1 00:00:06,208 --> 00:00:08,208 {\an8}(มัสซูรี ปัจจุบัน) 2 00:00:23,125 --> 00:00:25,708 เราต่างมีลิสต์สิ่งที่อยากทําในชีวิต 3 00:00:25,792 --> 00:00:28,250 ลิสต์ของความฝันและความสุขง่ายๆ 4 00:00:28,333 --> 00:00:31,583 ลิสต์ของฉันมักเต็มไปด้วย การเดินทางและสถานที่ใหม่ๆ เสมอ 5 00:00:32,083 --> 00:00:35,875 ฉันชื่อปรีติ และหนึ่งในการเดินทาง ในลิสต์ของฉันก็นําไปฉันไปสู่มูซาฟิร์คาเฟ่ 6 00:00:37,000 --> 00:00:38,417 มูซาฟิร์คาเฟ่คืออะไรนะเหรอ 7 00:00:38,500 --> 00:00:41,125 ลองถามใครดูก็ได้ แล้วคุณจะ ได้ยินคําตอบที่ต่างกันไปทุกครั้ง 8 00:00:41,625 --> 00:00:45,083 สําหรับฉัน มันคือบ้าน บ้านของแชนเดอร์กับฉัน 9 00:00:47,125 --> 00:00:50,792 ดวงตาคมเข้มคู่สวยของเธอ 10 00:00:51,667 --> 00:00:54,042 เงยขึ้นมาสบตาฉัน 11 00:00:54,625 --> 00:00:59,333 สายลมที่พัดผ่าน ฉากรอบตัวที่เลื่อนไหล 12 00:01:00,125 --> 00:01:01,750 ทุกสิ่งทุกอย่างพลันหยุดนิ่ง 13 00:01:02,542 --> 00:01:03,792 ว่าไง หวัดดี 14 00:01:03,875 --> 00:01:05,792 เดี๋ยวนะ รอเดี๋ยว 15 00:01:06,500 --> 00:01:08,500 - หวัดดี - คืนนี้พวกเธอจะมากันใช่ไหม 16 00:01:08,583 --> 00:01:10,083 ไม่อะ 17 00:01:10,167 --> 00:01:13,917 ไม่อยากเชื่อว่าราชวีร์ จะวางแผนเดินป่ากับเพื่อนๆ วันนี้ 18 00:01:14,000 --> 00:01:16,167 ฉันเลยอดไปงานเลี้ยงคืนนี้เลย 19 00:01:16,792 --> 00:01:20,000 ฉันรู้สึกได้ว่าเธอต้องชอบการเดินป่าครั้งนี้แน่ 20 00:01:20,083 --> 00:01:22,500 - งั้นเหรอ - ใช่ เที่ยวให้สนุกนะ ทั้งสองคน 21 00:01:23,000 --> 00:01:24,042 ได้จ้ะ บาย 22 00:01:24,125 --> 00:01:25,208 บาย 23 00:01:27,000 --> 00:01:30,458 มนตราแบบไหนกัน 24 00:01:30,542 --> 00:01:33,125 ที่เธอร่ายใส่ฉัน 25 00:01:33,208 --> 00:01:34,750 บอกหน่อยสิ ใช่เธอไหม 26 00:01:38,875 --> 00:01:43,833 หมู่ดาวร่วงหล่นบนหลังคาบ้านฉันราวดอกมะลิ 27 00:01:43,917 --> 00:01:46,667 สําหรับนักเดินทางทุกคน การเดินทางที่แท้จริงจะเริ่มต้นขึ้น 28 00:01:47,167 --> 00:01:49,375 เมื่อพวกเขาได้พบเพื่อนร่วมทางที่แท้จริง 29 00:01:50,958 --> 00:01:53,250 บางครั้ง เพื่อนร่วมทางคนนั้น ก็อยู่เคียงข้างตลอดไป 30 00:01:53,333 --> 00:01:56,000 และบางครั้ง พวกเขาก็จากไป หลังจากเปลี่ยนเราไปตลอดกาล 31 00:02:06,125 --> 00:02:09,625 มนตราแบบไหนกัน 32 00:02:09,708 --> 00:02:12,292 ที่เธอร่ายใส่ฉัน 33 00:02:12,375 --> 00:02:14,250 บอกหน่อยสิ ใช่เธอไหม 34 00:02:14,333 --> 00:02:17,833 เรื่องคล้ายกันนี้เคยเกิดขึ้นกับฉัน ตอนที่ฉันได้เจอแชนเดอร์ 35 00:02:17,917 --> 00:02:21,458 และบางทีชีวิตของเขา ก็อาจจะเปลี่ยนไปแบบนั้นเช่นกัน 36 00:02:21,958 --> 00:02:23,208 ตอนที่เขาได้เจอสุธา 37 00:02:27,833 --> 00:02:29,875 (จากหนังสือ มูซาฟิร์ คาเฟ่ โดย ดิฟยา ปรากาช ดูเบย์) 38 00:02:49,458 --> 00:02:53,208 (จุดแวะพักของหัวใจ) 39 00:02:53,292 --> 00:02:56,292 แม่ครับ เอียงมือถือลงหน่อย แม่หลุดจอไปแล้ว 40 00:02:56,375 --> 00:02:57,792 - แบบนี้เหรอ - ครับ ผมเห็นแม่แล้ว 41 00:02:57,875 --> 00:02:59,667 {\an8}- ลูกมาถึงแล้วเหรอ - ครับ ถึงแล้ว 42 00:03:00,167 --> 00:03:01,375 {\an8}มาถึงแต่หัววันเหมือนเคย 43 00:03:01,458 --> 00:03:02,750 {\an8}ลูกได้เลือกที่ดีๆ หรือเปล่า 44 00:03:02,833 --> 00:03:06,333 {\an8}- เธอเลือกครับ ดูสิว่ามันสวยแค่ไหน - ใช่เลย สวยมาก 45 00:03:06,417 --> 00:03:08,167 {\an8}ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับที่นี่ด้วยซ้ํา 46 00:03:08,250 --> 00:03:09,333 {\an8}ลูกจะไปรู้ได้ยังไง 47 00:03:09,958 --> 00:03:12,125 {\an8}- วันๆ เอาแต่ทํางาน - แม่ครับ 48 00:03:12,708 --> 00:03:15,583 {\an8}- จะให้ผมวางสายเลยไหม - เดี๋ยวก่อนสิ 49 00:03:16,208 --> 00:03:17,375 {\an8}ขอบใจนะ 50 00:03:17,458 --> 00:03:20,208 {\an8}- แม่รู้ดีว่าในใจลูกยังคง... - แม่ครับ 51 00:03:21,000 --> 00:03:22,917 อย่าเริ่มเปิดประเด็นนี้อีกเลย 52 00:03:23,625 --> 00:03:25,125 - ก็ได้จ้ะ - ผมจะวางสายแล้วนะ 53 00:03:25,208 --> 00:03:26,708 เธอใกล้จะมาถึงแล้ว บายครับ 54 00:03:31,000 --> 00:03:34,792 (โภปาล แปดปีก่อน) 55 00:03:34,875 --> 00:03:37,083 - กาแฟของคุณมาจากไหน - จากภาคใต้ครับ 56 00:03:37,167 --> 00:03:41,167 ภาคใต้ที่ว่านี่หมายถึงอะไร ทมิฬนาดู กรรณาฏกะ เกรละ ตรงไหนกันแน่ 57 00:03:41,250 --> 00:03:44,833 - คุณครับ นั่นมัน... - เป็นกาแฟเบลนด์หรือซิงเกิลออริจิน 58 00:03:44,917 --> 00:03:48,792 - คุณครับ - บดปานกลางหรือปานกลางค่อนละเอียด 59 00:03:49,583 --> 00:03:50,458 ปานกลางค่อนละเอียดครับ 60 00:03:50,542 --> 00:03:52,042 เรื่องนั้นผมรู้แน่ ปานกลางค่อนละเอียด 61 00:03:52,125 --> 00:03:53,167 - แน่ใจนะ - ครับ 62 00:03:53,250 --> 00:03:54,958 งั้นทําแบบนี้นะ โมฮาน 63 00:03:55,042 --> 00:03:56,250 ขอกาแฟ 64 00:03:56,333 --> 00:03:59,750 น้ําร้อนอุณหภูมิระหว่าง 90 ถึง 95 องศาเซลเซียส 65 00:03:59,833 --> 00:04:03,417 เหยือกเปล่า แล้วก็แก้วอเมริกาโน่ ช่วยยกทั้งหมดนี้มาให้ที 66 00:04:04,208 --> 00:04:07,583 - คุณครับ แน่ใจเหรอว่ากาแฟตู้... - ไม่ล่ะ แบบนั้นใช้ไม่ได้ 67 00:04:07,667 --> 00:04:11,833 อย่าห่วง ผมจะจ่ายให้เต็มจํานวน แถมทิปให้คุณด้วย 68 00:04:11,917 --> 00:04:13,792 ได้ครับ ผมจะไปเอามาให้ 69 00:04:18,000 --> 00:04:20,917 โทษทีนะ พวกวิศวกรซอฟต์แวร์ อย่างคุณนี่คิดอะไรอยู่ 70 00:04:21,000 --> 00:04:23,000 การย้ายไปอเมริกากลายเป็นอาชีพไปแล้วเหรอ 71 00:04:23,083 --> 00:04:25,833 เปล่านะ ก็แค่สองปีเอง 72 00:04:25,917 --> 00:04:27,750 แปลว่าคุณจะไปอเมริกาสองปี 73 00:04:27,833 --> 00:04:30,292 แล้วจะให้ฉันทิ้งงานของฉันและตามคุณไปงั้นสิ 74 00:04:30,375 --> 00:04:32,583 - ผมจะอยู่คนเดียวได้ยังไง - ก็อยู่คนเดียวไปสิ 75 00:04:32,667 --> 00:04:34,750 พาแม่ของคุณไปปรนนิบัติพัดวีคุณ 76 00:04:34,833 --> 00:04:36,667 ทําไมจะต้องแต่งงานด้วย 77 00:04:37,542 --> 00:04:39,208 กล้าคิดเนอะคนเรา 78 00:04:42,417 --> 00:04:45,917 ฮัลโหล ผมแค่โทรมาบอกว่าผมมาถึงแล้ว 79 00:04:46,000 --> 00:04:47,250 ค่ะๆ ฉันมาแล้ว 80 00:04:48,125 --> 00:04:49,125 มองอะไรไม่ทราบ 81 00:04:49,208 --> 00:04:51,750 ยังไม่ไปอีกเหรอ หรือต้องมีกรีนการ์ดด้วย ถึงจะไปได้ 82 00:04:52,500 --> 00:04:55,500 หรือจะให้ฉันปูพรมแดงให้เดิน ไปเลยไป 83 00:05:06,875 --> 00:05:07,792 สวัสดีค่ะ 84 00:05:08,542 --> 00:05:09,875 ขอโทษที่ทําให้รอ 85 00:05:11,042 --> 00:05:12,167 ฉันสุธาค่ะ 86 00:05:15,292 --> 00:05:16,542 พูดได้เด็ดดวงดีนี่ 87 00:05:17,833 --> 00:05:18,833 ผมแชนเดอร์ 88 00:05:19,458 --> 00:05:20,750 นี่คุณแอบฟังเหรอ 89 00:05:20,833 --> 00:05:23,750 ไม่ได้แอบฟัง แค่บังเอิญได้ยิน 90 00:05:23,833 --> 00:05:25,042 ได้ยินกันทั้งบาง 91 00:05:26,917 --> 00:05:28,708 - นั่งเถอะค่ะ - เชิญครับ 92 00:05:35,333 --> 00:05:37,917 - ขอชาอีกแก้วได้ไหม โมฮาน - ได้ครับ 93 00:05:38,000 --> 00:05:39,000 เหมือนเดิมนะ 94 00:05:44,042 --> 00:05:46,083 ขอโทษครับ ขอเวลาแป๊บนึงนะครับ 95 00:06:03,292 --> 00:06:07,292 คุณมาที่นี่เพื่อมาชงกาแฟเหรอ 96 00:06:09,167 --> 00:06:11,042 ผมค่อนข้างพิถีพิถันเรื่องกาแฟน่ะ 97 00:06:12,708 --> 00:06:15,208 กาแฟที่นี่ดีนะ คุณมาที่นี่บ่อยไหม 98 00:06:15,792 --> 00:06:17,125 แต่ฉันไม่ดื่มกาแฟ 99 00:06:17,208 --> 00:06:18,292 ฉันชอบดื่มชา 100 00:06:18,375 --> 00:06:19,417 ชาเหรอ 101 00:06:20,417 --> 00:06:22,750 และนอกจากชาในวันอาทิตย์ 102 00:06:22,833 --> 00:06:25,917 ฉันยังได้ชิมตัวอย่างจากเว็บหาคู่แบบฟรีๆ 103 00:06:29,792 --> 00:06:33,042 ใครปั้นประวัติให้คุณ แม่หรือพ่อของคุณ 104 00:06:35,208 --> 00:06:37,208 โทษนะครับ ให้ตายสิ 105 00:06:37,292 --> 00:06:38,792 {\an8}(แม่: เธอมาถึงหรือยัง เธอดูเป็นไง) 106 00:06:43,625 --> 00:06:45,750 ถ้าคุณไม่ขัดข้อง ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม 107 00:06:46,917 --> 00:06:49,083 คุณมีผู้สมัครอีกคนรอต่อคิวหลังจากผมไหม 108 00:06:49,167 --> 00:06:52,917 ไม่ใช่อะไรนะ ถ้ามี ผมจะได้รีบตัดบทให้จบ 109 00:06:53,917 --> 00:06:55,667 จะได้ไม่เจอนัดซ้อนอีกไง 110 00:06:56,792 --> 00:06:59,250 คุณเป็นทนายเหรอครับ 111 00:07:00,000 --> 00:07:00,875 ใช่ค่ะ 112 00:07:02,083 --> 00:07:03,000 ทนายคดีหย่าร้าง 113 00:07:04,667 --> 00:07:06,417 แต่ครอบครัวฉันชอบปกปิดเรื่องนี้ไว้ 114 00:07:06,500 --> 00:07:07,750 มันทําฝ่ายชายกลัวจนเตลิด 115 00:07:09,083 --> 00:07:10,417 แต่ฉันรักงานของฉัน 116 00:07:11,917 --> 00:07:14,167 คุณสนุกกับการทําให้คนหย่ากันเหรอ 117 00:07:14,958 --> 00:07:15,917 เปล่าค่ะ 118 00:07:16,625 --> 00:07:17,833 บอกตามตรงนะ 119 00:07:17,917 --> 00:07:20,750 การหย่าร้างเกิดขึ้นมานานแล้ว ก่อนจะไปถึงห้องพิจารณาคดี 120 00:07:21,250 --> 00:07:22,458 เราแค่ช่วยพวกเขา 121 00:07:23,000 --> 00:07:25,167 ลงตราประทับอย่างเป็นทางการและ... 122 00:07:25,958 --> 00:07:27,792 จัดการเรื่องทรัพย์สิน 123 00:07:30,667 --> 00:07:31,625 ได้แล้วครับ 124 00:07:32,292 --> 00:07:33,458 ขอบคุณ โมฮาน 125 00:07:37,125 --> 00:07:40,083 คุณดูแลคดีหย่าร้าง แต่ก็ยังอยากแต่งงานเหรอ 126 00:07:42,208 --> 00:07:44,250 คือว่าเรื่องนั้น... 127 00:07:46,000 --> 00:07:48,250 ฉันยังไม่อยากแต่งงานตอนนี้ 128 00:07:49,042 --> 00:07:52,458 ฉันยอมมาดูตัวก็เพื่อไม่ให้พวกญาติๆ มาคอยเซ้าซี้แม่ของฉัน 129 00:07:52,542 --> 00:07:55,292 ฉันมักจะหาข้ออ้างเพื่อปฏิเสธคู่ดูตัว 130 00:07:58,208 --> 00:08:00,875 คุณควรปฏิเสธพวกวิศวกรซอฟต์แวร์ โดยไม่ต้องไปเจอพวกเขาด้วยซ้ํา 131 00:08:00,958 --> 00:08:03,750 - คุณก็เป็นวิศวกรซอฟต์แวร์ไม่ใช่เหรอ - ใช่ครับ 132 00:08:04,500 --> 00:08:05,500 แต่ผมเบื่อน่ะ 133 00:08:06,125 --> 00:08:08,458 ตอนนี้ผมทํางานที่ดีดับเบิลยูดีโลจิสติกส์ 134 00:08:08,542 --> 00:08:10,500 ผมจัดตั้งระบบฝ่ายปฏิบัติการให้พวกเขา 135 00:08:11,375 --> 00:08:14,292 - ทําไมคุณถึงเลือกทํางานนั้น - มันอยู่ไกลจากครอบครัวผม 136 00:08:14,375 --> 00:08:15,625 ไกลจากเดลี นั่นคือเหตุผล 137 00:08:16,250 --> 00:08:17,833 ไกลจากแฟนเก่าด้วยละสิ 138 00:08:20,250 --> 00:08:22,625 - ไม่ใช่นะ - ไม่ใช่เหรอ 139 00:08:23,125 --> 00:08:25,167 เปล่าเลย ไม่มีอะไรแบบนั้น 140 00:08:25,833 --> 00:08:27,292 คุณแค่คิดเองเออเอง 141 00:08:28,458 --> 00:08:30,875 ก็แค่สิทธิพิเศษเล็กๆ ของการเป็นทนาย 142 00:08:30,958 --> 00:08:33,625 ฉันเรียนรู้ที่จะอ่านใจคนจากสีหน้า 143 00:08:34,917 --> 00:08:36,958 คุณไม่คิดว่างานโลจิสติกส์น่าเบื่อเหรอ 144 00:08:38,500 --> 00:08:40,417 น่าเบื่อน้อยกว่าชีวิตนิดนึง 145 00:08:46,250 --> 00:08:49,750 แล้วคุณวางแผนจะใช้เวลา ที่เหลือในวันอาทิตย์นี้ยังไง 146 00:08:49,833 --> 00:08:53,583 แผนของผมคือมาเจอคุณ แล้วก็ไปดูหนังต่อ 147 00:08:53,667 --> 00:08:55,750 มีกิจกรรมมากมายให้ทําในโภปาล 148 00:08:56,333 --> 00:08:58,750 แต่คุณอยากนั่งอยู่ในห้องมืดๆ ดูเรื่องราวของคนอื่นเนี่ยนะ 149 00:09:00,625 --> 00:09:03,083 โอเค งั้นบอกมาสิว่าคุณมีอะไรจะแนะนํา 150 00:09:03,667 --> 00:09:07,458 ไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์มานาฟ ซังตราฮาลายา ไปเดินเล่นรับลมยาวๆ ที่สวนสัตว์วันวิฮาร์ 151 00:09:07,542 --> 00:09:12,000 หรือจะให้ดีที่สุดคือ นั่งจิบน้ํามะนาวโซดาเย็นชื่นใจริมทะเลสาบ 152 00:09:12,083 --> 00:09:14,083 สัมผัสถึงแก่นแท้ของโภปาล 153 00:09:47,750 --> 00:09:49,458 - ไปกันเลยไหม - ไปไหนคะ 154 00:09:49,958 --> 00:09:53,000 คุณบอกเองว่ามีกิจกรรมมากมายให้ทําในโภปาล 155 00:09:56,750 --> 00:09:58,167 ทําไมถึงทิ้งอเมริกามาล่ะ 156 00:09:58,708 --> 00:09:59,875 ใจผมไม่ได้อยู่ที่นั่น 157 00:10:00,875 --> 00:10:04,917 ถึงที่นั่นจะมีผู้คนมากมาย แต่กลับรู้สึกว่างเปล่าแบบแปลกๆ 158 00:10:07,167 --> 00:10:09,125 ผมพอจะมีเพื่อนอยู่บ้างสมัยมหาลัย 159 00:10:10,375 --> 00:10:13,458 ได้เรียนรู้เกี่ยวกับตัวเองนิดหน่อย และเวลาก็สอนส่วนที่เหลือให้ผม 160 00:10:15,167 --> 00:10:17,375 บอกมาหนึ่งสิ่งที่คุณได้เรียนรู้จากที่นั่น 161 00:10:22,500 --> 00:10:27,500 ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในชีวิต เราไม่ควรลืมรากเหง้าของตัวเอง 162 00:10:28,500 --> 00:10:30,458 - และ... - และอะไรคะ 163 00:10:33,042 --> 00:10:37,208 และต่อให้ร้านกาแฟจะเจ๋งแค่ไหน เราก็ควรชงกาแฟเอง 164 00:10:39,417 --> 00:10:41,375 ถ้าคุณเบื่องานโลจิสติกส์เมื่อไหร่ 165 00:10:41,458 --> 00:10:43,917 คุณควรเปิดร้านกาแฟของตัวเอง 166 00:10:52,042 --> 00:10:54,583 แม่จะเดินทางจากรัตลัมมาหาฉันทุกสองเดือน 167 00:10:54,667 --> 00:10:58,167 การ์กีแทบจะไม่ใช่เพื่อนร่วมห้องฉันแล้ว แต่เป็นสายสืบที่คอยรายงานข่าวให้แม่ 168 00:10:58,250 --> 00:10:59,333 คุณหมายความว่าไง 169 00:10:59,417 --> 00:11:01,167 เธอเป็นสายลับให้แม่ฉัน 170 00:11:04,167 --> 00:11:08,417 ว่าแต่กลยุทธ์ในการยืดเวลา การเดตของคุณฉลาดมาก 171 00:11:08,500 --> 00:11:11,542 ขอบคุณครับ แต่มันไม่ใช่กลยุทธ์ 172 00:11:11,625 --> 00:11:12,542 - ไม่ใช่เหรอ - ไม่ใช่ 173 00:11:12,625 --> 00:11:14,583 ผมแค่ทําตามสัญชาตญาณ 174 00:11:14,667 --> 00:11:16,083 งั้นก็ดื่มค่ะ 175 00:11:16,625 --> 00:11:17,708 ดื่มครับ 176 00:11:26,042 --> 00:11:26,917 บ้าเอ๊ย 177 00:11:27,000 --> 00:11:30,125 แชนเดอร์ ฉันต้องกลับไปที่ร้านกาแฟนั่น 178 00:11:30,208 --> 00:11:32,708 ทําไมครับ เกิดอะไรขึ้น คุณลืมของไว้เหรอ 179 00:11:32,792 --> 00:11:33,833 ผู้สมัครหมายเลขสาม 180 00:11:34,458 --> 00:11:35,625 - อะไรนะ - แชนเดอร์คะ 181 00:11:35,708 --> 00:11:38,000 คุณช่วยคิดข้ออ้างเพื่อบอกปัดฉันด้วย โอเคนะ 182 00:11:38,083 --> 00:11:39,250 - เดี๋ยวสิ - ขอบคุณ 183 00:11:39,333 --> 00:11:40,208 ทําไมต้องเป็นผม 184 00:11:41,000 --> 00:11:45,083 เวลาผู้หญิงปฏิเสธผู้ชาย คนเป็นแม่จะทําใจยอมรับได้ยากกว่า 185 00:11:45,667 --> 00:11:46,542 เดี๋ยวก่อนสิ 186 00:11:48,333 --> 00:11:49,667 คุณนี่มันจริงๆ เลย 187 00:11:57,125 --> 00:11:59,083 (มูซาฟิร์คาเฟ่) 188 00:11:59,167 --> 00:12:02,333 {\an8}(ทริปสู่ลาดัก ความฝันวัยเด็กของฉัน วีเค) 189 00:12:09,333 --> 00:12:10,875 - ไงคะ - สวัสดีครับ 190 00:12:16,417 --> 00:12:17,833 {\an8}(วันศุกร์ที่ 4 กันยายน) 191 00:12:23,000 --> 00:12:25,417 อยากรู้ไหมว่าผมเขียนอะไรในบันทึกคําสัญญา 192 00:12:25,500 --> 00:12:26,375 อยากรู้สิคะ 193 00:12:27,625 --> 00:12:29,042 คุณไม่ต้องบอกฉันก็ได้ 194 00:12:29,125 --> 00:12:31,792 แต่ถ้าคุณยังอยากจะบอก ฉันเก็บความลับเก่งค่ะ 195 00:12:33,417 --> 00:12:37,833 "ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ปีนี้ผมจะกล้าหาญและกล้าเสี่ยง" 196 00:12:38,458 --> 00:12:41,167 นี่เป็นบันทึกใบแรกของผมบนกําแพงคําสัญญานี้ 197 00:12:41,250 --> 00:12:43,083 ฉันแน่ใจว่ามันคงไม่ใช่ใบสุดท้าย 198 00:12:44,542 --> 00:12:48,583 {\an8}นักเดินทางทุกคนต้องการ ที่ที่พวกเขาจะหยุดพักชั่วคราวได้ 199 00:12:48,667 --> 00:12:51,542 ที่ที่พวกเขาจะสามารถจดจํา คําสัญญาที่ตนให้ไว้กับตัวเองได้ 200 00:12:51,625 --> 00:12:54,542 สําหรับนักเดินทางหลายคน คาเฟ่แห่งนี้กลายเป็นสถานที่ดังกล่าว 201 00:12:54,625 --> 00:12:58,750 นั่นอาจเป็นเหตุผลที่พวกเขา เก็บส่วนหนึ่งของที่นี่ติดตัวไปด้วยยามจากลา 202 00:12:59,333 --> 00:13:01,375 ขณะเดียวกัน ก็ทิ้งส่วนหนึ่งของตัวเองไว้ที่นี่ 203 00:13:02,417 --> 00:13:03,375 ไงครับ 204 00:13:04,208 --> 00:13:05,625 ไงคะ สวัสดีค่ะ 205 00:13:08,833 --> 00:13:09,833 สวัสดี 206 00:13:10,458 --> 00:13:12,625 เมื่อวานผมไปที่มอลล์โร้ดแล้วเห็นบางอย่าง 207 00:13:12,708 --> 00:13:15,792 แล้วผมก็คิดว่ามันน่าจะเหมาะกับคุณ 208 00:13:16,417 --> 00:13:17,625 - ราฮิล - แค่ของเล็กๆ น้อยๆ 209 00:13:18,250 --> 00:13:20,458 แต่จงเปิดดูมัน... 210 00:13:21,333 --> 00:13:22,292 ต่อเมื่อคุณพร้อม 211 00:13:23,042 --> 00:13:24,042 พร้อมสําหรับอะไร 212 00:13:24,917 --> 00:13:30,667 เมื่อคุณพร้อมที่จะ มองเห็นตัวเองผ่านสายตาของผม 213 00:13:31,292 --> 00:13:32,167 ราฮิลคะ 214 00:13:32,667 --> 00:13:34,417 ไม่ ผมพูดจริงๆ แต่กลับไปทํางานต่อเถอะ 215 00:14:02,708 --> 00:14:04,250 ขนมปังซาวโดว์สูตรพิเศษของปรีติ เคาชิก 216 00:14:04,333 --> 00:14:07,000 - เสิร์ฟพร้อมโพชเอ้กและอะโวคาโด - ทําอะไรอยู่น่ะ มานี่เลย 217 00:14:07,083 --> 00:14:08,750 - เกิดอะไรขึ้น - มานี่เร็ว 218 00:14:09,292 --> 00:14:10,250 นี่มันอะไรกัน 219 00:14:10,333 --> 00:14:12,042 คุณตามใจฉันเกินไปแล้ว 220 00:14:12,125 --> 00:14:14,667 เดี๋ยวพวกลูกค้าประจําก็คิดว่าเจ้าของคาเฟ่นี้ 221 00:14:14,750 --> 00:14:16,417 สนใจแต่ผู้หญิงคนนี้คนเดียวหรอก 222 00:14:18,417 --> 00:14:21,542 ทุกคนรู้อยู่แล้วว่านี่คือผู้หญิงที่ 223 00:14:22,250 --> 00:14:24,333 ทําให้คาเฟ่แห่งนี้แสนจะพิเศษ 224 00:14:27,333 --> 00:14:28,625 มานี่เลย 225 00:14:40,625 --> 00:14:43,792 (ห้าอันดับคาเฟ่ที่ต้องแวะไปในปี 2026 อันดับหนึ่ง มูซาฟิร์คาเฟ่) 226 00:14:59,417 --> 00:15:01,750 "หลายวันมานี้ ผมเฝ้ามองผู้หญิงคนหนึ่ง" 227 00:15:01,833 --> 00:15:05,250 {\an8}"เธอลืมใส่ใจตัวเอง ขณะที่คอยดูแลหัวใจของคนอื่น" 228 00:15:06,708 --> 00:15:08,500 "ผมขอมอบของขวัญชิ้นเล็กๆ นี้ให้เธอ" 229 00:15:09,250 --> 00:15:14,625 "เพื่อที่ว่ายามใดที่เธอได้หยุดพักสักครู่ เธอจะได้มองเห็นตัวเองบ้าง" 230 00:15:17,083 --> 00:15:19,458 เมื่อเราเจอคนที่ใช่ในเวลาที่ผิด 231 00:15:19,542 --> 00:15:21,708 เราก็มักจะกล่าวโทษเวลา 232 00:15:22,333 --> 00:15:24,750 แต่บางทีคําถามอาจไม่ได้ขึ้นอยู่กับเรื่องเวลาเลย 233 00:15:24,833 --> 00:15:26,167 คําถามที่แท้จริงคือ 234 00:15:26,250 --> 00:15:28,167 ตัวเราต่างหากที่พร้อมและใช่แล้วหรือยัง 235 00:15:30,875 --> 00:15:32,750 คุณนั่งนิ่งไม่พูดสักคํา 236 00:15:32,833 --> 00:15:34,792 คุณมีงานอดิเรกอะไรคะ 237 00:15:34,875 --> 00:15:38,250 ฟังนะ ทั้งหมดที่คุณต้องรู้เกี่ยวกับผมคือ 238 00:15:38,333 --> 00:15:40,125 ผมโคตรจะเกลียดงานของผมเลย 239 00:15:40,792 --> 00:15:42,625 โลจิสติกส์เป็นงานที่แสนจะน่าเบื่อ 240 00:15:42,708 --> 00:15:46,333 แต่แม่ของฉันบอกว่าคุณเป็นวิศวกร 241 00:15:46,958 --> 00:15:49,292 - ใช่ ผมเคยเป็นตอนอยู่อเมริกา - อเมริกา 242 00:15:49,958 --> 00:15:52,583 ฉันอยากลงหลักปักฐานในอเมริกามาตลอดเลย 243 00:15:53,458 --> 00:15:57,667 เราไปลงหลักปักฐานกันที่นั่น หลังจากแต่งงานกันแล้วได้ใช่ไหม 244 00:15:58,417 --> 00:15:59,292 ไม่ได้ครับ 245 00:16:00,417 --> 00:16:02,542 ทําไมล่ะ คุณไม่ชอบที่นั่นเหรอ 246 00:16:03,292 --> 00:16:04,292 ไม่ชอบครับ 247 00:16:04,375 --> 00:16:06,083 - อะไร... - ฟังนะ 248 00:16:06,167 --> 00:16:07,958 - สุธา - ฉันขอคุยกับคุณสักสองนาทีนะ 249 00:16:08,042 --> 00:16:11,792 ผู้ชายที่นั่งอยู่กับคุณคนนี้เป็นเดนมนุษย์ 250 00:16:11,875 --> 00:16:14,750 - ไม่นะ มันไม่ใช่แบบนั้น - อย่าให้หน้าหล่อๆ ของเขาหลอกคุณได้ 251 00:16:14,833 --> 00:16:16,292 เขาเสพติดเซ็กซ์ 252 00:16:16,375 --> 00:16:17,292 - จริงเหรอ - จริงสิ 253 00:16:17,375 --> 00:16:18,250 อะไรนะ 254 00:16:18,333 --> 00:16:20,792 ผู้ชายคนนี้ต้องการแค่สามสิ่งจากผู้หญิง 255 00:16:21,458 --> 00:16:24,250 กามารมณ์ กามารมณ์ และกามารมณ์ 256 00:16:24,333 --> 00:16:26,417 - ไม่นะ เธอแค่พูดตลกน่ะ - พูดตลกเหรอ 257 00:16:26,500 --> 00:16:28,125 - ไม่ - ฉันต่างหากที่กลายเป็นตัวตลก 258 00:16:28,208 --> 00:16:29,792 - เล่ามาอีก - รู้ไหม 259 00:16:29,875 --> 00:16:32,958 ฉันเกือบต้องเป็นแม่ของลูกเขา แต่รอดมาได้แบบเฉียดฉิวถึงสองหน 260 00:16:33,042 --> 00:16:36,750 - อะไรนะ - เห็นแก่เพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ฉันทําได้แค่เตือนคุณ 261 00:16:37,292 --> 00:16:40,958 แต่สุดท้ายแล้ว มันก็คือชีวิตของคุณ ทางเลือกของคุณ ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจยังไง... 262 00:16:43,125 --> 00:16:44,458 - แหวะ - ไม่นะ 263 00:16:44,542 --> 00:16:45,417 ทุเรศ 264 00:16:47,292 --> 00:16:49,167 น่าเบื่อกับผีนะสิ 265 00:16:50,500 --> 00:16:51,750 แม่คะ 266 00:16:52,750 --> 00:16:53,875 เธอไปแล้ว 267 00:16:55,708 --> 00:16:57,542 คุณมันบ้าไปแล้ว สุธา 268 00:16:58,333 --> 00:17:00,917 ฟังนี่นะ แชนเดอร์ โมฮาน ชาร์มา 269 00:17:01,667 --> 00:17:06,333 คุณรับมือกับโลกนี้ไม่ไหวหรอก เว้นแต่คุณจะบ้าไปกับมันสักหน่อย 270 00:17:07,750 --> 00:17:11,333 แม่ของเธอกับป้าของผมเป็นเพื่อนรักกัน 271 00:17:11,958 --> 00:17:12,875 ตายจริง 272 00:17:13,917 --> 00:17:15,792 แต่คุณจะปฏิเสธเธออยู่แล้ว ไม่ใช่เหรอ 273 00:17:16,500 --> 00:17:17,917 ไปกล่อมให้ป้าคุณเชื่อด้วยล่ะ 274 00:17:19,625 --> 00:17:20,917 ฉันแสดงได้สมบทบาทไหม 275 00:17:21,458 --> 00:17:22,708 เลวร้ายสุดๆ 276 00:17:32,667 --> 00:17:33,958 ให้ตายสิ 277 00:17:37,292 --> 00:17:40,083 สุธา เขารอคุณอยู่ 278 00:17:40,167 --> 00:17:42,792 ผมชื่อคูเชล ผมกําลังโทรหาคุณ 279 00:17:42,875 --> 00:17:43,917 สวัสดีค่ะ 280 00:17:48,125 --> 00:17:49,208 บาย 281 00:17:53,875 --> 00:17:56,792 ฉันต้องบอกคูเชล บัณฑิตผู้น่าสงสารว่า 282 00:17:57,333 --> 00:18:00,042 คุณเป็นพ่อของลูกที่จะเกิดกับฉัน 283 00:18:05,292 --> 00:18:07,125 พรุ่งนี้อยากไปดูละครเวทีด้วยกันไหม 284 00:18:08,417 --> 00:18:10,208 - พรุ่งนี้วันจันทร์ - แล้วไง 285 00:18:11,167 --> 00:18:13,167 คุณใช้ชีวิตน้อยลงในวันจันทร์เหรอ 286 00:18:16,250 --> 00:18:17,250 บาย 287 00:19:05,333 --> 00:19:06,292 สวัสดีค่ะ 288 00:19:07,208 --> 00:19:08,083 ว้าว 289 00:19:10,500 --> 00:19:12,667 ผมหมายถึงว่าคุณช่าง... 290 00:19:13,708 --> 00:19:14,875 ช่างอะไรคะ 291 00:19:18,167 --> 00:19:19,792 คุณช่างมาได้ตรงเวลามาก 292 00:19:22,708 --> 00:19:26,292 งั้นเราเข้าไปดูเรื่องราวของคนอื่น ในห้องมืดๆ กันดีไหม 293 00:19:29,125 --> 00:19:30,167 ไปกันเลย 294 00:19:31,042 --> 00:19:32,083 ไปครับ 295 00:19:34,167 --> 00:19:38,125 {\an8}สมัยก่อน จากเดลีผมจะตรงดิ่งไปบ้านยาย 296 00:19:38,208 --> 00:19:39,375 แล้วก็ตรงกลับบ้านเลย 297 00:19:40,000 --> 00:19:41,333 เราไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้ 298 00:19:43,333 --> 00:19:45,708 ตลกดีเหมือนกันที่ตอนเด็กๆ 299 00:19:45,792 --> 00:19:48,583 เรากลับพบความสุขมากมาย ได้จากเรื่องง่ายๆ ที่ทําเป็นประจํา 300 00:19:51,333 --> 00:19:55,083 ยังไงก็เถอะ คุณยายเสียไป 20 ปีแล้ว 301 00:19:55,167 --> 00:19:57,167 หลังจากนั้น บ้านของท่านก็ไม่อยู่แล้ว 302 00:19:57,250 --> 00:19:59,708 เราก็เลยค่อยๆ หายไป ไม่ได้มาที่นี่อีก 303 00:20:01,125 --> 00:20:03,625 ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าทําไมคุณเลือกโภปาล 304 00:20:05,125 --> 00:20:06,125 ทําไมเหรอครับ 305 00:20:07,292 --> 00:20:11,208 "ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในชีวิต เราไม่ควรลืมรากเหง้าของตัวเอง" 306 00:20:13,750 --> 00:20:15,458 ใช่เลย นั่นคือความจริง 307 00:20:18,167 --> 00:20:19,833 คุณรักโภปาลมาก 308 00:20:20,750 --> 00:20:22,083 คุณอยากลงหลักปักฐานที่นี่ไหม 309 00:20:22,167 --> 00:20:23,083 ไม่ค่ะ 310 00:20:23,833 --> 00:20:24,833 งั้นที่ไหน 311 00:20:26,625 --> 00:20:29,583 - คุณเคยไปบอมเบย์ไหม - ผมเคยไปมุมไบ 312 00:20:31,375 --> 00:20:35,875 ตอนที่พ่อเสียชีวิต ฉันเรียนอยู่เกรดสิบ 313 00:20:37,333 --> 00:20:39,500 พ่อเป็นทนายอยู่ที่นี่ ที่ศาลแขวงโภปาล 314 00:20:40,250 --> 00:20:42,083 ฝันของพ่อคือศาลสูงบอมเบย์ 315 00:20:43,958 --> 00:20:45,542 และตอนนี้มันเป็นฝันของคุณ 316 00:20:46,250 --> 00:20:48,000 แค่ใหญ่กว่าฝันของเขาหน่อย 317 00:20:48,083 --> 00:20:49,833 ฉันจะเปิดบริษัทกฎหมายของฉันเอง 318 00:20:50,333 --> 00:20:51,375 ในมุมไบ 319 00:20:52,667 --> 00:20:56,000 และฉันจะมอบความสุขทั้งหมด ที่แม่ไม่เคยได้รับให้ท่าน 320 00:20:58,000 --> 00:21:00,667 รู้ไหมว่าพ่อสัญญากับเราว่า 321 00:21:01,417 --> 00:21:03,292 เราจะมีบ้านของเราเอง 322 00:21:03,792 --> 00:21:05,250 ห่างไกลจากรัตลัม 323 00:21:05,833 --> 00:21:07,917 ไกลจากเรื่องวุ่นวายของครอบครัวใหญ่ 324 00:21:08,875 --> 00:21:10,833 ที่นั่นจะมีแค่เราสามคนเท่านั้น 325 00:21:11,625 --> 00:21:13,083 แต่แล้วพ่อก็เสียชีวิต 326 00:21:14,167 --> 00:21:16,542 แม่หันมาทุ่มความสนใจทั้งหมดให้ฉัน 327 00:21:18,125 --> 00:21:19,708 แม่ส่งเสียให้ฉันได้เรียน 328 00:21:20,417 --> 00:21:22,833 และมอบความมั่นใจให้ฉันยืนหยัดได้ด้วยตัวเอง 329 00:21:23,542 --> 00:21:25,083 ผมแน่ใจว่าท่านต้องสุดยอดมากแน่ 330 00:21:28,375 --> 00:21:30,875 ใช่แล้วค่ะ 331 00:21:30,958 --> 00:21:32,542 ผมพอจะเห็นอยู่ 332 00:21:35,833 --> 00:21:40,000 ใช่เลย ฉันกําลังจะทําตามความฝัน ทั้งของฉันและของแม่ให้เป็นจริง 333 00:21:41,750 --> 00:21:46,708 อีกอย่าง สังคมก็ไม่ได้คาดหวังให้ผู้หญิง ต้องมาคอยดูแลแม่ของตัวเองอยู่แล้ว 334 00:21:49,083 --> 00:21:51,042 เราก็แค่ได้รับอนุญาตให้ทําได้ ใช่ไหมล่ะ 335 00:21:52,458 --> 00:21:53,583 โอ๊ย เจ็บ 336 00:21:54,583 --> 00:21:56,708 นั่นคือเหตุผลที่ว่าทําไมตอนนี้ 337 00:21:57,542 --> 00:22:01,000 ฉันถึงไม่มีทั้งเวลา 338 00:22:01,083 --> 00:22:04,042 - และความสนใจที่จะแต่งงาน - ผมเข้าใจครับ 339 00:22:20,667 --> 00:22:21,792 ว้าว 340 00:22:26,708 --> 00:22:28,625 ขอบคุณสําหรับวันจันทร์ที่น่าจดจํา 341 00:22:35,208 --> 00:22:36,542 ฟังนะ แชนเดอร์ 342 00:22:37,167 --> 00:22:39,333 ถ้าเราเอาแต่เจอกันแบบนี้ คุณจะตกหลุมรัก 343 00:22:40,833 --> 00:22:42,500 ฉันก็อาจจะเป็นไปด้วย 344 00:22:44,333 --> 00:22:46,917 และถ้าคุณเอาแต่มาเจอฉัน 345 00:22:47,458 --> 00:22:49,167 แล้วคุณจะลงหลักปักฐานได้ยังไง 346 00:22:53,375 --> 00:22:54,375 อะไรนะ 347 00:22:54,458 --> 00:22:57,583 คุณผู้หญิง นี่คุณเพ้อไปถึงไหนครับ 348 00:22:58,333 --> 00:22:59,333 ที่ไหนสักแห่ง... 349 00:23:00,625 --> 00:23:02,958 ที่ฉันไม่ควรจะไป 350 00:23:06,083 --> 00:23:07,375 โอเค 351 00:23:08,833 --> 00:23:12,583 ถ้างั้นเราก็จะไม่ไปที่นั่น 352 00:23:14,250 --> 00:23:15,667 สัญญาครับ 353 00:23:34,583 --> 00:23:35,667 โอ๊ะ 354 00:24:05,125 --> 00:24:06,417 โอกาสมันผ่านไปแล้ว 355 00:24:21,208 --> 00:24:24,167 (สุธา ตริปาฐีจากรัตลัม) 356 00:24:27,583 --> 00:24:28,583 ฮัลโหล 357 00:24:30,583 --> 00:24:31,625 สุธา 358 00:24:35,667 --> 00:24:36,917 ดึกขนาดนี้เนี่ยนะ 359 00:24:38,917 --> 00:24:39,833 ตอนนี้เลยเหรอ 360 00:24:41,542 --> 00:24:43,500 ไม่ๆ ผมจะไป ผมจะไป 361 00:24:59,958 --> 00:25:01,500 {\an8}(สุธา ตริปาฐีจากรัตลัม: ออกมาหรือยัง) 362 00:25:21,208 --> 00:25:22,167 ไงครับ 363 00:25:23,417 --> 00:25:25,167 เกิดอะไรขึ้น ผมนึกว่าคุณ... 364 00:25:25,250 --> 00:25:26,708 ฉันเกลียดการ์กี 365 00:25:34,250 --> 00:25:36,708 พี่ชาย ช่วยฉันหน่อยได้ไหม 366 00:25:36,792 --> 00:25:37,667 ได้ครับ 367 00:25:38,583 --> 00:25:40,500 - ใบนี้ไม่ต้อง - คุณทะเลาะกันเรื่องอะไร 368 00:25:40,583 --> 00:25:42,667 นี่คุณ คําถามโคตรจะเชยเลย 369 00:25:43,208 --> 00:25:45,083 ทะเลาะกันต้องมีสาเหตุด้วยเหรอ 370 00:25:45,167 --> 00:25:47,708 แต่มันต้องมีอะไรสักอย่างสิ 371 00:25:50,417 --> 00:25:52,708 สงครามเย็นมันยืดเยื้อมาหลายวันแล้ว 372 00:25:53,583 --> 00:25:56,375 แต่วันนี้การด่าทอมันล้ําเส้นไปหน่อย 373 00:25:56,458 --> 00:25:57,667 ด่าทอเหรอ 374 00:26:00,583 --> 00:26:01,708 หัวเราะทําไม 375 00:26:02,500 --> 00:26:03,458 ไปกันได้แล้ว 376 00:26:06,458 --> 00:26:07,375 มาเร็ว 377 00:26:11,125 --> 00:26:12,708 เราจะไปที่ไหน 378 00:26:12,792 --> 00:26:15,000 ย้อนกลับไปที่ที่คุณเพิ่งจากมา บ้านของเขา 379 00:26:17,000 --> 00:26:18,000 โอเค 380 00:26:19,583 --> 00:26:22,042 นึกว่าถ่ายหนังอยู่หรือไง ปิดไฟซะ 381 00:26:23,708 --> 00:26:24,792 โอเค 382 00:29:10,083 --> 00:29:12,083 คําบรรยายโดย กัลยกร ฉัตรศิริมงคล