Hej, Kiki.
Pomyślałem, że może mogłabyś się zająć Felkiem.
Tak na parę dni?
Wyjeżdżam z Pawłem na wakacje.
[KIKI POCIĄGA NOSEM]
Jadłaś już coś?
Jadłam.
No, wino na śniadanie to średni pomysł.
No i kto to mówi, co?
- Mówię to z własnego doświadczenia. - A spierdalaj.
Gdzie Nina?
U Adama. Potrzebowałam chwili dla siebie.
Aha. Mogę ci jakoś pomóc?
No pewnie! Pomagaj, proszę.
Serio. Co mogę dla ciebie zrobić?
Znajdź mi takiego faceta, co mnie nie będzie zdradzał.
I hetero, jeśli to nie jest problem.
[W TLE: SPOKOJNA MUZYKA POP]
[BRZĘCZENIE OTWIERANEJ FURTKI]
Feluś, masz.
- A ty coś chcesz? - Nie, dziękuję.
[TOSIA GAWORZY]
No, chodź! No, chodź!
Tak, Felek może u mnie zostać.
Wiem, że tego nie lubisz,
ale dziękuję ci bardzo.
Proszę.
[TOSIA KRZYCZY WESOŁO]
OLEK: No, super robisz!
FILIP: O! Chyba ktoś miał zrzut.
- Mogę ją przebrać? - No pewnie.
Chodź!
Siadaj.
- Sorry, a możesz to zrobić w łazience? - OLEK: Nie, poczekaj.
Kotku, to jest moje mieszkanie, więc japa.
- Weźmiesz jej rzeczy? - Tak. Rób swoje.
[TOSIA KRZYCZY WESOŁO]
Jedziemy na ten weekend z Pawłem.
Ten Paweł mi się podoba. Nawet bardzo. Więc proszę, żebyś była...
Nie robiła z tego wielkiego halo, tylko była najlepszą wersją siebie.
Żebyś była niemarudząca i uśmiechnięta. Hej! Słyszysz mnie?
No, dzień dobry.
FILIP: Dzięki.
Wskakuj. Dobra.
Słuchaj, Tosia nigdy nie była nad morzem i...
Bardzo chciała właśnie z tobą być ten pierwszy raz.
Okej. Czyli to był twój pomysł, tak?
No. I mamy dla ciebie niespodziankę.
Nie cierpię niespodzianek.
Ale nie chcesz wiedzieć, co to jest za niespodzianka?
No ale to wtedy nie będzie niespodzianka.
No tak.
Słuchaj, bo jest taka restauracja w Trójmieście z dwiema gwiazdkami.
No jest, jest.
- Podobno dobra. - Załatwiłeś stolik?
Jesteś niesamowity.
- Chyba nasz pociąg. - Wszystko okej?
Tak, tak, tak. Nasz pociąg.
[W TLE: SPOKOJNA MUZYKA POP]
- Można? - Tak, proszę bardzo.
Dzięki. Ja tylko jeszcze sprawdzę, czy wszystko się zgadza, dobra?
Was oprowadzę teraz. Pokażę wam, gdzie jest ten apartament.
Zapraszam.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Cześć! Dzień dobry! [ŚMIECH]
- KOBIETA: Pomóc wam w czymś? - PAWEŁ: Ja zabiorę wszystko.
KOBIETA: Tu jest restauracja.
Tutaj macie spa, z którego możecie korzystać, kiedy wam się podoba.
Super!
- Pięć kroków do plaży. Z tej strony. - Wow!
O, tam! Zobacz! Ile drzew!
- Super te drzewa, że tak wysoko. [ŚMIECH]
FILIP: O, tu już mamy morze! Widzisz?
[ŚMIECH]
Ale fajnie! Super wybrałeś!
Czekoladki. Romantycznie. Filip, co dalej?
- Co tylko zechcesz. - Mhm?
MĘŻCZYZNA: Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Przepraszam.
- Coś nie tak? - Wszystko jest tak.
- Tylko gdzie to położyć? - Tu.
- Eee... Pomóc? - Nie. Jest okej.
Miłego dnia.
PAWEŁ: Dzięki.
Pięknie jest. Nie zapominaj.
- Idziemy na plażę? - Na plażę?
[TOSIA GAWORZY]
- Czy umiesz pływać? - Umiem.
- To bardzo dobrze. - No.
- No? - Pytam tylko, no!
- Widzę, że masz tę minę taką swoją. - No? Jaką?
- Kombinatora. Kombinujesz coś. - Nic nie kombinuję. Przestań.
- No... - No dobra, a...
- Pamiętasz ten swój sen o lataniu? - No, pamiętam.
Dzisiaj jest idealna pogoda. Zobaczysz, jak to wciąga.
No ale co wciąga?
Kitesurfing.
- Kitesurfing? - Próbowałeś kiedyś?
Nie no, come on!
Zobaczysz, to jest słońce, woda i tylko ty.
Co jest?
- Podejdź tu. - A po co?
Podejdź.
Pachniesz moimi perfumami?
Chcę pachnieć tobą.
[W TLE: NASTROJOWA MUZYKA]
Nigdy nikogo tutaj nie przyprowadził.
- Nie wiem, czym sobie na to zasłużyłem. - Gotowy polatać?
- Mam inne wyjście? - Nie!
[TOSIA GAWORZY]
Co tam masz?
[POGODNA MUZYKA W STYLU INDIE POP]
[DYNAMICZNY BEAT]
[MUZYKA CICHNIE]
[W TLE: NASTROJOWA MUZYKA ELECTRO]
[CISZA]
Jestem głodny przez ciebie.
[ŚMIESZEK PAWŁA]
No to mam się czuć winny?
Nie. Jutro też chcę być głodny.
[CICHY ŚMIECH]
[KLAKSON]
[GŁOŚNA MUZYKA HIP-HOP Z AUTA]
[GWAR ROZMÓW]
KOBIETA: Pomóżcie Adze!
- Dobra, słuchajcie... - Zobacz!
Widziałaś, jak tu pięknie?
Jeszcze się nie zaczęło, a już chcę wracać.
- Mamo! - Dzień dobry.
Dobry! Hej!
Ale zbierajcie się szybciej, bo... Eliza, który numer?
- Mama! - Klucze!
- Który? - Ty jesteś z dziewczynami tam.
Ale towarzystwo przyjechało.
[TOSIA GAWORZY]
- Ludzie jak ludzie. - Tak.
Nie widziałeś, jak na nas patrzyli? Serio?
No jak?
Hej. Przestań się nakręcać.
Dobra. Przynieść ci coś?
- Ja chcę w środku! - No ale siądźmy ze wszystkimi.
- Tutaj jest słońce! Ja już się pocę. - Kochanie, wodę mi przynieś.
MĘŻCZYZNA: Przepraszam.
Przepraszam powiedziałem.
- Tak, słyszałem. - Cieszę się.
[TOSIA GAWORZY]
FILIP, WESOŁO: Coś mam dla ciebie.
Bardzo proszę.
Dzień dobry sąsiadom. Aga jestem.
- Cześć, Paweł. - Jaką macie super dziewczynkę.
W ogóle my idziemy na plażę jakoś po śniadaniu.
Macie ochotę dojść do nas?
Dzieciaki by się pobawiły. Chyba że macie inne plany, żony, to...
Nie, nie mamy żon. Jesteśmy we dwójkę. To znaczy w trójkę.
Ok. Zaproszenie aktualne.
Smacznego i do zobaczenia może.
Widzisz, jaka miła?
- No? - No.
[MUZYKA DUDNI] - CHŁOPAK: Podaj!
Dawaj, dawaj! Podaj do mnie!
Halo! Łap piłkę!
[ŚMIECH]
No!
Wiesz co? Zbliża się pora drzemki i chyba muszę ją położyć.
Teraz?
Bo jak teraz nie pójdzie spać, to wieczorem da nam popalić.
- A nie możesz jej tutaj położyć? - Nie, tu jest za głośno.
Pośpi pięć minut i potem będzie afera.
[WZDYCHA]
- Ale ty możesz zostać, jak chcesz. - Nie no, idę z tobą.
CHŁOPAK: O, coś nie idzie, coś nie idzie!
- Ej! - Uważaj trochę.
- Spoko. Podasz? - Mogłeś trafić w dziecko.
- No, ale nie trafił, nie? - Bawi was to?
- Stary... Nic się nie stało. - FILIP: Chodźmy stąd.
- CHŁOPAK: No weź, podaj! No... [TOSIA MARUDZI]
Nic się nie stało, ty!
[TOSIA GAWORZY WESOŁO]
Taksówka.
Okej. Rozumiem.
Filip, może bez sensu, co? Może zostaniemy tutaj po prostu.
Przecież ogarniam, nie widzisz?
Widzę.
Chodź. Gdzie jest twoja sukienka, co?
- Widziałeś jej sukienkę gdzieś? - Nie.
[WIBRACJE TELEFONU]
Dobra. Idę, bo dzwoni, żeby nie odjechał.
Mhm.
Świetnie. Czekaj. Sekunda.
- Hej! Już idę. - No dawaj.
Przepraszam pana. Jeszcze sekundkę, okej?
- Dziękujemy. - Dzięki.
[SPOKOJNA MUZYKA GRANA NA FORTEPIANIE]
- No i co? - Cholera.
Czekaj.
- A lubisz homara? - Nigdy nie jadłem.
- Nie jadłeś? - Nie.
- Ja sumie raz. [ŚMIECH]
Ale to bym... A, to jest mus.
- Co chcesz? [TOSIA KRZYCZY]
- Hej, hej, hej. Spokojnie. Spokojnie. [TOSIA PŁACZE]
Chcesz żeberka może? I tego...
- I ten mus. Wy... [TOSIA KRZYCZY]
[TOSIA MARUDZI]
[TOSIA PŁACZE]
Hej, Tosia.
No, hej, hej! Hej!
- Spokojnie. [TOSIA WYJE]
Hej!
- Hm? - Nie mam flipsów.
Dobra, eee...
- Pójdę z nią uspokoić ją na górę. - Mhm.
Dobra.
To co to, to...
- Zamów, co uważasz, i się podzielimy. - Jasne.
[TOSIA PŁACZE] - Hej.
Mam twoje ulubione.
Pomidor malinowy nadziewany panna cottą z yuzu
i tatarem z pomidorów bawole serce
pokryty glazurą na bazie miodu i sosu sojowego.
Kwiat smagliczki...
[GŁOS ZAGŁUSZA MUZYKA W TLE WYGRYWANA NA FORTEPIANIE]
[TOSIA PŁACZE] - No, ej! Dobra, już!
No, hej! Hej! No hej!
No, hej. Chodź.
[TOSIA KRZYCZY]
Chodź, Filipek. Już jest jedzenie.
To wiesz co?
Zacznij. Ja ją uspokoję i zaraz przyjdę.
- Hej! - Zimne będzie niedobre.
Dobra... Sekunda, sekunda!
- Jasne. - Naprawdę, zaraz będę.
Hej!
[WRZASK TOSI]
Zjadaj.
Jedz. Ja pobujam ją chwilę. Jedz.
- Ja bym zjadł też może... - Dobra. Idź.
Dobra.
[TOSIA PŁACZE]
[MUZYKA INDIE ROCK]
- Możemy wyłączyć muzykę? - Jasne.
[MUZYKA URYWA SIĘ]
KOBIETA: ...już nie karmiąca coca-colą.
- Za pierwszy dzień wakacji. - I za każdy kolejny.
Hejka! A ty jak tam?
- Hej! - Cześć, cześć!
Zapraszamy do nas. Noc jeszcze młoda.
O, dziękujemy, ale może innym razem.
Dajcie spokój! Karkóweczka jest, kiełba...
Dla weganów też się coś znajdzie.
- KOBIETA: Mówi się "wegan" - Dobra, no!
Musimy położyć małą spać.
- A jak się nazywa? - Antonina.
[Z CZUŁOŚCIĄ] Oooo!
- Idziemy? - Tak.
- Dziękujemy. - Podziękujecie, jak zjecie. Chodźcie.
- Już późno jest. - No, niestety.
Dzięki.
- CHŁOPAK: Ciekawe, który to mamusia. [ŚMIECH]
- MĘŻCZYZNA: Zachowuj się! - Co?
- Co powiedziałeś? - Nic, no.
Powtórz. Chętnie odpowiem.
Nic nie powiedział. Na żartach się nie znasz?
- Wasze mnie, kurwa, nie śmieszą. - Nie warto.
Chcesz się dowiedzieć, który jest mamusią?
- Zaraz ci pokażę. [UDERZENIE, BRZĘK SZKŁA]
- Już, już, już! - Co ty?!
- Filip, przestań! - Kurwa!
- Zamknij się! - Uspokój się!
Już, już, już!
- Czy ty zwariowałeś? - Słuchaj się, żony, pedale!
- Zamknij się natychmiast! Chłopaki... - Przepraszam.
Jak się coś zepsuło, to my za wszystko zwrócimy.
Nie potrzebujemy twoich pieniędzy, gówniarzu.
- Irek... - Jasne. Przepraszam.
- Chłopaki, idźcie spać. - Dzięki.
- CHŁOPAK: Okej. Dobrze. - IREK: Myślisz trochę?
AGA: Zwariowaliście!
- Nie wejdziesz do środka? - Nie.
Chyba niepotrzebnie dałeś się sprowokować.
- Nie przesadzaj. - Chodzi mi o to,
że poszedłem ich przeprosić. Nie cierpię tego w sobie.
- Nie musiałeś ich przepraszać. Wiesz? - Wiem.
Ja rozumiem, że Tosia jest dla ciebie najważniejsza,
że to jest twój priorytet.
Wiem o tym. Mam tego świadomość.
Ale bardzo mi dzisiaj było przykro w restauracji.
Za każdym razem, kiedy próbuję cię dotknąć...
Przepraszam, że się nie zachwycam kotletem, ale mam dziecko.
Gdyby nie Tosia, to pewnie byśmy się wypierdolili
i nie zapamiętałbym twojej twarzy.
Bo byłbym naćpany.
- Nie... Nie wiesz tego. W sensie... - Nie, nie, wiem.
- Nie, Filip, poczekaj... - Wiem i nie przerywaj mi!
I właśnie dzięki Tosi to nie jest jednorazowa przygoda.
I albo to skumasz...
i się dostosujesz...
albo odejdź.
Przepraszam, że zmarnowałem twój czas.
[W TLE: SMUTNA MUZYKA]
KIKI: Halo, Filip? Co się stało?
Przyjedziesz po mnie?
- Co? - Proszę.
Dobra, powiedz mi, gdzie jesteś.
[SZLOCH] - Filip, co się stało?
Filip!
[PŁACZ]
[TOSIA WOŁA]
Hejo! Cześć.
No idź, prześpij się. My się nią zajmiemy.
Nie, spakuję nas, zapłacę za pokój i możemy jechać od razu.
- Okej. - Trzymaj.
Za ósemkę chciałbym zapłacić.
Już zapłacono.
A, okej.
- Dobra. Do widzenia. - Do widzenia.
Słuchajcie, pojedziemy jeszcze do mojego ojca.
- Pracuje niedaleko. - Okej.
- Dzięki.
Wiem, dlaczego Paweł mnie zostawił,
to się może dowiem, dlaczego ojciec mnie zostawił.
Chcecie lody?
- KIKI: Ja dziękuję. - Nie, dzięki.
- On tu pracuje? - Ta.
ADAM: Nie moja sprawa, ale po co mu to?
No, chce poskładać swoje życie.
No to chyba już poskładał. Szybko się ogarnął, nie?
Mnie zajęło jakieś trzy lata, żeby dojrzeć do bycia matką, a...
- A tobie chyba jeszcze dłużej. - Ale my mieliśmy po 16 lat, Kiki.
Byliśmy kompletnie niedojrzali
i żadne z nas nie wiedziało, co to znaczy być rodzicem.
[KIKI PRYCHA] - Co?
Nie, no... Nie no, nic.
Przypomniałam sobie, jak ci powiedziałam, że jestem w ciąży,
jaki się zrobiłeś przezroczysty i się zacząłeś trząść.
- Po prostu mnie zaskoczyłaś. - Mało się nie zesrałeś ze strachu.
To prawda.
Za to ty byłaś mega dzielna.
- No nie wiem. - I bardzo seksi.
[KIKI PRYCHA]
Teraz też jesteś.
- Nie, nie rób tego. - Ale czego?
Nie dotykaj moich włosów i nie mów mi, że jestem seksi.
Kiki, ale przecież jest nam dobrze ze sobą.
- Ty też to poczułaś. - Mówisz mi, co poczułam?
- Nie to miałem na myśli. - Nie chcę myśleć o tym,
co ty miałeś na myśli.
Całe swoje życie spełniam czyjeś oczekiwania.
Całe życie czekam, aż ktoś łaskawie mnie... pokocha.
Jak tylko kiwnie palcem, to ja zapierdalam jak ćma.
- Mam dosyć. - Dlaczego jesteś
- dla siebie okrutna? - Nie wiem.
Ale patrzę na Filipa i...
i widzę, jak on się zmienia, i ja...
Ja też tak chcę.
Okej.
Ja chciałbym po prostu,
- żebyś wiedziała... - Nie.
- Ale ja chcę to powiedzieć. - Nie!
Muszę...
Kurwa.
Kiki, kocham cię.
Bardzo cię kocham.
Zajebiście cię, kurwa, kocham.
- KIKI: I jak było? - Dobre lody.
- Rozmawialiście? - Nie.
Bardzo dużo ma włosów w uszach.
- Jedziemy? - FILIP: Tak.
[W TLE: SMUTNA MUZYKA]
Opracowanie i redakcja napisów dla niesłyszących na zlecenie HBO:
TRANSPERFECT MEDIA POLAND i Fundacja Siódmy Zmysł - Karolina Woicka