1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.BZ

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.BZ

3
00:00:21,396 --> 00:00:23,732
ในช่วงชีวิตของผม

4
00:00:24,232 --> 00:00:27,610
ผมได้ไปยังสถานที่น่าพิศวงหลายแห่ง

5
00:00:31,531 --> 00:00:34,784
ได้พบเจอสิ่งมีชีวิตที่น่าสนใจมากมาย

6
00:00:37,495 --> 00:00:42,834
แต่มีบางชนิดที่ผมรู้สึก
มีสายใยผูกพันลึกซึ้งเป็นพิเศษ

7
00:00:52,385 --> 00:00:55,055
มันมีพละกำลังและความกระฉับกระเฉง

8
00:00:57,098 --> 00:00:59,559
ที่เหนือชั้นกว่ามนุษย์เรามาก

9
00:01:02,187 --> 00:01:03,521
แต่เมื่อผมมองดูพวกมัน

10
00:01:04,022 --> 00:01:08,068
สิ่งที่น่าทึ่งกลับไม่ใช่ขนาดและพละกำลังของมัน

11
00:01:09,360 --> 00:01:14,157
แต่ทว่าคือสติปัญญาและสติสัมปชัญญะ
ที่สื่อผ่านแววตา

12
00:01:14,657 --> 00:01:17,035
เมื่อมันสบตามองผม

13
00:01:23,958 --> 00:01:30,381
ก่อให้เกิดความอัศจรรย์ใจ
และหวาดกลัวที่ท่วมท้น

14
00:01:36,137 --> 00:01:38,473
แต่ไม่ใช่หวาดกลัวพวกมัน

15
00:01:41,101 --> 00:01:46,106
ทว่าเป็นความหวาดกลัว
ว่าผม ว่าเรา อาจพลาดบางสิ่งไป

16
00:01:47,107 --> 00:01:49,192
สิ่งที่สำคัญ

17
00:01:50,735 --> 00:01:54,447
ความเข้าใจที่ลึกซึ้งขึ้นกว่านี้
ว่าพวกมันเป็นใคร…

18
00:01:57,325 --> 00:02:00,328
และว่าสิ่งนั้นอาจมีความหมายอย่างไรต่อเรา

19
00:02:01,204 --> 00:02:04,249
(เล่าเรื่องกอริลลา)

20
00:02:04,332 --> 00:02:10,213
(โดยเดวิด แอทเทนเบอเรอห์)

21
00:02:12,173 --> 00:02:14,175
(ชีวิตบนโลก)

22
00:02:18,513 --> 00:02:22,809
ผมจำครั้งแรกที่ได้พบกับกอริลลาภูเขาได้

23
00:02:27,772 --> 00:02:31,401
"วันจันทร์ที่ 9 มกราคม ปี 1978"

24
00:02:33,945 --> 00:02:37,824
"รูปทรงกรวยที่สมบูรณ์แบบ
ของภูเขาไฟวีรูงกาตั้งอยู่เบื้องหน้า"

25
00:02:37,907 --> 00:02:40,034
(รวันดา
แอฟริกาตะวันออก)

26
00:02:43,830 --> 00:02:47,041
"เราได้เริ่มการเดินเท้าขึ้นภูเขา
ที่ใช้เวลานานหนึ่งชั่วโมงครึ่ง"

27
00:02:49,586 --> 00:02:55,675
"พุ่มไม้ทั่วๆ ไป
ค่อยๆ แปรผันกลายเป็นป่าดงดิบที่สูง"

28
00:03:01,723 --> 00:03:05,310
"กิ่งก้านสาขาเอื้อมยาวของต้นไม้
มีพืชพิงอาศัยหลายชนิดปกคลุม"

29
00:03:07,812 --> 00:03:10,106
"เฟิร์นใบยาวสีเขียว

30
00:03:10,190 --> 00:03:13,776
กับมอสสเปนบางๆ สีซีดๆ ทั่วทุกแห่ง"

31
00:03:22,118 --> 00:03:26,122
"เราได้ไปเห็นกลุ่มตัวเมียและลูกๆ
ในที่โล่งขนาดย่อม"

32
00:03:27,832 --> 00:03:31,044
"และด้วยความประหลาดใจยิ่ง
พวกมันยอมให้ผมเข้าไปใกล้"

33
00:03:40,803 --> 00:03:43,181
"นี่จะเป็นไปไม่ได้เลย

34
00:03:43,264 --> 00:03:46,976
หากไดแอน ฟอสซีย์
ไม่ได้มาทำงานบุกเบิกเอาไว้"

35
00:03:49,354 --> 00:03:52,148
"เธอไปอยู่ท่ามกลางฝูงกอริลลา

36
00:03:54,108 --> 00:03:58,071
เพื่อศึกษารายละเอียดชีวิต
ของพวกมันอย่างใกล้ชิด"

37
00:04:01,074 --> 00:04:04,911
เนื่องจากเราทำทุกอย่างตามที่ไดแอนสอนไว้

38
00:04:04,994 --> 00:04:07,705
พวกมันจึงยอมรับเราด้วยเงื่อนไขเดียวกันนั้น

39
00:04:09,415 --> 00:04:12,794
"ผมต้องหยุดและตอบโต้
ด้วยเสียงคำรามลึกในคอ"

40
00:04:12,877 --> 00:04:16,005
"ซึ่งเป็นเสียงที่มีความหมายว่า 'ฉันอยู่ตรงนี้'"

41
00:04:21,552 --> 00:04:25,223
ทั้งการมองเห็น
การได้ยิน ประสาทรับกลิ่นของมัน

42
00:04:26,057 --> 00:04:27,517
คล้ายคลึงกับของเรามาก

43
00:04:27,600 --> 00:04:31,729
ทำให้เรามองเห็นโลกนี้ใบแบบเดียวกันกับมัน

44
00:04:33,731 --> 00:04:37,610
ดังนั้นถ้าหากจะเป็นไปได้
ที่จะหนีจากสภาพความเป็นมนุษย์

45
00:04:37,694 --> 00:04:42,991
และดำดิ่งสู่ชีวิตเปี่ยมจินตนาการ
ในโลกของสัตว์ชนิดอื่น

46
00:04:43,616 --> 00:04:45,368
เราต้องมาอยู่กับกอริลลา

47
00:04:51,082 --> 00:04:52,959
สิ่งที่ผมไม่ได้พูดออกไปในตอนนั้น

48
00:04:53,459 --> 00:05:00,341
ก็คือเราไม่ได้ตั้งใจทำสารคดี
เกี่ยวกับการพบปะกับกอริลลาโดยตรง

49
00:05:01,217 --> 00:05:03,594
เป้าหมายของฉากนั้นทั้งหมด

50
00:05:03,678 --> 00:05:05,888
คือความสำคัญของนิ้วโป้งและนิ้วชี้…

51
00:05:05,972 --> 00:05:07,724
นิ้วโป้งที่สามารถแตะปลายนิ้วชี้ได้

52
00:05:10,226 --> 00:05:12,895
เราไม่นึกว่าจะได้เข้าไปสื่อสารกับมัน

53
00:05:12,979 --> 00:05:15,523
เราแค่จะไปนั่งบรรยายถึงพวกมันเฉยๆ

54
00:05:17,650 --> 00:05:21,070
ผมหัน… พวกมันนอนกับพื้น
ผมหันไปมองกล้อง

55
00:05:21,154 --> 00:05:23,948
ผมรู้สึกได้ว่ามีอะไรมาทับเท้า

56
00:05:24,449 --> 00:05:27,035
เมื่อมองลงไป เจ้าพาโบลตัวน้อยอยู่ตรงนั้น

57
00:05:29,120 --> 00:05:33,958
(พาโบล วัยสามปี)

58
00:05:34,042 --> 00:05:37,170
ผมเลยพูดถึงเรื่อง
วิวัฒนาการของนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ไม่ออก

59
00:05:37,253 --> 00:05:38,838
ผมต้องนั่งปล่อยให้มันเป็นแบบนั้นไป

60
00:05:58,274 --> 00:06:00,526
ดูเจ้าตัวเล็กน่ารักนี่สิ

61
00:06:00,610 --> 00:06:03,363
มันน่าดึงดูดใจจริงๆ ผมอยากกอดเลย

62
00:06:04,530 --> 00:06:08,201
ตอนนั้นมีแต่ความปลื้มปริ่ม

63
00:06:13,081 --> 00:06:15,958
หลายคนคงคิดว่ามันเป็นฉากที่สำคัญที่สุด

64
00:06:16,042 --> 00:06:17,335
ในซีรีส์นั้นเลย

65
00:06:18,044 --> 00:06:22,673
หรืออาจในหมู่ฉากทั้งหมด
ที่ผมเคยถ่ายทำมาทั้งชีวิตก็ว่าได้

66
00:06:24,300 --> 00:06:29,263
การได้สบตากับกอริลลามีความหมาย

67
00:06:29,347 --> 00:06:33,017
และความเข้าใจร่วมกันมากกว่า

68
00:06:34,727 --> 00:06:36,312
กับสัตว์ชนิดอื่นใดที่ผมรู้จัก

69
00:06:39,107 --> 00:06:43,820
ในตอนนั้นผมไม่รู้เลยว่า
พาโบลจะได้ไปมีชีวิตที่น่าเหลือเชื่อเพียงไร

70
00:06:46,197 --> 00:06:48,991
หรือจะฝากมรดกอะไรเอาไว้

71
00:06:52,161 --> 00:06:55,832
ตอนนี้ผมมีโอกาสได้บอกเล่า
เรื่องราวของพาโบล

72
00:06:55,915 --> 00:06:57,875
และทายาทของมัน

73
00:06:57,959 --> 00:07:02,088
ที่ยังคงอาศัยอยู่บนเนินเทือกเขาวีรูงกา

74
00:07:13,683 --> 00:07:15,852
เกือบ 50 ปีต่อมา

75
00:07:15,935 --> 00:07:20,314
ครอบครัวกอริลลาฝูงนี้
ที่รู้จักกันในนาม "ฝูงพาโบล"

76
00:07:20,398 --> 00:07:23,025
ได้มาถึงทางแพร่งในเรื่องราวของพวกมัน

77
00:07:36,289 --> 00:07:41,502
ตัวจ่าฝูงหลังเงินที่ปกครองฝูงคือกิชูราซี

78
00:07:41,586 --> 00:07:43,963
(กิชูราซี วัย 27 ปี)

79
00:07:55,892 --> 00:08:00,104
มันเป็นหนึ่งในกอริลลาที่แก่อายุ
และแก่ประสบการณ์ที่สุด

80
00:08:00,188 --> 00:08:01,647
บนภูเขา

81
00:08:07,528 --> 00:08:12,992
และฝูงพาโบลได้พบกับยุคที่มั่นคง
ภายใต้การปกครองของมัน

82
00:08:19,290 --> 00:08:24,712
สิ่งที่มีส่วนในความมั่นคงนั้น
ก็คือพันธมิตรที่สำคัญที่สุดของมัน

83
00:08:29,091 --> 00:08:32,011
เทต้าเป็นตัวเมียจ่าฝูง

84
00:08:32,094 --> 00:08:35,681
(เทต้า วัย 13 ปี)

85
00:08:41,020 --> 00:08:43,439
มันได้รับความเคารพจากฝูง

86
00:08:43,940 --> 00:08:45,858
และพวกมันทำตามที่เทต้าสั่ง

87
00:08:54,367 --> 00:08:56,619
เทต้าและกิชูราซี

88
00:08:57,537 --> 00:09:00,373
มีความผูกพันที่พิเศษไม่เหมือนใคร

89
00:09:09,590 --> 00:09:12,051
เมื่อมีเทต้าอยู่เคียงข้าง

90
00:09:12,134 --> 00:09:16,639
กิชูราซีจึงรักษาอำนาจไว้ได้มานานห้าปี

91
00:09:37,827 --> 00:09:41,956
ทั้งสองคือหัวใจของกอริลลาครอบครัวนี้

92
00:09:55,761 --> 00:10:01,017
แต่สมรรถภาพทางร่างกาย
ของกิชูราซีเริ่มถดถอยมานานแล้ว

93
00:10:03,769 --> 00:10:06,939
และมีตัวอื่นที่ต่อแถวรอตำแหน่ง

94
00:10:11,485 --> 00:10:12,862
อุบวูซู…

95
00:10:12,945 --> 00:10:15,573
(อุบวูซู วัย 17 ปี)

96
00:10:15,656 --> 00:10:18,326
หลังเงินที่กำลังมาแรง

97
00:10:20,828 --> 00:10:22,079
ตัวใหญ่มาก

98
00:10:23,372 --> 00:10:24,624
แข็งแรงมาก

99
00:10:26,542 --> 00:10:29,253
และมีความทะยานอยาก

100
00:10:33,716 --> 00:10:36,761
พละกำลังของกิชูราซีกำลังเสื่อมถอย…

101
00:10:40,765 --> 00:10:44,935
และอุบวูซูอยากรับช่วงต่อเป็นผู้นำ

102
00:11:09,043 --> 00:11:14,423
แต่ในตอนนี้ ทั้งฝูงสนใจแต่ลูกของเทต้า

103
00:11:18,469 --> 00:11:20,304
เช่นเดียวกับเรา

104
00:11:20,388 --> 00:11:23,891
เด็กแรกเกิดมักมีความน่าหลงใหล

105
00:11:34,235 --> 00:11:37,071
แต่มันมีอายุเพียงไม่กี่เดือน

106
00:11:37,655 --> 00:11:40,908
เทต้าจึงต้องคอยปกป้องไม่ให้ลูกน้อยเป็นอันตราย

107
00:11:42,159 --> 00:11:45,079
โดยเฉพาะเมื่อเริ่มเล่นกันแรงๆ

108
00:12:00,970 --> 00:12:04,682
กอริลลาทุกวัยชอบเล่นสนุก

109
00:12:13,441 --> 00:12:18,320
มันเป็นส่วนสำคัญ
ในการเสริมสร้างและรักษาความสัมพันธ์

110
00:12:39,049 --> 00:12:43,471
แต่อุบวูซูไม่สนใจจะไปร่วมเล่นกับใคร

111
00:12:52,021 --> 00:12:55,983
ตอนนี้มันจดจ่ออยู่กับกิชูราซี

112
00:12:59,445 --> 00:13:05,367
มันโตกว่าตัวผู้อาวุโสตัวนี้แล้ว
และมันอยากจะข่มขวัญมัน

113
00:13:18,672 --> 00:13:23,052
แต่การจะนำฝูงกอริลลาได้นั้น
ไม่ได้ใช้เพียงพละกำลังเท่านั้น…

114
00:13:26,597 --> 00:13:31,060
อย่างที่ผมเคยไปเห็นเองกับตา
เมื่อหลายปีก่อนที่รวันดา

115
00:13:37,775 --> 00:13:41,237
"หลังเงินตัวจ่าฝูงคือเบโธเฟน น่าจะวัย 30 ปี"

116
00:13:45,199 --> 00:13:50,496
(เบโธเฟน)

117
00:13:50,955 --> 00:13:53,165
"มันมีท่าเดินที่ดุดัน"

118
00:13:54,542 --> 00:13:57,002
มันเข้ามาหา แล้วตัวนี้ใหญ่มากนะ

119
00:13:57,086 --> 00:13:59,505
คือว่า… ตัวใหญ่เมื่อเทียบกับเรา

120
00:13:59,588 --> 00:14:03,259
แค่มันเอาหมัดทุบเราทีเดียวก็หัวแบะได้แล้ว

121
00:14:06,136 --> 00:14:09,682
แต่ว่าเบโธเฟนก็มีอีกมุม

122
00:14:10,891 --> 00:14:12,476
ซึ่งผมได้เห็นและเข้าใจ

123
00:14:12,560 --> 00:14:15,396
ผ่านความสัมพันธ์ของมันกับพาโบลตัวน้อย

124
00:14:18,732 --> 00:14:22,570
ไม่นานหลังที่ผมได้เจอมัน
แม่ของมันก็หายตัวไป

125
00:14:23,070 --> 00:14:26,532
ทิ้งให้มันต้องเอาตัวรอดเอง

126
00:14:32,121 --> 00:14:36,000
หากไม่มีแม่คอยปกป้อง กอริลลาในวัยของพาโบล

127
00:14:36,083 --> 00:14:38,043
จะมีโอกาสรอดได้น้อยมาก

128
00:14:39,295 --> 00:14:42,256
แต่แล้วก็เกิดเหตุการณ์ที่น่าทึ่ง

129
00:14:42,339 --> 00:14:47,469
เบโธเฟน เจ้าหลังเงินตัวยักษ์
รับมันไปอยู่ในความดูแล

130
00:14:53,934 --> 00:14:57,646
มันพยายามดูแลเจ้าตัวน้อย
อย่างสุดความสามารถเหมือนแม่แท้ๆ

131
00:15:03,777 --> 00:15:06,906
และพาโบลจะคอยเกาะติดมันอยู่เสมอ

132
00:15:16,540 --> 00:15:17,625
มันเฝ้าดู

133
00:15:22,296 --> 00:15:23,756
และเรียนรู้

134
00:15:30,512 --> 00:15:32,723
เมื่อมีเบโธเฟนคอยสอนสั่งเหมือนพ่อ

135
00:15:34,600 --> 00:15:36,852
พาโบลจึงเริ่มเติบใหญ่

136
00:15:38,854 --> 00:15:43,609
ความสัมพันธ์นั้นจะพลิกชีวิตของพาโบลตลอดไป

137
00:15:53,744 --> 00:15:55,913
เช่นเดียวกับกอริลลาที่ผมไปเจอ

138
00:15:58,207 --> 00:16:03,128
แต่ละตัวภายในฝูงพาโบลวันนี้
ก็มีหลากหลายบุคลิกที่แตกต่างกันไป

139
00:16:08,300 --> 00:16:12,513
และมีหนึ่งตัวที่ทำให้ผมนึกถึงพาโบล

140
00:16:12,554 --> 00:16:15,557
(อูบี วัย 2 ปี)

141
00:16:19,269 --> 00:16:21,355
มันไม่เพียงมีลักษณะภายนอกคล้ายคลึงกัน

142
00:16:22,815 --> 00:16:26,360
แต่ดูเหมือนว่ามันจะใจกล้า
และอยากรู้อยากเห็นเช่นกันด้วย

143
00:16:30,864 --> 00:16:36,120
แต่ทว่ามันหลงใหลในกอริลลาตัวหนึ่งเป็นพิเศษ

144
00:16:39,164 --> 00:16:40,499
อิมฟูรา

145
00:16:40,582 --> 00:16:43,961
(อิมฟูรา วัย 14 ปี)

146
00:16:58,892 --> 00:17:01,895
อิมฟูราอยู่ในวัยหัวเลี้ยวหัวต่อ

147
00:17:03,230 --> 00:17:05,441
มันใกล้เข้าสู่ช่วงโตเต็มวัย

148
00:17:05,941 --> 00:17:09,903
และแผ่นหลังของมันเริ่มจะมีสีเงินจางๆ แล้ว

149
00:17:12,114 --> 00:17:14,491
แต่ข้างในใจยังเป็นเด็ก

150
00:17:30,883 --> 00:17:33,427
กอริลลาเป็นสัตว์ที่ชอบเข้าสังคมมาก

151
00:17:33,510 --> 00:17:37,723
และมันมีเครือข่ายความสัมพันธ์หลากหลาย

152
00:17:38,265 --> 00:17:40,642
ที่ช่วยกำหนดตัวตนปัจจุบัน

153
00:17:41,143 --> 00:17:43,437
และตัวตนที่จะเป็น

154
00:17:48,692 --> 00:17:53,947
เห็นได้ชัดว่าอิมฟูรามีด้านที่ขี้เล่นและใส่ใจ

155
00:17:56,075 --> 00:17:59,912
แต่มันยังไม่เข้าใจดีว่า
มันตัวใหญ่และแข็งแรงแค่ไหน

156
00:18:02,498 --> 00:18:05,334
ซึ่งก็ใช่ว่าตัวอื่นจะไม่สังเกต

157
00:18:05,417 --> 00:18:08,170
(อุบวูซู)

158
00:18:52,548 --> 00:18:57,177
อิมฟูราถูกอุบวูซูทำร้ายบาดเจ็บสาหัส

159
00:19:00,139 --> 00:19:01,557
ถึงจะดูโหดร้าย

160
00:19:01,640 --> 00:19:05,435
แต่หลังเงินทุกตัวมีด้านที่รุนแรง

161
00:19:08,981 --> 00:19:14,695
และเป็นธรรมชาติของอุบวูซู
ที่จะพยายามกำจัดคู่แข่ง

162
00:19:18,782 --> 00:19:21,368
แต่อิมฟูรายังเด็กอยู่

163
00:19:23,495 --> 00:19:26,165
และไม่รู้วิธีป้องกันตัว

164
00:19:54,193 --> 00:19:57,321
ฝูงพาโบลกำลังตื่น

165
00:20:07,831 --> 00:20:09,917
ที่ความสูงเกือบ 3,700 เมตร

166
00:20:10,584 --> 00:20:13,921
นี่เป็นจุดสูงสุดของอาณาจักรเทือกเขาของพวกมัน

167
00:20:46,703 --> 00:20:49,373
อุบวูซูกำลังเคลื่อนไหว

168
00:20:55,003 --> 00:20:58,465
กอริลลาหลังเงินมากมาย
ได้ปกครองเทือกเขาเหล่านี้

169
00:21:00,092 --> 00:21:03,804
ตอนนี้อุบวูซูอยากให้ถึงตามันบ้างแล้ว

170
00:21:24,533 --> 00:21:28,161
แต่ตัวอื่นๆ ในฝูงยังไม่ไว้วางใจ

171
00:21:29,329 --> 00:21:32,207
และมันเริ่มหงุดหงิดมากขึ้นเรื่อยๆ

172
00:21:42,175 --> 00:21:44,303
มันไม่ได้ทำเพื่อข่มขู่ฝูง

173
00:21:49,474 --> 00:21:52,811
แต่เพื่อแสดงให้ฝูงเห็นว่ามันน่ากลัวได้เพียงไร

174
00:21:54,479 --> 00:21:58,191
ว่ามันสามารถเป็นผู้นำ
ที่มีความสามารถได้มากแค่ไหน

175
00:22:03,155 --> 00:22:05,490
กิชูราซีกำลังเฝ้าดู

176
00:22:07,492 --> 00:22:10,954
แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง มันไม่ตอบสนอง

177
00:22:14,333 --> 00:22:18,837
(อุบวูซู)

178
00:22:20,672 --> 00:22:23,216
เมื่อเรามองดูกอริลลาตัวใดก็ตาม

179
00:22:23,717 --> 00:22:28,597
เราอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่า
มันคิดอะไรอยู่ หรือมันรู้สึกยังไง

180
00:22:30,932 --> 00:22:32,392
มันต้องการสิ่งใดกันแน่

181
00:22:33,894 --> 00:22:36,063
หรือตั้งใจทำอะไร

182
00:22:40,984 --> 00:22:43,487
เป็นไปไม่ได้ที่จะรู้แน่ชัด

183
00:22:46,490 --> 00:22:49,451
เราทำได้เพียงเฝ้าสังเกตด้วยความฉงน

184
00:22:53,997 --> 00:22:55,832
แต่มีสิ่งหนึ่งที่แน่นอน

185
00:22:55,916 --> 00:22:57,584
แม้มันจะตัวใหญ่

186
00:22:57,667 --> 00:23:01,004
แต่กอริลลาเป็นสิ่งมีชีวิตที่ซับซ้อนและอ่อนไหว

187
00:23:01,755 --> 00:23:03,006
(เทต้า)

188
00:23:03,090 --> 00:23:04,549
แต่ละตัวล้วนแตกต่าง

189
00:23:04,633 --> 00:23:06,760
มีบุคลิกที่เฉพาะตัว

190
00:23:06,843 --> 00:23:07,761
(กิชูราซี)

191
00:23:08,512 --> 00:23:11,932
(อุบวูซู)

192
00:23:13,392 --> 00:23:14,935
และเช่นเดียวกับเรา

193
00:23:15,018 --> 00:23:18,230
ประสบการณ์ชีวิตจะหล่อหลอมตัวตนของมัน

194
00:23:18,313 --> 00:23:19,356
ทั้งที่รื่นรมย์

195
00:23:20,524 --> 00:23:21,858
และขมขื่น

196
00:23:22,651 --> 00:23:26,696
(อิมฟูรา)

197
00:23:41,044 --> 00:23:42,879
บาดแผลของอิมฟูรากำลังสมาน

198
00:23:45,048 --> 00:23:47,300
แต่มันยังปลีกตัวจากฝูงอยู่

199
00:24:02,315 --> 00:24:03,650
ในช่วงนี้ของชีวิต

200
00:24:03,733 --> 00:24:07,863
กอริลลาตัวผู้บางตัวจะโดดเดี่ยวมาก

201
00:24:14,536 --> 00:24:18,165
แม้แต่ครอบครัวของมันเองก็จะระแวงมัน

202
00:24:18,248 --> 00:24:19,583
(อูบี)

203
00:24:28,133 --> 00:24:32,471
บางครั้งตัวผู้หนุ่มอย่างอิมฟูรา
จะเลือกที่จะออกจากฝูง

204
00:24:32,554 --> 00:24:34,931
เพื่อไปสร้างครอบครัวเอง

205
00:24:37,017 --> 00:24:41,688
และบางครั้งมันอาจไม่มีทางเลือกอื่น
นอกจากต้องจากไป

206
00:25:01,708 --> 00:25:04,252
ในป่ายังมีฝูงอื่นอยู่อีก

207
00:25:05,504 --> 00:25:07,506
อิมฟูรามองไม่เห็นพวกมัน

208
00:25:09,049 --> 00:25:10,592
แต่ได้ยินเสียง

209
00:25:16,139 --> 00:25:21,353
และบางฝูงทั้งใหญ่กว่า
และทรงพลังกว่าฝูงพาโบลมาก

210
00:25:36,326 --> 00:25:40,580
ด้วยที่มีสมาชิกจำนวนมาก
และมีพวกหลังเงินหลายตัว

211
00:25:40,664 --> 00:25:43,542
การอาละวาดใช้ความรุนแรงจึงเกิดขึ้นบ่อยกว่า

212
00:25:51,508 --> 00:25:55,136
หากมีฝูงใหญ่สักฝูงมาเจอมันอยู่ตามลำพัง

213
00:25:55,220 --> 00:25:58,765
จะเป็นอันตรายอย่างยิ่งสำหรับอิมฟูรา

214
00:26:40,932 --> 00:26:44,644
อุบวูซูกำลังหาอาหารกับบางตัวในครอบครัว

215
00:26:52,110 --> 00:26:56,823
อาณาเขตของฝูงพาโบล
กินพื้นที่ประมาณห้าพันไร่

216
00:26:59,326 --> 00:27:02,537
ซึ่งมีพืชพรรณมากมายหลายชนิด

217
00:27:02,621 --> 00:27:05,040
ที่เป็นอาหารส่วนใหญ่ที่พวกมันกิน

218
00:27:12,380 --> 00:27:15,091
แต่กอริลลาเป็นสัตว์ชอบฉวยโอกาส

219
00:27:25,185 --> 00:27:28,647
และอุบวูซูได้บังเอิญมาเจอกับสิ่งแปลกใหม่

220
00:27:42,869 --> 00:27:44,371
มด

221
00:27:47,415 --> 00:27:51,378
แต่นี่เป็นมดกองทัพที่มีกรามอันทรงพลัง

222
00:28:02,263 --> 00:28:03,932
และมันกัดสู้

223
00:28:32,001 --> 00:28:34,254
ความตื่นเต้นดึงดูดตัวอื่นๆ เข้ามา

224
00:28:56,901 --> 00:28:59,946
หน้าที่หนึ่งของหลังเงินตัวจ่าฝูง

225
00:29:00,029 --> 00:29:03,324
ก็คือการพาฝูงไปยังพื้นที่หาอาหารที่ดี…

226
00:29:13,418 --> 00:29:17,547
และที่สำคัญยิ่งกว่าคือการทำให้ฝูงสามัคคี

227
00:29:25,805 --> 00:29:29,476
อุบวูซูเริ่มมีอิทธิพลมากขึ้นเรื่อยๆ

228
00:29:41,863 --> 00:29:45,575
กอริลลาหลังเงินใช้วิธีการสื่อสารที่ซับซ้อน…

229
00:29:46,409 --> 00:29:47,619
(อุบวูซู)

230
00:29:47,702 --> 00:29:50,914
และภาษากายมีบทบาทที่สำคัญ

231
00:30:00,256 --> 00:30:03,468
(อุบวูซู)

232
00:30:03,551 --> 00:30:08,014
จุดที่นั่งและการเคลื่อนไหว
สื่อสารได้หลายอย่าง

233
00:30:09,599 --> 00:30:12,435
(กิชูราซี)

234
00:30:19,317 --> 00:30:22,862
อุบวูซูกำลังท้าทายกิชูราซี

235
00:30:22,946 --> 00:30:25,740
ด้วยการขยับเข้าไปหามันโดยตรง

236
00:30:27,742 --> 00:30:31,788
ในฐานะผู้นำของฝูง กิชูราซีควรจะไล่มันไป

237
00:30:33,623 --> 00:30:35,208
แต่มันนิ่งเฉย

238
00:30:39,546 --> 00:30:42,090
เทต้าจับตาดูอย่างตั้งใจ

239
00:30:49,722 --> 00:30:54,435
การปะทะกันระหว่างกอริลลาหลังเงิน
สามารถบานปลายได้อย่างรวดเร็ว

240
00:30:58,773 --> 00:31:01,526
อุบวูซูโจมตี

241
00:31:15,999 --> 00:31:20,044
กอริลลาหลังเงินมีขนาดตัว
ที่ใหญ่เป็นสองเท่าของมนุษย์ผู้ชายโตเต็มวัย

242
00:31:25,133 --> 00:31:27,427
มันแข็งแรงกว่าหลายเท่าตัว

243
00:31:35,476 --> 00:31:37,729
และการต่อสู้อาจสิ้นสุดลงที่ความตาย

244
00:32:03,129 --> 00:32:06,049
อุบวูซูกลับออกมาโดยไม่บาดเจ็บ

245
00:32:15,224 --> 00:32:17,769
แต่ไม่มีวี่แววของกิชูราซี

246
00:32:40,541 --> 00:32:43,252
กิชูราซีรอดชีวิตมาได้

247
00:32:45,129 --> 00:32:47,048
แต่มันพ่ายแพ้ย่อยยับ

248
00:32:48,299 --> 00:32:52,220
มันถูกตัวผู้ที่อายุน้อยกว่าเอาชนะมันต่อหน้าทั้งฝูง

249
00:33:05,358 --> 00:33:07,318
ในฐานะตัวเมียจ่าฝูง

250
00:33:07,402 --> 00:33:11,364
เทต้าต้องแสดงให้ฝูงเห็นว่ามันอยู่ข้างใคร

251
00:33:20,748 --> 00:33:23,418
มันไปกับตัวผู้อาวุโส

252
00:33:26,879 --> 00:33:28,840
และทั้งฝูงก็ตามไป

253
00:33:32,927 --> 00:33:35,304
หลังจากเป็นผู้นำมานานห้าปี

254
00:33:35,388 --> 00:33:38,558
สมาชิกฝูงจึงภักดีต่อกิชูราซี

255
00:33:44,856 --> 00:33:47,775
อุบวูซูถูกปฏิเสธ

256
00:33:54,532 --> 00:33:58,286
ใช่ว่ากอริลลาหลังเงินทุกตัว
จะมีคุณสมบัติเป็นผู้นำได้

257
00:33:59,954 --> 00:34:03,958
ความสำเร็จ หรือล้มเหลว
ขึ้นอยู่กับอุปนิสัย

258
00:34:10,256 --> 00:34:13,051
ผมรู้จักพาโบลแค่ตอนที่มันอายุสามขวบ

259
00:34:13,551 --> 00:34:17,930
แต่เห็นได้ชัดว่า
แม้ในวัยนั้น มันก็มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว

260
00:34:19,557 --> 00:34:22,852
เนื่องจากได้รับการอุปการะเลี้ยงดู
โดยกอริลลาหลังเงินที่มีอำนาจ

261
00:34:23,436 --> 00:34:25,480
เมื่อถึงวัย 18 ปี

262
00:34:25,563 --> 00:34:27,815
มันก็พร้อมที่จะเป็นผู้นำเองแล้ว

263
00:34:29,317 --> 00:34:33,696
(พาโบล วัย 18 ปี)

264
00:34:33,780 --> 00:34:36,407
มันปลีกตัวออกไปตั้งฝูงเอง

265
00:34:36,491 --> 00:34:37,992
ฝูงพาโบล

266
00:34:42,830 --> 00:34:47,251
แต่ว่าพาโบลเป็นผู้นำที่ไม่ธรรมดา

267
00:34:47,335 --> 00:34:50,004
ตอนที่มันถูกท้าทายโดยกอริลลาหลังเงินคู่แข่ง

268
00:34:50,088 --> 00:34:51,798
จากในฝูงของตัวเอง

269
00:34:51,881 --> 00:34:53,174
แทนที่จะสู้

270
00:34:53,674 --> 00:34:58,096
พาโบลกลับใช้โอกาสนั้น
ผูกพันธมิตรที่ทรงพลังกับมันแทน

271
00:34:59,347 --> 00:35:03,518
เมื่อแทนที่ความก้าวร้าวด้วยความร่วมมือ

272
00:35:03,601 --> 00:35:08,022
ทั้งสองตัวได้ทำให้ฝูงแข็งแกร่งยิ่งขึ้น

273
00:35:10,483 --> 00:35:14,403
ในยุครุ่งเรืองที่สุด
ฝูงพาโบลมีสมาชิกมากถึง 65 ตัว

274
00:35:14,487 --> 00:35:17,073
ถือเป็นกอริลลาฝูงใหญ่ที่สุด
ที่เคยมีมาในเทือกเขานั้น

275
00:35:39,011 --> 00:35:44,892
และในฝูงนั้นมีตัวผู้หนุ่ม
ที่จะได้มาเป็นผู้นำสักวันหนึ่ง

276
00:35:47,103 --> 00:35:48,437
กิชูราซี

277
00:35:59,282 --> 00:36:03,578
แต่ในตอนนี้ อำนาจของกิชูราซีกำลังถูกท้าทาย

278
00:36:05,496 --> 00:36:08,374
คำถามคือ มันจะตอบโต้

279
00:36:08,875 --> 00:36:12,336
หรือว่ามันสามารถเรียนรู้ที่จะร่วมมือกับอุบวูซูได้

280
00:36:36,819 --> 00:36:39,822
แม้มันจะชนะการต่อสู้กับกิชูราซี

281
00:36:39,906 --> 00:36:45,244
ตัวอื่นๆ กลับยังไม่ยอมรับอุบวูซู
ให้ขึ้นมาเป็นผู้นำของฝูง

282
00:36:48,164 --> 00:36:49,415
รวมถึงเทต้า

283
00:36:50,666 --> 00:36:53,544
หากตัวเมียจ่าฝูงไม่สนับสนุน

284
00:36:54,378 --> 00:36:57,465
อุบวูซูอาจไม่มีวันชนะใจฝูงได้

285
00:37:32,250 --> 00:37:37,922
(เทต้า)

286
00:37:42,260 --> 00:37:45,513
แต่ความภักดีของเทต้าอาจหวั่นไหว

287
00:37:50,810 --> 00:37:55,314
ด้วยการผละตัวจากกิชูราซีเข้าไปหาอุบวูซู

288
00:37:57,566 --> 00:38:01,529
มันก็ได้ส่งสัญญาณว่า
มันสนับสนุนตัวผู้หนุ่มตัวนี้

289
00:38:20,548 --> 00:38:23,968
และกิชูราซียอมหลีกทาง

290
00:38:57,960 --> 00:39:02,757
ตอนนี้อุบวูซูได้เป็นผู้นำฝูงพาโบลแล้ว

291
00:39:03,716 --> 00:39:05,760
แต่นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น

292
00:39:08,220 --> 00:39:10,848
การคว้าตำแหน่งผู้นำมาครองอาจง่าย

293
00:39:12,892 --> 00:39:18,522
แต่การรักษาตำแหน่ง
และปกป้องสมาชิกฝูงนั้นยากกว่ามาก

294
00:39:50,971 --> 00:39:53,933
มีสมาชิกผู้มาใหม่ในฝูง

295
00:39:55,101 --> 00:39:59,105
ตัวเมียที่อพยพมาจากอีกฟากของภูเขา

296
00:40:02,525 --> 00:40:05,861
อินยังเก้ได้ออกจากฝูงที่มันเกิดมา

297
00:40:05,945 --> 00:40:08,072
และมาเข้าร่วมฝูงพาโบล

298
00:40:08,155 --> 00:40:11,200
เพื่อจะได้สร้างครอบครัวของตัวเอง

299
00:40:14,036 --> 00:40:18,082
นี่เป็นการย้ายถิ่นฐานที่ยากลำบาก
แต่ขับเคลื่อนด้วยสัญชาตญาณ

300
00:40:18,165 --> 00:40:20,709
และมันช่วยป้องกันไม่ให้มีการสืบพันธุ์เลือดชิด

301
00:40:23,212 --> 00:40:26,465
มันต้องมาสานสัมพันธ์กับตัวอื่นๆ ที่นี่

302
00:40:26,966 --> 00:40:29,969
แต่ในตอนนี้สมาชิกฝูงพาโบลยังไม่รู้จักมัน

303
00:40:31,846 --> 00:40:33,806
จึงต้องระมัดระวังตัว

304
00:41:07,506 --> 00:41:11,927
(อุบวูซู)

305
00:41:19,727 --> 00:41:24,982
อุบวูซูกับกิชูราซีกำลังปรับตัว
เข้ากับความสัมพันธ์ใหม่

306
00:41:28,194 --> 00:41:30,779
ในเมื่ออุบวูซูเป็นหัวหน้าแล้ว

307
00:41:30,863 --> 00:41:33,824
มันต้องเรียนรู้วิธีควบคุมความก้าวร้าวตัวเอง

308
00:41:34,909 --> 00:41:39,288
และกิชูราซีต้องเรียนรู้
ที่จะยอมรับในอำนาจของมัน

309
00:41:45,336 --> 00:41:47,171
บรรยากาศยังตึงเครียด

310
00:41:48,088 --> 00:41:53,093
แต่ภาษากายของพวกมันบ่งชี้ว่า
อาจเริ่มพร้อมร่วมมือกันบ้างแล้ว

311
00:41:54,470 --> 00:41:57,640
ซึ่งทำให้สมาชิกตัวอื่นๆ ในฝูงหายเกร็ง

312
00:42:44,478 --> 00:42:48,107
ขณะที่มันกำลังล่องลอยสู่ความฝัน

313
00:42:50,985 --> 00:42:54,738
ความสามัคคีและความเป็นญาติมิตร
ที่เหนียวแน่นถูกแสดงออก

314
00:42:54,822 --> 00:42:58,909
ผ่านการสัมผัสกันที่นุ่มนวลอ่อนโยน

315
00:43:03,205 --> 00:43:09,336
เป็นสายสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นและชัดเจน
ของครอบครัวกอริลลาที่รักกันกลมเกลียว

316
00:43:18,929 --> 00:43:23,726
สมาชิกอายุน้อยของฝูงนอนพักได้ไม่นานก็ยุกยิก

317
00:43:33,652 --> 00:43:36,238
อูบีก็เริ่มอยู่ไม่สุข

318
00:43:46,248 --> 00:43:49,960
และมันทิ้งแม่เพื่อออกไปสำรวจ

319
00:44:02,473 --> 00:44:06,810
อิมฟูรากำลังฟื้นตัวจากการโดนทำร้ายอีกครั้ง

320
00:44:20,532 --> 00:44:25,537
ตอนนี้มันได้สูญเสียสายสัมพันธ์
ที่มีความหมายกับฝูงไปจนเกือบหมดแล้ว

321
00:44:28,540 --> 00:44:33,712
ดูเหมือนว่าอูบีจะเป็นสหายตัวเดียว
ที่ยังเหลืออยู่ของอิมฟูรา

322
00:44:48,686 --> 00:44:51,438
แต่มีบางอย่างผิดปกติ

323
00:45:15,462 --> 00:45:18,215
แม่ของอูบีอยู่ไม่ไกล

324
00:45:34,606 --> 00:45:38,110
ดูเหมือนว่ามันกำลังสื่อสารบางอย่างกับอิมฟูรา

325
00:45:38,819 --> 00:45:41,947
"อย่ามายุ่งกับลูกฉัน"

326
00:46:00,799 --> 00:46:04,845
ทุกตัวกำลังทอดทิ้งอิมฟูรา

327
00:46:35,375 --> 00:46:38,378
อินยังเก้ ตัวเมียที่เพิ่งมาใหม่

328
00:46:38,462 --> 00:46:41,423
ได้เฝ้าสังเกตฝูงนี้มาสักพักหนึ่งแล้ว

329
00:46:42,341 --> 00:46:43,967
โดยเฉพาะเทต้า

330
00:46:46,720 --> 00:46:48,180
ในฐานะตัวเมียจ่าฝูง

331
00:46:48,263 --> 00:46:52,267
นี่อาจเป็นความสัมพันธ์ที่สำคัญมากสำหรับอินยังเก้

332
00:47:04,571 --> 00:47:08,826
ถ้าเทต้ายอมให้อินยังเก้เข้าใกล้ครอบครัวของมัน

333
00:47:08,909 --> 00:47:12,204
นั่นจะสื่อให้ตัวอื่นๆ ในฝูงเอาอย่าง

334
00:47:14,790 --> 00:47:17,876
(อุบวูซู)

335
00:47:22,548 --> 00:47:25,634
และดูเหมือนเทต้าจะต้อนรับมัน

336
00:47:29,972 --> 00:47:33,350
แม้แต่ไว้ใจให้อินยังเก้อุ้มลูกของมัน

337
00:47:37,813 --> 00:47:40,440
ตัวเมียสาวมักจะทำแบบนี้โดยสัญชาตญาณ

338
00:47:40,524 --> 00:47:43,235
เป็นการเตรียมพร้อมสำหรับการเป็นแม่

339
00:47:54,246 --> 00:47:57,541
การมาถึงของอินยังเก้ถือเป็นสัญญาณที่ดี

340
00:47:57,624 --> 00:48:01,670
สำหรับฝูงพาโบลและสำหรับอุบวูซู

341
00:48:05,674 --> 00:48:08,886
ครอบครัวกอริลลาอยากเติบโตเสมอ

342
00:48:10,387 --> 00:48:12,389
ยิ่งมีหลายตัวก็ยิ่งแกร่ง

343
00:48:27,571 --> 00:48:31,783
อินยังเก้มาถึงในช่วงที่เหมาะเจาะเป็นพิเศษ

344
00:48:34,286 --> 00:48:39,958
อุบวูซูที่เพิ่งได้ขึ้นครองตำแหน่งผู้นำ
กำลังอยากมีทายาทเป็นของตัวเอง

345
00:49:06,401 --> 00:49:08,737
เมื่อมีตัวเมียมาใหม่หลายตัว…

346
00:49:10,948 --> 00:49:13,450
และหวังว่าจะมีลูกน้อยตามมา

347
00:49:15,410 --> 00:49:17,245
ฝูงนี้อาจเติบโต

348
00:49:17,329 --> 00:49:21,375
และทรงพลังมากขึ้นภายใต้การปกครองของอุบวูซู

349
00:49:53,323 --> 00:49:58,787
อิมฟูราไม่ได้ทำกิจกรรม
กับฝูงมานานหลายเดือนแล้ว

350
00:50:12,300 --> 00:50:16,847
ตอนนี้มันกำลังลงจากภูเขาเพียงลำพัง

351
00:50:23,854 --> 00:50:28,191
กำแพงนี้เป็นเขตกั้นป่าของกอริลลา

352
00:50:36,616 --> 00:50:40,454
อิมฟูราเดินทางมาถึงสุดขอบโลกของพวกมัน

353
00:51:07,731 --> 00:51:11,443
มันได้ข้ามมาสู่โลกของมนุษย์

354
00:51:16,656 --> 00:51:19,868
ผู้คนอาศัยอยู่ที่นี่มานานนับพันปี

355
00:51:23,413 --> 00:51:26,541
และพวกเขาก็พึ่งพาแผ่นดินเช่นกัน

356
00:52:06,331 --> 00:52:09,126
ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับกอริลลา

357
00:52:09,209 --> 00:52:11,169
ไม่เคยราบรื่นเลย

358
00:52:11,670 --> 00:52:14,381
ตอนผมไปที่รวันดาเมื่อเกือบ 50 ปีที่แล้ว

359
00:52:14,464 --> 00:52:19,427
ผู้คนได้แอบล่ากอริลลา
จนประชากรของมันลดน้อยลงเกือบสูญพันธุ์

360
00:52:19,511 --> 00:52:24,766
ในตอนนั้นเหลือกอริลลา
บนเทือกเขาวีรูงกาแค่ประมาณ 250 ตัว

361
00:52:31,064 --> 00:52:33,817
บนภูเขาอาจไม่เหลือกอริลลาเลยสักตัว

362
00:52:33,900 --> 00:52:36,570
หากไดแอน ฟอสซีย์ไม่เข้าไปช่วย

363
00:52:44,744 --> 00:52:49,958
เมื่อนักล่าเริ่มฆ่ากอริลลาที่เธอรู้จักและรักใคร่

364
00:52:51,626 --> 00:52:54,045
เธอก็ได้อุทิศชีวิตเพื่อปกป้องพวกมัน

365
00:52:56,339 --> 00:52:57,966
ยอมสละสิ้นทุกสิ่ง

366
00:53:01,928 --> 00:53:03,388
(ไดแอน ฟอสซีย์
1932-1985)

367
00:53:03,471 --> 00:53:05,640
(ไม่มีใครรักกอริลลาเท่าเธอ
จงไปสู่สุคติ เพื่อรัก)

368
00:53:05,724 --> 00:53:07,851
แม้หลังจากเธอเสียชีวิต

369
00:53:07,934 --> 00:53:11,188
ก็มีคนสานต่อการศึกษาวิจัยกอริลลา
ที่เธอเป็นผู้บุกเบิก

370
00:53:13,940 --> 00:53:15,192
หลายปีหลังจากนั้น

371
00:53:15,275 --> 00:53:18,737
หลายต่อหลายคนได้รับแรงบันดาลใจ
อยากปกป้องกอริลลา

372
00:53:20,197 --> 00:53:23,658
ทั้งภายในรวันดา และในที่อื่นๆ

373
00:53:26,119 --> 00:53:30,498
และความพยายามในการอนุรักษ์
ก็ประสบผลสำเร็จมากขึ้นเรื่อยๆ

374
00:53:39,633 --> 00:53:44,012
ปัจจุบันนี้ จำนวนประชากรกอริลลา
ฟื้นตัวขึ้นมากแล้ว

375
00:53:49,726 --> 00:53:52,646
แต่ขณะที่ประชากรของมันเพิ่มมากขึ้น

376
00:53:54,105 --> 00:53:56,233
เทือกเขาไม่ได้ใหญ่ขึ้น

377
00:54:07,244 --> 00:54:09,746
นี่หมายความว่าอย่างไรสำหรับอิมฟูรา

378
00:54:13,875 --> 00:54:15,919
และมันจะไปที่ไหนต่อจากนี้

379
00:54:20,590 --> 00:54:24,219
การที่มีกอริลลาหลายตัว
แออัดอยู่ร่วมกันในพื้นที่ที่จำกัด

380
00:54:24,302 --> 00:54:30,100
มันเปลี่ยนพฤติกรรมของกอริลลา
และความสัมพันธ์ของมัน

381
00:54:35,230 --> 00:54:39,359
อิมฟูราไม่เป็นที่ต้อนรับในฝูงพาโบล

382
00:54:42,237 --> 00:54:44,197
มันปีนขึ้นไปถึงยอดเขา

383
00:54:45,615 --> 00:54:47,909
และลงไปจนถึงตีนเขา

384
00:54:51,955 --> 00:54:54,499
มันเริ่มจะหมดหนทางแล้ว

385
00:55:06,803 --> 00:55:11,224
มันอาจถูกลิขิตให้ต้องเป็น
กอริลลาหลังเงินที่โดดเดี่ยว

386
00:55:12,225 --> 00:55:15,895
สัตว์ที่คาดเดาใจยากที่สุดบนเทือกเขา

387
00:55:52,307 --> 00:55:56,144
ตอนนี้อุบวูซูมีตำแหน่งที่มั่นคงแล้ว

388
00:55:58,730 --> 00:56:02,609
ฝูงนี้อยู่ตัวและกำลังเติบโต

389
00:56:06,237 --> 00:56:08,948
มีลูกน้อยเกิดใหม่สองตัว…

390
00:56:12,869 --> 00:56:15,288
หนึ่งตัวเป็นของอินยังเก้

391
00:56:17,207 --> 00:56:20,293
ลูกตัวแรกของอุบวูซูในฐานะผู้นำ

392
00:56:25,924 --> 00:56:29,636
กอริลลาแรกเกิดต้องพึ่งพาแม่เพื่อความอยู่รอด

393
00:56:31,513 --> 00:56:35,642
และแม่กอริลลาก็พร้อมทุ่มเทกายใจให้ลูกน้อย

394
00:56:39,479 --> 00:56:43,566
ในช่วงไม่กี่เดือนแรก แม่กับลูกจะไม่ห่างกัน

395
00:56:56,371 --> 00:56:59,499
อินยังเก้เพิ่งมีลูกเป็นครั้งแรก

396
00:56:59,582 --> 00:57:02,460
และไม่แปลกเลยที่มันจะประหม่า

397
00:57:11,386 --> 00:57:14,722
อุบวูซูจับตาดูมันอย่างใกล้ชิด

398
00:57:15,598 --> 00:57:18,351
และมันทำหน้าที่ปกป้องแม่ของลูกได้ดี

399
00:57:25,525 --> 00:57:27,986
แต่ในฐานะตัวหลังเงินจ่าฝูง

400
00:57:28,069 --> 00:57:31,531
อุบวูซูจะเฝ้าดูอินยังเก้ตัวเดียวไม่ได้

401
00:57:33,032 --> 00:57:36,744
แต่ยังมีตัวเมียตัวอื่นๆ
ที่เรียกร้องความสนใจจากมัน

402
00:57:46,546 --> 00:57:50,216
การแสดงออกนี้คือคำเชื้อเชิญให้ผสมพันธุ์

403
00:58:06,483 --> 00:58:08,234
อุบวูซูยอมรับ

404
00:58:09,777 --> 00:58:13,156
และทิ้งให้ฝูงขาดผู้คุ้มครอง

405
00:58:46,773 --> 00:58:51,194
(อินยังเก้)

406
00:58:52,654 --> 00:58:55,365
ระหว่างที่อุบวูซูมัวแต่สนใจอย่างอื่น

407
00:58:55,448 --> 00:58:58,076
ก็ได้เกิดเรื่องเลวร้ายขึ้น

408
00:59:15,552 --> 00:59:19,264
ลูกน้อยของอินยังเก้ถูกฆ่าตาย

409
00:59:27,313 --> 00:59:32,277
บาดแผลที่ตัวบ่งชี้ว่าเป็นฝีมือของกอริลลา

410
01:00:12,442 --> 01:00:16,362
ตัวเมียตัวอื่นๆ ในฝูงมารายล้อม

411
01:00:18,239 --> 01:00:21,367
(เทต้า)

412
01:00:29,208 --> 01:00:33,254
มีเพียงอินยังเก้เท่านั้นที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

413
01:00:36,549 --> 01:00:38,718
และว่าใครเป็นตัวการ

414
01:00:43,806 --> 01:00:46,601
มันอาจเพิ่งมาใหม่ได้ไม่นาน

415
01:00:47,185 --> 01:00:50,897
แต่ความสูญเสียของมัน
ดูเหมือนจะสะเทือนใจทุกตัว

416
01:01:11,334 --> 01:01:14,295
อินยังเก้ปลีกตัวออกจากฝูง

417
01:01:17,840 --> 01:01:20,259
แต่อย่างน้อยมันไม่อยู่ตามลำพัง

418
01:01:24,806 --> 01:01:27,517
อุบวูซูเป็นพ่อของลูกน้อยตัวนี้

419
01:01:30,645 --> 01:01:34,148
แต่มันทำหน้าที่ปกป้อง
อินยังเก้และลูกได้ไม่ดีพอ

420
01:02:05,346 --> 01:02:10,351
ผ่านมาแล้วสี่วัน
ตั้งแต่ลูกของอินยังเก้ถูกฆ่าตาย

421
01:02:12,186 --> 01:02:14,731
การเสียลูกไปในแบบนี้

422
01:02:14,814 --> 01:02:18,359
อาจทำให้ทั้งฝูงสูญเสียความไว้วางใจในตัวผู้นำ

423
01:02:20,194 --> 01:02:22,905
ถึงขั้นอาจทำให้ฝูงแตกแยก

424
01:02:30,788 --> 01:02:34,500
แต่ในตอนนี้ พวกมันมารายล้อมอุบวูซู

425
01:02:36,127 --> 01:02:39,380
และอินยังเก้อยู่เคียงข้างมัน

426
01:02:49,932 --> 01:02:52,351
บางอย่างทำให้มันสะดุ้งกลัว

427
01:02:59,400 --> 01:03:01,861
อิมฟูรากลับมาแล้ว

428
01:03:04,781 --> 01:03:08,910
ปฏิกิริยาของมันทำให้อุบวูซูรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

429
01:03:09,410 --> 01:03:13,164
อิมฟูราฆ่าลูกของอินยังเก้

430
01:03:16,501 --> 01:03:19,295
และตอนนี้มันก็เป็นภัยต่อทุกตัว

431
01:03:27,345 --> 01:03:29,013
อุบวูซูเข้าโจมตี

432
01:03:40,566 --> 01:03:43,986
แต่ตอนนี้อิมฟูราแข็งแกร่งขึ้นมาก

433
01:03:50,701 --> 01:03:52,495
กิชูราซีเข้าไปช่วย

434
01:04:14,100 --> 01:04:15,893
อิมฟูราหนีไปได้

435
01:04:22,942 --> 01:04:24,735
แต่มันไปได้ไม่ไกล

436
01:04:30,491 --> 01:04:32,034
ตลอดปีที่ผ่านมา

437
01:04:32,118 --> 01:04:34,745
แม้มันจะถูกทั้งฝูงทอดทิ้ง

438
01:04:35,913 --> 01:04:38,332
มันก็ยังไม่เคยทอดทิ้งฝูงจริงๆ

439
01:04:44,380 --> 01:04:47,425
แต่ตอนนี้ได้มีการล้ำเส้นเกิดขึ้น

440
01:04:49,719 --> 01:04:53,097
มันได้ฆ่าสมาชิกครอบครัวตัวเอง

441
01:05:04,066 --> 01:05:07,904
สมาชิกฝูงเข้าไปล้อมวงรอบผู้นำ อุบวูซู

442
01:05:20,917 --> 01:05:24,462
และตอนนี้มันกำลังพาทุกตัวไปทำภารกิจ

443
01:05:42,855 --> 01:05:46,317
อิมฟูรากำลังเดินทางขึ้นเขา

444
01:05:47,026 --> 01:05:49,028
แต่มันไม่ได้อยู่ตามลำพัง

445
01:05:51,113 --> 01:05:53,324
อุบวูซูไล่หลังมาติดๆ

446
01:05:54,158 --> 01:05:57,662
พร้อมเทต้าและกิชูราซีอยู่ข้างกาย

447
01:06:12,176 --> 01:06:15,721
พวกมันกำลังขับไล่อิมฟูราออกไป

448
01:06:36,033 --> 01:06:41,539
อิมฟูราจะข้ามไปยังหุบเขาข้างๆ ตามลำพัง

449
01:06:58,514 --> 01:07:01,726
ไม่แน่สุดท้ายมันก็ต้องมาลงเอยตรงนี้อยู่ดี

450
01:07:03,853 --> 01:07:08,607
หรือไม่แน่กอริลลาหนึ่งตัว
อาจไม่สามารถทนถูกซ้อมตลอดไป

451
01:07:21,704 --> 01:07:26,459
ตอนนี้อิมฟูราอาจต้องพเนจร
ตามลำพังบนเทือกเขาไปอีกหลายปี

452
01:07:28,711 --> 01:07:32,465
หรือสักวันมันอาจมีครอบครัวเป็นของตัวเอง

453
01:07:35,009 --> 01:07:36,719
เราทำได้เพียงรอดู

454
01:08:10,127 --> 01:08:15,382
มีสมาชิกในฝูงอย่างน้อยหนึ่งตัว
ที่จะคิดถึงอิมฟูรา

455
01:08:19,637 --> 01:08:25,518
อูบีน่าจะอายุน้อยเกินกว่า
จะเข้าใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้

456
01:08:27,937 --> 01:08:30,856
แต่อิมฟูราเป็นเพื่อนของมัน

457
01:08:31,982 --> 01:08:35,236
และตอนนี้เพื่อนของมันได้จากไปแล้ว

458
01:08:51,252 --> 01:08:56,132
แต่ทว่าอูบีก็ปรับตัวเก่งไม่ต่างจากพาโบลน้อย

459
01:08:57,341 --> 01:09:01,720
และมันดูจะตั้งใจแน่วแน่
อยากได้เพื่อนตัวโตตัวใหม่

460
01:09:08,018 --> 01:09:09,103
อุบวูซู

461
01:09:22,950 --> 01:09:26,120
ถือเป็นปีที่หนักหนาสาหัสสำหรับอุบวูซู

462
01:09:26,787 --> 01:09:29,165
แต่มันได้เติบโตขึ้นมาเป็นผู้นำที่ดี

463
01:09:33,460 --> 01:09:38,632
และในตอนนี้ สิ่งที่ชีวิตของมันต้องการที่สุด
อาจเป็นมิตรภาพกับอูบี

464
01:10:02,823 --> 01:10:06,243
กิชูราซีไม่ได้เป็นผู้นำของฝูงแล้ว

465
01:10:06,744 --> 01:10:12,750
แต่ว่ามันมีบทบาทใหม่ คือการส่งเสริม
กอริลลาหลังเงินที่อายุน้อยกว่าและแข็งแรงกว่า

466
01:10:14,710 --> 01:10:19,423
มันมีขุมทรัพย์ปัญญาที่จะเป็นประโยชน์ต่ออุบวูซู

467
01:10:22,051 --> 01:10:26,180
นี่อาจเป็นบทบาทที่สำคัญที่สุดในชีวิตมันก็ว่าได้

468
01:10:36,190 --> 01:10:42,071
เทต้ามีส่วนสำคัญ
ในการสนับสนุนการเปลี่ยนผ่านผู้นำ

469
01:10:42,988 --> 01:10:45,908
และมันกับครอบครัวกำลังไปได้สวย

470
01:10:49,411 --> 01:10:52,790
ตอนนี้ลูกของมันอายุย่างเข้าสองขวบ

471
01:10:56,126 --> 01:10:58,671
ลูกน้อยเติบโตทั้งทางพละกำลัง

472
01:10:59,880 --> 01:11:01,423
และบุคลิก

473
01:11:20,901 --> 01:11:23,570
อินยังเก้ต้องเจอความทุกข์ระทม

474
01:11:24,321 --> 01:11:26,365
มันเสียลูกตัวแรกไป

475
01:11:26,448 --> 01:11:27,992
และเราพอจะเข้าใจได้ว่า

476
01:11:28,075 --> 01:11:31,787
เรื่องนี้จะมีผลกระทบระยะยาวต่อตัวมัน

477
01:11:33,580 --> 01:11:38,127
แต่ตอนนี้มันเป็นสมาชิกฝูงพาโบลเต็มตัวแล้ว

478
01:11:42,423 --> 01:11:47,469
และเป็นส่วนนึงของสิ่งที่
เป็นหัวใจของชีวิตกอริลลา

479
01:11:53,309 --> 01:11:54,476
ครอบครัว

480
01:12:04,486 --> 01:12:08,073
ฝูงพาโบลไม่ใช่ครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ

481
01:12:09,908 --> 01:12:11,535
ไม่มีครอบครัวไหนสมบูรณ์แบบ

482
01:12:16,999 --> 01:12:21,503
แต่พวกมันได้ผ่านพ้นช่วงยากลำบากมาด้วยกัน

483
01:12:27,926 --> 01:12:32,056
และตอนนี้อนาคตดูสดใสสำหรับฝูงพาโบล…

484
01:12:36,018 --> 01:12:39,646
ดั่งเช่นสำหรับทั้งสปีชีส์โดยรวม

485
01:12:47,696 --> 01:12:51,492
ปัจจุบันนี้มีกอริลลาภูเขากว่า 600 ตัว

486
01:12:51,575 --> 01:12:53,952
ทั่วทั้งเทือกเขาวีรูงกา

487
01:12:54,620 --> 01:12:59,750
ประชากรของมันเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่ากว่าๆ
เทียบกับตอนที่ผมไปที่นั่นเมื่อ 50 ปีก่อน

488
01:13:12,721 --> 01:13:17,643
นั่นเป็นหนึ่งในเรื่องราวที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
ของความสำเร็จด้านการอนุรักษ์ที่ผมเคยได้เห็น

489
01:13:22,356 --> 01:13:25,234
ซึ่งก็อาจเป็นเพราะความผูกพันอันลึกซึ้ง

490
01:13:25,317 --> 01:13:28,028
ที่ผู้คนมีกับกอริลลา

491
01:13:28,987 --> 01:13:33,534
มันคือสายใยที่ติดตรึงใจผมมาตลอดทั้งชีวิต

492
01:13:37,704 --> 01:13:42,209
และทั้งหมดเริ่มต้นขึ้น
ที่กอริลลาน้อยสุดพิเศษตัวเดียว

493
01:13:47,464 --> 01:13:49,842
แม้ชีวิตจะเริ่มต้นด้วยอุปสรรค

494
01:13:50,717 --> 01:13:54,805
พาโบลกลับเติบโตขึ้น
เป็นผู้นำที่แข็งแกร่งและมีเสน่ห์

495
01:14:00,227 --> 01:14:05,274
มันอุทิศตัวเองให้กับครอบครัว
จวบจนถึงวาระสุดท้าย

496
01:14:11,488 --> 01:14:15,617
นี่คือคลิปสุดท้ายบางส่วนของพาโบลที่เรามี

497
01:14:17,911 --> 01:14:20,038
ในวัย 33 ปี

498
01:14:20,122 --> 01:14:23,417
ระหว่างปกป้องฝูงของมันจากกอริลลาคู่อริ

499
01:14:23,917 --> 01:14:26,837
ตัวหลังเงินผู้ยิ่งใหญ่ตัวนี้ถูกฆ่าตาย

500
01:14:30,340 --> 01:14:32,801
ผมจะไม่มีวันลืมมัน…

501
01:14:36,013 --> 01:14:38,974
หรือผลกระทบที่มันมีต่อตัวผม

502
01:14:39,641 --> 01:14:43,437
(พาโบล
ปี 1974 - 2008)

503
01:14:43,520 --> 01:14:45,105
คำที่ผมใช้คือ

504
01:14:45,189 --> 01:14:49,776
"การได้สบตากับกอริลลามีความหมาย

505
01:14:49,860 --> 01:14:52,404
มากกว่ากับสัตว์ชนิดอื่นใดที่ผมรู้จัก"

506
01:14:53,155 --> 01:14:54,573
และผมยังยืนยันคำนั้น

507
01:14:55,073 --> 01:14:56,617
ผมคิดว่ามันจริง

508
01:16:34,339 --> 01:16:37,009
คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล