1
00:00:32,407 --> 00:00:39,414
‎(สี่มือ สองท่วงทำนอง)

2
00:00:42,375 --> 00:00:45,377
‎ถ้ามีคนเดินมาตรงหน้าเวที ก็ช่วยกันให้ด้วยนะคะ

3
00:00:45,378 --> 00:00:47,339
‎- รับทราบค่ะ
‎- ขอบคุณค่ะ

4
00:00:53,386 --> 00:00:54,262
‎บีโอ

5
00:00:55,472 --> 00:00:57,849
‎นายลองคิดดู

6
00:00:58,892 --> 00:01:00,352
‎อีกสักรอบเถอะนะ

7
00:01:01,520 --> 00:01:02,854
‎ถ้าเข้าไปแล้ว

8
00:01:03,730 --> 00:01:05,065
‎ทีนี้หันหลังกลับไม่ได้แล้วนะ

9
00:01:06,566 --> 00:01:08,235
‎ฉันคิดเรื่องนี้มาถี่ถ้วนดีแล้วละ

10
00:01:09,194 --> 00:01:10,028
‎ขอบคุณนะ

11
00:01:42,978 --> 00:01:44,312
‎คนที่ต้องรับผิดชอบเรื่องคดีลักพาตัว

12
00:01:45,522 --> 00:01:47,607
‎ไม่ใช่แค่แม่ของผมเพียงคนเดียวหรอกครับ

13
00:01:49,276 --> 00:01:50,193
‎ผมเอง

14
00:01:51,361 --> 00:01:53,571
‎ก็ยืมโน้ตเพลงของวาทยกรชเวจองโย

15
00:01:53,572 --> 00:01:55,740
‎จนเอาชนะการแข่งขันมาได้ครับ

16
00:01:57,284 --> 00:01:58,118
‎เพราะฉะนั้น

17
00:01:59,244 --> 00:02:02,496
‎เหตุการณ์ทั้งหมดนี้
‎เกิดขึ้นเพราะความโลภของผมเองครับ

18
00:02:02,497 --> 00:02:07,919
‎ผมต้องกราบขออภัยวาทยกรชเวจองโย
‎สำหรับความเสียหายที่ผมกับแม่ก่อขึ้น…

19
00:02:10,380 --> 00:02:12,215
‎จากใจจริงอีกครั้งครับ

20
00:02:14,176 --> 00:02:15,552
‎ดังนั้น นับจากวันนี้เป็นต้นไป

21
00:02:17,304 --> 00:02:19,014
‎ผมจะละทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง…

22
00:02:21,183 --> 00:02:22,434
‎ที่ผมได้รับมาครับ

23
00:02:23,768 --> 00:02:26,396
‎ผมขออภัยทุกๆ ท่าน…

24
00:02:28,440 --> 00:02:29,399
‎ที่มอบความรักให้ผมมาตลอด

25
00:02:30,984 --> 00:02:32,652
‎อีกครั้งนะครับ

26
00:02:46,541 --> 00:02:48,919
‎ที่ว่ายืมโน้ตเพลงจนแข่งชนะนี่หมายความยังไงคะ

27
00:02:49,544 --> 00:02:51,630
‎ขโมยตำแหน่งผู้ชนะจากเขาไปเหรอครับ

28
00:02:52,172 --> 00:02:54,590
‎คุณทราบไหมคะว่าคุณแม่ของคุณทำผิด

29
00:02:54,591 --> 00:02:56,675
‎คุณรู้เรื่องนี้มานานแค่ไหนแล้วคะ

30
00:02:56,676 --> 00:02:59,638
‎- ช่วยอธิบายหน่อยครับ
‎- ช่วยอธิบายรายละเอียดหน่อยได้ไหมครับ

31
00:03:38,426 --> 00:03:40,220
{\an8}‎(ตอนอวสาน)

32
00:03:52,565 --> 00:03:55,110
{\an8}‎(ห้องผ่าตัด)

33
00:04:05,412 --> 00:04:07,204
{\an8}‎(กลุ่มแจ้งข่าวสารวงฮันกุกซิมโฟนี)

34
00:04:07,205 --> 00:04:11,042
{\an8}‎(เลื่อนกำหนดซ้อมเนื่องจากมาเอสโตรคังซึงอุน
‎ต้องผ่าตัดฉุกเฉิน จะแจ้งวันให้ทราบอีกครั้ง)

35
00:04:16,673 --> 00:04:18,925
‎(สถานะการผ่าตัด
‎คังซึง*** กำลังผ่าตัด)

36
00:04:27,267 --> 00:04:29,351
‎การผ่าตัดเป็นยังไงบ้างคะ

37
00:04:29,352 --> 00:04:31,062
‎เราทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว

38
00:04:31,563 --> 00:04:34,566
‎แต่เดิมทีสภาพหัวใจของคนไข้
‎อ่อนแรงลงมากแล้วครับ

39
00:04:35,400 --> 00:04:38,069
‎ขอโทษนะครับ
‎แต่ญาติควรเตรียมใจไว้แต่เนิ่นๆ ด้วย

40
00:04:40,196 --> 00:04:41,031
‎จะเป็นไปได้ไง

41
00:04:42,449 --> 00:04:44,743
‎เป็นแบบนี้ได้ยังไงเนี่ย

42
00:05:00,175 --> 00:05:01,051
‎อาจารย์คะ

43
00:05:02,344 --> 00:05:04,054
‎อาจารย์คะ ฉันอยู่ตรงนี้นะคะ

44
00:05:05,263 --> 00:05:06,097
‎อาจารย์คะ

45
00:05:09,476 --> 00:05:12,145
‎ฟื้นแล้วใช่ไหมคะ

46
00:05:13,104 --> 00:05:14,022
‎ทำไม…

47
00:05:15,899 --> 00:05:18,068
‎ทำไมถึงไม่บอกฉันล่ะคะ

48
00:05:19,069 --> 00:05:20,403
‎ทำไมอาจารย์ถึงไม่ยอมบอกฉันสักคำ

49
00:05:21,154 --> 00:05:24,115
‎จนกลายเป็นแบบนี้ล่ะคะ

50
00:05:30,580 --> 00:05:31,414
‎อะไรนะคะ

51
00:05:34,000 --> 00:05:35,710
‎บีโอ…

52
00:05:43,676 --> 00:05:44,511
‎บีโอ

53
00:05:46,471 --> 00:05:48,723
‎อาจารย์ท่านเพิ่งฟื้นจากฤทธิ์ยาสลบน่ะ

54
00:05:49,557 --> 00:05:50,600
‎ท่านถามหานายแน่ะ

55
00:05:52,310 --> 00:05:55,188
‎ท่านอยากให้นายกับจองโยเข้าไปเยี่ยมด้วยกัน

56
00:05:55,772 --> 00:05:57,315
‎ฉันว่านายควรโทรหาจองโยนะ

57
00:06:23,925 --> 00:06:24,759
‎ว่าไง

58
00:06:26,177 --> 00:06:27,095
‎นายอยู่ไหน

59
00:06:29,472 --> 00:06:30,806
‎อาจารย์ท่านเป็นยังไงบ้าง

60
00:06:30,807 --> 00:06:32,308
‎ผ่าตัดเสร็จแล้ว…

61
00:06:34,644 --> 00:06:36,019
‎แล้วก็ฟื้นจากฤทธิ์ยาสลบแล้วด้วย

62
00:06:36,020 --> 00:06:37,605
‎งั้นท่านก็ไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม

63
00:06:38,106 --> 00:06:39,023
‎ไม่

64
00:06:39,816 --> 00:06:40,900
‎หมอบอกว่า…

65
00:06:43,278 --> 00:06:44,654
‎ให้เตรียมใจไว้ด้วยน่ะ

66
00:06:46,948 --> 00:06:49,200
‎เขาอยากเจอนายเป็นครั้งสุดท้ายแน่ะ

67
00:06:50,869 --> 00:06:52,078
‎นายช่วยมาหน่อยได้ไหมครับ

68
00:07:37,707 --> 00:07:38,541
‎อาจารย์คะ

69
00:07:39,501 --> 00:07:40,710
‎อาจารย์คะ

70
00:07:41,294 --> 00:07:42,462
‎เด็กๆ มากันแล้วค่ะ

71
00:07:55,099 --> 00:07:56,601
‎เข้าไปสิ จองโย

72
00:07:59,854 --> 00:08:01,147
‎คุณตาครับ

73
00:08:12,116 --> 00:08:13,201
‎ผมขอโทษนะครับ

74
00:08:15,912 --> 00:08:16,829
‎ผมผิดเอง

75
00:08:18,289 --> 00:08:19,290
‎ไม่หรอก

76
00:08:21,626 --> 00:08:23,127
‎ไม่ใช่ความผิดของแกหรอก

77
00:08:24,587 --> 00:08:26,589
‎ถึงเวลาที่ฉันต้องไปแล้ว

78
00:08:28,925 --> 00:08:30,802
‎แกจะขอโทษทำไม

79
00:08:35,682 --> 00:08:37,183
‎ในที่สุดพวกแกทั้งสองคน…

80
00:08:39,477 --> 00:08:42,271
‎ก็รังสรรค์เพลงเนเมซิสจนเสร็จสมบูรณ์

81
00:08:42,272 --> 00:08:43,898
‎เรียบร้อยแล้วสินะ

82
00:08:47,026 --> 00:08:47,902
‎บีโอ

83
00:08:52,323 --> 00:08:55,659
‎ฉันนึกว่าแกจะใช้เวลาทั้งชีวิตไล่ตามจองโย

84
00:08:55,660 --> 00:08:57,829
‎เพื่อทรมานตัวเองซะอีก

85
00:08:59,038 --> 00:09:01,249
‎การอยู่ใต้เงาของคนอื่น…

86
00:09:02,417 --> 00:09:05,169
‎ต่างฝ่ายต่างมีแต่จะแย่ลง

87
00:09:06,212 --> 00:09:07,088
‎แต่ว่า…

88
00:09:09,090 --> 00:09:10,425
‎พอมาถึงตอนนี้…

89
00:09:11,884 --> 00:09:13,303
‎คนที่ฉุดรั้งแกไว้

90
00:09:15,930 --> 00:09:16,931
‎ก็คือฉันเอง

91
00:09:18,516 --> 00:09:20,393
‎ที่ปล่อยให้ศักดิ์ศรีครอบงำ…

92
00:09:22,645 --> 00:09:25,814
‎และทำให้แกต้องตกนรกทั้งเป็น

93
00:09:25,815 --> 00:09:27,400
‎ตั้งแต่แกยังเด็ก

94
00:09:28,735 --> 00:09:30,320
‎ยกโทษให้ฉันด้วยนะ

95
00:09:48,463 --> 00:09:49,839
‎ฉันขอโทษนะ จองโย

96
00:09:50,632 --> 00:09:53,593
‎ขอโทษแทนแม่บีโอด้วย

97
00:09:54,761 --> 00:09:56,596
‎ที่บีโอกลายเป็นแบบนี้…

98
00:10:00,224 --> 00:10:01,768
‎ทั้งหมดเป็นความผิดฉันเอง

99
00:10:03,353 --> 00:10:06,230
‎การกระทำอันขี้ขลาดของฉัน
‎ย้อนกลับมาทำร้ายตัวฉันเอง…

100
00:10:08,399 --> 00:10:10,568
‎แล้วทำให้นายต้องทุกข์ทรมาน

101
00:10:12,028 --> 00:10:13,071
‎ฉันขอโทษนะ

102
00:10:15,823 --> 00:10:17,116
‎ฉันขอโทษ

103
00:10:18,159 --> 00:10:19,243
‎ทั้งหมดนี้…

104
00:10:21,162 --> 00:10:22,288
‎เป็นความผิดของฉันเอง

105
00:10:24,415 --> 00:10:26,167
‎นายช่วยยกโทษ…

106
00:10:30,004 --> 00:10:31,964
‎ให้ลูกสาวอันโง่เขลาของฉันได้ไหม

107
00:11:08,668 --> 00:11:09,544
‎บีโอ

108
00:11:13,172 --> 00:11:14,090
‎ที่ผ่านมา

109
00:11:15,466 --> 00:11:17,260
‎เธอคงโกรธเกลียดคุณตามากสินะ

110
00:11:21,222 --> 00:11:22,140
‎แต่ยังไง

111
00:11:24,058 --> 00:11:26,394
‎ก็อย่าเกลียดคุณตาท่านเกินไปเลยนะ

112
00:11:29,689 --> 00:11:31,232
‎ครั้งหนึ่ง…

113
00:11:33,025 --> 00:11:35,736
‎ฉันเคยถามคุณตาของเธอ

114
00:11:36,404 --> 00:11:38,197
‎ว่าทำไมถึงใจร้ายกับเธอนัก

115
00:11:40,074 --> 00:11:41,284
‎ท่านบอกว่า

116
00:11:42,493 --> 00:11:43,453
‎เธอน่ะ

117
00:11:44,662 --> 00:11:46,289
‎เหมือนท่านยังไงล่ะ

118
00:11:48,916 --> 00:11:50,960
‎ที่ชอบผลักดันตัวเองให้ถึงขีดจำกัด…

119
00:11:53,004 --> 00:11:56,047
‎และเลือกทำลายตัวเอง ถ้าไปไม่ถึงฝั่งฝัน

120
00:11:56,048 --> 00:11:58,843
‎ท่านบอกว่าเธอเหมือนท่านเลยละ

121
00:12:00,803 --> 00:12:02,054
‎ฉันคิดว่า

122
00:12:03,097 --> 00:12:05,641
‎ท่านคงเจ็บปวดเหมือนกันแหละ

123
00:12:06,601 --> 00:12:08,561
‎เพราะท่านมองเห็นความเจ็บปวดที่เธอได้รับ

124
00:12:09,228 --> 00:12:11,731
‎กระจ่างชัดเหลือเกิน

125
00:12:17,069 --> 00:12:18,112
‎ญาติคนไข้คะ

126
00:12:18,905 --> 00:12:20,907
‎พอดีมีเรื่องจะอธิบายให้ฟังค่ะ

127
00:12:39,133 --> 00:12:40,092
‎เหรอ

128
00:12:40,676 --> 00:12:41,969
‎วันนี้ก็ไม่เลวนะ

129
00:12:43,513 --> 00:12:45,723
‎คราวหน้าเชิญฉันไปดูการแสดงด้วยล่ะ

130
00:12:52,563 --> 00:12:53,898
‎คุณตาครับ

131
00:12:56,317 --> 00:12:58,027
‎ทำลายกรอบเดิมๆ ซะ คังบีโอ

132
00:12:58,694 --> 00:13:01,279
‎เลิกยึดติดกับเศษเหล็กนั่น

133
00:13:01,280 --> 00:13:03,991
‎แล้วขุดคุ้ยจังหวะภายในของตัวเองออกมาให้ได้

134
00:13:18,422 --> 00:13:19,757
‎บีโอ

135
00:13:20,341 --> 00:13:22,426
‎ครับ คุณตา

136
00:13:26,222 --> 00:13:30,685
‎ฉันอยากฟังเพลงมูนไลต์โซนาตาที่แกเล่นจัง

137
00:13:58,087 --> 00:13:59,297
‎เพราะจัง

138
00:14:00,715 --> 00:14:01,591
‎คุณตาครับ

139
00:14:02,758 --> 00:14:04,092
‎ถ้าคุณตาหายดีแล้ว

140
00:14:04,093 --> 00:14:06,846
‎ผมจะเล่นเพลงมูนไลต์โซนาตา
‎ที่เพราะกว่านี้ให้คุณตาฟังนะครับ

141
00:14:08,014 --> 00:14:09,264
‎ผมว่าตอนนี้

142
00:14:09,265 --> 00:14:11,767
‎ผมเล่นดนตรีจากใจได้แล้วครับ

143
00:14:18,983 --> 00:14:20,192
‎ขอฉันอยู่กับเสียงดนตรี…

144
00:14:22,695 --> 00:14:25,281
‎ตามลำพังสักพักนะ

145
00:14:30,161 --> 00:14:31,078
‎ครับ

146
00:15:37,395 --> 00:15:38,604
‎คุณตาครับ

147
00:15:43,109 --> 00:15:44,192
‎คุณตาครับ

148
00:15:44,193 --> 00:15:45,319
‎คุณตา

149
00:15:46,612 --> 00:15:48,155
‎คุณตาครับ!

150
00:16:13,431 --> 00:16:15,724
‎ตามธรรมเนียมของเรา

151
00:16:15,725 --> 00:16:18,227
‎เราขอฝังร่างนี้ลงในผืนดิน

152
00:16:19,478 --> 00:16:25,026
‎ข้าแต่พระเจ้า โปรดประทานการพักผ่อนนิรันดร
‎แก่ยอห์นอัครทูต คังซึงอุน

153
00:16:25,735 --> 00:16:29,238
‎- ขอให้ความสว่างนิรันดรส่องแสงแก่เขา
‎- ขอให้ความสว่างนิรันดรส่องแสงแก่เขา

154
00:16:29,989 --> 00:16:34,367
‎มารับวิญญาณของเขา

155
00:16:34,368 --> 00:16:35,661
‎นำเขาไปถวายเฉพาะพระพักตร์พระผู้สูงสุด

156
00:16:36,203 --> 00:16:38,246
‎ข้าแต่พระบิดาผู้ทรงพระทัยเมตตายิ่ง

157
00:16:38,247 --> 00:16:42,793
‎ข้าพเจ้าทั้งหลายหวังอย่างแน่นอนว่า
‎เขาจะกลับคืนชีพพร้อมพระคริสตเจ้า…

158
00:16:48,382 --> 00:16:50,884
‎(คังซึงอุนผู้ล่วงลับ ยอห์นอัครทูต
‎พิธีมิสซาอุทิศแด่ผู้ล่วงลับ)

159
00:16:50,885 --> 00:16:52,595
‎พ่อคะ…

160
00:16:54,597 --> 00:16:56,390
‎ทั้งหมดก็เพราะพ่อนั่นแหละค่ะ

161
00:16:57,558 --> 00:17:01,312
‎ถ้าพ่อเอ็นดูบีโอสักนิด หนูคงไม่ทำแบบนั้นหรอกค่ะ

162
00:17:02,772 --> 00:17:05,023
‎ถ้าพ่อยอมรับบีโอ

163
00:17:05,024 --> 00:17:07,358
‎หนูคงไม่ทำเรื่องบ้าๆ พรรค์นั้นลงไปหรอกค่ะ

164
00:17:07,359 --> 00:17:08,818
‎ทำไมพ่อทำแบบนี้

165
00:17:08,819 --> 00:17:10,320
‎ทำไมทำกับหนูแบบนี้ล่ะคะ

166
00:17:10,321 --> 00:17:11,613
‎ทำแบบนี้กับบีโอได้ยังไง

167
00:17:11,614 --> 00:17:13,031
‎ทำไมล่ะคะ

168
00:17:13,032 --> 00:17:16,452
‎ทำไมทำแบบนี้ล่ะคะ

169
00:17:20,206 --> 00:17:22,082
‎ทำไมทำแบบนี้คะ

170
00:17:22,083 --> 00:17:25,544
‎พ่อทำแบบนี้ทำไมคะ

171
00:17:35,429 --> 00:17:37,388
‎(งานราชทัณฑ์มุ่งสู่อนาคตด้วยการประสาน
‎ความเป็นระเบียบและสิทธิมนุษยชนอย่างสมดุล)

172
00:17:37,389 --> 00:17:40,351
‎คุณคังจีฮเยปฏิเสธไม่ให้เยี่ยมค่ะ

173
00:17:49,527 --> 00:17:51,737
‎(ฮอลล์คอนเสิร์ต)

174
00:17:54,031 --> 00:17:55,574
‎(กุสตาฟ มาห์เลอร์)

175
00:18:04,542 --> 00:18:08,587
‎(คังบีโอ)

176
00:18:41,495 --> 00:18:42,788
{\an8}‎(ลิสท์)

177
00:18:49,211 --> 00:18:51,755
‎ต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ

178
00:18:55,843 --> 00:18:57,970
{\an8}‎(จองโย ชเว
‎เนเมซิส: เปียโนคอนแชร์โต อิน ซีไมเนอร์)

179
00:19:03,601 --> 00:19:04,601
‎ก็ได้

180
00:19:04,602 --> 00:19:06,728
‎ฉันรู้ว่าเธอใจสลาย

181
00:19:06,729 --> 00:19:09,273
‎- แต่ที่เธอบอกว่าจะไม่มีวันเล่นเปียโนอีก…
‎- พอเถอะครับ

182
00:19:10,941 --> 00:19:12,526
‎ผมจะไม่เล่นเปียโนอีกแล้วครับ

183
00:19:14,570 --> 00:19:15,945
‎เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้น

184
00:19:15,946 --> 00:19:18,449
‎เพราะความโลภของผม

185
00:19:20,492 --> 00:19:21,618
‎เขาประกาศขายเปียโนแน่ะ

186
00:19:21,619 --> 00:19:23,370
‎- สวัสดีค่ะ
‎- จริงเหรอ

187
00:19:24,246 --> 00:19:26,748
‎เปียโนของคังบีโอกำลังประกาศขายเหรอเนี่ย

188
00:19:26,749 --> 00:19:30,001
‎ใช่น่ะสิ ดูเหมือนเขาจะเลิกเล่นเปียโนจริงๆ นะ

189
00:19:30,002 --> 00:19:32,462
‎เฮ้อ โง่ชะมัดเลย

190
00:19:32,463 --> 00:19:34,631
‎นึกว่าเขาจะกลับมาได้แล้วซะอีก

191
00:19:34,632 --> 00:19:36,132
‎แต่ก็นะ

192
00:19:36,133 --> 00:19:38,468
‎ถ้าเขาคิดว่ามาเอสโตรคังตายเพราะเขา

193
00:19:38,469 --> 00:19:40,888
‎เขาจะกลับมาเล่นเปียโนอีกได้ยังไง

194
00:19:41,680 --> 00:19:42,890
‎นั่นดิ

195
00:19:43,432 --> 00:19:47,394
‎ใครจะไปรู้ว่าครอบครัวที่ทรงอิทธิพลขนาดนั้น
‎จะต้องมาจบลงอีหรอบนี้

196
00:19:48,062 --> 00:19:50,104
‎แต่ยังไงก็เถอะ ตอนนี้บรรดานักเปียโน

197
00:19:50,105 --> 00:19:53,108
‎กำลังแย่งกันเสนอราคาค่าเปียโนกันยกใหญ่เลย

198
00:19:55,402 --> 00:19:56,862
‎ปิดมือถือทำไมเนี่ย

199
00:19:58,155 --> 00:19:59,155
‎เอ่อ…

200
00:19:59,156 --> 00:20:00,531
‎มีแขกมาหาแน่ะ

201
00:20:00,532 --> 00:20:02,450
‎เขารอมาตั้งแต่บ่ายแล้ว

202
00:20:02,451 --> 00:20:05,996
‎ฉันบอกไปว่าค่อยมาหาใหม่อีกรอบ
‎แต่เขายืนกรานว่าจะรอน่ะ

203
00:20:14,588 --> 00:20:15,631
‎นายมาทำอะไรที่นี่เนี่ย

204
00:20:16,257 --> 00:20:17,299
‎นั่งก่อนสิ

205
00:20:26,225 --> 00:20:27,225
‎นายมาทำไม

206
00:20:27,226 --> 00:20:29,019
‎ทำไมนายถึงขายเปียโนล่ะ

207
00:20:30,562 --> 00:20:31,896
‎นายมาคุยเรื่องนี้เองเหรอ

208
00:20:31,897 --> 00:20:32,856
‎ใช่

209
00:20:35,317 --> 00:20:36,527
‎ก็ฉันไม่ต้องการมันแล้วไง

210
00:20:42,950 --> 00:20:46,120
‎ก่อนอาจารย์เสีย ฉันถามคำถามนึงกับท่านไปน่ะ

211
00:20:47,746 --> 00:20:50,916
‎ฉันถามว่าศิลปินที่มีข้อบกพร่อง
‎สมควรรังสรรค์ผลงานศิลปะหรือเปล่าน่ะ

212
00:20:51,500 --> 00:20:52,876
‎ท่านบอกฉันว่า

213
00:20:53,752 --> 00:20:57,339
‎ท่านเชื่อด้วยซ้ำว่าศิลปินต้องมีข้อบกพร่อง
‎ถึงจะสร้างงานศิลปะได้

214
00:21:00,676 --> 00:21:02,469
‎เพราะฉะนั้นนายก็เล่นเปียโนต่อไปเถอะนะ

215
00:21:03,512 --> 00:21:04,972
‎สิ่งที่พวกเราทำได้…

216
00:21:06,390 --> 00:21:08,225
‎มีแค่การเล่นดนตรีต่อไปนี่นา

217
00:21:10,102 --> 00:21:11,562
‎ขอบคุณที่พูดแบบนั้นนะ

218
00:21:12,146 --> 00:21:12,980
‎แต่ว่า…

219
00:21:14,064 --> 00:21:16,442
‎ฉันยกโทษให้ตัวเองไม่ได้หรอก

220
00:21:17,109 --> 00:21:19,402
‎เพราะฉันดึงดันจะเล่นดนตรีต่อ

221
00:21:19,403 --> 00:21:22,990
‎แม่ฉันเลยต้องลงเอยแบบนั้น
‎แถมคุณตาก็ยังมาเสียอีก

222
00:21:26,035 --> 00:21:27,202
‎ไหนจะเรื่องมือของนายด้วย

223
00:21:48,432 --> 00:21:51,185
{\an8}‎(บ.อ. จ.ย. จ.อ.)

224
00:21:59,193 --> 00:22:00,944
‎(พี่ฮยอนชอล)

225
00:22:01,904 --> 00:22:02,904
‎ว่าไง

226
00:22:02,905 --> 00:22:04,198
‎โรงพยาบาลโทรมา

227
00:22:04,865 --> 00:22:06,200
‎ลุงเขาอยากเจอนายแน่ะ

228
00:22:08,077 --> 00:22:10,746
‎เขาคงรู้อยู่แล้วว่านายกลับมาแล้วน่ะ

229
00:22:11,872 --> 00:22:13,122
‎เขาเรียกพยาบาลมา

230
00:22:13,123 --> 00:22:15,209
‎แถมเอ่ยชื่อนายบอกว่าอยากเจอ

231
00:22:16,043 --> 00:22:19,671
‎ถ้าไม่รู้ก็แปลกแล้ว นายเล่นออกข่าวไปทั่วเลยนี่

232
00:22:24,009 --> 00:22:26,011
‎ทีนี้ก็ถือว่าโปรเจกต์ของเราจบแล้วใช่ไหม

233
00:22:27,179 --> 00:22:28,513
‎ไม่ว่าที่ผ่านมามันจะเป็นยังไง

234
00:22:28,514 --> 00:22:30,390
‎สุดท้ายพวกเขาก็ได้ชดใช้ในสิ่งที่ตัวเองทำไปแล้ว

235
00:22:32,184 --> 00:22:33,852
‎แต่ทำไมฉันถึงไม่รู้สึกโล่งเลยล่ะเนี่ย

236
00:22:37,648 --> 00:22:39,066
‎มีคนบอกว่าอยากเจอผมเหรอครับ

237
00:22:41,026 --> 00:22:42,820
‎รู้ตั้งแต่ตอนไหนเหรอครับว่าผมกลับมาแล้ว

238
00:22:43,821 --> 00:22:47,282
‎ตั้งแต่ตอนที่แกกลับมาเกาหลีครั้งแรกยังไงล่ะ

239
00:22:47,866 --> 00:22:50,244
‎แล้วทำไมเพิ่งติดต่อผมมาตอนนี้ล่ะครับ

240
00:22:54,039 --> 00:22:55,457
‎ฉันคิดว่าฉันไม่มีสิทธิ์ที่จะติดต่อแกไปน่ะ

241
00:23:01,588 --> 00:23:03,089
‎ทานสักหน่อยสิครับ

242
00:23:03,090 --> 00:23:04,550
‎ของโปรดนี่ครับ

243
00:23:05,884 --> 00:23:06,718
‎ทำแบบนั้นทำไม

244
00:23:08,262 --> 00:23:10,889
‎ฉันจะอยู่หรือตาย แกก็น่าจะปล่อยฉันไปสิ

245
00:23:12,850 --> 00:23:14,601
‎มาเสียเงินกับฉันทำไม

246
00:23:17,104 --> 00:23:19,565
‎ก็พ่อดีกับผม ถึงจะเป็นแค่ช่วงสั้นๆ ก็เถอะ

247
00:23:21,275 --> 00:23:23,026
‎ผมรู้ว่าพ่ออยากลืม

248
00:23:23,777 --> 00:23:25,946
‎แต่ตอนผมยังเด็ก พ่อดูแลผมดีมาก

249
00:23:28,031 --> 00:23:29,616
‎ผมเลยอยากตอบแทนพ่อน่ะครับ

250
00:23:30,742 --> 00:23:31,577
‎ตอนนั้น

251
00:23:33,120 --> 00:23:34,329
‎ฉันขอโทษนะ

252
00:23:35,539 --> 00:23:36,832
‎ที่บันดาลโทสะแล้วไปลงที่แก

253
00:23:38,083 --> 00:23:39,042
‎จากนี้ไป…

254
00:23:40,669 --> 00:23:42,295
‎ไม่ต้องมาเสียเงินกับฉันแล้ว

255
00:23:42,296 --> 00:23:44,214
‎ฉันทำผิดกับแกนะ

256
00:23:49,303 --> 00:23:50,679
‎ฉันเป็นคนฆ่าแม่แกเอง

257
00:23:52,389 --> 00:23:54,641
‎ฉันโกรธแค้นที่แม่แกหักหลังฉัน

258
00:23:55,642 --> 00:23:56,977
‎ฉันเลยไม่ยอมหย่าให้

259
00:23:57,936 --> 00:24:00,355
‎เก็บแม่แกไว้ใกล้ตัว ทรมานแม่แก

260
00:24:01,315 --> 00:24:02,858
‎แถมทรมานจนลมหายใจสุดท้ายเลย

261
00:24:03,358 --> 00:24:04,359
‎สุดท้าย…

262
00:24:06,945 --> 00:24:09,156
‎ฉันก็เป็นคนพรากความมีชีวิตชีวา
‎จากแม่แกไปจนสิ้นลม

263
00:24:10,574 --> 00:24:12,367
‎ฉันนึกว่าพอแม่แกตายไปแล้ว ฉันจะโล่งใจเสียอีก

264
00:24:12,951 --> 00:24:15,954
‎แต่ฉันไม่ได้โล่งใจเลย…

265
00:24:17,956 --> 00:24:19,583
‎จริงๆ แล้วคนที่ถูกบั่นทอนจนพังทลายก็คือฉันเอง

266
00:24:33,263 --> 00:24:34,848
‎ฉันนึกว่าพอแม่แกตายไปแล้ว ฉันจะโล่งใจเสียอีก

267
00:24:35,557 --> 00:24:38,268
‎แต่ฉันไม่ได้โล่งใจเลย…

268
00:24:39,311 --> 00:24:40,938
‎จริงๆ แล้วคนที่ถูกบั่นทอนจนพังทลายก็คือฉันเอง

269
00:24:43,941 --> 00:24:45,776
‎(ชเวจองโย)

270
00:24:54,743 --> 00:24:55,785
‎มีอะไร

271
00:24:55,786 --> 00:24:56,911
‎ทำอะไรอยู่

272
00:24:56,912 --> 00:24:58,288
‎โทรมาทำไม

273
00:24:58,872 --> 00:25:00,916
‎ออกมาหน่อย ฉันอยู่หน้าบ้านนายเนี่ย

274
00:25:12,469 --> 00:25:13,552
‎มาที่นี่อีกทำไม

275
00:25:13,553 --> 00:25:16,348
‎มากับฉันหน่อย ฉันมีอะไรจะให้นายดู

276
00:25:31,989 --> 00:25:33,615
‎นี่เราจะไปไหน ทำไมต้องขึ้นรถเมล์ด้วย

277
00:25:34,866 --> 00:25:36,242
‎เอาน่า

278
00:25:36,243 --> 00:25:37,661
‎แบบนี้ก็ย้อนวันวานดีนี่

279
00:25:47,129 --> 00:25:47,963
‎เรามาที่นี่กันทำไม

280
00:26:09,151 --> 00:26:10,152
‎อะไรเนี่ย

281
00:26:10,777 --> 00:26:13,155
‎อะไรล่ะ ก็เปียโนของนายไง

282
00:26:13,739 --> 00:26:15,114
‎ฉันซื้อคืนมาแล้ว

283
00:26:15,115 --> 00:26:16,240
‎แล้วนายซื้อคืนมาทำไม

284
00:26:16,241 --> 00:26:18,744
‎นายคงต้องใช้เปียโนหลังนี้
‎ตอนกลับมาเล่นเปียโนไง

285
00:26:19,745 --> 00:26:20,953
‎ฉันบอกว่าไม่เล่นแล้วไงเล่า

286
00:26:20,954 --> 00:26:22,873
‎นายไม่น่าเสียเวลากับเรื่องแบบนี้เลยนะ

287
00:26:29,421 --> 00:26:30,881
‎นั่งสิ

288
00:27:23,433 --> 00:27:24,559
‎หมายความว่ายังไงเนี่ย

289
00:27:25,143 --> 00:27:27,145
‎ทำไม แปลกใจเหรอ

290
00:27:27,854 --> 00:27:31,190
‎ที่ผ่านมา ฉันไปรักษาที่โรงพยาบาลตลอด
‎เผื่อๆ เอาไว้น่ะ

291
00:27:31,191 --> 00:27:34,152
‎ทีนี้นิ้วฉันเลยกลับมาใช้งานได้

292
00:27:36,029 --> 00:27:37,113
‎เป็นไง

293
00:27:37,114 --> 00:27:38,407
‎ที่ฉันเล่นพอจะเข้าหูนายไหม

294
00:27:44,704 --> 00:27:45,956
‎หมายความว่า…

295
00:27:47,666 --> 00:27:49,251
‎นายจะกลับมาเล่นเปียโนได้อีกครั้งงั้นเหรอ

296
00:27:50,794 --> 00:27:51,628
‎อืม

297
00:27:55,298 --> 00:27:57,300
‎อะไรเนี่ย ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ

298
00:27:59,386 --> 00:28:02,347
‎ทีนี้เข้าใจหรือยังว่าทำไมฉันถึงลากนายมาถึงนี่น่ะ

299
00:28:03,974 --> 00:28:04,933
‎เพราะฉะนั้น

300
00:28:05,517 --> 00:28:08,186
‎เรื่องอื่นฉันไม่รู้หรอกนะ
‎แต่ฉันอยากให้นายเลิกรู้สึกผิดกับฉันสักที

301
00:28:10,397 --> 00:28:11,898
‎ฉันขออะไรนายเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม

302
00:28:16,319 --> 00:28:17,487
‎นายกลับมาเล่นเปียโนเถอะนะ

303
00:28:22,325 --> 00:28:23,285
‎ฉันมานั่งคิดว่า

304
00:28:24,286 --> 00:28:27,706
‎ทำไมฉันถึงกลับมาเล่นเปียโนอีกครั้ง
‎ตอนที่ฉันยังเด็กน่ะ

305
00:28:29,082 --> 00:28:31,625
‎จู่ๆ นายก็โผล่เข้ามาในชีวิตอันน่าสมเพชของฉัน

306
00:28:31,626 --> 00:28:33,128
‎แถมมาจากไหนก็ไม่รู้

307
00:28:34,296 --> 00:28:35,755
‎คิดว่าการเล่นเปียโนเหมือนเล่นขายของเหรอ

308
00:28:36,256 --> 00:28:40,551
‎นายทำให้ฉันละอายใจที่จริงจังกับการเล่นดนตรี

309
00:28:40,552 --> 00:28:42,428
‎เราซ้อมกันมาตั้งหลายร้อยครั้งแล้ว

310
00:28:42,429 --> 00:28:44,638
‎นายไม่ต้องสนใจคนอื่น

311
00:28:44,639 --> 00:28:46,432
‎ลืมไปซะว่าเราอยู่ที่ไหน

312
00:28:46,433 --> 00:28:49,143
‎ฉันจมอยู่กับแผลใจในอดีต

313
00:28:49,144 --> 00:28:50,812
‎แต่นายก็ช่วยดึงฉันขึ้นมาไง

314
00:28:51,438 --> 00:28:52,272
‎เล่นอย่างอิสระ…

315
00:28:53,732 --> 00:28:54,816
‎เหมือนวันนั้นไง

316
00:28:55,567 --> 00:28:57,068
‎มาลองนึกดูแล้ว

317
00:28:58,528 --> 00:29:00,529
‎ตอนที่ฉันจมอยู่กับความสิ้นหวัง

318
00:29:00,530 --> 00:29:03,407
‎นายคือคนที่ดึงฉันกลับมาหาการเล่นดนตรี

319
00:29:03,408 --> 00:29:05,577
‎ถึงนายจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็เถอะ

320
00:29:06,453 --> 00:29:09,164
‎นายเป็นแสงสว่างแล้วก็เป็นความหวังของฉันนะ

321
00:29:11,249 --> 00:29:13,835
‎แม้แต่ตอนที่ฉันถูกความแค้นครอบงำ…

322
00:29:16,213 --> 00:29:19,674
‎พอฉันล้มตัวลงนอน
‎ฉันยังฝันว่าได้เล่นเปียโนโฟร์แฮนด์กับนายอยู่เลย

323
00:29:22,677 --> 00:29:24,970
‎พอฉันได้ยินว่านายจะเลิกเล่นเปียโน

324
00:29:24,971 --> 00:29:26,181
‎นายคิดว่าฉันจะรู้สึกยังไงล่ะ

325
00:29:27,724 --> 00:29:28,975
‎แต่ว่า…

326
00:29:30,143 --> 00:29:31,812
‎ฉันขโมยโน้ตเพลงของนาย

327
00:29:34,523 --> 00:29:36,357
‎แถมขโมยชีวิตของนายมาอีก

328
00:29:36,358 --> 00:29:38,527
‎เฮ้อ พูดอะไรน่าอึดอัดเป็นบ้าเลย

329
00:29:39,611 --> 00:29:40,946
‎นี่ คังบีโอ

330
00:29:42,447 --> 00:29:45,616
‎นายเป็นคนตีความเพลงนั้นให้สมบูรณ์
‎แล้วบรรเลงออกมาต่างหากล่ะ

331
00:29:45,617 --> 00:29:46,827
‎ที่ของนาย…

332
00:29:48,578 --> 00:29:50,205
‎มันเป็นของนายมาตลอดนั่นแหละ

333
00:29:52,040 --> 00:29:53,208
‎ทั้งฉันทั้งนาย…

334
00:29:56,461 --> 00:29:59,297
‎มีชีวิตอยู่ได้ด้วยการเล่นดนตรีนะ

335
00:30:00,006 --> 00:30:03,385
‎เราเกิดมาเพื่อเล่นดนตรี นายยังไม่เก็ตอีกเหรอ

336
00:30:07,639 --> 00:30:09,641
‎จำเพลงคันทาทาหมายเลข 106 ของบาคได้ไหม

337
00:30:14,187 --> 00:30:15,105
‎มานั่งนี่เลย

338
00:30:31,037 --> 00:30:32,038
‎เอาละ

339
00:30:32,664 --> 00:30:33,915
‎ฉันจะเล่นเซคอนโด

340
00:30:34,749 --> 00:30:35,709
‎ส่วนนายเล่นพรีโมนะ

341
00:30:37,252 --> 00:30:38,295
‎เล่นอย่างอิสระ…

342
00:30:39,838 --> 00:30:41,089
‎เหมือนวันนั้นไง

343
00:32:28,113 --> 00:32:29,280
‎ขอบใจนะ ชเวจองโย

344
00:32:30,865 --> 00:32:31,950
‎คราวนี้

345
00:32:33,827 --> 00:32:35,453
‎นายก็ช่วยดึงฉันขึ้นมาความสิ้นหวังอีกแล้ว

346
00:32:37,872 --> 00:32:38,915
‎เปล่าสักหน่อย

347
00:32:40,333 --> 00:32:41,459
‎เมื่อกี้ไม่ได้ฟังที่ฉันพูดเหรอไง

348
00:32:44,546 --> 00:32:46,214
‎นายกับฉันนี่ก็แปลกเนอะ

349
00:32:47,215 --> 00:32:48,590
‎เราทะเลาะกันแทบจะฆ่ากันตายอยู่แล้ว

350
00:32:48,591 --> 00:32:50,802
‎แต่ทุกครั้งที่ฉันดื่มด่ำไปกับการเล่นดนตรี

351
00:32:52,178 --> 00:32:53,388
‎ฉันก็มีนายอยู่ด้วยตลอดเลย

352
00:32:54,848 --> 00:32:56,599
‎คิดๆ ดูแล้ว เมื่อสิบปีก่อน

353
00:32:57,350 --> 00:32:59,310
‎ตอนที่ฉันบอกว่าจะไม่ลงแข่งรายการไหนทั้งนั้น

354
00:33:00,812 --> 00:33:04,149
‎แล้วจะเล่นดนตรีกับนายอย่างมีความสุข…

355
00:33:06,693 --> 00:33:08,695
‎ฉันว่าฉันก็ตัดสินใจถูกแล้วนะ

356
00:33:12,365 --> 00:33:13,491
‎ฉันว่าตอนนี้ก็ยังไม่สายไปนะ

357
00:33:14,659 --> 00:33:16,161
‎เรามาเล่นดนตรีอย่างมีความสุขกันเถอะ

358
00:33:20,415 --> 00:33:21,374
‎ไม่เอาหรอก

359
00:33:22,459 --> 00:33:26,254
‎ฉันไม่อยากทนนิสัยแย่ๆ ของนาย
‎เหมือนเมื่อก่อนแล้ว

360
00:33:27,505 --> 00:33:29,132
‎จากที่ฉันเห็น

361
00:33:29,716 --> 00:33:31,925
‎ฉันว่าตอนนี้นายไม่ต้องให้ฉันช่วยแล้วมั้ง

362
00:33:31,926 --> 00:33:34,471
‎นี่ ถ้าไม่เอาด้วย ก็บอกกันมาตรงๆ สิ

363
00:33:35,055 --> 00:33:36,555
‎นายนี่เจ้าคิดเจ้าแค้นกว่าที่คิดนะเนี่ย

364
00:33:36,556 --> 00:33:37,682
‎ก็ใช่ไง

365
00:33:38,558 --> 00:33:40,435
‎ฉันถึงไล่ตามนายมานี่ไง

366
00:33:45,356 --> 00:33:46,441
‎วันนี้สนุกมากเลย

367
00:33:48,109 --> 00:33:49,069
‎ขอบใจนะ

368
00:33:53,448 --> 00:33:55,241
‎กลับบ้านดีๆ ล่ะ พักผ่อนเยอะๆ นะ

369
00:33:57,160 --> 00:33:58,411
‎ไว้เจอกัน

370
00:33:58,995 --> 00:33:59,913
‎อืม

371
00:34:30,985 --> 00:34:31,944
‎ครับ

372
00:34:31,945 --> 00:34:33,320
‎บีโอ

373
00:34:33,321 --> 00:34:35,782
‎ช่วงนี้เธอได้คุยกับจองโยบ้างไหม

374
00:34:36,616 --> 00:34:37,909
‎ผมเพิ่งเจอเขาเมื่อวานครับ

375
00:34:38,660 --> 00:34:39,910
‎ทำไมเหรอครับ

376
00:34:39,911 --> 00:34:43,540
‎จองโยยื่นใบลาออกแถมไม่ยอมรับโทรศัพท์ด้วย

377
00:34:44,541 --> 00:34:46,584
‎เมื่อวานเขาได้พูดอะไรไหม

378
00:34:51,506 --> 00:34:53,340
‎หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้

379
00:34:53,341 --> 00:34:55,885
‎กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณ…

380
00:34:57,846 --> 00:34:59,556
‎ดูเหมือนเขาจะเตรียมตัวเอาไว้ล่วงหน้า

381
00:35:00,265 --> 00:35:03,893
‎เขาส่งอีเมลหาฉัน
‎ส่งหาฝ่ายธุรการแล้วก็พนักงานคนอื่นด้วย

382
00:35:04,394 --> 00:35:06,813
‎เขาไม่ได้บอกอะไรเธอเลยเหรอ

383
00:35:09,190 --> 00:35:10,732
‎หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้

384
00:35:10,733 --> 00:35:14,904
‎กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณ…

385
00:35:40,513 --> 00:35:41,389
‎คังบีโอ

386
00:35:42,098 --> 00:35:43,600
‎ฉันนึกแล้วว่านายต้องมา

387
00:35:44,475 --> 00:35:46,436
‎ตอนที่นายเจอจดหมายฉบับนี้

388
00:35:47,061 --> 00:35:48,646
‎ฉันคงไม่อยู่ตรงนี้แล้ว

389
00:35:49,898 --> 00:35:50,857
‎ขอโทษนะ

390
00:35:51,733 --> 00:35:54,485
‎แต่ฉันคงทำตามคำขอสุดท้ายของนายไม่ได้

391
00:35:57,530 --> 00:35:59,616
‎บางทีเรื่องที่เกิดขึ้นกับพวกเรา…

392
00:36:01,951 --> 00:36:06,706
‎คงมาจากความโหยหาและความรักในดนตรี
‎อย่างสุดซึ้งก็เป็นได้

393
00:36:09,834 --> 00:36:12,377
‎ถึงแม้มันจะทำให้เจ็บปวดแสนสาหัส

394
00:36:12,378 --> 00:36:16,257
‎แต่การที่ฉันได้เห็นความหลงใหลในดนตรีของนาย
‎มันสอนอะไรฉันได้เยอะเลย

395
00:36:18,092 --> 00:36:19,177
‎ทีนี้ ฉันเอง

396
00:36:19,969 --> 00:36:22,013
‎ก็จะขอไปรังสรรค์ดนตรีที่ปลอบประโลมคนอื่น

397
00:36:23,223 --> 00:36:26,559
‎แทนดนตรีที่เต็มไปด้วยความเคียดแค้นบ้างนะ

398
00:36:27,435 --> 00:36:30,521
‎ที่ฉันเข้าใจนายผิด มันทำให้นายเจ็บปวด

399
00:36:31,105 --> 00:36:33,816
‎แต่ที่ฉันหมกมุ่นกับการแก้แค้นก็อาจจะเป็นเพราะ

400
00:36:35,193 --> 00:36:39,279
‎ฉันคิดถึงวันวานที่เราเคยเล่นเปียโนด้วยกัน

401
00:36:39,280 --> 00:36:42,282
‎(ศูนย์รวมจำหน่ายเครื่องดนตรี
‎ตลาดดั้งเดิม)

402
00:36:42,283 --> 00:36:43,534
‎ฉันขอโทษนายจริงๆ

403
00:36:44,577 --> 00:36:45,536
‎แล้วก็ขอบคุณนายด้วย

404
00:36:46,913 --> 00:36:48,747
‎อย่ายอมแพ้

405
00:36:48,748 --> 00:36:51,084
‎ขอให้นายเป็นนักดนตรีที่ยอดเยี่ยมให้ได้นะ

406
00:37:14,857 --> 00:37:18,152
{\an8}‎(สามปีต่อมา)

407
00:37:31,791 --> 00:37:32,792
‎บีโอ

408
00:37:34,502 --> 00:37:36,254
‎โอ้โฮ ดูดีเลยนะ

409
00:37:37,964 --> 00:37:40,340
‎ยุ่งอยู่แท้ๆ ไม่เห็นต้องมาถึงที่นี่เลยครับ

410
00:37:40,341 --> 00:37:43,051
‎ฉันเอาแต่พูดว่าจะมาไม่รู้กี่ครั้งแล้ว
‎แต่ก็ไม่เคยมาเลย

411
00:37:43,052 --> 00:37:45,430
‎วันนี้ฉันเลยตั้งใจจะมาให้ได้น่ะ

412
00:37:47,098 --> 00:37:48,182
‎เตรียมตัวไปถึงไหนแล้วจ๊ะ

413
00:39:06,177 --> 00:39:08,012
‎บริหารบริษัทเป็นยังไงบ้าง พอไหวไหมจ๊ะ

414
00:39:08,805 --> 00:39:10,806
‎งานหนักแต่ก็สนุกดีค่ะ

415
00:39:10,807 --> 00:39:12,682
‎พอได้มาทำเองแล้ว

416
00:39:12,683 --> 00:39:15,478
‎ฉันก็เข้าใจหัวอกแม่เลยค่ะว่ามันหนักแค่ไหน

417
00:39:16,270 --> 00:39:19,272
‎ฉันล่ะนับถือแม่ขึ้นมาเลยค่ะ

418
00:39:19,273 --> 00:39:21,233
‎ฮยอนจองก็ใจถึงใช่ย่อยนะเนี่ย

419
00:39:21,234 --> 00:39:23,944
‎วางมือแล้วให้เธอมากุมบังเหียน
‎แล้วชิ่งไปเฉยเลยได้ไงเนี่ย

420
00:39:23,945 --> 00:39:25,196
‎เธอไม่โดนบ่นบ้างเหรอ

421
00:39:25,947 --> 00:39:27,280
‎ไม่เลยค่ะ

422
00:39:27,281 --> 00:39:30,575
‎แต่แบบนี้ทำให้ฉันเครียดกว่าเดิมอีกค่ะ

423
00:39:30,576 --> 00:39:32,120
‎ฉันไม่อยากทำให้แม่ผิดหวังน่ะค่ะ

424
00:39:33,621 --> 00:39:36,249
‎แจอิน เธอโตเป็นผู้ใหญ่แล้วจริงๆ สินะ

425
00:39:37,917 --> 00:39:39,544
‎อันนี้ทางร้านแถมให้ค่ะ

426
00:39:41,045 --> 00:39:43,381
‎แทนคำขอบคุณเล็กๆ น้อยๆ
‎สำหรับการแสดงวันนี้ค่ะ

427
00:39:44,757 --> 00:39:45,842
‎ขอบคุณครับ

428
00:39:46,467 --> 00:39:49,052
‎โทรหาผมกริ๊งเดียว เดี๋ยวผมมาเล่นให้เลยครับ

429
00:39:49,053 --> 00:39:50,596
‎จริงเหรอจ๊ะ

430
00:39:51,180 --> 00:39:53,682
‎ตายจริง ขอบใจนะ ดีจัง

431
00:39:53,683 --> 00:39:55,309
‎ทานให้อร่อยนะจ๊ะ

432
00:39:55,893 --> 00:39:57,520
‎- ขอบคุณค่ะ
‎- ขอบคุณครับ

433
00:39:58,020 --> 00:40:00,815
‎ไม่ว่าเธอจะไปที่ไหน ก็มีแต่คนรักเธอนะเนี่ย

434
00:40:02,358 --> 00:40:04,694
‎- นายไปถามเขาสิ
‎- นายก็ไปถามเองสิ

435
00:40:05,278 --> 00:40:06,903
‎- ฉันบอกให้นายถามไง
‎- รีบไปถามสิ

436
00:40:06,904 --> 00:40:08,947
‎- ไม่เอา นายก็ไปสิ
‎- นายถามสิ

437
00:40:08,948 --> 00:40:10,241
‎มีอะไรจะถามฉันเหรอ

438
00:40:12,034 --> 00:40:14,829
‎พวกผมดูที่พี่เล่นดนตรีเมื่อกี้นี้น่ะครับ

439
00:40:15,496 --> 00:40:17,330
‎ว่าแต่พี่ชื่ออะไรเหรอครับ

440
00:40:17,331 --> 00:40:19,292
‎พี่ดังใช่ไหม ผมขอลายเซ็นหน่อยได้ไหมครับ

441
00:40:21,669 --> 00:40:23,546
‎พี่ไม่ได้ดังขนาดนั้นหรอก

442
00:40:30,052 --> 00:40:33,138
‎แต่ผมชอบที่พี่เล่นเปียโนสุดๆ เลยครับ

443
00:40:33,139 --> 00:40:34,140
‎ผมก็เหมือนกันครับ

444
00:40:34,724 --> 00:40:35,641
‎ขอบใจนะ

445
00:40:36,267 --> 00:40:37,225
‎พวกนายกินให้อร่อยล่ะ

446
00:40:37,226 --> 00:40:38,227
‎- ครับ
‎- ครับ

447
00:40:39,020 --> 00:40:40,562
‎เห็นไหม เขาไม่ได้ดังสักหน่อย

448
00:40:40,563 --> 00:40:41,939
‎แต่แม่ฉันบอกว่าเขาดังนะ

449
00:40:42,523 --> 00:40:44,775
‎ทำไมเธอไม่บอกชื่อตัวเองไปล่ะ

450
00:40:45,401 --> 00:40:46,402
‎ตั้งใจจะไม่บอกเหรอ

451
00:40:47,487 --> 00:40:48,404
‎ไม่รู้สิครับ…

452
00:40:50,156 --> 00:40:52,492
‎ผมไม่อยากถูกจดจำด้วยชื่อนี้อีกแล้วครับ

453
00:41:02,627 --> 00:41:04,544
‎(งานราชทัณฑ์มุ่งสู่อนาคตด้วยการประสาน
‎ความเป็นระเบียบและสิทธิมนุษยชนอย่างสมดุล)

454
00:41:04,545 --> 00:41:06,547
‎- แม่
‎- ยุนจอง ยุนจองลูกแม่

455
00:41:07,673 --> 00:41:09,633
‎- แม่ขอโทษนะลูก
‎- ลำบากแย่เลยนะ

456
00:41:09,634 --> 00:41:10,510
‎จีฮเย

457
00:41:53,594 --> 00:41:54,470
‎รุ่นพี่ครับ

458
00:42:17,660 --> 00:42:20,663
‎(วาทยกรคังซึงอุน
‎ผู้สร้างแรงกระเพื่อมอันยิ่งใหญ่ไว้ก่อนจากไป)

459
00:42:37,305 --> 00:42:38,264
‎พ่อ

460
00:42:39,223 --> 00:42:41,142
‎(ยอห์น คังซึงอุนผู้ล่วงลับ)

461
00:42:44,312 --> 00:42:45,271
‎หนูมาหาพ่อแล้วนะคะ

462
00:42:55,239 --> 00:42:56,324
‎รุ่นพี่คะ

463
00:42:58,367 --> 00:42:59,577
‎ขอบคุณสำหรับวันนี้นะคะ

464
00:43:01,412 --> 00:43:04,957
‎ตอนที่พ่อฉันเสีย ฉันปวดใจมากที่ไม่ได้อยู่ดูใจท่าน

465
00:43:05,958 --> 00:43:07,585
‎แต่ตอนนี้ความรู้สึกหนักอึ้งในใจฉัน

466
00:43:08,252 --> 00:43:09,545
‎ก็เริ่มเบาลงแล้วค่ะ

467
00:43:10,296 --> 00:43:11,922
‎ที่ผ่านมาเธอคงปวดใจน่าดูเลยสินะ

468
00:43:12,965 --> 00:43:13,841
‎ไม่หรอกค่ะ

469
00:43:14,383 --> 00:43:15,718
‎ตอนนี้ฉันดีขึ้นเยอะแล้วค่ะ

470
00:43:17,094 --> 00:43:18,721
‎รุ่นพี่ไม่ต้องเป็นห่วงฉันแล้วค่ะ

471
00:43:19,305 --> 00:43:20,597
‎จากนี้ไป

472
00:43:20,598 --> 00:43:23,266
‎อย่ามาเสียเวลากับฉันอีกเลยค่ะ

473
00:43:23,267 --> 00:43:24,685
‎มันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกผิดนะคะ

474
00:43:25,853 --> 00:43:26,729
‎ฉันทำแบบนั้นไม่ได้หรอก

475
00:43:28,689 --> 00:43:31,359
‎ถ้าเธออยากให้ฉันมีความสุข…

476
00:43:33,235 --> 00:43:34,862
‎เธอก็ต้องคอยอยู่ข้างฉันนะ

477
00:43:36,530 --> 00:43:37,907
‎ฉันจะไปมีสิทธิ์ทำแบบนั้นได้ยังไง

478
00:43:47,291 --> 00:43:49,669
‎ฉันต้องการแค่เธอคนเดียวนะ คังจีฮเย

479
00:43:50,753 --> 00:43:52,004
‎เราค่อยๆ ดูกันไป

480
00:43:56,467 --> 00:43:57,426
‎เหมือนเพื่อนไง

481
00:44:17,405 --> 00:44:18,572
‎โทษที

482
00:44:19,407 --> 00:44:20,658
‎รอฉันนานเลยใช่ปะ

483
00:44:21,659 --> 00:44:23,077
‎ไม่นานหรอก ฉันเพิ่งสั่งอาหารไป

484
00:44:23,577 --> 00:44:25,121
‎รีบกินตอนยังร้อนๆ สิ

485
00:44:26,038 --> 00:44:26,997
‎ของที่เธออยากกินไง

486
00:44:27,873 --> 00:44:30,333
‎ฉันไม่เคยเห็นเบอร์เกอร์ไก่ชิ้นใหญ่ขนาดนี้เลย

487
00:44:30,334 --> 00:44:33,462
‎หมู่นี้ฉันติดเบอร์เกอร์นี้งอมแงม
‎จนกินเป็นมื้อเที่ยงทุกวันเลย

488
00:44:39,885 --> 00:44:40,720
‎อร่อยสมมงสุดๆ

489
00:44:41,887 --> 00:44:43,722
‎นี่ นายก็รีบกินเข้าสิ

490
00:44:43,723 --> 00:44:44,640
‎อืม

491
00:44:51,480 --> 00:44:52,356
‎อร่อยดีนะ

492
00:44:55,234 --> 00:44:56,152
‎จริงสิ

493
00:45:03,033 --> 00:45:03,868
‎แจอิน

494
00:45:05,119 --> 00:45:06,328
‎เห็นเธอทำงาน ฉันก็ว่าดีนะ

495
00:45:06,996 --> 00:45:08,539
‎แต่เธอหักโหมเกินไปหรือเปล่า

496
00:45:09,498 --> 00:45:10,458
‎อย่าให้พูดเลย

497
00:45:11,167 --> 00:45:12,584
‎ตอนที่ฉันกำลังจะก้าวเท้าออกจากบริษัท

498
00:45:12,585 --> 00:45:15,462
‎แต่ดันมีศิลปินคนนึงก่อเรื่องซ้ำสอง

499
00:45:15,463 --> 00:45:17,882
‎ฉันเลยมาสายเพราะต้องประชุมด่วน
‎หาทางรับมือเรื่องนั้นน่ะ

500
00:45:20,384 --> 00:45:22,260
‎ฉันนึกว่าฉันก่อเรื่องเป็นรายสุดท้ายแล้วซะอีก

501
00:45:22,261 --> 00:45:24,804
‎มีตัวปัญหาคนอื่นนอกจากฉันด้วยสินะ

502
00:45:24,805 --> 00:45:27,056
‎ถ้าเทียบกับปัญหาที่นายก่อแล้ว

503
00:45:27,057 --> 00:45:29,142
‎ปัญหาอื่นจิ๊บจ๊อยไปเลย

504
00:45:29,143 --> 00:45:32,271
‎นายมันตัวปัญหาระดับตำนานเลยละ

505
00:45:39,361 --> 00:45:42,448
‎จริงสิ นักข่าวจูแจกึนจากดงกวังเดลี่

506
00:45:43,157 --> 00:45:45,700
‎มาอ้อนวอนฉันว่าอยากจะขอเจอนาย

507
00:45:45,701 --> 00:45:47,244
‎แต่ฉันกันไว้แล้วละ

508
00:45:48,245 --> 00:45:50,456
‎เดี๋ยวฉันเอาเบอร์เขาให้นายนะ

509
00:45:50,956 --> 00:45:52,374
‎ถ้าเขาโทรมา นายก็อย่ารับสายล่ะ

510
00:45:53,542 --> 00:45:54,959
‎นักข่าวฮันซูจินก็อีกคน

511
00:45:54,960 --> 00:45:58,172
‎เธอถามว่าวันนี้นายมีแสดงไหม

512
00:45:58,839 --> 00:46:00,424
‎แต่ฉันบอกไปว่าไม่มีน่ะ

513
00:46:01,133 --> 00:46:01,967
‎อืม

514
00:46:02,635 --> 00:46:03,469
‎ขอบคุณนะ

515
00:46:04,136 --> 00:46:06,430
‎วันนี้นายจะไปแสดงที่ไหนเหรอ

516
00:46:09,767 --> 00:46:10,768
‎วันนี้เหรอ

517
00:46:21,111 --> 00:46:23,072
‎(ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉินระดับภูมิภาค)

518
00:47:03,028 --> 00:47:04,655
‎ขอโทษนะครับ คุณคังบีโอใช่ไหมครับ

519
00:47:06,448 --> 00:47:08,617
‎ผมชอบที่คุณเล่นเปียโนเมื่อครู่มากเลยครับ

520
00:47:09,368 --> 00:47:11,119
‎ผมไม่ค่อยรู้เรื่องดนตรีคลาสสิกเท่าไหร่

521
00:47:11,120 --> 00:47:13,788
‎แต่ผมว่าคุณเล่นเปียโน
‎เหมือนได้พรจากสวรรค์เลยครับ

522
00:47:13,789 --> 00:47:15,249
‎เสียงดนตรีโดนใจคนฟังมากครับ

523
00:47:15,874 --> 00:47:16,709
‎ขอบคุณครับ

524
00:47:17,751 --> 00:47:19,211
‎ว่าแต่ พอจะทราบไหมครับ

525
00:47:20,045 --> 00:47:23,173
‎ว่าวาทยกรชเวจองโยเป็นยังไงบ้าง

526
00:47:25,092 --> 00:47:26,217
‎ไม่ทราบเลยครับ

527
00:47:26,218 --> 00:47:28,095
‎อ๋อ งั้นเหรอครับ

528
00:47:29,680 --> 00:47:33,601
‎ที่ผมถามเพราะเป็นห่วงสุขภาพเขาน่ะครับ

529
00:47:35,060 --> 00:47:35,936
‎ขอตัวก่อนนะครับ

530
00:47:36,770 --> 00:47:39,064
‎เดี๋ยวครับ หมายความว่ายังไงครับ

531
00:47:39,940 --> 00:47:41,567
‎จองโยเขาป่วยเป็นอะไรเหรอครับ

532
00:47:42,192 --> 00:47:43,401
‎อ๋อ…

533
00:47:43,402 --> 00:47:46,447
‎ที่จริงผมเองก็ตามหาจองโยมาตลอด
‎ตั้งแต่เขาหายตัวไปน่ะครับ

534
00:47:47,364 --> 00:47:51,118
‎คุณหมอช่วยเล่าให้ผมฟังได้ไหมครับ

535
00:47:51,994 --> 00:47:54,662
‎ผมไม่น่าพลั้งปากพูดออกไปเลย

536
00:47:54,663 --> 00:47:56,665
‎ผมเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวคนไข้ไม่ได้ครับ

537
00:47:58,459 --> 00:47:59,543
‎ขอร้องล่ะครับ

538
00:48:00,085 --> 00:48:02,755
‎ผมอยากหาตัวจองโยเขาให้เจอน่ะครับ

539
00:48:10,304 --> 00:48:12,097
‎ตอนนั้นวาทยกรชเวจองโย

540
00:48:12,723 --> 00:48:15,643
‎เป็นคนไข้คนนึงของผม
‎ที่เข้ามารักษาเป็นประจำครับ

541
00:48:16,435 --> 00:48:19,187
‎แผลถูกยิงที่ไหล่เมื่อหลายปีก่อน

542
00:48:19,188 --> 00:48:21,940
‎ทำให้เขาบาดเจ็บที่เส้นประสาทแขน

543
00:48:22,441 --> 00:48:25,819
‎เลยทำให้มือของเขา
‎ค่อยๆ สูญเสียการเคลื่อนไหวน่ะครับ

544
00:48:28,656 --> 00:48:31,532
‎จู่ๆ เขาก็บอกว่ามีบางอย่างที่ต้องทำ

545
00:48:31,533 --> 00:48:33,118
‎เลยขอให้ผมฉีดยาให้

546
00:48:33,827 --> 00:48:36,664
‎ผมบอกเขาว่าเขาอาจจะใช้มือไม่ได้อีก

547
00:48:37,247 --> 00:48:40,042
‎ถ้าได้รับการรักษาเกินจำเป็นไปแบบนั้น

548
00:48:40,959 --> 00:48:42,628
‎แต่ไม่ว่าผมจะพูดอะไร เขาก็ไม่ฟังครับ

549
00:48:44,088 --> 00:48:45,798
‎ผมเลยฉีดยาให้เขา

550
00:48:46,632 --> 00:48:47,841
‎หลังจากนั้นไม่นาน

551
00:48:48,592 --> 00:48:50,385
‎เขาก็เลิกมารักษาที่โรงพยาบาล

552
00:48:50,386 --> 00:48:52,553
‎แล้วผมก็ได้ยินว่าเขาลาวงการไป

553
00:48:52,554 --> 00:48:54,390
‎ผมอดห่วงเขาในฐานะหมอไม่ได้เลยครับ

554
00:48:54,890 --> 00:48:55,891
‎วันนี้ได้มาเจอคุณคังบีโอ

555
00:48:56,433 --> 00:48:59,186
‎ผมเลยว่าจะถามคุณเรื่องนี้ครับ

556
00:49:04,525 --> 00:49:05,734
‎เก้าปีก่อน

557
00:49:06,652 --> 00:49:08,779
‎ผมถูกยิงที่ไหล่ขวา

558
00:49:09,780 --> 00:49:11,447
‎จนทำให้เส้นประสาทที่นิ้วผมเสียหาย

559
00:49:11,448 --> 00:49:14,243
‎ผมใช้ชีวิตประจำวันได้ แต่เล่นเปียโนไม่ได้ครับ

560
00:49:16,870 --> 00:49:18,079
‎หมายความว่ายังไงเนี่ย

561
00:49:18,080 --> 00:49:20,499
‎ทำไม แปลกใจเหรอ

562
00:49:21,291 --> 00:49:24,544
‎ที่ผ่านมา ฉันไปรักษาที่โรงพยาบาลตลอด
‎เผื่อๆ เอาไว้น่ะ

563
00:49:24,545 --> 00:49:27,464
‎ทีนี้นิ้วฉันเลยกลับมาใช้งานได้

564
00:49:29,341 --> 00:49:30,466
‎เป็นไง

565
00:49:30,467 --> 00:49:31,677
‎ที่ฉันเล่นพอจะเข้าหูนายไหม

566
00:49:47,234 --> 00:49:49,278
‎(ชเวจองโย)

567
00:49:51,405 --> 00:49:53,198
‎(โยฮันน์ เซบาสเตียน บาค
‎BWV 106 บทที่หนึ่ง โซนาตีนา)

568
00:50:02,249 --> 00:50:04,168
‎(จองโย ชเว
‎เนเมซิส: เปียโนคอนแชร์โต อิน ซีไมเนอร์)

569
00:51:35,425 --> 00:51:38,554
‎(เนเมซิสสำหรับเปียโนเดี่ยว
‎โดยศิลปินนิรนาม)

570
00:51:44,977 --> 00:51:47,062
‎(วิธีการใช้ข้อมือแตกต่างจากสมัยก่อน…
‎แต่คิดว่าใช่คังบีโออยู่ดี หรือฉันคิดไปเองเนี่ย)

571
00:52:00,576 --> 00:52:01,909
‎(มีคนเล่นเพลงเนเมซิสแบบนี้
‎นอกจากคังบีโอด้วยเหรอ เหลือจะเชื่อ)

572
00:52:01,910 --> 00:52:04,246
‎(น่าจะใช่คังบีโอนี่แหละ กลับมาเถอะ คังบีโอ)

573
00:52:43,368 --> 00:52:45,620
‎(ตอนท่อนสอง ลองปล่อยมือซ้าย
‎เล่นรูบาโตให้ผ่อนคลายขึ้นหน่อยสิ)

574
00:52:45,621 --> 00:52:47,456
‎(ส่วนช่วงกลางไม่ต้องเล่นให้สวยหรูหรอก)

575
00:52:52,920 --> 00:52:54,171
‎(สาธารณรัฐเช็ก)

576
00:53:10,395 --> 00:53:12,064
‎(โบสถ์ สาธารณรัฐเช็ก)

577
00:53:44,137 --> 00:53:45,305
‎(หนังสือเดินทางสาธารณรัฐเกาหลี)

578
00:53:57,985 --> 00:53:59,611
{\an8}‎(สนามบินนานาชาติวิเตซสลาฟ)

579
00:54:07,786 --> 00:54:09,495
‎คุณจะไปที่นั่นทำไมเหรอ

580
00:54:09,496 --> 00:54:11,831
‎มันไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวสักหน่อย

581
00:54:11,832 --> 00:54:14,459
‎คุณขับไปที่นั่นไม่ได้หรอก

582
00:54:15,377 --> 00:54:17,004
‎ผมมาหาเพื่อนครับ

583
00:54:17,921 --> 00:54:19,923
‎อ๋อ อย่างนี้นี่เอง

584
00:56:01,149 --> 00:56:02,608
‎ทำได้ดีมากทุกคน

585
00:56:02,609 --> 00:56:06,238
‎ถ้าฝึกอีกหน่อย ก็เก่งพอจะขึ้นแสดงบนเวทีได้แล้ว

586
00:56:06,947 --> 00:56:10,617
‎ให้พาร์ตอัลโตพักสักหน่อย ส่วนพาร์ตโซปราโน…

587
00:57:49,799 --> 00:57:51,760
‎(สี่มือ สองท่วงทำนอง)

588
00:57:53,261 --> 00:57:55,262
‎นายจำฉันไม่ได้จริงๆ เหรอ

589
00:57:55,263 --> 00:57:57,891
{\an8}‎ฉันไปขอยืมผ้าเช็ดหน้านาย
‎แล้วนายก็เอามาให้ฉันยืมไง

590
00:57:58,642 --> 00:57:59,893
{\an8}‎เราเคยเล่นเปียโนโฟร์แฮนด์ด้วยกัน

591
01:00:57,487 --> 01:00:58,321
{\an8}‎- เล่นอย่างอิสระ…
‎- เล่นอย่างอิสระ…

592
01:00:59,280 --> 01:01:00,240
{\an8}‎- เหมือนวันนั้นไง
‎- เหมือนวันนั้นไง

593
01:01:08,456 --> 01:01:13,461
{\an8}‎คำบรรยายโดย มนัสวี อิสรธำรง