอะไรครับ เกิดอะไรขึ้น
เหมือนข้างนอกจะไฟดับ
(แจ้งเตือนฉุกเฉิน)
จริงด้วย
แต่เหมือนบ้านเรา จะไม่เป็นอะไรเพราะแผงโซลาร์เซลล์
ยายดงพโยต้องใช้ไฟฟ้า เดี๋ยวฉันไปพาเธอมานะ
บอกเพื่อนบ้านคนอื่นให้มานี่ได้ถ้าต้องใช้ไฟ โอเคนะ
เดี๋ยวสิครับ งั้น…
ให้เซจินกับพี่ชายเธอมาด้วยได้ไหม
จะไปชวนอีจุนมานี่ทำไม
เซจินต้องติวสอบสำหรับพรุ่งนี้ ป่านนี้เธอคงหงุดหงิดน่าดู
แต่ฝนตกหนักขนาดนี้ผมคงให้เธอมาเองไม่ได้
ตามใจ เดี๋ยวฉันมานะ
ฉี่เหรอ
- คืนมานะ - ไม่ให้
ครูซอ เดี๋ยวผมจะเล่าวิถี ของผู้ให้การศึกษาที่แท้จริงให้ฟัง
ย้อนไปตอนที่ผมอายุ 26
ตอนที่พึ่งเริ่มทำงานเป็นครู
มาตามคำชวนกันหมดเลย
อย่าวิ่งกันสิ
นี่ๆ
ช่วงสุดท้ายของอินนิ่งที่เก้า สองเอาต์
สองสไตร์ก สองบอล วินาทีสำคัญแล้ว
ความตึงเครียดเริ่มถาโถม แล้วพิทเชอร์ก็ขว้างไปแล้ว
เขาตีได้
- ไกลมากเลย - จะข้ามไปแล้ว
- ข้ามแล้วๆ - ข้ามแน่ๆ
- ไปแล้วๆ - โฮมรัน!
ให้ตายสิ โฮมรันตอนท้ายอินนิ่งเก้า ไม่น่าเชื่อ
นี่ ใครทำส้วมตันแล้วหนีหายไปเนี่ย
มินกุ๊กอึก้อนโตเลย
แค่นั้นเล็กเกินกว่าจะเป็นของผม
นายเป็นอะไร เครื่องผลิตอึเหรอ
ให้ตายสิ
มันเป็นงานเลี้ยงวันเกิดของพวกเขาแล้ว…
เอาต์ครับ เอาต์ พวกเขาจะไปต่อกันอีกอินนิ่ง
อาครับ
ตายจริง
ทำไมทุกคนมาอยู่นี่กันหมดเลยล่ะ
- นี่ - โอเค
นี่ เบาๆ กันหน่อยสิ
หยุดเล่นแล้วเงียบๆ กันที
ทุกคน เงียบๆ
ระเบียบเป็นสิ่งสำคัญที่สุดเวลาอยู่ร่วมกัน
ดูเหมือนว่าทุกคนคงต้องค้างคืนกันที่นี่
เพราะงั้นจากนี้ไปต้องทำตามที่ฉันพูดนะ
เข้าใจไหม
- ครับครูฝึก - ครับ
อย่างแรกเลย ครูซอ ครูจอง
หาวัตถุดิบในตู้เย็นมาทำอาหารที
โอเค
ครูวี
ถ้ามีคนจะมาอีกช่วยไปรับพวกเขากับฟิลิปทีนะครับ
- ได้ครับ - ฮันกยอล
เธอจัดการแบ่งห้องจัดเตียงให้ทุกคนนะ
- ดงพโย - ครับ
ทำความสะอาดและจัดรองเท้า
แล้วพวกเราล่ะครับคุณอา
อ๋อ พวกเธอสองคน…
ไม่ต้องทำอะไรเลยน่าจะมีประโยชน์สุด
ถ้าแบ่งงานเสร็จแล้ว
- เราขอกลับไปดูทีวีก่อนนะ - ครูฮง
คุณต้องทำหน้าที่สำคัญที่สุดนะ
ในเมื่อผมเป็นหัวหน้าคณาจารย์ที่โรงเรียน
งั้นเดี๋ยวผมคุมทุกคนให้
ช่วยไปจัดการเรื่องส้วมตันด้วยครับ
ส้วมเหรอ
มันตันนี่ครับ
ปกติคนที่ใช้ห้องน้ำมีแค่สองคน
แต่ตอนนี้มีเป็นสิบ มันคงทำงานหนักน่าดู
โอเคนะครับ โอเค
เอาล่ะ ถ้าใครไม่ชอบงานที่ฉันจัดให้
เชิญออกไปจากที่นี่ได้เลย
แต่บอกไว้ก่อน ว่าในย่านนี้
ที่เดียวที่พวกคุณดูทีวีระหว่างไฟดับ และพายุเข้าได้
คือที่นี่
เอาล่ะ ประจำที่
ประจำที่
เร็วๆ
อาครับ
ผมติดต่อครูบมไม่ได้
ครูบมเหรอ
เธอไม่รับสายผมเลย
ครูบมอยู่กับพี่ชายของเซจิน
ผมคุยกับพวกเธอเมื่อชั่วโมงก่อน
นายไปทำอะไรกับครูบม
มีคนบอกเหรอ
เธออยากขอบคุณฉันเรื่องที่ฉันไปบรรยาย
เลยมาหาฉันที่สำนักงาน
เรื่องนั้นช่างมัน ตอนนี้เธออยู่ไหน
ตอนเราคุยกันอยู่ เธอได้รับสายจากครูจองแล้วก็รีบออกมาเลย
ถามทำไม
เธอไม่อยู่นี่เหรอ
ฉันได้ยินมาว่าบางที่น้ำท่วมแล้วด้วย
ฮันกยอล ดูแลทุกคนด้วยนะ
คุณบม
ตายจริง ดูทำเข้าสิ
ไปเดินตามนักร้องต้อยๆ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
คุณเป็นห่วงฉันเหรอคุณซองแท
ครูบมเหรอ
อาของฮันกยอลไปตามหาเธออยู่
ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ
ที่โซลเป็นยังไงบ้างคะ ฝนตกหนักไหม
โอเค แล้วเขามีลูกไหม
ลูกเหรอคะ
เขาไม่เคยแต่งงานนะ ทำไมถึงจะมีลูกได้ล่ะ
ไม่สิ เขาหย่าแล้วนี่
เขาบอกว่าเขาไปศาลครอบครัว เพื่อยื่นเรื่องหย่าในปี 2017
ฉันว่าไม่น่าใช่นะคะ
คุณชเวมาที่นี่กับคุณโอ
เพราะเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ แต่งงานกันหมดแล้วยกเว้นเขาคนเดียว
อะไรนะ
เข้าใจแล้วค่ะ
ไว้ฉันจะโทรหาก่อนนอนนะคะ
ค่ะคุณซองแท
น่ารักจริงๆ
อุ๊ยแม่
- เราคุยกันหน่อยได้ไหม - ทำไมล่ะ
มาคุยกันหน่อยน่า
- มีอะไร - ตามผมมา
มาสิ
อะไรของเขาเนี่ย
ว่ามาสิ มีอะไร
ซองแทอะไรนั่นน่ะ
คุณรู้จักเขาดีแค่ไหน
เขามีอะพาร์ตเมนต์ที่ซูโรดงในโซล
และในปี 2017…
ทำไมฉันต้องบอกคุณเรื่องนี้ด้วยเนี่ย
เขาเคยขอเงินคุณไหม
คุณพูดเรื่องอะไรของคุณเนี่ย
ต้มตุ๋นด้วยความรัก
หา
พวกนี้จะทำเหมือนสนใจคุณ รักคุณ
เพื่อหลอกเอาเงินคุณไง นักต้มตุ๋นน่ะ
คุณจะบอกว่าซองแทเข้าหาฉันเพื่อเงิน…
ฉันดูรวยมากเลยสินะ ขอบคุณที่ชม
ฟังนะ อย่าตกใจไปล่ะ
โอเคนะ ฟังผมให้ดีๆ
หมอนั่นน่ะ…
ไม่เคยแต่งงาน
- ไม่เคยแต่งงานเหรอ - ใช่
เหมือนคุณน่ะเหรอ
เขาบอกว่าเขาหย่าแล้วไง
ทำไมคนโสดต้องแกล้งทำเป็นหย่าแล้วด้วย
พอที เลิกพูดไร้สาระแล้วไปกินข้าวได้แล้ว
ถ้าคุณไม่เชื่อก็ลองไปถามเขาเองก็ได้
พี่ของเซจินพูดมาเองเลยนะ
ให้ตายสิ พูดด้วยไม่ได้เลย
ไม่เคยฟังเลยจริงๆ
ทำไมมันแย่ขนาดนี้ล่ะเนี่ย
ฝนตกไม่พอ ไฟยังดับอีก
มันมาทางนี้แน่ๆ นี่
หายไปไหนนะ
คุณบม
- คุณบม - เอ๊ะ
นี่ฉันหูฝาดไปด้วยแล้วเหรอเนี่ย
อยู่ทีเถอะขอร้องล่ะ
นี่ไง
(โรงอาบน้ำชินซู)
เจอแล้ว
ให้ตายสิ
ฉันแค่กะจะมาดูเบสบอลแต่กลับต้องทำอะไรเนี่ย
แถมยายของดงพโยยังเอารีโมทไปอีก
แต่พูดตามตรงผมทึ่งในตัวอาของฮันกยอลมากเลยนะ
พอไฟดับปุ๊บเขาก็พาพวกเรามานี่ปั๊บ
แถมให้เราค้างคืน และให้เรากินข้าวอีก
มันไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ง่ายๆ เลยนะ
เงียบเถอะน่า
เจ้าหน้าที่ส้วม ยังไม่เสร็จเหรอครับ
ผมต้องเข้าห้องน้ำน่ะ
- ไปใช้อีกห้องสิ - โอเค
ครูครับ ห้องน้ำในห้องนอนหลักก็ตัน
ช่วยจัดการทางนั้นด้วยนะครับ
เลิกอึกันสักทีเถอะ ฉันจะไม่ไหวแล้วนะ
อย่าตะโกนสิ เดี๋ยวนะ
มันน่า…
นี่ คนอื่นทำอะไรอยู่น่ะ
ฉันมาแล้วๆ
เข้ามาเลย
ทีนี้กระโดด หนึ่ง สอง สาม
ปีศาจฮันกยอล
เขาควรอ่านหนังสือเตรียมสอบพรุ่งนี้นี่
มานั่งเล่นเกมเนี่ยนะ
ท่าไม้ตาย หนึ่ง สอง สาม
- โดนซะ - ทำอะไรเนี่ย
ชนะขาดลอยเลย
นักเรียนอันดับหนึ่งของชินซูโดนโอดงพโยปราบแล้ว
เลือกเกมต่อไปได้เลยนะ ฉันจะไปซักผ้าก่อน
เล่นเกมอะไรต่อดีนะ
คุณพระ
ไม่ๆ ฉันอธิบายได้นะ
เธอมาทำอะไรที่นี่น่ะ
คิดว่ายังไงล่ะ
ฉันมาส่องไงล่ะ
- ส่องเหรอ - ใช่
ฉันพูดตรงกว่าที่คิดนะเพราะงั้นฉันจะบอกตรงๆ เลย
ฉันมาเพื่อหาคำตอบเรื่องหนึ่ง
นายทำข้อสอบเสร็จในสิบนาทีได้ยังไง
และทำไมนายได้คะแนนสูงสุดตลอด
แล้วมาหาในนี้ทำไมล่ะ
จะให้ฉันไปหาที่ไหนล่ะ
ตามมา
นี่คือสวิทช์เปิดปิด
ปรับความสว่างตรงนี้
และสำหรับบรรยายออนไลน์ ใช้อันนี้
เดี๋ยวฉันจะดูให้แน่ใจว่าไม่มีใครเข้ามาหลังจากนี้
เพราะงั้นอ่านหนังสือให้เต็มที่ได้เลย
ฉันเปลี่ยนปลอกหมอนกับผ้าปูแล้ว
ถ้าฉันนอนนี่ แล้วนายจะนอนไหนล่ะ
เรามีโซฟาราคาแพงอยู่
ฉันอ่านอันนี้แล้ว
อันนี้ด้วย
นี่มันโน้ตที่เขาให้ฉันยืมนี่
ให้ตายสิ
ไม่มีอะไรเป็นพิเศษเลย
นี่คือห้องของฮันกยอลสินะ
คุณบม ได้ยินไหมครับ
คุณชเวเหรอคะ
เป็นอะไรไหมครับ บาดเจ็บไหม
เกิดอะไรขึ้นคะ
ลมมันพัดแรงจนป้ายสั่น
ผมว่าคุณตกใจจนหมดสติไป
คุณออกมาจากสำนักงานตั้งนานแล้วนี่ครับ
ทำไมยังอยู่แถวนี้อีก
ฉันต้องทำอะไรนิดหน่อยน่ะค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ไปคุยกันข้างในเถอะครับ เดินไหวไหม
เข้ามาก่อนครับ
ที่นี่เป็นที่เดียวที่เราใช้ไฟฟ้าได้ตอนนี้
(นักแสดงจองนันฮี)
คุณควรไปอาบน้ำก่อนนะครับ เดี๋ยวจะเป็นหวัด
- เดี๋ยวผมไปรับสายนี้ก่อน - โอเคค่ะ
สวัสดีครับ
อยู่บ้านสินะคะ
คุณชเวบอกว่า
ที่นี่เป็นที่เดียวที่มีไฟฟ้าใช้
อากาศแบบนี้คุณออกไปทำอะไรข้างนอก
พอดีฉันไปหาของมาน่ะ
คุณนี่ไม่มีสามัญสำนึกเลยเหรอ
ฝนตกหนักแบบนี้ใครเขาออกไปข้างนอกกัน
นี่คุณ
ไม่คิดหน่อยเหรอว่าฉันมีเหตุผลที่ต้องทำแบบนั้น
คุณคงมีเหตุผลแหละ แต่ทำแบบนี้มันสร้างปัญหานะ
"คุณบาดเจ็บไหม โอเครึเปล่า" คุณควรถามอะไรแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
คำถามพวกนั้นเขาเอาไว้ถาม…
คนที่มีสามัญสำนึก
ตอนแรกฉันว่าจะมาอาบน้ำที่ที่มีไฟฟ้า
แต่ฉันไปอาบที่บ้านดีกว่า
เพราะฉันใช้แต่สบู่ราคาแพงที่ซื้อจากห้าง
สามัญสำนึกเหรอ สร้างปัญหาเหรอ
ฉันไปสร้างปัญหาให้เขาตอนไหน
ตามฉันมาทำไม
สบู่จากร้านทั่วไป หรือห้างก็เหมือนกันนั่นแหละ
มันสำคัญ
ขนาดต้องกลับไปอาบที่บ้านทั้งๆ ที่ไม่มีไฟเลยเหรอ
ดูท่าคุณจะไม่เข้าใจว่าฉันจะสื่ออะไรสินะคะ
คุณคิดว่ามันเป็นแค่เรื่องสบู่จริงๆ เหรอ
ทั้งๆ ที่ฉันตัวเปียกโชก คุณกลับเอาแต่พูดเรื่องสามัญสำนึก
เพราะคุณเคยอยู่แต่ในอะพาร์ตเมนต์ในโซล
คุณอาจจะคิดว่าฝนมันโรแมนติก เพราะเคยมองฝนจากอะพาร์ตเมนต์สูงๆ
แต่ที่นี่มันไม่เหมือนกัน
ที่นี่เวลาพายุเข้า
สามัญสำนึกคือการทิ้งบ้านทิ้งเรือเพื่อเอาชีวิตรอด
อะไรมันสำคัญสำหรับคุณ ถึงขนาดต้องฝ่าพายุออกไปเอามาด้วย
พอใจหรือยัง
ฉันน่ะ ใส่ใจชีวิตตัวเองมากค่ะ
ดูสิ หุ่นดีขนาดนี้จะไม่ให้ฉันรักตัวกลัวตายได้ไง
แต่นั่นน่ะ…
เป็นของขวัญชิ้นแรกที่คุณให้ฉัน
แปลว่า
คุณไม่ยอมกลับบ้าน ทั้งที่อากาศเป็นแบบนี้เพราะของโง่ๆ นี่เหรอ
มันอาจจะเป็นของราคาแพงก็ได้นี่
อย่าเพชร หรือทอง
ถ้าเป็นของแบบนั้นคงน่าเสียดายน่าดู
และถ้า…
ถ้ามัน…
เป็นแหวนหมั้น
มันก็คงเหมือนฉันปฏิเสธความรู้สึกคุณ
ฉันน่าจะเก็บไว้ที่บ้าน
เอาติดตัวไปด้วยให้มันหายทำไมนะ
คุณบม ผมซื้อให้คุณอีกเป็นพันอันก็ได้
เพราะงั้นอย่าเสี่ยงอันตรายเพื่อของแบบนี้อีกนะ
ถ้าป้ายนั่นมันหล่นโดนคุณจริงๆ ขึ้นมาล่ะ
คุณรู้ได้ยังไง
เอ๊ะ
คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันเกือบโดนป้ายหล่นใส่
คุณบม
คุณบมล่ะ เธอปลอดภัยไหม
ฉันว่าเธอตกใจจนสลบไป
แล้วนายล่ะ
ฉันไม่เป็นไร
รีบพาเธอกลับบ้านไปก่อนเถอะ
ไม่ต้องห่วง นายรีบจัดการแผลเถอะ
ผมรีบทำแผลแล้วเปลี่ยนชุด คุณจะได้ไม่รู้
แต่ เมื่อกี้ผมก็พูดแรงไป
พอคิดว่าป้ายมันเกือบหล่นโดนคุณ
ผมก็โมโหขึ้นมา เหมือนฟิวส์ขาด
คุณร้องไห้เหรอคะคุณซอน
ผมเหรอ
ไม่ใช่ฝนเหรอ
ไม่ใช่ คุณร้องไห้จริงๆ ด้วย
คุณบม ผมจะบอกเรื่องตัวเองให้คุณฟังนะ
ผมว่าผมไม่เคยร้องไห้ ยกเว้นแค่ตอนเกิด
ดูสิ นี่น้ำตาจริงๆ นะ
เอ๋
ผมเป็นอะไรเนี่ย
ฉันไม่เป็นอะไรแล้ว คุณไม่ต้องร้องนะ
หยุดร้องได้
ผมหยุดไม่ได้
อะไรนะ
ผมไม่เคยร้องไห้ เลยไม่รู้ว่าต้องหยุดยังไง
งั้นลองท่องสูตรคูณก็ได้ค่ะ
สูตรคูณเหรอ
ฉันเคยอ่านเจอว่าเราร้องไห้ เพราะสมองซีกขวาทำงาน
เพราะงั้นถ้าคุณใช้สมองซีกซ้าย มันอาจจะช่วยให้สมองซีกขวาหยุดทำงานได้
สูตรคูณเหรอ
สองหนึ่งสอง สองสองสี่
สองสามหก สองสี่แปด
มันไม่ได้ผล
งั้นถ้าแบบนี้ล่ะ
ผมไม่บ้าจี้
ตรรกะก็ไม่ได้ ทางกายก็ไม่ได้ ทำยังไงดี
งั้นลองอะไรที่โรแมนติก แบบนี้ไหม
ผมว่ามันได้ผลนะ
โล่งอกไปที
ไปกันเถอะค่ะ
คือ…
ถ้าจะให้มันหยุดสนิทผมว่า…
ไฟติดแล้ว งั้นฉันกลับบ้านดีกว่า
ช่วย… อยู่นี่เถอะ
ผมให้คุณอยู่คนเดียวไม่ได้ ไม่งั้นผมคงกังวลแย่
ฮันกยอลชอบโจ๊กแกงชีกี
ผมเลยซื้อถั่วงอกมาไว้ พรุ่งนี้เช้าเรามากินกันนะ
จะว่าไปฮันกยอลยัง…
ไม่รู้เรื่องใช่ไหมคะ
ครูบมครับ
ผม…
กลัวว่า…
ฮันกยอลจะรู้เรื่องที่แม่ทิ้งเขาไป…
มากกว่ากลัวเขารู้ว่าผมโกหกเขาอีก
มันน่ากลัวมากจริงๆ สำหรับผม
ออกมาทำอะไรน่ะ มาเอาน้ำเหรอ
เปล่า ฉันแค่หนาวน่ะ
เรามีแค่ผ้านวมเอง
รอเดี๋ยวนะ ในห้องอาฉันน่าจะมีแผ่นทำความร้อน
(ศาลเกาหลี)
"สัญญาตกลงแบ่งทรัพย์สินมรดก" เหรอ
"ซอนฮียอน" เหรอ
ทำไมตราประทับของคนที่ตายแล้วถึงมาอยู่นี่ได้
ซอนฮันกยอลใช่ไหม
คุณ… เป็นใครครับ
ฉันเหรอ
คือฉัน…
นี่ปีศาจฮันกยอล
ผมยังไม่ให้อภัยเธอ
แต่คุณบอกว่าเขามีสิทธิรู้ว่าพ่อแม่เขาคือใคร
สิ่งที่คุณพูด…
ผมคิดถึงมันตลอด
ผมจะคิดว่าทางไหนจะดีที่สุดสำหรับฮันกยอล
อาครับ
ว่าไง
"ซอนฮียอน"
คือชื่อแม่ผมที่อาบอกว่าเสียชีวิตในไฟไหม้
เธอยังมีชีวิตอยู่เหรอครับ
คุณอา ฮันกยอลไปที่โซล
แม่ดีใจที่ลูกมานะฮันกยอล
เพราะอาลูกไม่ยอมให้แม่เจอลูก
ผมเรียกคุณว่าแม่ได้ไหม
เพราะฉันใจสลาย
พี่ไม่ได้อยู่กับฮันกยอลจนถึงวันนี้ เพราะงั้นชดใช้ให้เขาด้วย
มั่นใจเข้าไว้ แล้ววันนี้มาสนุกกันให้เต็มที่เถอะ
ก็ดีครับ
คำบรรยายโดย รัญญ์นภัส โชติวิทย์ไกรกุล