Постојано се менуваш помеѓу жешко и ладно.
Но секогаш си млак.
Те исплукувам од уста. Донеси го јажето.
Ќе се обесиш.
Не, тоа би било прелесно.
Каде е Песјах?
Ќе се врати. -Каде е?
Ќе се врати, ветувам.
Ветувам дека ќе го вратиме.
Те исфрлам од Небо! Губи се!
Каде одите? -А вие?
Во Гдањск.
И ние.
Наркоманот не може. Само ти и детето.
Тоа ми е маж, не е наркоман.
Одиме кај моите родители.
Добро, влезете.
Дали доиш?
Да.
Јади нешто.
НЕБО
Па, Азраел?
Како оди?
Запомни. Нема живот надвор од Небо.
Фала.
Потопло е кај билетарницата.
Дали има температура?
Имам некои лекови дома.
Без задржувања или ноќевања.
Детето добива што му треба и тоа е тоа.
Го земеме лековите, па заминуваме.
Добро, дојдете.
Каде ги ставив...
Се сетив.
И јас некогаш седев во тој премин.
Две години.
Главно таму каде што сте вие. Помалку кај шалтерот. Таму може да ве истепаат.
Види дали нешто од ова помага.
Мамо, испиј ги апчињата.
Нема за што.
Добро, вака ќе направиме:
Ќе останете тука додека не му падне температурата на малото.
Што сакате за вечера?
Плескавици...
Или плескавици?
Купатилото е таму.
Можеш ли да ми помогнеш да најдам работа?
О, види кој знае да зборува.
Што знаеш друго?
Имам возачка дозвола.
Студирав порано.
Веројатно нема значење.
Нема.
Можам да работам се.
Дали ви треба уште нешто?
Добро, одморете се па...
Ќе смислиме нешто утре.
Себа...
Спиеше, јадеше и се молеше со нас.
А потоа избега
и се врати преплашен.
Тивко, тивко.
Потоа повторно и помогна на Анета да избега со нашето дете.
Те казнив.
А се уште не разликуваш добро од зло.
Па кој си ти?
Пичка?
Да, тоа си.
Ти си дебил, идиот.
Син си ми.
Затоа сега слушај ме внимателно.
Ќе ти дозволам да се вратиш во Небо. Со Песјах.
Но прво мора да докажеш дека навистина си ми син.
Тивко.
Детето спие.
Ќе им го одвлечам вниманието.
Бегај од тука.
Ќе ме фатат.
И ќе го одведат Песјах.
Ќе смислам нешто.
Кога твојот ум е фокусиран да не изговараш дијакритички знаци,
рационалното размислување слабее, а во молитвата талкаш на друго место.
Далеку од секојдневните глупости.
Не знае[ што да прави[?
Оди проповедај ја вистината за Небо.
Донеси ми ја изгубената овца.
Не знам дали можам.
Можеш, проклето, можеш.
Ќе останеме до утре за да може Песјах да закрепне.
Како сакаш.
Да одам сам?
Слободен човек. Можеш да одиш сам.
Тоа е само сон
Само сон, сон, сон
Само сонуваш
Се е во твојата глава
Тоа е само халуцинација
Небо и пекол
Разбуди се
Зо...
Зошто токму таа песна?
Случајно.
Ништо не е случајно.
Постојат само знаци.
Ти се скина жицата.
Не, не скина.
Еј! Еј, ајде!
А ако го оставиш Песјах?
Уште кашла.
Молам? -Здраво, тато.
Сакам да пријавам киднапирање на дете.
Прво, смирете се.
Смирена сум.
Да почнеме од почеток. Каде сте сега?
Некаде во близина на станицата.
Мора да бидете попрецизна. Од кој град се јавувате?
Зошто ја заклучи вратата?
Извини, сакав да отспијам.
Дали пушиш?
Не.
Јас ќе запалам.
Тоа ми е последната лоша навика.
Знаеш, за да ме потсетува
како си го продавав задникот за цигара.
Таму во тој премин.
Пјотр ме најде таму.
Покриена со мочка, повраќаница и измет.
Ме праша дали сум гладна.
Да, бев.
Но го признав тоа дури кога ме праша по третпат.
Ми купи храна. Додека јадев, ми кажа
дека не е моја вина.
"Како не е моја вина?
А кој го продаваше задникот за цигара?"
А тој кажа: "Не е до тебе.
Туку до луѓето кои имаат премногу.
Зашто ако луѓето споделуваат,
нема да има војни, нема да има глад,
нема да има зло.
Ќе биде рај на земјата".
АПТЕКА
Мама ти донесе мече.
Да, да, да... Не ти се допаѓа?
Барав човек, а не компир.
Држам некого на око.
Ќе го донесам утре.
"Да, сакам да бидам тука."
Ќе направам вечера.
Сакам некако да ви се заблагодарам.
Ќе ти помогнам. - Нема потреба.
Можам сам.
"Не сакам да легнам. Едноставно не сакам."
Да, да, да...
Леле, леле...
Колку големо момче.
Мириса убаво.
Пробај.
Фала.
Не сакаш зелка?
Не смее да ја јаде. -Зошто?
Дои. -Бебето ќе има грчеви.
Добро, повеќе за мене.
Но ти не доиш.
Не.
Пријатно јадење!
Кашла гласно.
Краставички. Уште нешто? - Малку сок. Можеби ружа.
Ружа, во ред. Земи го, те молам.
Или малина. -Вкусен е.
Тогаш малина.
Тоа е триесет.
Азраел, тука сум. Погледни ме. Погледни!
Себастијан? -Не.
Еј! -Кој е Себастијан?
Дали се запиша на актерската академија?
Како можам да ви помогнам?
Погледни ме во очи, човеку.
Ајде, да разговараме.
Ајде, ајде.
Имаме малку време, таа спие. Дојди тука.
Да одиме на спиење.
Тој не е тука.
Фала. -Фала многу, до видување.
До видување.
Дали е ова мојот внук?
Можам ли да го подржам?
Мало момченце...
Дојди кај баба.
Имаш прекрасен син.
Дојди тука.
А каде е мојот син?
Остави ме на мир!
Те молам!
Себастијан...
Себастијан, пушти ме внатре, те молам!
Извини.
Помогни ми.
Азраел...
Тој нема да ти помогне.
Уште имаш избор.
Нема живот надвор од Небо.
Тука сме.
Потоа мајка ми ми кажа
дека можете да излечите опседнатост.
Па дојдов на исповед.
Не се сеќавам на други гревови.
Тоа е се, нели?
Сега мора целосно да го оставиш тој живот зад себе.
Егзорцизамус те,
омнис имундус спиритус,
омнис сатаника потестас,
омнис инкурсио
инферналис адверсари,
омнис легио, омнис конгреацио ет секта...
Но таа беше твоја мајка,
жената која те одгледала.
Ти и беше се на светот.
Знаеш ли зошто не напушти тато?
Зашто ја виде во мене
истата глупава стара курва каква што си ти.
Ти беше избраниот.
Пјотр кажа дека имаш дарба за исцелување.
Можеби немаш. -Имам!
Кажав да одиш во твојата соба, веднаш!
Го направи токму тоа што тој го сакаше.
И така кажа,
"Знам дека боли. И знам зошто."
А дали тоа беше доволно?
Но тоа беше твое дете.
Ако го изневериш Пјотр,
ќе го најдам најдлабокиот бунар и ќе те фрлам во него, јасно?
Да се исплука стравот!
Пјотр не е Исус.
Омнис конгреацио ет секта диаболика,
ин номине ет виртуте Домини Ностри Језу Кристи, ерадикаре...
Себастијан!
Тато се врати.
Утре почнуваме со изградбата.
Храмот ќе биде огромен.
Да може во него да собере неколку цркви.
Сакам да биде...
Азраел...
Се врати.
Мојот Азраел.
Мојот син.
Како што гледаш, одлично ни оди.
Како и обично.
Градиме храм.
Да избегаме!
Уште вода!
Помош!
Двајцата ве сакам многу.
Но во главата ми е пекол.
Што направи? Небо гори! Што сега?
Што сега?
Ќе се обидам да живеам.
А не го правеше тоа порано?
Тогаш не знам зошто дојде тука.
Кажи: "Исусе, спаси ме".
"Исусе, спаси ме."
"Сакам да живеам."
Ќе живееш.
"Исусе, спаси ме зашто сакам да живеам."
Имаше свој мир! Никој не те вознемируваше!
Сакаш да живееш. Твојата болка не сака живот.
Ќе живееш само ако јас сакам да живееш!
А јас не сакам тоа!
Исусе, дозволи ми да издржам уште еден ден. -Погласно.
Погледни ме!
Исусе, дозволи ми да издржам... - Нека те слушне.
Погледни ме!
Исусе, дозволи ми да издржам...
"Исусе, дозволи ми да издржам..." - Исусе, дозволи ми...
Кој е твојот Бог?
Ти не си! -Не сум?
Исусе, дозволи ми да издржам... - Погласно!
Исусе! Дозволи ми да издржам...
Кралу! Кралу, не можеме да се справиме со ова!
Направи нешто, Кралу!
Што направи?
Што ебено направи?
Ова е твојот дом!
Чудо.
Ова е чудо!
Ова е чудо.
Оче наш, кој си на небесата,
да се свети името Твое...
Ова не е крајот на твојата приказна, Себастијан.
Ова е само првото поглавје од твојот живот.
И?
Дали најде нешто?
Не.
Ни јас.
А ти?
Господару мој.
Оче.
Ако си жив, дај ми знак.
Дај ми знак.
Те молам.
Еј!
Што правите?
Каде одите?
Луѓе!
Ме е мртов!
Ќе ни се вратат!
Кралот е жив!
Жив е! Зарем не разбирате?
Оваа вера
Во која толку често веруваат - Оваа вера
Која толку често е погазена - Оваа вера
Која беше и штит и порта - Оваа вера
СЕБАСТИЈАН КЕЛЕР ГО НАПУШТИ КУЛТОТ ПРЕД 30 ГОДИНИ.
НЕГОВИТЕ БЛИСКИ ПРЕКИНАЛЕ СО НЕГО. УШТЕ ГО ГЛЕДААТ КАКО ЧЛЕН НА КУЛТОТ.
СО ПОМОШ НА МАЈКА МУ СЕ ТРУДИ ДА ЖИВЕЕ НОРМАЛЕН ЖИВОТ.
СЕКОЈ ДЕН СЕ ПРАШУВА: "ЗОШТО СЕ ПРИКЛУЧИВ НА НЕБОТО?"
СЕБАСТИЈАН КЕЛЕР, 54 ГОДИНИ
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС