1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.BZ

2
00:00:06,040 --> 00:00:10,039
(เนื้อหาต่อจากนี้มีการบรรยาย
ถึงการล่วงละเมิดทางเพศผู้เยาว์)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.BZ

4
00:00:10,040 --> 00:00:12,240
(ซึ่งอาจกระทบจิตใจผู้ชมได้)

5
00:00:17,360 --> 00:00:22,440
(ในปี 2002 เอลิซาเบธ สมาร์ท วัย 14 ปี
ถูกลักพาตัวจากห้องนอนระหว่างนอนหลับ)

6
00:00:23,080 --> 00:00:25,399
(พยานคนเดียวคือน้องสาววัยเก้าขวบ)

7
00:00:25,400 --> 00:00:26,959
(แมรี แคเธอรีน)

8
00:00:26,960 --> 00:00:33,520
ถ้าเอลิซาเบธฟังอยู่ตอนนี้
แมรี แคเธอรีน หนูจะพูดอะไรถึงพี่คะ

9
00:00:34,040 --> 00:00:38,800
ว่าหนูคิดถึงและอยากให้พี่รู้ว่า
ครอบครัวเรารักพี่

10
00:00:39,840 --> 00:00:43,800
หนูอยากรู้ว่า
ทำไมถึงมีคนอยากลักพาตัวเอลิซาเบธไป

11
00:00:47,480 --> 00:00:49,960
ฉันอายุเก้าปีตอนที่เอลิซาเบธถูกเอาตัวไป

12
00:00:52,520 --> 00:00:54,440
ฉันคิดถึงการมีพี่อยู่

13
00:00:55,640 --> 00:00:57,000
พี่เป็นเพื่อนสนิทของฉันด้วย

14
00:00:58,840 --> 00:01:02,160
(แมรี แคเธอรีน
น้องสาวของเอลิซาเบธ)

15
00:01:02,520 --> 00:01:06,280
คุณถามฉันว่าฉันรับมือกับมันยังไงใช่ไหม

16
00:01:06,800 --> 00:01:09,000
ฉันว่าฉันก็ยังรับมือกับมันอยู่นะ

17
00:01:10,800 --> 00:01:14,240
(วันที่ 5 มิถุนายน 2002)

18
00:01:18,600 --> 00:01:22,279
คืนนั้นเอลิซาเบธกับฉันสวดภาวนาด้วยกัน

19
00:01:22,280 --> 00:01:23,520
แล้วเราก็เข้านอน

20
00:01:29,360 --> 00:01:30,960
{\an8}สิ่งต่อมาที่ฉันจำได้

21
00:01:32,200 --> 00:01:34,120
{\an8}คือมีผู้ชายอยู่ในห้องนอนฉัน

22
00:01:36,000 --> 00:01:40,680
{\an8}บอกเเอลิซาเบธว่าถ้าเธอกรีดร้อง
เขาจะฆ่าเธอ

23
00:01:43,800 --> 00:01:45,560
ฉันนอนไม่ไหวติง

24
00:01:46,160 --> 00:01:48,880
ไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นน่ะค่ะ

25
00:01:54,520 --> 00:01:59,760
{\an8}สุดท้ายฉันก็รวบรวมความกล้า
ไปบอกพ่อแม่ว่าเอลิซาเบธหายไป

26
00:02:00,560 --> 00:02:02,800
ว่ามีผู้ชายเข้ามาเอาตัวเธอไป

27
00:02:04,760 --> 00:02:06,600
ฝันร้ายที่สุดของพ่อแม่ทุกคน

28
00:02:07,120 --> 00:02:08,759
เด็กสาวยูทาห์อายุ 14 ปี

29
00:02:08,760 --> 00:02:11,599
ถูกเอาตัวไปจากห้องนอน
ขณะที่ทั้งบ้านกำลังหลับใหล

30
00:02:11,600 --> 00:02:14,039
มันเกิดขึ้นในห้องนอนของเธอเอง

31
00:02:14,040 --> 00:02:15,560
ในเขตชุมชนร่ำรวยได้ยังไง

32
00:02:16,600 --> 00:02:19,000
เอลิซาเบธ สมาร์ทอยู่ที่ไหน

33
00:02:21,720 --> 00:02:23,759
คดีนี้ทำให้คนทั้งประเทศสนใจ

34
00:02:23,760 --> 00:02:26,399
ทางการได้เริ่มการค้นหาทั่วประเทศ

35
00:02:26,400 --> 00:02:29,239
มันมีองค์ประกอบแบบในหนังฮอลลีวูดเลย

36
00:02:29,240 --> 00:02:31,759
คืนนี้ก็มีเรื่องหักมุมที่แปลกและน่าสงสัยเข้ามาใหม่

37
00:02:31,760 --> 00:02:36,079
ตำรวจยังคงเพ่งเป้าไปที่สมาชิกในครอบครัว

38
00:02:36,080 --> 00:02:39,240
ผู้พิทักษ์กฎหมายไม่เชื่อว่าเราพูดความจริง

39
00:02:40,080 --> 00:02:43,679
ในฐานะครอบครัวแล้ว
เราจะไม่ปล่อยให้ทางการจัดการฝ่ายเดียว

40
00:02:43,680 --> 00:02:46,640
มีคนที่รู้อะไรบางอย่างอยู่

41
00:02:48,280 --> 00:02:54,040
ผมมีความรู้สึกแน่ใจมากว่าเอลิซาเบธยังมีชีวิตอยู่

42
00:02:54,560 --> 00:02:56,600
ผมต้องหาลูกสาวให้เจอ

43
00:03:02,000 --> 00:03:06,680
ตอนฉันพยายามจะหนี ฉันอยากให้มันไม่มีผิดพลาด

44
00:03:07,600 --> 00:03:09,440
ฉันจะทำทุกอย่างที่ต้องทำ

45
00:03:10,680 --> 00:03:11,640
เพื่อหนีออกมา

46
00:03:15,800 --> 00:03:20,720
(เอลิซาเบธ สมาร์ท)

47
00:03:28,720 --> 00:03:33,479
ในฐานะพ่อ
คุณอยู่เพื่อปกป้องลูกของคุณ

48
00:03:33,480 --> 00:03:35,560
และปกป้องพวกแกจากอันตราย

49
00:03:36,520 --> 00:03:40,400
แต่มันไม่เป็นแบบนั้น
ผมปกป้องเธอจากอันตรายไว้ไม่ได้

50
00:03:41,800 --> 00:03:46,680
แล้วมันก็วนเวียนในหัวคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า

51
00:03:50,800 --> 00:03:53,679
ผมจำได้แม่นว่าเป็นเวลา 03.58 น.

52
00:03:53,680 --> 00:03:58,879
แมรี แคเธอรีนเข้ามาในห้อง
บอกว่ามีคนเอาตัวเอลิซาเบธไป

53
00:03:58,880 --> 00:04:01,719
ผมคิดว่า "นี่ ลูกแค่ฝันร้ายแหละ"

54
00:04:01,720 --> 00:04:04,440
"เอลิซาเบธคงจะอยู่สักที่ในบ้าน"

55
00:04:06,080 --> 00:04:10,280
แต่พอเราเดินไปดูทีละห้อง
ความกังวลเริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

56
00:04:14,920 --> 00:04:17,800
ในห้องครัว ผมเห็นรอยกรีดมุงลวด

57
00:04:18,760 --> 00:04:20,920
และหน้าต่างก็เปิดกว้าง

58
00:04:22,320 --> 00:04:25,400
ภรรยาผมตะโกนว่า "แจ้ง 911"

59
00:04:29,680 --> 00:04:32,119
วันที่ 5 มิถุนายน ช่วงเช้าตรู่…

60
00:04:32,120 --> 00:04:33,719
เพจเจอร์ของผมดังขึ้นมา

61
00:04:33,720 --> 00:04:36,559
เราเคยเจอคดีลักพาตัวหญิงสาว

62
00:04:36,560 --> 00:04:37,880
ที่เฟเดอรัลไฮต์สมาก่อน

63
00:04:38,840 --> 00:04:42,079
แต่การลักพาตัวเด็กจากห้องนอน

64
00:04:42,080 --> 00:04:44,319
เป็นคดีหายากมากๆ

65
00:04:44,320 --> 00:04:47,160
ผมเลยร้อนใจต้องรีบไปที่นั่น

66
00:04:51,440 --> 00:04:55,360
ผมไปที่เกิดเหตุ สารวัตรมารายงานผม

67
00:04:57,560 --> 00:05:00,320
เอลิซาเบธ สมาร์ท เด็กสาววัย 14 ปี

68
00:05:00,960 --> 00:05:03,960
เป็นเด็กที่เล่นดนตรี
และร่วมกิจกรรมกับโบสถ์อย่างมาก

69
00:05:05,960 --> 00:05:08,799
ครอบครัวบอกว่าเธอถูกเอาตัวไปจากห้องนอน

70
00:05:08,800 --> 00:05:10,200
ในตอนกลางดึก

71
00:05:11,520 --> 00:05:13,000
หน้าต่างเปิดอยู่

72
00:05:14,080 --> 00:05:15,880
มุ้งลวดโดนตัดออก

73
00:05:17,160 --> 00:05:20,600
และด้านนอกก็มีคนตั้งเก้าอี้ไว้ชิดผนัง

74
00:05:21,800 --> 00:05:25,719
ความคิดแรกของผมคือ
คดีนี้จะไม่ยืดเยื้อยาวนานแน่นอน

75
00:05:25,720 --> 00:05:28,320
เราจะได้คำตอบใน 48 ชั่วโมง

76
00:05:29,360 --> 00:05:30,360
ผมคิดผิด

77
00:05:31,280 --> 00:05:35,359
เมื่อเช้านี้ราวช่วงตีสอง
ได้เกิดเหตุที่ดูเหมือนจะเป็นการลักพาตัว

78
00:05:35,360 --> 00:05:37,879
จากในบ้านที่บริเวณเฟเดอรัลไฮต์ส

79
00:05:37,880 --> 00:05:40,400
เมื่อข่าวแพร่ออกไป ทุกคนต่างขวัญผวา

80
00:05:42,280 --> 00:05:45,320
ในซอลต์เลกซิตี
ฉันนีเชีย ดีเกริง จากเซเว่นนิวส์แอตอีเลเว่น

81
00:05:46,720 --> 00:05:48,799
ฉันจำรายงานข่าวแรกของเรื่องนี้ได้

82
00:05:48,800 --> 00:05:51,519
"เด็กสาวหายตัวไปในเฟเดอรัลไฮต์ส

83
00:05:51,520 --> 00:05:54,600
เอาตัวไปจากห้องนอนตอนกลางดึก"

84
00:05:55,200 --> 00:05:59,880
และฉันจำได้เลยว่า
พอฉันพูดออกไปแต่ละคำ มันก็น่าตกใจมาก

85
00:06:01,840 --> 00:06:06,640
เฟเดอรัลไฮต์สเป็นหนึ่งในพื้นที่หรูหราที่สุด
ในซอลต์เลกซิตี

86
00:06:07,200 --> 00:06:08,680
บ้านเรือนงดงาม

87
00:06:09,240 --> 00:06:13,639
โบสถ์มอร์มอนสานสัมพันธ์กับชุมชน

88
00:06:13,640 --> 00:06:16,280
คุณไม่คิดว่าจะมีอาชญากรรมเกิดขึ้นที่นี่

89
00:06:16,920 --> 00:06:21,160
และฉันจำได้ว่าคิดว่า
นี่มันคือการลักพาตัวจริงๆ เหรอ

90
00:06:26,040 --> 00:06:27,119
มีโทรศัพท์เข้ามา

91
00:06:27,120 --> 00:06:30,440
และเอ็ด พี่ชายผมบอกว่า
"ช่วยมานี่ที เราต้องการให้นายช่วย"

92
00:06:31,800 --> 00:06:34,280
ผมจำได้ว่าเดินเข้าประตูหน้า

93
00:06:34,960 --> 00:06:36,879
เอ็ดเดินมาหาผม

94
00:06:36,880 --> 00:06:39,879
แล้วสภาพเขามันเหมือนเพิ่งผ่านเครื่องบดเนื้อมา

95
00:06:39,880 --> 00:06:41,800
เอลิซาเบธ ถ้าลูกฟังอยู่

96
00:06:42,640 --> 00:06:45,720
เรากำลังพยายามช่วยลูกทุกวิถีทาง

97
00:06:46,560 --> 00:06:47,680
เรารักลูก

98
00:06:48,200 --> 00:06:50,720
เราอยากให้ลูกกลับบ้านอย่างปลอดภัย

99
00:06:53,400 --> 00:06:56,520
แม่ของเอลิซาเบธ โลอิส…

100
00:06:58,520 --> 00:07:02,559
อยู่ในห้องรับรอง
รายล้อมด้วยครอบครัวและเพื่อนๆ

101
00:07:02,560 --> 00:07:06,800
และเธอก็ส่งเสียงร้องไห้

102
00:07:08,320 --> 00:07:11,000
คร่ำครวญชวนปั่นป่วนออกมา

103
00:07:12,520 --> 00:07:14,000
"ลูกสาวฉันอยู่ไหน"

104
00:07:17,560 --> 00:07:19,879
(แปดชั่วโมงหลังการลักพาตัว)

105
00:07:19,880 --> 00:07:23,959
ตั้งแต่เริ่มต้น เราก็ตั้งห้องรับสายแจ้งเบาะแส

106
00:07:23,960 --> 00:07:27,920
จำนวนเบาะแสที่ประชาชนแจ้งเข้ามา
มีประมาณ 40,000 เบาะแส

107
00:07:28,600 --> 00:07:32,159
เราเลยตั้งทีมเจ้าหน้าที่สืบสวนหลายร้อยนาย

108
00:07:32,160 --> 00:07:35,199
ต่อให้คุณจะทาลิปสติกใส่หน้าเมือกแบบผมแค่ไหน

109
00:07:35,200 --> 00:07:36,400
ผมก็ไม่ดูดีขึ้นมาหรอก

110
00:07:38,120 --> 00:07:41,720
เราออกไปที่โรงเรียน
และติดต่อเพื่อนของเอลิซาเบธ

111
00:07:45,240 --> 00:07:50,799
การสืบสวนของเราพบว่า
เธอไม่มีแฟน ไม่ได้คบคนไม่ดี ไม่เสพยา

112
00:07:50,800 --> 00:07:56,039
เอลิซาเบธ สมาร์ทเป็น
เด็กสาวมอร์มอนผู้เคร่งศาสนาอายุ 14 ปีทั่วไป

113
00:07:56,040 --> 00:07:58,440
ใช้ชีวิตอย่างปกติสุขอยู่ในย่านที่ดีมาก

114
00:08:00,960 --> 00:08:03,959
ทุกคนในพื้นที่รู้จักเอลิซาเบธดี

115
00:08:03,960 --> 00:08:07,560
และตอนสี่โมงครึ่ง ทั้งละแวกนั้นก็เคลื่อนพล

116
00:08:09,080 --> 00:08:13,039
มีใครทำซีพีอาร์หรือปีนผาเป็นบ้างคะ

117
00:08:13,040 --> 00:08:15,639
ชุมชนของเราแข็งแกร่งมาก

118
00:08:15,640 --> 00:08:20,679
และทุกคนก็เต็มใจที่จะทิ้งทุกอย่างที่ทำอยู่
และมาร่วมการค้นหา

119
00:08:20,680 --> 00:08:22,040
ทำไมคุณถึงทำแบบนี้ครับ

120
00:08:23,000 --> 00:08:27,199
ฉันรักเอ็ดกับโลอิส
และพวกเขาเป็นครอบครัวที่น่ารัก

121
00:08:27,200 --> 00:08:28,959
{\an8}สามีสุดหล่อของฉัน

122
00:08:28,960 --> 00:08:30,399
{\an8}(เสียงของโลอิส สมาร์ท)

123
00:08:30,400 --> 00:08:32,919
{\an8}บ้านของเราตั้งอยู่บนเนินเขา

124
00:08:32,920 --> 00:08:35,000
ความสุขและสบายใจ

125
00:08:35,640 --> 00:08:39,920
โลอิสกับผมและครอบครัว
อยู่ที่นั่นประมาณแปดปี

126
00:08:41,000 --> 00:08:44,360
เรามีลูกหกคน สี่หนุ่ม สองสาว

127
00:08:44,960 --> 00:08:45,999
{\an8}สวัสดีค่ะแม่

128
00:08:46,000 --> 00:08:47,759
{\an8}สวัสดี เอลิซาเบธ

129
00:08:47,760 --> 00:08:51,800
{\an8}เอลิซาเบธเป็นลูกสาวคนแรก

130
00:08:57,640 --> 00:09:01,840
เธอชอบเอาชนะมาก
โดยเฉพาะกับพวกพี่น้องผู้ชาย

131
00:09:03,240 --> 00:09:08,640
คือความแข็งแกร่งภายในของเธอเนี่ย
เธอมีจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งมาก

132
00:09:10,680 --> 00:09:11,799
(วันที่สอง)

133
00:09:11,800 --> 00:09:15,399
ทางการได้เริ่มการค้นหาทั่วประเทศในวันนี้
วันพฤหัสบดีที่ 6 มิถุนายน

134
00:09:15,400 --> 00:09:16,999
การค้นหาดำเนินไปเมื่อเช้านี้

135
00:09:17,000 --> 00:09:20,719
เพื่อตามหาวัยรุ่นยูทาห์ เอลิซาเบธ สมาร์ท

136
00:09:20,720 --> 00:09:22,279
เด็กสาวบริสุทธิ์ถูกขโมยตัวไป

137
00:09:22,280 --> 00:09:24,519
จากที่ที่ควรจะปลอดภัยที่สุดในโลก

138
00:09:24,520 --> 00:09:27,439
วันนี้ตำรวจซอลต์เลกซิตีประกาศเงินรางวัล

139
00:09:27,440 --> 00:09:30,639
เงินจำนวน 250,000 เหรียญ
หากเอลิซาเบธกลับบ้านอย่างปลอดภัย

140
00:09:30,640 --> 00:09:32,919
ปฏิกิริยาของสื่อต่อคดีนี้มันบ้ามาก

141
00:09:32,920 --> 00:09:34,759
ซีบีเอสนิวส์ ซอลต์เลกซิตี

142
00:09:34,760 --> 00:09:35,719
- ฟ็อกซ์นิวส์
- เอ็นบีซีนิวส์

143
00:09:35,720 --> 00:09:38,319
ทางกรมตำรวจเลยมีความกดดันสูงมาก

144
00:09:38,320 --> 00:09:40,640
ที่จะไขคดีนี้ให้ได้โดยด่วนที่สุด

145
00:09:41,840 --> 00:09:44,119
มีหลักฐานให้สืบน้อยมากครับ

146
00:09:44,120 --> 00:09:46,920
แต่มีพยานในคดีลักพาตัว…

147
00:09:49,040 --> 00:09:52,880
น้องสาววัยเก้าขวบของเอลิซาเบธ สมาร์ท
แมรี แคเธอรีน

148
00:10:00,800 --> 00:10:04,320
เป็นเด็กวัยเก้าขวบ
ฉันว่าฉันไม่น่าจะเข้าใจเท่าไรว่าเกิดอะไรขึ้น

149
00:10:05,800 --> 00:10:10,680
แค่ว่าพี่สาวฉันหายไป และฉันก็กลัวมาก

150
00:10:12,400 --> 00:10:14,480
เราพยายามทำทุกอย่างด้วยกัน

151
00:10:15,840 --> 00:10:17,920
ฉันอยากเป็นเหมือนพี่

152
00:10:19,000 --> 00:10:22,280
เราทะเลาะกันบ้าง
ส่วนใหญ่ก็เพราะว่าฉันวุ่นวายมาก

153
00:10:23,280 --> 00:10:28,120
แต่ถ้ามีโอกาสได้ใช้เวลากับเธอ
ฉันก็เอาด้วยเสมอ

154
00:10:35,080 --> 00:10:40,679
แมรี แคเธอรีนน่าจะเป็นกุญแจสำคัญ
ในการตามหาเอลิซาเบธ

155
00:10:40,680 --> 00:10:45,040
ทุกคนที่มีความทรงจำที่กระทบกระเทือนจิตใจ
จะมีความจำที่ฝังแน่น

156
00:10:46,440 --> 00:10:50,360
เราเลยอยากสอบปากคำเธอ
ในสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยและควบคุมได้

157
00:10:52,040 --> 00:10:55,839
ผู้ชายคนนั้นบอกว่า "เงียบไว้"

158
00:10:55,840 --> 00:11:02,000
"ถ้าร้องออกมา ฉันจะยิงเธอ
แต่ถ้าไม่ร้อง ฉันจะไม่ทำอะไร"

159
00:11:03,360 --> 00:11:05,560
เสียงเขาฟังดูคุ้นๆ บ้างไหม

160
00:11:07,200 --> 00:11:08,200
ค่ะ

161
00:11:08,880 --> 00:11:11,600
บอกได้ไหมว่าเคยได้ยินจากที่ไหนมาก่อน

162
00:11:13,480 --> 00:11:15,599
ไม่ค่ะ หนูจำไม่ได้

163
00:11:15,600 --> 00:11:20,599
แมรี แคเธอรีนบอกว่าเสียงคนร้ายฟังดูคุ้นหู

164
00:11:20,600 --> 00:11:24,320
เธอระบุไม่ได้ว่าเป็นเสียงใคร
แต่มันเป็นเสียงที่คุ้นเคย

165
00:11:26,520 --> 00:11:29,039
คือในตอนแรกเราพุ่งเป้าไปที่ครอบครัวสมาร์ท

166
00:11:29,040 --> 00:11:33,000
พวกเขาดูเหมือนครอบครัวปกติ มีความสุข

167
00:11:35,040 --> 00:11:37,959
แต่ตามสถิติแล้ว มีบ่อยมากที่…

168
00:11:37,960 --> 00:11:42,440
คนร้ายที่ก่อเหตุประเภทนี้
คือพ่อแม่หรือสมาชิกในครอบครัวเอง

169
00:11:43,520 --> 00:11:46,520
เราเลยเริ่มจับจ้องไปที่พวกเขา

170
00:11:49,680 --> 00:11:52,560
เราพาสมาชิกครอบครัวสมาร์ทเข้ามา

171
00:11:53,960 --> 00:11:55,560
แล้วสอบปากคำเชิงลึก

172
00:11:56,120 --> 00:11:59,480
และมีบางอย่างที่เอ่ยถึงขึ้นมา
แล้วทำให้เราร้อง "หือ"

173
00:12:01,600 --> 00:12:05,200
ผมได้รับข้อมูลว่า
สัญญาณเตือนภัยถูกปิดโดยไม่ได้ตั้งใจ

174
00:12:06,880 --> 00:12:08,280
และหน้าต่าง…

175
00:12:09,200 --> 00:12:11,759
ตอนที่ผมดูมันในเช้าวันแรก

176
00:12:11,760 --> 00:12:13,920
ไม่มีรอยถลอกที่ผนังด้านนอก

177
00:12:15,520 --> 00:12:18,360
เวลาที่คุณปีนเก้าอี้ คุณต้องทิ้งรอยถลอกบนผนัง

178
00:12:18,880 --> 00:12:20,080
แต่ผมไม่เห็นเลย

179
00:12:22,640 --> 00:12:27,400
การประเมินเบื้องต้นของผมคือ
บางทีนี่อาจไม่ใช่จุดที่คนร้ายบุกเข้ามา

180
00:12:27,920 --> 00:12:29,920
อาจจะเป็นการจัดฉาก

181
00:12:32,160 --> 00:12:36,560
มีคนไปตัดมุ้งลวดหลังเกิดเหตุ
แต่ไม่ได้เข้าออกผ่านหน้าต่าง

182
00:12:38,400 --> 00:12:39,880
เราเลยเริ่มค้นบ้าน

183
00:12:41,840 --> 00:12:45,360
เรากำลังหาข้อบ่งชี้ใดๆ
ว่ามีอันตรายเกิดกับเอลิซาเบธ

184
00:12:47,880 --> 00:12:50,800
หรือมีศพในบ้านหรือไม่

185
00:12:52,280 --> 00:12:54,919
เรามีสุนัขตำรวจในหน่วยที่เก่งมากๆ

186
00:12:54,920 --> 00:12:57,360
มันชื่อเจเจ เราเชื่อมั่นในตัวมันมาก

187
00:12:59,000 --> 00:13:01,760
และมันก็ได้กลิ่นเอลิซาเบธ

188
00:13:02,400 --> 00:13:05,640
วิ่งออกไปด้านหลังบ้าน แล้วก็ปีนเข้าป่า

189
00:13:10,000 --> 00:13:11,719
และมันก็ตามรอย…

190
00:13:11,720 --> 00:13:14,720
ขึ้นไปถึงถนนที่เป็นทางตัน

191
00:13:15,480 --> 00:13:17,480
และกลิ่นก็หายไป

192
00:13:22,560 --> 00:13:24,720
ผมตั้งสมมติฐาน

193
00:13:25,600 --> 00:13:28,760
ว่าเธอถูกเอาตัวขึ้นรถไป

194
00:13:31,400 --> 00:13:34,639
มีข้อบ่งชี้ว่านี่อาจเป็นฝีมือคนรู้จัก

195
00:13:34,640 --> 00:13:38,560
ตำรวจยืนยันว่าได้ยึด
คอมพิวเตอร์ของครอบครัวไปทั้งหมด 12 เครื่อง

196
00:13:39,280 --> 00:13:41,560
เราตามจิกถามตำรวจ

197
00:13:42,360 --> 00:13:45,200
ฝีมือครอบครัวเหรอ
นี่เราคิดว่าครอบครัวเป็นผู้ต้องสงสัยเหรอ

198
00:13:48,480 --> 00:13:52,840
ผมอยากขอบคุณทุกคนที่ช่วยเหลือ
ขอบคุณมากจริงๆ ครับ

199
00:13:53,600 --> 00:13:57,719
ผมรู้ว่าทุกคนต้องพยายามหนักมาก
เพื่อจะตามหาเธอ

200
00:13:57,720 --> 00:14:02,239
แค่คิดว่ามีใครบางคนเข้ามาแล้วเอาตัวเธอไป

201
00:14:02,240 --> 00:14:05,840
ผม… ผมยอมทำทุกอย่าง
เพื่อให้ได้ลูกกลับมาสู่อ้อมกอด

202
00:14:07,200 --> 00:14:10,919
เอ็ดกับโลอิส สมาร์ท
ฉันว่าในตอนแรกคุณจะสัมผัสได้ถึงความเศร้า

203
00:14:10,920 --> 00:14:12,720
แต่แล้วมันก็เปลี่ยนไป

204
00:14:13,640 --> 00:14:18,119
ผู้คนดูเอ็ดออกทีวี เวลาที่เขาพูด…

205
00:14:18,120 --> 00:14:22,400
แล้วก็จะแสดงความเห็นว่า
"เวลาเขาร้องไห้ ไม่เห็นจะมีน้ำตาเลย"

206
00:14:23,840 --> 00:14:27,400
มีความรู้สึกว่าเขาปกปิดอะไรอยู่หรือเปล่า

207
00:14:30,160 --> 00:14:31,600
เขาเกี่ยวข้องด้วยไหม

208
00:14:35,000 --> 00:14:36,719
เรื่องราวมันมีบางอย่างแปลกๆ

209
00:14:36,720 --> 00:14:39,399
ในฐานะนักข่าวแล้ว คุณถามคำถามที่ดีมาก

210
00:14:39,400 --> 00:14:41,559
แต่ยังมีคำถามอีกมากมายให้ถาม

211
00:14:41,560 --> 00:14:43,239
- เช่นอะไรครับ
- มันไม่เป็นความจริง

212
00:14:43,240 --> 00:14:46,439
เป็นฝีมือคนที่ดูจะเข้าใจแปลนบ้านอย่างดี

213
00:14:46,440 --> 00:14:47,959
และรู้ว่าจะเจอเธอในห้องไหน

214
00:14:47,960 --> 00:14:51,760
พวกเขาเอาตัวพ่อของเอลิซาเบธ
ไปทดสอบเครื่องจับเท็จ

215
00:14:58,400 --> 00:15:02,120
บางครั้งลูกๆ ก็ถูกคนเป็นพ่อเป็นแม่ฆ่า

216
00:15:04,480 --> 00:15:07,120
แล้วก็มีทฤษฎีว่ามันเกิดอะไรขึ้น

217
00:15:08,760 --> 00:15:11,280
หนึ่งในนั้นคือเอ็ดเป็นคนฆ่าเธอ
และเอาศพไปทิ้ง

218
00:15:14,160 --> 00:15:19,760
ผมได้รับสายจากโลอิส ภรรยาผม
แล้วผมก็ไปที่นั่น

219
00:15:20,840 --> 00:15:22,000
และ…

220
00:15:24,000 --> 00:15:27,360
ผมเห็น… น้ำตาเธอ

221
00:15:28,560 --> 00:15:30,359
แล้วเธอก็พูดออกมาว่า

222
00:15:30,360 --> 00:15:33,519
"ตำรวจไม่เชื่อว่าคุณพูดความจริง

223
00:15:33,520 --> 00:15:35,240
คิดว่าคุณปิดบังบางอย่างไว้"

224
00:15:37,520 --> 00:15:41,159
ผมทำตัวไม่ถูกจนถึงขั้นตัวสั่น

225
00:15:41,160 --> 00:15:44,799
แล้วก็หยุดสั่นไม่ได้เลย

226
00:15:44,800 --> 00:15:48,400
ผมไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้จริงๆ

227
00:15:49,720 --> 00:15:52,279
และพ่อผมก็บอกว่า "ถ้าแกไม่สงบสติ

228
00:15:52,280 --> 00:15:53,879
ฉันจะส่งแกไปโรงพยาบาล"

229
00:15:53,880 --> 00:15:55,920
พ่อพาผมไปที่โรงพยาบาล

230
00:15:57,040 --> 00:16:02,800
แล้วส่งผมเข้าแผนกจิตเวช ผมร้องไห้ทั้งคืน

231
00:16:07,560 --> 00:16:11,719
การที่ลูกสาวคุณหายตัวไป
มันน่าหวาดหวั่นมากนะครับ

232
00:16:11,720 --> 00:16:13,360
ชอบไหมเอ่ย เอลิซาเบธ

233
00:16:14,640 --> 00:16:17,840
แล้วการตกเป็นผู้ต้องสงสัย…

234
00:16:19,840 --> 00:16:21,400
มันเกินบรรยายจริงๆ

235
00:16:24,720 --> 00:16:27,839
ในยูทาห์ คดีค้นหาตัว
เอลิซาเบธ สมาร์ท วัย 14 ปี

236
00:16:27,840 --> 00:16:31,320
ยังคงพุ่งเป้าไปที่สมาชิกครอบครัวต่อไป

237
00:16:32,080 --> 00:16:35,839
ตรวจทุกคนเลยค่ะ อะไรก็ได้ ลงมือเลย

238
00:16:35,840 --> 00:16:38,839
นิวส์วีครายงานว่าพ่อของเธอ เอ็ด สมาร์ท

239
00:16:38,840 --> 00:16:40,879
ผ่านเครื่องจับเท็จได้อย่างหมดจด

240
00:16:40,880 --> 00:16:44,999
แต่ผลการทดสอบเครื่องจับเท็จ
ของทอม น้องชายเขายังสรุปผลไม่ได้

241
00:16:45,000 --> 00:16:47,840
ผมมี… พี่น้องสามคน

242
00:16:48,680 --> 00:16:52,319
ทอมเป็นคนที่อาจจะดูลุกลี้ลุกลนไปบ้าง

243
00:16:52,320 --> 00:16:54,719
มักจะสร้างปัญหาอยู่ตลอด

244
00:16:54,720 --> 00:16:59,040
เธอเล่นฮาร์ปได้เหมือนนางฟ้า
และเธอขี่ม้าเหมือนคาวบอย

245
00:16:59,840 --> 00:17:02,879
เธอ… เธอน่าเหลือเชื่อครับ

246
00:17:02,880 --> 00:17:05,560
การทดสอบเครื่องจับเท็จไม่ผ่าน
ถือว่าน่าสงสัยไหม

247
00:17:06,240 --> 00:17:07,999
ใช่ แน่นอนค่ะ

248
00:17:08,000 --> 00:17:10,720
บางทีพี่น้องก็ไม่จำเป็นต้องชอบกัน

249
00:17:11,240 --> 00:17:12,599
อย่าเข้าใจผมผิดนะครับ

250
00:17:12,600 --> 00:17:14,359
- ครอบครัวนี้…
- เรารักกัน

251
00:17:14,360 --> 00:17:17,319
เรารักกันมากกว่าที่พี่น้องบ้านไหนจะรักกันได้

252
00:17:17,320 --> 00:17:22,839
มีสื่อบางช่องถามว่า "เดฟ… ทอมไหวไหม"

253
00:17:22,840 --> 00:17:25,599
"เขาดูแปลกๆ นะ ดูจะกระวนกระวาย"

254
00:17:25,600 --> 00:17:27,279
- เราต้องไปแล้ว
- โอเค

255
00:17:27,280 --> 00:17:30,119
- ขอบคุณมากครับ
- ขอบคุณทั้งคู่มากค่ะ โชคดี

256
00:17:30,120 --> 00:17:32,800
ผมดึงทอมออกมาแล้วบอกว่า "นี่ทอม

257
00:17:33,320 --> 00:17:37,640
สื่อหลายคนสงสัยว่า
นายปกปิดอะไรอยู่หรือเปล่า"

258
00:17:39,080 --> 00:17:40,920
ผมเชื่อว่าคนคนนี้…

259
00:17:42,160 --> 00:17:44,759
ไม่ใช่คนไม่ดีเลย และแค่…

260
00:17:44,760 --> 00:17:49,279
และครอบครัวเรารู้สึกชัดเจนมานานแล้วว่า

261
00:17:49,280 --> 00:17:51,639
แล้วก็คิดมาสักพักแล้วว่า

262
00:17:51,640 --> 00:17:55,639
ว่านี่เป็นฝีมือ… ของคนที่ชอบเอลิซาเบธ

263
00:17:55,640 --> 00:17:57,879
เราทุกคนต่างก็มีปัญหา ถ้าคุณ…

264
00:17:57,880 --> 00:17:59,639
ใครก็ตามที่พราก… พวกเขา…

265
00:17:59,640 --> 00:18:01,759
เราถูกฉีกทึ้งจนถึงใจกลาง

266
00:18:01,760 --> 00:18:04,199
และเราเข้าใจว่าทุกคนมีปัญหา

267
00:18:04,200 --> 00:18:07,199
นี่เป็นเรื่องราวที่ยอดเยี่ยมในหลายๆ ด้าน

268
00:18:07,200 --> 00:18:12,640
เพราะมันเกี่ยวกับ
นางฟ้าตัวน้อยที่แสนงดงามอย่างที่สุด

269
00:18:14,040 --> 00:18:15,160
ทุกคนมีปัญหากันทั้งนั้น

270
00:18:22,040 --> 00:18:24,319
ใครก็ตามที่ดูบทสัมภาษณ์นั่น

271
00:18:24,320 --> 00:18:27,160
จะคิดว่าทอม สมาร์ทเป็นไอ้บ้าหลุดโลก

272
00:18:27,680 --> 00:18:29,240
และเขาอาจเป็นคนร้าย

273
00:18:31,480 --> 00:18:33,599
เราออกมาจากการสัมภาษณ์ครั้งนั้น

274
00:18:33,600 --> 00:18:36,680
แล้วภรรยาผมก็หันมาพูดว่า
"คุณทำครอบครัวเราฉิบหาย"

275
00:18:38,480 --> 00:18:43,079
หนึ่งในคุณสมบัติของครอบครัวเรา
ระหว่างพ่อกับแม่และพวกเราที่เหลือ

276
00:18:43,080 --> 00:18:45,639
คืออาการครุ่นคิดแค่เรื่องเดียว

277
00:18:45,640 --> 00:18:48,999
ซึ่งเป็นพฤติกรรมหมกมุ่นแบบสุดขีด

278
00:18:49,000 --> 00:18:51,279
ในสถานการณ์อย่างการลักพาตัว

279
00:18:51,280 --> 00:18:53,199
ที่คุณดูเหมือนจะทำอะไรมากไม่ได้

280
00:18:53,200 --> 00:18:56,399
นอกจากค้นหาจุดเดิมๆ ย่านเดิมๆ คุยกับคนเดิมๆ

281
00:18:56,400 --> 00:18:59,720
พอเจอแบบนั้นสักสามสี่วันโดยไม่ได้นอน

282
00:19:02,000 --> 00:19:04,160
ตัวคุณเองก็มักจะพังลง

283
00:19:06,720 --> 00:19:10,159
ตอนที่ผมเข้าเครื่องจับเท็จ
ผมเจอเรื่องนี้มาได้ห้าวันครึ่งแล้ว

284
00:19:10,160 --> 00:19:12,000
คือหูผมเริ่มจะหลอน

285
00:19:12,800 --> 00:19:15,840
แต่การตามหาเอลิซาเบธเป็นเรื่องสำคัญ

286
00:19:18,840 --> 00:19:22,039
คือเราไม่เคยรอให้ทางตำรวจบอก
ว่าเราพ้นข้อสงสัยแล้ว

287
00:19:22,040 --> 00:19:24,640
คือใครสนกันล่ะ เรารู้ดีว่าเราไม่ได้เป็นคนร้าย

288
00:19:28,360 --> 00:19:32,719
เป็นมาตรฐานในคดีแบบนี้
ที่ครอบครัวจะถูกเพ่งเล็ง

289
00:19:32,720 --> 00:19:34,720
และมันก็สร้างความลำบากให้พวกเขามาก

290
00:19:36,040 --> 00:19:38,559
แต่พวกเขามีพยานที่อยู่

291
00:19:38,560 --> 00:19:42,559
จากคอมพิวเตอร์ที่พวกเรายึดเอาไว้
บรรดาอีเมลที่พวกเราอ่านดู

292
00:19:42,560 --> 00:19:45,720
เราไม่พบอะไรที่น่าสงสัยเลย

293
00:19:46,800 --> 00:19:49,000
มันชวนให้อึ้งอยู่ครับ

294
00:19:49,520 --> 00:19:53,560
ว่าทางตำรวจใช้เวลานานขนาดนั้น
เพื่อจะเลิกตั้งข้อสงสัยครอบครัว

295
00:19:55,920 --> 00:19:59,319
แล้วพอคนสงสัยว่าเราเป็นคนร้าย

296
00:19:59,320 --> 00:20:03,760
เราก็เห็นเลยว่าผู้คนที่ออกมาช่วยเราค้นหา
ลดจำนวนลงไปมาก

297
00:20:06,200 --> 00:20:08,400
ตัวเลขลดดิ่งลงเลยครับ

298
00:20:09,080 --> 00:20:14,200
ผมว่าพวกนักข่าวนั่นไม่รู้ตัวหรอกว่า
ตัวเองสร้างผลกระทบแค่ไหน

299
00:20:19,280 --> 00:20:21,960
แต่เราก็เดินหน้าต่อ

300
00:20:25,640 --> 00:20:26,720
ไม่ยอมแพ้

301
00:20:33,040 --> 00:20:34,199
เราได้รับโทรศัพท์

302
00:20:34,200 --> 00:20:35,879
มีคนพบศพ...

303
00:20:35,880 --> 00:20:38,120
ที่เกรตซอลต์เลกตรงเส้นทางหลวง 80

304
00:20:39,080 --> 00:20:40,680
เหยื่อเป็นผู้หญิง

305
00:20:43,640 --> 00:20:47,199
ผมโทรหาเอ็ดกับโลอิสแล้วบอกว่า
"ฟังนะ เรายังไม่รู้แน่

306
00:20:47,200 --> 00:20:49,600
แต่อาจเป็นเอลิซาเบธก็ได้"

307
00:20:54,760 --> 00:20:58,759
ศพเด็กผู้หญิงถูกเผารุนแรงมาก

308
00:20:58,760 --> 00:20:59,959
ดังนั้นมัน…

309
00:20:59,960 --> 00:21:02,880
เลยอาจจะระบุตัวไม่ได้

310
00:21:09,920 --> 00:21:15,719
ผมพยายามกันตัวเองจากอารมณ์

311
00:21:15,720 --> 00:21:18,040
จนกว่าจะได้รับการยืนยัน

312
00:21:23,000 --> 00:21:26,079
เราสามารถระบุได้ว่าศพนั้นไม่ใช่เอลิซาเบธ

313
00:21:26,080 --> 00:21:27,760
เป็นเหยื่อที่น่าสงสารอีกคน

314
00:21:31,240 --> 00:21:32,880
ผมรู้สึกโล่งใจมาก

315
00:21:34,600 --> 00:21:40,440
แต่ใจคุณเอาแต่คิดตลอดว่า
"เธออยู่ไหน เกิดอะไรขึ้นกับเธอ"

316
00:21:42,760 --> 00:21:46,360
ผมคุยกับเอ็ดกับโลอิสทุกวัน
พวกเขาแข็งแกร่งมาก

317
00:21:46,880 --> 00:21:51,440
ในครอบครัวผม เรามีประสบการณ์
เจอความสูญเสียและโศกนาฏกรรมมาแล้ว

318
00:21:52,480 --> 00:21:56,280
และผมมีความเข้าใจพื้นฐาน
ว่าเอ็ดกับโลอิสต้องเจออะไรบ้าง

319
00:21:58,160 --> 00:22:00,279
มันเจ็บปวดที่เห็นพวกเขาทรมาน

320
00:22:00,280 --> 00:22:03,559
เอลิซาเบธ ถ้าลูกได้ยินเรา
เรารักลูกนะเอลิซาเบธ

321
00:22:03,560 --> 00:22:06,119
เรายังไม่ลืม
และทุกคนก็ต้องการลูกกลับมา

322
00:22:06,120 --> 00:22:07,920
และเราจะไม่หยุดจนกว่าลูกจะกลับบ้าน

323
00:22:09,360 --> 00:22:12,400
การไม่รู้คือสิ่งที่แย่ที่สุด

324
00:22:12,960 --> 00:22:15,760
เธอต้องผ่านอะไรบ้าง เธอรอดมาได้ยังไง

325
00:22:16,280 --> 00:22:20,040
คุณจะทำอะไรได้บ้าง
เพื่อให้เรื่องพวกนี้จบลง

326
00:22:20,600 --> 00:22:21,519
(วันที่เก้า)

327
00:22:21,520 --> 00:22:24,399
บุคคลสำคัญในคดีนี้คือน้องสาววัยเก้าขวบ

328
00:22:24,400 --> 00:22:26,719
เวลาคือสิ่งสำคัญในคดีนี้ และเวลากำลังหมดลง

329
00:22:26,720 --> 00:22:27,960
ใช่เลยค่ะ

330
00:22:33,040 --> 00:22:36,719
ตำรวจไม่อยากให้ฉันคุยกับใครเลย

331
00:22:36,720 --> 00:22:39,840
เพราะมันอาจส่งผลกับความทรงจำของฉันได้

332
00:22:44,040 --> 00:22:49,600
เท่ากับว่าฉันอยู่บนเกาะ
โดดเดี่ยวเพียงลำพังก็ว่าได้

333
00:22:50,800 --> 00:22:52,199
สนใจใคร่รู้

334
00:22:52,200 --> 00:22:55,880
พยายามแอบฟังเรื่องนู้นเรื่องนี้ที่เกิดขึ้น แต่ว่า…

335
00:22:57,640 --> 00:22:59,000
ทุกคนก็ปิดกั้นฉันออก

336
00:23:04,880 --> 00:23:08,320
ฉันพยายามนึกว่าใครเป็นคนพาเอลิซาเบธไป

337
00:23:09,920 --> 00:23:11,639
ฉันรู้ว่าเคยได้ยินเสียงเขา

338
00:23:11,640 --> 00:23:14,480
แต่จำไม่ได้ว่าได้ยินมาจากที่ไหน

339
00:23:16,640 --> 00:23:20,920
ฉันอยากช่วย… ในทุกทางที่ทำได้

340
00:23:23,760 --> 00:23:26,160
ฉันถูกสอบปากคำหลายครั้ง

341
00:23:26,720 --> 00:23:29,360
ถึงจุดนึงพวกเขาก็พยายามสะกดจิตฉันด้วย

342
00:23:32,080 --> 00:23:34,159
แต่ก็มีแรงกดดันจากทุกคน

343
00:23:34,160 --> 00:23:38,600
กดดันไม่ให้ฉันคุยกับคนอื่น
กดดันที่ต้องเค้นทุกอย่างออกมา

344
00:23:41,760 --> 00:23:43,720
มันหนักมากนะคะสำหรับเด็กอายุเก้าขวบ

345
00:23:47,960 --> 00:23:50,399
แมรี แคเธอรีนอยู่ในจุดที่แย่มาก

346
00:23:50,400 --> 00:23:52,439
คือเธอหวาดกลัวมาก

347
00:23:52,440 --> 00:23:55,240
แต่เธอมั่นใจมากว่าเสียงนั้นคุ้นหู

348
00:23:56,760 --> 00:23:58,759
เราเลยให้ครอบครัวเขียนรายชื่อ

349
00:23:58,760 --> 00:24:01,920
ทุกคนที่เคยมาที่บ้านสมาร์ท

350
00:24:03,280 --> 00:24:06,879
มีคนเคยมาบ้านคุณเยอะไหมคะ

351
00:24:06,880 --> 00:24:09,639
ก็มีคนงานเข้ามาบ้างครับ

352
00:24:09,640 --> 00:24:14,680
แล้วเราก็ได้ชื่อคนจำนวนหนึ่งให้ไปสืบต่อ

353
00:24:16,440 --> 00:24:17,960
หนึ่งในนั้นคือริชาร์ด ริคซี

354
00:24:20,760 --> 00:24:23,039
ริชาร์ด ริคซีเป็นคนงานรับจ้าง

355
00:24:23,040 --> 00:24:26,399
ที่เคยมาทำงานที่บ้านสมาร์ท และเราพบว่า…

356
00:24:26,400 --> 00:24:30,240
เขากับเอ็ด สมาร์ทมีปัญหากันเรื่องค้างค่าจ้าง

357
00:24:31,600 --> 00:24:34,400
เราเลยออกหมายค้นบ้านของริชาร์ด ริคซี

358
00:24:35,080 --> 00:24:39,400
และก็พบเครื่องประดับ
ที่เป็นของโลอิส สมาร์ทอยู่ในบ้านเขา

359
00:24:41,680 --> 00:24:45,000
เขาจึงถูกนำตัวเข้ามาสอบสวน

360
00:24:47,520 --> 00:24:50,040
ครั้งสุดท้ายที่นายอยู่ในบ้านนั้นคือเมื่อไหร่

361
00:24:50,560 --> 00:24:51,480
เดือนเมษายน

362
00:24:55,600 --> 00:24:57,880
บอกทีว่ารู้อะไรบ้างเรื่องการลักพาตัว

363
00:24:58,400 --> 00:25:00,160
- ผมไม่รู้
- ให้ตาย

364
00:25:00,920 --> 00:25:04,479
ไม่มีทางที่จะอาศัยอยู่ที่นี่
ในช่วงสองอาทิตย์ครึ่งที่ผ่านมา

365
00:25:04,480 --> 00:25:06,679
โดยไม่รู้เรื่องการลักพาตัวหรอก

366
00:25:06,680 --> 00:25:09,799
ฉันไม่ได้จะเล่นเกม ไม่ได้บอกว่า
"บอกมาว่าทำไมถึงได้ลักพาตัวเด็ก"

367
00:25:09,800 --> 00:25:12,319
บอกมาว่ารู้อะไรบ้าง ได้ยินข่าวมาว่ายังไงบ้าง

368
00:25:12,320 --> 00:25:15,079
ผมได้ยินว่ามีคนบุกเข้าไปในบ้านสมาร์ท

369
00:25:15,080 --> 00:25:16,919
- โอเค
- เอาตัวเอลิซาเบธไป

370
00:25:16,920 --> 00:25:19,680
- โอเค
- แล้วตอนนี้ผมก็เป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่ง

371
00:25:20,200 --> 00:25:25,039
เราสืบมาหลายอาทิตย์โดยไม่ได้คำตอบ
หรือผู้ชายคนนี้จะรู้ว่าเอลิซาเบธอยู่ไหน

372
00:25:25,040 --> 00:25:27,399
ชายที่มีประวัติอาชญากรรมยาวเป็นหางว่าว

373
00:25:27,400 --> 00:25:31,119
ทะยานสู่ผู้ต้องสงสัยอันดับต้นๆ
ในคดีสมาร์ทค่ะ

374
00:25:31,120 --> 00:25:34,159
ริชาร์ด ริคซีเป็นอาชญากรหัวรุนแรง

375
00:25:34,160 --> 00:25:39,079
เขาเคยยิงเพื่อนตำรวจผมคนหนึ่ง
ในคดีปล้นร้านขายยา

376
00:25:39,080 --> 00:25:41,519
{\an8}(ชายในซอล์ตเลกถูกตั้งข้อหา
ยิงปล้นทรัพย์กลางสี่แยก)

377
00:25:41,520 --> 00:25:44,600
ผมไม่รู้เลยว่าริชาร์ดเป็นอาชญากร

378
00:25:45,440 --> 00:25:49,599
ผมได้รับแนะนำเขามา
จากศูนย์จัดหางานของโบสถ์

379
00:25:49,600 --> 00:25:51,079
ผมเลยตกใจมาก

380
00:25:51,080 --> 00:25:53,359
รถจี๊ปเชอโรกีสีขาว ปี 1990 คันนี้

381
00:25:53,360 --> 00:25:56,519
เป็นรถที่เอ็ด สมาร์ทให้ริชาร์ด ริคซีใช้
ตอนซ่อมแซมบ้าน

382
00:25:56,520 --> 00:25:59,159
จะยังคงเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญต่อไป

383
00:25:59,160 --> 00:26:03,000
เราสามารถระบุได้ว่าเลขไมล์สะสมของรถจี๊ป
เพิ่มขึ้นมาจำนวนหนึ่ง

384
00:26:03,800 --> 00:26:06,680
ในช่วงเวลาที่เอลิซาเบธถูกลักพาตัว

385
00:26:09,040 --> 00:26:11,000
เป็นระยะทางหลายร้อยไมล์

386
00:26:11,800 --> 00:26:14,439
เท่ากับว่าเขาขับรถไปไกลมาก
ในคืนลักพาตัว

387
00:26:14,440 --> 00:26:15,440
หรือวันต่อมา

388
00:26:18,120 --> 00:26:21,840
แต่เขาไม่สามารถให้เหตุผล
กับจำนวนไมล์ที่เพิ่มขึ้นมาได้เลย

389
00:26:25,120 --> 00:26:30,599
ริชาร์ดพาเธอขึ้นรถคันนั้น ไปที่ไหนสักแห่ง

390
00:26:30,600 --> 00:26:34,360
และขังเธอไว้ในที่ที่เธอออกมาไม่ได้หรือเปล่า

391
00:26:37,240 --> 00:26:41,199
เราได้รับรายงานว่า
มีคนเคยเห็นเขาเอาเครื่องมือขุด

392
00:26:41,200 --> 00:26:43,200
ออกจากรถในช่วงเวลานั้น

393
00:26:44,680 --> 00:26:47,840
หรือเขาเอาศพไปฝังซ่อนไว้แล้ว

394
00:26:50,080 --> 00:26:53,439
ถ้านายอยู่ในนั้น ทำอะไรแบบนี้
แล้วเธอตื่นขึ้นมา นายจะทำยังไง

395
00:26:53,440 --> 00:26:56,439
ผมไม่ยอมนั่งเฉยๆ แล้วบอกคุณหรอกนะ

396
00:26:56,440 --> 00:27:00,439
ตำรวจบอกว่า
"เรามั่นใจเกือบเต็มร้อยว่าได้ตัวคนร้ายแล้ว"

397
00:27:00,440 --> 00:27:03,280
ทุกอย่างปะติดปะต่อกัน มันเข้าเค้า

398
00:27:06,640 --> 00:27:09,600
แต่ประเด็นคือ
พยานคนเดียวของคดีบอกว่าไม่ใช่เขา

399
00:27:13,400 --> 00:27:16,920
ฉันถูกปิดกั้นไม่ให้ดูข่าว

400
00:27:17,440 --> 00:27:21,360
แต่วันหนึ่งฉันเห็นข่าวในทีวี
เกี่ยวกับผู้ต้องสงสัย

401
00:27:22,320 --> 00:27:25,479
แล้วก็มีรูปริชาร์ด ริคซีโผล่มา

402
00:27:25,480 --> 00:27:28,039
ตำรวจเรียกตัวผู้ต้องสงสัย…

403
00:27:28,040 --> 00:27:30,679
เขาเคยมาทำงานในบ้านเราเยอะมาก

404
00:27:30,680 --> 00:27:32,480
และก็ใจดีมาก

405
00:27:33,200 --> 00:27:38,440
และ… ฉันรู้ว่าคนที่อยู่ในห้องนอนคืนนั้น
ไม่ใช่ริชาร์ด ริคซี

406
00:27:41,640 --> 00:27:46,200
ริชาร์ด ริคซีไม่ใช่คนร้าย
ที่เอาตัวพี่ฉันไปตอนมิถุนายน 2002

407
00:27:49,400 --> 00:27:54,320
แมรี แคเธอรีนมั่นใจว่าไม่ใช่ริชาร์ด ริคซี

408
00:27:55,880 --> 00:28:00,280
แต่ตำรวจยังเชื่อมั่นว่า
ริชาร์ด ริคซีคือผู้ต้องสงสัยหลัก

409
00:28:01,720 --> 00:28:05,119
แมรี แคเธอรีนกำลังนอนหลับ เธอคงจะงัวเงีย

410
00:28:05,120 --> 00:28:09,120
รายงานบอกว่าเธอหลับตาอยู่
ในระหว่างการลักพาตัว

411
00:28:10,680 --> 00:28:13,760
บางทีเธออาจจะไม่รู้ว่านั่นคือริคซี

412
00:28:16,720 --> 00:28:19,479
ผมจะถามริชาร์ดจากก้นบึ้งของหัวใจ

413
00:28:19,480 --> 00:28:25,000
ให้พิสูจน์ความบริสุทธิ์ตัวเองซะ
หรือไม่ก็บอกเรามาว่าเอลิซาเบธอยู่ไหน

414
00:28:25,920 --> 00:28:27,079
ผม…

415
00:28:27,080 --> 00:28:29,360
ครอบครัวเรากำลังตกนรก

416
00:28:30,160 --> 00:28:33,160
และผมอยากให้มันจบเสียที

417
00:28:34,560 --> 00:28:37,520
(วันที่ 24 กรกฎาคม)

418
00:28:38,240 --> 00:28:40,559
ตอนแรกที่พวกเขาบอกเราเรื่องริชาร์ด ริคซี

419
00:28:40,560 --> 00:28:43,680
มันก็ดูโอเคดี ดูมีความคืบหน้า

420
00:28:44,200 --> 00:28:48,040
ทั้งหมดนั่นระเบิดเป็นเสี่ยงๆ
ในวันที่ 24 กรกฎาคม

421
00:29:13,760 --> 00:29:17,319
{\an8}มีคนพยายามบุกเข้าไป
ในบ้านของลุงและป้าของลิซ สมาร์ท

422
00:29:17,320 --> 00:29:19,839
{\an8}ที่จริงแล้วมีการตัดมุ้งลวดหน้าต่างห้องนอน

423
00:29:19,840 --> 00:29:22,320
{\an8}ของญาติผู้หญิงของเอลิซาเบธวัย 18 ปีด้วย

424
00:29:22,960 --> 00:29:25,719
{\an8}สายสืบกำลังสืบสวนอย่างสุดความสามารถ

425
00:29:25,720 --> 00:29:27,560
{\an8}เพื่อหาว่าเป็นฝีมือใครและเพราะอะไร

426
00:29:28,360 --> 00:29:31,519
ตอนที่ผมออกไปที่เกิดเหตุ
หนึ่งในสิ่งที่ผมสังเกตเห็น…

427
00:29:31,520 --> 00:29:34,439
คือมีเก้าอี้สองตัววางข้างหน้าต่าง

428
00:29:34,440 --> 00:29:37,600
เหมือนที่วางเก้าอี้ไว้ริมผนังบ้านเอลิซาเบธ

429
00:29:39,320 --> 00:29:41,839
เป็นเรื่องบังเอิญที่อุกอาจมาก

430
00:29:41,840 --> 00:29:47,999
มีกี่คนกันที่พยายามบุกเข้าบ้านคน
แล้วลักพาตัวคนออกมา

431
00:29:48,000 --> 00:29:51,759
มันเกี่ยวโยงอะไรกันงั้นเหรอ
ทำไมต้องเป็นครอบครัวเราด้วย

432
00:29:51,760 --> 00:29:55,439
อาจเป็นคนร้ายคนเดียวกันก็ได้
ลงมือในรูปแบบเดิม

433
00:29:55,440 --> 00:29:58,959
หรืออาจจะเป็นคนอื่นที่รู้เรื่องที่เกิดเหตุ

434
00:29:58,960 --> 00:30:00,639
เรื่องเก้าอี้ที่บ้านเอลิซาเบธ

435
00:30:00,640 --> 00:30:05,239
แล้วลงมือทำเพื่อเป็นการกลั่นแกล้ง
หรือการเลียนแบบที่โหดร้าย

436
00:30:05,240 --> 00:30:07,399
เราไม่ได้มองแบบนั้น

437
00:30:07,400 --> 00:30:10,439
เพราะเรื่องเก้าอี้ที่วางพิงผนังบ้านเอลิซาเบธ

438
00:30:10,440 --> 00:30:12,479
ไม่เคยเปิดเผยออกสื่อ

439
00:30:12,480 --> 00:30:16,160
มันจึงไม่ใช่การล้อเล่น
ที่มีคนพยายามจะแกล้งพวกเขา

440
00:30:17,320 --> 00:30:21,960
การที่ริชาร์ด ริคซียังอยู่ในคุก
ตอนที่เกิดเรื่องนี้…

441
00:30:23,280 --> 00:30:27,120
พร้อมกับคำให้การจากแมรี แคเธอรีน
ว่าไม่ใช่ริชาร์ด ริคซีด้วย

442
00:30:28,600 --> 00:30:31,319
มันทำให้ผมรู้สึกจริงๆ ว่า…

443
00:30:31,320 --> 00:30:34,200
ผมไม่รู้แล้วว่าเราจับถูกคนไหม

444
00:30:38,280 --> 00:30:42,079
ริชาร์ด ริคซีเป็นคนที่ชวนสับสนมาก

445
00:30:42,080 --> 00:30:46,200
เขามีโอกาสพิสูจน์ว่าตัวเองบริสุทธิ์เยอะแยะ
แต่เขาก็ไม่ทำ

446
00:30:47,080 --> 00:30:49,760
เขาไม่ยอมบอกเราว่าขับรถไปไหน

447
00:30:52,640 --> 00:30:56,519
เราไม่มีหลักฐานชี้ชัดว่าเป็นเขา

448
00:30:56,520 --> 00:30:59,200
และเราก็อยากจะหาเอลิซาเบธให้เจอเหลือเกิน

449
00:31:00,800 --> 00:31:03,959
เราเลยเอาตัวเขากับทนายความมา
และบอกว่า…

450
00:31:03,960 --> 00:31:08,000
ถ้าคุณบอกเราว่า
ขับรถจี๊ปนั่นไปไหนและไปทำอะไร

451
00:31:08,800 --> 00:31:12,399
ถ้ามันเป็นอะไร
ที่ไม่ใช่ฆาตกรรมหรือลักพาตัว

452
00:31:12,400 --> 00:31:14,999
เราจะมอบสิทธิ์คุ้มกันไม่ให้ถูกตั้งข้อหาให้

453
00:31:15,000 --> 00:31:17,159
อยากให้ผมแต่งเรื่องตอแหลไหม

454
00:31:17,160 --> 00:31:19,079
ไม่ ฉันไม่อยากให้นายแต่งเรื่องตอแหล

455
00:31:19,080 --> 00:31:21,439
งั้นก็เชื่อผมสิวะ ให้ตายเหอะ

456
00:31:21,440 --> 00:31:23,800
แต่มันมีอะไรที่ไม่ปะติดปะต่อกันเยอะไป

457
00:31:24,640 --> 00:31:26,880
ไปหาสิวะว่ามันเป็นฝีมือใคร

458
00:31:27,520 --> 00:31:30,119
เราเลยสอบปากคำเขาเพื่อเสนอสิทธิ์คุ้มกัน

459
00:31:30,120 --> 00:31:32,920
และเขากับทนายกำลังพิจารณามัน

460
00:31:33,960 --> 00:31:36,560
และตอนนั้นเองผมก็ได้รับโทรศัพท์บอกว่า

461
00:31:37,120 --> 00:31:39,439
"ริชาร์ดถูกส่งตัวไปรพ.มหาวิทยาลัยยูทาห์"

462
00:31:39,440 --> 00:31:43,439
"เขาสลบไปในห้องขังและดูท่าไม่ดีเลย"

463
00:31:43,440 --> 00:31:45,519
ในยูทาห์ ตำรวจบอกว่าผู้ต้องสงสัยหลัก

464
00:31:45,520 --> 00:31:48,360
ในการหายตัวไป
ของอลิซาเบธ สมาร์ทวัย 14 ปี เสียชีวิตแล้ว

465
00:31:49,400 --> 00:31:53,519
จากอาการเส้นเลือดในสมองแตก
หรือหลอดเลือดโป่งพองขณะอยู่ในห้องขัง

466
00:31:53,520 --> 00:31:55,920
เขาเก็บความลับอะไรลงหลุมศพไปด้วยกัน

467
00:32:00,400 --> 00:32:02,240
ผมรู้สึกแย่ไปหมด

468
00:32:03,720 --> 00:32:06,800
ผู้ต้องสงสัยของเราตายไปแล้ว

469
00:32:07,800 --> 00:32:10,160
ทุกอย่างที่เขารู้หายไปพร้อมกับเขา

470
00:32:11,920 --> 00:32:15,120
และนั่นทำให้เราเจอทางตัน
ซึ่งเป็นเรื่องยากมากๆ

471
00:32:16,680 --> 00:32:20,479
ในฐานะผู้รักษากฎหมาย
คุณสร้างกำแพงทางอารมณ์ขึ้นมา

472
00:32:20,480 --> 00:32:23,439
และกำแพงนั่นก็เริ่มทลายลง

473
00:32:23,440 --> 00:32:27,960
ผมเริ่มรู้สึกมีอารมณ์ดำดิ่งไปในคดีเอลิซาเบธ

474
00:32:30,760 --> 00:32:35,080
คอรีโทรมาบอกว่าริชาร์ดเป็นเส้นเลือดโป่งพอง

475
00:32:36,000 --> 00:32:37,360
เราช็อกกันไปช่วงนึง

476
00:32:38,640 --> 00:32:43,200
ถ้าเขาทำอะไรกับเธอ
เราอาจไม่มีทางรู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น

477
00:32:45,360 --> 00:32:48,120
ผมพูดกับเอ็ดกับโลอิสเสมอว่า
"อย่ายอมแพ้"

478
00:32:49,880 --> 00:32:52,000
แต่พูดตรงๆ นะ ข้างในใจผม…

479
00:32:54,080 --> 00:32:56,519
ผมคิดว่าเราน่าจะไม่มีทาง

480
00:32:56,520 --> 00:32:59,600
ได้ผลลัพธ์ที่มีความสุขในคดีนี้

481
00:33:05,600 --> 00:33:08,719
ดูเหมือนเป็นการต่อสู้ที่ยังไงก็แพ้

482
00:33:08,720 --> 00:33:15,280
ผมมีความรู้สึกแน่ใจมากว่าเอลิซาเบธยังมีชีวิตอยู่

483
00:33:19,440 --> 00:33:22,919
ผมจำได้ว่ากลับมาบ้านหลังไปโบสถ์วันอาทิตย์

484
00:33:22,920 --> 00:33:26,400
โลอิสกับผมจะนั่งลงและอ่านจดหมายที่ส่งมา

485
00:33:27,320 --> 00:33:29,440
แล้วเราก็ผล็อยหลับไป

486
00:33:38,160 --> 00:33:42,920
ผมฝันว่าเอลิซาเบธเดินกลับเข้ามาในชีวิตเรา

487
00:33:50,200 --> 00:33:51,680
พระเจ้าช่วย

488
00:33:52,840 --> 00:33:55,280
นี่มัน… มันจบแล้ว

489
00:33:56,160 --> 00:33:58,880
เธออยู่ที่นี่และเธอไม่เป็นไร

490
00:34:00,520 --> 00:34:06,960
และข้างในผมก็ปลื้มปีติ มันรู้สึกท่วมท้นมาก

491
00:34:11,920 --> 00:34:15,520
ถ้าผมจะขออะไรสักอย่างในชีวิตได้

492
00:34:17,040 --> 00:34:19,760
คงจะเป็นการให้เอลิซาเบธกลับมาบ้าน

493
00:34:22,600 --> 00:34:25,199
พอผมนึกว่าเธออยู่ข้างนอกนั่น

494
00:34:25,200 --> 00:34:28,440
และกำลังเจอกับนรกขุมไหนก็ตามอยู่

495
00:34:29,400 --> 00:34:32,840
ในใจผมก็คิดว่าเราจะยอมแพ้ไม่ได้

496
00:34:44,240 --> 00:34:46,959
ภาพจำของซอลต์เลกซิตีคือมีความเป็นมอร์มอนสูง

497
00:34:46,960 --> 00:34:49,560
แต่มันมีวัฒนธรรมแหกคอกจากมอร์มอนอยู่

498
00:34:56,080 --> 00:34:59,440
สมัยก่อนเรามีปาร์ตี้เต้นรำใต้ดินเยอะมาก

499
00:35:01,160 --> 00:35:04,119
และช่วงปี 2002

500
00:35:04,120 --> 00:35:07,960
ทุกสุดสัปดาห์จะมีปาร์ตี้ที่บ้านใครสักคนตลอด

501
00:35:09,000 --> 00:35:13,399
แน่นอนว่ามีเหล้าอยู่แล้ว มีกัญชา ชาเห็ดเมา

502
00:35:13,400 --> 00:35:15,600
สมัยนั้นแอลเอสดีก็ฮิตมาก

503
00:35:17,840 --> 00:35:19,799
มันเป็นคืนปกติทั่วไป

504
00:35:19,800 --> 00:35:24,560
และ… ก็มีสามคนนี้เข้ามา

505
00:35:26,680 --> 00:35:31,200
ผู้ชายกับผู้หญิงสองคนแต่งชุดขาวเต็มยศ

506
00:35:31,840 --> 00:35:36,160
และผู้หญิงสองคนก็สวมผ้าคลุมหน้า
เลยเห็นแต่ตาของพวกเธอ

507
00:35:39,320 --> 00:35:42,320
คนที่เด็กกว่ามีตาสีฟ้าอมเทา

508
00:35:53,000 --> 00:35:57,600
หลังจากพี่สาวฉันถูกลักพาตัวไป
ฉันก็กลัวการเข้านอน

509
00:35:58,680 --> 00:36:01,799
พ่อฉันต้องคอยมากล่อมฉันเข้านอน

510
00:36:01,800 --> 00:36:05,799
และตอนที่ฉันรอพ่ออยู่ ฉันก็จะอ่านหนังสือ

511
00:36:05,800 --> 00:36:11,880
หรือเค้นสมองคิดว่าใครเอาตัวเอลิซาเบธไป

512
00:36:14,520 --> 00:36:18,640
มีอยู่คืนนึง
สี่เดือนหลังจากเอลิซาเบธถูกลักพาตัวไป

513
00:36:20,320 --> 00:36:23,360
ฉันกำลังพลิกหนังสือกินเนสส์เวิลด์เรคคอร์ดดู

514
00:36:30,520 --> 00:36:33,200
และด้วยเหตุผลบางอย่าง…

515
00:36:39,280 --> 00:36:40,600
ในช่วงเวลานั้น…

516
00:36:48,080 --> 00:36:50,080
ชื่อนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวฉัน

517
00:36:52,400 --> 00:36:54,119
และฉันก็รู้ในทันทีว่า

518
00:36:54,120 --> 00:36:57,240
นั่นคือคนที่อยู่ในห้องนอนฉัน
ในเดือนมิถุนายน 2002

519
00:36:58,440 --> 00:37:00,640
นั่นคือคนที่ลักพาตัวเอลิซาเบธ

520
00:37:04,600 --> 00:37:07,399
มันไม่แปลกที่จะเห็นคนสวมเสื้อคลุมยาวแบบนั้น

521
00:37:07,400 --> 00:37:10,359
ตอนนั้นเป็นช่วงที่คนกล้าแสดงจุดยืน

522
00:37:10,360 --> 00:37:12,159
"เข้ามาสิ ทำอะไรอยู่"

523
00:37:12,160 --> 00:37:14,120
"ไหนเล่าเรื่องคุณมาซิ คุณอยากดื่มไหม"

524
00:37:15,720 --> 00:37:19,280
แล้วผู้ชายคนนั้นก็บอกว่า
"ผมดื่มได้ แต่สาวๆ ดื่มไม่ได้"

525
00:37:20,920 --> 00:37:25,840
เขาดูแสดงความมีอำนาจ ความยิ่งใหญ่

526
00:37:27,880 --> 00:37:32,039
ผมหันไปหาผู้หญิงทางขวาของผม
ซึ่งเป็นคนเด็กกว่า

527
00:37:32,040 --> 00:37:33,799
"หนูทำอะไรน่ะ ผู้ชายคนนี้…"

528
00:37:33,800 --> 00:37:39,039
"คนที่มากับหนูนี่ดูจะ… บงการหนูนะ"

529
00:37:39,040 --> 00:37:43,999
แล้วผู้หญิงคนแก่กว่าก็ดูจะแสดงท่าทางทำนองว่า

530
00:37:44,000 --> 00:37:47,479
"ห้ามคุยกับเธอนะ"

531
00:37:47,480 --> 00:37:51,039
เธอพูดจาห้วนๆ หยาบๆ
แล้วจากนั้นผมก็ไม่สนใจอีก

532
00:37:51,040 --> 00:37:53,999
แบบว่า "ตายละ ปล่อยให้พวกเขา…"

533
00:37:54,000 --> 00:37:55,600
ผมแค่คิดว่าพวกเขาแปลก

534
00:38:19,480 --> 00:38:25,600
(เอลิซาเบธ)

535
00:38:33,640 --> 00:38:34,960
(กันยายน)

536
00:38:35,720 --> 00:38:39,880
(วันที่ 5 มิถุนายน)

537
00:38:40,640 --> 00:38:45,160
(วันที่หนึ่ง)

538
00:38:53,760 --> 00:38:55,039
มาเริ่มกันเลยไหมครับ

539
00:38:55,040 --> 00:38:55,960
ค่ะ

540
00:38:56,800 --> 00:39:01,119
เข้าสู่ฤดูร้อนปี 2002 ฉันอายุ 14

541
00:39:01,120 --> 00:39:06,159
ฉันตื่นเต้นมากที่จะได้จบชั้นม.ต้นซะที

542
00:39:06,160 --> 00:39:09,200
พอย้อนคิดกลับไป มันมีความสุขมาก…

543
00:39:10,080 --> 00:39:12,240
ความทรงจำที่มีความสุข ความรู้สึกที่มีความสุข

544
00:39:19,920 --> 00:39:23,839
คืนนั้นฉันจำเสียงผู้ชายได้

545
00:39:23,840 --> 00:39:27,199
"ฉันเอามีดจ่อคอเธออยู่ ห้ามส่งเสียง"

546
00:39:27,200 --> 00:39:28,600
"ลุกขึ้นแล้วตามฉันมา"

547
00:39:30,480 --> 00:39:32,120
ฉันกลัวมาก

548
00:39:33,640 --> 00:39:36,600
เขาจะทำร้ายฉันไหม เขาจะฆ่าฉันไหม

549
00:39:40,400 --> 00:39:44,360
ฉันได้แต่หวังว่าพ่อแม่จะตื่น แต่ไม่มีใครมาเลย

550
00:39:48,280 --> 00:39:52,760
เขาพาฉันเดินไปที่สวนหลังบ้าน

551
00:39:56,560 --> 00:39:58,439
เราเริ่มออกเดิน

552
00:39:58,440 --> 00:40:01,320
แล้วฉันก็คิดขึ้นมาว่า "เขาจะพาฉันไปไหน"

553
00:40:03,400 --> 00:40:07,760
ฉันกังวลมากจนฉันพลาดโอกาสหนี

554
00:40:10,360 --> 00:40:14,159
ฉันถามเขาว่าเขาจะข่มขืนและฆ่าฉันไหม

555
00:40:14,160 --> 00:40:17,320
เพราะฉันคิดว่านั่นคือสิ่งที่เขาจะทำ

556
00:40:19,040 --> 00:40:23,599
แล้ว… ฉันก็อยากให้เขาทำแบบนั้น
ให้ใกล้บ้านฉันที่สุด

557
00:40:23,600 --> 00:40:25,240
พ่อแม่จะได้หาฉันเจอ

558
00:40:28,240 --> 00:40:30,320
เขาแค่ยิ้มน่ากลัวๆ

559
00:40:30,920 --> 00:40:35,120
แล้วก็มองฉันและบอกว่า
"ฉันยังไม่ข่มขืนและฆ่าเธอหรอก"

560
00:40:38,880 --> 00:40:43,400
แล้วเราก็มาถึงป่าลึก

561
00:40:47,160 --> 00:40:50,920
และก็มีผู้หญิงคนนึงเดินออกมาจากเต็นท์

562
00:41:01,920 --> 00:41:04,560
ผู้ชายตะโกนชื่อเธอ เฮปซิบาห์

563
00:41:05,160 --> 00:41:09,480
และเธอก็มาหาฉัน กอดฉัน

564
00:41:12,160 --> 00:41:15,079
เธอดูแตกต่างจากทุกคนที่ฉันเคยพบมา

565
00:41:15,080 --> 00:41:21,360
เธอสวมเสื้อคลุมยาวกับผ้าคลุมผม

566
00:41:25,680 --> 00:41:27,719
แล้วเธอก็ถอดรองเท้าฉันออก

567
00:41:27,720 --> 00:41:30,240
แล้วก็เริ่มล้างคราบดินออกจากเท้าฉัน

568
00:41:32,360 --> 00:41:35,960
แล้วก็เริ่มถอดชุดนอนฉันออก

569
00:41:37,160 --> 00:41:39,919
ฉันจำได้ว่าตัวเองยื้อกระดุมตัวเองไว้

570
00:41:39,920 --> 00:41:43,279
และเธอก็บอกว่า "ถ้าฉันเปลี่ยนชุดให้เธอไม่ได้
ก็ต้องให้เขาเข้ามา

571
00:41:43,280 --> 00:41:45,840
แล้วเขาจะฉีกเสื้อผ้าเธอออกนะ"

572
00:41:48,840 --> 00:41:52,160
เธอส่งเสื้อคลุมให้ฉัน แบบเดียวกับที่เธอใส่

573
00:41:53,240 --> 00:41:55,999
เธอรวบชุดนอนและชุดชั้นในฉัน

574
00:41:56,000 --> 00:41:58,200
แล้วก็ลุกออกจากเต็นท์ไป

575
00:42:05,000 --> 00:42:07,080
ฉันจำได้ว่ารู้สึกเหมือน…

576
00:42:09,240 --> 00:42:11,560
เหมือนหายนะใกล้เข้ามาแล้ว

577
00:42:14,400 --> 00:42:15,600
ฉันร้องไห้

578
00:42:17,760 --> 00:42:18,880
ฉันกลัว

579
00:42:20,360 --> 00:42:23,359
นี่คือคำพูดของเขาเป๊ะๆ เลยนะคะ

580
00:42:23,360 --> 00:42:27,239
เขาบอกว่า
"ข้าขอมอบตัวเจ้าให้เป็นภรรยาของข้า

581
00:42:27,240 --> 00:42:30,239
ต่อหน้าพระเจ้าและเหล่าเทวดาเป็นพยาน"

582
00:42:30,240 --> 00:42:31,760
ตอนนั้นฉันก็ตะโกนว่า "ไม่"

583
00:42:33,080 --> 00:42:35,479
เขามองมาที่ฉันและบอกว่า

584
00:42:35,480 --> 00:42:39,080
"ถ้าตะโกนออกมาแบบนั้นอีก ฉันจะฆ่าเธอ"

585
00:42:39,720 --> 00:42:43,720
"ถ้ามันจะช่วยให้เธอเงียบได้
ฉันจะเอาเทปกาวปิดปากเธอให้สนิท"

586
00:42:44,960 --> 00:42:48,719
ฉันพยายามอธิบายให้เขาฟังว่ามันไม่ถูกต้อง

587
00:42:48,720 --> 00:42:51,399
เขาจะลักพาตัวฉันมาแล้วแต่งงานกับฉันไม่ได้

588
00:42:51,400 --> 00:42:54,719
มันผิดกฎหมาย ฉันเพิ่งอายุ 14 เอง

589
00:42:54,720 --> 00:42:59,239
และเขาก็ตอบมาแบบเดียวกันเสมอ

590
00:42:59,240 --> 00:43:01,920
ซึ่งก็คือ
"ตอนนี้ถึงเวลาส่งตัวเข้าหอแล้ว"

591
00:43:05,240 --> 00:43:08,759
และฉันก็คิดว่าถ้าฉันยื้อเขาไว้ได้นานพอ

592
00:43:08,760 --> 00:43:10,240
จะมีคนมาช่วยฉัน

593
00:43:15,080 --> 00:43:17,920
แต่เขาผลักฉันลงไปกองกับพื้น

594
00:43:18,840 --> 00:43:22,879
และแบบว่า… ฉันใช้ชีวิตมาอย่างใสซื่อมาก

595
00:43:22,880 --> 00:43:25,999
ฉันคิดว่าถ้าฉันนอนคว่ำไว้

596
00:43:26,000 --> 00:43:28,120
เขาจะข่มขืนฉันไม่ได้

597
00:43:33,680 --> 00:43:35,680
ฉันจะทำอะไรมันก็ไม่สำคัญ

598
00:43:37,400 --> 00:43:40,400
สุดท้ายเขาก็ข่มขืนฉัน

599
00:43:43,160 --> 00:43:48,120
และฉันจำได้ว่ามันเจ็บปวดมาก
ฉันจำได้ว่าขอร้องให้เขาหยุด

600
00:43:52,920 --> 00:43:55,360
แล้วพอเขาทำเสร็จ

601
00:43:56,120 --> 00:44:01,319
เขาลุกขึ้น แล้วเขาก็ยิ้ม
เหมือนมันไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับเขา

602
00:44:01,320 --> 00:44:03,600
แล้วเขาก็เดินออกจากเต็นท์ไป

603
00:44:04,160 --> 00:44:08,959
และฉันถูกทิ้งไว้ที่พื้น

604
00:44:08,960 --> 00:44:10,799
และฉัน…

605
00:44:10,800 --> 00:44:15,439
ฉันจำได้ว่าร่างกายมันเจ็บปวดมาก

606
00:44:15,440 --> 00:44:19,440
จำได้ว่ามองลงไปและเห็นเลือดไหลจากต้นขา

607
00:44:21,680 --> 00:44:24,360
แล้วฉันก็คงจะสลบไป

608
00:44:32,680 --> 00:44:37,640
สิ่งต่อมาที่ฉันจำได้คือ
ฉันรู้สึกถึงบางอย่างรอบข้อเท้า

609
00:44:38,920 --> 00:44:42,639
ฉันจำได้ว่าตอนนั้นฉันขอร้องเขา
ว่าอย่าล่ามโซ่ฉันเลย

610
00:44:42,640 --> 00:44:44,439
บอกว่าฉันจะไม่หนี

611
00:44:44,440 --> 00:44:46,839
เขาก็แบบ "ฉันรู้ว่าเธอไม่หนีหรอก

612
00:44:46,840 --> 00:44:49,200
แต่ฉันจะไม่ให้เธอถูกยั่วเย้าให้หนีได้"

613
00:44:53,080 --> 00:44:57,320
ชายที่ลักพาตัวฉัน… เขาดูเหมือนรัสปูติน

614
00:44:59,920 --> 00:45:03,919
เขาบอกว่าเขาชื่อเอ็มมานูเอล ดาวิด ไอเซยาห์

615
00:45:03,920 --> 00:45:08,880
และผู้หญิงอีกคนชื่อ
เฮปซิบาห์ เอลาดาห์ ไอเซยาห์

616
00:45:09,640 --> 00:45:14,200
และเขามีชุดคัมภีร์ของตัวเอง

617
00:45:17,560 --> 00:45:22,240
เขาบอกว่าพระเจ้าสั่งให้เขา
ลักพาตัวเด็กสาวเจ็ดคน

618
00:45:23,840 --> 00:45:25,720
และฉันคือคนแรกในเจ็ดคน

619
00:45:27,800 --> 00:45:32,600
เขาบอกว่าน้องสาวฉัน
ก็น่าจะเป็นหนึ่งในภรรยาเขาด้วย

620
00:45:35,640 --> 00:45:37,480
หรือลูกพี่ลูกน้องฉัน โอลิเวีย

621
00:45:38,800 --> 00:45:41,800
ฉันกลัวมากๆ

622
00:45:45,400 --> 00:45:48,200
ฉันสงสัยว่าครอบครัวฉันตื่นหรือยัง

623
00:45:49,440 --> 00:45:51,480
พวกเขารู้หรือยังว่าฉันหายไป

624
00:45:52,000 --> 00:45:55,080
เพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ เรียนจบกันไปหรือยัง

625
00:45:56,200 --> 00:45:59,240
ฉันถูกเลี้ยงมาในบ้านที่เคร่งศาสนามาก

626
00:45:59,920 --> 00:46:05,480
ไม่รู้ว่าเคยถูกสั่งสอนไปกี่หนว่า
"ห้ามมีเพศสัมพันธ์ก่อนแต่งงาน"

627
00:46:07,760 --> 00:46:12,319
แต่ไม่เคยมีใครให้คำปรึกษาฉันเลย
ว่ามันต่างกันอย่างไร ระหว่าง…

628
00:46:12,320 --> 00:46:17,520
เซ็กซ์โดยสมัครใจรักใคร่กับการข่มขืน

629
00:46:21,240 --> 00:46:23,079
ฉันรู้สึกละอายใจมาก

630
00:46:23,080 --> 00:46:25,240
และฉันรู้สึกว่าตัวเองโสโครก

631
00:46:26,400 --> 00:46:29,919
ฉันคิดว่าถ้าครอบครัวฉันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน

632
00:46:29,920 --> 00:46:31,799
พวกเขาจะยังรับฉันกลับไปไหม

633
00:46:31,800 --> 00:46:34,720
บางทีมันอาจจะดีกว่าถ้าไม่มีใครหาฉันเจอ

634
00:46:42,840 --> 00:46:45,319
ทางการได้เริ่มการค้นหาทั่วประเทศในวันนี้

635
00:46:45,320 --> 00:46:48,439
อาสาสมัครหลายพันคนช่วยกันตามหาเด็กสาวคนนี้

636
00:46:48,440 --> 00:46:49,639
เด็บบี้ นอร์ริสได้จัด…

637
00:46:49,640 --> 00:46:56,239
เมื่อเวลาผ่านไป เอ็มมานูเอลจะกลับมา
พร้อมกับหนังสือพิมพ์หรือโปสเตอร์ตามหาคนหาย

638
00:46:56,240 --> 00:46:58,679
และฉันจำได้แม่นว่าเขาพูดว่า

639
00:46:58,680 --> 00:47:00,759
"ทั้งซอลต์เลกกำลังตามหาเธออยู่"

640
00:47:00,760 --> 00:47:04,519
"หน้าต่างทุกบานในซอลต์เลก
มีรูปเธอแปะไว้"

641
00:47:04,520 --> 00:47:08,920
"แต่จะไม่มีใครหาเธอเจอ เพราะเธออยู่กับฉัน"

642
00:47:13,000 --> 00:47:15,839
แต่วันหนึ่ง ฉันจำได้ว่าจู่ๆ

643
00:47:15,840 --> 00:47:17,959
ฉันก็ได้ยินเสียงเรียกชื่อฉันเบาๆ

644
00:47:17,960 --> 00:47:19,160
เอลิซาเบธ!

645
00:47:20,040 --> 00:47:23,600
ถึงจะเบามาก แต่ฉันก็ได้ยิน

646
00:47:28,760 --> 00:47:32,480
เอ็มมานูเอลพาฉันเข้าไปในเต็นท์
ชักมีดออกมา

647
00:47:34,280 --> 00:47:36,319
"ถ้ามีใครเข้ามาในค่ายนี้

648
00:47:36,320 --> 00:47:40,200
ฉันจะใช้มีดนี้ฆ่าพวกเขา
และทั้งหมดคือความผิดเธอ"

649
00:47:46,920 --> 00:47:49,080
ฉันได้ยินชื่อฉันแค่ไม่กี่ครั้ง

650
00:47:49,960 --> 00:47:52,800
แล้วมันก็เลือนหายไป และฉันก็ไม่ได้ยินอีก

651
00:48:06,680 --> 00:48:11,360
เป็นเรื่องปกติที่ฉันจะตื่นมาพบว่าเขาข่มขืนฉันอยู่

652
00:48:13,920 --> 00:48:16,920
ฉันเปลี่ยนจากชีวิตที่ไม่เคยจับมือผู้ชาย

653
00:48:17,520 --> 00:48:21,240
ไปสู่การถูกข่มขืนทุกวัน วันละหลายหน

654
00:48:26,440 --> 00:48:30,080
หลังจากนั้นเขาจะสวดภาวนาราว 45 นาที

655
00:48:31,800 --> 00:48:36,160
เขาใช้พระเจ้ามาอ้าง
ความชอบธรรมในสิ่งที่เขาทำ

656
00:48:38,200 --> 00:48:43,880
แต่เหนือสิ่งอื่นใด เขารักในอำนาจ
เขาชอบความรู้สึกที่ได้ควบคุม

657
00:48:47,560 --> 00:48:49,920
ทุกวันเขาจะทำให้ฉันขายหน้า

658
00:48:50,520 --> 00:48:53,240
และผู้หญิงคนนั้น เฮปซิบาห์
ก็จะสนับสนุนเขา

659
00:48:55,000 --> 00:48:58,599
เวลาเขาพาฉันไปที่น้ำพุ
ซึ่งเป็นที่ที่เราไปตักน้ำกัน

660
00:48:58,600 --> 00:49:02,600
เขาจะจับเชือกไว้และจูงฉันไปเหมือนกับหมา

661
00:49:05,240 --> 00:49:10,240
ฉันถูกบังคับให้ดื่ม ดื่มเบียร์จนอ้วกออกมา

662
00:49:11,040 --> 00:49:14,360
แล้วเขาก็ปล่อยฉันนอนคว่ำจมกองอ้วกตัวเอง

663
00:49:17,600 --> 00:49:19,399
เขาขู่ฉันบ่อยมาก

664
00:49:19,400 --> 00:49:24,320
บอกว่าถ้าฉันไม่ทำตามที่เขาอยากให้ฉันทำ

665
00:49:24,920 --> 00:49:26,519
เขาจะฆ่าฉัน

666
00:49:26,520 --> 00:49:30,280
หรือถ้าเขาไม่ได้ฆ่าฉัน
เขาก็จะไปฆ่าครอบครัวฉัน

667
00:49:34,240 --> 00:49:37,320
ฉันสงสัยตลอดว่าครอบครัวฉันทำอะไรอยู่

668
00:49:40,760 --> 00:49:45,879
นึกภาพแม่ฉันขับรถสเตชั่นแวกอนสีทอง

669
00:49:45,880 --> 00:49:48,559
ขับไปตามละแวกบ้านเพื่อตามหาฉัน

670
00:49:48,560 --> 00:49:49,920
อรุณสวัสดิ์เอ็ดเวิร์ด

671
00:49:51,360 --> 00:49:54,880
คิดถึงพ่อฉันแล้ว พ่อมักจะมี…

672
00:49:55,480 --> 00:49:57,879
ไม่รู้สิ แววตาพ่อระยิบระยับ

673
00:49:57,880 --> 00:50:01,840
มันทำให้ฉันรู้สึกว่า
ตัวเองเป็นคนพิเศษขึ้นมานิดหน่อย

674
00:50:05,720 --> 00:50:08,360
ฉันพยายามจำทุกอย่างที่จำได้

675
00:50:09,560 --> 00:50:13,440
พยายามทำให้ความทรงจำถึงพวกเขา
เป็นอมตะในใจฉัน

676
00:50:22,280 --> 00:50:27,040
ฉันรู้ตัวว่าฉันมีบางสิ่ง
ที่คุ้มค่าที่จะเอาชีวิตรอดไปหา

677
00:50:35,920 --> 00:50:36,760
(วันที่ 5 มิถุนายน)

678
00:50:38,600 --> 00:50:40,159
(วันที่ 12 ตุลาคม)

679
00:50:40,160 --> 00:50:42,399
{\an8}(สี่เดือนหลังการลักพาตัว)

680
00:50:42,400 --> 00:50:45,359
โลอิสกับผมออกไปข้างนอกกันตอนเย็น

681
00:50:45,360 --> 00:50:46,800
และเมื่อเรากลับถึงบ้าน

682
00:50:47,960 --> 00:50:51,440
แมรี แคเธอรีนก็บอกว่า
"หนูว่าหนูรู้แล้วว่าเป็นใคร"

683
00:50:56,760 --> 00:50:59,880
และเธอบอกว่า "เป็นเอ็มมานูเอล"

684
00:51:00,880 --> 00:51:03,920
แล้วผมก็พูดว่า "เอ็มมานูเอลเหรอ"

685
00:51:06,160 --> 00:51:07,480
เอ็ดโทรหาผม

686
00:51:08,320 --> 00:51:11,200
"คุณต้องไม่เชื่อแน่
แต่แมรี แคเธอรีนรู้แล้วว่าเป็นใคร"

687
00:51:12,360 --> 00:51:13,640
เอ็มมานูเอล

688
00:51:14,600 --> 00:51:17,680
แล้วผมก็พูดว่า "โอเค ใครคือเอ็มมานูเอล"

689
00:51:20,080 --> 00:51:23,959
หนูบอกว่าเจอเขาที่ถนน
รู้ไหมว่าถนนเส้นนั้นคือที่ไหน

690
00:51:23,960 --> 00:51:28,800
ในเมือง ตรงที่มีคนไร้บ้านอยู่กันเยอะๆ

691
00:51:30,240 --> 00:51:34,280
เมื่อปีที่แล้ว โลอิสพาเด็กๆ ไปในเมือง

692
00:51:34,840 --> 00:51:37,399
และพวกเขาเห็นคนไร้บ้านคนนี้

693
00:51:37,400 --> 00:51:39,959
ที่เดินเที่ยวเทศนาคำสอน

694
00:51:39,960 --> 00:51:42,760
แล้วหนูเจอเขาอีกเมื่อไหร่

695
00:51:43,720 --> 00:51:45,720
คงเป็นตอนที่เขามาบ้านเรา

696
00:51:47,440 --> 00:51:51,359
โลอิสบอกเขาว่า "ถ้าคุณอยากได้งานทำ
นี่นามบัตรของสามีฉัน"

697
00:51:51,360 --> 00:51:54,000
แล้วคนคนนี้ก็มาช่วยผมทำงานจิปาถะในบ้าน

698
00:51:57,480 --> 00:52:00,399
ผมคิดเลยว่านี่แหละคือช่วงเวลารู้แจ้ง

699
00:52:00,400 --> 00:52:03,879
มันน่าดีใจนะ พูดตรงๆ
เพราะเราได้รู้อะไรบางอย่าง

700
00:52:03,880 --> 00:52:07,760
เอ็มมานูเอลเป็นคนที่อยู่ในห้องนอนหนูเหรอ

701
00:52:08,640 --> 00:52:10,960
หนูไม่แน่ใจ แต่ก็อาจจะใช่

702
00:52:13,000 --> 00:52:15,480
หนูไม่แน่ใจ แต่ก็อาจจะใช่งั้นเหรอ

703
00:52:16,160 --> 00:52:18,079
แมรี แคเธอรีนถูกสอบปากคำอีกครั้ง

704
00:52:18,080 --> 00:52:21,679
แต่พูดตรงๆ นะ ความทรงจำของเธอ
ว่าเอ็มมานูเอลเป็นคนลักพาตัว

705
00:52:21,680 --> 00:52:26,200
ไม่ได้รับความเชื่อถือจากทีมสืบสวนเท่าไร

706
00:52:27,920 --> 00:52:31,639
มันระบุตัวด้วยเสียงเพียงอย่างเดียว
ซึ่งก็เป็นหลักฐาน

707
00:52:31,640 --> 00:52:34,319
แต่มันไม่ถือเป็นหลักฐานที่ดี

708
00:52:34,320 --> 00:52:36,519
อีกอย่าง เอ็มมานูเอลติดต่อกับครอบครัว

709
00:52:36,520 --> 00:52:40,519
ในช่วงเวลาแค่ไม่กี่ชั่วโมง
ในช่วงหลายเดือนก่อนหน้านี้

710
00:52:40,520 --> 00:52:43,880
เลยมีการคาดเดากันว่า
ความทรงจำของเธออาจไม่ถูกต้อง

711
00:52:44,400 --> 00:52:46,399
{\an8}เราไม่แน่ใจว่าแมรี แคเธอรีนเห็นใคร

712
00:52:46,400 --> 00:52:48,600
{\an8}และเราไม่แน่ใจว่าเธอคิดว่าตัวเองเห็นใคร

713
00:52:49,280 --> 00:52:51,919
เขาแค่ผุดความคิดใหม่ขึ้นมา

714
00:52:51,920 --> 00:52:55,560
หรือว่าเป็นข่าวใหม่ของคดีนี้ ซึ่งมันไม่ใช่เลย

715
00:52:57,400 --> 00:53:02,359
คือแบบให้ตายสิ คุณต้องการอะไรอีก

716
00:53:02,360 --> 00:53:07,519
คุณมีเด็กคนนึงที่นั่งในห้องนี้

717
00:53:07,520 --> 00:53:11,159
เห็นตอนพี่สาวถูกลักพาตัวไป

718
00:53:11,160 --> 00:53:15,200
แล้วออกมาพูดว่า "หนูคิดว่าเป็นคนนี้"

719
00:53:17,880 --> 00:53:20,720
คือผมไม่เชื่อครับ

720
00:53:21,760 --> 00:53:23,959
ชื่อเอ็มมานูเอลไม่เคยปรากฏในรายชื่อ

721
00:53:23,960 --> 00:53:25,480
คนที่เราสืบสวนมาก่อนเลย

722
00:53:26,360 --> 00:53:28,639
เขาแค่เคยไปที่บ้านนั้นสักสามชั่วโมง

723
00:53:28,640 --> 00:53:31,000
แล้วก็ไม่ได้กลับไปรับค่าจ้างด้วยซ้ำ

724
00:53:32,080 --> 00:53:34,800
แต่เราก็ต้องสืบตามเบาะแส

725
00:53:36,600 --> 00:53:39,680
ทุกอย่างที่จะพาเราไปพบกับเอลิซาเบธได้

726
00:53:45,160 --> 00:53:47,480
ตำรวจพานักสเก็ตช์ภาพมา

727
00:53:48,120 --> 00:53:52,200
และเราก็คุยว่าผู้ชายคนนั้นหน้าตาเป็นยังไง

728
00:53:53,560 --> 00:53:56,520
แล้วเธอก็วาดภาพขณะที่เราคุยกัน

729
00:53:57,720 --> 00:54:01,119
ผมหวังมากว่าพอได้รูปสเก็ตช์นั่นมา

730
00:54:01,120 --> 00:54:03,360
เราจะเจอตัวเอ็มมานูเอล

731
00:54:04,360 --> 00:54:09,880
การนำเอาข้อมูลนี้ออกไปสู่สาธารณะ
เป็นเรื่องสำคัญมากๆ ครับ

732
00:54:12,200 --> 00:54:14,400
ใช่ เรากำลังคืบหน้า

733
00:54:15,280 --> 00:54:16,960
มาหาตัวคนคนนี้กัน

734
00:54:18,240 --> 00:54:19,680
ทางตำรวจบอกว่า "ไม่"

735
00:54:21,840 --> 00:54:23,680
"จะเอารูปนี้ออกไปเปิดเผยไม่ได้"

736
00:54:24,440 --> 00:54:27,679
มุมมองเราคือ
ถ้าเราเอาภาพนี้ออกสู่สาธารณะ

737
00:54:27,680 --> 00:54:30,560
เราอาจทำให้คนร้ายกลัวจนหนีไปได้

738
00:54:32,360 --> 00:54:36,480
แต่ตอนนี้เรารู้ชื่อแล้ว
และเราได้ภาพร่างของเขาแล้ว

739
00:54:37,120 --> 00:54:41,680
{\an8}เขาสูงปานกลาง
รูปร่างผอม ผมสีเข้ม เกลี้ยงเกลา

740
00:54:43,760 --> 00:54:45,559
(พฤศจิกายน)

741
00:54:45,560 --> 00:54:46,719
(ตุลาคม)

742
00:54:46,720 --> 00:54:47,919
(กันยายน)

743
00:54:47,920 --> 00:54:50,000
(สิงหาคม)

744
00:54:50,280 --> 00:54:53,600
เอ็มมานูเอลกับเฮปซิบาห์ทะเลาะกันใหญ่โต

745
00:54:54,760 --> 00:54:58,759
เธอโกรธที่เขาลงไปที่ซอลต์เลก
แล้วก็ไปเอาอาหารพวกนี้กลับมา

746
00:54:58,760 --> 00:55:03,160
ส่วนเราติดแหง็กอยู่ในภูเขา หิวโหย

747
00:55:04,040 --> 00:55:09,480
สุดท้ายแล้วก็เลยตัดสินใจว่า
ทุกคนจะลงไปที่ซอลต์เลก

748
00:55:12,560 --> 00:55:16,560
นี่เป็นโอกาสที่คนจะจำฉันได้
ฉันอาจจะหนีไปได้

749
00:55:22,520 --> 00:55:25,680
เราเริ่มเดินลงเขา และฉันก็เห็นคนอื่น

750
00:55:27,240 --> 00:55:29,680
นี่จะเป็นโอกาสที่จะได้รับการช่วยเหลือไหม

751
00:55:31,160 --> 00:55:34,199
แต่ถ้าฉันอยู่บนภูเขา…

752
00:55:34,200 --> 00:55:37,520
และเห็นคนที่ดูแปลกๆ สามคน

753
00:55:39,640 --> 00:55:42,600
ฉันคงไม่หยุดทักทายพวกเขาเหมือนกัน

754
00:55:45,240 --> 00:55:49,320
ฉันแอบคิดที่จะกรีดร้องออกมา

755
00:55:49,960 --> 00:55:52,279
แต่ฉันอายุ 14

756
00:55:52,280 --> 00:55:56,480
และถูกทารุณกรรมอย่างหนักมาหลายเดือนแล้ว

757
00:55:58,040 --> 00:56:02,920
เวลาที่ฉันไม่เชื่อฟัง ฉันจะถูกข่มขืน
และไม่ได้กินอาหาร

758
00:56:03,880 --> 00:56:09,320
ตอนฉันพยายามจะหนี ฉันอยากให้มันไม่มีผิดพลาด

759
00:56:14,440 --> 00:56:18,080
ในที่สุดเราก็ลงมาจากภูเขา

760
00:56:19,160 --> 00:56:21,599
ฉันรู้แล้วว่าเราอยู่ที่ไหน

761
00:56:21,600 --> 00:56:24,680
ฉันคุ้นเคยกับทุกสถานที่ที่อยู่รอบๆ

762
00:56:25,800 --> 00:56:28,880
ฉันรู้เลยว่าถ้ากลับบ้านจะใช้เวลานานแค่ไหน

763
00:56:30,680 --> 00:56:32,720
ฉันรู้ว่าฉันเดินไปได้ ฉันวิ่งไปได้

764
00:56:38,360 --> 00:56:41,880
แต่ฉันถูกแยกออกมานานมาก

765
00:56:45,360 --> 00:56:48,480
มันเหมือนมองเห็นทุกอย่างผ่านร่างกายคนอื่น

766
00:56:50,240 --> 00:56:53,640
เหมือนอยู่ในจักรวาลคู่ขนาน

767
00:56:57,040 --> 00:57:00,800
ฉันกำลังเดินผ่านสถานที่แห่งหนึ่ง
ซึ่งน่าจะปลอดภัยมาก

768
00:57:04,080 --> 00:57:08,040
แต่ตอนนี้เต็มไปด้วยอันตราย

769
00:57:12,600 --> 00:57:16,960
เราไปที่ห้องสมุดซอลต์เลกเพื่อไปดูแผนที่

770
00:57:20,560 --> 00:57:24,760
แล้วจู่ๆ ก็มีผู้ชายคนนี้เข้ามาหาเรา

771
00:57:26,920 --> 00:57:30,760
"ผมเป็นสายสืบคดีฆาตกรรม
และผมมีเรื่องจะถามคุณนิดหน่อยครับ"

772
00:57:33,000 --> 00:57:37,039
"ผมแค่อยากเช็กให้มั่นใจ
ว่าเด็กคนนี้ไม่ใช่คนที่เราตามหา"

773
00:57:37,040 --> 00:57:38,120
"ขอดูหน้าเธอหน่อยได้ไหม"

774
00:57:41,360 --> 00:57:43,439
เอ็มมานูเอลบอกว่า "ขอโทษนะ แต่ไม่ได้หรอก"

775
00:57:43,440 --> 00:57:46,960
"นั่นขัดต่อศรัทธาเรา นั่นขัดต่อศาสนาเรา"

776
00:57:47,480 --> 00:57:52,479
"คนเดียวที่จะเห็นหน้าเธอได้
คือสามีในอนาคตของเธอ

777
00:57:52,480 --> 00:57:54,240
และตัวผมที่เป็นพ่อเธอ"

778
00:57:56,800 --> 00:57:58,800
ฉันอยากตะโกนออกไป

779
00:57:59,920 --> 00:58:02,600
แต่เฮปซิบาห์จับขาฉันไว้

780
00:58:11,120 --> 00:58:13,960
และสุดท้ายสายสืบคนนั้น

781
00:58:16,000 --> 00:58:17,480
ก็เชื่อ

782
00:58:20,480 --> 00:58:24,799
ฉันรู้สึกไม่ปลอดภัยพอที่จะร้องออกมา

783
00:58:24,800 --> 00:58:28,720
แล้วเส้นชูชีพนั้นก็หายไป

784
00:58:34,640 --> 00:58:38,479
หลังจากการเผชิญหน้า
กับสายสืบคดีฆาตกรรมครั้งนั้น

785
00:58:38,480 --> 00:58:43,080
เอ็มมานูเอลก็รีบร้อนพาฉันกลับขึ้นไปบนภูเขา

786
00:58:43,880 --> 00:58:48,720
เขา… กระวนกระวายมาก

787
00:58:50,560 --> 00:58:55,320
และเขาตัดสินใจแล้ว
ว่าเราต้องออกจากซอลต์เลกซิตี

788
00:58:59,720 --> 00:59:05,119
ขณะที่เราออกจากซอลต์เลก ฉันคิดถึงน้องสาว

789
00:59:05,120 --> 00:59:09,240
เธอจะทำอะไรอยู่ เธออยู่ที่ไหน
เธอยังนอนบนเตียงเราอยู่ไหม

790
00:59:12,400 --> 00:59:14,999
ฉันรู้ตัวว่าอาจจะไม่มีวันได้เจอครอบครัวอีก

791
00:59:15,000 --> 00:59:19,320
ฉันอาจจะไม่ได้กลับมาที่นี่อีก
ฉันอาจจะไม่มีวัน…

792
00:59:20,680 --> 00:59:22,840
คือฉันอาจจะไม่รอด

793
00:59:24,960 --> 00:59:27,119
ฉันแค่อยากบอกพวกเขาว่า

794
00:59:27,120 --> 00:59:31,080
"ฉันยังมีชีวิตอยู่ อย่าเลิกตามหาฉันนะ"

795
00:59:32,280 --> 00:59:33,839
(ตุลาคม)

796
00:59:33,840 --> 00:59:35,359
(พฤศจิกายน)

797
00:59:35,360 --> 00:59:36,480
(ธันวาคม)

798
00:59:37,040 --> 00:59:40,040
ทั้งแม่และพ่อดีกับพวกเรามากๆ

799
00:59:41,160 --> 00:59:43,480
เข้าใจและเห็นอกเห็นใจอย่างมาก

800
00:59:44,520 --> 00:59:47,319
คริสต์มาสปี 2002

801
00:59:47,320 --> 00:59:51,800
ทุกคนพยายามทำตัวไม่เศร้า

802
00:59:52,480 --> 00:59:57,000
แม่ฉันพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุดเพื่อเรา

803
00:59:57,480 --> 01:00:01,400
แต่ฉันคิดว่าเราคงไม่มีวันเจอพี่อีกแล้ว

804
01:00:03,360 --> 01:00:07,199
เกือบหกเดือนแล้ว
ที่เอลิซาเบธ สมาร์ท อายุ 14 ปี

805
01:00:07,200 --> 01:00:10,239
หายตัวไปจากบ้านเธอเอง
ในซอลต์เลกซิตี ยูทาห์

806
01:00:10,240 --> 01:00:15,600
ผมจำได้ว่าวันหนึ่งผมอยู่ในโบสถ์
และผมบังเอิญได้ยินคนพูดว่า

807
01:00:17,000 --> 01:00:18,600
"เชื่อเอ็ด สมาร์ทไหมล่ะ"

808
01:00:19,360 --> 01:00:22,079
"เขายังเชื่อว่าลูกยังมีชีวิตอยู่อีกนะ"

809
01:00:22,080 --> 01:00:25,759
มีความรู้สึกว่าการสืบสวนคดีนี้
กำลังถูกเตะถ่วงอยู่หรือเปล่า

810
01:00:25,760 --> 01:00:29,520
ไม่เลย ไม่เคยเตะถ่วงนะครับ

811
01:00:32,240 --> 01:00:34,119
ปลายปี 2002

812
01:00:34,120 --> 01:00:38,680
ผมได้รับตำแหน่ง
เป็นหัวหน้าฝ่ายในเค็ตชัม ไอดาโฮ

813
01:00:42,120 --> 01:00:43,319
ผมคุยกับเอ็ดและโลอิส

814
01:00:43,320 --> 01:00:46,040
บอกว่าผมไม่ได้อยากออกจากคดีนี้กลางคันเลย

815
01:00:48,040 --> 01:00:52,199
ที่ไอดาโฮ ผมจะกลับบ้านหลังเลิกงาน
และจะเปิดคอมพิวเตอร์

816
01:00:52,200 --> 01:00:55,599
และก็จะอ่านเบาะแสพวกนี้

817
01:00:55,600 --> 01:01:00,240
และหวังว่าจะเจออะไรบางอย่างที่เราพลาดไป

818
01:01:02,480 --> 01:01:04,240
ผมหมกมุ่น

819
01:01:05,120 --> 01:01:06,639
ถูกมันตามหลอกหลอน

820
01:01:06,640 --> 01:01:11,520
กลัวว่าตัวเองจะตายไป
โดยที่ปริศนานี้จะยังตามหลอกหลอน

821
01:01:15,080 --> 01:01:18,039
โชคดีที่ทางฝั่งครอบครัวเองก็พยายามเต็มที่

822
01:01:18,040 --> 01:01:19,560
เพื่อให้ได้เอลิซาเบธกลับมา

823
01:01:22,640 --> 01:01:24,039
เมื่อริชาร์ด ริคซีเสียชีวิตลง

824
01:01:24,040 --> 01:01:26,719
การสืบสวนคดีลักพาตัวเอลิซาเบธ สมาร์ท

825
01:01:26,720 --> 01:01:28,520
ก็ดูจะชะงักงันไป

826
01:01:29,600 --> 01:01:33,279
ตำรวจทุ่มเทเวลาตามหาเอลิซาเบธ
ไปหลายพันชั่วโมง

827
01:01:33,280 --> 01:01:37,199
น่าจะเยอะกว่าคดีไหนๆ ในยูทาห์

828
01:01:37,200 --> 01:01:40,080
ผมเชื่อว่าพวกเขาเองก็เชื่อว่า
ตัวเองจับคนร้ายได้แล้ว

829
01:01:41,280 --> 01:01:42,600
{\an8}ริชาร์ด ริคซี

830
01:01:45,160 --> 01:01:49,440
เราทุกคนอยากลุกออกมากรีดร้อง

831
01:01:50,200 --> 01:01:51,880
"แล้วเอ็มมานูเอลล่ะ"

832
01:01:53,680 --> 01:01:58,119
เรามีคนที่อยู่ในห้องนอนนั้น

833
01:01:58,120 --> 01:02:00,520
บอกว่า "ไม่ใช่ริชาร์ด ริคซี"

834
01:02:01,960 --> 01:02:03,280
"เอ็มมานูเอลต่างหาก"

835
01:02:04,600 --> 01:02:06,880
เราอยากตามหาคนคนนี้

836
01:02:08,720 --> 01:02:11,519
ผ่านมาแปดเดือนแล้ว
เราไม่เคยล้ำเส้นตำรวจเลย

837
01:02:11,520 --> 01:02:15,280
แม้ว่าเราจะมีเหตุผลมากมายให้โมโห

838
01:02:16,280 --> 01:02:19,480
แต่เราไม่ยอมรอให้ทางการลงมือแล้ว

839
01:02:20,000 --> 01:02:21,719
นี่คือเบาะแสที่ใหญ่ที่สุดที่เรามี

840
01:02:21,720 --> 01:02:26,279
ตอนนี้เรามีข่าวด่วน
ในคดีลักพาตัวเอลิซาเบธ สมาร์ท

841
01:02:26,280 --> 01:02:31,079
ผมรู้อยู่แก่ใจว่า ผมรู้เลยว่ามีใครบางคน

842
01:02:31,080 --> 01:02:33,639
ที่รู้อะไรบางอย่างอยู่

843
01:02:33,640 --> 01:02:35,560
เราเลยปล่อยภาพสเก็ตช์ออกมา

844
01:02:36,560 --> 01:02:38,600
แน่นอนว่านั่นทำให้คนสนใจขึ้นมา

845
01:02:41,240 --> 01:02:44,439
ขอแค่สักคนที่รู้ข้อมูลบางอย่าง

846
01:02:44,440 --> 01:02:46,360
แล้วนั่นจะทำให้เรื่องนี้จบลง

847
01:02:48,480 --> 01:02:51,079
ไม่กี่วันหลังการแถลงข่าว

848
01:02:51,080 --> 01:02:55,679
มีคนโทรมาบอกว่า
เขาคิดว่าเขาอาจรู้ว่าเอ็มมานูเอลเป็นใคร

849
01:02:55,680 --> 01:02:59,280
เขาอ่านเจอในเดซีเรตนิวส์
และได้เห็นภาพสเก็ตช์

850
01:02:59,800 --> 01:03:01,560
เขาบอกว่าขนเขาลุกซู่ไปหมด

851
01:03:04,080 --> 01:03:08,280
และเขาบอกว่ามีโอกาสที่นี่จะเป็นพี่เขยของเขา

852
01:03:17,680 --> 01:03:22,119
โดยส่วนตัวแล้วผมคงตกใจมาก
ถ้าเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

853
01:03:22,120 --> 01:03:25,040
แต่… เขาเองก็เพี้ยนๆ อยู่แล้ว

854
01:03:26,760 --> 01:03:30,279
จนมีความเป็นไปได้อยู่ครับ

855
01:03:30,280 --> 01:03:36,480
ผมรู้ว่าเขามีกระโจมอยู่ในภูเขา

856
01:03:38,080 --> 01:03:42,119
แต่เขาไม่เคยให้ครอบครัวรู้ว่ามันตั้งอยู่ตรงไหน

857
01:03:42,120 --> 01:03:43,239
ครับ

858
01:03:43,240 --> 01:03:45,879
ถ้าเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้จริง

859
01:03:45,880 --> 01:03:48,640
ก็มีโอกาสสูงมากที่เธอจะยังมีชีวิตครับ

860
01:03:50,520 --> 01:03:51,520
ว้าว

861
01:03:52,040 --> 01:03:53,160
บ้ามากเลย

862
01:03:54,440 --> 01:03:59,000
เราคิดว่าคนคนนี้คือผู้ต้องสงสัยหลัก
และเราต้องหาตัวไอ้ชั่วนี่ให้เจอ

863
01:04:01,200 --> 01:04:05,199
ทุกสิ่งที่เขาบอกมามันตรงเป๊ะหมด

864
01:04:05,200 --> 01:04:07,400
ทอมส่งรูปพวกเขามาให้

865
01:04:12,720 --> 01:04:15,359
นั่นคือเอ็มมานูเอล

866
01:04:15,360 --> 01:04:17,400
ไบรอัน เดวิด มิตเชลล์

867
01:04:25,360 --> 01:04:26,280
โทรศัพท์ผมดัง

868
01:04:27,440 --> 01:04:30,359
สิ่งแรกที่ผมทำคือ
หาชื่อไบรอัน เดวิด มิตเชลล์ในคอมพิวเตอร์

869
01:04:30,360 --> 01:04:32,519
และพบว่า… น่าแปลกใจเหมือนกัน

870
01:04:32,520 --> 01:04:35,919
คือเขาถูกจับข้อหาขโมยเบียร์
จากร้านอัลเบิร์ตสัน

871
01:04:35,920 --> 01:04:39,639
เลยโชคดีที่ทางร้าน
ได้ถ่ายรูปโพลารอยด์เขาเอาไว้

872
01:04:39,640 --> 01:04:41,760
ตอนที่จับกุมเขาข้อหาลักขโมย

873
01:04:46,400 --> 01:04:51,520
เขาแต่งตัวเหมือนนักเทศน์เคร่งศาสนาพเนจร

874
01:04:54,000 --> 01:04:56,800
เขาสวมเสื้อคลุมยาวและไว้เครายาว

875
01:04:59,080 --> 01:05:02,639
และเรื่องที่น่าตกใจเกี่ยวกับรูปถ่ายนั้นคือ

876
01:05:02,640 --> 01:05:05,640
เขาถูกจับกุมในช่วงเวลา
ที่เอลิซาเบธถูกลักพาตัวไป

877
01:05:07,480 --> 01:05:10,440
เท่ากับตำรวจจับตัวเขาได้แล้ว
แต่ก็ปล่อยตัวไป

878
01:05:12,440 --> 01:05:14,840
มันน่าหงุดหงิดมากนะ

879
01:05:16,560 --> 01:05:20,159
พอผมได้เห็นรูปเขา ผมก็รู้ตัวว่ารู้จักเขา

880
01:05:20,160 --> 01:05:23,000
ผมเจอกับเขาหลายครั้ง มาขอทาน

881
01:05:23,560 --> 01:05:27,879
และเขาก็มีผู้หญิงคนนึงอยู่ด้วย
ซึ่งส่วนมากจะกอดตุ๊กตาไว้

882
01:05:27,880 --> 01:05:29,880
และมันประหลาดมาก

883
01:05:33,560 --> 01:05:37,919
ผมเลยทำใบปลิวมาแจกทั่วเมือง

884
01:05:37,920 --> 01:05:42,200
มีรูปเขาอยู่สามสี่รูป
"ต้องการตัวมาสอบปากคำ"

885
01:05:44,680 --> 01:05:47,360
แล้วจู่ๆ ทั้งครอบครัวก็เดินเครื่องเต็มพิกัด

886
01:05:49,680 --> 01:05:52,360
เราเดินหน้าหาตัวชายคนนี้เต็มที่

887
01:05:54,760 --> 01:05:58,319
เริ่มมีเบาะแสเข้ามา
และเราก็สามารถแกะรอยไบรอัน

888
01:05:58,320 --> 01:06:00,840
ในช่วงสองสามปีหลังมานี้ได้

889
01:06:03,920 --> 01:06:06,960
เขาแต่งงานกับผู้หญิงคนหนึ่ง
ชื่อวันด้า บาร์ซี

890
01:06:09,560 --> 01:06:13,680
พวกเขาเดินทางด้วยเท้ามาด้วยกัน
รอบสหรัฐอเมริกา

891
01:06:14,200 --> 01:06:17,080
เทศนาคำสอนตามที่พวกเขาตีความ

892
01:06:20,200 --> 01:06:22,880
เขาเชื่อว่าตัวเอง
เป็นผู้เผยพระวจนะของพระเจ้า

893
01:06:23,440 --> 01:06:28,240
ในช่วงสองสามปีหลัง
เขาดูจะมีสภาพจิตใจที่รุนแรง

894
01:06:30,440 --> 01:06:33,560
อดีตภรรยาของไบรอัน มิตเชลล์โทรมา

895
01:06:34,720 --> 01:06:38,920
และเราก็คุยกันเรื่องไบรอันอยู่สองชั่วโมง

896
01:06:41,600 --> 01:06:44,080
เราพบว่าเขาเป็นคนอันตรายมาก

897
01:06:46,880 --> 01:06:49,079
เธอกลัวหนู

898
01:06:49,080 --> 01:06:51,919
เขาเลยฆ่าหนูมาจำนวนนึงแล้วใส่ไว้ในเตา

899
01:06:51,920 --> 01:06:54,480
พอเธอเปิดเตาออก ก็เจอกองหนูตายพวกนี้

900
01:06:56,000 --> 01:07:00,400
และเคยโดนข้อกล่าวหา
ว่าเขาล่วงละเมิดทางเพศเด็กด้วย

901
01:07:04,960 --> 01:07:08,680
แค่คิดว่าเอลิซาเบธต้องเจอกับอะไร
มันก็ใจสลายแล้วครับ

902
01:07:09,600 --> 01:07:12,319
เรามีจุดประสงค์เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น

903
01:07:12,320 --> 01:07:15,080
คือหาตัวเอลิซาเบธและพาเธอกลับบ้าน

904
01:07:18,680 --> 01:07:22,319
เรากำลังตามหาตัวเขา
ตอนนี้ไม่มีความปรานีแล้ว

905
01:07:22,320 --> 01:07:23,880
เราจะหาหมอนี่ให้เจอ

906
01:07:24,840 --> 01:07:27,399
เราเริ่มแจกจ่ายใบปลิวพวกนี้ไปทั่ว

907
01:07:27,400 --> 01:07:33,079
และลูกสาวผมคนนึงบอกว่า
เพื่อนเธอเคยเจอคนสวมชุมคลุมแบบนี้

908
01:07:33,080 --> 01:07:35,280
ที่ร้านชื่อซูเปอร์สลัด

909
01:07:37,280 --> 01:07:40,840
เราเลยไปที่นั่นแล้วคุยกับบริกรคนนึง

910
01:07:42,240 --> 01:07:45,679
"เราคิดว่าคนคนนี้อาจเอาตัวเอลิซาเบธไป"

911
01:07:45,680 --> 01:07:47,959
และเธอบอกว่า
"ใช่ พวกคนแต่งตัวแบบพระเจ้า"

912
01:07:47,960 --> 01:07:51,320
"พวกนั้นเข้ามาที่ร้าน และก็มีกันสามคน"

913
01:07:54,600 --> 01:07:56,360
"และหนึ่งในนั้นเป็นเด็กผู้หญิง"

914
01:07:58,480 --> 01:07:59,840
พวกเขาเอาผ้าคลุมเธอไว้

915
01:08:00,760 --> 01:08:04,120
แต่ถ้าจะกินอาหาร ผ้าคลุมก็จะหล่นลงมาบ้าง

916
01:08:05,280 --> 01:08:09,680
และเธอบอกว่า
"ทอม… นั่นน่าจะใช่เอลิซาเบธนะ"

917
01:08:10,760 --> 01:08:15,320
และเอ่อ… มันเหมือนผมโดนอัด

918
01:08:16,480 --> 01:08:20,080
ผมล้มลงคุกเข่าบอกว่า
"พระเจ้า เธอยังไม่ตาย"

919
01:08:28,120 --> 01:08:31,040
สาธารณชนคือแหล่งข่าวอันยิ่งใหญ่

920
01:08:33,640 --> 01:08:36,920
มีคนมากมายที่เคยเห็นเขา

921
01:08:40,000 --> 01:08:42,080
เราเจอปาร์ตี้ที่พวกเขาเคยไป

922
01:08:44,680 --> 01:08:46,600
คิดแล้วขนลุกเลย

923
01:08:47,280 --> 01:08:49,840
แต่คุณไม่เคยคิดว่านั่นจะเป็นการลักพาตัว

924
01:08:51,320 --> 01:08:56,480
ผมรู้สึกโง่มาก เหมือนคนตาบอด

925
01:08:59,160 --> 01:09:01,520
เราเข้าใกล้แสงที่ปลายอุโมงค์ขึ้นเรื่อยๆ

926
01:09:03,640 --> 01:09:05,760
เธอยังอยู่ เธอยังไม่ตาย

927
01:09:09,240 --> 01:09:13,640
ไม่มีรายงานการพบเห็นเขาที่ยืนยันได้เลย
ตั้งแต่ตุลาคม

928
01:09:14,760 --> 01:09:16,200
(ซอลต์เลกซิตี)

929
01:09:17,280 --> 01:09:20,560
(ซานดิเอโก)

930
01:09:22,520 --> 01:09:25,999
(มีนาคม 2003)

931
01:09:26,000 --> 01:09:29,600
(เก้าเดือนหลังการลักพาตัว)

932
01:09:31,840 --> 01:09:37,840
พวกเขามาตั้งฐานกันตรงจุดเล็กๆ
นอกซานดิเอโกชื่อเลกไซด์

933
01:09:39,040 --> 01:09:43,200
และฉันถูกขังไว้ที่ค่ายนี้พักหนึ่งเลย

934
01:09:50,360 --> 01:09:52,240
การถูกข่มขืนมันเลวร้ายมาก

935
01:09:53,600 --> 01:09:57,640
แต่บางครั้งฉันก็สงสัยว่า
การต้องทนฟังเขาอาจจะแย่กว่าอีก

936
01:10:00,920 --> 01:10:04,599
เขาพล่ามไม่หยุดว่าตัวเองพิเศษแค่ไหน

937
01:10:04,600 --> 01:10:09,919
ว่าเรื่องทั้งหมดนี้มันยากแค่ไหน
ว่าในสถานการณ์รูปแบบอื่น

938
01:10:09,920 --> 01:10:13,319
คงเป็นเรื่องผิดมหันต์
และเขาไม่ได้อยากทำมันเลย

939
01:10:13,320 --> 01:10:15,960
แต่เขาต้องทำเพราะพระเจ้าสั่งให้เขาทำ

940
01:10:19,280 --> 01:10:23,359
คืนหนึ่งเขาก็เริ่มพูด
ถึงสถานที่ที่พวกเขาจะไปกัน

941
01:10:23,360 --> 01:10:27,879
เมืองอย่างนิวยอร์ก บอสตัน
ไกลจากฝั่งตะวันตก

942
01:10:27,880 --> 01:10:32,119
และฉันจำได้ว่านั่งอยู่ตรงนั้น
ฟังพวกเขาคุยกัน

943
01:10:32,120 --> 01:10:36,480
และคิดว่า ถ้าเราไปเมืองใหญ่เมืองอื่นๆ

944
01:10:37,160 --> 01:10:39,360
ฉันว่าต้องไม่มีใครหาฉันเจอแน่

945
01:10:42,400 --> 01:10:44,680
ฉันก็เลยร่วมวงด้วย

946
01:10:46,320 --> 01:10:48,600
"หนูรู้สึกแบบนี้นะ"

947
01:10:49,320 --> 01:10:53,680
"หนูว่า… เราน่าจะ…

948
01:10:54,920 --> 01:10:57,560
กลับไปที่ซอลต์เลก"

949
01:10:59,000 --> 01:11:03,120
"และหนูรู้ว่าพระเจ้าไม่ได้พูดกับหนู

950
01:11:03,720 --> 01:11:06,359
แต่หนูรู้ว่าถ้าคุณถามพระองค์ดู

951
01:11:06,360 --> 01:11:09,719
พระองค์จะยืนยันได้แน่
ว่านี่เป็นเส้นทางที่ถูกต้องไหม

952
01:11:09,720 --> 01:11:16,680
เพราะคุณคือข้ารับใช้ของพระองค์
และคุณคือผู้เผยพระวจนะของพระองค์"

953
01:11:19,000 --> 01:11:22,280
แล้วเขาก็หันมาหาฉันแบบ "แหม"

954
01:11:23,160 --> 01:11:26,359
"พระเจ้าเริ่มเข้าถึงเธอแล้วสินะ"

955
01:11:26,360 --> 01:11:29,800
"ในเมื่อเธอรู้แล้วว่าตัวเองว่างเปล่าแค่ไหน

956
01:11:31,560 --> 01:11:33,680
เราจะกลับไปที่ซอลต์เลกกัน"

957
01:11:34,600 --> 01:11:37,439
(วันที่ 12 มีนาคม)

958
01:11:37,440 --> 01:11:41,359
หากคุณช่วยเราหาตัว
ไบรอัน เดวิด มิตเชลล์มาสอบปากคำได้

959
01:11:41,360 --> 01:11:45,720
กรุณาโทรหาเราที่ 1-800-ไครม์-ทีวี

960
01:11:48,720 --> 01:11:53,680
เราลงรถบัสที่แซนดี้
ซึ่งอยู่ทางใต้ของซอลต์เลก

961
01:11:55,160 --> 01:11:56,600
ฉันปลอมตัว

962
01:11:57,160 --> 01:12:01,280
และเอ็มมานูเอลบอกว่า
เขาจะพาฉันกลับขึ้นไปบนภูเขา

963
01:12:02,120 --> 01:12:06,400
และฉันจะไม่ได้รับอนุญาตให้ลงมาอีก

964
01:12:08,880 --> 01:12:09,919
911 ครับ

965
01:12:09,920 --> 01:12:14,040
ถ้าฉันเห็นเอ็มมานูเอลที่เขาตามหากันนี่
ต้องติดต่อใครคะ

966
01:12:18,280 --> 01:12:22,080
ปี 2003 ผมเป็นเจ้าหน้าที่สายตรวจ
ในกรมตำรวจแซนดี้ซิตี

967
01:12:23,280 --> 01:12:26,759
ผมได้ยินวิทยุสายตรวจ
เปิดเสียงคนโทรเข้ามา

968
01:12:26,760 --> 01:12:29,359
แจ้งว่าอาจพบเห็นตัวเอลิซาเบธ สมาร์ท

969
01:12:29,360 --> 01:12:31,480
เป็นคนสามคนเดินบนถนนสเตต

970
01:12:33,400 --> 01:12:36,519
แน่นอนว่าเราเคยได้รับแจ้งมาเยอะ
ในช่วงหลายเดือนนั้น

971
01:12:36,520 --> 01:12:38,639
และทั้งหมดเป็นความเข้าใจผิด

972
01:12:38,640 --> 01:12:43,280
ดังนั้นเอาจริงๆ แล้ว
ผมก็ค่อนข้างลังเลว่านี่จะเป็นจริงหรือไม่

973
01:12:45,040 --> 01:12:47,120
เราเริ่มเดินบนทางเท้า

974
01:12:49,520 --> 01:12:52,159
มีรถตำรวจเข้ามาจอดเทียบข้างๆ เรา

975
01:12:52,160 --> 01:12:54,480
แล้วก็มีรถตำรวจมาเพิ่มอีก

976
01:12:56,760 --> 01:13:00,160
และเจ้าหน้าที่ก็เริ่มสอบปากคำผู้คุมตัวฉัน

977
01:13:00,920 --> 01:13:03,960
ทั้งสามคนบอกว่าพวกเขาไม่มีบัตรประจำตัวใดๆ

978
01:13:05,120 --> 01:13:06,800
พวกเขาเป็นผู้ส่งสารจากพระเจ้า

979
01:13:08,560 --> 01:13:12,920
เด็กสาวกำลังปลอมตัวอยู่อย่างแน่นอน
เธอสวมวิกน่าเกลียด

980
01:13:13,920 --> 01:13:17,440
คำตอบของเธอไม่สมเหตุสมผล
บอกได้เลยว่าเธอประหม่ามาก

981
01:13:17,960 --> 01:13:20,799
เราเลยนำตัวเด็กสาวมาที่นี่

982
01:13:20,800 --> 01:13:24,360
แยกตัวทุกคนออกห่างจากกันสิบหลา

983
01:13:25,640 --> 01:13:29,080
เจ้าหน้าที่คนนี้เขาดึงดันจะซักถามต่อ

984
01:13:29,680 --> 01:13:32,279
"มีเด็กหญิงคนนึง เธอหายตัวไปนานมาก"

985
01:13:32,280 --> 01:13:35,039
"ครอบครัวยังไม่หมดหวัง
หนูไม่อยากกลับบ้านเหรอ"

986
01:13:35,040 --> 01:13:36,800
และแน่นอนว่าฉันอยากกลับ

987
01:13:38,400 --> 01:13:41,799
แต่ผู้คุมตัวฉันก็อยู่ตรงนั้นเอง

988
01:13:41,800 --> 01:13:43,080
ฉันกลัวมาก

989
01:13:44,760 --> 01:13:48,600
ฉันอยากได้คำตอบที่มันจะปลอดภัยกว่านี้

990
01:13:49,360 --> 01:13:52,439
และผมก็บอกว่า "เห็นแก่ประเทศชาติ

991
01:13:52,440 --> 01:13:56,080
และเห็นแก่ครอบครัวหนูนะ
แค่บอกมาว่าหนูคือเอลิซาเบธ"

992
01:13:57,840 --> 01:14:00,279
แล้วเธอก็มองผมและบอกว่า "เป็นตามที่เจ้าว่า"

993
01:14:00,280 --> 01:14:02,160
ผมไม่เคยได้ยินอะไรพวกนั้นมาก่อน

994
01:14:03,160 --> 01:14:05,320
แต่ผมบอก "ถือว่าใช่แล้วกันนะ"

995
01:14:06,680 --> 01:14:10,000
แล้วเราก็เอาตัวเธอขึ้นรถ
ของเจ้าหน้าที่โจนส์ไป

996
01:14:13,920 --> 01:14:15,920
ตอนนั้นเธอก็เริ่มร้องไห้

997
01:14:26,840 --> 01:14:30,359
ผมได้รับโทรศัพท์ "รีบมาให้เร็วที่สุด"

998
01:14:30,360 --> 01:14:35,120
"อย่าหยุด ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น
แค่มาที่นี่ก็พอ"

999
01:14:39,080 --> 01:14:41,000
แล้วผมก็ไปถึงที่นั่น

1000
01:14:41,520 --> 01:14:43,440
ผมเดินผ่านประตูนี้ไป

1001
01:14:44,200 --> 01:14:48,399
และก็มีเจ้าหน้าที่ยืนเรียงกันอยู่

1002
01:14:48,400 --> 01:14:52,159
และพอผมเดินผ่านไป พวกเขาก็จะพูดว่า

1003
01:14:52,160 --> 01:14:55,879
"ขอพระเจ้าอวยพร คุณสมาร์ท
เราหวังว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย"

1004
01:14:55,880 --> 01:14:57,999
และคำพูดต่างๆ นานา

1005
01:14:58,000 --> 01:15:02,080
ผมเดินไปจนสุดทางแล้วเลี้ยวไป
และก็เจอคอร์ดอน พาร์กส์

1006
01:15:03,200 --> 01:15:06,400
และคอร์ดอนบอกผมว่า "เอ็ด

1007
01:15:07,440 --> 01:15:10,080
เราคิดว่าเราเจอตัวเอลิซาเบธแล้ว"

1008
01:15:16,800 --> 01:15:21,400
ผมแค่แบบ… เป็นบ้าไปเลย

1009
01:15:22,880 --> 01:15:25,560
และเราเปิดประตูสีเหลืองไป

1010
01:15:29,440 --> 01:15:32,280
และมีเด็กสาวคนหนึ่งบนโซฟา

1011
01:15:34,480 --> 01:15:41,160
ไม่ใช่เด็กสาวคนเดิม
กับที่จากผมไปเมื่อเก้าเดือนก่อน

1012
01:15:42,000 --> 01:15:44,039
ตอนนั้นเธอเป็นแค่เด็กหญิง

1013
01:15:44,040 --> 01:15:47,719
และที่อยู่หน้าผมตอนนี้เป็นเด็กสาวแล้ว

1014
01:15:47,720 --> 01:15:52,599
หน้าเธอโดนแดดเผา บวม

1015
01:15:52,600 --> 01:15:55,120
ผมเธอถูกถักเปียเก็บไว้

1016
01:15:56,880 --> 01:15:59,839
สมองผมคิดสรตะไปหมด

1017
01:15:59,840 --> 01:16:04,400
และผมบอก "เอลิซาเบธ นั่นลูกจริงๆ เหรอ"

1018
01:16:07,960 --> 01:16:10,280
แล้วเธอก็ตอบว่า "ค่ะพ่อ"

1019
01:16:14,360 --> 01:16:18,760
และผมก็กอดปาฏิหาริย์ไว้ในอ้อมแขน

1020
01:16:23,080 --> 01:16:24,599
ฉันใช้เวลาครู่หนึ่งกว่าจะตอบโต้ได้

1021
01:16:24,600 --> 01:16:27,160
เพราะฉันคิดว่าตัวเองจะเจอปัญหา

1022
01:16:29,040 --> 01:16:34,599
แต่ในที่สุดแล้วพ่อก็มา
และพ่อจะต้องปกป้องฉันแน่

1023
01:16:34,600 --> 01:16:38,399
และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พ่อจะไม่ทอดทิ้งฉัน

1024
01:16:38,400 --> 01:16:40,480
และทุกอย่างจะเรียบร้อย

1025
01:16:46,840 --> 01:16:49,719
ฉันจำได้ว่าถูกเรียกตัวจากโรงเรียน

1026
01:16:49,720 --> 01:16:53,760
พี่ชายฉัน ชาร์ลส
บอกว่าตำรวจเจอตัวเอลิซาเบธแล้ว

1027
01:16:55,000 --> 01:17:00,200
มันรู้สึกตื่นเต้น มีความสุข

1028
01:17:02,080 --> 01:17:05,640
แค่รู้สึกทึ่งกับช่วงเวลานั้น
ว่าพี่อยู่ที่นี่จริงๆ

1029
01:17:06,800 --> 01:17:11,560
ฉันจำได้ว่าตื่นเต้นมากที่ได้เจอพี่และน้องๆ

1030
01:17:12,240 --> 01:17:16,680
แม่ฉันเอามือโอบหน้าฉันไว้
แล้วเราก็ร้องไห้กัน

1031
01:17:26,720 --> 01:17:28,800
ผมอยากตะโกนออกมาดังๆ

1032
01:17:30,800 --> 01:17:34,799
บอกไม่ถูกเลยว่าผมซาบซึ้งกับช่วงเวลานั้นแค่ไหน

1033
01:17:34,800 --> 01:17:37,440
ที่ได้ยินว่าเราพบเธอแล้ว

1034
01:17:40,000 --> 01:17:41,000
มันจบแล้ว

1035
01:17:45,280 --> 01:17:46,920
ได้เจอครอบครัวอีกครั้ง

1036
01:17:51,040 --> 01:17:54,879
มันเตือนใจฉันว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้น

1037
01:17:54,880 --> 01:17:59,000
ไม่ได้พรากเอาคุณค่าในตัวฉันไปเลย แบบ…

1038
01:18:01,080 --> 01:18:04,920
ปีศาจพวกนั้นไม่มีทางพรากมันไปได้

1039
01:18:11,960 --> 01:18:16,039
ปาฏิหาริย์ของยูทาห์ครับ
เอลิซาเบธ สมาร์ทยังมีชีวิตหลังหายไปเก้าเดือน

1040
01:18:16,040 --> 01:18:19,279
{\an8}เอลิซาเบธ สมาร์ทวัย 15 ปี
ถูกพบตัวแล้วในวันนี้

1041
01:18:19,280 --> 01:18:22,079
280 วันหลังจากที่เธอถูกลักพาตัวไป

1042
01:18:22,080 --> 01:18:24,999
- เหมือนกลับมาจากความตาย
- เรื่องราวที่ก้าวข้ามทุกอุปสรรค

1043
01:18:25,000 --> 01:18:27,719
{\an8}คนมากมายทั่วประเทศต่างน้ำตาไหลพราก

1044
01:18:27,720 --> 01:18:30,000
ทุกคนต่างปลื้มใจในซอลต์เลกซิตี

1045
01:18:30,600 --> 01:18:33,480
เรื่องจริงครับ

1046
01:18:36,360 --> 01:18:38,159
ทุกคนช่วยกัน ทุกคนสวดภาวนา

1047
01:18:38,160 --> 01:18:42,239
เราขอขอบคุณทุกคนที่ช่วยค้นหา
ทุกคนที่ช่วยเรา

1048
01:18:42,240 --> 01:18:43,599
ในประวัติศาสตร์โลกเรานี้

1049
01:18:43,600 --> 01:18:46,759
ผมว่าไม่มีเด็กคนไหนที่มีคนสวดภาวนาให้
มากเท่าเอลิซาเบธ สมาร์ทแล้ว

1050
01:18:46,760 --> 01:18:48,919
เราขอขอบคุณที่ตอบรับคำภาวนาเหล่านั้น

1051
01:18:48,920 --> 01:18:50,000
ขอบคุณค่ะ

1052
01:18:50,520 --> 01:18:52,920
แมรี แคเธอรีนคือฮีโร่

1053
01:19:00,480 --> 01:19:03,040
ฉันจำได้ว่าตื่นเต้นมากที่ได้กลับบ้าน

1054
01:19:04,640 --> 01:19:07,039
คืนนั้นฉันตื่นขึ้นมาหลายครั้ง

1055
01:19:07,040 --> 01:19:10,359
และพ่อกับแม่ก็ยืนมองฉันอยู่

1056
01:19:10,360 --> 01:19:12,040
ดูให้แน่ใจว่าฉันยังอยู่ที่นั่น

1057
01:19:17,360 --> 01:19:21,760
โทรศัพท์ผมดังขึ้น สายสืบคนหนึ่งบอกว่า
"คอรี่ พวกเขาเจอเธอแล้ว"

1058
01:19:22,600 --> 01:19:27,280
ความรู้สึกโล่งใจนี่มันเหนือจริงมาก

1059
01:19:28,840 --> 01:19:34,200
ผมติดรถไปกับทีมข่าวซีบีเอสขึ้นไปบนค่าย

1060
01:19:40,080 --> 01:19:45,520
ผมยืนอยู่ตรงนั้นแล้วแบบ… รู้สึกแย่

1061
01:19:51,080 --> 01:19:57,599
และผมรู้สึกว่า… เราทำให้เธอผิดหวัง
เพราะหาเธอไม่เจอให้เร็วกว่านี้

1062
01:19:57,600 --> 01:20:00,120
และน่าจะช่วยให้เธอเจ็บปวดน้อยลงได้

1063
01:20:01,320 --> 01:20:05,759
ในฐานะผู้รักษากฎหมายแล้ว
เราต้องยอมรับเราไม่ได้ตัดสินใจถูกทุกครั้ง

1064
01:20:05,760 --> 01:20:08,320
และเราก็ไม่ได้อ้างว่าเราถูกด้วย

1065
01:20:09,360 --> 01:20:12,719
โชคดีที่ครอบครัวเธอลงมือสวนทาง

1066
01:20:12,720 --> 01:20:17,040
จากที่กรมตำรวจบอก
แล้วเผยแพร่ภาพสเก็ตช์ออกไป

1067
01:20:23,200 --> 01:20:26,720
นี่เป็นคดีที่มีคนที่ประหลาดที่สุดที่ผมเคยเจอเลย

1068
01:20:30,120 --> 01:20:32,159
ผมไม่เคยโกหกอะไรทั้งนั้น ผมแค่บอกว่า…

1069
01:20:32,160 --> 01:20:35,079
งั้นก็บอกความจริงมา
ทำไมเอลิซาเบธถึงไปอยู่กับคุณได้

1070
01:20:35,080 --> 01:20:36,439
บอกความจริงมาเดี๋ยวนี้

1071
01:20:36,440 --> 01:20:39,079
เธอถูกส่งมาให้เราด้วยพลังของพระเจ้า

1072
01:20:39,080 --> 01:20:41,039
ทุกครั้งที่เราใกล้จะทำให้เขา

1073
01:20:41,040 --> 01:20:44,399
ยอมรับสารภาพความผิดทางอาญา

1074
01:20:44,400 --> 01:20:47,119
เขาก็จะกลับไปพูดอ้อมโลก

1075
01:20:47,120 --> 01:20:49,039
- ผมคือข้ารับใช้พระเจ้า
- ไม่น่ะ

1076
01:20:49,040 --> 01:20:51,639
และทำแต่สิ่งที่ได้รับคำสั่งมาเท่านั้น

1077
01:20:51,640 --> 01:20:53,239
ผมว่าเขาเจ้าเล่ห์มาก

1078
01:20:53,240 --> 01:20:55,200
จงถอยไปเสีย ซาตาน!

1079
01:20:56,240 --> 01:20:58,639
จงถอยไปเสีย ซาตาน!

1080
01:20:58,640 --> 01:21:01,279
ผมไม่ใช่ซาตาน ผมอยู่ตรงนี้
ผมชื่อคอร์ดอน พาร์กส์

1081
01:21:01,280 --> 01:21:03,319
จงถอยไปเสีย ซาตาน!

1082
01:21:03,320 --> 01:21:05,279
และผมแค่ต้องการคำอธิบายที่มีเหตุผล

1083
01:21:05,280 --> 01:21:07,480
จงถอยไปเสีย ซาตาน!

1084
01:21:08,320 --> 01:21:11,200
ไบรอัน เดวิด มิตเชลล์เป็นพวกใคร่เด็กชั่วร้าย

1085
01:21:11,800 --> 01:21:15,799
ที่ใช้พระเจ้ามาอ้างความชอบธรรมให้ตัวเอง

1086
01:21:15,800 --> 01:21:18,040
และเขาทำได้ทุกอย่าง

1087
01:21:19,000 --> 01:21:21,599
ผมว่าเขาไม่ได้ป่วยทางจิตเลย

1088
01:21:21,600 --> 01:21:25,120
ผมว่าเขาเล่นละครว่ามีปัญหาทางจิต
และมันก็ได้ผล

1089
01:21:26,800 --> 01:21:30,600
ผู้พิพากษาศาลแขวงเลื่อนการพิจารณาคดี
ออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า

1090
01:21:34,640 --> 01:21:37,240
คดีนี้มันน่าหงุดหงิดมาก

1091
01:21:38,880 --> 01:21:42,600
แต่มันทำให้เอลิซาเบธมีเวลา

1092
01:21:44,240 --> 01:21:46,240
เวลาเยียวยาตัวเอง

1093
01:21:51,320 --> 01:21:53,200
- สวัสดี
- สวัสดีค่ะ

1094
01:21:58,600 --> 01:22:01,919
แน่นอนว่าครอบครัวฉันเป็นห่วงมาก

1095
01:22:01,920 --> 01:22:05,799
ที่จะพยายามช่วยให้ฉันเดินหน้าต่อ

1096
01:22:05,800 --> 01:22:09,160
และกอบเอาเศษที่แตกสลายกลับมา

1097
01:22:11,520 --> 01:22:14,519
แต่พอฉันกลับมา ฉันกลัวผู้ชายมาก

1098
01:22:14,520 --> 01:22:17,599
ฉันกลัวอะไรหลายอย่าง

1099
01:22:17,600 --> 01:22:21,719
และฉันไม่เคยได้ยินใครพูดถึง

1100
01:22:21,720 --> 01:22:23,879
การถูกข่มขืนหรือถูกล่วงละเมิดเลย

1101
01:22:23,880 --> 01:22:27,079
คือมันไม่ใช่บทสนทนาทั่วๆ ไป

1102
01:22:27,080 --> 01:22:30,999
ฉันเลยรู้สึกละอายใจ
และอับอายมากกับสิ่งที่เกิดขึ้น

1103
01:22:31,000 --> 01:22:32,960
ทั้งที่รู้ว่าไม่ใช่ความผิดตัวเอง

1104
01:22:33,960 --> 01:22:37,199
มันง่ายที่จะคิดว่า "ฉันน่าจะวิ่งหนี
น่าจะทำแบบนั้น น่าจะทำแบบนี้"

1105
01:22:37,200 --> 01:22:41,200
น่าเสียดายนะที่เราไม่มีฮาร์ปลูกอยู่ที่นี่ด้วย

1106
01:22:42,520 --> 01:22:43,559
โธ่เอ๊ย

1107
01:22:43,560 --> 01:22:45,599
เราได้เจอกันบ่อยแค่ไหนเชียวล่ะ

1108
01:22:45,600 --> 01:22:47,639
อยากให้ฉันเล่นฮาร์ปพื้นบ้านไหม

1109
01:22:47,640 --> 01:22:50,999
ถึงตาพี่เล่นฮาร์ปพื้นบ้านบ้างแล้วล่ะ
ฉันโดนให้เล่นตลอดเลย

1110
01:22:51,000 --> 01:22:53,919
- นั่นฟิชแอนด์ชิปส์เหรอ
- ใช่ มีฟิชแอนด์ชิปส์ด้วย

1111
01:22:53,920 --> 01:22:57,439
ตอนเอลิซาเบธกลับมาบ้าน
มันเป็นช่วงเวลาแห่งความสุข

1112
01:22:57,440 --> 01:23:03,359
แต่การจะพยายามกลับสู่สภาวะปกติ
ก็เป็นเรื่องยากมากเหมือนกัน

1113
01:23:03,360 --> 01:23:05,080
แต่สภาวะปกติคืออะไร

1114
01:23:05,920 --> 01:23:08,960
แน่นอนว่าเราทำหลายอย่างด้วยกัน

1115
01:23:12,720 --> 01:23:17,120
แม่ฉันมีส่วนสำคัญ
ในการช่วยฉันรับมือกับสิ่งที่เกิดขึ้น

1116
01:23:18,760 --> 01:23:21,960
แต่ตอนนี้แม่อยากทิ้งมันไว้ในอดีต

1117
01:23:23,480 --> 01:23:28,079
อีกคริสต์มาสนึงที่ฉันได้ตุ๊กตาน่ารักๆ เยอะมาก

1118
01:23:28,080 --> 01:23:30,439
แล้วพี่ก็โยนมันใส่ถุงหมด

1119
01:23:30,440 --> 01:23:33,599
ใช่ แต่ถ้าเธอย้อนไปนิดนึงนะ

1120
01:23:33,600 --> 01:23:37,079
แม่บอกว่าห้ามเราทำอะไรทั้งนั้น
จนกว่าห้องจะเรียบร้อย

1121
01:23:37,080 --> 01:23:38,960
ก็ฉันไม่มีทางเลือกไง

1122
01:23:40,240 --> 01:23:43,559
ฉันรู้สึกว่าสิ่งที่ช่วยได้มากที่สุดจริงๆ

1123
01:23:43,560 --> 01:23:46,640
คือการได้ใช้เวลากับครอบครัว

1124
01:23:50,200 --> 01:23:54,480
แต่คดีก็กินเวลาล่วงไปหลายปีมาก

1125
01:23:56,040 --> 01:23:57,839
(ปี 2003)

1126
01:23:57,840 --> 01:24:00,520
เหมือนระบบยุติธรรมกำลังเล่นงานฉัน

1127
01:24:02,000 --> 01:24:06,040
และฉันก็คิดว่านี่มันดำเนินมาเกือบสิบปีแล้ว
มันต้องจบซะที

1128
01:24:07,600 --> 01:24:09,159
ฉันไม่สนว่าต้องทำยังไง

1129
01:24:09,160 --> 01:24:12,719
ฉันไม่สนว่าต้องไปนั่งในห้องพิจารณาคดีทุกวัน
เป็นเวลาหลายเดือน

1130
01:24:12,720 --> 01:24:15,600
ถ้ามันจะทำให้เรื่องนี้จบได้ ฉันก็ยินดีทำ

1131
01:24:16,200 --> 01:24:17,479
(วันที่ 10 พฤศจิกายน 2010)

1132
01:24:17,480 --> 01:24:21,279
เอลิซาเบธ สมาร์ท
ให้การอย่างกล้าหาญและชัดเจน

1133
01:24:21,280 --> 01:24:22,920
ถึงเรื่องเจ็บปวดน่าสยดสยองที่เธอพบ

1134
01:24:27,000 --> 01:24:29,959
ฉันไม่อยากเจอหน้าเขา

1135
01:24:29,960 --> 01:24:32,439
แต่ในขณะเดียวกัน ถ้าเขาถูกปล่อยตัวไป

1136
01:24:32,440 --> 01:24:35,240
เขาต้องออกไปทำร้ายเด็กสาวคนอื่นอีกแน่

1137
01:24:36,480 --> 01:24:39,720
และในที่สุดเมื่อคำตัดสินออกมา

1138
01:24:40,600 --> 01:24:43,359
ว่าเขาผิดจริง ฉันนี่แบบ…

1139
01:24:43,360 --> 01:24:47,200
มันเหมือนกับว่า "ซะทีเถอะ ขอบคุณพระเจ้า"

1140
01:24:48,040 --> 01:24:51,520
"มันจบแล้ว และฉันทิ้งมันไว้ในอดีตได้แล้ว"

1141
01:24:53,320 --> 01:24:56,879
ฉันตื่นเต้นมากที่ได้ยืนอยู่ตรงหน้า
ประชาชนอเมริกาในวันนี้

1142
01:24:56,880 --> 01:24:58,599
และมอบความหวังให้เหยื่อรายอื่นๆ

1143
01:24:58,600 --> 01:25:00,760
เรามีสิทธิ์ออกมาพูด
และเราจะได้รับความยุติธรรม

1144
01:25:01,200 --> 01:25:04,119
(ไบรอัน เดวิด มิตเชลล์ถูกตัดสินว่า
มีความผิดฐานลักพาตัว)

1145
01:25:04,120 --> 01:25:07,519
(โยกย้ายตัวผู้เยาว์ข้ามเขตรัฐ
เพื่อกระทำการทางเพศ)

1146
01:25:07,520 --> 01:25:12,880
(เขาถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต
โดยไม่มีสิทธิ์ขอทัณฑ์บน)

1147
01:25:13,680 --> 01:25:15,639
(วันด้า บาร์ซีรับสารภาพข้อหาลักพาตัว)

1148
01:25:15,640 --> 01:25:18,599
(และโยกย้ายตัวผู้เยาว์ข้ามเขตรัฐ
เพื่อกระทำการทางเพศ)

1149
01:25:18,600 --> 01:25:21,679
(เธอถูกตัดสินจำคุก 15 ปี)

1150
01:25:21,680 --> 01:25:24,760
(เธอได้รับการปล่อยตัวในปี 2018)

1151
01:25:28,360 --> 01:25:33,000
ฉันเคยนั่งคิดว่า
ชีวิตฉันจะเป็นยังไงถ้าไม่เคยถูกลักพาตัว

1152
01:25:35,280 --> 01:25:38,599
ฉันมักจะฝันว่าจะเจอใครสักคนที่รักฉัน

1153
01:25:38,600 --> 01:25:40,320
ตามหาคนที่ฉันรัก

1154
01:25:42,000 --> 01:25:42,920
และ…

1155
01:25:43,720 --> 01:25:47,080
และมันก็เป็นจริง ฉันเจอคนนั้นจริงๆ

1156
01:25:48,600 --> 01:25:52,000
แล้วเราก็แต่งงานกัน และมีครอบครัวด้วยกัน

1157
01:25:57,040 --> 01:26:01,800
พอเวลาผ่านไป
ฉันก็เริ่มออกมาพูดเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น

1158
01:26:04,440 --> 01:26:07,639
ฉันแค่รู้สึกว่ามันต้องเกิดประโยชน์

1159
01:26:07,640 --> 01:26:10,520
มันต้องสร้างสิ่งดีๆ ให้กับโลกนี้บ้าง

1160
01:26:11,120 --> 01:26:13,239
แต่เราทุกคนต้องเลือก

1161
01:26:13,240 --> 01:26:17,439
เราเลือกที่จะอยู่บนเตียงและดึงผ้าห่มคลุมตัวไว้

1162
01:26:17,440 --> 01:26:19,560
{\an8}หรือเลือกที่จะก้าวต่อไป

1163
01:26:23,800 --> 01:26:26,999
ฉันสามารถพูดถึงเรื่องที่ทำร้ายฉัน

1164
01:26:27,000 --> 01:26:30,720
เรื่องที่ก้าวข้ามมันได้ยากลำบาก

1165
01:26:31,440 --> 01:26:35,239
ฉันอยากให้ผู้รอดชีวิตรู้ว่า
พวกเขาไม่มีอะไรต้องอาย

1166
01:26:35,240 --> 01:26:37,279
ฉันอยากให้พวกเขารู้ว่า
พวกเขาไม่ได้อยู่ตามลำพัง

1167
01:26:37,280 --> 01:26:41,199
ว่าโลกนี้ยังมีคนอื่นที่เคยมีประสบการณ์แบบนี้

1168
01:26:41,200 --> 01:26:42,800
และจะเข้าใจคุณอยู่อีก

1169
01:26:45,440 --> 01:26:50,800
พอเวลาผ่านไป
ฉันก็เริ่มรู้ตัวว่าฉันแข็งแกร่งกว่าที่ฉันคิดไว้

1170
01:26:54,600 --> 01:26:55,960
มันใช้เวลานานมากค่ะ

1171
01:27:01,880 --> 01:27:04,080
ฉันมีทั้งวันที่ดีและวันร้ายๆ

1172
01:27:05,760 --> 01:27:10,120
แต่ฉันมีความสัมพันธ์กับตัวเองที่ดีขึ้น

1173
01:27:11,400 --> 01:27:13,559
เสียงในใจฉันเปลี่ยนจาก…

1174
01:27:13,560 --> 01:27:15,720
"เธอน่าจะทำแบบนั้นหรือน่าจะทำแบบนี้"

1175
01:27:16,320 --> 01:27:18,599
ไปเป็น "เธอจะผ่านมันไปได้"

1176
01:27:18,600 --> 01:27:20,880
"เธอทำได้ เธอแข็งแกร่ง ไปต่อนะ"

1177
01:27:25,720 --> 01:27:28,560
คุณจะรอดพ้นทุกอย่างที่เข้ามาในชีวิตได้

1178
01:27:34,320 --> 01:27:38,319
(มูลนิธิเอลิซาเบธ สมาร์ท
ยังคงมุ่งมั่นสร้างการเปลี่ยนแปลงทางสังคม)

1179
01:27:38,320 --> 01:27:41,560
(และสนับสนุนผู้รอดชีวิต
ในการต่อสู้กับความรุนแรงทางเพศ)

1180
01:27:42,080 --> 01:27:45,479
(หากคุณหรือคนที่คุณรู้จัก
เคยถูกล่วงละเมิดทางเพศ)

1181
01:27:45,480 --> 01:27:49,200
(หาข้อมูลและรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่
www.wannatalkaboutit.com)

1182
01:29:19,240 --> 01:29:24,720
คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร