EPISODE 11
Please lang, puwede bang
wag kayong manigarilyo malapit kay Han-gyul?
Tarantado ka.
Ang kapal ng mukha mong titigan nang masama ang papa mo!
Dalhan mo 'ko ng alak, ngayon na!
Lintik.
Okay.
Ikukuha ko po kayo.
Lintik, bakit ba ang tagal niya?
Han-gyul.
Jae-gyu.
Tama na, Papa!
Wala kang utang na loob! Ang kapal ng mukha mong sagot-sagutin ako!
Gago ka!
Tingnan pa lang kita,
kumukulo na ang dugo ko.
Tarantado ka.
Jae-gyu.
Maililigtas ko sana siya. Ang totoo…
dapat iniligtas ko siya.
Pero…
umalis lang ako at iniwan ko siya do'n.
Nakakalungkot na hindi mo siya nailigtas, pero di mo puwedeng sisihin ang sarili mo.
Iniwan yata ng Diyos 'tong peklat…
para di ko maisip 'yan.
Para di ko makalimutan ang kasalanan ko.
Ito mismo ang patunay.
Makinig ka, Ms. Bom.
Di ko itinago 'tong peklat kasi pangit 'to.
Sa tuwing nakikita ko 'to,
naaalala ko 'yong tingin ng papa ko…
Naaalala ko ang sandaling 'yon…
kaya di ko magawang ipakita 'to.
Jae-gyu.
Habang tumatakbo ako palabas sa bahay karga si Han-gyul,
naisip ko.
Balang araw…
pagbabayaran ko rin 'yon.
Walang ingat akong nabuhay,
nang nagtataka kung kailan darating 'yon.
At sa lahat ng araw, ngayon pa…
kung kailan pinakamasaya ako kasama ka.
Maski ako, di ko mapatawad ang sarili ko.
Sino'ng makakapagpatawad sa 'kin?
Kahit pa di mo 'ko mapatawad…
hindi kita kamumuhian.
Isa pa 'yon…
sa pasaning dapat kong tiisin.
HBM CHARITY CONCERT
-No'ng araw na 'yon… -No'ng araw na…
Sorry po.
Masyado akong nagalit no'ng araw na 'yon
at may nasabi akong di ko dapat sinabi.
Ako 'yong masyadong masakit magsalita.
Pero dumayo pa ako sa Shinsu
para makita ang mukha ng anak ko, at no'ng narinig ko 'yon,
nagulat talaga ako.
Gets na gets ko.
Kung ako 'yon at nalaman kong katulad no'n ang boyfriend ng anak ko…
Wag kang magsalita.
Ms. Jeong. Kumusta na po kayo?
Parang lagi tayong nagkikita nitong mga nakaraan.
Kasi ang mga pinupuntahan ko, mga TV station, mga premiere, puro gano'n.
Nabalitaan kong may bagong project po kayo ni Direktor Bong Chan-ho.
Updated ka at marami kang source, a.
Mag-aabang po ako ng magandang balita.
Well, kita-kits po.
Bakit? Sino 'yon?
'Yong nagtanong sa 'kin tungkol kay Bom sa press conference.
Si Reporter Park ng Disfact.
Ang nakakapagtaka, nakikita ko siya kahit saan ako magpunta nitong mga nakaraan.
Na para bang sinusundan niya 'ko kahit saan.
Shinsu.
-Damayan siya? -Oo.
Pero di ko po maisip kung pa'no.
Kung magiging sobrang seryoso ako, masasaktan siya.
Kung palalakihin ko 'yon, lalayo ang loob niya.
Bakit kailangan mo siyang damayan? Idinemanda ba ulit siya?
Hindi po gano'n.
Napasok sa gulo si Han-gyul, 'no?
Di siya 'yong tipong makikigulo.
Ms. Bom, halika dito, bilis.
Ano'ng nangyayari?
'Yong finals. Nandito na ang answer sheets.
Minarkahan ni Han-gyul ang number three sa bawat tanong sa Korean history.
Malamang may mali.
Tingnan n'yo 'to.
Nabaliw na ba siya?
Ano ba'ng nangyayari?
Minarkahan din ni Han-gyul ang lahat ng three sa math.
Puro three din ang life science.
Bakit niya gagawin 'yon?
Han-gyul, tapos ka na ba kaagad?
Sampung minuto pa lang nagte-test.
Opo.
Kakausapin ko siya.
Ano ba'ng iniisip niya?
Puwede mo bang sabihin sa 'kin kung ano'ng nangyari?
Naisip ko pong di patas.
Ano?
Ms. Bom.
Nagsusunog po talaga ng kilay si Se-jin.
Lagi siyang mas nagsisipag kaysa sa 'kin, so bakit laging ako po ang nangunguna?
Di ba po dapat 'yong mas nagsisipag ang manalo?
At saka, wala naman akong planong mag-college
at di ko kailangang galingan sa exams.
Han-gyul.
A…
Naiintindihan kong nag-aalala ka sa kaibigan mo,
pero di tungkol sa pagpigil sa galing mo ang pagiging patas.
Dapat magsikap kayong dalawa at respetuhin n'yo ang resulta.
Dagdag pa do'n, kung gusto ng katulad mong gifted
na gawing patas ang mga bagay,
di paraan ang pagpigil sa galing mo.
Kailangan mong tulungan 'yong ibang humabol.
Dapat ipaalam ko 'to sa tito mo bilang class adviser mo.
Teka, ako na po ang magsasabi sa kanya.
Di po ako nag-isip nang maayos.
Please hayaan n'yo po akong
ako mismo ang kumausap sa tito ko ngayon.
Han-gyul.
Kailan ba naging sobrang tahimik ang kainan sa bahay na 'to?
Han-gyul, di ba weird ang ikinikilos ng tito mo ngayon?
Sabi niya, dapat tumingin ang pamilya sa isa't isa
imbes na titigan nila ang mga phone nila sa mesa.
Ilang araw na siyang tingin nang tingin sa phone niya sa mesa.
Kain na.
Di ba weird ang ikinikilos ni Han-gyul?
Marinig lang niya ang pangalan niya, gulat na siya
at mukha siyang kabado, parang may itinatago.
Han-gyul, may sasabihin ka ba?
Wala, wala po.
Salamat po sa pagkain.
Uy.
Kumain ka pa.
'YONG BABAE
Ipinadala ko na'ng papeles. Ano na naman?
Saan?
Bakit gusto mong makipagkita dito?
Di mo matiis pumunta dito kahit sandali lang,
so umalis ka na lang.
Oo, ayoko sa lugar na 'to.
Sa tuwing pumupunta 'ko dito, naaalala ko 'yong binubugbog ako
at kung ga'no tayo kahirap.
At kapag iniisip kong parte ng lugar na 'to ang papa natin,
nasusuka 'ko. Ayoko sa kahit anong bagay dito.
Bumisita 'yong babae.
Sino?
Si Yoon Bom.
Sorry kung bigla akong pumunta dito.
Tinanong ko si Han-gyul at nalaman ko kung nasa'n ka.
A…
Gano'n ba?
Bakit ka ba nakipagkita sa 'kin?
Nitong nakaraan, sinabi sa 'kin ni Mr. Sun
ang tungkol sa papa n'yo.
Wala akong sasabihin tungkol d'yan.
Wag ka nang babalik para sa ganyang bagay lang.
Sabi niya,
"Maski ako, di ko mapatawad ang sarili ko. Sino'ng magpapatawad sa 'kin?"
Kung gano'n,
sino ba ang makakapagpatawad sa kanya?
Sinasabi mo bang ako 'yon?
Ikinukulong pa rin ni Mr. Sun ang sarili niya sa pagsisisi niya.
Sa tingin ko, dapat may magpatawad sa kanya
para makalaya na siya sa alaalang 'yon.
At ang makakagawa lang no'n
ay 'yong taong dumaan sa mismong hirap
na dinanas niya.
Makinig ka.
Ako ang tipo ng taong iniwan ang anak ko, at sarili ko lang ang iniisip ko.
'Yong kahirapan? Sawang-sawa na 'ko do'n noon.
'Yong mabugbog?
'Yon ang nakasira sa 'kin.
Ipinaako ko ang lahat ng responsibilidad at konsensiya kay Jae-gyu
at lumayo ako nang di lumilingon.
'Yong sakit?
'Yong pagpapatawad?
Akala mo ba di ko sinabi 'yon kay Jae-gyu
sa lahat ng lumipas na panahon dahil lang wala akong pagkakataon?
Hindi.
Dahil 'yon sa hiyang-hiya ako.
E di, lalo ka pang may dahilan para wag nang tumakas ulit.
Please, nagmamakaawa 'ko sa 'yo.
Sobrang tanga mo.
Sobrang nakakaawa ka.
Sobrang hina mo.
Tumakas ako at iniwan ko ang anak ko at nakaraan ko,
at nabuhay ako nang taas-noo.
Pero pinaparusahan mo ang sarili mo kahit wala kang mali?
Sino'ng pinatay mo?
Hindi.
Hindi ikaw
ang pumatay sa tatay natin. Diyos ang may gawa no'n.
Jae-gyu.
'Yang peklat sa braso mo…
hindi 'yan patunay na di mo nailigtas ang tatay natin.
Patunay 'yang iniligtas mo si Han-gyul.
Hee-yeon.
Kung di ako nag-alinlangan noon…
siguro si Papa…
-at tayong tatlo— -Ay namatay na lahat.
Si Papa, ikaw…
at si Han-gyul.
Pati ako, namatay na rin.
Kung may nangyaring masama sa inabandona kong bata,
di ko kakayaning mabuhay.
So pakawalan mo na 'yong pagsisisi.
Lumaki nang mabuti si Han-gyul.
Salamat sa pagliligtas
at pagpapalaki mo sa kanya.
Patawarin mo 'ko.
Inabot ako nang 18 taon
bago ko nasabi 'to sa wakas.
Bom-sik! Wag, tumigil ka.
Bom-sik, wag.
Malamang nakipagkita si Jae-gyu sa kanya.
Baka di ko dapat ginawa 'yon.
Mas pinahirap ko pa ba?
Nandito ka?
Nakaidlip ako habang nanonood ng TV.
Bakit nakatayo ka lang d'yan? Gusto mo bang pumasok?
May kape ako ngayon
at puwede akong magluto ng ramyeon kung gutom ka.
Nagkita kami ng ate ko, kanina lang.
Ano'ng pakay niya? Nagpapirma pa ba siya ng mga papeles?
O ipinagyabang ba niya ang bag niya?
Sabi niya, bumisita ka.
Hay, sabi ko sa kanya, wag niyang sabihin sa 'yo, e.
Sabi na, di niya kayang tumahimik.
Bom, alam mo…
sinabi kong pasanin 'yon na dapat kong tiisin,
pero sa loob-loob ko, sobra na 'kong nabibigatan.
Sabi ko, di mo 'ko kailangang patawarin,
pero sa loob-loob ko, natatakot ako.
Takot na takot pa nga, e.
Sorry,
at salamat…
sa pag-intindi sa taong katulad ko.
Salamat
at bumalik ka na sa dating ikaw.
Alam mo ba?
Alam ko ang tamang paraan para tapusin ang mga bagay
pag ganito na ka-nakakailang at baduy.
Pa'no?
Payag na payag ako d'yan.
Hindi, hindi dito ngayon.
Dito.
Mr. Choi!
Seryoso 'to.
Ang dami kong pinagdadaanan kaya parang maliit na bagay lang ang karamihan.
Sigurado ka bang seryoso talaga 'yan para mataranta ka?
Sa kasamaang palad,
oo, sigurado ako.
DISFACT
Kailangan kong makausap si Hye-suk nang wala 'yong PE teacher.
Hay, nasa'n ba kasi siya?
-Excuse me. -A, hi.
Teacher ka ba sa school na 'to?
A…
medyo malapit ako sa isang teacher dito.
Sino ka?
A.
So, ganito kasi… Ako…
PARK JAE-YEONG, REPORTER DISFACT
Buti ako ang unang nakakita sa lalaking 'yon.
Wala siyang ibang in-interview?
Sa tingin ko, may nakilala siya.
Alam niyang may nakarelasyong magulang si Ms. Bom
at nagpunta siya dito dahil sa pangangaliwa.
Pero…
may nakakaalam ba no'n sa school?
Alam mo ba kung bakit siya nagpunta dito galing sa Seoul?
May isa.
Sino?
So ano'ng sinabi mo sa reporter?
Ay, ano ka ba!
Ilang taon na kitang katrabaho.
Ang sabi ko lang,
"may kilala akong may matibay na ebidensiya ng relasyon ni Ms. Bom."
"Pero masyadong maraming nanonood dito,
kaya pumunta tayo sa Seoul at mag-usap tayo nang sekreto."
Tapos, pinaalis ko na.
Mr. Oh.
Sinabi ko na ba sa 'yong mahal kita?
Hindi ikaw ang gusto kong yakapin.
Una, mag-draft ka ng statement ng pakumpirma ng totoo
base sa pag-uusap n'yo ng reporter.
Sige.
Please maghanda ka ng draft nito at i-email mo 'yon sa 'kin.
Okay.
Papapirmahin ko si Ms. Bom sa power of attorney.
So ipa-notarize mo ang audio recordings
at transcripts ng pangangaliwa para maingatan ang ebidensiya.
Masusunod po.
Okay.
Ms. Jeong.
Ano?
Sino'ng nagpunta saan?
Bakit? Ano na naman ngayon?
Pupunta 'ko sa Seoul para kausapin muna 'yong reporter.
Sabihin mo 'to sa agency,
at kung sakali lang, mabuting maghanda ng counter-article
o official statement nang maaga.
Honey!
Okay ka lang ba?
Hala, masama 'to.
-Seon-woong. -Po?
-Tumaas ang grades mo. -Salamat po.
Sun Han-gyul.
-Sol. -Po?
Magaling.
Se-jin.
Magaling.
-Min-guk. -Po?
Ano?
GRADO - RANK - AVERAGE SA SUBJECT
Nakangiti ba talaga si Se-jin sa report card niya?
Uy, si Se-jin ang top one!
-Ha? -Talaga?
Totoo ba?
Nakakaloka. Binaliktad ba niya ang resulta?
Congratulations.
Ano?
Well, alam mo…
Ano ba…
Alam mo? Well…
Kinagat ka ng lamok? Bakit ka ba nagkakamot?
Ano'ng gagawin mo sa makalawa?
Sa Sabado?
Kung di ka busy, puwede tayong kumain.
Bakit naman ako kakain kasama ka?
Bakit di tayo puwedeng kumain?
Ite-text ko ang address,
pumunta ka kung gusto mo. Kung ayaw mo, wag.
Maghihintay lang ako sandali
at kung di ka darating, ako na lang. Bahala ka.
Steak nga pala.
ATTORNEY CHOI I-JUN
Hay naku, sino ba'ng tawag nang tawag?
Ha?
-Hello… -Ms. Bom.
May importante akong sasabihin sa 'yo.
Ha?
TEACHER'S OFFICE
Ms. Bom, sagutin mo 'tong tawag.
Di ko sinasadyang makinig,
pero may sinasabi siyang aktres at reporter. Ano'ng nangyayari?
Hello?
Makinig ka nang mabuti sa sasabihin ko.
Baka puntahan ka ng reporters, Ms. Bom,
kaya wag kang pupunta sa kahit saan ngayon at umuwi ka na kaagad pagkatapos ng klase.
I-set mo ang phone mo para i-record ang bawat tawag.
Oo.
Wag mong sagutin ang di kilalang number.
Sabihin mo kaagad sa 'kin.
Makikipagkita ako sa reporter sa Seoul at babalikan kita.
Hoy.
Ano'ng sinasabi mo? Anong reporter?
Ms. Bom!
Dong-pyo?
Nandito na po kayo.
Inutusan po kami ni Master na bantayan ang bahay n'yo,
walang tanong-tanong.
Siguraduhin daw naming makakapag-relax at wala kayong iispin
habang nasa Seoul siya.
'Yong tito ni Han-gyul… sa'n pupunta?
Bigla kang sumakay sa kotse, so isasama kita.
Pero tandaan mo.
Wag kang gagawa ng eksena o sisigaw
maliban kung gusto mong makasuhan ng pangingialam sa trabaho ko.
Kung maninira ka ng gamit, pagsira sa ari-arian.
Assault ang pananakit.
Tama na 'yan. Huminto muna tayo sa kung saan sandali.
Saan?
Bastos pumunta nang walang dala sa unang pagbisita natin.
Dapat magbihis ako nang maayos.
Sabihin ko daw sa inyong wag mag-alala dahil siya na ang bahala
at ibigay ko daw 'to sa inyo.
ENTERTAINMENT DEPARTMENT
Nakakaintriga ang ulo ng balita,
pero kailangan mo ng kahit isang picture para may mag-click.
Di 'to makakaagaw ng atensiyon, hay.
Nabalitaan kong merong may ebidensiya.
-Talaga? -Opo.
REPORTER PARK JAE-YEONG
Hello sa inyong lahat!
Sino 'yon?
Nandito ako para makita si Park Jae-yeong.
May inutangan ka ba?
-O guarantor ka ba ng iba? -Ha?
Nangaliwa ka ba?
Nasa'n ang Entertainment Department?
"Pulitika."
"Negosyo."
Nasa'n si Reporter Park Jae-yeong?
"Lipunan."
Nasa'n ba siya?
A, "Sports."
Magtago ka muna.
Lalabas muna ako sandali.
Magtago ka na lang.
"Entertainment Department." Ayon.
Hi.
Ako ang head. Ano'ng maipaglilingkod ko?
Sana maging masaya at mapayapa ka sa lahat ng gagawin mo.
SUN JAE-GYU
Sun Jae-gyu?
Sino si Sun Jae-gyu?
Ako 'yon.
Nandito ako para makausap si Reporter Park Jae-yeong.
Ay, naku po.
Maaga siyang umalis kasi may personal na lakad siya.
Makapaghihintay naman ako hanggang bukas.
Marami akong oras.
Alam mo, ako ang in-charge, so puwede mo 'kong kausapin.
So ikaw ang in-charge, ha?
Nabalitaan kong nagsusulat
si Reporter Park tungkol sa anak ni Ms. Jeong Nan-hee.
Nabalitaan kong dumayo pa siya sa Shinsu para sa istorya.
Naisip kong tutulong ako nang kaunti.
So ikaw 'yong may matibay na ebidensiya?
Muntik na 'kong magkamali ng akala.
Plano naming ilabas 'yon bukas.
So, ano'ng dinala mo?
Ano 'yon, tawag ba?
Text ba?
O mas maganda, mga picture o video ng pangangaliwa?
'Yong relasyon…
'Yong relasyon?
Dinala ko ang ebidensiyang walang pangangaliwa.
Hay, di ako makapaniwala.
Hoy, makinig ka.
Aanhin ang article na nagpapatunay na walang pangangaliwa?
Nagki-click ang mga tao kapag parang nangyari 'yon.
E di, wag n'yo nang ilabas ang istorya.
Sino ka ba?
Ako?
Magulang ako sa pinagtatrabahuang school ni Ms. Yoon
at girlfriend ko siya.
Pa'no ka nakapasok dito?
Gusto kong patunayang di totoo
ang nakasulat dito,
so ipa-interview mo 'ko.
Lumabas ka na.
Di ako interesado. Umalis ka na lang.
Binasa ko 'yong articles habang papunta 'ko dito.
Marami na kayong isinulat na nakakalibang na balita, ha?
Nilalagyan n'yo ng tandang pananong ang bawat title,
nagsisingit kayo ng mga salita gaya ng "suspetsa" o "diumano"
at pinagtutunog totoo n'yo ang mga tsismis.
Grabe.
Security? Entertainment desk 'to.
Oo, ito ang Entertainment Department.
Mga artista dapat ang ibinabalita n'yo.
Bakit kayo nagsusulat ng mga istorya tungkol sa mga hindi artistang kapamilya?
Park, nakabalik ka na?
Ano sa tingin mo ang ginagawa mo? Ibalik mo 'yan.
Hoy.
PILIIN ANG AUDIO FILE I-DELETE
Teka.
Dinelete mo ba 'yong recording?
Akala mo di pa namin 'to napapagdaanan noon?
Ignoranteng tanga ka. Mukhang may nakita ka na sa kung saan.
Ngayong wala ng recording, ano'ng sinabi mo?
Sabi mo, naglalabas kami ng mga istoryang ni hindi totoo?
Makinig ka.
Di kami nagpa-publish ng mga bagay na walang katotohanan.
Iniiwasan naming magsabing sigurado kami, nagpapahiwatig kami,
at ginagawa naming malabo at hindi halata ang istorya,
base lang sa mga katotohanan.
Makinig ka, wala kaming sinabing naging kabit siya.
Isinulat lang naming, "May suspetsa"
o "Pumasok itong tip."
Hanggang dito lang ang reporters.
Ang mambabasa na ang bahala sa kung pa'no 'to iintindihin.
Kaya pala department head ka. Magaling kang magsalita.
Ay, muntik ko nang makalimutan.
Oo.
Uy, Phillip.
Hindi mo pa ibinababa?
Ano? Na-record 'yong tawag?
Na-record 'yong sinabi niya tungkol sa paggawang malabo at di halata sa istorya.
Wow, na-record 'yong sinabi niya tungkol sa pagpapahiwatig?
-Nire… -Oo.
Oo.
Tulad ng sinabi ng department head, ignoranteng tanga 'ko.
Nakalimutan kong ibaba habang binubuhat ko'ng paso.
Itabi mo lang 'yang recording.
Jae-gyu.
Uy, Attorney Choi. May sasabihin ka ba tungkol sa batas dito?
Halika dito.
Oo, ang phone ko.
Uy, halika dito.
-Eto. -O.
Hello.
Ako si Choi I-jun, ang abogado ni Ms. Jeong Nan-hee
at Ms. Yoon Bom, at ang head ng Choi I-jun Law Office.
Sa negatibong pagre-report kay Ms. Yoon Bom,
nagpasa kami ng request para sa preliminary injunction.
Siguraduhin mong ipapasa mong ebidensiya 'tong recording ng tawag.
Kung maglalabas ng report bago magdesisyon ang korte,
magfa-file kami ng petition sa Press Mediation Committee
para gawin ang mga legal na hakbang,
kasama ang mga pagtatama, pagsagot, at habol para sa pinsala.
Kung may maling impormasyon ang report,
baka mag-file kami ng kriminal na reklamo para sa defamation
base sa mga kaugnay na batas.
Mukhang busy kayo, so tapusin na lang natin do'n.
Handa. Magpaalam tayo.
Good job.
Good job. Bye.
Wala na sila. Labas na.
Hay, kung minamalas ka nga naman, o.
May nagpakitang tandem ng siga at mayabang na dunong-dunungan.
Ano'ng gagawin natin?
Sa puntong 'to, may dalawa tayong pagpipilian.
Tumahimik at mag-move on lang tayo,
o itodo natin at gawin natin 'tong malaking gulo.
Ano'ng nangyari?
Pinuntahan ko ang reporter at naglapag ako ng preliminary injunction.
Ibig sabihin no'n, mapipigilan natin ang article, di ba?
'Yong preliminary injunction, request 'yon sa korte para pigilan ang article,
pero di no'n ginagarantiyang di lalabas ang istorya.
Anong klase ng batas ba ang gano'n gumagana?
So kung lalabas ang article,
uupo lang ang biktima at tatanggapin niya lang 'yon?
Hay, kalokohan 'to.
Sino 'yon?
Si Sun Jae-gyu?
Maraming itinulong si Jae-gyu ngayong araw.
Kung di lalabas ang article o maaayos ang sitwasyon,
lahat 'yon, dahil sa kanya.
Para lang alam mo. Tatawagan kita mamaya.
Bakit? Ano'ng sinabi ni Attorney Choi?
Magsalita ka na.
Uy, ganito.
Kaya mo kung magsisikap ka lang.
Ituloy mo lang 'yong ganito, okay?
Sobra ko talagang pinaghirapan 'tong test.
'Yong batang laging top one sa inyo,
pupusta 'kong iyak siya nang iyak ngayon,
kasi sa wakas, natalo mo na siya sa unang pagkakataon.
Sus, sino'ng may pakialam sa kanya sa ganito kagandang araw?
Uy, Grade 1 na estudyante.
Ngayong araw, bibili ako ng premium ribeye para sa 'yo!
-Mama. -O?
Lalabas po muna 'ko.
Di ka ba kakain ng baka? Sa'n ka pupunta?
Uy, Grade 1 na estudyante!
Dalawang steak at cheese sub, please.
Lagyan n'yo po ng low-sugar at sibuyas na sauce.
Sige po.
Bakit?
Nawalan ka ng gana pagkatapos kitang matalo?
Hindi naman.
Tinalikuran ko 'yong premium Korean beef para kumain ng sandwich kasama ka.
Ano'ng sinabi mo no'ng huli?
"Patibayan ng kalamnan ang pag-aaral."
"Kung magmumukmok ka lang dito, pa'no mo 'ko matatalo?"
Masaya ka bang nag-top one ka?
Sa totoo lang, gusto ko 'to,
kaso nga lang, naaawa ako sa 'yo.
Masarap sa pakiramdam ang mapuri ng mama at papa ko,
at nakaka-excite makitang naiinggit ang mga kaklase ko.
Pero ang pinakamasaya?
Nagbubunga ang pagsisikap.
Pakiramdam ko, napansin 'yon ng mundo.
Se-jin.
-Makinig ka… -Ano?
Wala, wala.
Ang ganda mo kapag ngumingiti ka.
Ano ka ba?
Maganda 'ko, nakangiti man ako o hindi.
Ano'ng ginagawa mo? Kumain ka.
Ang sarap ng sauce.
Okay.
Masarap nga.
Hay naku, sampung minuto lang kayong tumakbo.
Kaya pala kulelat kayo kasi ganyan ang resistensiya n'yo.
Mr. Jeong, pang-24 ako.
Si Min-guk ang panghuli.
Makinig kayo. Ang kailangan natin ngayon, hindi training, kundi pagbawi ng lakas.
Kumain na tayo.
Diyos ko,
sumakit ang mga pulsuhan ng mama n'yo sa pagpapalit ng diaper n'yo, tapos, ano?
Nakuba ang likod niya sa pagkarga sa inyo, tapos ano?
Teka, tigil.
Bakit binabanggit n'yo si Mama?
Sinasabi ko 'to kasi mababa pa ang grades n'yo kaysa kay Han-gyul,
na minarkahan ang three sa bawat tanong.
Minarkahan niya ang lahat ng three?
E di, siya dapat ang sinesermonan.
-Bakit kami ang sinesermonan? -Mismo.
Mga pasaway kayo, sa'n naman kayo pupunta?
Sabay-sabay na tayo!
Ano 'yon?
Sun Han-gyul.
Number three lang ang minarkahan mo sa tests?
Totoo ba 'yon?
Se-jin.
Kasi…
-Hayaan mo 'kong ipaliwanag kung bakit… -Dahil ba sa 'kin?
Ang sabi ko, dahil ba sa 'kin?
Kung tulog ka na, okay.
Kung hindi, makinig ka lang.
Tungkol kay Ms. Bom,
ako na ang bahala sa lahat ng legal na bagay, so wag kang mag-alala.
At tungkol sa sinabi ko
sa harapan ni Ms. Jeong noon…
Di talaga 'ko naniniwala do'n.
Para sa katulad mo, wala lang
siguro ang pagkakaibigan, tulad ng hanging di napapansin.
Pero…
para sa 'kin,
ikaw…
lang ang kaibigan ko.
Ang paraan lang para matanggap kong
itinakbo ng nag-iisa kong kaibigan ang pera ko
ay ang kumbinsihin ang sarili kong
ikaw ang sumunog sa bahay na 'yon.
'Yon lang ang paraan para magalit ako sa 'yo, at ang tanging paraan…
para maintindihan ko ang pagtatraydor mo sa 'kin.
"Pagtatraydor" ba 'ka mo?
Di ka natutulog?
Di kita tinraydor. Ikaw ang tumraydor sa 'kin.
Ako?
No'ng gabing 'yon…
habang tumatakbo ako palabas sa sunog na bahay…
dumiretso ako sa 'yo.
Nablangko ako at ikaw lang ang naiisip ko.
Sun Jae-gyu?
Araw-araw ka nang umuuwi nang dis-oras.
Nabalitaan kong sumasama-sama ka sa batang 'yon.
Lasinggero ang papa niya,
at 'yong nag-iisang ate niya, may anak na walang tatay.
Hay naku.
Naalala ko tuloy, sabi mo noon, di mo kailangan ng kotse…
Hindi ko po siya kaibigan.
Bakit ako sasama sa gano'ng klase ng bata?
Hindi ko gawain 'yon.
Medyo naaawa lang ako sa kanya,
'yon lang.
-Di ba? -Siyempre po.
Para mas mapadali ang buhay sa school,
kailangan kong makipagkaibigan sa kanila.
Hindi ko siya kaibigan,
so wag po kayong mag-alala.
-Tara na po. -Okay, tara na.
Di ko po siya kaibigan.
Medyo naaawa lang ako sa kanya.
'Yon lang.
Ginamit ko sa mabuti 'yong perang ninakaw ko.
Umupa ako ng bahay
at dinala ko si Han-gyul sa ospital no'ng may sakit.
Itinodo ko ang pagtatrabaho
para di ako magmukhang kawawa.
At para di mo na sabihin ulit 'yon
kung magkikita man tayo ulit.
Lumayo ako sa lahat at nag-focus lang ako kay Han-gyul,
tapos, kumita lang ako nang kumita ng pera.
Wow.
Pakiramdam ko, nag-sorry ka.
Ano?
Ibig sabihin, kaibigan mo rin ako,
kung sobra kang nasaktan no'ng narinig mong di tayo magkaibigan at lumayo ka pa.
Importante pa ba 'yon ngayon?
Oo.
Ginamit mo man 'yong pera para mag-college o palakihin si Han-gyul,
okay lang basta nakahanap ka ng paraan para mabuhay.
Inipon ko rin naman 'yong perang 'yon para sa 'yo,
pero noon, wala naman akong choice kundi kunin 'yong pera mula sa papa ko.
Basta makukuha ko 'yong pera,
'yong siraan ka sa papa ko?
Gagawin ko 'yon…
nang daan-daang beses, libo-libong beses, nang walang pag-aalinlangan.
Nandito na si Boss.
Handa, saludo!
Tagumpay!
Ibaba na!
Walang problema sa duty!
-Welcome back po! -Boss!
Ibaba na!
Bakit dito?
Samahan mo siya.
Di magiging madali ang gabing 'to
para kay Ms. Bom.
-E, ikaw? -May kailangan akong kumustahin
na malamang nahihirapan habang wala ako ngayong gabi.
Ang paborito kong aktor, si Jeong Nan-hee.
Bahala ka.
Eto, sa 'yo na 'to.
Bye.
Kakasya ba sa 'kin 'tong size na 'to?
Baby kong bubwit.
Bom-sik, hinintay mo ba 'ko?
Okay lang ba ang lahat kanina?
A…
Okay lang ako no'ng nandito 'yong mga nagju-jiu jitsu.
Okay lang din ba ang lahat sa 'yo?
Ay, grabe.
Sa probinsiya lang ako tumira. Medyo wala akong alam.
Nagpunta kami sa kompanya at kinausap namin 'yong reporter.
Pero mahirap pala
ang pumigil ng article sa legal na paraan.
Salamat sa pagsisikap mo.
Well, posibleng
lumabas 'yong article bukas.
Tamang-tama.
Magpuyat at mag-enjoy tayo, tayong tatlo.
Bahala na 'yong bukas sa bukas.
Gawin natin 'yong mga di natin nagawa, kainin natin ang gusto natin,
at mag-enjoy lang tayo, okay?
Sige ba.
Bom-sik, sa'n tayo pupunta?
Sobrang cute ni Bom-sik.
Mahaba ang legs ni Bom-sik.
"Mahaba ang legs ni Bom-sik."
Wow, ang galing mo.
Matikas na lalaki si Bom-sik.
Tingnan ang moisture, tamang-tama.
Maganda ang pagtunaw ng pagkain. Malusog siya.
Ang galing mo.
-Bom-sik, puwedeng umikot ka? -Ayan.
-Good boy. -Wow, good job.
Bom-sik, umikot ka ba?
Henyo ka, Bom-sik.
Tingnan mo, nando'n lang.
Ay, hala.
Hala ka! Henyo ang Bom-sik natin.
Hala, good boy.
Gusto mo 'yan?
Bom-sik.
Hiwain mo sa mismong gitna.
Wow.
Ngayon, ibubuhos na.
Okay.
Sa pinainit na kawali, maglagay ng mantika.
Dalawang paikot ang paglalagay.
Ngayon, ibuhos ang dahon ng sibuyas.
Ayan na.
Palutungin nang kaunti.
Haluin 'yong dalawa para mahalo sila nang maayos.
Pasubok nga.
-Ha? -Gusto kong subukan.
Teka lang.
Pasubok pa ulit. Isa pa.
Teka lang.
Naku, di puwede 'yan.
Ngayon, umupo ka na. Mas madali kapag umuupo.
Eto na.
Salamat sa pagkain.
Kumusta?
Lasang yukgaejang talaga, di ba?
Ang sarap nito. Mas masarap pa 'to kaysa sa mga nabibili sa tindahan.
Oo, kain na.
Suwak na suwak 'to.
Bom-sik, ayan.
Gusto mo pang maglaro?
Ano'ng iniisip mo?
Si Mama.
MAMA
Hello?
Wag mong ibaba, makinig ka.
I-off mo na ang phone mo.
Wag kang maghanap, wag kang mag-text, wag kang magbabasa ng comment
Parang magiging mas di patas 'yon
kaysa sa iniisip mo.
Mas malalim ang iniiwang sugat ng isang insulto
kaysa sa daan-daang mensahe ng suporta. At…
'yong isang insultong 'yon,
dudurugin no'n ang puso mo.
Kahit na, tatagan mo ang loob mo't taas-noo ka.
Wag kang magpapalipas ng kain kasi wala kang gana.
Kahit parang nasusuka o naduduwal ka, nguya ka ng pagkain.
Mamayang gabi, malamang hindi ka makakatulog.
Sa mga ganitong sandali, makakatulong sa katinuan mo kapag may kasama ka.
Sabihin mo do'n sa Sun Jae-gyu o kung sino
na samahan ka kung kailangan mo siya.
Kung ipinanganak ka lang sana sa ordinaryong pamilya.
Sa lahat ng tao, ako pa ang naging mama mo.
Ibababa ko na.
Nakikita ko na…
Malamang laging may mga ganitong gabi si Mama.
Naku, di ako makatulog.
Makikipaglaro na lang ako kay Bom-sik.
Ms. Bom, subukan mong matulog tulad ng sinabi ng mama mo.
Bukas,
baka humaba ang araw.
Lola.
Tingnan n'yo po 'to.
Ano ba'ng nakasulat d'yan?
Ang sabi po dito, no'ng nasa Seoul si Ms. Bom…
-Nasangkot ba dito si Ms. Bom? -Talaga ba?
"Naging kabit ng magulang"?
Sumugod ang asawa no'ng lalaki sa klase at sinampal pa si Ms. Bom?
Hay naku.
Ano'ng nangyayari?
Anak siya no'ng aktres na si Jeong Nan-hee?
Jeong Nan-hee?
'Yong sikat na babae sa TV?
Di ko kayang makita ang mukha niya.
Ano ba 'yon?
Nakita n'yo na ba si Ms. Bom ngayon?
Hindi pa.
Ms. Bom.
Bom…
At bilang teacher, hiyang-hiya ako.
Kahit hindi kayo maniwala sa 'kin, wala akong magagawa.
Pero sana maniwala kayo.
Sorry, Mama. Please, pakinggan n'yo 'ko ngayon.
Pupunta kami ni Ms. Bom sa Seoul.
Oras na ba?
Sobrang delikado ng ginagawa mo ngayon.
Huling gabi na natin. So ba't di tayo maging medyo mapanganib?
Isang makinang na bagay.
Hoy, Sun Jae-gyu!
Mr. Sun?
Nandito ka, Ms. Bom?
Nagsalin ng Subtitle: April Jean Abendan