Downloaded from YTS.LT
Chronione przez czerwone,
Official YIFY movies site: YTS.LT
czarne i zielone na skrzyżowaniu kluczem.
27.10.2019 R. CENTRUM KENNEDY'EGO NAGRODA MARKA TWAINA ZA AMERYKAŃSKI HUMOR
Byłem wrażliwym dzieckiem.
Byłem wrażliwy, łatwo płakałem i bałem się walczyć na pięści.
Moja mama mawiała mi coś takiego, nie wiem, czy pamiętasz,
ale mówiłaś mi to więcej niż raz.
Mówiłaś: „Synu, czasami musisz być lwem,
żebyś mógł być barankiem, którym naprawdę jesteś”.
Mówię to jak lew.
NA ŻYWO Z STOLICY NASZEGO KRAJU
PULLING UP 10 PAŹDZIERNIKA
NIEMOŻLIWY DO POWSTRZYMANIA CZARNUCH
Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
Proszę, usiądźcie wszyscy.
Rozgośćcie się.
Mamy wiele do omówienia.
Muszę wam opowiedzieć, muszę opowiedzieć, jak powstał ten program.
Wiecie, że mieszkam w Ohio.
W styczniu kiedy te czarnuchy, Trump i Elon...
stworzyli ten cały DOGE i zlikwidowali wszystkie te rządowe stanowiska,
rynek nieruchomości w moim rodzinnym mieście spadł o 20 procent
w pierwszym kwartale. Nie chcę zabrzmieć jak biały.
Ale to oni, prawda?
A potem, kiedy ten czarnuch wysłał Gwardię Narodową do mojego miasta
i przejął departament policji od burmistrza,
miejscowym się to nie spodobało.
Ale potem mój gubernator Ohio wysłał naszą Gwardię Narodową
do mojego rodzinnego miasta.
Dzwonię do tych czarnuchów i mówię: „Zostaję”.
Bo te czarnuchy próbują zabrać czekoladę z Czekoladowego Miasta.
Powiedziałem: „Muszę wrócić, póki jeszcze pamiętam to miasto”.
A potem na Instagramie zobaczyłem protesty w Waszyngtonie.
Biali krzyczeli: „Nie na naszych ulicach!”.
Pomyślałem: już za późno.
Ci biali są nieugięci. „Nie na naszych cholernych ulicach, nie ma mowy”.
Ten czarnuch, Trump, mówił, jakby wychodził na kolację.
Tak nie jest.
Tak. Muszę wam powiedzieć prawdę.
To nie jedyne miasto, w którym tak jest.
Dzieje się tak w Kalifornii, w Oregonie,
w Illinois i w Memphis.
A czarnuchy w Memphis mogą tego potrzebować.
Nie wiem, czy byliście ostatnio w Memphis,
ale tamte czarnuchy ukradły już dwa czołgi Gwardii Narodowej,
więc już wiecie.
Przyjechałem tu wściekły, gotowy do walki, ale zauważyłem, że miasto
wyglądało na czyste. Muszę wam powiedzieć, że wyglądało na czyste.
O wiele lepiej niż ostatnim razem.
Dziś widziałem tylko jednego faceta srającego na ulicy.
Ale wiecie co? Miał torbę. Ten czarnuch posprzątał.
Czekałem, aż ktoś zrobi coś w sprawie bezdomnych.
Wiecie, co jest tu pojebane?
Jesteśmy stolicą kraju, a nikogo nawet nie obchodzą bezdomni.
Powiem wam prawdę. Mam wrażenie, że tylko ja się tym przejmuje.
Nie wiecie o tym, ale przez ostatnie dwa lata po cichu
pracowałem potajemnie z bezdomnymi w Waszyngtonie
i wydałem dwa miliony dolarów na mój projekt dotyczący bezdomnych.
Nie, nie klaszczcie mi.
Nie dałem im jeść ani nic takiego.
Po prostu nauczyłem ich tańczyć „Thrillera”.
Na Halloween czeka was wielka niespodzianka.
Przepraszam, że nie wróciłem wcześniej, ale byłem bardzo zajęty w Ohio.
Wiele osób pyta: „Co tam robisz?”.
Nie wiem, czy wiecie, ale to prawda.
Powiem wam, co robiłem. Miasto, w którym mieszkam
od 25 lat
w większości kupiłem.
Podoba mi się tam.
Ohio kocha Trumpa, ale to miasto jest jak mała wyspa
w morzu zwolenników Trumpa.
Wszyscy biali są tam biedni, ale to są
brudni hipisi i lubię ich.
Lubię tych białych.
Oni też mnie lubią. Wiecie, czego się nauczyłem o białych liberałach?
Pozwalają czarnym robić, co im się podoba,
dopóki nie kupisz większości ich miasta.
Nie podobało im się to.
Stali się bardzo podejrzliwi, ale wiecie co?
Nie winię ich.
Bo... Nie, naprawdę, bo słuchajcie, gdybym był biały,
a ludzie w tym mieście byliby czarni, wiecie, co by powiedzieli?
Powiedzieliby, że gentryfikuję miasto.
Ale nie ma słowa na to, co robię tym ludziom.
Wszystko należy do mnie, czarnuchu, wszystko.
W młodości byłem wściekły na białych, bo uważałem, że są niesprawiedliwi.
Teraz, gdy mam cały ten majątek, rozumiem ich. To fajna zabawa.
Dobrze jest podejść do białych i zapytać: „Czy powinniście tu być?”.
„Dzwonię na policję”. To fajna zabawa.
Posiadam tak wiele nieruchomości w tym mieście, i to prawda,
że ci biali myślą, że jestem odpowiedzialny za ich dobrobyt.
To absurdalne. Czarnuchu, nie jestem urzędnikiem państwowym.
Jestem kapitalistą.
Idę ulicą, zajmując się swoimi sprawami,
a oni zaczepiają mnie ze swoimi sprawami. „Dave!
Gratuluję zakupu całego cholernego miasta.
Ale musisz zacząć myśleć o budowie tanich mieszkań w okolicy”.
A ja odpowiadam: „Cóż, właściwie to, mistrzu, stać mnie na swój dom.
To brzmi jak twoje zmartwienie.
Bo na twój dom też mnie stać.
Jak będziesz chciał sprzedać, to daj znać. Zbieram całe miasto.
Zbieram całe to cholerne miasto”.
Nie wiem, skąd ci biedni biali mają pieniądze.
Ale nie tak dawno temu
ci skurwiele zbudowali zupełnie nową remizę strażacką.
Skąd wzięli te pieniądze? Pomyślałem: „Co to, kurwa, jest?”.
A wiecie, co zrobili? To prawdziwa rasistowska bzdura.
Próbowali sprzedać starą remizę strażacką
na aukcji, wiedząc, że będę poza miastem.
To jest popieprzone.
Ale na to jest już za późno.
Mam szpicli w całym mieście.
Nie mogli się doczekać, by mi powiedzieć. „Panie, panie, mam wiadomości, panie!”
A ja na to: „Co się dzieje?”.
Co ty mówisz? Remiza strażacka?”
Czarnuchu, kupiłem remizę strażacką.
Zmieniłem to miejsce w klub komediowo-muzyczny.
Bawimy się tam świetnie. Clipse tam byli. Wszyscy się tam bawimy.
Każdą znaną osobę, którą spotykam, proszę, żeby zagrała w tym klubie.
Spotkałem Micka Jaggera z Rolling Stones na imprezie.
Siadam i mówię: „Mick.
Mick, musisz przyjechać do Ohio i zagrać w moim klubie”.
I on się na to zgodził. Odpowiedział: „W porządku”.
Powiedział: „W porządku, lubię grać w klubach”.
Zapytał: „Ale opowiedz mi o tym mieście”.
Spytałem: „Co chcesz wiedzieć?”.
Spojrzał na mnie, no wiecie, jak Mick Jagger.
Zapytał: „Czy są tam dziewczyny?”.
Skłamałem mu prosto w twarz. Odpowiedziałem: „Tak”.
Wiedział, że coś jest nie tak. Powiedział: „Nie, nie”.
Daj spokój, Dave. Wiesz przecież, jakie dziewczyny mi się podobają”.
Odpowiedziałem: „Mick, nie wiem, jakie dziewczyny lubisz”.
Wtedy on powiedział: „Wiesz”.
Słyszałeś moją muzykę.
Czy są tam białe suki z brudnymi stopami?”.
Odpowiedziałem: „Mick, pokochasz to miejsce.
Mick, te suki zrobią kółko wokół publicznego basenu.
Brudne hipisowskie cipki.
Nie jestem uzależniony od narkotyków, nie?
Ale robię w show-biznesie, wiecie, o co mi chodzi?
Byłem na wszelkiego rodzaju imprezach. Powiem szczerze,
popalam trawkę, ale nie uważam jej za narkotyk.
Ale wiecie, jak wygląda show-biznes.
Byłem na imprezach z kokainą i z marihuaną,
byłem na wszystkich imprezach, tak było,
z tego, co widziałem.
Kokainowe dziwki są o wiele ładniejsze od palących trawę.
Patrzę na te od trawy i myślę:
„Cholera, spałaś w tych ciuchach?
Co z tobą?”
Nie ma energii w twarzy.
Nie noszą staników przez cały czas, więc ich cycki opadają.
„Zabierz kutasa z mojej twarzy, stary”. Tak brzmi dziewczyna paląca trawę.
„Nie zamierzam ci obciągać, stary”.
„Mam usta suche jak pieprz”.
Mieliście kiedyś palaczkę trawy? Obrzydliwe, nie?
Jakby kot ssał ci kutasa. Co to za...
Jak to możliwe, że masz tak sucho w ustach?
Nawilż sobie gardło i spróbuj jeszcze raz, dobra?
Napij się wody.
Fuj.
Ostatnio w wiadomościach...
Znowu mi się oberwało...
za udział w festiwalu komediowym w Arabii Saudyjskiej.
A te okrzyki, to są czarni ludzie.
Biali Amerykanie są wściekli.
Muszę wam coś powiedzieć, nigdy nie czułem się winny z powodu czegoś.
Nigdy nie czułem... Nie czuję...
Nie czuję się wcale winny.
Wiecie, Bill Maher, ten słynny komik,
znam Billa odkąd miałem 18, 19 lat
i nigdy nie mówiłem tego publicznie, ale pieprzyć go.
Mam dość jego pretensjonalnych komentarzy białasa.
Ci skurwiele zachowują się tak, bo wystąpiłem w Arabii Saudyjskiej.
Niby zdradziłem swoje zasady.
- Nie zdradziłeś! - Cóż... Nie, nie, wiem, że nie zdradziłem.
Nie, nie.
Nie, pozwólcie mi... No dalej, pozwólcie mi.
- I jestem pewien... Nie. - No dalej!
Dobra, uspokójcie się wszyscy.
Nie, na pewno mam rację.
Po pierwsze, co powiedzieli? Powiedzieli: „Cóż...
Powiedzieli: „Cóż, Arabia Saudyjska zabiła dziennikarza”.
Spoczywaj w pokoju, Jamalu Khashoggi.
Przykro mi, że został zamordowany w tak okrutny sposób.
Ale...
I żadnych „ale”, po prostu, kropka.
I jeszcze...
Słuchaj, stary,
Izrael zabił 240 dziennikarzy w ciągu ostatnich trzech miesięcy.
Nie wiedziałem, że nadal liczycie.
Te czarnuchy mnie wyśmiewały, bo byłem na scenie w Arabii Saudyjskiej.
Nie mieli pisać o tym w gazecie. Powiedziałem to na scenie.
Powiedziałem: „Łatwiej jest rozmawiać w Arabii Saudyjskiej
niż w Ameryce”.
I czarnuchy poczuły się jakoś dziwnie.
Tak uważam. Nie zapominajcie, przez co właśnie przeszedłem.
Dwa lata temu prawie mnie cancelowali właśnie tutaj, w Stanach Zjednoczonych
za żarty o transseksualistach. Ale muszę wam coś powiedzieć.
Żarty o transseksualistach świetnie przyjęto w Arabii Saudyjskiej.
Nie mieli dość tych żartów.
Myślałem sobie: „Gdzie wy byliście?”.
W każdym artykule pisano, że komicy sprzedali się dyktatorowi.
Ale we wszystkich artykułach było moje zdjęcie.
I wiecie co? Nie mogę się nawet złościć. Bo, szczerze mówiąc,
zarobiłem więcej pieniędzy niż wszyscy ci komicy.
Nie pracuję już nawet w Netflixie.
Wiecie, co teraz robię?
Siedzę i czekam, aż zadzwonią do mnie Arabowie.
„W czym mogę pomóc? Czego potrzebujecie?”
Uwielbiam pracować na Bliskim Wschodzie. To był mój drugi występ tam.
Trzy miesiące wcześniej zrealizowałem program w Abu Zabi.
Tamci też mieli festiwal komediowy.
I powiem wam. Nie byliście na Bliskim Wschodzie.
Oto kilka rzeczy, których być może nie wiecie.
Wiecie, jak to jest, że wszyscy tutaj mają psa?
Tam nie zajmują się psami.
Wiecie, czym się zajmują? Mają ptaki, sokoły, czarnuchu.
Jako zwierzęta domowe mają sokoły.
Nie mogłem uwierzyć. W centrum handlowym zobaczyłem czarnuchów z sokołami.
Pomyślałem: „Zajebiste”.
W Waszyngtonie można czasem spotkać alfonsa.
I to jest...
Ale nigdy nie widziałem alfonsa ptaka.
Ten typ mówił do ptaka „Przynieś mi królika”.
A ten pieprzony ptak po prostu przynosił mu królika.
A on dawał ptakowi kawałek i sam zjadał resztę.
Widziałem typa z sokołem.
Rozmawialiśmy o bzdurach. I nie wiem, dlaczego w ogóle wpadłem na ten pomysł.
Coś mnie naszło. Powiedziałem: „Hej, stary, pożycz mi tego ptaka”.
Zgodził się.
Dał mi rękawicę i dał mi sokoła.
Robiłem wiele szalonych rzeczy w swoim życiu,
ale to najbardziej odjechana rzecz, jaką zrobiłem,
nie macie pojęcia.
Wszedłem na arenę tej wielkości, 20 000 krzyczących ludzi.
Na ramieniu miałem żywego sokoła. Czarnuchy oszalały.
Tłum oszalał. To ich narodowy ptak.
Nie mam pojęcia o ptakach.
Okazuje się,
że ten gatunek sokoła na moim ramieniu to najszybsze zwierzę na ziemi.
Nie wiedziałem tego.
Podobno podczas polowania wznosi się prosto w górę,
a następnie nurkuje z prędkością prawie 400 kilometrów na godzinę. Zmierzyli to.
Zabija swoją ofiarę uderzeniem, a następnie odlatuje i wraca,
i zabiera to, co upolował. Nie wiedziałem o tym.
Kiedy przechodziłem przez arenę, tłum krzyczał,
ale sokół nie spanikował, bo miał założoną jakąś maskę
i wyglądał po prostu jak...
Ale nie spanikował.
Nie wiedziałem, że ta maska jest częścią treningu sokoła.
Jeśli zdejmiesz maskę z sokoła, pomyśli, że nadszedł czas na polowanie.
Szkoda, że mi tego nie powiedział.
Bo wymiatałem na scenie,
a sokół wyglądał po prostu głupio.
A ja na to: „O rany, on nawet nie widzi występu”.
Więc zdjąłem maskę.
Sokół kompletnie oszalał. Wybuchło zamieszanie.
Ten skurwysyn zatrzepotał tak i odleciał.
Na początku wszyscy klaskali.
A ten czarnuch zanurkował z prędkością 400 kilometrów na godzinę.
Zabił sukę w trzecim rzędzie.
Była transseksualna. Kiedy ją uderzył, jej kutas wyskoczył.
Wszyscy krzyczeli. Pomyślałem: „O cholera”.
Nie wiedziałem, co robić.
Następną rzeczą, jaką pamiętam, była policja, arabska policja.
Po prostu zabrali mnie ze sceny.
Nie wiedziałem, że mnie aresztowali. Zapytałem: „O co chodzi?”.
Musieli wiedzieć, że to był wypadek.
Następne co pamiętam to to, że oskarżyli mnie o morderstwo.
Powiedziałem: „Morderstwa?”.
Co, kurwa? To był wypadek.
Potem zabrali mnie do sądu,
i zaczęli czytać transkrypcje wszystkich moich żartów o transseksualistach.
Próbowali udawać, że celowo zabiłem tę sukę.
Nie wiedziałem, że jest trans, póki nie wyskoczyła jej pała.
To skandal.
Jestem Amerykaninem.
Nadal nie sądziłem, że mam kłopoty, ale pod koniec sprawy zrozumiałem jedno słowo:
Ten czarnuch powiedział: „Winny”. Ja zapytałem: „Co?”.
Całe życie przeleciało mi przed oczami. Pomyślałem, że żałuję, że tu przyjechałem.
Pewnie zastanawiacie się, jak to się stało, że tu jestem.
Wtedy jeszcze tego nie wiedziałem, ale,
na szczęście dla mnie, zabicie transseksualisty jest tam wykroczeniem.
Tak, o wiele łatwiej jest rozmawiać...
w Arabii Saudyjskiej.
Jimmy Kimmel został cancelowany.
Powiem wam coś jeszcze. Nie tylko cancelowali Jimmy'ego Kimmela,
ale ten facet Carr, który kieruje FCC, miał czelność powiedzieć, że Kimmel,
że jeśli chce wrócić do telewizji, nie wiem, czy Carr to powiedział,
ale ktoś to powiedział. Powiedzieli, że ten czarnuch musi zapłacić
fundacji Charlie'ego Kirka, Turning Point USA Foundation,
żeby wrócić. Pomyślcie o tym. Nie, pomyślcie o tym.
Elon Musk kupił wybory dla Trumpa, ponieważ Sąd Najwyższy stwierdził,
że pieniądze to wolność słowa.
Możecie wydawać pieniądze, jak chcecie, aby wyrazić swoje zdanie,
ale jeśli zmuszą tego czarnucha do płacenia na coś, w co nie wierzy,
to zmuszają go do powiedzenia czegoś, czego nie myśli.
I sześć milionów... Och, przepraszam.
Słuchajcie, zarobiłem dużo pieniędzy.
Ale wolę pieniądze z Arabii Saudyjskiej,
żeby móc tutaj powiedzieć „nie”. Dobrze jest być wolnym.
Wiem też, że ludzie w Arabii Saudyjskiej
nie mogą mówić wszystkiego tego, co ja.
Ale umowa to umowa, a król powiedział, że mogę mówić te rzeczy.
Więc potraktowałem to, jakbym był na misji dyplomatycznej.
Muszę zabrać dowcipy o cipkach na Bliski Wschód.
Bo mają tam mnóstwo cipek i nie mogą nawet o tym mówić.
Zrobię to.
Nie jest już jak kiedyś, prawda?
Ten czarnuch Puff dostał 50 miesięcy.
Nie lubię o tym mówić, ale zrobię to.
Oto moje zdanie na temat Puffy'ego i muszę wyrazić swoje uprzedzenia.
Wiele lat temu zostałem zaatakowany na scenie...
w Kalifornii, w Hollywood Bowl. To było dawno temu.
Wtedy Charlie Kirk żył i miał się dobrze.
To kolejny powód, dla którego trudno jest mówić w Ameryce, bo, jak wiadomo,
jak zarabiasz mówiąc i widzisz, że Charlie Kirk został zamordowany,
będę szczery, byłem wstrząśnięty.
W końcu Charlie Kirk to porządny biały facet,
a oni zabili tego skurwiela. Powiedziałem: „Ci biali...
„Nigdy tacy nie byli”.
„Grają o wszystko”.
A następnego dnia w wiadomościach,
kiedy jeszcze nie wszystkie informacje były jasne, powiedzieli:
„Najwyraźniej na kulach wyryto wiadomości dotyczące
osób transpłciowych”. Byłem w domu i pomyślałem: „O nie!
Już po mnie!”.
A kilka tygodni później powiedzieli, co było napisane na kulach.
Na jednej z nich było napisane: „Bella Ciao, Bella Ciao,
Bella, Bella, Bella Ciao”.
Na innej kuli napisano: „Jeśli to czytasz, jesteś gejem”.
Byłem w domu i myślałem: „Muszę je zobaczyć”.
Jak, kurwa, ten czarnuch pisze całe akapity na kulach?
Jak duże są te kule? Kim jest ten czarnuch, zegarmistrzem?
Potrafi wygrawerować to wszystko na pocisku?
Nie lekceważę śmierci Charliego Kirka,
ale nie jestem pewien, co to oznacza ani
czy wierzę w to, co mówią, że to oznacza.
Powiem wam, w co nie wierzę, a biali szybko to powiedzieli.
Powiedzieli: „Charlie Kirk jest Martinem Lutherem Kingiem tego pokolenia”.
Nie, nie jest.
Tak, to przesada.
Wiecie, obaj zostali zamordowani w okropny sposób.
Oboje zostali postrzeleni w szyję,
ale na tym kończą się podobieństwa.
Bo Charlie Kirk jest pieprzoną...
osobowością internetową. Nie, z założenia.
Zasadniczo nie może funkcjonować jak dr King.
Internauci są negatywni, bo muszą.
Bo nie wywołają reakcji,
chyba że powiedzą coś denerwującego.
To Charlie Kirk.
Wyobrażacie sobie, żeby dr King zachowywał się jak Charlie Kirk?
„Polub i zasubskrybuj”.
„Obserwuj mnie, aby uzyskać więcej takich treści”.
„Wszyscy czarnoskórzy powinni być wolni. Przekonajcie mnie, że się mylę”.
Kongres przeprowadził głosowanie...
że 14 października będzie Dniem Pamięci Charliego Kirka
i wszyscy zagłosowali za.
Nie, nie zamierzam tego wygwizdać. Możecie pamiętać... Hej, hej, nie, nie.
Pamiętajcie o nim, jeśli chcecie.
I pamiętajcie o nim tak, jak chcecie.
Ale wiem, że większość z tych kongresmenów głosowało za tym,
bo boją się przemocy politycznej.
Mówię wam, że łatwiej jest mówić w Arabii Saudyjskiej.
Niedawno byłem na scenie w Stanach i czarnuchy się wściekły, bo powiedziałem:
„No cóż, może Puff się wywinie. Mam nadzieję”.
A publiczność zareagowała: „Buu”.
Słuchajcie, nie uważam, że Puff ma rację,
ale kiedy zaatakowano mnie w Hollywood Bowl w Los Angeles,
ludzie zapominają, że to Puff obezwładnił mojego napastnika.
Uratował mi życie.
Trudno się na niego gniewać po tym wszystkim.
Tej nocy miałem ochronę, ale wiecie, o co mi chodzi?
Po prostu nie byli gotowi.
Mieli jakieś śliskie buty czy coś.
Wybiegli. Wszyscy się poślizgnęli i upadli.
A Puffy złapał mojego napastnika i powalił go na ziemię.
A wiele lat później, kiedy usłyszałem o olejku,
pomyślałem: „Na czym się poślizgnęły te czarnuchy?”
Tysiąc butelek olejku dla dzieci to dużo.
Pamiętajcie, nie był sądzony za posiadanie tysiąca butelek olejku dla dzieci,
bo posiadanie tysiąca butelek olejku dla dzieci to nie jest przestępstwo.
To obrzydliwe.
Ale legalne.
I powiem wam coś jeszcze, czego jeszcze nie mówiłem... ale to prawda.
Pewnej nocy w Los Angeles... Nie powinienem tego mówić, ale co tam.
Byłem w domu Puffy'ego.
Nie, nie widziałem nic z rzeczy, o których mówili podczas procesu.
Przeszedłem przez salon tego czarnucha, dom był czysty, podłoga była czysta,
nic śliskiego.
Całkowicie normalny wieczór.
Tylko...
z perspektywy czasu,
ale wtedy nic to dla mnie nie znaczyło...
Nie myślałem o tym wcześniej.
Ale z perspektywy czasu to było popieprzone, ale byliśmy na tylnym patio,
piliśmy, śmialiśmy się, rozmawialiśmy,
a potem Puff zaczął kręcić swoim drinkiem w ten sposób i mówi...
„Więc, Dave.
Czym się jarasz?”.
Wiecie... Odpowiedziałem:
„Nie wiem, stary, książki, gry wideo, hmm...”.
Nie wiedziałem, że to moja szansa, żeby przelecieć Cassie.
Niech ją błogosławi.
Nie lekceważę tego, przez co przeszła, to było straszne.
Ale pamiętajcie, bo ciągle pokazywali filmik, na którym
bije ją w korytarzu hotelowym. To było straszne nagranie.
Ale nie był za to sądzony.
Pamiętajcie, że zapłacił jej za to, zanim w ogóle postawiono mu zarzuty federalne.
Z tego, co słyszałem, zapłacił jej 35 milionów dolarów.
To nie znaczy, że to OK, ale dajcie spokój.
Znam czarnuchów, którzy walczyli z Floydem Mayweatherem za mniejszą kasę.
A te czarnuchy musiały walczyć przez 36 minut.
Cassie jest gangsterką.
Zrobiła coś, czego nie życzyłbym mojemu najgorszemu wrogowi.
Musiała zeznawać na temat swojego życia seksualnego. Rany, to trudne.
Boże, chroń nas przed tym.
Wszystko, co powiecie publicznie na temat seksu będzie brzmiało źle.
Nawet o pieprzeniu żony na misjonarza.
Sędzia powie: „Proszę opowiedzieć o tym, jak...”
„Pieprzyłeś swoją żonę na misjonarza?”.
„Tak, Wysoki Sądzie, pieprzyłem”. „Czy możesz opisać...”
„Cóż, tak, patrzyłem na nią w jej zimne, znudzone oczy, a potem...
potem odsunąłem te wielkie majtki na bok i to było jak krzak, który krzyczy:
«Mam to gdzieś», a ja...
„Po prostu to przezwyciężyłem, rozumiesz?”.
Cassie musiała się bardziej postarać.
Te pytania... Oni ją zasypywali pytali ją o wszystko...
„Czy Sean Combs sikał ci do ust?”
Pomyślałem: „O mój Boże”. Nie zawahała się.
„Tak, Wysoki Sądzie, zrobił to. Sikał...”
Przepraszam.
Dzisiaj zrobiłem coś,
przygotowałem coś, co chciałem wypróbować.
Było to trudne, ale naprawdę chciałem...
To najdłuższy finał w mojej karierze.
Zrobię to, ale rany, to będzie wymagało dużo skupienia, więc
proszę, nie krzyczcie, nie rozpraszajcie mnie, tylko bawcie się.
Nie, to trudne, wiecie. Słuchajcie, zakończenie programu...
zakończenie programu jest wszystkim,
a w Waszyngtonie jest bardzo ważne.
Dlatego dzisiaj zrobię dwa różne zakończenia.
Zrobię zakończenie dla Waszyngtonu, a potem...
Suka krzyczy jak alarm, słyszeliście to?
Czy wszyscy to słyszeli?
Jezu Chryste.
No dobrze, a potem, jeśli dam radę,
zrobię zakończenie z Arabii Saudyjskiej.
Dobra, to będzie trudne. Hej, techniczni, zróbcie mi przysługę,
dajcie oświetlenie jak w klubie komediowym.
- Kochamy cię, Dave. - Ja też was kocham.
Dobra, pozwólcie mi się skoncentrować. To...
Kiedy to zobaczycie, zrozumiecie, że to trudniejsze niż...
To trudniejsze, niż myślicie.
Chwila. Śmiało, krzyczcie dalej. Daj mi coś do picia.
- Kocham cię, Dave. - Ja też cię kocham, ziom.
Słuchajcie, mówię to...
mając nadzieję, że to przyniesie komuś pokój.
Naprawdę mam na myśli to, co zamierzam powiedzieć.
- Kocham cię. - Wiem, jak to jest teraz.
Rozumiem, jak czuje się wiele osób. Ścisz walkie-talkie, mistrzu.
Wiem, jak wielu z was czuje się w tej chwili.
Nie słyszysz mnie?
Słyszycie mnie?
Mam Billa Cosby'ego.
Nie dam rady długo wytrzymać.
Wiem, jak ludzie się teraz czują i mam nadzieję, że to przyniesie wam spokój.
Ja też tak czuję.
Bez wątpienia, na 1000 procent bez wątpienia, wszyscy,
indywidualnie i zbiorowo,
przeżywamy jakąś teorię spisku, jestem tego pewien.
To uczucie, że coś jest nie tak albo jak:
„Hej, czy mam rację? Czy oszalałem?” Nie, czarnuchu.
Nie, nie jesteś szalony. To, co czujesz,
mówię ci, ja też to czuję.
Ale mam dla was propozycję.
Jeśli nie wiecie, na czym polega spisek, po prostu to przyznajcie.
„Nie wiem” to akceptowalna odpowiedź.
W rzeczywistości, jeśli nie wiecie, to jest to najlepsza odpowiedź.
Ale całe to pieprzone zgadywanie na głos na temat spisku,
błagam was, proszę, zamknijcie się.
W ten sposób wszystkich doprowadzicie do szału.
Możecie powiedzieć: „czuję”, „myślę” lub „podejrzewam”
albo „moim zdaniem wygląda to tak”, ale proszę, przestańcie mówić, że wiecie.
Bo w takich czasach
ostatnią osobą, której ufam, jest czarnuch, który jest pewien.
To szaleństwo.
Ale oto, co myślę.
W jakiś sposób ten kraj zboczył z drogi...
w 1910 roku.
Zawęziłem to do konkretnego gościa.
Ma to coś wspólnego... Pomyślcie o tym, co powiem później, nie teraz.
Ma to coś wspólnego z Jackiem Johnsonem.
Jack Johnson...
był pierwszym czarnoskórym mistrzem świata wagi ciężkiej.
A mistrzostwo wagi ciężkiej do dziś
jest najbardziej prestiżowym tytułem w sporcie.
Jednak w 1908 roku...
tylko biali zawodnicy mieli ten zaszczyt.
Nie dlatego, że czarni zawodnicy nie byli dość dobrzy,
ale dlatego, że żaden biały bokser nie dałby żadnemu czarnemu możliwości
podniesienia na siebie ręki.
A facet o imieniu Tommy Burns został mistrzem wagi ciężkiej.
Tommy Burns był wyjątkiem. Był Kanadyjczykiem.
Powiedział: „Jestem mistrzem świata wagi ciężkiej”.
Jest Kanadyjczykiem. Wiecie, jacy to pedzie. On...
Powiedział: „Nie jestem mistrzem Kanady, nie jestem mistrzem białych mężczyzn.
Jestem mistrzem świata wagi ciężkiej
i będę bronił swojego tytułu przed wszystkimi pretendentami”.
I...
Jack Johnson dostał szansę walki
o mistrzostwo świata wagi ciężkiej
nie z Amerykaninem, takim jak on, ale z Kanadyjczykiem.
Teraz myślicie, że Amerykanie będą kibicować Jackowi Johnsonowi,
ponieważ był Amerykaninem.
Nie, ten czarnuch był bardziej czarny niż Wesley Snipes.
Tommy Burns był w tamtym czasie najniższą osobą,
która została mistrzem świata.
Jack Johnson wszedł na ring i górował nad nim wzrostem.
I, wiecie, zbił Tommy'ego Burnsa na kwaśne jabłko.
W Sydney, w Australii.
Biali bokserzy w Ameryce mówili: „Widzicie, o co nam chodziło?
Walka z tymi cholernymi brudnymi małpami”.
Poprzedni mistrz wagi ciężkiej przeszedł na emeryturę.
Nazywał się Jim Jeffries.
Ludzie mówili: „Johnson nie jest prawdziwym mistrzem.
Jest nim Jim Jeffries.
Dobrze, że nie walczy,
bo inaczej skopałby ci czarną dupę, Jacku Johnsonie”.
Więc Jack Johnson...
Jack Johnson wyzwał Jima Jeffriesa.
Stało się to po raz pierwszy w Londynie. Jeffries brał udział w paradzie,
a Jack Johnson wyszedł z tłumu.
Ten czarnuch był elegancko ubrany. Był bardzo elokwentny.
Powiedział: „Bardzo chciałbym panu walnąć”.
Jim Jeffries patrzył na niego. „Co jest, kurwa?”
A potem Jim Jeffries był na paradzie w Sydney, w Australii,
a Jack Johnson ponownie wyszedł z tłumu.
„Słuchaj, pan, naprawdę chcę wymienić z panem ciosy”.
Jim Jeffries patrzy i zastanawia się: „Skąd ten czarnuch ma paszport?”.
Ponownie, był to rok 1910.
Cechą charakterystyczną Jacka Johnsona była zuchwałość.
Do legendy przeszła historia o nim, mówiąca,
że gdy pewnej nocy przekraczał prędkość na wiejskiej drodze
na południe od linii Mason-Dixon,
zatrzymała go policja.
To było w 1910 roku.
Musiał lecieć 13, 14 mil na godzinę.
Policja go zatrzymała.
Powiedzieli:
„Przekroczenie prędkości przez czarnucha na naszych drogach kosztuje 200 dolarów”.
W tamtych czasach 200 dolarów, to jak dostać mandat za 50 tysięcy.
Jack Johnson nie wahał się.
Dał mu 400 dolarów i powiedział: „Będę tędy wracać”.
Po miesiącach uporu...
Jim Jeffries ustąpił.
A Jack Johnson obronił swój tytuł przeciwko Jimowi Jeffriesowi
czwartego lipca.
To właśnie stąd pochodzi wyrażenie „Wielka nadzieja białych”.
Desperacko poszukiwali białego, który pokazałby temu czarnuchowi jego miejsce.
Powiem wam coś, czwartego lipca Jim Jeffries nie był odpowiednią osobą.
Jack Johnson skopał mu tyłek.
A Jack Johnson zrobił to, co w boksie nazywają „przewagą w walce”,
co oznacza, że mógł znokautować go w pierwszych rundach,
ale nie chciał umrzeć. Chciał, żeby to wyglądało dobrze.
Ale kiedy miał tego dość, bo wtedy nie było takich
15-rundowych walk jak teraz, czarnuchy po prostu walczyły, póki mogli.
Kiedy Jack Johnson się znudził...
położył go wrednym prawym sierpowym.
Jak Jim Jefferies na nagraniu zaczyna upadać,
film się urywa.
Nie chcieli żadnych obrazów...
tego czarnucha niszczącego ich nadzieję.
A 5 lipca w całych Stanach Zjednoczonych
wybuchły zamieszki, zamieszki białych, podczas których zginęło wielu czarnych,
by upewnić się, że reszta czarnuchów znała swoje miejsce.
Ponieważ Jack Johnson był pierwszym czarnym,
który fizycznie przeciwstawił się segregacji rasowej i wygrał. A oto puenta.
Nie opuścił areny z życiem.
Jack Johnson miał bardzo szczególną skłonność.
Opuścił arenę z życiem i białą suką. Porozmawiajmy o tym.
Widzicie, Jack Johnson uwielbiał pieprzyć białe kobiety.
Pieprzył prawie wyłącznie białe kobiety.
I, ludzie, zuchwałość tego czarnucha bijącego białych mężczyzn
i pieprzącego ich suki.
Świat czarnego boksu był zachwycony.
A każdy wielki czarny bokser celebrował Jacka Johnsona.
Mówili do Jacka Johnsona:
„Jack, gratulacje. Może walka o tytuł?”.
A Jack Johnson, tak jak jego biali poprzednicy, odpowiedział:
„Cóż, nie walczę z czarnymi zawodnikami.
Zajmuję się biciem białych facetów i pieprzeniem ich suk”.
I jedna po drugim...
ustawiały się Wielkie Białe Nadzieje, a Jack Johnson pokonał wszystkich.
Tak naprawdę...
Potrzebna była uchwała Kongresu...
aby go powstrzymać.
Kongresman Mann z Illinois wprowadził ustawę zwaną „Mann Act”.
Ustawa Manna stanowi, że nielegalne jest
przewożenie kobiety przez granicę stanu w celu doprowadzenia do rozpusty.
W mojej branży trzeba wiedzieć takie rzeczy.
Jack Johnson został osądzony i oskarżony o złamanie ustawy Manna,
uciekł z kraju i przez lata żył w ukryciu.
To zrujnowało mu życie.
W końcu, w 1946 roku, zginął w USA w wypadku samochodowym.
Ale zanim umarł, to jest jeden z moich ulubionych
cytatów, jakie kiedykolwiek wypowiedział Amerykanin, powiedział:
„Zaryzykowałem wszystko...
dla własnej przyjemności”.
Wiecie, posiadanie wolności to jedno.
Nieposiadanie wolności to inna sprawa.
Ale korzystanie z wolności, której nie masz, wymaga ogromnej odwagi,
niezależnie od bycia samolubnym.
A Jack Johnson...
jest amerykańską zagadką...
którą musimy rozwiązać.
Nie tak dawno temu, ale kilka lat temu, byłem tutaj, w Waszyngtonie.
Byłem w MGM...
w National Harbor, nie występowałem.
Byłem na koncercie Steviego Wondera. A Stevie Wonder o tym nie wiedział.
Byłem na bocznej scenie.
Spóźniłem się, a on już występował.
To była wyjątkowa noc.
Była to noc przed...
pogrzebem Arethy Franklin.
A Aretha Franklin była dla mnie bardzo wyjątkową osobą.
Kiedy pierwszy raz zagrałem w Radio City, dała mi pracę jako swój support.
Była surową szefową, ale też wspaniałą, wspaniałą artystką.
Steve był na scenie i dawał czadu.
A potem, w połowie swojego występu...
zaczął śpiewać medley
wszystkich piosenek, które kiedykolwiek napisał dla Arethy Franklin.
I powiem wam, że było tego dużo.
Wielkie hity, o których nie wiedziałem, że je napisał.
A tłum szalał, celebrując jej życie.
I nagle, w samym środku tego wszystkiego...
Stevie rozpłakał się.
Położył głowę na fortepianie i słyszałem, jak szlochał.
A ja byłem pijany.
A mężczyźnie sprawia ból słyszeć płacz innego mężczyzny.
Bez namysłu stwierdziłem, że muszę do niego pójść.
I po prostu zszedłem ze sceny. I wiecie, to jest mój dom.
Kiedy tłum mnie zobaczył, zaczęli wiwatować.
Ale Stevie nie wiedział, że to ja. Wyglądał jak sokół.
Usiadłem obok niego przy fortepianie i mówię: „Steve, to ja”.
Uśmiechnął się szeroko,
zaczęliśmy żartować i śpiewać piosenki.
A po koncercie, gdy byliśmy za kulisami, zapytał mnie...
„Co robisz jutro?”
Odpowiedziałem: „Lecę z tobą do Detroit... aby złożyć hołd pani Franklin”.
A on powiedział: „Nie”.
W tym czasie...
zmarł właśnie senator.
Odszedł wielki John McCain.
A Stevie powiedział: „Potrzebuję przysługi”.
Powiedział: „John McCain spoczywa na Kapitolu”.
Powiedział: „Chcę, byś poszedł...
oddać mu hołd”.
A ja odpowiedziałem: „Czarnuchu, wolałbym pojechać z tobą do Detroit”.
Wtedy Stevie spojrzał na mnie w ten sposób, jakby...
Nie miał pojęcia, że jestem aż tutaj.
Więc poszedłem.
Pojechałam na Kapitol.
Nie robię tego dla nikogo oprócz Steviego Wondera.
Może mi kazać wszystko w granicach rozsądku. Oprócz rzucenia palenia.
Tego jeszcze nie zrobię.
Ale zrobiłem to. Czekałem w kolejce
i dotarłem aż do trumny senatora McCaina
i powiedziałem: „Stevie Wonder mnie przysłał.
Żegnaj, czarnuchu”. I po prostu odszedłem.
Ale tego właśnie chciał, więc to zrobiłem.
Wiele osób o tym nie wie,
ale ludzie z Waszyngtonu w moim wieku wiedzą o tym.
Wiele osób nie wie...
że Martin Luther King...
w przeciwieństwie do Charliego Kirka, miał trudności, aby zostać upamiętnionym.
To...
urodziny Martina Luthera Kinga
są świętem tylko dlatego, że rodzina Kingów
i Stevie Wonder bardzo intensywnie i bardzo długo
o to zabiegali.
Ludzie zapominają.
To, co nazywają „czarnym Happy Birthday”,
„Happy Birthday” Steviego Wondera była piosenką protestacyjną
o ustanowieniu święta Martina Luthera Kinga.
Sto lat
I to było bardzo skuteczne.
W końcu Senat przegłosował tę ustawę.
Dziewięćdziesięciu dziewięciu ze stu senatorów zagłosowało za.
Z wyjątkiem jednego...
Johna McCaina.
Człowiek, do którego Stevie wysłał mnie, by się pożegnać.
Stevie Wonder to wspaniały człowiek.
Ileż ten kraj mógłby się nauczyć...
od takiego człowieka.
John McCain, niech Bóg mu błogosławi...
wpadł w tarapaty z powodu tego głosowania,
ale to zemściło się na nim po latach.
Wiele lat później w wyborach prezydenckich
musiał walczyć z pierwszym czarnuchem, który otrzymał nominację partyjną.
Barack Obama otrzymał tę nominację w rocznicę przemówienia dr. Kinga,
którym powiedział: „Mam marzenie”.
A spośród wszystkich głosowań w długiej karierze senatora McCaina
żadne nie prześladowało go jak to przeciwko ustanowieniu
święta Martina Luthera Kinga.
Jak więc zareagował? Powiem wam, co zrobił.
Jeśli pamiętacie, John McCain poparł projekt ustawy
o pośmiertnym ułaskawieniu Jacka Johnsona z ustawy Manna.
Tak, zgłosił projekt ustawy o ułaskawieniu Jacka Johnsona z ustawy Manna.
Ustawa Manna jest właśnie tym prawem,
przez które Sean „Puffy” Combs został niedawno skazany.
Amerykańska ustawa o niemożliwych do powstrzymania czarnuchach.
Tak, dzieje się coś jeszcze, ale nie wiem co. Nudzi wam się?
Nie!
Dobra, będę kontynuował. Jest coś jeszcze.
Nie znoszę teorii spiskowych, ale opowiem wam jedną o... cóż...
i to nawet nie jest teoria. Ta część jest faktem.
Czy wiecie, że...
kiedy w latach 90. przeniosłem się z Waszyngtonu do Nowego Jorku,
nowojorska policja miała specjalną jednostkę ds. hip-hopu?
Wiedzieliście o tym?
Ta grupa śledziła każdego
związanego z kulturą hip-hopową.
Nie tylko raperów, dilerów narkotyków,
ponieważ uważali, że są powiązani.
Nawet młodych komików, takich jak ja. Znali każdego, kto był częścią tej sceny,
wiedzieli, kim byli wszyscy i czym się zajmują.
W tamtych czasach chodziłem do klubów nocnych,
czasem zdarzało się pójść do klubu, w którym światło było trochę inne.
Nie zauważyłem tego, ale stali bywalcy brali mnie na bok i mówili:
„Uważaj w klubie, czarnuchu”.
„Mają włączone światła FBI”.
Co oznaczało, że oświetlenie było dziwne, bo impreza była pod obserwacją
i chcieli, żebym uważał na siebie.
A wiecie co, i tak nie robiłem nic złego,
po prostu dobrze się bawiłem.
Wiecie, że ta grupa pierwotnie została utworzona,
żeby śledzić tylko dwie osoby?
Tymi osobami byli facet o imieniu Christopher Wallace,
znany jako Notorious B.I.G.,
oraz Sean „P. Diddy” Combs.
Dlaczego tak się stało?
Ten czarnuch był obserwowany przez co najmniej 30 lat,
ale dopiero teraz zauważyli, że jest przestępcą i bije kobiety?
Założę się, założę się, że jeśli robił to wszystko,
założę się, że dawno widzieli, że to robił.
Ale dlaczego teraz?
Nie wiem.
To dziwne, że w tej sprawie nikt nie wezwał policji,
z wyjątkiem Kida Cudi.
Wszyscy nazywali Kida Cudi kapusiem.
Ale on nie był kapusiem.
Kapuś to czarnuch, który popełnił przestępstwo
z drugim, a potem zostaje złapany i wydaje go,
żeby samemu uniknąć kłopotów. Kid Cudi został wykorzystany przez Puffa.
Twierdził, że Puff zniszczył jego pieprzone Porsche
koktajlem Mołotowa i nie poprzestał na tym.
Powiedział... Następnie twierdził, że Puff włamał się do jego domu...
i otworzył świąteczne prezenty tego czarnucha.
Czarnuchu, byłbym wściekły.
Powiedział: „Nie mogę udowodnić, że otworzył prezenty,
ale wszedłem do domu i on tam był, a prezenty były otwarte
a ten czarnuch powiedział tylko: Wesołych Świąt, playboyu”.
Więc, co miał zrobić Kid Cudi?
Miał tylko dwie możliwości. Albo A,
zrobić coś gangsterskiego,
czego ten czarnuch łatwo nie udowodni.
Albo, jeśli nie jesteś do tego stworzony... a ja nie wierzę że Kid Cudi jest...
ostatnią opcją jest B...
wezwać policję.
I Kid Cudi dobrze zrobił.
Postąpił słusznie.
Ja natomiast mam inaczej.
Jak ktoś spieprzy mojej rodzinie święta,
sprawię, że będzie za to cierpiał.
Czarnuch przyjdzie i opowie mi o wszystkim i nawet nie będzie wiedział, że to ja.
„O mój Boże, Dave!”
„Słyszałeś, co się stało z Puffym?”
„O mój Boże, nie. Co się stało?”
„Biegał samotnie w Topanga Canyon”.
„Znikąd pojawił się sokół i zabił tego czarnucha!”
„O mój Boże”.
Uwielbiam muzykę hip-hopową.
Uwielbiam wielu ludzi, którzy tworzą tę muzykę.
Nauczyli i pokazali mi wiele rzeczy,
których nie znałem. Dobrych rzeczy.
Na przykład byłem kiedyś w Atlancie.
Już prawie koniec, wytrzymaj, mistrzu.
Byłem w Atlancie...
i raper o imieniu T.I...
zadzwonił do mnie. Wtedy nie znałem go tak dobrze, jak teraz,
ale znałem go na tyle dobrze, żeby miał mój numer.
Zadzwonił do mnie i mówi: „Dave, słyszałem, że jesteś w moim mieście”.
Powiedział: „Chcę ci pokazać prawdziwą Atlantę”.
Odpowiedziałem: „Jasne, chodźmy”.
On na to: „Spotkajmy się na parkingu twojego hotelu”.
Więc zszedłem na dół.
Myślałem, że jaja sobie robi, ale
był na parkingu i siedział w fioletowym Phantomie.
Ten samochód musiał być wart półtora miliona dolarów.
Piękny fioletowy kolor z fotelami w kolorze kości słoniowej.
To taki samochód, który wymaga szofera do prowadzenia,
ale z jakiegoś powodu ten czarnuch sam nim jeździł.
Nie zadawałem żadnych pytań.
Po prostu wskoczyłem do samochodu i pokazał mi Atlantę, wszystko.
„Outkast i reszta zaczęli tam rapować,
a Future bawił się na placu zabaw tutaj”.
A potem zwolnił, wskazał na dom i powiedział...
„A Martin Luther King dorastał właśnie w tym domu.
I wychował tu swoje dzieci.
A to jest kościół, w którym głosił kazania”.
A potem... zatrzymaliśmy się na czerwonym świetle,
i te małe czarne dzieciaki
rzuciły się na samochód z obu stron skrzyżowania z butelkami wody.
Te dzieciaki w Atlancie, jeśli wiesz, nazywane są Water Boys.
Ich cały biznes polega na tym, sprzedają wodę ludziom, którzy utknęli
w upale w korku na ulicach Atlanty.
Nie wiedziałem o tym.
Widziałem czarnuchów biegnących do samochodu,
więc zamknąłem drzwi.
Ale T.I. opuścił szybę i zaczął wydawać dzieciakom polecenia.
„Zwolnijcie, nie biegnijcie do samochodu.
Nie wiecie, co tam mają.
Uśmiechajcie się, żeby nie wyglądać groźnie.
I pamiętajcie o dobrych manierach. »Tak, proszę pana. Proszę, dziękuję«.
To pozwoli wam przeżyć.
I pamiętajcie, żeby na butelce była skroplona woda,
żeby wyglądała orzeźwiająco i smakowicie”.
Wtedy ten dzieciak zdał sobie sprawę, że rozmawia z legendą.
Powiedział: „O mój Boże”. Powiedział: „Dzięki, T.I.”
I wyciągnął rękę, żeby dostać kasę.
A T.I. spojrzał na niego i powiedział:
„Dałem ci wędkę”, podniósł szybę i odjechał.
Tej nocy...
wystąpiłem na scenie...
a kiedy zszedłem ze sceny, T.I. ze swoim przyjacielem,
którego nie znałem. Wiedziałem tylko, że jest ważny,
ponieważ wszyscy byli bardzo podekscytowani jego obecnością.
Więc zapytałem go: „Tip, kim jest twój kumpel?”.
A on na to: „Ten tam?”.
Odpowiedział: „Ten tam to przyszłość hip-hopu”.
A ja na to: „Stary, uspokój się”.
Więc zapytałem go.
„Jak się nazywasz?”.
A on spojrzał na mnie i powiedział... powiedział: „Jestem Nipsey”.
A to był Nipsey Hussle.
Muszę wam powiedzieć, że tamtej nocy...
tej nocy ja, T.I. i Nipsey wyszliśmy...
i świetnie się bawiliśmy.
Było fajnie, żadnych orgii, ale fajnie.
Tak bardzo, że kiedy wróciłem do domu z trasy,
a żona zawsze pyta mnie: „Dave, jak minęła podróż?”,
odpowiadam: „Dobrze”.
Ale tym razem powiedziałem: „Kochanie, spotkałem najfajniejszego czarnucha”.
Powiedziałem: „Ten czarnuch jest młodszy ode mnie, ale też jakby starszy”.
A ona na to: „Co? Co to znaczy?”.
A ja na to: „Nie wiem, suko. On jest jak...
Ciasteczko z wróżbą.
Ten czarnuch miał odpowiedź na każde pytanie”.
Opowiedziałam jej wszystko o Nipseyu. Zabawne było to, że wiele lat później
widziałem wdowę po Nipseyu i ona wzięła mnie na bok.
Nie znałem jej.
Powiedziała: „Chcę powiedzieć, że mój mąż cię kochał.
Mówił, że spotkał cię w Atlancie i świetnie się bawiliście”.
Odpowiedziałem: „Rany, to pojebane. Tak było”.
Niedługo po tym, jak poznałem Nipseya, występowałem w Los Angeles.
Po występie dostałem SMS-a:
„Musisz wpaść na tę imprezę”. Odpowiedziałem: „Idę spać”.
A on na to: „Nie, czarnuchu, musisz przyjść na tę imprezę”.
Więc pomyślałem, że to musi być dzika impreza.
Impreza odbywała się w miejscu, w którym byłem milion razy.
Nie byłem więc podekscytowany.
Ale kiedy tam wszedłem, było inaczej.
Działo się.
Okazało się, impreza była dla Nipseya.
Nipsey był nominowany do nagrody za album rapowy roku
i wszyscy, których szanował, byli na imprezie.
Był tam T.I., Snoop tam był, Jay-Z tam był,
Puffy, wtedy nie wiedzieliśmy o tych rzeczach, też był.
Ja tam byłem, i tak dalej, i tak dalej.
I impreza była dobra,
dobrze się bawiłem, ale miałem ucisk w żołądku,
bo przypominało mi to lata 90.
Możecie mi wierzyć lub nie.
Po prostu opowiadam, jak to widziałem i co czułem.
Mieli włączone światła FBI.
Pomyślałem sobie: „Człowieku, ta impreza jest pod obserwacją”,
ale nie zastanawiałem się nad tym.
A potem wróciłem do domu do Ohio i zdrzemnąłem się
i moja żona potrząsnęła mną, żeby mnie obudzić i miała łzy w oczach.
Powiedziała: „David”. Zapytałem: „Co się z tobą dzieje?”.
Odpowiedziała: „Twój przyjaciel nie żyje”.
Jestem już stary, więc pomyślałem: „Suko, musisz być bardziej konkretna”.
Znam czarnuchów z podagrą.
Ale to był Nipsey.
I dlatego współczuję fanom Charliego Kirka,
ponieważ wiem, jak to jest widzieć, jak ktoś, kogo podziwiasz
ginie przez jakieś pierdolone zero.
O mój Boże.
Tak trudno to zaakceptować.
A jeśli wejdziesz do Internetu i zobaczysz te wszystkie straszne filmy,
bo było też bardzo krwawe wideo zabójstwa Nipseya.
A potem zajrzałem do sekcji komentarzy i Internet robił to, co zwykle,
i wszyscy wysuwali jedną teorię spiskową po drugiej,
ale ta, którą widziałem najczęściej, dotyczyła holistycznego lekarza
z Nowego Jorku. Słyszeliście o tym?
Lekarz nazywał się dr Sebi.
W połowie lat 90., w szczytowym momencie epidemii AIDS,
czarnoskóry lekarz holistyczny z Nowego Jorku, dr Sebi, twierdził,
że wyleczył dwie osoby z AIDS i HIV metodami holistycznymi.
W tamtym czasie było to nielegalne oświadczenie
w Stanach Zjednoczonych ze względu na FDA.
W związku z tym rząd federalny wystąpił przeciwko dr. Sebi,
a stan Nowy Jork również go pozwał.
Dr Sebi wygrał obie sprawy.
Nipsey Hussle, o czym wielu nie wie,
kręcił film dokumentalny był jego producentem
o pracy i życiu dr. Sebiego.
A ludzie w Internecie wierzą, że większe siły zabiły Nipseya Hussle'a,
żeby ukryć te informacje przed nami.
Nie wiem. Szczerze mówiąc, nie wiem.
Ale powiem wam coś, co wiem na pewno.
Największym komikiem, jakiego widziałem na własne oczy, był Charlie Barnett.
Charlie Barnett, legenda nowojorskiej komedii ulicznej.
Występował wyłącznie na ulicach i miałem szczęście go poznać.
Był moim mentorem.
Charlie Barnett był tak dobry w występach na ulicach, że właśnie tam
dostał angaż w programie Saturday Night Live.
Tak, ale w trakcie tygodnia prób okazało się, że nie umie czytać.
Więc go zwolnili i zastąpili go Eddiem Murphym.
Och, to mogło być piękne.
Ale żeby wystąpić w Saturday Night Live, trzeba umieć czytać.
Wiem, widzieliście Bada Bunny'ego.
Nie krytykuję go, ale ten czarnuch czyta, rozumienie?
Charlie Barnett nie dał się zniechęcić. Nie poddał się.
Następnie zagrał w „D.C. Cab” i tam po raz pierwszy go zobaczyłem.
Występował też w „Miami Vice”.
Skurwysyn został gwiazdą.
Ale tym, co ciągle torpedowało jego karierę
był fakt, że Charlie był strasznym narkomanem.
Ten czarnuch zaczął brać crack, żeby rzucić heroinę.
Nie miał szans.
Nauczył się robić komedię uliczną od gościa o imieniu Swami X,
a Swami X nie tylko nauczył go, jak robić komedię,
ale także, jak się naćpać, a Charlie nigdy nie mógł się od tego uwolnić.
Kiedy Charlie był moim mentorem, mimo że był strasznym narkomanem,
nigdy nie widziałem go na haju.
Nigdy nie chciał zrobić mi tego, co Swami zrobił jemu.
Upewnił się, że zrozumiałem, że kokaina po prostu nie jest dla ciebie,
nawet jeśli suki są ładniejsze niż te palące trawkę,
z którymi się zadajesz.
Pewnej nocy widziałem Charliego w klubie komediowym
i wyglądał okropnie.
A ten facet unikał mnie gdy był na haju,
nigdy nie widziałem go w tak złym stanie.
Więc zapytałem go: „Charlie, wszystko w porządku?”.
Nie odpowiedział nic.
Zapytałem: „Jesteś na haju?”.
A on się roześmiał.
Odpowiedział: „Nie, czarnuchu, nie jestem na haju”.
Powiedział: „Umieram”.
A ja zapytałem: „Co?”.
A on odpowiedział: „Umieram”.
„Mam AIDS”.
„I umieram”.
Miałem wtedy chyba 18 lub 19 lat.
Nigdy nie spotkałem nikogo kto miał AIDS.
Ale muszę powiedzieć, że to gówno mną wstrząsnęło.
Wtedy zacząłem myśleć o wszystkich jego żartach.
A on sugerował to od lat.
Czy nie żartował, mówiąc:
„Wczoraj zrobiłem test na AIDS. Dostałem 65 punktów”.
Innym razem, kiedy występował w Apollo
i powiedział: „Wszystko ma dobre i złe strony”.
A publiczność odpowiedziała: „Tak”.
Zapytał: „Co jest dobrego w cracku?”.
Wszyscy w Harlemie odpowiedziało: „Nic”.
A on powiedział: „Cholera, crack obniżył cenę cipki do pięciu dolarów”.
Ale kiedy powiedział, że ma AIDS, byłem w takim szoku,
że spojrzałem na niego, czy żartuje.
Wiedziałem, że mówi poważnie.
Powiedziałem: „Pierdolę to”.
Zapytał: „O co ci chodzi?”
Odpowiedziałem: „Nie umrzesz mi tu. To nie jest twoje przeznaczenie”.
On zapytał: „O czym ty mówisz?”.
I zabrałem Charliego Barnetta do dr. Sebiego.
To jest fakt.
Dr Sebi leczył Charliego Barnetta przez trzy miesiące.
To szalona historia. Mógłbym nakręcić o tym film.
Długa. oszczędzę wam jej.
Ale sedno tej historii jest takie, Charlie zmarł na AIDS.
Bez względu na presję wywieraną przez rząd czy kogoś innego
zachowajcie trzeźwość umysłu.
Chcę wam przypomnieć, że jesteśmy społecznością
i razem zachowamy zdrowy rozsądek.
Będziemy się o siebie troszczyć. Przeczekamy tego pomarańczowego czarnucha.
To czego się boję
i przed czym musicie mnie chronić, to kooptacja.
Mój głos stał się potężniejszy niż zamierzałem,
i nie mogę pozwolić tym czarnuchom załatwić mnie jak Charliego Kirka
lub nawet gorzej.
A co, jeśli te czarnuchy jakoś mnie przekręcą, wciągną do siebie
i zmuszą do powiedzenia tego, co chcą, żebym powiedział?
Nie możemy do tego dopuścić.
Więc na wszelki wypadek
potrzebujemy hasła.
To musi być coś, co mogę powiedzieć, żeby jak to powiem,
będziecie wiedzieć, że mnie mają.
I nie będziecie słuchać niczego, co powiem po wypowiedzeniu tych słów.
Ale nie mówcie nikomu, co to jest, ale to musi być coś, co
wiecie, że nigdy bym nie powiedział.
Och, wiem, jakie jest hasło.
Hasło brzmi: „Popieram Izrael”.
Bardzo dziękuję i życzę dobrej nocy.
MAASAI MARA, KENIA
NAIROBI, KENIA
KIGALI, RUANDA
WYSPA GORÉE – DAKAR, SENEGAL
WYSPA CHANGU, TANZANIA
PRAGA, REPUBLIKA CZESKA
DLA D'ANGELO
I JAK ZAWSZE ELAINE
FEDERALNE BIURO ŚLEDCZE POUFNE – ŚCIŚLE TAJNE
DAVE CHAPPELLE „NIEMOŻLIWY DO POWSTRZYMANIA CZARNUCH”