‎REAKTYWACJA AGENTA KIMA
‎Oberwałeś, więc musisz się odwdzięczyć.
‎Dziękuję za tę szansę.
‎AKTA ‎PARK JIN-CHEOL
‎AKTA ‎SUNG HAN-SOO
‎Słucham.
‎PARĘ GODZIN TEMU
‎Może jeszcze bardziej namieszamy?
‎MIĘDZYKOREAŃSKIE ROZMOWY
‎To jakieś kpiny.
‎POSEŁ SIM JONG-SEON, PREMIER
‎Co?
‎Proszę to wyjaśnić.
‎Dlaczego nagle chce pan odwołać rozmowy?
‎Bo Południe nie jest na nie gotowe.
‎Co to znaczy?
‎Gadacie o rozmowach ‎pokojowych i współpracy,
‎a jednocześnie wbijacie nam nóż w plecy.
‎- Co pan powiedział? ‎- Myśli pan, że nie wiemy?
‎Mówię o dyrektorze generalnym ‎Ri Eung Ryeongu.
‎Nie dość, że Południe go przechwyciło,
‎to jeszcze ochrania go zbieg z Północy.
‎Przejdę do sedna.
‎Jeśli nie oddacie nam tych dwóch zdrajców,
‎nie tylko odwołamy rozmowy,
‎ale też relacje między naszymi krajami ‎drastycznie się zmienią.
‎Dzwoń do generała Janga.
‎Tak jest.
‎ODCINEK 9
‎ZWIĄZEK WETERANÓW KOREAŃSKIEJ PIECHOTY
‎Twoja misja…
‎się nie udała.
‎Patrzenie, jak premier Korei Południowej ‎odszedł z podkulonym ogonem,
‎dało mi dużo satysfakcji.
‎Dzięki panu wszystko poszło gładko.
‎Teraz kolej na pana przysługę.
‎Zawsze dotrzymuję słowa.
‎Ale jest haczyk.
‎Musi być pan sam, towarzyszu Ju.
‎Jako że rozwiązaliśmy ‎tę sprawę oficjalnie,
‎zabicie 66 na terenie Korei Południowej ‎postawi nas w trudnej sytuacji.
‎Nie musi się pan martwić.
‎Jak to?
‎Póki nie zabezpieczymy ‎informacji o pociskach,
‎nie wolno wam zabić Ri Eung Ryeonga.
‎Misja się nie udała.
‎Czy pan podważa
‎decyzję premiera?
‎Przekazujemy 66 i Ri Eung Ryeonga Północy.
‎Ale jeśli 66 będzie działał ‎z własnej woli,
‎my nie mamy z tym nic wspólnego.
‎Możemy tylko obserwować.
‎Zrobi wszystko,
‎by znów zobaczyć córkę.
‎REAKTYWACJA AGENTA KIMA
‎Ten owsik…
‎skuł Kima, nie?
‎No.
‎Wiedząc, że go nie powstrzyma?
‎No.
‎Czyli nie musimy mu pomagać, nie?
‎Ale nie będzie mu trudno wrócić?
‎To poważni przeciwnicy, nie lokalne zbiry.
‎Czyli idziesz?
‎A ty?
‎Dureń zostawił telefon.
‎- A zabrał mój. ‎- Co? Zabrał twój?
‎- Tak. ‎- Co on sobie myślał?
‎Muszę odzyskać telefon.
‎Oczywiście. Twój jest dużo droższy.
‎- I jeszcze go nie spłaciłem. ‎- To na co czekasz?
‎Gnojek…
‎Zaraz!
‎Zanim pójdziemy,
‎weźmy po jednym.
‎Co to?
‎To dobre na stawy.
‎I dopiero teraz mnie częstujesz?
‎Tak, a co?
‎Chodźmy.
‎Gdzie auto?
‎Ej, co to za samochód?
‎Ten?
‎- To auto nowej generacji. ‎- Ach tak?
‎Przetestujmy je.
‎Bohater powinien prowadzić!
‎Wysłaliśmy 66 jako pierwszego.
‎Miło to rozwiązać bez brudzenia sobie rąk.
‎Przekaż Południu i Partii,
‎że Ri Eung Ryeong i 66 ‎zostaną poddani wspólnej egzekucji.
‎Tak jest.
‎Żegnaj, zdrajco.
‎Sukinsynie.
‎No proszę, jesteś VIP-em.
‎Wybacz, że nie potraktowałem cię lepiej.
‎Miałeś oddać się w ręce policji.
‎Nasze zebranie rodziców wciąż trwa.
‎Więc to ty jesteś kretem, ‎który sprzymierzył się z Północą.
‎Ty nim jesteś.
‎To ty zdradziłeś swój kraj.
‎Mamy wiele wspólnego.
‎Jesteśmy dobrymi ojcami, którzy dla dzieci
‎zrobiliby wszystko.
‎Czyż nie?
‎Dla córki byłeś gotów mnie zabić.
‎Ja zrobię to samo dla mojej.
‎Ale nie tutaj.
‎Do bagażnika z nim.
‎Towarzyszu.
‎Masz ładne auto.
‎Idź spać.
‎Nie przyjechałem ci pomóc.
‎Jeju.
‎Przywiozłem ci telefon.
‎Ale strzały były takie głośne, ‎że uznałem, że się wtrącę.
‎Dzięki.
‎I co teraz? ‎Ri Eung Ryeong pewnie już nie żyje.
‎Nie sądzę. Próbowali wziąć go żywcem.
‎Serio?
‎Co za gość.
‎Skumał się z Północą.
‎Myślałem, że to tylko dupek,
‎ale to jeszcze żmija.
‎Dokąd zabrali Ri Eung Ryeonga?
‎No, zastrzel mnie,
‎jeśli chcesz, ‎by nasze dzieci zostały sierotami.
‎Strzelaj.
‎Strzeliłeś.
‎Dogadajmy się.
‎Wiem, dlaczego szukasz Ri Eung Ryeonga.
‎Pozwól mi żyć,
‎a pomogę ci go znaleźć.
‎Chodźmy.
‎Lepiej, żebyś nie kłamał.
‎Karaluchy pod poduchy.
‎Han-soo.
‎Dzięki.
‎Chcemy zobaczyć, ‎jak Min-ji wychodzi za mąż.
‎W drogę.
‎Auto delegacji z Północy!
‎Wpuścić ich!
‎Pilnować ochrony.
‎To chyba jakiś żart.
‎- Nie jesteśmy ich podwładnymi. ‎- Odpuść.
‎Nasz rząd ich rozpieszcza.
‎To bez sensu,
‎że nie możemy ochraniać w środku, ‎a postawili nas tutaj.
‎Zapomniałeś, że są najbardziej ‎odizolowanym państwem świata?
‎Zorganizowali to na swoje podobieństwo.
‎POCZTA DYPLOMATYCZNA
‎Jongilbong 25 przybył do recepcji.
‎Jongilbong 25 jest w windzie trzeciej.
‎Jongilbong 25 przybył na piąte piętro.
‎Jongilbong 25 zbliża się ‎do apartamentu VIP.
‎Jongilbong 25 dotarł do apartamentu VIP.
‎Raport.
‎Zdam raport bezpośrednio.
‎Rety, towarzyszu dyrektorze generalny.
‎Wyglądasz okropnie.
‎Pewnie było ci ciężko z dala od domu.
‎Do sedna. Miejmy to już z głowy.
‎Skąd ten pośpiech? ‎Wciąż mamy mnóstwo czasu.
‎Najpierw powiedz mi, ‎ile informacji o pociskach
‎przekazałeś reżimowi marionetek.
‎Napełnić wannę.
‎Co się stało?
‎Auto delegacji przyjechało do hotelu.
‎Zauważyliśmy, że wnieśli wielki worek.
‎To Ri Eung Ryeong.
‎Żandarmeria zabezpiecza teren, ‎a agenci NIS pilnują hotelu.
‎Mają dostęp do stref dla personelu, ‎jak kuchnia czy pralnia.
‎Ale są pod ciągłym nadzorem ‎agentów z Korei Północnej.
‎To nie będzie proste.
‎- Hej. ‎- Pokazać?
‎- Na których są piętrach? ‎- Czwartym i piątym.
‎Delegacja jest na piątym.
‎Na czwartym mają pewnie centralę.
‎Zwykle tak robią.
‎Jak tam wejdziemy?
‎Hej.
‎Da się łatwo tam wejść?
‎Myślisz, że będzie gadał?
‎Warunek jest prosty.
‎Jeśli wyciągniemy Ri Eung Ryeonga,
‎przeżyjesz.
‎Jeśli zawiedziemy, umrzesz.
‎Jest sekretne przejście ‎prowadzące do biura dyrektora.
‎Nie ma tam też monitoringu.
‎Naprawdę?
‎To za łatwe.
‎Pokaż mi się. Jak miniemy punkt kontrolny?
‎Mam przepustkę.
‎JU GANG-CHAN
‎Zarządzam protokołem.
‎Łatwizna.
‎Namierzymy Ri Eung Ryeonga na monitoringu, ‎gdy dotrzemy do biura dyrektora.
‎Jest pewien problem.
‎Wyłączyli wszystkie hotelowe kamery ‎i sami nadzorują hotel z centrali.
‎Musimy się tam dostać.
‎Przejmiemy ten pokój, ‎namierzymy Ri Eung Ryeonga,
‎a ja go odbiję.
‎Podczas twojej ucieczki ‎my odwrócimy ich uwagę.
‎- Ja też. ‎- Zaraz.
‎Odbicie tego gościa
‎i wyjście frontowymi drzwiami
‎nie będzie łatwe.
‎Przeszmuglujemy go w ciężarówce na pranie ‎przez rampę na parterze.
‎Ciężarówka na pranie?
‎To moja specjalność, zajmę się tym.
‎Ciężarówka podjedzie o 19.20.
‎I odjedzie o 19.30 po odbiorze towaru. ‎Macie dziesięć minut. Nie będzie łatwo.
‎Dziesięć minut, żeby go namierzyć, ‎odbić i załadować do ciężarówki.
‎Łatwiej powiedzieć, trudniej zrobić.
‎Meldują się co trzy minuty.
‎Nie będzie łatwo.
‎Tak, już to wiemy. Przestań to powtarzać.
‎Co ty? Boisz się?
‎- Ty umiesz tylko łamać deski. ‎- Przestań.
‎- Niełatwo… ‎- Dobra. Będziemy w pogotowiu.
‎Trzeba wyjść tą samą drogą, co wejść.
‎Najpierw mińmy punkt kontrolny.
‎Przygotujmy się.
‎Trzeba zakryć rany.
‎Czegoś nam brakuje.
‎Broń usypiająca.
‎Użyj wszystkich!
‎Dość…
‎Przepraszam za tamto.
‎Peace.
‎Będę informował o sytuacji na zewnątrz.
‎- Uważajcie na siebie. ‎- Strzeliłeś do mnie cztery razy.
‎Dasz radę, nie?
‎Nie byłem ochotnikiem.
‎Byłeś.
‎Zaplanowaliście to!
‎- Ale ubaw. ‎- To było ukartowane!
‎Zmówiliście się!
‎AUTORYZACJA
‎Ju Gang-chan, dyrektor hotelu.
‎Cel wizyty?
‎Ustalenia w sprawie protokołu.
‎- Wiesz coś o tym? ‎- Nie, proszę pana.
‎Proszę opuścić tylną szybę.
‎Jestem tu z rozkazu wiceministra ‎bezp. narodowego.
‎Sprawdź sobie.
‎Chwileczkę.
‎Dyrektor Ju przyjechał ‎na ustalenia w sprawie protokołu.
‎Skonsultuj to z wiceministrem.
‎Dobrze, dziękuję.
‎Proszę.
‎Wpuść ich.
‎Otwórzcie przejazd.
‎Rety, moje kolana.
‎Ale bolą.
‎Ej.
‎Chcesz rozgłosić światu, ‎że tędy przyszliśmy?
‎TEREN ZASTRZEŻONY
‎ZAKAZ WSTĘPU
‎UPOWAŻNIONY
‎HOTEL DZIEDZICTWO JUHAK
‎ZAKAZ WSTĘPU
‎UPOWAŻNIONY
‎Na odcisk palca, co?
‎Zamontowałeś to dla siebie?
‎- Dlaczego? ‎- A jak myślisz?
‎Ludzie z mrocznymi tajemnicami ‎zawsze zostawiają sobie drogę ucieczki.
‎Typowe.
‎Idź.
‎Drzwi jak z jakiegoś filmu.
‎Po co takie zrobił?
‎Bo ma mroczne tajemnice.
‎Popatrzcie na to.
‎Ładnie tu.
‎Zamienisz się na biura?
‎Bierz plany hotelu.
‎- Trzy minuty, by zająć centralę. ‎- Dwie.
‎Mogę wejść tędy.
‎Ile czasu?
‎Dwie minuty wystarczą, ‎by dobiec do ciężarówki.
‎Dasz sobie radę?
‎Coś wymyślę.
‎Tam odwrócimy ich uwagę.
‎Jeśli wszystko się uda,
‎spotkamy się tutaj, w biurze.
‎Może opuścisz broń?
‎Nie tak traktuje się cywila.
‎I tak nikt mnie nie usłyszy, ‎choćbym wrzeszczał.
‎Czyżby?
‎- Zaczynamy, Jin-cheol. ‎- Zero radości.
‎To ja. Poproszę jedzenie do pokoju.
‎Gotowe.
‎Co przygotujecie?
‎Tak?
‎Proszę.
‎Jaki rozmiar?
‎Noszę 3XL.
‎Trochę mały.
‎Dziwnie mi w tym uniformie.
‎Ruszę, gdy tylko ‎namierzycie Ri Eung Ryeonga.
‎Uważaj na siebie.
‎- Ty też. ‎- Jak mi?
‎Wcisnąłeś się.
‎Tak. Twoja kolej.
‎- Nie jestem z gumy. ‎- Nie mamy czasu.
‎Czemu zawsze ja?
‎- Pan Park się nie zmieści. ‎- Co ja jestem, papier do origami?
‎Ciągle mnie składają i wpychają do pudeł.
‎- Dajcie mnie jeszcze do cyrku. ‎- Dawaj.
‎Cicho.
‎Nie wiedziałem, ‎że na południu mają ślicznotki.
‎Ładna jest.
‎Dobry wieczór.
‎Ja po pranie.
‎AUTORYZACJA
‎JEONG JAE-WOOK
‎Wpuścić go!
‎Dziękuję.
‎PRALNIA
‎Kto tam?
‎Obsługa hotelowa.
‎Już czas na kolację?
‎Są chwilę wcześniej.
‎Jestem głodny. Jedzmy.
‎- Jesteśmy dobrą drużyną. ‎- Kolana mi wysiadły.
‎Centrala przejęta.
‎Serwus!
‎Nie, wcześniejszy plik. ‎Nie ma go, widzisz?
‎- Czemu nie słuchasz? ‎- Cicho.
‎Utrudniasz szukanie.
‎To frustrujące.
‎Zobaczmy tutaj.
‎Tu!
‎To ta torba.
‎- Co to? ‎- Śledźmy ją.
‎Gdzie jest?
‎- Gdzie to? ‎- Piąte piętro.
‎No przestań.
‎Mówiłem,
‎że nie wyjawiłem informacji.
‎Nie spotkałem się ‎z ludźmi z Korei Południowej!
‎Czyli 66 się do nich nie zalicza?
‎Kontynuuj.
‎Towarzyszu!
‎Co jest?
‎Agenci, którzy mieli ‎wyeliminować 66, zniknęli.
‎Co? Czyli 66…
‎- Pewnie tu przyjdzie. ‎- Na zewnątrz są dranie z Południa.
‎- Strzelać tylko w potrzebie. ‎- Tak jest.
‎- Za mną. ‎- Tak jest.
‎Kontynuować?
‎Daj go tutaj.
‎Kim.
‎Ile jeszcze?
‎Myślisz, że może gadać?
‎Może to ja powinienem był infiltrować.
‎Kończy nam się czas.
‎Siadaj.
‎Szybko się połapią.
‎Towarzysze, wyjdźcie.
‎Słucham?
‎Wyjdźcie.
‎Tak jest.
‎Dwójka agentów stanęła przy drzwiach.
‎Rozumiem.
‎Czego ode mnie chcesz?
‎Wierzę ci, towarzyszu.
‎Szczerze mówiąc, mam gdzieś, ‎co stanie się z informacjami o pociskach.
‎Dam ci szansę na przeżycie.
‎Chodzi o fundusze, które przekierowałeś ‎do Makau na operację przeciwko Południu.
‎Czipy warte osiem milionów dolarów
‎umieściłeś w prywatnym sejfie ‎w Fanta Casino.
‎Oddaj mi kartę dostępu do sejfu.
‎A ja dopilnuję,
‎żebyś trafił do innego kraju.
‎Tak się spodziewałem.
‎Dlatego mnie nie zabiłeś.
‎Gdzie karta dostępu?
‎Jeśli ją oddam,
‎to jak się wtedy z tobą dogadam?
‎Podejrzewałem, że tak będzie,
‎więc ukryłem ją w Chinach,
‎nim tu przybyłem.
‎Nie pieprz.
‎To nie jest układ.
‎Mogę cię zabić tu i teraz.
‎Ostatnia szansa.
‎Powiedz.
‎Gdzie jest karta dostępu?
‎Wiedziałem.
‎Spełniłeś moje oczekiwania.
‎Jesteś doprawdy ‎najlepszym wojownikiem reżimu.
‎- Nie, jesteś… ‎- Milcz.
‎Jeśli chcesz żyć.
‎Mam Ri Eung Ryeonga.
‎- Nie zaczną tak łatwo strzelać. ‎- Dobra.
‎To wiele ułatwia.
‎Kończy nam się czas. Do roboty.
‎Idziemy, szef.
‎Tylko się zameldujcie.
‎Ale dziś dużo prania.
‎Rety.
‎Ojej.
‎Ciężarówka stoi przy rampie.
‎Szybko.
‎Sąsiedzi z północy!
‎Ktoś wam się włamał!
‎Ochrona była taka słaba?
‎Macie przesrane,
‎bo ja tu jestem.
‎Jin-cheol.
‎Rock and roll!
‎Każdy sprzątnie piętnastu.
‎Licz, dobra?
‎- Panie Deska! ‎- Miałeś o tym nie wspominać!
‎Panie Kim, nie mam jeszcze ‎bezpiecznej trasy. Agenci wciąż tam stoją.
‎Centrala, coś się dzieje?
‎Centrala, słyszycie mnie?
‎Co jest?
‎Za mną.
‎Panie Kim, nakryli mnie.
‎Zaraz tam będą. W nogi.
‎A pan?
‎Nie mamy czasu.
‎Ruszamy za minutę.
‎- Sprawdź tam. ‎- Tak jest.
‎Sukinsyn.
‎Już tu jest.
‎Co się stało, do cholery?
‎Trójka weszła i nas zaatakowała.
‎Trójka?
‎Zabezpieczcie naszą komunikację ‎i włączcie zagłuszacz.
‎Tak jest!
‎Co ty wyprawiasz?
‎Włącz kamery!
‎Tak jest!
‎WPISZ HASŁO
‎GOTOWE ‎AKTYWACJA
‎Odetnijmy im komunikację.
‎Kim, ile jeszcze…?
‎BRAK SYGNAŁU
‎Co się stało?
‎Jaki masz teraz plan?
‎Wiecie, jak używać zagłuszaczy?
‎- Czyli zaczynamy atak. ‎- Oni zaczęli nas atakować dawno temu.
‎Może damy radę ich wykończyć.
‎- Więcej was matka nie miała? ‎- No dalej!
‎Żadne dalej, idźcie do domu!
‎Alarm!
‎Napastnik się przemieszcza.
‎Wzywam wszystkich.
‎Napastnik wszedł ‎na klatkę schodową na piątym piętrze.
‎Schodami.
‎PRZYWRACANIE
‎PRZYWRÓCONO
‎Kamery działają.
‎Szykujcie EMP.
‎Słucham?
‎Ale już!
‎Mój.
‎Ja go załatwiłem.
‎Nie żartuj!
‎Pokonaliśmy ze 20?
‎Zgadza się.
‎To powiedzmy, że po dziesięciu na głowę.
‎OK.
‎Już prawie pora.
‎Zwijamy się.
‎Kim powinien już wyjść.
‎Padam z nóg.
‎A co to za spóźnialscy?
‎Nie powinniście wbiec naraz?
‎Będzie łatwiej, są w kupie.
‎Niepoprawny z ciebie optymista.
‎Jin-cheol, nie…
‎Nie wchodź sam.
‎- Co mogę powiedzieć? ‎- Jin-cheol!
‎- Wybrzmią pięści. ‎- Nie działa?
‎- No weź. ‎- Jin-cheol!
‎Pójdę schodami.
‎Serio, co się dzieje?
‎- Proszę pana? ‎- Tak?
‎- Jeszcze pan nie skończył? ‎- Już prawie.
‎Na tyle was stać?
‎Dawać!
‎Wcale mnie nie boli!
‎Jaki ma zasięg?
‎Odetnie prąd w całym budynku.
‎NA RAMPĘ
‎Ej.
‎Czekajcie.
‎Pogadajmy.
‎Pokój dowodzenia, zgłoś się. ‎Sprawdź Strefę Jeden i pokój dowodzenia.
‎SPIŻARNIA
‎Właź.
‎Szukałeś tu?
‎Przeszukałem całą recepcję ‎i nigdzie ich nie ma.
‎Gdzie ci dranie się ukrywają?
‎Co teraz zrobimy?
‎Cholera. Za mną.
‎Koniec czasu. Czemu jeszcze ich nie ma?
‎- A elektryk? ‎- Są w drodze.
‎Proszę pana?
‎- Chyba już pan wszystko zebrał. ‎- To prawda.
‎A więc w drogę. Dziękuję.
‎No tak.
‎- Muszę do łazienki. ‎- Nie.
‎W hotelu doszło do incydentu. ‎Proszę wyjść, dla własnego bezpieczeństwa.
‎To zajmie chwilkę.
‎Nie, proszę wyjść.
‎Dobrze.
‎To dotrzymam do domu.
‎Do widzenia.
‎Co? Wysiadł prąd?
‎- To ja. ‎- Rusz się!
‎Światło!
‎Mówiłem, żebyśmy pogadali.
‎Światło!
‎To ja, Tae Geun.
‎A ja Jin Bok.
‎Ja Jin-cheol.
‎Ja Gwang Sun.
‎Brać go!
‎Draniu!
‎Gnój.
‎Dokąd polazł?
‎A chciałem pogadać.
‎Rock and roll!
‎Co wy wyprawiacie?
‎Za nimi, zabić ich.
‎Zarówno 66, jak i Ri Eung Ryeonga.
‎Już!
‎SPIŻARNIA
‎Co się stało?
‎Wiej.
‎Pojawiacie się znikąd jak karaluchy.
‎Najpierw w to nie wierzyłem,
‎ale to naprawdę ty, ‎towarzyszu Sung Han-soo.
‎Sportowi bohaterowie z Północy i Południa ‎znów się spotykają.
‎Fakt, jestem bohaterem.
‎Ale ciebie nie znam. Poznaliśmy się?
‎Mijaliśmy się, ‎aż wpadliśmy na siebie na olimpiadzie.
‎Przerażające.
‎Nie wiem, kim jesteś.
‎Jaka dyscyplina? Gimnastyka artystyczna?
‎- Zaatakuj, to się przekonasz. ‎- Daj spokój, po prostu powiedz.
‎Nie musisz, jak nie chcesz.
‎Ej.
‎To nie fair, bo świeci mi w oczy.
‎Ale gęba nadal działa.
‎Reszta ciała też.
‎Dawaj.
‎Dla dobra Min-ji cię wykończę.
‎- ‎Przepraszam. ‎- ‎Błagaj ją.
‎Z całego serca.
‎Żeberka.
‎Już wiem.
‎Poznałem po ruchach i uszach.
‎- Nosisz ciasne gacie? ‎- Jang Tae San, złoto w zapasach.
‎Jang Tae San.
‎Znaczy…
‎ten Jang Tae San?
‎Nie spytałem o nazwisko, bo mam to gdzieś.
‎Tu jest za mało miejsca ‎na twoją pracę nóg.
‎Chcesz?
‎Masz.
‎Prowadzę szkołę Taekwon-do.
‎Ale czasem
‎uczę judo.
‎Dawaj.
‎Co teraz?
‎Jasna cholera.
‎Nie wyjadę.
‎Nie mogę.
‎ŁAŹNIA HINOKI
‎Nie, nie…
‎Wyłaź.
‎Cholera.
‎Co ty jesteś, kowal?
‎Giń!
‎Mam tego dość.
‎Jestem Jang Tae San.
‎Nikt cię nie pytał.
‎Po co się zgłosiłem do pomocy?
‎To kara za niechęć do gadania.
‎Park Jin-cheol, wciąż masz to coś.
‎Dusza rocka!
‎Padam z nóg.
‎Stać!
‎Wiecie, kim jestem!
‎Nie ruszać się, bo wszyscy umrzemy!
‎Cholera.
‎- Czterech na jednego. ‎- Jeszcze nie wrócił.
‎Że co?
‎Zawzięta bestia.
‎Rozwiązałeś się?
‎Jak?
‎- Ty go związałeś, nie? ‎- Ty. A nie, ja.
‎Chodź tu.
‎Proszę pana.
‎Dlaczego pan nam to robi?
‎Wypuśćcie nas.
‎Natychmiast nas rozwiążcie!
‎Proszę pana,
‎proszę nas wypuścić.
‎Proszę!
‎Ty sukinsynu!
‎Jeśli mnie tkniecie…
‎dzieci zginą.
‎Jin-cheol, puść go.
‎Puść!
‎Jeśli Da-bin coś się stanie,
‎zniszczę cię.
‎Nasze dzieci…
‎Gdzie one są?
‎REAKTYWACJA AGENTA KIMA
‎Kim.
‎Jak nie przyjdziesz,
‎dzieci zginą.
‎Jak 66 zginie, dzieci przeżyją.
‎Macie jakiś wybór?
‎Dam wam pięć minut.
‎Ochrona ludzi, na których mi zależy…
‎Sam zastrzelę dzieci.
‎A potem zastrzelę 66.
‎Zaopiekujcie się…
‎Min-ji.
‎Numer 66…
‎musi zginąć.
‎Napisy: Marta Przepiórkowska