EPISODE 10
Muling kinakalkula ang ruta.
Hoy. Hoy!
Lintik.
Sa'n ba kasi nakatira si Bom at pati ang GPS nalilito?
44-5 HAEEUN-GIL, SHINSU-EUP, JUAN-GUN
'Yon ba?
Ano ba 'yan?
Ang bagal naman nito.
Hay naku.
Bakit ba ang bagal ng takbo nito?
Matatagalan ako nito.
Okay.
Bangon na ba tayo?
Naku. Ano'ng gagawin ko?
Masama 'to.
'Yong pasaway na Yoon Bom na 'yon! Ikamamatay ko siya!
Diyos ko, please tulungan N'yo 'ko.
Kung bubuhayin N'yo 'ko,
papatawarin ko ang anak ko at ang haters ko.
Kung masyado Kayong busy para iligtas ako,
please magpadala Kayo ng maaasahang kikilos para sa Inyo.
Okay lang po ba kayo? Nasaktan po ba kayo?
Ang bayani ko.
Ano'ng pangalan mo?
Naku po.
Maraming salamat sa pagliligtas sa 'kin.
Siya nga pala,
nagbabakasakali lang akong magtanong. Kilala mo ba ako…
Kayo po 'yong aktres na si Jeong Nan-hee. Bakit napadpad po kayo sa probinsiya?
Hala.
So alam mo pala. Naisip kong baka di mo 'ko makilala.
'Yong kaibigan ko sa high school…
May kakilala po akong fan na fan n'yo.
Lagi kaming magkasama noon, so madalas kong mapanood ang mga pelikula n'yo.
Akala ko maiilang po kayo kung nakilala ko kayo.
'Yon po ang dahilan.
Sobrang lakas mo, tapos, sobrang maaalalahanin mo pa.
Kayo naman po.
Alam mo, nagpunta ako dito kasi may hinahanap akong tao.
Mukhang di n'yo po magagawa 'yon.
Nasira na ang suspension.
Naku, naku.
Isuot n'yo po 'to.
Kapag naayos na po ang kotse, tatawagan nila kayo.
Please, pasok po kayo.
Di yata dapat kita istorbohin nang ganito.
Alam n'yo, mas mabilis kumalat ang tsismis sa Shinsu kaysa sa Internet.
At saka, artista po kayo. Sa'n naman kayo pupunta?
-E di, tatanggapin ko ang alok mo. -Sige.
GAWAD HUWARANG ANAK
Ang bayani ko.
Sino ka ba talaga?
Malakas at maaalalahanin ka. At talagang pinalaki mo nang maayos ang anak mo.
Ang dami nang natanggap na award ni Han-gyul mula no'ng bata siya.
'Yong maliliit, pinapatungan ko ng maiinit na mangkok,
at 'yong silver medals, ipinambabalanse ko sa umuugang kabinet. O, di ba?
Mukhang di pa po kayo kumakain.
Ay, oo.
Meron akong gaengsigi porridge.
Gusto n'yo po ba ng jeongguji pancakes at jaeraegi na side dish?
Napakamaritmo naman no'n.
Wala akong naintindihan do'n.
Pero napakamakata ng pagkakasabi mo.
Tara!
Hello?
Nakauwi ka nang maayos, di ba?
Nagtataka ako kung anong oras mo kukunin si Bom-sik.
Sorry, pero may bisita ako dito sa bahay.
Bayani ko.
Pahingi pa, please?
Naiintindihan ko.
Dadaan ako d'yan pagkatapos ng school.
Masarap 'to, a. Ano'ng sekretong pampalasa nito?
Sino ba 'yon?
Boses ng babae 'yon.
Puwede ka bang magrekomenda ng mga gagawin sa first date?
Wow, first date. Sobrang nakaka-excite naman 'yan.
Paano kung gumawa kayo ng kaswal lang tulad ng manood ng sine?
Gusto mo bang magsine? May gusto ka bang panoorin?
Sine?
Ano'ng ibig sabihin kung aayain ka ng lalaking magsine sa first date?
Maiisip mong parang kaswal lang
kapag inaya kang magsine,
pero posibleng may iba pa siyang intensiyon.
Halimbawa, gagamitin niyang palusot ang madilim na sinehan para hawakan ka.
Hawakan ako?
E, kung Hapunan ng Killer?
Hapunan ng Killer?
Gusto niyang manood ng horror.
Wow, magandang senyales 'yan.
Kung gusto niyang manood ng horror, baka ibig sabihin no'n,
gusto niyang makita kung maaasahan at may malasakit ka
-sa nakakatakot na sitwasyon. -May malasakit?
Maaasahan?
Ako na'ng bibili sa tickets. Pumunta ka lang.
"Pumunta ka lang"?
Parang ganadong-ganado siya.
Ano ba'ng iniisip niyang gawin sa first date?
Ano'ng pinapakinggan mo?
A, wala.
O? Umalis na ba 'yong bisita?
Bukas ang gate.
Mr. Sun. Mr. Sun Jae-gyu.
Tara.
Bom-sik, sorpresahin kaya natin si Daddy?
Jae-gyu!
Hala!
Mama.
Ano'ng nangyayari? Bakit nandito ka sa bahay na 'to?
'Yan ang dapat kong itanong sa inyo. Bakit nandito po kayo, Mama?
Teka lang.
'Yon ba 'yong lalaking karelasyon mo?
Nag-hire po ba kayo ng PI o kung ano?
Pa'no n'yo po nalaman kung sino'ng karelasyon ko at saan siya nakatira?
Diyos ko, ang sama mong anak.
Siguro nga galit ka sa 'kin, pero dumayo ako dito para makita ka.
Di ba dapat pigilan mo ang galit mo?
Nagpigil ako at ibinaon ko 'yon,
tulad ng sinabi n'yo sa 'kin.
Kasi mas mahalaga'ng buhay ng aktres na si Jeong Nan-hee kaysa sa buhay ng teacher.
Bilang hamak na anak, ayokong sirain ang perpektong career n'yo bilang aktres,
so sinunod ko ang sinabi n'yo, kahit alam kong masisira ang buhay ko.
At sa paggawa ko no'n, naniniwala akong sobra na ang ginawa ko bilang anak.
Kaya, please, magkanya-kanya na tayo magmula ngayon.
Para 'to sa ticket na hiningi ko.
Salamat po sa tulong n'yo.
Ms. Jeong Nan-hee.
Ay, hala.
Mukhang may napalampas akong masaya habang chine-check ko ang kotse.
Nagkakilala na kayo.
Quits na tayo, so please umalis na kayo.
Mas malala pa ang sarili kong anak kaysa sa haters.
Sinasabi mo 'yan sa mama mo.
"Mama"?
So sinasabi n'yo po bang si Ms. Bom…
ang anak n'yo? Gano'n po ba?
Diyos ko po.
Wala akong kaalam-alam. Tinulungan ko lang kayo kasi nasira ang kotse n'yo.
Babatiin ko po kayo nang maayos.
Ako po si Sun Jae-gyu.
Pa'no ka ba nakakilala ng ganitong lalaki sa malayong bayan?
Ms. Jeong.
Kanina lang, tinawag n'yo po akong bayani n'yo,
at sinabi n'yong nakatagong yaman ako
na maganda ang katawan, maaalalahanin, at makata sa pananalita ko.
Kanina 'yon, no'ng akala ko di kita kilala.
Puwede n'yo po bang sabihin kung ano 'yong partikular na ayaw n'yo sa 'kin?
Una sa lahat, may anak ka.
Pamangkin ko po siya.
Mas nagpapakatatay ka pa kaysa sa karamihan.
At saka, masyadong malaki ang muscles mo.
Magbabawas po ako.
At di ko maintindihan ang diyalekto mo.
Taga-Seoul po ang mama ko, kaya…
Hello po. Ako si Sun Jae-gyu.
Kaya ko pong magsalita sa Seoul accent kung gusto ko.
Kahit na, ayoko sa mukha mo.
Pati ang pananamit at hairstyle mo.
Sinabihan ko na po kayong umalis.
Ms. Bom.
Aalis na 'ko.
Hay naku.
Ngayon, binayaran na kita para sa pagkain at pagpapatulog sa 'kin dito
so walang masamang comments online. Okay?
Ms. Jeong.
Pa'no naman matatanggap 'to?
Kung susundan mo siya palabas,
tapos na tayo.
Pero…
Pero bakit ka naman nagpunta sa opisina ko?
Pa'no pag nalaman ni Ms. Bom ang tungkol sa 'tin?
Dahil umabot na sa ganito, wala na akong pakialam.
Pa'no naman ako?
Pa'no pag nalaman niyang nakakausap kita?
Magagalit siya nang sobra.
Nagalit siya at itinanong niya sino'ng nagsabi kung saan siya nakatira.
Dapat umalis ka na.
Kung makikita niya tayo nang ganito, mas masasaktan lang siya.
Di mo ba nakikitang nasasaktan ako?
Ikaw ang presidente ng The Chronicles of Nan-hee, ang fancafe ko,
hindi ni Yoon Bom.
Wag mo nang alalahanin 'yong iba,
at sabihin mo sa 'kin kung sino siya at ano'ng trabaho niya.
Nang detalyado.
Mortal na kaaway mo siya.
Sabi mo, itinakbo niya ang pera mo.
Ano ba kasi ang nangyari sa inyong dalawa?
Ano'ng nangyari?
Binugbog ka ba ulit niya?
Kung sa bahay lang ako, isa sa dalawa ang mangyayari, so umalis ako.
Mapapatay niya 'ko…
o mapapatay ko siya.
Hinding-hindi mangyayari 'yon.
Kasi…
tutulungan kitang tumakas sa papa mo.
At pa'no mo naman gagawin 'yon?
Wala pa 'kong balita sa ate ko,
at ni hindi pa nakakalakad si Han-gyul.
At wala akong pera kahit pa gusto kong lumayas.
Ikaw…
Ninakaw mo ba 'yan?
Sa'n ka nakakuha ng napakaraming pera?
Honey.
Top one siya sa bawat midterm exam.
Tingnan mo. Dito.
-Dito. -Talaga?
Papa.
Nangako po kayong ibibili n'yo ako ng kotse kung nakapasok ako sa Hanguk.
Sa mga gradong 'yan, sigurado akong makakapasok ako.
Puwede po bang maaga kong
kunin ang pera para sa kotse?
Sagutin mo ang tanong ko.
Sa'n ka nakakuha ng napakaraming pera?
'Tol.
Patas ko 'tong nakuha, kaya wag kang mag-alala,
at mag-aral ka nang mabuti.
Sapat na 'to para sa tuition mo.
Sinasabihan mo ba 'kong mag-college?
Kung magka-college tayo sa Seoul, magagawa natin ang gusto natin.
Matatakasan ko ang papa ko…
at matatakasan mo rin 'yong iyo.
Nakakalungkot naman 'to. Nasusunog daw 'yong bahay ni Jae-gyu.
May mga truck ng bombero at kotse ng pulis. Ang gulo talaga.
Naku po. Mukhang namatay na 'yong tatay.
Ano'ng nangyari kay Jae-gyu?
Ano po'ng nangyari kay Jae-gyu, 'yong anak?
-Malamang tumakas siya. -Dahan-dahan ka sa sinasabi mo.
Hindi mo alam ang nangyari.
Umuuwing lasing 'yong tatay araw-araw at binubugbog niya 'yong anak niya.
Kaya pa'no namang nasa katinuan siya?
Di ko titiisin 'yon.
Sinasabi mo bang tumakas 'yong anak pagkatapos niyang sunugin 'yong bahay?
Estudyante ka sa Haechon High, d ba? Kilala mo ba si Sun Jae-gyu?
Hoy!
Ano ba 'yon? Ano ba'ng nangyari sa inyong dalawa?
Umalis ka na.
Siguradong sapat ang yaman mo para tumawag ng taxi o kahit helicopter para umuwi.
Di ako uuwi.
Bakit hindi?
Kung di mo sasabihin sa 'kin, aalamin ko.
Binakante ko naman ang schedule ko.
Habang nandito ako, aalamin ko kung anong klase ng tao 'yong si Sun Jae-gyu.
Makinig ka. Totoong sinadya kitang lapitan,
pero di ako nagsinungaling tungkol sa naramdaman ko.
Kapag kasama kita, nag-e-enjoy ako at masaya ako at…
nae-excite ako.
Iniistorbo mo ang pagwo-work out ko. Umalis ka na.
Kung di totoo 'yon, bakit ko sasayangin ang oras at pera ko para kitain ka?
Parehas tayong malungkot, so sabihin na lang nating nagkamali tayo
at maghiwalay na tayo.
Master, ano'ng susunod kong gagawin?
Hiwalayan mo siya. Hindi, ibig kong sabihin…
Magte-technical stand up tayo.
Hye-suk, ayokong makipaghiwalay.
Alam kong di naging maganda ang simula natin,
pero puwede tayong bumuo ng magandang relasyon kasi umaasa tayo sa isa't isa.
Gawin natin 'yan.
Ha? Gawin ang ano?
Bumuo ng magandang relasyon.
Wala ring naghihintay sa 'kin sa bahay.
Nababagot ako, so maganda 'to.
Tuwing weekend, pumunta tayo sa amusement park
at magsine tayo.
Ano… Bakit naman ako magsisine kasama ka?
Kung ayaw mo do'n,
-sa bahay ko kaya? -Sa bahay mo?
Mamayang gabi kaya? Gusto mo bang dumalaw
at mag-ramyeon kasama 'ko?
Hindi. Diyos ko.
A, nag-i-intermittent fasting ako ngayon.
Sige. Bye na.
Bakit mo ba 'ko sinusundan?
Ihahatid lang kita pauwi.
Bakit mo naman gagawin 'yon?
Kasi nag-aalala akong baka guluhin ka ulit ng gagong 'yon.
May nararamdaman ka ba para sa 'kin?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Lilinawin ko 'to.
Di na magkakaro'n ng lalaki sa buhay ko.
Natuto na 'ko.
Di na 'ko interesado sa mga lalaki, at nawalan na 'ko ng kumpiyansa.
Akala mo ba may kumpiyansa ako?
Mas matanda ka sa 'kin nang dalawang taon, divorced ka, at may mga anak ka.
Wala akong kahit anong gusto sa 'yo.
Mismo! Inisa-isa mo lang ang mga kapintasan ko.
Di ko magugustuhan ako kung ako ikaw.
Ngayon, alam ko nang di ka interesado.
Pero di ko mapigilan. Susubukan ko 'to.
Iniinsulto mo ba 'ko o sinasabi mo bang gusto mo 'ko?
Makinig ka.
Di ako nakikipagrelasyon sa babae nang walang intensiyong magpakasal.
Magpakasal?
Di ko alam kung malalagpasan ko ang mga balakid.
Pero nahulog na 'ko sa 'yo habang nakikipagsagutan ako sa 'yo.
Di ko alam kung mapapamahal sa 'kin ang kambal.
Ibibili ko sila ng pagkain at magsa-soccer kami. Gusto kong pagbutihin 'to!
Kung di pa rin gagana 'to, kusa akong susuko.
Kaya wag kang mag-alala.
At saka ko na aaminin sa 'yo ang damdamin ko.
Halika na, tara na.
Bakit ka…
Bumalik na…
'yong bangungot.
May binanggit kang katrabaho ng katrabaho mong
sinaktan ng magulang.
Pinagsama-sama ko ang legal briefs at mga hatol sa mga kasong tinrabaho ko.
HATOL SA PANANAKIT SA GURO
Dahil ba naalala ko 'yon pagkatapos ng matagal na panahon
o…
dahil nakita ko ang mama ko?
Bakit, Mr. Sun?
Ilang pagkain ba ang in-order mo?
Pork chop na may demi-glace 'to.
At katsudon naman 'to.
May dalawang klase ng pork chop.
'Yong makakapal at karne ang pangunahing sangkap.
At 'yong maninipis na nagfo-focus sa lutong.
Aling klase ang mas gusto mo?
'Yong malulutong, siyempre.
Okay.
Sabi na, e. Ang sarap ng malulutong.
Grabe, ang kapal at juicy nito, di ba?
Kung sakali lang,
nasaktan ka ba sa sinabi ng mama ko kahapon?
Nga pala, bakit iba ang suot mo ngayon? At 'yong buhok mo…
Ni hindi ko na nga maalala ang sinabi niya.
Wag kang mag-alala.
E, ikaw? Pakiramdam ko, nakipag-away ka sa kanya dahil sa 'kin.
Ano'ng problema?
Wala. Kumain na tayo.
Naisip kong baka masama ang loob mo sa nangyari kahapon,
kaya nag-isip ako ng paraan para mapagaan ang loob mo.
Pero kapag malungkot ka, walang espesyal na lunas.
Kumain ng masarap at magpapawis.
Ang pinakasimpleng paraan ang pinakamaganda.
Okay.
'Yong sinabi mong magpapawis, literal ba ang ibig mong sabihin do'n?
Hindi mo puwedeng isiping metaphor ang lahat ng bagay.
Ano ba'ng ipapagawa ko sa 'yo para magpawis ka?
May skills ka bang gustong matutunan?
Meron.
Skills na kailangan ko… para maprotektahan ang sarili ko.
Mabuti.
Tuturuan kita nang maayos, so galingan mo, okay?
Ngayon, atakihin mo 'ko.
Salagin mo 'to nang ganito,
hilahin mo ang braso nang ganito,
at sakalin mo ang leeg nang ganito!
Sakalin mo ang kalaban mo mula sa likuran at sipain mo ang likod ng tuhod,
-tapos, rear choke na. -Tama na.
Naintindihan mo ba? Gets?
Okay. Tumingin ka sa 'kin.
Oo! Hilahin mo!
Ano ka ba? Dapat iatras mo ang kanang binti mo nang ganito.
Okay? Ulitin natin.
-A. -Okay.
Hawakan mo! Oo!
Sakal!
-Mula sa likuran. Ano'ng susunod? -'Yong susunod?
-'Yong likod ng tuhod! -Ano?
Ms. Jeong.
Bitawan mo 'ko. Bitaw.
Ano ba'ng ginagawa mo dito?
Masama 'yong Sun Jae-gyu na 'yon.
Tinuturuan niya si Bom kung pa'no lumaban, maging siga.
Dapat umamin na 'ko.
Umamin ng ano?
Feelings mo para kay Bom?
Naniwala akong makakatulong ako kasi gusto ko si Bom.
Gusto ko kayong tulungang ayusin ang di-pagkakaunawaan n'yo
at magkabati.
Pero ang resulta, mas lumala lang.
Bago pa mahuli ang lahat, sasabihin ko kay Bom ang lahat ng tungkol sa 'tin.
Hoy, Attorney Choi. Choi I-jun!
O? Naku po!
Sorry, sorry. Okay ka lang ba?
Sorry.
Naku po. Okay ka lang ba?
Sorry, sorry.
Akala ko si Mr. Sun ka at sinusubukan mo 'kong pag-practicein.
-Nasaktan ka ba? -Okay lang ako.
Pero medyo napuruhan ang pride ko.
Choi I-jun?
Nandito ako kasi may kailangan akong sabihin kay Ms. Bom.
Mabuti 'yan.
May kailangan din akong sabihin sa 'yo.
'Yong mga dokumentong ibinigay mo,
binasa na 'yon kanina ng katrabaho ng katrabaho ko.
Katrabaho ng katrabaho mo?
Buti naman binasa niya 'yong mga 'yon.
Nga pala…
Sabi niya, malapit na siyang magdesisyon.
Gano'n ba?
Kung kokonsultahin niya 'ko, buong puso ko siyang tutulungan.
Malamang busy ka, pero sinusubukan mong tumulong.
Maraming salamat, Mr. Choi.
Ano? Ano'ng problema?
'Yong itinuro mo sa 'kin…
Ginawa ko 'yon sa kanya.
-Good job. -Pahingi ako…
Halimbawa, gagamitin niyang palusot ang madilim na sinehan para hawakan ka.
Wow, ang ganda ng pagkaka-make up ko ngayon.
Ganito lang ako magiging gano'n ka-blooming.
Matagal ka bang naghintay?
Ang…
ganda mo ngayon.
Hindi lang ngayon. Plano kong maging maganda lagi.
Ano'ng ginagawa mo? Sumunod ka sa 'kin.
Paghawak…
Maaalalahanin. Maaasahan.
Hala!
Naisip kong matatakot ka, so dinala ko 'to.
Hawakan mo 'yan.
Ang saya no'ng movie. Di ba?
Di ako sigurado.
Malamig ang puso ko, pati na ang mga kamay ko, so…
Nila…mig ka ba?
Uy.
Sa wakas.
Choi Se-jin!
Ano'ng ginagawa mo?
-Ang pasaway na 'yon… -Ikaw…
-Diyos ko. -Sa wakas,
nahawakan ko na ang kamay mo, tapos, nahuli ako.
MAPANGANIB
Di ba hindi ka nagpa-tutor ngayon kasi masama ang pakiramdam mo?
Mama naman.
Dalawang araw na magmula no'ng finals.
Hay naku.
Hello po.
Ako po si Sun Han-gyul, kaklase ni Se-jin.
Dapat nag-aaral ka sa ganitong panahon para masabayan mo 'yong top one.
Habang nag-e-enjoy ka kasama ang isang lalaki,
di mo ba naiisip na malamang nag-aaral siya?
Hindi rin po siya nag-aaral ngayon.
Totoo po.
Sabi ng kaibigan niyang pogi lang.
Papa.
Kahit na, Choi Se-jin,
kung magiging pangalawa ka ulit, ililipat ulit kita sa ibang school.
Hindi po 'yan mangyayari.
Ano?
Nagsunog po talaga ng kilay si Se-jin para sa finals.
Laging siya po ang huling umaalis sa library
at paulit-ulit niya pong ni-review ang workbooks.
At binasa niya po ang textbooks hanggang sa halos masira na po 'yon.
Di po siya nag-tteokbokki kasama ang mga kaibigan niya kasi nag-aaral siya,
at dinala niya pa nga po ang English notes niya sa CR.
Se-jin.
Wag kang mag-alala. Sobra kang nagsipag.
Deserve mong maging top one.
Nasa'n ka ba?
Ang gulo-gulo na ng schedule sa set dahil sa 'yo.
Ay, lumabas na siya.
Tatawagan kita mamaya.
Bye.
Wala ba siyang trabaho o ano?
Sa'n siya pupunta nang ganitong oras?
Ha?
Sa'n siya nagpunta?
Uy. Tumigil na tayo dito.
Leg day ako kahapon, so masakit ang mga binti ko.
Sino ka ba, at sinusundan mo 'ko nang ganito?
Ano? Alam ba niyang sinusundan ko siya?
Kung pupunta ka banda d'yan, baka maaksidente ka.
Hala! Mr. Sun!
Hala.
Mr. Sun! Gumising ka!
Di ba tito ni Han-gyul 'yon?
Uy. Tumawag ka sa 911.
MGA LEGAL NA BUOD
Ms. Bom!
Hoy, ano ba 'yon? Ano ba'ng problema?
Nabundol po ng kotse 'yong tito ni Han-gyul at isinugod siya sa ospital.
Ano?
Napuruhan ba siya nang malala?
'Yong tito ni Han-gyul… nasaktan?
Baka may concussion siya.
Kapag nabagok ang ulo mo nang malakas,
karaniwang mawalan ng malay nang ganito.
Baka epidural hemorrhage 'to.
No'ng naaksidente sa kotse ang tita ko, okay siya tingnan sa labas,
pero na-coma siya dahil sa hemorrhage.
Pero di talaga siya gumagalaw. Baka hindi siya na-coma,
kundi nabaldado na siya.
Boss!
-Uy. -Ano?
Kaya ko nga laging sinasabi sa 'yong
wag ka nang basta-bastang tumutulong sa iba.
Hindi pa oras para dito.
Uy, guys. Okay lang ba 'yong kotse?
-Ha? -Ano?
Kung isinugod siya sa ospital,
malamang nasira ang bumper o pinto ng sasakyan. Di ba?
Nag-aalala ka sa kotse?
Mahigit isang oras na, pero hindi pa siya gumigising.
Naku po, Jae-gyu.
Siguradong okay lang siya.
-Tito! -Okay ka lang ba?
Uy. Buhay siya!
Okay lang siya!
Nandito ba kayong lahat para sa 'kin?
Okay lang, so puwede na kayong bumalik.
Salamat sa pag-aalala sa 'kin. Uy.
Aba, may party ba o ano?
Dok.
Kumusta ang resulta ng test?
Gawa ba sa bakal at semento ang mga buto at tendon mo?
Nabundol ka ng kotse, pero ni wala kang bali sa mga buto mo.
Tingnan n'yo.
Sa 17 taon ko bilang doktor, ngayon lang ako nakakita ng ganito kagandang scan.
Okay na okay ang ulo at leeg niya.
Iche-check ko kung saan may masakit.
Saan may masakit? A, dito.
Ano ba 'yan, dahan-dahan.
'Yan na 'yon?
Ano 'yan?
Di naman po 'to magpepeklat, di ba?
Kung nakatulog ka nang sapat, makakauwi ka na.
Pero habang nandito ka, tapusin mo ang IV.
Grabe, para 'tong art.
Gusto kong magtabi ng kopya.
-Patingin ako. Patingin. -Ha?
Okay lang ako.
Siya nga pala, e, 'yong babaeng iniligtas niya?
Nakita n'yo ba ang mukha niya?
Naka-cap siya nang ganito kababa,
so di ko talaga nakita 'yong mukha.
Pa'no niya nagawang di man lang ipakita ang mukha niya?
Okay. Okay lang ako, so puwede na kayong lahat umalis.
Salamat, Mr. Hong. Bye.
-Wag. -Phillip, sige na.
Excuse me.
Gusto kong bayaran ang bill ni Sun Jae-gyu.
Di ba nakakabilib talaga ang tito ni Han-gyul?
Malamang wala siyang konsensiya o hiya.
Anong klase ng tao ang tatakas kung may nasaktan dahil sa kanya?
E, malamang may dahilan naman siya.
Tapos na po. Makakauwi na po kayo pagkatapos n'yong bayaran ang bill n'yo.
Salamat.
Anong dahilan?
Iniligtas mo ang buhay niya. Di ba dapat ipakita man lang niya ang mukha niya?
Dapat i-report natin siya sa pulis.
-Hindi, di puwede. -Bakit hindi?
Kasi…
Sa totoo lang, siya…
Siya…
Mr. Sun Jae-gyu! Mr. Sun!
Hala! Gumising ka!
Si Ms. Jeong Nan-hee 'yon.
Ibig mong sabihin, ang mama ko?
Siguradong di siya puwedeng pumunta kahit pa gusto niya.
Di madali para sa artistang pumunta dito.
Kaya nga lalong dapat pumunta at magpasalamat siya sa 'yo.
Di lang 'to basta pagiging iresponsable. Kawalang-hiyaan 'to.
Pero okay lang talaga 'ko.
Okay lang ako, so wag ka nang magalit. Kumalma ka.
Bakit dapat kong gawin 'yon?
Bakit dapat pagpasensiyahan siya ng lahat kahit na nahihirapan sila dahil sa kanya?
Wag.
Bago ka naging teacher, anak ka ni Jeong Nan-hee.
"Anak ni Jeong Nan-hee ang kabit na teacher." "Scandal sa lalaking may asawa."
Kung maipa-publish ang mga gano'ng article, sino'ng mahihirapan?
Papa.
Kailangang gawin ang dapat.
Bom.
Hindi ba…
talaga totoo 'yon?
Pakiramdam ko no'n,
wala akong masasandalan sa buong mundo.
Na parang wala na akong dahilan para mabuhay…
pa.
Bakit di mo sinabi sa 'kin?
Dapat sinabi mo sa 'kin ang tungkol do'n para magkasama tayong umiyak, magalit,
at magmura. Bakit ang tagal mong kinimkim 'yon?
May mga bagay na masakit kahit pag-usapan lang.
'Yong sinabi ko kay Mr. Choi.
'Yong katrabaho ng katrabaho ko.
Tungkol talaga sa 'kin 'yon, hindi sa katrabaho.
-Tara na. -Sa'n tayo pupunta?
Sabihin natin kay I-jun na ayusin 'yon.
Tulad ng sinabi mo sa 'kin noon, kailangang gawin ang dapat.
Tara na.
Lintik.
Malamang busy ka, pero sinusubukan mong tumulong.
Maraming salamat, Mr. Choi.
Dapat inamin ko na ang feelings ko no'n.
Di mo dapat aminin ang feelings mo nang basta-basta.
Alam mo, may ganyan akong ginawa nitong nakaraan lang…
Hay, sa'n ba napunta 'yon? Mr. Choi.
Nakita mo 'yong cap at itim na hoodie kong iniwan ko sa opisina?
Inilagay ko talaga 'yon dito.
-Ayon! Ang cap at hoodie ko! -Uy.
Nga pala, kailan po kayo nagpunta dito?
Nandito ka pa rin? Hindi ka ba talaga aalis?
Muntik na 'kong umalis sa mundo dahil sa aksidente. Masaya ka na?
Ha?
Okay ka lang ba? Nasaktan ka ba?
Hindi ako nasaktan.
Pero si Sun Jae-gyu, oo.
'Yong tito ni Han-gyul?
Iniligtas niya 'ko para di ako mabundol ng kotse.
Kung di dahil sa kanya,
nasa front page na ng diyaryo o nasa obitwaryo na ang picture ko.
Ang galing niya talaga.
Hindi, siya ang problema. Siya talaga.
Nga pala, Mr. Choi,
sinabi mong itinakbo niya ang pera mo at siya ang mortal mong kaaway.
Totoo ba talaga 'yon?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Kasi 'yong sinabi mo sa 'kin,
ibang-iba 'yon sa narinig ko tungkol sa kanya mula sa ibang tao.
Ang laking ginhawa pa ring okay lang siya.
Hay, tama ka. Bumigat ang dibdib ko no'ng narinig ko 'yon.
Di ko maintindihan kung bakit sobra kayong nag-aalala sa kanya.
Principal.
Nakalimutan mo na ba 'yong nagwala siya sa school no'ng nag-snow?
Mr. Jeong, nakalimutan mo na bang siga lang siyang
tumatambay kasama 'yong malalaking lalaki?
Ikaw naman, hindi sila mga siga.
'Yong mga lalaking nakakasama niya, nagte-train sila sa jiu jitsu gym ko.
Kaht malaki sila at mukha silang mga siga,
mabait at mahilig lang sila sa tteokbokki at jjolmyeon. Wag mo pag-isipan ng masama.
Tama siya. Mababait talaga sila.
At naalala n'yo ba no'ng binuhat niya ang kotse sa harapan ng bahay ko?
Ginawa niya pala 'yon para sa truck ng bombero.
May sunog, pero di makapasok 'yon dahil sa ilegal na nakaparadang kotse.
Narinig ko 'to sa nurse sa vet.
No'ng nagbubungkal siya sa gubat,
para 'yon magligtas ng asong nalibing ng landslide.
Ibig mong sabihin, si Bom-sik?
E, 'yong kuwento mo? Totoo ba 'yon?
Ano'ng ibig mong sabihin?
'Yang peklat sa palad mo, kagagawan ba talaga ni Mr. Sun 'yan?
-Nasan ang CR? -Banda do'n.
Babalik ako.
Sabihin mo na lang sa 'min.
-Sige na. -Mr. Hong.
Pinagdududahan mo ba 'ko?
Pinagdududahan ba kita?
O sinisiraan mo ba si Sun Jae-gyu?
Sabihin mo sa 'kin.
Di mo sinadyang magsalita ng masama tungkol sa kanya sa 'kin, di ba?
Ano?
Alam mo, kapag may gusto kang tao, minsan nagseselos at nababaliw ka.
Gusto mong makuha si Bom,
pero no'ng nakita mong wala kang laban sa kanya…
Lahat nauuto!
Tinanong mo 'ko kung anong klase ng tao ng Sun Jae-gyu?
Si Jae-gyu…
Ano'ng nangyari kay Jae-gyu?
Ano po'ng nangyari kay Jae-gyu, 'yong anak?
'Yong gagong 'yon…
Malamang tumakas siya.
Dahan-dahan ka sa sinasabi mo.
Hindi mo alam ang nangyari.
Nakita ko 'yon.
Sa harapan ng underpass, may ganito kalaking lalaking
may sanggol sa likod ang tumatakbo. Nakita ko 'yon.
Sinasabi mo bang tumakas 'yong anak pagkatapos niyang sunugin ang bahay?
Umuuwing lasing 'yong tatay araw-araw at binubugbog niya 'yong anak niya.
Kaya pa'no namang nasa katinuan siya?
Di ko titiisin 'yon.
Kung sa bahay lang ako, isa sa dalawa ang mangyayari, so umalis ako.
Mapapatay niya 'ko…
o mapapatay ko siya.
Si Sun Jae-gyu, 'yong gagong 'yon…
pinatay niya ang sarili niyang tatay!
Ano…
Ano'ng sinasabi mo?
Sir.
Mr. Choi.
Do'n.
Ano'ng nangyari? Kumusta si Bom? Nakita mo ba siya? Okay lang ba siya?
-Walang problema, di ba? -Honey.
Hayaan mo muna 'kong matulog.
Siyempre naman.
Ms. Bom.
Sorry kung di ko sinabi sa 'yo kaagad.
Matagal ko nang pinapatakbo ang fancafe ni Ms. Jeong bilang fan niya.
Sa wakas, gets ko na.
Kung bakit mo binuksan ang opisina mo sa probinsiya
at kung pa'no nalaman ng mama ko ang lahat sa 'kin.
Inaamin kong sinasabi ko kay Ms. Jeong kung kumusta ka,
pero isinusumpa kong di kita sinadyang lapitan.
No'ng nagpunta si Se-jin sa Seoul, nagkataong nalaman ko sa'n ka nakatira,
at nag-alala ako sa pagtira mo dito nang mag-isa.
Naisip kong magandang tsansa 'yon para tulungan kayong magkabati.
Kaya lagi mong ipinapadala 'yong mga dokumento.
Dahil alam mo 'yong pinagdaanan ko sa Seoul.
Naiintindihan ko kung bakit ka nao-offend.
Pero gusto lang kitang tulungang linisin ang pangalan mo.
E, pa'no si Mr. Sun?
Ano'ng intensiyon mo no'ng siniraan mo siya nang gano'n?
Siniraan?
'Yon din ba ang iniisip mo?
Na…
siniraan ko si Jae-gyu?
Si Sun Jae-gyu, 'yong gagong 'yon…
pinatay niya ang sarili niyang tatay!
Jae-gyu…
Kumain ka na ba?
MS. YOON BOM
Si Mr. Choi pala ang presidente ng fancafe ng mama ko.
Hay, kaya pala alam niya mismo kung kumusta 'ko.
'Yong baeksuk din.
Hindi si Mr. Choi ang nagluto no'n. Inihatid lang niya ang iniluto ng papa ko.
Umuwi na lang ba tayo?
Bakit di ka nagtatanong?
Kung may narinig kang gano'n kay I-jun,
dapat tanungin mo 'ko kung totoo 'yon.
Bakit nagpipigil ka?
Hindi ako nagpipigil.
May tiwala ako sa 'yo.
Ms. Bom…
makinig ka nang mabuti sa…
kung ano'ng sasabihin ko.
'Yong tatay ko…
Pinatay ko siya.
Iniwan yata sa 'kin ng Diyos 'tong peklat para di ko makalimutan ang kasalanan ko.
Ilang araw mo nang tinitingnan ang phone mo.
'Yong nagtanong sa 'kin tungkol kay Bom…
Nakakapagtakang nakikita ko na siya kahit saan ako pumunta nitong nakaraan.
Hello?
Baka puntahan ka ng reporters, Ms. Bom, so diretso kang umuwi.
I-off mo na ang phone mo. Wag kang magbabasa ng comments.
Ano'ng sinasabi mo?
Sabihin ko daw po sa inyong wag kayong mag-alala at ipinapabigay niya po 'to.
Baka maging mahabang araw 'to.
Nagsalin ng Subtitle: April Jean Abendan